1 เมื่อ​พระเยซู​กำชับ​สาวก​สิบสอง​คน​ของ​พระองค์​เสร็จ​แล้ว พระองค์​ออก​จาก​ที่​นั่น​ไป​สอน​และ​ประกาศ​ตาม​เมือง​ต่าง ๆ ของ​พวกเขา

2 เมื่อ​ยอห์น​อยู่​ใน​คุก และ​ได้ยิน​ถึง​สิ่ง​ที่​พระคริสต์​ทำ เขา​จึง​ส่ง​สาวก​ของ​ตน​สอง​คน 3 ไป​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​คือ​ผู้​ที่​จะ​มา หรือ​พวกเรา​ควร​มองหา​คน​อื่น?”

4 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “จง​กลับ​ไป​บอก​ยอห์น​ถึง​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​ได้ยิน​และ​เห็น 5 คน​ตาบอด​มองเห็น คน​ขา​พิการ​เดิน​ได้ คน​เป็น​โรคเรื้อน​สะอาด คน​หูหนวก​ได้ยิน✡ คนตาย​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย และ​มี​การ​ประกาศ​ข่าวดี​แก่​คน​ยากจน✡ 6 คน​ที่​ไม่​สะดุด​ล้ม​เพราะ​เรา​ย่อม​เป็นสุข”

7 ขณะ​ที่​สาวก​ของ​ยอห์น​กำลัง​จาก​ไป พระเยซู​เริ่ม​กล่าว​กับ​ฝูงชน​ถึง​ยอห์น​ว่า “พวกคุณ​ออก​ไป​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​เพื่อ​ดู​อะไร? ต้นอ้อ​ที่​ลม​พัด​ไหว​หรือ? 8 แล้ว​พวกคุณ​ออก​ไป​เพื่อ​ดู​อะไร? คน​ที่​สวม​เสื้อผ้า​เนื้อ​นุ่ม​หรือ? ดูสิ คน​ที่​สวม​เสื้อผ้า​เนื้อ​นุ่ม​อยู่​ใน​วัง​ของ​กษัตริย์ 9 แล้ว​พวกคุณ​ออก​ไป​ทำไม? ไป​ดู​ผู้เผยพระวจนะ​หรือ? ใช่ เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า ยิ่ง​กว่า​ผู้เผยพระวจนะ​มาก​เสีย​อีก 10 เพราะ​มี​เขียน​ไว้​ถึง​ยอห์น​ว่า ‘เรา​ส่ง​ผู้ส่งสาร​ของ​เรา​ไป​ก่อน​เจ้า ผู้​ที่​จะ​เตรียม​ทาง​ไว้​ข้างหน้า​เจ้า’✡ 11 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า ใน​บรรดา​คน​ที่​เกิด​จาก​ผู้หญิง ไม่​มี​ใคร​ยิ่งใหญ่​กว่า​ยอห์น​ผู้​ทำ​พิธี​บัพติศมา แต่​คน​ที่​เล็กน้อย​ที่สุด​ใน​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​ก็​ยัง​ยิ่งใหญ่​กว่า​เขา 12 ตั้งแต่​สมัย​ของ​ยอห์น​ผู้​ทำ​พิธี​บัพติศมา​จน​ถึง​บัดนี้ อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เผชิญ​ความรุนแรง และ​คน​ที่​ใช้​ความรุนแรง​ก็​ชิง​เอา​ไป​ด้วย​กำลัง* 13 เพราะ​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ​ทั้งหมด​และ​ธรรมบัญญัติ​ได้​เผยพระวจนะ​มา​จน​ถึง​ยอห์น 14 ถ้า​พวกคุณ​เต็มใจ​จะ​รับ​เรื่อง​นี้ ยอห์น​ก็​คือ​เอลียาห์​ผู้​ที่​จะ​มา 15 ใคร​มี​หู​จะ​ฟัง ก็​จง​ฟัง

16 “เรา​จะ​เปรียบ​คน​รุ่น​นี้​กับ​อะไร? พวกเขา​เหมือน​เด็ก ๆ ที่​นั่ง​อยู่​ตาม​ตลาด และ​เรียก​เพื่อน ๆ ของ​ตน 17 ว่า ‘พวกเรา​เป่า​ขลุ่ย​ให้​พวกเธอ​ฟัง แต่​พวกเธอ​ไม่​เต้น พวกเรา​ร้อง​คร่ำครวญ แต่​พวกเธอ​ไม่​โศกเศร้า’ 18 เพราะ​ยอห์น​มา ไม่​กิน​ไม่​ดื่ม และ​พวกเขา​ก็​พูด​ว่า ‘เขา​มี​ปีศาจ​สิง’ 19 บุตรมนุษย์​มา ทั้ง​กิน​และ​ดื่ม แล้ว​พวกเขา​ก็​พูด​ว่า ‘ดูสิ คน​ตะกละ​และ​คน​ขี้เมา เพื่อน​ของ​คนเก็บภาษี​และ​คนบาป!’ แต่​ลูก ๆ ของ​ปัญญา​เป็น​เครื่อง​พิสูจน์​ว่า​ปัญญา​นั้น​ถูกต้อง”†

20 แล้ว​พระองค์​เริ่ม​ตำหนิ​เมือง​ต่าง ๆ ที่​พระองค์​ได้​ทำ​การ​อัศจรรย์​อัน​ยิ่งใหญ่​ส่วน​มาก เพราะ​ผู้คน​ใน​เมือง​เหล่านั้น​ไม่​กลับใจ 21 “วิบัติ​แก่​เจ้า โคราซิน! วิบัติ​แก่​เจ้า เบธไซดา! เพราะ​ถ้า​การ​อัศจรรย์​อัน​ยิ่งใหญ่​ที่​เกิด​ขึ้น​ใน​พวกเจ้า ได้​เกิด​ขึ้น​ใน​ไทระ​และ​ไซดอน พวกเขา​คง​กลับใจ​นาน​แล้ว โดย​สวม​ผ้ากระสอบ​และ​นั่ง​ใน​กอง​ขี้เถ้า 22 แต่​เรา​บอก​พวกเจ้า​ว่า ใน​วัน​พิพากษา ไทระ​และ​ไซดอน​จะ​รับ​โทษ​เบา​กว่า​พวกเจ้า 23 ส่วน​เจ้า คาเปอรนาอุม ผู้​สูงส่ง​ถึง​สวรรค์ เจ้า​จะ​ลง​ไป​ถึง​ฮาเดส‡ เพราะ​ถ้า​การ​อัศจรรย์​อัน​ยิ่งใหญ่​ที่​เกิด​ขึ้น​ใน​เจ้า ได้​เกิด​ขึ้น​ใน​โสโดม เมือง​นั้น​คง​อยู่​มา​จน​ถึง​ทุก​วัน​นี้ 24 แต่​เรา​บอก​เจ้า​ว่า ใน​วัน​พิพากษา ดินแดน​โสโดม​จะ​รับ​โทษ​เบา​กว่า​เจ้า”

25 ใน​เวลา​นั้น พระเยซู​กล่าว​ตอบ​ว่า “เรา​ขอบพระคุณ​พระองค์ พระบิดา องค์พระผู้เป็นเจ้า​แห่ง​สวรรค์​และ​แผ่นดินโลก เพราะ​พระองค์​ซ่อน​สิ่ง​เหล่านี้​จาก​คน​มี​ปัญญา​และ​คน​ที่​มี​ความเข้าใจ แต่​เปิดเผย​แก่​เด็ก​เล็ก 26 ใช่ พระบิดา เพราะ​พระองค์​พอใจ​ให้​เป็น​เช่นนั้น 27 พระบิดา​ของ​เรา​ได้​มอบ​ทุก​สิ่ง​แก่​เรา​แล้ว ไม่​มี​ใคร​รู้จัก​พระบุตร​นอกจาก​พระบิดา และ​ไม่​มี​ใคร​รู้จัก​พระบิดา​นอกจาก​พระบุตร และ​ผู้​ที่​พระบุตร​ต้องการ​เปิดเผย​พระบิดา​ให้​รู้จัก

28 “ทุก​คน​ที่​เหน็ดเหนื่อย​และ​แบก​ภาระ​หนัก จง​มา​หา​เรา แล้ว​เรา​จะ​ให้​พวกคุณ​ได้​พัก 29 จง​แบก​แอก​ของ​เรา​ไว้ และ​เรียนรู้​จาก​เรา เพราะ​เรา​อ่อนโยน​และ​ถ่อมใจ แล้ว​จิตวิญญาณ​ของ​พวกคุณ​จะ​ได้​พัก 30 เพราะ​การ​แบก​แอก​ของ​เรา​ไม่​ลำบาก และ​ภาระ​ของ​เรา​ก็​เบา”