2
1 สิบสี่ปีต่อมา ข้าพเจ้าขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็มอีกครั้งพร้อมกับบารนาบัส และพาทิตัสไปด้วย
2 ข้าพเจ้าขึ้นไปตามการเปิดเผยที่ได้รับ และชี้แจงต่อพวกเขาถึงข่าวดีที่ข้าพเจ้าประกาศท่ามกลางชนต่างชาติ ข้าพเจ้าชี้แจงเรื่องนี้เป็นการส่วนตัวต่อผู้ที่เป็นที่ยอมรับ เพราะเกรงว่าข้าพเจ้าอาจกำลังวิ่ง หรือเคยวิ่งมาโดยเปล่าประโยชน์
3 แม้แต่ทิตัส ซึ่งอยู่กับข้าพเจ้า และเป็นชาวกรีก ก็ไม่ถูกบังคับให้เข้าสุหนัต
4 เรื่องนี้เกิดขึ้นเพราะพี่น้องจอมปลอมที่ลอบแทรกเข้ามา เพื่อสอดแนมเสรีภาพที่เรามีในพระคริสต์เยซู และจะจับเราเป็นทาส
5 เราไม่ยอมอ่อนข้อให้พวกเขาเลยแม้แต่ชั่วขณะเดียว เพื่อให้ความจริงของข่าวดียังคงอยู่กับพวกคุณ
6 ส่วนคนเหล่านั้นที่ได้ชื่อว่าเป็นคนสำคัญ พวกเขาเคยเป็นอะไรมาก่อนก็ไม่สำคัญสำหรับข้าพเจ้า พระเจ้าไม่ลำเอียงเข้าข้างใคร คนที่เป็นที่ยอมรับเหล่านั้นไม่ได้เพิ่มอะไรให้ข้าพเจ้า
7 ตรงกันข้าม เมื่อพวกเขาเห็นว่าข้าพเจ้าได้รับมอบหมายให้ประกาศข่าวดีแก่ผู้ที่ไม่ได้เข้าสุหนัต เช่นเดียวกับที่เปโตรได้รับมอบหมายให้ประกาศข่าวดีแก่ผู้ที่เข้าสุหนัต
8 พระเจ้า ผู้ทำงานผ่านเปโตรในการเป็นอัครทูตท่ามกลางผู้ที่เข้าสุหนัต ก็ทำงานผ่านข้าพเจ้าท่ามกลางชนต่างชาติด้วย
9 และเมื่อยากอบ เคฟาส และยอห์น ผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นเสาหลัก รับรู้ถึงพระคุณที่พระเจ้ามอบแก่ข้าพเจ้า พวกเขาจึงยื่นมือขวาให้บารนาบัสและข้าพเจ้า เพื่อแสดงว่าเรามีส่วนร่วมกัน โดยให้เราไปหาชนต่างชาติ และพวกเขาไปหาผู้ที่เข้าสุหนัต
10 พวกเขาขอเพียงให้เราระลึกถึงคนยากจน ซึ่งเป็นสิ่งที่ข้าพเจ้าเองก็กระตือรือร้นจะทำอยู่แล้ว
11 แต่เมื่อเปโตรมาถึงเมืองอันทิโอก ข้าพเจ้าคัดค้านเขาต่อหน้า เพราะเขาเป็นฝ่ายผิด
12 ก่อนที่คนบางคนจากยากอบจะมา เปโตรกินอาหารร่วมกับชนต่างชาติ แต่เมื่อพวกนั้นมา เขาก็ถอยออก และแยกตัวออกไป เพราะกลัวพวกที่เข้าสุหนัต
13 ชาวยิวคนอื่น ๆ ก็พากันเสแสร้งตามเขา จนแม้แต่บารนาบัสก็ถูกพาหลงไปกับการเสแสร้งของพวกเขา
14 แต่เมื่อข้าพเจ้าเห็นว่าพวกเขาใช้ชีวิตไม่ตรงกับความจริงของข่าวดี ข้าพเจ้าจึงพูดกับเปโตรต่อหน้าทุกคนว่า “ถ้าคุณ ซึ่งเป็นชาวยิว ยังใช้ชีวิตอย่างชนต่างชาติ ไม่ได้ใช้ชีวิตอย่างชาวยิว แล้วทำไมคุณจึงบังคับชนต่างชาติให้ใช้ชีวิตอย่างชาวยิว?
15 “เราเป็นชาวยิวโดยกำเนิด ไม่ใช่คนบาปจากชนต่างชาติ
16 แต่เรารู้ว่า มนุษย์ไม่ได้รับความชอบธรรมจากการกระทำตามธรรมบัญญัติ แต่โดยความเชื่อในพระเยซูคริสต์ แม้เราเองก็เชื่อในพระคริสต์เยซู เพื่อเราจะได้รับความชอบธรรมโดยความเชื่อในพระคริสต์ ไม่ใช่โดยการกระทำตามธรรมบัญญัติ เพราะไม่มีมนุษย์คนใดจะได้รับความชอบธรรมโดยการกระทำตามธรรมบัญญัติ
17 ถ้าในขณะที่เราแสวงหาการได้รับความชอบธรรมในพระคริสต์ เราเองกลับถูกพบว่าเป็นคนบาป อย่างนั้นพระคริสต์ก็เป็นผู้รับใช้ของบาปหรือ? ไม่มีทาง!
18 ถ้าข้าพเจ้าสร้างสิ่งที่ข้าพเจ้าเคยทำลายขึ้นมาอีก ข้าพเจ้าก็พิสูจน์ว่าตัวเองเป็นผู้ละเมิดธรรมบัญญัติ
19 โดยธรรมบัญญัตินั้นเอง ข้าพเจ้าได้ตายต่อธรรมบัญญัติ เพื่อข้าพเจ้าจะมีชีวิตเพื่อพระเจ้า
20 ข้าพเจ้าถูกตรึงบนกางเขนร่วมกับพระคริสต์แล้ว ผู้ที่มีชีวิตอยู่จึงไม่ใช่ข้าพเจ้าอีกต่อไป แต่เป็นพระคริสต์ที่มีชีวิตอยู่ในข้าพเจ้า ชีวิตที่ข้าพเจ้ามีอยู่ในเนื้อหนังเวลานี้ ข้าพเจ้าใช้ชีวิตโดยความเชื่อในพระบุตรของพระเจ้า ผู้รักข้าพเจ้า และมอบพระองค์เองเพื่อข้าพเจ้า
21 ข้าพเจ้าไม่ปฏิเสธพระคุณของพระเจ้า ถ้าความชอบธรรมมาโดยธรรมบัญญัติ พระคริสต์ก็ตายโดยเปล่าประโยชน์!”