56
สำหรับหัวหน้านักดนตรี ตามทำนอง “นกพิราบเงียบในแดนไกล” บทกวีของดาวิด เมื่อชาวฟีลิสเตียจับเขาที่เมืองกัท
1 พระเจ้า โปรดเมตตาฉัน เพราะมีคนจ้องจะกลืนกินฉัน
ตลอดวันเขาโจมตีและกดขี่ฉัน
2 ศัตรูจ้องจะกลืนกินฉันตลอดวัน
เพราะคนที่ต่อสู้กับฉันอย่างหยิ่งผยองมีมากมาย
3 เมื่อฉันกลัว
จะวางใจในพระองค์
4 ในพระเจ้า ฉันสรรเสริญถ้อยคำของพระองค์
วางใจในพระเจ้า
จึงไม่หวาดกลัว
มนุษย์ซึ่งเป็นเพียงเนื้อหนังจะทำอะไรฉันได้?
5 ตลอดวันพวกเขาบิดเบือนคำพูดของฉัน
ความคิดทุกอย่างของพวกเขามุ่งทำร้ายฉัน
6 พวกเขาสมคบกันและซุ่มซ่อน
คอยจับตาดูทุกย่างก้าวของฉัน
จ้องจะเอาชีวิตฉัน
7 พวกเขาจะใช้ความชั่วหนีรอดไปได้หรือ?
พระเจ้า โปรดโค่นชนทั้งหลายลงด้วยความโกรธของพระองค์
8 พระองค์ทรงนับทุกครั้งที่ฉันร่อนเร่
ทรงเก็บน้ำตาของฉันไว้ในภาชนะของพระองค์
ทั้งหมดนั้นไม่ได้อยู่ในหนังสือของพระองค์หรือ?
9 แล้วศัตรูของฉันจะหันหลังกลับในวันที่ฉันร้องเรียก
ฉันรู้แน่ว่า พระเจ้าอยู่ฝ่ายฉัน
10 ฉันจะสรรเสริญถ้อยคำของพระเจ้า
ฉันจะสรรเสริญถ้อยคำของพระยาห์เวห์
11 ฉันวางใจในพระเจ้า
จะไม่หวาดกลัว
มนุษย์จะทำอะไรฉันได้?
12 คำปฏิญาณที่ถวายแด่พระองค์ผูกพันฉันอยู่ พระเจ้า
ฉันจะถวายเครื่องบูชาขอบคุณแด่พระองค์
13 เพราะพระองค์ทรงช่วยชีวิตฉันให้พ้นจากความตาย
และรักษาเท้าของฉันไม่ให้ล้ม
เพื่อฉันจะดำเนินต่อหน้าพระเจ้า ในแสงสว่างของคนเป็น