57
สำหรับหัวหน้านักดนตรี ตามทำนอง “อย่าทำลาย” บทกวีของดาวิด เมื่อเขาหนีซาอูลเข้าไปในถ้ำ
1 พระเจ้า โปรดเมตตาฉัน โปรดเมตตาฉัน
เพราะฉันลี้ภัยในพระองค์
จะลี้ภัยใต้ร่มปีกของพระองค์
จนกว่าภัยพิบัติจะผ่านพ้นไป
2 ฉันร้องหาพระเจ้าผู้สูงสุด
ร้องหาพระเจ้าผู้ทรงทำสิ่งที่ฉันร้องขอให้สำเร็จ
3 พระองค์จะทรงส่งความช่วยเหลือจากสวรรค์และช่วยฉันให้รอด
ทรงตำหนิผู้ที่ไล่ล่าฉัน
เซลาห์
พระเจ้าจะทรงส่งความรักมั่นคงและความสัตย์จริงของพระองค์มา
4 ฉันอยู่ท่ามกลางสิงโต
นอนอยู่ท่ามกลางคนที่ลุกโชนเป็นไฟ
ฟันของพวกเขาเป็นหอกและลูกธนู
ลิ้นของพวกเขาเป็นดาบคมกริบ
5 พระเจ้า ขอพระองค์ทรงเป็นที่เทิดทูนเหนือฟ้าสวรรค์!
ขอความรุ่งโรจน์ของพระองค์อยู่เหนือทั่วแผ่นดินโลก!
6 พวกเขาวางตาข่ายดักเท้าฉัน
ตัวฉันถูกกดต่ำลง
พวกเขาขุดหลุมไว้ตรงหน้าฉัน
แต่กลับตกลงไปกลางหลุมนั้นเอง
เซลาห์
7 ใจฉันมั่นคง พระเจ้า
ใจฉันมั่นคง
ฉันจะร้องเพลง ใช่ จะขับเพลงสรรเสริญ
8 เกียรติของฉันเอ๋ย ตื่นขึ้น!
ลูตและพิณเอ๋ย ตื่นขึ้น! ฉันจะปลุกอรุณให้ตื่น
9 องค์เจ้านาย ฉันจะขอบคุณพระองค์ท่ามกลางชนทั้งหลาย
จะร้องเพลงสรรเสริญพระองค์ท่ามกลางประชาชาติ
10 เพราะความรักมั่นคงอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ไปถึงฟ้าสวรรค์
และความสัตย์จริงของพระองค์ไปถึงท้องฟ้า
11 พระเจ้า ขอพระองค์ทรงเป็นที่เทิดทูนเหนือฟ้าสวรรค์
ขอความรุ่งโรจน์ของพระองค์อยู่เหนือทั่วแผ่นดินโลก