55
สำหรับหัวหน้านักดนตรี ใช้เครื่องสาย บทใคร่ครวญของดาวิด
1 พระเจ้า โปรดฟังคำอธิษฐานของฉัน
อย่าหันหนีจากคำวิงวอนของฉัน
2 โปรดหันมาสนใจและตอบฉัน
ฉันกระสับกระส่ายขณะระบายความทุกข์
และครางออกมา
3 เพราะเสียงของศัตรู
เพราะการกดขี่ของคนชั่ว
พวกเขาก่อความทุกข์ให้ฉัน
ด้วยความโกรธ พวกเขาผูกพยาบาทกับฉัน
4 ใจฉันเจ็บปวดอย่างหนักอยู่ภายใน
ความสยดสยองแห่งความตายถาโถมเข้าใส่ฉัน
5 ความกลัวและความสั่นสะท้านเข้าครอบงำฉัน
ความสยดสยองท่วมท้นตัวฉัน
6 ฉันพูดว่า “ถ้ามีปีกเหมือนนกพิราบ!
จะบินหนีไป แล้วได้พัก
7 ฉันจะร่อนเร่ไปให้ไกล
และพักค้างในถิ่นกันดาร”
เซลาห์
8 “ฉันจะรีบไปหาที่กำบังจากลมแรงและพายุโหม”
9 องค์เจ้านาย โปรดทำให้พวกเขาสับสน และทำให้ภาษาของพวกเขาปั่นป่วน
เพราะฉันเห็นความรุนแรงและการวิวาทในเมือง
10 ทั้งกลางวันกลางคืน พวกเขาเดินวนอยู่บนกำแพงเมือง
ความชั่วร้ายและการกดขี่ก็อยู่ภายในเมือง
11 การทำลายล้างอยู่ภายในเมือง
คำข่มขู่และคำโกหกไม่เคยหายไปจากถนน
12 ถ้าเป็นศัตรูที่ดูหมิ่นฉัน
ฉันยังพอทนได้
ถ้าเป็นคนที่เกลียดฉันลุกขึ้นต่อต้าน
ก็คงซ่อนตัวจากเขาได้
13 แต่กลับเป็นเจ้า—คนอย่างฉัน
เพื่อนร่วมทางและเพื่อนสนิทของฉัน
14 เราเคยสนิทสนมพูดคุยกันอย่างชื่นใจ
เดินไปบ้านของพระเจ้าด้วยกันท่ามกลางฝูงชน
15 ขอให้ความตายจู่โจมพวกเขา
ให้พวกเขาลงไปยังเชโอลทั้งเป็น
เพราะความชั่วอยู่ท่ามกลางพวกเขา อยู่ในที่พักของพวกเขา
16 ส่วนฉันจะร้องเรียกหาพระเจ้า
และพระยาห์เวห์จะทรงช่วยฉันให้รอด
17 ยามเย็น ยามเช้า และเที่ยงวัน ฉันจะร้องคร่ำครวญด้วยความทุกข์ใจ
พระองค์จะทรงฟังเสียงฉัน
18 พระองค์ทรงไถ่ชีวิตฉันจากศึก ให้ฉันได้อยู่ในความสงบ
แม้คนที่ต่อสู้กับฉันจะมีมากมาย
19 พระเจ้าผู้ประทับบนบัลลังก์ตลอดกาล
จะทรงได้ยินและตอบพวกเขา
เซลาห์
พวกเขาไม่เคยเปลี่ยน
และไม่เกรงกลัวพระเจ้า
20 เขายื่นมือทำร้ายเพื่อนของตน
และละเมิดพันธสัญญาของตน
21 ถ้อยคำจากปากเขานุ่มลื่นเหมือนเนย
แต่ในใจมีแต่สงคราม
คำพูดของเขานุ่มยิ่งกว่าน้ำมัน
แต่แท้จริงเป็นดาบที่ชักออกจากฝัก
22 จงมอบภาระของท่านไว้กับพระยาห์เวห์ แล้วพระองค์จะทรงค้ำจุนท่าน
พระองค์จะไม่ยอมให้คนเที่ยงธรรมสั่นคลอนตลอดไป
23 แต่พระองค์ พระเจ้า จะทรงทำให้พวกเขาลงสู่หลุมแห่งความพินาศ
คนกระหายเลือดและหลอกลวงจะมีชีวิตไม่ถึงครึ่งอายุ
แต่ฉันจะวางใจในพระองค์