3
1 พี่น้องของข้าพเจ้า อย่าให้หลายคนในหมู่พวกคุณเป็นครู เพราะรู้อยู่แล้วว่า เราที่เป็นครูจะได้รับการพิพากษาหนักกว่า
2 เราทุกคนพลาดในหลายเรื่อง ถ้าใครไม่พลาดในคำพูด คนนั้นก็เป็นคนสมบูรณ์ และสามารถควบคุมทั้งร่างกายได้ด้วย
3 เราใส่บังเหียนไว้ในปากม้าเพื่อให้มันเชื่อฟังเรา แล้วเราก็บังคับทั้งตัวของมันได้
4 ดูสิ เรือทั้งหลายก็เช่นกัน แม้จะลำใหญ่มากและถูกลมแรงพัดไป หางเสือเล็ก ๆ ก็ยังบังคับมันไปทางที่นายท้ายต้องการ
5 ลิ้นก็เช่นกัน เป็นอวัยวะเล็ก ๆ แต่อวดเรื่องใหญ่โต ดูสิ ไฟเพียงกองเล็ก ๆ ก็ทำให้ป่าใหญ่ลุกไหม้ได้!
6 ลิ้นก็เป็นไฟ เป็นโลกแห่งความชั่วร้ายที่อยู่ท่ามกลางอวัยวะของเรา มันทำให้ทั้งร่างกายแปดเปื้อน ทำให้วิถีของธรรมชาติลุกเป็นไฟ และตัวมันเองก็ถูกจุดไฟจากเกเฮนนา
7 มนุษย์ทำให้สัตว์ทุกชนิดเชื่องได้ ทั้งสัตว์บก นก สัตว์เลื้อยคลาน และสัตว์ทะเล และก็ทำให้พวกมันเชื่องมาแล้ว
8 แต่ไม่มีมนุษย์คนใดทำให้ลิ้นเชื่องได้ มันเป็นความชั่วที่ไม่อยู่นิ่ง เต็มไปด้วยพิษที่ทำให้ตาย
9 เราใช้ลิ้นสรรเสริญพระเจ้าพระบิดาของเรา และใช้ลิ้นเดียวกันสาปแช่งมนุษย์ ผู้ถูกสร้างตามพระฉายาของพระเจ้า
10 คำสรรเสริญและคำสาปแช่งออกมาจากปากเดียวกัน พี่น้องของข้าพเจ้า ไม่ควรเป็นอย่างนี้
11 ตาน้ำเดียวกันจะปล่อยทั้งน้ำจืดและน้ำขมออกจากช่องเดียวกันได้หรือ?
12 พี่น้องของข้าพเจ้า ต้นมะเดื่อจะออกผลเป็นมะกอกได้หรือ? หรือเถาองุ่นจะออกผลเป็นมะเดื่อได้หรือ? ตาน้ำก็ไม่อาจให้ทั้งน้ำเค็มและน้ำจืด
13 ใครในพวกคุณมีปัญญาและความเข้าใจ? ให้เขาแสดงให้เห็นด้วยความประพฤติที่ดีว่า เขาทำสิ่งต่าง ๆ ด้วยความอ่อนโยนที่มาจากปัญญา
14 แต่ถ้าพวกคุณมีความอิจฉาขมขื่นและความทะเยอทะยานเห็นแก่ตัวอยู่ในใจ ก็อย่าโอ้อวด และอย่าพูดโกหกขัดกับความจริง
15 ปัญญาแบบนี้ไม่ได้ลงมาจากเบื้องบน แต่เป็นของโลกนี้ เป็นไปตามธรรมชาติมนุษย์ และเป็นของพวกปีศาจ
16 เพราะที่ไหนมีความอิจฉาและความทะเยอทะยานเห็นแก่ตัว ที่นั่นก็มีความสับสนวุ่นวาย และการกระทำชั่วทุกอย่าง
17 แต่ปัญญาจากเบื้องบน ประการแรกบริสุทธิ์ แล้วก็รักสันติ อ่อนโยน ยอมรับฟังเหตุผล เต็มด้วยความเมตตาและผลดี ไม่ลำเอียง และไม่เสแสร้ง
18 คนที่สร้างสันติหว่านผลแห่งความชอบธรรมลงในสันติ