9
1 ข้าพเจ้าไม่เป็นอิสระหรือ? ข้าพเจ้าไม่ใช่อัครทูตหรือ? ข้าพเจ้าไม่ได้เห็นพระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราหรือ? พวกท่านไม่ใช่ผลงานของข้าพเจ้าในองค์พระผู้เป็นเจ้าหรือ?
2 ถ้าข้าพเจ้าไม่ใช่อัครทูตสำหรับคนอื่น อย่างน้อยข้าพเจ้าก็เป็นอัครทูตสำหรับพวกท่าน เพราะพวกท่านเป็นตราประทับยืนยันความเป็นอัครทูตของข้าพเจ้าในองค์พระผู้เป็นเจ้า
3 นี่คือคำแก้ต่างของข้าพเจ้าต่อคนที่สอบสวนข้าพเจ้า
4 เราไม่มีสิทธิ์กินและดื่มหรือ?
5 เราไม่มีสิทธิ์พาภรรยาที่เป็นผู้เชื่อเดินทางไปด้วยหรือ เช่นเดียวกับอัครทูตคนอื่น ๆ พี่น้องขององค์พระผู้เป็นเจ้า และเคฟาส?
6 หรือมีเพียงบารนาบัสกับข้าพเจ้าเท่านั้นที่ไม่มีสิทธิ์หยุดทำงานหาเลี้ยงชีพ?
7 มีทหารคนไหนออกรบโดยออกค่าใช้จ่ายเอง? ใครปลูกสวนองุ่นแล้วไม่กินผลจากสวนนั้น? หรือใครเลี้ยงฝูงสัตว์แล้วไม่ดื่มน้ำนมจากฝูงนั้น?
8 ข้าพเจ้าพูดเรื่องเหล่านี้อย่างที่มนุษย์ทั่วไปพูดกันเท่านั้นหรือ? ธรรมบัญญัติก็พูดอย่างเดียวกันไม่ใช่หรือ?
9 เพราะมีคำเขียนไว้ในธรรมบัญญัติของโมเสสว่า “อย่าเอาตะกร้อครอบปากวัวขณะมันกำลังนวดข้าว” พระเจ้าทรงห่วงวัวหรือ
10 หรือพระองค์กล่าวเรื่องนี้เพื่อเราโดยเฉพาะ? ใช่แล้ว เรื่องนี้เขียนไว้เพื่อเรา เพราะคนไถนาควรไถด้วยความหวัง และคนนวดข้าวควรนวดด้วยความหวังว่าจะได้รับส่วนของตน
11 ถ้าเราหว่านสิ่งทางจิตวิญญาณให้พวกท่าน แล้วการที่เราจะเก็บเกี่ยวสิ่งทางกายจากพวกท่าน จะเป็นเรื่องใหญ่โตอะไร?
12 ถ้าคนอื่นมีส่วนในสิทธิ์นี้เหนือพวกท่าน เรายิ่งมีสิทธิ์มากกว่านั้นไม่ใช่หรือ?
ถึงอย่างนั้น เราไม่ได้ใช้สิทธิ์นี้ แต่ยอมทนทุกอย่าง เพื่อจะไม่ทำอะไรขัดขวางข่าวดีของพระคริสต์
13 พวกท่านไม่รู้หรือว่า คนที่ทำงานเกี่ยวกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ก็กินจากสิ่งของในวิหาร และคนที่รับใช้อยู่ที่แท่นบูชาก็ได้รับส่วนแบ่งจากแท่นบูชา?
14 เช่นเดียวกัน องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงกำหนดให้คนที่ประกาศข่าวดีเลี้ยงชีพจากข่าวดี
15 แต่ข้าพเจ้าไม่ได้ใช้สิทธิ์เหล่านี้เลย และข้าพเจ้าไม่ได้เขียนเรื่องนี้เพื่อให้พวกท่านทำเช่นนั้นแก่ข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้ายอมตายเสียดีกว่าให้ใครทำให้สิ่งที่ข้าพเจ้าอวดได้นั้นหมดความหมาย
16 เพราะถึงข้าพเจ้าจะประกาศข่าวดี ข้าพเจ้าก็ไม่มีอะไรให้อวด เพราะข้าพเจ้าจำเป็นต้องทำ วิบัติแก่ข้าพเจ้าถ้าข้าพเจ้าไม่ประกาศข่าวดี!
17 ถ้าข้าพเจ้าทำเรื่องนี้ด้วยความสมัครใจ ข้าพเจ้าก็มีค่าตอบแทน แต่ถ้าไม่ได้ทำด้วยความสมัครใจ ข้าพเจ้าก็ยังได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ดูแล
18 ถ้าอย่างนั้น ค่าตอบแทนของข้าพเจ้าคืออะไร? คือเมื่อข้าพเจ้าประกาศข่าวดี ข้าพเจ้าเสนอข่าวดีของพระคริสต์โดยไม่คิดค่าใช้จ่าย เพื่อจะไม่ใช้สิทธิอำนาจที่ข้าพเจ้ามีในข่าวดีเกินขอบเขต
19 แม้ข้าพเจ้าเป็นอิสระจากทุกคน ข้าพเจ้าก็ยอมทำตัวเป็นทาสของทุกคน เพื่อจะได้คนมามากขึ้น
20 ต่อชาวยิว ข้าพเจ้าก็เป็นเหมือนชาวยิว เพื่อจะได้ชาวยิว ต่อคนที่อยู่ใต้ธรรมบัญญัติ ข้าพเจ้าก็เป็นเหมือนคนที่อยู่ใต้ธรรมบัญญัติ เพื่อจะได้คนที่อยู่ใต้ธรรมบัญญัติ
21 ต่อคนที่ไม่มีธรรมบัญญัติ ข้าพเจ้าก็เป็นเหมือนคนที่ไม่มีธรรมบัญญัติ (แต่ข้าพเจ้าไม่ได้อยู่โดยปราศจากธรรมบัญญัติของพระเจ้า เพราะข้าพเจ้าอยู่ใต้ธรรมบัญญัติของพระคริสต์) เพื่อจะได้คนที่ไม่มีธรรมบัญญัติ
22 ต่อคนอ่อนแอ ข้าพเจ้าก็เป็นเหมือนคนอ่อนแอ เพื่อจะได้คนอ่อนแอ ข้าพเจ้าเป็นทุกอย่างสำหรับทุกคน เพื่อจะช่วยบางคนให้รอดด้วยทุกวิถีทาง
23 ข้าพเจ้าทำทุกอย่างนี้เพื่อข่าวดี เพื่อข้าพเจ้าจะได้มีส่วนร่วมในข่าวดีนั้นกับคนอื่น
24 พวกท่านไม่รู้หรือว่า คนที่วิ่งแข่งย่อมวิ่งกันทุกคน แต่มีคนเดียวที่ได้รางวัล? จงวิ่งอย่างนั้น เพื่อพวกท่านจะคว้ารางวัลไว้ได้
25 ทุกคนที่เข้าแข่งขันย่อมควบคุมตนเองในทุกเรื่อง พวกเขาทำเช่นนั้นเพื่อจะได้มงกุฎที่เสื่อมสลายได้ แต่เราทำเพื่อมงกุฎที่ไม่เสื่อมสลาย
26 ดังนั้น ข้าพเจ้าจึงวิ่งอย่างมีจุดหมาย และต่อสู้เหมือนคนที่ไม่ได้ชกลม
27 แต่ข้าพเจ้าปราบร่างกายของตนอย่างหนัก และบังคับให้อยู่ใต้การควบคุม เพื่อว่าหลังจากข้าพเจ้าประกาศแก่คนอื่นแล้ว ตัวข้าพเจ้าเองจะไม่กลายเป็นคนที่ถูกตัดสิทธิ์