10
1 พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าอยากให้พวกท่านรู้ว่า บรรพบุรุษของเราทุกคนอยู่ใต้เมฆ และทุกคนผ่านทะเลไป
2 ทุกคนรับบัพติศมาเข้าในโมเสสในเมฆและในทะเล
3 ทุกคนกินอาหารทางจิตวิญญาณอย่างเดียวกัน
4 และทุกคนดื่มเครื่องดื่มทางจิตวิญญาณอย่างเดียวกัน เพราะพวกเขาดื่มจากศิลาทางจิตวิญญาณซึ่งติดตามพวกเขา และศิลานั้นคือพระคริสต์
5 ถึงอย่างนั้น พระเจ้าไม่ทรงพอใจคนส่วนใหญ่ในพวกเขา พวกเขาจึงล้มตายกระจัดกระจายอยู่ในถิ่นทุรกันดาร
6 เหตุการณ์เหล่านี้เป็นตัวอย่างสำหรับเรา เพื่อเราจะไม่ปรารถนาสิ่งชั่วอย่างที่พวกเขาปรารถนา
7 อย่าเป็นคนไหว้รูปเคารพเหมือนบางคนในพวกเขา ตามที่เขียนไว้ว่า “ประชาชนนั่งลงกินและดื่ม แล้วลุกขึ้นเล่นสนุก”
8 อย่าให้เราทำผิดศีลธรรมทางเพศเหมือนบางคนในพวกเขาทำ แล้วในวันเดียวมีคนล้มตายสองหมื่นสามพันคน
9 อย่าให้เราทดสอบพระคริสต์ เหมือนบางคนในพวกเขาลองดี แล้วถูกงูกัดจนตาย
10 และอย่าบ่นเหมือนบางคนในพวกเขาบ่น แล้วถูกผู้ทำลายฆ่าตาย
11 เรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้นกับพวกเขาเพื่อเป็นตัวอย่าง และถูกเขียนไว้เพื่อเตือนเรา ผู้ที่กำลังอยู่ในช่วงปลายของยุคทั้งหลาย
12 ดังนั้น คนที่คิดว่าตนยืนมั่นคงอยู่ ก็จงระวังอย่าให้ล้ม
13 การทดลองที่เกิดกับพวกท่านไม่มีอะไรเกินกว่าที่มนุษย์ทั่วไปต้องพบ พระเจ้าทรงซื่อสัตย์ พระองค์จะไม่ทรงยอมให้พวกท่านถูกทดลองเกินกว่าที่จะทนได้ แต่เมื่อมีการทดลอง พระองค์จะทรงเปิดทางให้ออกได้ด้วย เพื่อพวกท่านจะสามารถอดทนได้
14 เพราะฉะนั้น คนที่ข้าพเจ้ารัก จงหนีจากการไหว้รูปเคารพ
15 ข้าพเจ้าพูดกับพวกท่านเหมือนพูดกับคนมีปัญญา พวกท่านจงวินิจฉัยเองว่าสิ่งที่ข้าพเจ้าพูดเป็นอย่างไร
16 ถ้วยแห่งพระพรที่เรากล่าวคำอวยพรนั้น ไม่ใช่การมีส่วนร่วมในเลือดของพระคริสต์หรือ? ขนมปังที่เราหักนั้น ไม่ใช่การมีส่วนร่วมในร่างกายของพระคริสต์หรือ?
17 เพราะมีขนมปังก้อนเดียว เราที่มีหลายคนจึงเป็นร่างกายเดียว เนื่องจากเราทุกคนมีส่วนในขนมปังก้อนเดียวนั้น
18 ลองดูชาวอิสราเอลตามสายเลือด คนที่กินของถวายเป็นเครื่องบูชาก็มีส่วนร่วมกับแท่นบูชาไม่ใช่หรือ?
19 ถ้าอย่างนั้น ข้าพเจ้ากำลังพูดว่าอะไร? กำลังพูดว่าของที่ถวายแก่รูปเคารพเป็นอะไรจริง ๆ หรือว่ารูปเคารพเป็นอะไรจริง ๆ หรือ?
20 ไม่ใช่ แต่ข้าพเจ้ากำลังบอกว่า สิ่งที่คนต่างชาติถวายเป็นเครื่องบูชานั้น พวกเขาถวายแก่ปีศาจ ไม่ใช่แก่พระเจ้า และข้าพเจ้าไม่ต้องการให้พวกท่านมีส่วนร่วมกับปีศาจ
21 พวกท่านจะดื่มทั้งถ้วยขององค์พระผู้เป็นเจ้าและถ้วยของปีศาจไม่ได้ จะมีส่วนทั้งที่โต๊ะขององค์พระผู้เป็นเจ้าและที่โต๊ะของปีศาจก็ไม่ได้
22 หรือเราจะยั่วให้องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงหวงแหนหรือ? เราเข้มแข็งกว่าพระองค์หรือ?
23 “ข้าพเจ้ามีสิทธิ์ทำทุกสิ่ง” แต่ไม่ใช่ทุกสิ่งที่เป็นประโยชน์ “ข้าพเจ้ามีสิทธิ์ทำทุกสิ่ง” แต่ไม่ใช่ทุกสิ่งที่เสริมสร้าง
24 อย่าให้ใครแสวงหาประโยชน์ของตนเอง แต่จงแสวงหาประโยชน์ของคนอื่น
25 เนื้อสัตว์ทุกอย่างที่ขายในตลาดเนื้อ พวกท่านกินได้โดยไม่ต้องถามอะไรเพราะเห็นแก่มโนธรรม
26 เพราะ “แผ่นดินโลกเป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้า และทุกสิ่งที่อยู่ในโลกก็เป็นของพระองค์”
27 ถ้าคนที่ไม่เชื่อเชิญพวกท่านไปกินอาหาร และพวกท่านอยากไป ก็กินทุกอย่างที่เขานำมาวางตรงหน้า โดยไม่ต้องถามอะไรเพราะเห็นแก่มโนธรรม
28 แต่ถ้ามีใครบอกพวกท่านว่า “นี่เป็นของที่ถวายแก่รูปเคารพ” ก็อย่ากิน เพราะเห็นแก่คนที่บอก และเห็นแก่มโนธรรม เพราะ “แผ่นดินโลกเป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้า พร้อมกับทุกสิ่งที่อยู่ในโลก”
29 ที่ข้าพเจ้าพูดถึงมโนธรรม ข้าพเจ้าไม่ได้หมายถึงมโนธรรมของท่านเอง แต่ของอีกคนหนึ่ง เพราะเหตุใดเสรีภาพของข้าพเจ้าจึงต้องถูกมโนธรรมของคนอื่นตัดสิน?
30 ถ้าข้าพเจ้ากินด้วยการขอบคุณ แล้วทำไมข้าพเจ้าจึงถูกกล่าวร้ายเพราะสิ่งที่ข้าพเจ้าขอบคุณพระเจ้า?
31 ดังนั้น ไม่ว่าพวกท่านจะกิน จะดื่ม หรือทำอะไรก็ตาม จงทำทุกอย่างเพื่อพระสิริของพระเจ้า
32 อย่าเป็นเหตุให้ใครสะดุด ไม่ว่าชาวยิว ชาวกรีก หรือประชาคมของพระเจ้า
33 เช่นเดียวกับข้าพเจ้าที่ทำให้ทุกคนพอใจในทุกเรื่อง โดยไม่แสวงหาประโยชน์ของตนเอง แต่แสวงหาประโยชน์ของคนจำนวนมาก เพื่อพวกเขาจะได้รับความรอด