27
1 อย่าโอ้อวดเรื่องวันพรุ่งนี้
เพราะไม่รู้ว่าวันหนึ่งจะนำอะไรมาบ้าง
2 ให้คนอื่นชม
ไม่ใช่ปากของตัวเอง
ให้คนนอกชม ไม่ใช่ริมฝีปากของตัวเอง
3 หินนั้นหนัก
ทรายก็เป็นภาระ
แต่การยั่วยุของคนโง่หนักกว่าทั้งสองอย่าง
4 ความเดือดดาลนั้นโหดร้าย
ความโกรธก็ท่วมท้น
แต่ใครจะยืนหยัดต่อหน้าความริษยาได้?
5 ตักเตือนกันตรงๆ
ยังดีกว่ารักกันแต่เก็บไว้ไม่บอก
6 บาดแผลที่เพื่อนฝากไว้ย่อมมาจากความจริงใจ
แต่จูบของศัตรูกลับพรั่งพรู
7 คนอิ่มเอียนแม้แต่น้ำผึ้งจากรวง
แต่คนหิวเห็นของขมก็หวาน
8 คนที่เร่ร่อนจากบ้านของตน
เหมือนนกที่บินเร่จากรัง
9 น้ำหอมและเครื่องหอมทำให้ใจชื่นบาน
คำแนะนำจริงใจจากเพื่อนก็เช่นกัน
10 อย่าทิ้งเพื่อนหรือเพื่อนของพ่อ
ยามเกิดภัย อย่าไปบ้านพี่น้อง
เพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้ยังดีกว่าพี่น้องที่อยู่ไกล
11 ลูกเอ๋ย จงมีปัญญา
และทำให้พ่อชื่นใจ
พ่อจะได้ตอบคนที่คอยรังควานพ่อได้
12 คนรอบคอบเห็นอันตรายก็หลบ
แต่คนไม่รู้เท่าทันเดินต่อไป แล้วต้องรับผล
13 เอาเสื้อของคนที่ค้ำประกันให้คนนอกไว้
และยึดไว้เป็นประกันเมื่อเขาค้ำให้หญิงนอกทาง
14 คนที่อวยพรเพื่อนบ้านเสียงดังแต่เช้ามืด
เพื่อนบ้านจะถือว่าเป็นคำสาป
15 ภรรยาที่ชอบทะเลาะ
เหมือนน้ำหยดไม่หยุดในวันฝนตก
16 จะห้ามนางก็เหมือนห้ามลม
หรือกำเอาน้ำมันไว้ในมือขวา
17 เหล็กลับเหล็กให้คม
คนเราก็ขัดเกลาเพื่อนให้เฉียบคมได้เช่นกัน
18 คนดูแลต้นมะเดื่อย่อมได้กินผลของมัน
คนดูแลเจ้านายย่อมได้รับเกียรติ
19 น้ำสะท้อนใบหน้าอย่างไร
ใจก็สะท้อนตัวคนอย่างนั้น
20 เชโอล และอาบัดโดนไม่เคยอิ่ม
ดวงตาของมนุษย์ก็ไม่เคยอิ่มเช่นกัน
21 เบ้าหลอมมีไว้สำหรับเงิน
เตาหลอมสำหรับทอง
ส่วนคำชมใช้ทดสอบคน
22 ต่อให้เอาคนโง่ใส่ครกตำพร้อมเมล็ดข้าว
ความโง่ก็ไม่หลุดออกจากเขา
23 จงรู้สภาพฝูงแกะให้ดี
และเอาใจใส่ฝูงสัตว์
24 ความมั่งคั่งไม่ได้อยู่ตลอดไป
มงกุฎก็ไม่ได้คงอยู่ทุกชั่วอายุ
25 เมื่อเก็บหญ้าแห้งออก ยอดหญ้าใหม่ก็โผล่
แล้วหญ้าบนเนินเขาก็ถูกรวบรวม
26 ลูกแกะให้ขนสำหรับเสื้อผ้า
แพะขายได้เงินซื้อที่นา
27 นมแพะจะมีมากพอเป็นอาหาร
เป็นอาหารของครอบครัว
และเลี้ยงดูสาวใช้