26
1 หิมะในฤดูร้อน ฝนในฤดูเก็บเกี่ยวไม่เหมาะฉันใด
เกียรติก็ไม่เหมาะกับคนโง่ฉันนั้น
2 เหมือนนกกระจอกบินว่อน
เหมือนนางแอ่นโฉบไปมา
คำสาปที่ไม่มีเหตุย่อมไม่ตกถึงผู้ใด
3 แส้มีไว้สำหรับม้า
บังเหียนสำหรับลา
และไม้เรียวสำหรับหลังคนโง่!
4 อย่าตอบคนโง่ตามความโง่ของเขา
มิฉะนั้นก็จะเป็นเหมือนเขา
5 จงตอบคนโง่ให้สมกับความโง่ของเขา
มิฉะนั้นเขาจะคิดว่าตัวเองฉลาด
6 ใช้คนโง่ไปส่งข่าว
ก็เหมือนตัดเท้าตัวเอง แล้วกลืนเอาภัยร้ายเข้าตัว
7 ขาของคนพิการห้อยไร้แรงฉันใด
สุภาษิตในปากคนโง่ก็เป็นเช่นนั้น
8 ให้เกียรติคนโง่
ก็เหมือนผูกก้อนหินไว้กับสายเหวี่ยง
9 สุภาษิตในปากคนโง่
เหมือนพุ่มหนามที่ทิ่มมือคนเมา
10 เหมือนนักธนูที่ยิงคนไม่เลือก
คนที่จ้างคนโง่ก็เป็นเช่นนั้น
รวมทั้งคนที่จ้างใครก็ได้ที่ผ่านไปมา
11 คนโง่ที่หวนกลับไปทำเรื่องโง่เดิมๆ
เหมือนสุนัขที่กลับไปกินอาเจียนของมัน
12 เห็นคนที่คิดว่าตัวเองฉลาดไหม?
ยังมีหวังกับคนโง่มากกว่าเขาเสียอีก
13 คนเกียจคร้านพูดว่า “มีสิงโตอยู่บนถนน!
สิงโตดุร้ายเดินเพ่นพ่านอยู่กลางเมือง!”
14 ประตูหมุนไปมาบนบานพับอย่างไร
คนเกียจคร้านก็พลิกไปมาบนเตียงอย่างนั้น
15 คนเกียจคร้านซุกมือลงในชาม
ขี้เกียจเสียจนไม่ยอมยกกลับเข้าปาก
16 คนเกียจคร้านคิดว่าตัวเองฉลาด
ยิ่งกว่าคนเจ็ดคนที่ตอบอย่างมีเหตุผล
17 คนที่เดินผ่านแล้วเข้าไปยุ่งกับเรื่องทะเลาะที่ไม่ใช่เรื่องของตน
เหมือนคนคว้าหูสุนัขไว้
18 เหมือนคนคลั่งที่ยิงคบไฟ ลูกธนู และความตายไปทั่ว
19 คนที่หลอกเพื่อนบ้านแล้วพูดว่า “ล้อเล่นน่า!” ก็เป็นเช่นนั้น
20 ไม่มีฟืน ไฟก็ดับ
ไม่มีคนนินทา การทะเลาะก็สงบลง
21 ถ่านเติมกองไฟให้คุ
ฟืนเติมไฟให้ลุก
คนชอบทะเลาะก็เติมเชื้อให้การวิวาท
22 คำซุบซิบเหมือนของอร่อยคำเล็กๆ
กลืนลงไปลึกถึงข้างใน
23 คำพูดเร่าร้อนจากคนใจชั่ว
เหมือนตะกรันเงินเคลือบภาชนะดิน
24 คนคิดร้ายใช้คำพูดพรางตัว
แต่ในใจซ่อนความชั่วไว้
25 เมื่อคำพูดของเขาน่าฟัง ก็อย่าเชื่อ
ในใจเขามีสิ่งน่ารังเกียจอยู่เจ็ดอย่าง
26 แม้ความเกลียดชังจะถูกปิดบังด้วยการหลอกลวง
ความชั่วของเขาก็จะถูกเปิดโปงต่อหน้าชุมชน
27 ใครขุดหลุมไว้ จะตกลงไปเอง
ใครกลิ้งก้อนหิน มันจะกลิ้งกลับมาทับเขา
28 คนพูดโกหกเกลียดคนที่ตนทำร้าย
ปากที่ป้อยอก็นำความพินาศมา