หนังสือเล่มที่สี่ของโมเสส
ซึ่งโดยทั่วไปเรียกว่า
กันดารวิถี
1
1 ในวันที่ 1 ของเดือนที่ 2 ปีที่ 2 หลังจากชาวอิสราเอลออกจากดินแดนอียิปต์ พระยาห์เวห์ ตรัสกับโมเสสในถิ่นทุรกันดารซีนาย ภายในเต็นท์นัดพบว่า
2 “จงทำสำมะโนชุมนุมชนอิสราเอลทั้งหมด แยกตามตระกูลและตามวงศ์วานฝ่ายบิดา โดยนับรายชื่อผู้ชายทุกคนทีละคน
3 ตั้งแต่อายุ 20 ปีขึ้นไป ทุกคนในอิสราเอลที่ออกรบได้ เจ้ากับอาโรนจงนับพวกเขาแยกตามกอง
4 ให้ชายจากแต่ละเผ่ามาช่วยพวกเจ้า เผ่าละ 1 คน แต่ละคนต้องเป็นหัวหน้าวงศ์วานฝ่ายบิดาของตน
5 ต่อไปนี้เป็นชื่อของชายที่จะมาช่วยพวกเจ้า
จากเผ่ารูเบน เอลีซูร์บุตรเชเดอูร์
6 จากเผ่าสิเมโอน เชลูมิเอลบุตรศูริชัดได
7 จากเผ่ายูดาห์ นาห์โชนบุตรอัมมีนาดับ
8 จากเผ่าอิสสาคาร์ เนธันเอลบุตรศูอาร์
9 จากเผ่าเศบูลุน เอลีอับบุตรเฮโลน
10 จากลูกหลานของโยเซฟ คือจากเผ่าเอฟราอิม เอลีชามาบุตรอัมมีฮูด และจากเผ่ามนัสเสห์ กามาลิเอลบุตรเปดาห์ซูร์
11 จากเผ่าเบนยามิน อาบีดันบุตรกิเดโอนี
12 จากเผ่าดาน อาหิเยเซอร์บุตรอัมมีชัดได
13 จากเผ่าอาเชอร์ ปากีเอลบุตรโอคราน
14 จากเผ่ากาด เอลียาสาฟบุตรเดอูเอล
15 จากเผ่านัฟทาลี อาหิราบุตรเอนัน”
16 คนเหล่านี้เป็นผู้ที่ชุมนุมชนเรียกมา เป็นหัวหน้า ของเผ่าบรรพบุรุษของตน และเป็นหัวหน้ากลุ่มพันคนของอิสราเอล
17 โมเสสกับอาโรนจึงพาชายตามรายชื่อเหล่านี้มา
18 แล้วเรียกชุมนุมชนทั้งหมดมารวมกันในวันที่ 1 ของเดือนที่ 2 แต่ละคนแจ้งเชื้อสายของตนตามตระกูลและตามวงศ์วานฝ่ายบิดา โดยนับรายชื่อทีละคนตั้งแต่อายุ 20 ปีขึ้นไป
19 โมเสสนับจำนวนพวกเขาในถิ่นทุรกันดารซีนายตามที่พระยาห์เวห์บัญชา
20 ลูกหลานของรูเบนบุตรหัวปีของอิสราเอล แยกตามลำดับเชื้อสาย ตระกูล และวงศ์วานฝ่ายบิดา โดยนับรายชื่อผู้ชายทุกคนทีละคน ตั้งแต่อายุ 20 ปีขึ้นไป ทุกคนที่ออกรบได้—
21 ผู้ที่นับได้จากเผ่ารูเบนมี 46,500 คน
22 ลูกหลานของสิเมโอน แยกตามลำดับเชื้อสาย ตระกูล และวงศ์วานฝ่ายบิดา โดยนับรายชื่อผู้ชายทุกคนทีละคน ตั้งแต่อายุ 20 ปีขึ้นไป ทุกคนที่ออกรบได้—
23 ผู้ที่นับได้จากเผ่าสิเมโอนมี 59,300 คน
24 ลูกหลานของกาด แยกตามลำดับเชื้อสาย ตระกูล และวงศ์วานฝ่ายบิดา โดยนับรายชื่อผู้ชายตั้งแต่อายุ 20 ปีขึ้นไป ทุกคนที่ออกรบได้—
25 ผู้ที่นับได้จากเผ่ากาดมี 45,650 คน
26 ลูกหลานของยูดาห์ แยกตามลำดับเชื้อสาย ตระกูล และวงศ์วานฝ่ายบิดา โดยนับรายชื่อผู้ชายตั้งแต่อายุ 20 ปีขึ้นไป ทุกคนที่ออกรบได้—
27 ผู้ที่นับได้จากเผ่ายูดาห์มี 74,600 คน
28 ลูกหลานของอิสสาคาร์ แยกตามลำดับเชื้อสาย ตระกูล และวงศ์วานฝ่ายบิดา โดยนับรายชื่อผู้ชายตั้งแต่อายุ 20 ปีขึ้นไป ทุกคนที่ออกรบได้—
29 ผู้ที่นับได้จากเผ่าอิสสาคาร์มี 54,400 คน
30 ลูกหลานของเศบูลุน แยกตามลำดับเชื้อสาย ตระกูล และวงศ์วานฝ่ายบิดา โดยนับรายชื่อผู้ชายตั้งแต่อายุ 20 ปีขึ้นไป ทุกคนที่ออกรบได้—
31 ผู้ที่นับได้จากเผ่าเศบูลุนมี 57,400 คน
32 ในบรรดาลูกหลานของโยเซฟ ลูกหลานของเอฟราอิม แยกตามลำดับเชื้อสาย ตระกูล และวงศ์วานฝ่ายบิดา โดยนับรายชื่อผู้ชายตั้งแต่อายุ 20 ปีขึ้นไป ทุกคนที่ออกรบได้—
33 ผู้ที่นับได้จากเผ่าเอฟราอิมมี 40,500 คน
34 ลูกหลานของมนัสเสห์ แยกตามลำดับเชื้อสาย ตระกูล และวงศ์วานฝ่ายบิดา โดยนับรายชื่อผู้ชายตั้งแต่อายุ 20 ปีขึ้นไป ทุกคนที่ออกรบได้—
35 ผู้ที่นับได้จากเผ่ามนัสเสห์มี 32,200 คน
36 ลูกหลานของเบนยามิน แยกตามลำดับเชื้อสาย ตระกูล และวงศ์วานฝ่ายบิดา โดยนับรายชื่อผู้ชายตั้งแต่อายุ 20 ปีขึ้นไป ทุกคนที่ออกรบได้—
37 ผู้ที่นับได้จากเผ่าเบนยามินมี 35,400 คน
38 ลูกหลานของดาน แยกตามลำดับเชื้อสาย ตระกูล และวงศ์วานฝ่ายบิดา โดยนับรายชื่อผู้ชายตั้งแต่อายุ 20 ปีขึ้นไป ทุกคนที่ออกรบได้—
39 ผู้ที่นับได้จากเผ่าดานมี 62,700 คน
40 ลูกหลานของอาเชอร์ แยกตามลำดับเชื้อสาย ตระกูล และวงศ์วานฝ่ายบิดา โดยนับรายชื่อผู้ชายตั้งแต่อายุ 20 ปีขึ้นไป ทุกคนที่ออกรบได้—
41 ผู้ที่นับได้จากเผ่าอาเชอร์มี 41,500 คน
42 ลูกหลานของนัฟทาลี แยกตามลำดับเชื้อสาย ตระกูล และวงศ์วานฝ่ายบิดา โดยนับรายชื่อผู้ชายตั้งแต่อายุ 20 ปีขึ้นไป ทุกคนที่ออกรบได้—
43 ผู้ที่นับได้จากเผ่านัฟทาลีมี 53,400 คน
44 คนเหล่านี้คือผู้ที่โมเสสกับอาโรนและผู้นำอิสราเอล 12 คนได้นับไว้ ผู้นำแต่ละคนเป็นตัวแทนวงศ์วานฝ่ายบิดาของตน
45 ดังนั้น ชาวอิสราเอลทุกคนที่นับตามวงศ์วานฝ่ายบิดา ตั้งแต่อายุ 20 ปีขึ้นไป และออกรบได้
46 มีจำนวนทั้งสิ้น 603,550 คน
47 แต่การนับครั้งนี้ไม่รวมชาวเลวีตามเผ่าบรรพบุรุษของตน
48 เพราะพระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
49 “ส่วนเผ่าเลวีนั้น อย่านับและอย่าทำสำมะโนพวกเขารวมกับชาวอิสราเอล
50 แต่จงแต่งตั้งชาวเลวีให้ดูแลพลับพลาแห่งพระโอวาท เครื่องใช้ทั้งหมด และทุกสิ่งที่เป็นของพลับพลา พวกเขาต้องหามพลับพลากับเครื่องใช้ทั้งหมด ดูแลรับผิดชอบ และตั้งค่ายล้อมรอบพลับพลา
51 เมื่อจะย้ายพลับพลา ชาวเลวีต้องรื้อพลับพลาลง และเมื่อต้องตั้งพลับพลา ชาวเลวีต้องตั้งขึ้น คนนอกที่เข้ามาใกล้จะต้องถูกประหารชีวิต
52 ชาวอิสราเอลต้องตั้งเต็นท์ของตน แต่ละคนตามค่ายและตามธงประจำกองของตน
53 แต่ชาวเลวีต้องตั้งค่ายล้อมรอบพลับพลาแห่งพระโอวาท เพื่อชุมนุมชนอิสราเอลจะไม่ต้องเผชิญความโกรธของพระยาห์เวห์ ชาวเลวีต้องรับผิดชอบดูแลพลับพลาแห่งพระโอวาท”
54 ชาวอิสราเอลก็ทำตามทุกอย่างที่พระยาห์เวห์บัญชาโมเสส