11
1 จงโยนขนมปังลงบนผืนน้ำ
เพราะเมื่อผ่านไปหลายวัน เจ้าจะพบมันอีก
2 จงแบ่งส่วนให้คนเจ็ดคน หรือแม้แต่แปดคน
เพราะเจ้าไม่รู้ว่าจะเกิดเรื่องเลวร้ายอะไรขึ้นบนแผ่นดิน
3 ถ้าเมฆเต็มไปด้วยฝน มันก็เทฝนลงบนแผ่นดิน
และถ้าต้นไม้ล้มไปทางใต้หรือทางเหนือ
ต้นไม้ล้มลงตรงไหน ก็จะอยู่ตรงนั้น
4 คนที่คอยดูลมจะไม่หว่าน
และคนที่คอยมองเมฆจะไม่เก็บเกี่ยว
5 เจ้าไม่รู้ว่าลมพัดไปทางใด
หรือกระดูกก่อตัวขึ้นอย่างไรในครรภ์มารดา
เจ้าก็ไม่รู้การงานของพระเจ้าผู้ทำทุกสิ่งเช่นเดียวกัน
6 เวลาเช้า จงหว่านเมล็ด
เวลาเย็น ก็อย่าวางมือ
เพราะเจ้าไม่รู้ว่าสิ่งใดจะงอกงาม สิ่งที่หว่านในตอนเช้าหรือในตอนเย็น
หรือทั้งสองสิ่งจะดีเท่ากัน
7 แสงสว่างเป็นสิ่งรื่นรมย์
และการที่ดวงตาได้เห็นดวงอาทิตย์ก็เป็นสิ่งน่ายินดี
8 ถ้ามนุษย์มีชีวิตอยู่หลายปี ก็ให้เขาชื่นชมยินดีตลอดปีเหล่านั้น
แต่ให้เขาระลึกถึงวันเวลาแห่งความมืด เพราะวันเหล่านั้นจะมีมาก
ทุกสิ่งที่จะตามมาล้วนว่างเปล่า
9 ชายหนุ่มเอ๋ย จงชื่นชมยินดีในวัยเยาว์
และให้ใจเบิกบานในวันเวลาแห่งวัยหนุ่ม
จงดำเนินตามทางที่ใจปรารถนา
และทำตามสิ่งที่ตาเห็น
แต่จงรู้ว่า พระเจ้าจะนำทุกสิ่งเหล่านี้มาพิพากษาเจ้า
10 เพราะฉะนั้น จงขจัดความเศร้าออกจากใจ
และขจัดความทุกข์กายออกไป
เพราะวัยเยาว์และช่วงรุ่งอรุณของชีวิตล้วนว่างเปล่า