10
1 แมลงวันตายทำให้น้ำมันหอมของช่างปรุงน้ำหอมส่งกลิ่นเหม็นฉันใด
ความโง่เขลาเพียงเล็กน้อยก็หนักกว่าปัญญาและเกียรติยศฉันนั้น
2 ใจของคนมีปัญญาอยู่ทางขวา
แต่ใจของคนโง่อยู่ทางซ้าย
3 แม้ขณะเดินไปตามทาง คนโง่ก็ขาดความเข้าใจ และแสดงให้ทุกคนเห็นว่าตนเป็นคนโง่
4 ถ้าผู้ปกครองโกรธเกรี้ยวขึ้นมา ก็อย่าละทิ้งตำแหน่งของตน เพราะความสงบเยือกเย็นช่วยระงับความผิดร้ายแรงได้
5 ฉันเห็นเรื่องเลวร้ายอย่างหนึ่งภายใต้ดวงอาทิตย์ เป็นความผิดพลาดที่เกิดจากผู้ปกครอง
6 คนโง่ถูกยกให้อยู่ในตำแหน่งสูง ส่วนคนมั่งคั่งกลับนั่งในที่ต่ำต้อย
7 ฉันเห็นคนรับใช้ขี่ม้า ส่วนเจ้านายกลับเดินเท้าบนแผ่นดินเหมือนคนรับใช้
8 คนขุดหลุมอาจตกลงไปในหลุมนั้น และคนที่พังกำแพงอาจถูกงูกัด
9 คนสกัดหินอาจบาดเจ็บเพราะหิน และคนผ่าฟืนอาจตกอยู่ในอันตรายเพราะฟืน
10 ถ้าขวานทื่อและไม่ลับคม ก็ต้องออกแรงมากขึ้น แต่ความชำนาญช่วยให้ประสบความสำเร็จ
11 ถ้างูกัดก่อนที่หมองูจะทันสะกดมัน ลิ้นของหมองูก็ไร้ประโยชน์
12 ถ้อยคำจากปากของคนมีปัญญาน่าฟัง แต่ริมฝีปากของคนโง่กลับกลืนกินตัวเขาเอง
13 คำพูดจากปากของเขาเริ่มต้นด้วยความโง่เขลา และจบลงด้วยความบ้าคลั่งอันก่อความหายนะ
14 คนโง่ยังพูดไม่หยุด
มนุษย์ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น และใครจะบอกเขาได้ว่าภายหลังจะมีอะไรเกิดขึ้น?
15 งานหนักทำให้คนโง่เหน็ดเหนื่อย เพราะเขาไม่รู้แม้แต่ทางไปเมือง
16 วิบัติแก่เจ้า แผ่นดินเอ๋ย เมื่อกษัตริย์ของเจ้ายังเป็นเด็ก
และเหล่าเจ้านายของเจ้ากินเลี้ยงกันตั้งแต่เช้า!
17 เจ้าเป็นสุข แผ่นดินเอ๋ย เมื่อกษัตริย์ของเจ้าเป็นผู้สืบเชื้อสายจากตระกูลสูงศักดิ์
และเหล่าเจ้านายของเจ้ากินตามเวลาอันควร
เพื่อเสริมกำลัง ไม่ใช่เพื่อเมามาย!
18 เพราะความเกียจคร้าน หลังคาจึงทรุดลง
และเพราะมืออยู่เฉย บ้านจึงรั่ว
19 งานเลี้ยงจัดขึ้นเพื่อเสียงหัวเราะ
เหล้าองุ่นทำให้ชีวิตเบิกบาน
และเงินก็ใช้ได้กับทุกสิ่ง
20 อย่าแช่งกษัตริย์ แม้แต่ในความคิด
และอย่าแช่งคนร่ำรวย แม้แต่ในห้องนอน
เพราะนกบนท้องฟ้าอาจนำเสียงของเจ้าไป
และสัตว์มีปีกอาจนำเรื่องไปบอก