131
1 إِزْڒِي ن ؤُڭعّذْ. ن ذَاوُوذْ.
 
أَ سِيذِي، ؤُڒْ إِنُو
وَارْ ذَايسْ بُو نّْفَاخثْ،
ثِيطَّاوِينْ إِنُو وَارْ ذَايْسنْثْ بُو ؤُنعْفَارْ،
وَارْ تّڭّغْ شَا ثِيمسْڒَايِينْ ؤُجَارنْثْ أَيِي
نِيغْ ذ ثِينِّي ذ ڒعْجبْ إِ نشّْ. ◘
 
2 س ثِيذتّْ، سَّاريّْحغْ ڒعْمَارْ إِنُو
ؤُ سّسْقَارغْ ث،
أَمْ إِجّْ ن ؤُنِييْبُو
ؤُمِي إِتّْوَاسّْبدّْ وُوطُّوضْ
أَكْ-ذ يمَّاسْ،
أَمْ إِجّْ ن ؤُنِييْبُو
ؤُمِي إِتّْوَاسّْبدّْ وُوتُّوضْ
أَمُّو إِ إِدْجَا ڒعْمَارْ إِنُو ذَايِي.
 
3 أجّْ إِسْرَائِيل أَذْ إِرَاجَا سِيذِي،
زِي ڒخُّو أَڒْ ڒبْذَا.
 
 
◘ 131:1 2 إِم. 32‏:‏25؛ إِزهد. 101‏:‏5؛ أَوڒن. 6‏:‏17؛ 16‏:‏5