16
1 พวกฟาริสีและสะดูสีมาหาพระองค์ และเพื่อทดสอบพระองค์ จึงขอให้พระองค์แสดงหมายสำคัญจากสวรรค์ให้พวกเขาเห็น
2 แต่พระองค์ตอบพวกเขาว่า “เมื่อถึงเวลาเย็น พวกคุณพูดว่า ‘อากาศจะดี เพราะท้องฟ้าเป็นสีแดง’
3 และในตอนเช้า พวกคุณพูดว่า ‘วันนี้อากาศจะไม่ดี เพราะท้องฟ้าแดงและมืดครึ้ม’ คนหน้าซื่อใจคด! พวกคุณรู้จักแยกแยะลักษณะของท้องฟ้า แต่กลับแยกแยะหมายสำคัญแห่งกาลเวลาไม่ได้!
4 คนรุ่นที่ชั่วร้ายและล่วงประเวณีแสวงหาหมายสำคัญ แต่จะไม่มีหมายสำคัญใดให้แก่คนรุ่นนี้ นอกจากหมายสำคัญของโยนาห์ผู้เผยพระวจนะ”
แล้วพระองค์ละพวกเขาไว้และจากไป
5 เมื่อสาวกมาถึงอีกฝั่ง พวกเขาลืมเอาขนมปังมา
6 พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “จงระวังเชื้อแป้งของพวกฟาริสีและสะดูสีให้ดี”
7 พวกเขาจึงพูดกันว่า “เป็นเพราะพวกเราไม่ได้เอาขนมปังมา”
8 พระเยซูรู้ว่าพวกเขากำลังพูดกัน จึงกล่าวว่า “คนมีความเชื่อน้อย ทำไมพวกคุณจึงพูดกันว่า เป็นเพราะพวกคุณไม่ได้เอาขนมปังมา?
9 พวกคุณยังไม่เข้าใจหรือ? จำขนมปังห้าก้อนสำหรับคนห้าพันคนไม่ได้หรือ และจำได้ไหมว่าพวกคุณเก็บได้กี่ตะกร้า?
10 หรือขนมปังเจ็ดก้อนสำหรับคนสี่พันคน และพวกคุณเก็บได้กี่ตะกร้า?
11 ทำไมพวกคุณจึงไม่เข้าใจว่า เราไม่ได้พูดกับพวกคุณเรื่องขนมปัง? แต่จงระวังเชื้อแป้งของพวกฟาริสีและสะดูสี”
12 เมื่อนั้น พวกเขาจึงเข้าใจว่า พระองค์ไม่ได้บอกให้ระวังเชื้อแป้งที่ใช้ทำขนมปัง แต่ให้ระวังคำสอนของพวกฟาริสีและสะดูสี
13 เมื่อพระเยซูมาถึงเขตซีซารียาฟีลิปปี พระองค์ถามสาวกว่า “ผู้คนพูดว่า เรา ผู้เป็นบุตรมนุษย์ เป็นใคร?”
14 พวกเขาตอบว่า “บางคนว่าเป็นยอห์นผู้ทำพิธีบัพติศมา บางคนว่าเป็นเอลียาห์ และคนอื่นว่าเป็นเยเรมีย์ หรือผู้เผยพระวจนะคนหนึ่ง”
15 พระองค์ถามพวกเขาว่า “แล้วพวกคุณล่ะ พูดว่าเราเป็นใคร?”
16 ซีโมนเปโตรตอบว่า “ท่านคือพระคริสต์ พระบุตรของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์”
17 พระเยซูตอบเขาว่า “ซีโมน บาร์โยนาห์ เจ้าย่อมเป็นสุข เพราะเนื้อและเลือดไม่ได้เปิดเผยเรื่องนี้แก่เจ้า แต่พระบิดาของเราผู้อยู่ในสวรรค์ต่างหาก
18 เราบอกเจ้าด้วยว่า เจ้าคือเปโตร และบนศิลานี้ เราจะสร้างประชาคมของเรา และประตูแห่งฮาเดส จะเอาชนะประชาคมนั้นไม่ได้
19 เราจะมอบกุญแจของอาณาจักรแห่งสวรรค์ให้เจ้า สิ่งใดที่เจ้าผูกไว้บนแผ่นดินโลก ก็จะเป็นสิ่งที่ผูกไว้แล้วในสวรรค์ และสิ่งใดที่เจ้าปลดไว้บนแผ่นดินโลก ก็จะเป็นสิ่งที่ปลดไว้แล้วในสวรรค์”
20 แล้วพระองค์กำชับสาวกไม่ให้บอกใครว่า พระองค์คือพระเยซูผู้เป็นพระคริสต์
21 ตั้งแต่เวลานั้น พระเยซูเริ่มบอกสาวกให้รู้ว่า พระองค์ต้องไปเยรูซาเล็ม ต้องทนทุกข์หลายอย่างจากพวกผู้อาวุโส หัวหน้าปุโรหิต และอาลักษณ์ ต้องถูกฆ่า และในวันที่สามจะฟื้นขึ้นจากความตาย
22 เปโตรพาพระองค์แยกออกไป และเริ่มตำหนิพระองค์ว่า “ขออย่าให้เกิดเรื่องนี้กับท่านเลย องค์พระผู้เป็นเจ้า! เรื่องนี้จะไม่มีวันเกิดขึ้นกับท่าน”
23 แต่พระองค์หันมาและกล่าวกับเปโตรว่า “ถอยไปอยู่ข้างหลังเรา ซาตาน! เจ้าเป็นสิ่งที่ทำให้เราสะดุด เพราะสิ่งที่เจ้าใส่ใจไม่ใช่เรื่องของพระเจ้า แต่เป็นเรื่องของมนุษย์”
24 แล้วพระเยซูกล่าวกับสาวกว่า “ถ้าใครต้องการตามเรามา ให้เขาปฏิเสธตนเอง แบกกางเขนของตน และตามเรามา
25 เพราะผู้ใดต้องการรักษาชีวิตของตนไว้ จะสูญเสียชีวิตนั้น แต่ผู้ใดสูญเสียชีวิตของตนเพราะเรา จะพบชีวิตนั้น
26 คนหนึ่งจะได้ประโยชน์อะไร ถ้าได้ทั้งโลก แต่ต้องสูญเสียชีวิตของตน? หรือคนหนึ่งจะเอาอะไรมาแลกกับชีวิตของตน?
27 เพราะบุตรมนุษย์จะมาในพระสิริของพระบิดาของพระองค์ พร้อมกับเหล่าทูตสวรรค์ของพระองค์ แล้วพระองค์จะตอบแทนแต่ละคนตามการกระทำของเขา
28 เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า บางคนที่ยืนอยู่ที่นี่จะไม่ลิ้มรสความตาย จนกว่าจะได้เห็นบุตรมนุษย์มาในอาณาจักรของตน”