5
1 ขณะที่ฝูงชนเบียดเสียดเข้ามาหาพระองค์เพื่อฟังพระวจนะของพระเจ้า พระองค์ยืนอยู่ริมทะเลสาบเกนเนซาเรต
2 พระองค์เห็นเรือสองลำจอดอยู่ริมทะเลสาบ ส่วนชาวประมงขึ้นจากเรือไปแล้ว และกำลังล้างอวนของตน
3 พระองค์ลงเรือลำหนึ่ง ซึ่งเป็นของซีโมน และขอให้เขาถอยเรือออกจากฝั่งเล็กน้อย แล้วพระองค์นั่งลงสอนฝูงชนจากเรือ
4 เมื่อกล่าวจบแล้ว พระองค์บอกซีโมนว่า “จงออกไปที่น้ำลึก แล้วหย่อนอวนลงจับปลา”
5 ซีโมนตอบพระองค์ว่า “อาจารย์ พวกเราทำงานหนักมาตลอดคืน แต่จับอะไรไม่ได้เลย ถึงอย่างนั้น ข้าพเจ้าจะหย่อนอวนลงตามคำของท่าน”
6 เมื่อพวกเขาทำเช่นนั้น ก็จับปลาได้มากมายจนอวนของพวกเขากำลังจะขาด
7 พวกเขาจึงโบกมือเรียกเพื่อนที่อยู่ในเรืออีกลำให้มาช่วย พวกเขาก็มาและขนปลาขึ้นจนเต็มเรือทั้งสองลำ จนเรือเริ่มจะจม
8 เมื่อซีโมนเปโตรเห็นดังนั้น เขาก็ทรุดลงแทบเข่าของพระเยซู และกล่าวว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดไปจากข้าพเจ้าเถิด เพราะข้าพเจ้าเป็นคนบาป”
9 เพราะเขาและทุกคนที่อยู่กับเขาต่างตกตะลึงกับปลาจำนวนมากที่พวกเขาจับได้
10 ยากอบกับยอห์น บุตรของเศเบดี ซึ่งเป็นหุ้นส่วนของซีโมน ก็เป็นเช่นเดียวกัน
พระเยซูกล่าวกับซีโมนว่า “อย่ากลัวเลย ตั้งแต่นี้ไป ท่านจะจับคนเป็น ๆ”
11 เมื่อพวกเขานำเรือขึ้นฝั่งแล้ว ก็ทิ้งทุกสิ่งและติดตามพระองค์ไป
12 ขณะที่พระองค์อยู่ในเมืองแห่งหนึ่ง ก็มีชายคนหนึ่งเป็นโรคเรื้อนทั่วตัว เมื่อเขาเห็นพระเยซู ก็ซบหน้าลงกับพื้นและวิงวอนพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้าท่านเต็มใจ ท่านก็สามารถชำระข้าพเจ้าให้สะอาดได้”
13 พระองค์ยื่นมือแตะเขา และกล่าวว่า “เราเต็มใจ จงสะอาดเถิด”
ทันใดนั้น โรคเรื้อนก็หายจากเขา
14 พระองค์กำชับเขาไม่ให้บอกใคร และกล่าวว่า “แต่จงไปแสดงตัวแก่ปุโรหิต และถวายเครื่องบูชาสำหรับการชำระตัวของท่าน ตามที่โมเสสสั่งไว้ เพื่อเป็นพยานแก่พวกเขา”
15 แต่ข่าวเกี่ยวกับพระองค์ยิ่งแพร่ออกไปมากขึ้น ฝูงชนจำนวนมากจึงมาชุมนุมกันเพื่อฟัง และเพื่อให้พระองค์รักษาโรคของพวกเขา
16 แต่พระองค์มักถอนตัวไปยังที่เปลี่ยวและอธิษฐาน
17 วันหนึ่ง ขณะที่พระองค์กำลังสอน มีพวกฟาริสีและอาจารย์สอนธรรมบัญญัตินั่งอยู่ที่นั่น พวกเขามาจากทุกหมู่บ้านในแคว้นกาลิลีและยูเดีย รวมทั้งจากเยรูซาเล็ม และพลังขององค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่กับพระองค์เพื่อรักษาคนให้หาย
18 มีชายกลุ่มหนึ่งหามคนอัมพาตคนหนึ่งมาบนแคร่ พวกเขาพยายามจะพาเขาเข้าไปวางไว้ต่อหน้าพระเยซู
19 แต่เพราะฝูงชน พวกเขาหาทางพาเขาเข้าไปไม่ได้ จึงขึ้นไปบนหลังคา และหย่อนเขาพร้อมแคร่ลงมาทางกระเบื้องหลังคา ตรงกลางต่อหน้าพระเยซู
20 เมื่อพระองค์เห็นความเชื่อของพวกเขา ก็กล่าวกับชายคนนั้นว่า “บาปของท่านได้รับการยกโทษแล้ว”
21 พวกอาลักษณ์และพวกฟาริสีเริ่มคิดกันว่า “คนนี้เป็นใคร จึงพูดหมิ่นประมาทพระเจ้า? ใครจะยกโทษบาปได้นอกจากพระเจ้าเพียงผู้เดียว?”
22 แต่พระเยซูรู้ความคิดของพวกเขา จึงตอบว่า “ทำไมพวกคุณจึงคิดเช่นนี้อยู่ในใจ?
23 อย่างไหนง่ายกว่า ระหว่างพูดว่า ‘บาปของท่านได้รับการยกโทษแล้ว’ กับพูดว่า ‘จงลุกขึ้นเดิน’?
24 แต่เพื่อให้พวกคุณรู้ว่า บุตรมนุษย์มีอำนาจบนแผ่นดินโลกที่จะยกโทษบาป” แล้วพระองค์กล่าวกับคนอัมพาตว่า “เราบอกท่าน จงลุกขึ้น ยกแคร่ของท่าน และกลับบ้านไป”
25 ทันใดนั้น เขาก็ลุกขึ้นต่อหน้าพวกเขา ยกแคร่ที่ตนนอนอยู่ และกลับบ้านไปพร้อมกับยกย่องพระเจ้า
26 ทุกคนต่างตกตะลึง และยกย่องพระเจ้า พวกเขาเต็มไปด้วยความยำเกรง และกล่าวว่า “วันนี้เราได้เห็นสิ่งน่าอัศจรรย์!”
27 หลังจากนั้น พระองค์ออกไป และเห็นคนเก็บภาษีคนหนึ่งชื่อเลวี นั่งอยู่ที่ด่านเก็บภาษี จึงกล่าวกับเขาว่า “ตามเรามา!”
28 เขาก็ทิ้งทุกสิ่ง ลุกขึ้น และติดตามพระองค์ไป
29 เลวีจัดงานเลี้ยงใหญ่ให้พระองค์ที่บ้านของตน มีคนเก็บภาษีจำนวนมากและคนอื่น ๆ ร่วมเอนกายรับประทานอาหารกับพวกเขา
30 พวกอาลักษณ์และพวกฟาริสีในหมู่พวกเขาบ่นต่อสาวกของพระองค์ว่า “ทำไมพวกคุณจึงกินและดื่มกับคนเก็บภาษีและคนบาป?”
31 พระเยซูตอบพวกเขาว่า “คนแข็งแรงไม่ต้องการหมอ แต่คนเจ็บป่วยต้องการ
32 เราไม่ได้มาเพื่อเรียกคนชอบธรรม แต่มาเรียกคนบาปให้กลับใจ”
33 พวกเขากล่าวกับพระองค์ว่า “ทำไมสาวกของยอห์นจึงอดอาหารและอธิษฐานบ่อย ๆ เช่นเดียวกับสาวกของพวกฟาริสี แต่สาวกของท่านกลับกินและดื่ม?”
34 พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณจะให้เพื่อนเจ้าบ่าวอดอาหารได้หรือ ขณะที่เจ้าบ่าวยังอยู่กับพวกเขา?
35 แต่จะมีวันที่เจ้าบ่าวถูกพรากไปจากพวกเขา แล้วในวันเหล่านั้น พวกเขาจะอดอาหาร”
36 พระองค์ยังเล่าอุปมาแก่พวกเขาว่า “ไม่มีใครฉีกผ้าจากเสื้อตัวใหม่ไปปะเสื้อตัวเก่า เพราะถ้าทำอย่างนั้น ก็เท่ากับทำให้เสื้อตัวใหม่ขาด และผ้าจากเสื้อใหม่ก็ไม่เข้ากับเสื้อเก่า
37 และไม่มีใครเอาเหล้าองุ่นใหม่ใส่ถุงหนังเก่า เพราะเหล้าองุ่นใหม่จะทำให้ถุงหนังแตก เหล้าองุ่นก็หก และถุงหนังก็เสีย
38 แต่ต้องเอาเหล้าองุ่นใหม่ใส่ถุงหนังใหม่ แล้วทั้งสองอย่างจะคงอยู่
39 และไม่มีใครที่ดื่มเหล้าองุ่นเก่าแล้วจะอยากได้เหล้าองุ่นใหม่ทันที เพราะเขาพูดว่า ‘ของเก่าดีกว่า’ ”