21
1 หลังจากนั้น พระเยซูปรากฏแก่สาวกอีกครั้งที่ทะเลทิเบเรียส พระองค์ปรากฏดังนี้
2 ซีโมนเปโตร โธมัสซึ่งเรียกว่าดิดิมัส นาธานาเอลชาวคานาในแคว้นกาลิลี บุตรทั้งสองของเศเบดี และสาวกอีกสองคนอยู่ด้วยกัน
3 ซีโมนเปโตรพูดกับพวกเขาว่า “ผมจะไปจับปลา”
พวกเขาตอบว่า “พวกเราจะไปกับท่านด้วย” แล้วพวกเขาก็ออกไปลงเรือทันที แต่คืนนั้นจับปลาไม่ได้เลย
4 พอเช้าแล้ว พระเยซูยืนอยู่บนชายฝั่ง แต่สาวกยังไม่รู้ว่าเป็นพระเยซู
5 พระเยซูจึงกล่าวกับพวกเขาว่า “ลูก ๆ มีอะไรกินบ้างไหม?”
พวกเขาตอบว่า “ไม่มี”
6 พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “จงทอดอวนลงทางขวาของเรือ แล้วพวกคุณจะได้ปลา”
พวกเขาจึงทอดอวน และคราวนี้ลากอวนขึ้นไม่ไหว เพราะมีปลามากเหลือเกิน
7 สาวกคนที่พระเยซูรักจึงพูดกับเปโตรว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า!”
เมื่อซีโมนเปโตรได้ยินว่าเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า เขาก็เอาเสื้อคลุมพันตัว เพราะตอนนั้นเขาเปลือยกายอยู่ แล้วกระโดดลงทะเล
8 ส่วนสาวกคนอื่น ๆ มาด้วยเรือลำเล็ก เพราะพวกเขาอยู่ห่างจากฝั่งเพียงประมาณสองร้อยศอก โดยลากอวนที่เต็มไปด้วยปลามาด้วย
9 เมื่อขึ้นฝั่งแล้ว พวกเขาเห็นกองไฟจากถ่านอยู่ที่นั่น มีปลาวางอยู่บนไฟ และมีขนมปังด้วย
10 พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “เอาปลาที่พวกคุณเพิ่งจับได้มาบ้าง”
11 ซีโมนเปโตรจึงขึ้นไป และลากอวนขึ้นฝั่ง อวนเต็มไปด้วยปลาตัวใหญ่หนึ่งร้อยห้าสิบสามตัว แม้จะมีปลามากขนาดนั้น อวนก็ไม่ขาด
12 พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “มากินอาหารเช้ากัน!”
ไม่มีสาวกคนไหนกล้าถามพระองค์ว่า “ท่านเป็นใคร?” เพราะพวกเขารู้ว่าเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า
13 แล้วพระเยซูก็มาหยิบขนมปังส่งให้พวกเขา และทำเช่นเดียวกันกับปลา
14 นี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่พระเยซูปรากฏให้สาวกเห็น หลังจากพระองค์ฟื้นขึ้นจากความตาย
15 เมื่อพวกเขากินอาหารเช้าแล้ว พระเยซูกล่าวกับซีโมนเปโตรว่า “ซีโมน บุตรของโยนาห์ ท่านรักเรามากกว่าพวกนี้หรือ?”
เขาตอบพระองค์ว่า “ใช่ องค์พระผู้เป็นเจ้า ท่านรู้ว่าผมมีใจรักท่าน”
พระองค์กล่าวกับเขาว่า “จงเลี้ยงลูกแกะของเรา”
16 พระองค์กล่าวกับเขาเป็นครั้งที่สองว่า “ซีโมน บุตรของโยนาห์ ท่านรักเราหรือ?”
เขาตอบพระองค์ว่า “ใช่ องค์พระผู้เป็นเจ้า ท่านรู้ว่าผมมีใจรักท่าน”
พระองค์กล่าวกับเขาว่า “จงดูแลแกะของเรา”
17 พระองค์กล่าวกับเขาเป็นครั้งที่สามว่า “ซีโมน บุตรของโยนาห์ ท่านมีใจรักเราหรือ?”
เปโตรรู้สึกเสียใจ เพราะพระองค์ถามเขาเป็นครั้งที่สามว่า “ท่านมีใจรักเราหรือ?” เขาจึงตอบพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ท่านรู้ทุกสิ่ง ท่านรู้ว่าผมมีใจรักท่าน”
พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “จงเลี้ยงแกะของเรา
18 เราขอยืนยันกับท่านว่า เมื่อท่านยังหนุ่ม ท่านแต่งตัวเอง และเดินไปที่ไหนก็ได้ตามที่ท่านต้องการ แต่เมื่อท่านแก่ ท่านจะยื่นมือออก และคนอื่นจะแต่งตัวให้ท่าน แล้วพาท่านไปในที่ที่ท่านไม่ต้องการไป”
19 พระองค์กล่าวอย่างนี้เพื่อบอกให้รู้ว่า เปโตรจะตายแบบใด และทำให้พระเจ้าได้รับพระสิริ เมื่อกล่าวอย่างนั้นแล้ว พระองค์กล่าวกับเขาว่า “จงตามเรามา”
20 เปโตรหันกลับมา และเห็นสาวกคนที่พระเยซูรักกำลังตามมา สาวกคนนี้คือคนที่เอนตัวอยู่ชิดอกของพระเยซูที่โต๊ะอาหาร และถามว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ใครคือคนที่จะทรยศท่าน?”
21 เมื่อเปโตรเห็นเขา จึงถามพระเยซูว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า แล้วคนนี้จะเป็นอย่างไร?”
22 พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “ถ้าเราต้องการให้เขาอยู่จนกว่าเราจะมา เรื่องนั้นเกี่ยวอะไรกับท่าน? ท่านจงตามเรามา”
23 คำพูดนี้จึงแพร่ออกไปในหมู่พี่น้องว่าสาวกคนนี้จะไม่ตาย แต่พระเยซูไม่ได้กล่าวว่าเขาจะไม่ตาย พระองค์กล่าวเพียงว่า “ถ้าเราต้องการให้เขาอยู่จนกว่าเราจะมา เรื่องนั้นเกี่ยวอะไรกับท่าน?”
24 สาวกคนนี้แหละคือผู้ที่เป็นพยานยืนยันเรื่องเหล่านี้ และเป็นผู้เขียนสิ่งเหล่านี้ พวกเรารู้ว่าคำพยานของเขาเป็นความจริง
25 ยังมีอีกหลายสิ่งที่พระเยซูได้ทำ ถ้าจะเขียนไว้ทั้งหมดทีละอย่าง ข้าพเจ้าคิดว่า แม้แต่โลกนี้เองก็คงไม่มีที่พอสำหรับหนังสือที่จะเขียนขึ้น