9
1 ที่จริง ข้าพเจ้าไม่จำเป็นต้องเขียนถึงพวกท่านเกี่ยวกับงานรับใช้ผู้บริสุทธิ์
2 เพราะข้าพเจ้ารู้ว่าพวกท่านพร้อมอยู่แล้ว ข้าพเจ้าจึงอวดเรื่องพวกท่านกับชาวมาซิโดเนียว่า แคว้นอาคายาเตรียมพร้อมมาตั้งแต่ปีที่แล้ว และความกระตือรือร้นของพวกท่านก็กระตุ้นพวกเขาจำนวนมาก
3 แต่ข้าพเจ้าได้ส่งพี่น้องเหล่านี้ไป เพื่อสิ่งที่เราอวดเรื่องพวกท่านในเรื่องนี้จะไม่กลายเป็นคำอวดเปล่า ๆ และเพื่อพวกท่านจะเตรียมพร้อมตามที่ข้าพเจ้าพูดไว้
4 มิฉะนั้น ถ้าชาวมาซิโดเนียบางคนมากับข้าพเจ้าและพบว่าพวกท่านยังไม่พร้อม เราก็จะต้องผิดหวังในความมั่นใจที่เราอวดไว้ ไม่ต้องพูดถึงพวกท่านเลย
5 เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงเห็นว่าจำเป็นต้องขอร้องพี่น้องเหล่านี้ให้เดินทางไปหาพวกท่านล่วงหน้า และจัดเตรียมของที่พวกท่านสัญญาว่าจะให้อย่างใจกว้างไว้ก่อน เพื่อของนั้นจะพร้อม เป็นการให้ด้วยใจกว้าง ไม่ใช่ด้วยความโลภ
6 จงจำไว้ว่า คนที่หว่านเพียงเล็กน้อย ก็จะเก็บเกี่ยวเพียงเล็กน้อย และคนที่หว่านอย่างใจกว้าง ก็จะเก็บเกี่ยวอย่างใจกว้าง
7 แต่ละคนจงให้ตามที่ตนได้ตั้งใจไว้ในใจ ไม่ใช่ด้วยความเสียดาย หรือเพราะถูกบังคับ เพราะพระเจ้าทรงรักคนที่ให้ด้วยใจยินดี
8 พระเจ้าทรงสามารถให้พวกท่านได้รับพระคุณทุกอย่างอย่างล้นเหลือ เพื่อพวกท่านจะมีทุกสิ่งที่จำเป็นอย่างเพียงพอเสมอ และมีอย่างล้นเหลือสำหรับการดีทุกอย่าง
9 ตามที่เขียนไว้ว่า
“เขาแจกจ่ายออกไป เขาให้แก่คนยากจน
ความชอบธรรมของเขาดำรงอยู่เป็นนิตย์”
10 ขอพระองค์ผู้ประทานเมล็ดพันธุ์แก่คนหว่าน และประทานขนมปังเป็นอาหาร ทรงประทานและเพิ่มพูนเมล็ดพันธุ์สำหรับพวกท่านจะหว่าน และทรงเพิ่มผลแห่งความชอบธรรมของพวกท่าน
11 เพื่อพวกท่านจะมั่งคั่งในทุกด้าน และให้ได้อย่างใจกว้างในทุกเรื่อง ซึ่งทำให้เกิดการขอบคุณพระเจ้าผ่านเรา
12 เพราะงานรับใช้แห่งการให้ที่พวกท่านทำนี้ ไม่เพียงเติมเต็มสิ่งที่ผู้บริสุทธิ์ขาดแคลน แต่ยังทำให้มีการขอบคุณพระเจ้าอย่างล้นเหลือด้วย
13 เมื่อพวกเขาเห็นหลักฐานจากงานรับใช้นี้ พวกเขาจะถวายพระสิริแด่พระเจ้า เพราะพวกท่านเชื่อฟังตามที่พวกท่านประกาศยอมรับข่าวดีของพระคริสต์ และเพราะพวกท่านแบ่งปันแก่พวกเขาและแก่ทุกคนอย่างใจกว้าง
14 พวกเขายังอธิษฐานวิงวอนเพื่อพวกท่าน และโหยหาพวกท่านอย่างมาก เพราะพระคุณอันล้นเหลือของพระเจ้าที่อยู่ในพวกท่าน
15 ขอบคุณพระเจ้าสำหรับของประทานของพระองค์ซึ่งไม่อาจบรรยายได้!