7
1 ส่วนเรื่องที่พวกท่านเขียนมาถามข้าพเจ้า เป็นการดีที่ผู้ชายจะไม่ร่วมหลับนอนกับผู้หญิง
2 แต่เพราะมีการผิดศีลธรรมทางเพศ ผู้ชายแต่ละคนจงมีภรรยาของตนเอง และผู้หญิงแต่ละคนจงมีสามีของตนเอง
3 สามีจงให้ความรักใคร่แก่ภรรยาตามที่ควรให้ และภรรยาก็จงทำเช่นเดียวกันแก่สามี
4 ภรรยาไม่มีอำนาจเหนือร่างกายของตนเอง แต่สามีมี เช่นเดียวกัน สามีก็ไม่มีอำนาจเหนือร่างกายของตนเอง แต่ภรรยามี
5 อย่างดมีความสัมพันธ์กัน เว้นแต่พวกท่านตกลงกันชั่วระยะหนึ่ง เพื่ออุทิศตัวให้กับการอดอาหารและการอธิษฐาน แล้วจึงกลับมาอยู่ร่วมกันอีก เพื่อซาตานจะไม่ทดลองพวกท่านเพราะพวกท่านขาดการควบคุมตนเอง
6 แต่ข้าพเจ้าพูดอย่างนี้เป็นการผ่อนปรน ไม่ใช่เป็นคำสั่ง
7 ข้าพเจ้าอยากให้ทุกคนเป็นเหมือนข้าพเจ้า ถึงอย่างนั้น แต่ละคนก็มีของประทานของตนจากพระเจ้า คนหนึ่งอย่างหนึ่ง อีกคนอย่างหนึ่ง
8 ส่วนคนที่ยังไม่ได้แต่งงานและแม่ม่าย ข้าพเจ้าขอบอกว่า ถ้าพวกเขาอยู่อย่างข้าพเจ้าต่อไปก็เป็นการดี
9 แต่ถ้าพวกเขาควบคุมตนเองไม่ได้ ก็ให้แต่งงาน เพราะแต่งงานยังดีกว่าถูกความปรารถนาเผาร้อน
10 ส่วนคนที่แต่งงานแล้ว ข้าพเจ้าสั่ง—ไม่ใช่ข้าพเจ้า แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสั่ง—ว่า ภรรยาอย่าแยกจากสามี
11 (แต่ถ้าเธอแยกไป ก็ให้อยู่เป็นโสด หรือไม่ก็คืนดีกับสามี) และสามีอย่าแยกจากภรรยา
12 ส่วนคนอื่น ๆ ข้าพเจ้าเป็นผู้พูด ไม่ใช่องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้าพี่น้องชายคนใดมีภรรยาที่ไม่เชื่อ และเธอพอใจจะอยู่กับเขา เขาอย่าแยกจากเธอ
13 และหญิงคนใดมีสามีที่ไม่เชื่อ และเขาพอใจจะอยู่กับเธอ เธออย่าแยกจากสามี
14 เพราะสามีที่ไม่เชื่อก็ได้รับการชำระให้บริสุทธิ์เนื่องด้วยภรรยา และภรรยาที่ไม่เชื่อก็ได้รับการชำระให้บริสุทธิ์เนื่องด้วยสามี มิฉะนั้น ลูกของพวกท่านก็จะเป็นมลทิน แต่ตอนนี้พวกเขาบริสุทธิ์
15 แต่ถ้าฝ่ายที่ไม่เชื่อจะแยกไป ก็ให้แยกไป ในกรณีเช่นนี้ พี่น้องชายหรือพี่น้องหญิงไม่ถูกผูกมัด พระเจ้าทรงเรียกเราให้อยู่ในสันติสุข
16 ภรรยาเอ๋ย ท่านจะรู้ได้อย่างไรว่าท่านจะช่วยสามีให้รอดหรือไม่? หรือสามีเอ๋ย ท่านจะรู้ได้อย่างไรว่าท่านจะช่วยภรรยาให้รอดหรือไม่?
17 อย่างไรก็ตาม แต่ละคนจงดำเนินชีวิตตามส่วนที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงจัดให้ และตามสภาพที่พระเจ้าทรงเรียกเขา ข้าพเจ้าวางกฎนี้ไว้ในทุกประชาคม
18 มีใครได้รับการเรียกขณะที่เข้าสุหนัตแล้วหรือ? ก็อย่าพยายามลบร่องรอยการเข้าสุหนัต มีใครได้รับการเรียกขณะที่ยังไม่ได้เข้าสุหนัตหรือ? ก็อย่าไปเข้าสุหนัต
19 การเข้าสุหนัตไม่ใช่สิ่งสำคัญ และการไม่เข้าสุหนัตก็ไม่ใช่สิ่งสำคัญ สิ่งสำคัญคือการรักษาพระบัญญัติของพระเจ้า
20 แต่ละคนจงอยู่ต่อในสภาพที่ตนอยู่เมื่อได้รับการเรียก
21 ท่านได้รับการเรียกขณะเป็นทาสหรือ? อย่ากังวลเรื่องนั้น แต่ถ้าท่านมีโอกาสเป็นอิสระ ก็จงใช้โอกาสนั้น
22 เพราะคนที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเรียกขณะเป็นทาส ก็เป็นคนอิสระขององค์พระผู้เป็นเจ้า เช่นเดียวกัน คนที่ได้รับการเรียกขณะเป็นอิสระ ก็เป็นทาสของพระคริสต์
23 พวกท่านถูกซื้อไว้ด้วยราคา อย่าเป็นทาสของมนุษย์
24 พี่น้องทั้งหลาย แต่ละคนอยู่ในสภาพใดเมื่อได้รับการเรียก ก็จงอยู่ในสภาพนั้นกับพระเจ้าต่อไป
25 ส่วนเรื่องหญิงพรหมจารี ข้าพเจ้าไม่มีคำสั่งจากองค์พระผู้เป็นเจ้า แต่ข้าพเจ้าให้ความเห็น ในฐานะคนที่ได้รับความเมตตาจากองค์พระผู้เป็นเจ้าให้เป็นผู้ที่ไว้ใจได้
26 เพราะความยากลำบากที่กำลังเกิดขึ้น ข้าพเจ้าจึงคิดว่าเป็นการดีที่แต่ละคนจะคงอยู่ตามสภาพที่เป็นอยู่
27 ท่านผูกพันกับภรรยาอยู่หรือ? อย่าหาทางหลุดจากความผูกพัน ท่านไม่ได้ผูกพันกับภรรยาหรือ? อย่าหาภรรยา
28 แต่ถ้าท่านแต่งงาน ท่านก็ไม่ได้ทำบาป และถ้าหญิงพรหมจารีแต่งงาน เธอก็ไม่ได้ทำบาป แต่คนที่แต่งงานจะพบความทุกข์ยากในชีวิตนี้ และข้าพเจ้าอยากให้พวกท่านพ้นจากเรื่องนั้น
29 พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าหมายความว่า เวลาเหลือน้อย ตั้งแต่นี้ไป คนที่มีภรรยาจงเป็นเหมือนไม่มี
30 คนที่ร้องไห้จงเป็นเหมือนไม่ร้องไห้ คนที่ยินดีจงเป็นเหมือนไม่ยินดี คนที่ซื้อจงเป็นเหมือนไม่ได้ครอบครอง
31 และคนที่ใช้สิ่งต่าง ๆ ในโลกนี้ จงเป็นเหมือนคนที่ไม่ได้ใช้มันอย่างเต็มที่ เพราะรูปแบบของโลกนี้กำลังผ่านไป
32 ข้าพเจ้าอยากให้พวกท่านพ้นจากความกังวล คนที่ยังไม่ได้แต่งงานเอาใจใส่เรื่องขององค์พระผู้เป็นเจ้า ว่าจะทำอย่างไรให้องค์พระผู้เป็นเจ้าพอใจ
33 แต่คนที่แต่งงานแล้วเอาใจใส่เรื่องของโลก ว่าจะทำอย่างไรให้ภรรยาพอใจ
34 ภรรยากับหญิงพรหมจารีก็มีความแตกต่างกัน หญิงที่ยังไม่ได้แต่งงานเอาใจใส่เรื่องขององค์พระผู้เป็นเจ้า เพื่อเธอจะบริสุทธิ์ทั้งร่างกายและจิตวิญญาณ แต่หญิงที่แต่งงานแล้วเอาใจใส่เรื่องของโลก ว่าจะทำอย่างไรให้สามีพอใจ
35 ข้าพเจ้าพูดเรื่องนี้เพื่อประโยชน์ของพวกท่านเอง ไม่ใช่เพื่อวางบ่วงผูกมัดพวกท่าน แต่เพื่อให้พวกท่านทำสิ่งที่เหมาะสม และเอาใจใส่องค์พระผู้เป็นเจ้าโดยไม่มีสิ่งใดแบ่งใจ
36 แต่ถ้าชายคนใดคิดว่าตนปฏิบัติต่อหญิงพรหมจารีของตนอย่างไม่เหมาะสม ถ้าเธอพ้นวัยสาวแล้ว และจำเป็นต้องเป็นเช่นนั้น ก็ให้เขาทำตามที่ต้องการ เขาไม่ได้ทำบาป ให้พวกเขาแต่งงานกัน
37 แต่คนที่มั่นคงในใจ ไม่มีความจำเป็นบีบบังคับ และมีอำนาจเหนือความประสงค์ของตนเอง ถ้าเขาตัดสินใจในใจว่าจะรักษาหญิงพรหมจารีของตนไว้ เขาก็ทำดี
38 ดังนั้น คนที่ให้หญิงพรหมจารีของตนแต่งงานก็ทำดี และคนที่ไม่ให้แต่งงานก็ทำดีกว่า
39 ภรรยาถูกผูกพันตามกฎหมายตราบเท่าที่สามียังมีชีวิต แต่ถ้าสามีตาย เธอก็มีอิสระที่จะแต่งงานกับใครก็ได้ตามที่ต้องการ เพียงแต่คนนั้นต้องอยู่ในองค์พระผู้เป็นเจ้า
40 แต่ตามความเห็นของข้าพเจ้า ถ้าเธอคงอยู่อย่างเดิมก็จะมีความสุขกว่า และข้าพเจ้าคิดว่าข้าพเจ้าก็มีพระวิญญาณของพระเจ้า