4
1 ดังนั้น ทุกคนควรมองเราว่าเป็นผู้รับใช้ของพระคริสต์ และเป็นผู้ดูแลความลับต่าง ๆ ของพระเจ้า
2 สิ่งที่ต้องการจากผู้ดูแลคือ ต้องพิสูจน์ว่าเป็นคนที่ซื่อสัตย์
3 สำหรับข้าพเจ้า การถูกพวกท่านตัดสิน หรือถูกศาลของมนุษย์ตัดสิน เป็นเรื่องเล็กน้อยมาก ที่จริง ข้าพเจ้าไม่แม้แต่ตัดสินตัวเอง
4 เพราะข้าพเจ้าไม่รู้ว่าตนมีความผิดอะไร แต่ข้าพเจ้าก็ไม่ได้รับความชอบธรรมเพราะเรื่องนี้ ผู้ที่ตัดสินข้าพเจ้าคือองค์พระผู้เป็นเจ้า
5 ดังนั้น อย่าตัดสินสิ่งใดก่อนถึงเวลา จงรอจนกว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าจะมา พระองค์จะทรงนำสิ่งที่ซ่อนอยู่ในความมืดออกมาให้เห็นในความสว่าง และจะทรงเปิดเผยความคิดในใจของมนุษย์ แล้วแต่ละคนจะได้รับคำชมจากพระเจ้า
6 พี่น้องทั้งหลาย เพื่อประโยชน์ของพวกท่าน ข้าพเจ้าได้นำเรื่องเหล่านี้มาเปรียบกับตัวข้าพเจ้าและอปอลโล เพื่อพวกท่านจะได้เรียนรู้จากเราว่า อย่าคิดเกินสิ่งที่เขียนไว้ เพื่อจะไม่มีใครหยิ่งยกคนหนึ่งขึ้นข่มอีกคนหนึ่ง
7 ใครทำให้ท่านแตกต่างจากคนอื่น? มีอะไรที่ท่านมีแล้วไม่ได้รับมา? ถ้าท่านได้รับมา แล้วทำไมจึงอวดเหมือนกับว่าไม่ได้รับมา?
8 พวกท่านอิ่มแล้ว! พวกท่านร่ำรวยแล้ว! พวกท่านขึ้นครองอำนาจโดยไม่มีเราแล้ว! ข้าพเจ้าอยากให้พวกท่านได้ครองจริง ๆ เพื่อเราจะได้ครองร่วมกับพวกท่านด้วย!
9 เพราะข้าพเจ้าคิดว่า พระเจ้าทรงจัดให้เราพวกอัครทูตอยู่ท้ายสุด เหมือนคนที่ถูกตัดสินประหารชีวิต เพราะเรากลายเป็นภาพที่ทั้งโลก ทูตสวรรค์ และมนุษย์ต่างจับจ้องดู
10 เราเป็นคนโง่เพราะเห็นแก่พระคริสต์ แต่พวกท่านเป็นคนมีปัญญาในพระคริสต์ เราอ่อนแอ แต่พวกท่านเข้มแข็ง พวกท่านได้รับเกียรติ แต่เราถูกดูหมิ่น
11 จนถึงเวลานี้ เรายังหิว กระหาย ขาดแคลนเสื้อผ้า ถูกทุบตี และไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง
12 เราทำงานหนักด้วยมือของเราเอง เมื่อถูกด่า เราก็อวยพร เมื่อถูกข่มเหง เราก็อดทน
13 เมื่อถูกใส่ร้าย เราก็ขอร้องด้วยดี เราถูกมองเหมือนเศษสกปรกของโลก เหมือนคราบที่ทุกคนเช็ดทิ้ง จนถึงบัดนี้
14 ข้าพเจ้าไม่ได้เขียนเรื่องเหล่านี้เพื่อทำให้พวกท่านอับอาย แต่เพื่อเตือนพวกท่านในฐานะลูกที่รักของข้าพเจ้า
15 เพราะถึงแม้พวกท่านจะมีผู้ดูแลอบรมนับหมื่นคนในพระคริสต์ แต่พวกท่านก็มีพ่อไม่มาก เพราะในพระเยซูคริสต์ ข้าพเจ้าได้เป็นพ่อของพวกท่านผ่านข่าวดี
16 ดังนั้น ข้าพเจ้าขอร้องพวกท่าน จงเอาข้าพเจ้าเป็นแบบอย่าง
17 ด้วยเหตุนี้ ข้าพเจ้าจึงส่งทิโมธีไปหาพวกท่าน เขาเป็นลูกที่รักและซื่อสัตย์ของข้าพเจ้าในองค์พระผู้เป็นเจ้า เขาจะเตือนให้พวกท่านระลึกถึงวิถีของข้าพเจ้าในพระคริสต์ ตามที่ข้าพเจ้าสอนอยู่ทุกแห่งในทุกประชาคม
18 บางคนหยิ่งผยองขึ้นมา เหมือนกับว่าข้าพเจ้าจะไม่มาหาพวกท่าน
19 แต่ถ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอนุญาต ข้าพเจ้าจะมาหาพวกท่านในไม่ช้า แล้วข้าพเจ้าจะได้รู้ ไม่ใช่เพียงคำพูดของคนที่หยิ่งผยอง แต่พลังของพวกเขา
20 เพราะอาณาจักรของพระเจ้าไม่ได้อยู่ที่คำพูด แต่อยู่ที่พลัง
21 พวกท่านต้องการแบบไหน? จะให้ข้าพเจ้ามาหาพวกท่านพร้อมไม้เรียว หรือมาด้วยความรักและจิตใจที่อ่อนโยน?