14
1 จงติดตามความรักและปรารถนาของประทานทางจิตวิญญาณอย่างจริงจัง โดยเฉพาะการเผยพระวจนะ
2 เพราะคนที่พูดภาษาอื่นไม่ได้พูดกับมนุษย์ แต่พูดกับพระเจ้า เนื่องจากไม่มีใครเข้าใจ แต่เขาพูดความลับต่าง ๆ ในพระวิญญาณ
3 ส่วนคนที่เผยพระวจนะพูดกับมนุษย์เพื่อเสริมสร้าง ให้กำลังใจ และปลอบโยน
4 คนที่พูดภาษาอื่นเสริมสร้างตัวเอง แต่คนที่เผยพระวจนะเสริมสร้างประชาคม
5 ข้าพเจ้าอยากให้พวกท่านทุกคนพูดภาษาอื่นได้ แต่ยิ่งกว่านั้นข้าพเจ้าอยากให้พวกท่านเผยพระวจนะ เพราะคนที่เผยพระวจนะมีประโยชน์มากกว่าคนที่พูดภาษาอื่น เว้นแต่เขาจะแปลด้วย เพื่อประชาคมจะได้รับการเสริมสร้าง
6 พี่น้องทั้งหลาย ถ้าข้าพเจ้ามาหาพวกท่านแล้วพูดภาษาอื่น ข้าพเจ้าจะเป็นประโยชน์อะไรแก่พวกท่าน ถ้าข้าพเจ้าไม่พูดกับพวกท่านด้วยการเปิดเผย ด้วยความรู้ ด้วยคำเผยพระวจนะ หรือด้วยคำสอน?
7 แม้แต่สิ่งไม่มีชีวิตที่ทำให้เกิดเสียง เช่นปี่หรือพิณ ถ้าเสียงที่ออกมาไม่แตกต่างกัน จะรู้ได้อย่างไรว่ากำลังเป่าหรือดีดทำนองอะไร?
8 เพราะถ้าแตรให้เสียงไม่ชัดเจน ใครจะเตรียมตัวออกรบ?
9 พวกท่านก็เช่นเดียวกัน ถ้าลิ้นของพวกท่านไม่พูดถ้อยคำที่เข้าใจง่าย จะรู้ได้อย่างไรว่าพวกท่านพูดอะไร? พวกท่านก็เหมือนพูดไปในอากาศ
10 ในโลกอาจมีภาษามากมายหลายชนิด และไม่มีภาษาใดไร้ความหมาย
11 ดังนั้น ถ้าข้าพเจ้าไม่รู้ความหมายของภาษา ข้าพเจ้าก็จะเป็นคนต่างภาษาสำหรับผู้ที่พูด และผู้ที่พูดก็จะเป็นคนต่างภาษาสำหรับข้าพเจ้า
12 พวกท่านก็เช่นเดียวกัน ในเมื่อพวกท่านกระตือรือร้นอยากได้ของประทานทางจิตวิญญาณ ก็จงพยายามให้มีอย่างอุดมเพื่อเสริมสร้างประชาคม
13 เพราะฉะนั้น คนที่พูดภาษาอื่นจงอธิษฐานขอให้ตนสามารถแปลได้
14 เพราะถ้าข้าพเจ้าอธิษฐานเป็นภาษาอื่น จิตวิญญาณของข้าพเจ้าอธิษฐาน แต่ความเข้าใจของข้าพเจ้าไม่เกิดผล
15 แล้วข้าพเจ้าควรทำอย่างไร? ข้าพเจ้าจะอธิษฐานด้วยจิตวิญญาณ และจะอธิษฐานด้วยความเข้าใจด้วย ข้าพเจ้าจะร้องเพลงด้วยจิตวิญญาณ และจะร้องเพลงด้วยความเข้าใจด้วย
16 มิฉะนั้น ถ้าท่านอวยพรด้วยจิตวิญญาณ คนที่อยู่ในฐานะผู้ไม่รู้จะพูด “อาเมน” ต่อคำขอบคุณของท่านได้อย่างไร ในเมื่อเขาไม่รู้ว่าท่านพูดอะไร?
17 แม้ท่านขอบคุณพระเจ้าได้ดี แต่อีกคนหนึ่งก็ไม่ได้รับการเสริมสร้าง
18 ข้าพเจ้าขอบคุณพระเจ้าของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าพูดภาษาอื่นมากกว่าพวกท่านทุกคน
19 แต่ในประชาคม ข้าพเจ้าอยากพูดเพียงห้าคำด้วยความเข้าใจของข้าพเจ้า เพื่อจะสอนคนอื่นด้วย มากกว่าพูดหนึ่งหมื่นคำเป็นภาษาอื่น
20 พี่น้องทั้งหลาย อย่าคิดอย่างเด็ก ในเรื่องความชั่วร้ายจงเป็นเหมือนทารก แต่จงคิดอย่างผู้ใหญ่
21 มีคำเขียนไว้ในธรรมบัญญัติว่า “เราจะพูดกับชนชาตินี้โดยคนที่พูดภาษาแปลกและด้วยริมฝีปากของคนต่างชาติ แต่ถึงอย่างนั้น พวกเขาก็จะไม่ฟังเรา องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าว”
22 ดังนั้น ภาษาอื่น ๆ จึงเป็นหมายสำคัญ ไม่ใช่สำหรับคนที่เชื่อ แต่สำหรับคนที่ไม่เชื่อ ส่วนการเผยพระวจนะเป็นหมายสำคัญ ไม่ใช่สำหรับคนที่ไม่เชื่อ แต่สำหรับคนที่เชื่อ
23 เพราะฉะนั้น ถ้าประชาคมทั้งหมดมารวมตัวกัน และทุกคนพูดภาษาอื่น แล้วมีคนที่ไม่รู้หรือคนที่ไม่เชื่อเข้ามา พวกเขาจะไม่พูดหรือว่าพวกท่านเสียสติ?
24 แต่ถ้าทุกคนเผยพระวจนะ แล้วมีคนที่ไม่เชื่อหรือคนที่ไม่รู้เข้ามา เขาจะถูกทุกคนชี้ให้เห็นความผิด และถูกทุกคนวินิจฉัย
25 สิ่งที่ซ่อนอยู่ในใจของเขาก็จะถูกเปิดเผย แล้วเขาจะซบหน้าลงนมัสการพระเจ้า และประกาศว่า พระเจ้าทรงอยู่ท่ามกลางพวกท่านจริง ๆ
26 ถ้าอย่างนั้น พี่น้องทั้งหลาย เมื่อพวกท่านมารวมตัวกัน แต่ละคนมีบทเพลงสดุดี มีคำสอน มีการเปิดเผย มีภาษาอื่น หรือมีคำแปล ก็จงให้ทุกอย่างทำเพื่อเสริมสร้างกัน
27 ถ้ามีคนพูดภาษาอื่น ก็ให้มีสองคน หรืออย่างมากสามคน และพูดทีละคน แล้วให้คนหนึ่งแปล
28 แต่ถ้าไม่มีคนแปล ก็ให้เขาเงียบในประชาคม และพูดกับตนเองและกับพระเจ้า
29 ให้ผู้เผยพระวจนะพูดสองหรือสามคน แล้วให้คนอื่นวินิจฉัย
30 แต่ถ้ามีการเปิดเผยแก่อีกคนหนึ่งที่นั่งอยู่ คนแรกก็ให้เงียบ
31 เพราะพวกท่านทุกคนสามารถเผยพระวจนะทีละคน เพื่อทุกคนจะได้เรียนรู้ และทุกคนจะได้รับการหนุนใจ
32 จิตวิญญาณของผู้เผยพระวจนะอยู่ใต้การควบคุมของผู้เผยพระวจนะ
33 เพราะพระเจ้าไม่ใช่พระเจ้าแห่งความสับสน แต่ทรงเป็นพระเจ้าแห่งสันติสุข เช่นเดียวกับในประชาคมทั้งหมดของผู้บริสุทธิ์
34 ภรรยาทั้งหลายจงเงียบในประชาคม เพราะไม่ได้รับอนุญาตให้พวกเธอพูด แต่ให้อยู่ในการยอมตาม ตามที่ธรรมบัญญัติก็กล่าวไว้
35 ถ้าพวกเธออยากเรียนรู้อะไร “ก็ให้ถามสามีของตนที่บ้าน เพราะเป็นเรื่องน่าอายที่ภรรยาจะพูดในประชาคม”
36 อะไรกัน! พระวจนะของพระเจ้าออกมาจากพวกท่านหรือ? หรือพระคำนั้นมาถึงพวกท่านเท่านั้น?
37 ถ้าใครคิดว่าตนเป็นผู้เผยพระวจนะ หรือเป็นคนที่ดำเนินชีวิตโดยพระวิญญาณ ก็ให้เขายอมรับว่า สิ่งที่ข้าพเจ้าเขียนถึงพวกท่านเป็นคำสั่งขององค์พระผู้เป็นเจ้า
38 แต่ถ้าใครไม่ยอมรู้ ก็ปล่อยให้เขาไม่รู้ต่อไป
39 เพราะฉะนั้น พี่น้องทั้งหลาย จงปรารถนาการเผยพระวจนะอย่างจริงจัง และอย่าห้ามการพูดภาษาอื่น
40 จงให้ทุกอย่างทำอย่างเหมาะสมและเป็นระเบียบ