จดหมายฉบับแรกของเปาโลถึงชาวโครินธ์
1
1 ข้าพเจ้าเปาโล ผู้ได้รับการเรียกให้เป็นอัครทูตของพระเยซูคริสต์ ตามความประสงค์ของพระเจ้า และโสสเธเนสพี่น้องของเรา
2 เรียน ประชาคมของพระเจ้าที่เมืองโครินธ์ คือพวกท่านผู้ได้รับการชำระให้บริสุทธิ์ในพระเยซูคริสต์ และได้รับการเรียกให้เป็นผู้บริสุทธิ์ พร้อมกับทุกคนในทุกแห่งที่ร้องออกพระนามของพระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา ผู้ทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าทั้งของพวกเขาและของเรา
3 ขอพระคุณและสันติสุขจากพระเจ้าพระบิดาของเรา และจากพระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า มีแก่พวกท่าน
4 ข้าพเจ้าขอบคุณพระเจ้าของข้าพเจ้าเสมอเมื่อระลึกถึงพวกท่าน เพราะพระคุณของพระเจ้าที่ประทานแก่พวกท่านในพระเยซูคริสต์
5 เพราะในพระองค์ พวกท่านได้รับความอุดมสมบูรณ์ในทุกด้าน ทั้งในการพูดทุกอย่างและความรู้ทุกอย่าง
6 เช่นเดียวกับที่คำพยานเรื่องพระคริสต์ได้รับการยืนยันในหมู่พวกท่าน
7 ดังนั้น พวกท่านจึงไม่ขาดของประทานใด ๆ ขณะเฝ้ารอการเปิดเผยของพระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา
8 พระองค์จะทรงทำให้พวกท่านมั่นคงจนถึงที่สุด เพื่อพวกท่านจะไม่มีข้อตำหนิในวันของพระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา
9 พระเจ้าทรงซื่อสัตย์ พระองค์ทรงเรียกพวกท่านให้เข้ามามีส่วนร่วมกับพระบุตรของพระองค์ คือพระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา
10 พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าขอร้องพวกท่านในพระนามของพระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา ให้พวกท่านทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกัน อย่าให้มีความแตกแยกในหมู่พวกท่าน แต่ให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันอย่างสมบูรณ์ มีความคิดและความเห็นตรงกัน
11 พี่น้องของข้าพเจ้า คนในครอบครัวของโคลเอได้เล่าให้ข้าพเจ้าฟังว่า พวกท่านมีการโต้เถียงกัน
12 ข้าพเจ้าหมายความว่า พวกท่านแต่ละคนพูดว่า “ข้าพเจ้าตามเปาโล” “ข้าพเจ้าตามอปอลโล” “ข้าพเจ้าตามเคฟาส” และ “ข้าพเจ้าตามพระคริสต์”
13 พระคริสต์ถูกแบ่งออกเป็นส่วน ๆ แล้วหรือ? เปาโลถูกตรึงกางเขนเพื่อพวกท่านหรือ? หรือพวกท่านรับบัพติศมาในนามของเปาโล?
14 ข้าพเจ้าขอบคุณพระเจ้าที่ข้าพเจ้าไม่ได้ให้ใครในพวกท่านรับบัพติศมา นอกจากคริสปัสและกายอัส
15 เพื่อจะไม่มีใครพูดได้ว่า พวกท่านรับบัพติศมาในนามของข้าพเจ้า
16 (ข้าพเจ้าได้ให้คนในครอบครัวของสเทฟานัสรับบัพติศมาด้วย นอกจากพวกเขาแล้ว ข้าพเจ้าจำไม่ได้ว่าเคยให้ใครรับบัพติศมาอีก)
17 เพราะพระคริสต์ไม่ได้ส่งข้าพเจ้ามาเพื่อให้คนรับบัพติศมา แต่เพื่อประกาศข่าวดี และไม่ใช่ประกาศด้วยถ้อยคำที่แสดงปัญญา เพื่อไม้กางเขนของพระคริสต์จะไม่ถูกทำให้ไร้ผล
18 เพราะเรื่องไม้กางเขนเป็นเรื่องโง่เขลาสำหรับคนที่กำลังพินาศ แต่สำหรับพวกเราที่กำลังได้รับความรอด เรื่องนี้คือพลังของพระเจ้า
19 เพราะมีคำเขียนไว้ว่า
“เราจะทำลายปัญญาของคนมีปัญญา
และจะทำให้ความเข้าใจของคนที่รู้จักวินิจฉัยสูญไป”
20 คนมีปัญญาอยู่ที่ไหน? อาลักษณ์อยู่ที่ไหน? นักโต้แย้งแห่งยุคนี้อยู่ที่ไหน? พระเจ้าไม่ได้ทรงทำให้ปัญญาของโลกนี้กลายเป็นเรื่องโง่เขลาหรือ?
21 เพราะในปัญญาของพระเจ้า โลกไม่ได้รู้จักพระเจ้าด้วยปัญญาของตน พระเจ้าจึงทรงพอใจที่จะช่วยคนที่เชื่อให้รอดโดยสิ่งที่ดูโง่เขลาในการประกาศ
22 ชาวยิวขอหมายสำคัญ ส่วนชาวกรีกแสวงหาปัญญา
23 แต่เราประกาศเรื่องพระคริสต์ผู้ถูกตรึงกางเขน ซึ่งเป็นเหตุให้ชาวยิวสะดุด และเป็นเรื่องโง่เขลาสำหรับชาวกรีก
24 แต่สำหรับผู้ที่ได้รับการเรียก ไม่ว่าชาวยิวหรือชาวกรีก พระคริสต์คือพลังของพระเจ้าและปัญญาของพระเจ้า
25 เพราะความโง่เขลาของพระเจ้ายังมีปัญญายิ่งกว่ามนุษย์ และความอ่อนแอของพระเจ้ายังเข้มแข็งยิ่งกว่ามนุษย์
26 พี่น้องทั้งหลาย ลองดูสภาพของพวกท่านเมื่อได้รับการเรียก มีพวกท่านไม่มากนักที่มีปัญญาตามวิถีมนุษย์ ไม่มากนักที่มีอำนาจ และไม่มากนักที่เกิดในตระกูลสูง
27 แต่พระเจ้าทรงเลือกสิ่งที่โลกเห็นว่าโง่เขลา เพื่อทำให้คนมีปัญญาอับอาย และทรงเลือกสิ่งที่โลกเห็นว่าอ่อนแอ เพื่อทำให้สิ่งที่แข็งแรงอับอาย
28 พระเจ้าทรงเลือกสิ่งที่ต่ำต้อยของโลก สิ่งที่ถูกดูหมิ่น และสิ่งที่ไม่มีอยู่ เพื่อทำให้สิ่งที่มีอยู่หมดความสำคัญ
29 เพื่อจะไม่มีมนุษย์คนใดอวดตัวต่อหน้าพระเจ้า
30 เพราะพระเจ้า พวกท่านจึงอยู่ในพระเยซูคริสต์ ผู้ทรงเป็นปัญญาจากพระเจ้าสำหรับเรา ทั้งเป็นความชอบธรรม การชำระให้บริสุทธิ์ และการไถ่
31 เพื่อให้เป็นไปตามที่เขียนไว้ว่า “คนที่อวด ก็จงอวดในองค์พระผู้เป็นเจ้า”