24
1 ห้าวันต่อมา อานาเนียมหาปุโรหิตลงมาพร้อมกับผู้อาวุโสบางคนและนักปราศรัยคนหนึ่งชื่อเทอร์ทูลลัส พวกเขานำข้อกล่าวหาเปาโลมาแจ้งต่อผู้ว่าราชการ
2 เมื่อเรียกเปาโลเข้ามาแล้ว เทอร์ทูลลัสก็เริ่มกล่าวหาเขาว่า “ท่านเฟลิกส์ผู้ทรงเกียรติ พวกเราได้รับความสงบสุขอย่างมากเพราะท่าน และด้วยความรอบคอบของท่าน ก็มีการปรับปรุงหลายอย่างเพื่อชนชาตินี้
3 พวกเรายอมรับสิ่งเหล่านี้ทุกเวลาและทุกสถานที่ด้วยความขอบคุณอย่างยิ่ง
4 แต่เพื่อไม่ให้รบกวนเวลาของท่านมากเกินไป ข้าพเจ้าขอร้องให้ท่านกรุณาฟังพวกเราสักเล็กน้อย
5 เพราะพวกเราพบว่าชายคนนี้เป็นภัยร้าย ยุยงให้ชาวยิวทั่วโลกก่อความวุ่นวาย และเป็นหัวหน้าคนหนึ่งของพวกนาซาเร็ธ
6 เขายังพยายามทำให้พระวิหารเป็นมลทิน พวกเราจึงจับตัวเขาไว้
7
8 เมื่อท่านสอบสวนเขาด้วยตนเอง ท่านก็จะทราบความจริงเกี่ยวกับทุกเรื่องที่พวกเรากล่าวหาเขา”
9 ชาวยิวก็ร่วมกล่าวหาด้วย โดยยืนยันว่าเรื่องเหล่านี้เป็นความจริง
10 เมื่อผู้ว่าราชการส่งสัญญาณให้เปาโลพูด เขาจึงตอบว่า “ข้าพเจ้ารู้ว่าท่านเป็นผู้พิพากษาชนชาตินี้มาหลายปีแล้ว ข้าพเจ้าจึงยินดีที่จะแก้ต่างให้ตนเอง
11 ท่านสามารถตรวจสอบได้ว่า เพิ่งผ่านมาไม่เกินสิบสองวันนับตั้งแต่ข้าพเจ้าขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็มเพื่อนมัสการ
12 พวกเขาไม่พบว่าข้าพเจ้าโต้เถียงกับใครหรือปลุกปั่นฝูงชน ไม่ว่าในพระวิหาร ในธรรมศาลา หรือที่ใดในเมือง
13 และพวกเขาก็ไม่สามารถพิสูจน์เรื่องที่กำลังกล่าวหาข้าพเจ้าต่อท่านได้
14 แต่ข้าพเจ้ายอมรับต่อท่านว่า ข้าพเจ้ารับใช้พระเจ้าของบรรพบุรุษของเราตาม “หนทาง” ซึ่งพวกเขาเรียกว่านิกาย ข้าพเจ้าเชื่อทุกสิ่งที่เป็นไปตามธรรมบัญญัติและที่เขียนไว้ในเหล่าผู้เผยพระวจนะ
15 ข้าพเจ้ามีความหวังในพระเจ้าเช่นเดียวกับที่คนเหล่านี้เองก็รอคอย คือจะมีการฟื้นขึ้นจากความตายของทั้งคนชอบธรรมและคนอธรรม
16 เพราะเหตุนี้ ข้าพเจ้าจึงพยายามอยู่เสมอที่จะมีมโนธรรมที่ไม่เป็นที่ตำหนิต่อพระเจ้าและต่อมนุษย์
17 หลังจากผ่านไปหลายปี ข้าพเจ้ากลับมาเพื่อนำของช่วยเหลือคนขัดสนมาให้ชนชาติของข้าพเจ้า และนำเครื่องบูชามาถวาย
18 ขณะที่ข้าพเจ้ากำลังทำสิ่งเหล่านี้ ชาวยิวบางคนจากแคว้นเอเชียพบข้าพเจ้าในพระวิหารหลังจากข้าพเจ้าชำระตัวแล้ว โดยไม่มีฝูงชนและไม่มีความวุ่นวาย
19 คนเหล่านั้นต่างหากควรมายืนต่อหน้าท่านและกล่าวหาข้าพเจ้า ถ้าพวกเขามีข้อกล่าวหาอะไร
20 หรือไม่ก็ให้คนเหล่านี้เองบอกว่า พวกเขาพบความผิดอะไรในตัวข้าพเจ้าเมื่อข้าพเจ้ายืนอยู่ต่อหน้าสภา
21 เว้นแต่จะเป็นเพราะคำเดียวที่ข้าพเจ้าร้องขึ้นขณะยืนอยู่ท่ามกลางพวกเขาว่า ‘วันนี้ข้าพเจ้ากำลังถูกพิพากษาต่อหน้าพวกท่านเรื่องการฟื้นขึ้นจากความตายของคนตาย!’ ”
22 แต่เฟลิกส์ซึ่งรู้เรื่อง “หนทาง” อย่างละเอียดอยู่แล้ว ก็เลื่อนคดีไว้และกล่าวว่า “เมื่อลีเซียสผู้บัญชาการลงมา เราจะตัดสินคดีของพวกเจ้า”
23 เขาสั่งนายร้อยให้คุมเปาโลไว้ แต่ให้เขามีอิสระบ้าง และอย่าห้ามเพื่อนคนใดของเปาโลมารับใช้หรือมาเยี่ยมเขา
24 หลายวันต่อมา เฟลิกส์มากับดรูสิลลาภรรยาของเขาซึ่งเป็นหญิงชาวยิว เขาสั่งให้เรียกเปาโลมาและฟังเปาโลพูดเรื่องความเชื่อในพระเยซูคริสต์
25 ขณะที่เปาโลอธิบายเรื่องความชอบธรรม การควบคุมตนเอง และการพิพากษาที่จะมาถึง เฟลิกส์ก็หวาดกลัวและกล่าวว่า “ตอนนี้เจ้าไปก่อน เมื่อเรามีโอกาสเหมาะ เราจะเรียกเจ้ามาอีก”
26 ขณะเดียวกัน เขาหวังด้วยว่าเปาโลจะให้เงินเขาเพื่อแลกกับการปล่อยตัว เพราะเหตุนี้เขาจึงเรียกเปาโลมาพูดคุยบ่อย ๆ
27 เมื่อครบสองปี ปอร์คิอัส เฟสทัสก็รับตำแหน่งต่อจากเฟลิกส์ และเพราะต้องการเอาใจชาวยิว เฟลิกส์จึงปล่อยให้เปาโลถูกคุมขังต่อไป