17
เมื่อ​เปาโล​และ​คณะ​เดินทาง​ผ่านเมือง​อัมฟีโปลิส​และ​อปอลโลเนีย ก็​มาถึง​เมือง​เธสะโลนิกา ซึ่ง​มี​ธรรมศาลา​ของ​ชาวยิวอยู่ เปาโล​เข้าไป​หา​พวกเขา​ตาม​ธรรมเนียม​ของ​เขา และ​อภิปราย​กับ​พวกเขา​จาก​พระคัมภีร์​ตลอด​สาม​วันสะบาโต เขา​อธิบาย​และ​แสดง​ให้​เห็นว่า พระคริสต์​จำเป็นต้อง​ทนทุกข์​และ​ฟื้นขึ้นจากความตาย แล้ว​กล่าวว่า “พระเยซูองค์นี้​ที่​ข้าพเจ้า​ประกาศ​แก่พวกท่าน​คือพระคริสต์”
บางคน​ใน​พวกเขา​เชื่อ​และ​เข้า​ร่วม​กับ​เปาโล​และ​สิลาส รวมทั้ง​ชาวกรีก​ที่​ยำเกรง​พระเจ้า​จำนวนมาก และ​สตรี​ชั้นนำ​อีก​ไม่​น้อย แต่​ชาวยิวที่​ไม่​ยอม​เชื่อ​พา​ชาย​ชั่ว​บางคน​จาก​ตลาด​ไป​ด้วย* พวกเขา​รวบรวม​ฝูงชน ก่อ​ความวุ่นวาย​ทั่ว​เมือง แล้ว​บุก​เข้าไปใน​บ้านของ​ยาโสน​เพื่อ​จะ​ลาก​เปาโล​กับ​สิลาส​ออกไป​ต่อหน้า​ประชาชน เมื่อ​หา​ไม่พบ พวกเขา​ก็​ลาก​ยาโสน​กับ​พี่น้อง​บางคน ไป​หา​เหล่า​ผู้ปกครองเมือง พร้อม​ตะโกน​ว่า “คนพวกนี้​ที่​ทำให้​โลก​ปั่นป่วน​ไป​ทั่ว​มาถึง​ที่นี่​แล้ว​ด้วย ยาโสน​รับ​พวกเขา​ไว้ คนเหล่านี้​ล้วน​ทำ​ขัด​กับ​ข้อบัญญัติ​ของ​ซีซาร์ โดย​กล่าวว่า​มี​กษัตริย์​อีก​องค์หนึ่ง​คือ​เยซู!” เมื่อ​ฝูงชน​กับ​เหล่า​ผู้ปกครองเมือง​ได้ยิน​เรื่อง​เหล่านี้​ก็​ไม่สบายใจ พวกเขา​จึง​เรียก​หลักประกัน​จาก​ยาโสน​และ​คนอื่น ๆ แล้ว​ปล่อยตัว​ไป
10 พี่น้องส่ง​เปาโล​กับ​สิลาส​ออกเดินทาง​ไป​เมือง​เบโรอา​ใน​คืน​นั้น​ทันที เมื่อ​ไป​ถึง ทั้งสอง​ก็​เข้าไปใน​ธรรมศาลา​ของ​ชาวยิว
11 ชาวยิว​ที่นั่น​มี​ใจ​เปิดกว้าง​กว่า​คนที่​เมือง​เธสะโลนิกา พวกเขา​รับ​พระวจนะ​ด้วย​ความ​กระตือรือร้น​อย่างยิ่ง และ​ตรวจสอบ​พระคัมภีร์​ทุกวัน​เพื่อ​ดู​ว่า​สิ่งเหล่านี้​เป็นจริง​หรือไม่ 12 ดังนั้น​หลายคน​ใน​พวกเขา​จึง​เชื่อ รวมทั้ง​สตรี​ชาวกรีก​ที่มี​ฐานะ​สำคัญ​และ​ชาย​อีก​ไม่​น้อย 13 แต่​เมื่อ​ชาวยิวจาก​เมือง​เธสะโลนิกา​รู้ว่า​เปาโล​ประกาศ​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า​ที่​เมือง​เบโรอา​ด้วย พวกเขา​ก็​ตามมา​ยุยง​ฝูงชน​ที่นั่น 14 พี่น้องจึง​ส่ง​เปาโล​ออกไป​ทางทะเล​ทันที ส่วน​สิลาส​กับ​ทิโมธี​ยังคง​อยู่​ที่นั่น 15 คนที่​พา​เปาโล​ไป​ส่ง​เดินทาง​กับ​เขา​จนถึง​กรุง​เอเธนส์ แล้ว​จึง​กลับ​ไป โดย​ได้รับ​คำสั่ง​ให้​บอก​สิลาส​กับ​ทิโมธี​ให้​รีบ​มาหา​เปาโล​โดย​เร็ว​ที่สุด
16 ระหว่าง​ที่​เปาโล​รอ​ทั้งสอง​อยู่​ที่​กรุง​เอเธนส์ เขา​รู้สึก​ขุ่นเคือง​ใจ​อย่าง​มาก​เมื่อ​เห็นว่า​ทั้งเมือง​เต็มไปด้วย​รูปเคารพ 17 เขาจึง​อภิปราย​ใน​ธรรมศาลากับ​ชาวยิวและ​คนที่​ยำเกรง​พระเจ้า และ​อภิปราย​ใน​ตลาด​ทุกวัน​กับ​ผู้คน​ที่​พบ​กัน​ที่นั่น 18 นักปรัชญา​พวก​เอปิคูเรียน​และ​สโตอิก​บางคน ก็​สนทนา​กับ​เขา บางคน​พูด​ว่า “คน​พูดพล่าม​นี่​อยาก​จะ​พูด​อะไร?”
ส่วน​คนอื่น​พูด​ว่า “ดูเหมือน​เขา​กำลัง​ประกาศ​เรื่อง​เทพเจ้าต่างถิ่น” เพราะ​เปาโล​ประกาศ​เรื่อง​พระเยซู​และ​การฟื้นขึ้นจากความตาย
19 พวกเขา​จึง​พา​เปาโล​ไป​ยัง​สภา​อาเรโอปากัส แล้ว​กล่าวว่า “พวกเรา​ขอ​ทราบ​ได้​ไหม​ว่า คำสอน​ใหม่​นี้​ที่​ท่าน​พูดถึง​คือ​อะไร? 20 เพราะ​สิ่งที่​ท่าน​พูด​ฟัง​แปลกหู พวกเรา​จึง​อยาก​รู้ว่า​สิ่งเหล่านี้​หมายความว่า​อย่างไร” 21 ชาว​เอเธนส์​ทั้งหมด​กับ​คนต่างถิ่น​ที่​อาศัยอยู่​ที่นั่น​ต่าง​ใช้​เวลา​ไป​กับ​การ​เล่า​หรือ​ฟัง​เรื่อง​ใหม่ ๆ เท่านั้น
22 เปาโล​ยืนอยู่​กลาง​สภา​อาเรโอปากัส​แล้ว​กล่าวว่า “ชาว​เอเธนส์​ทั้งหลาย ข้าพเจ้า​เห็นว่า​พวกท่าน​ให้​ความ​สำคัญ​กับ​เรื่อง​ศาสนา​อย่าง​มาก​ใน​ทุก​ด้าน 23 เพราะ​เมื่อ​ข้าพเจ้า​เดิน​ไป​และ​สังเกต​สิ่ง​ต่าง ๆ ที่​พวกท่าน​นมัสการ ข้าพเจ้า​ยัง​พบ​แท่นบูชา​แห่ง​หนึ่ง​มี​ข้อความ​จารึก​ว่า ‘แด่​พระเจ้า​ที่​ไม่​รู้จัก’ ดังนั้น สิ่ง​ที่​พวกท่าน​นมัสการ​ทั้งที่​ไม่​รู้จัก​นั้น ข้าพเจ้า​กำลัง​ประกาศ​ให้​พวกท่าน​รู้จัก 24 พระเจ้า​ผู้สร้าง​โลก​และ​ทุกสิ่ง​ใน​โลก เป็น​องค์พระผู้เป็นเจ้า​แห่ง​ฟ้าสวรรค์​และ​แผ่นดินโลก พระองค์​ไม่ได้​อาศัยอยู่​ใน​วิหาร​ที่​มนุษย์​สร้าง​ขึ้น 25 และ​พระองค์​ไม่​ต้อง​พึ่ง​การ​ปรนนิบัติ​จาก​มือ​มนุษย์ ราวกับว่า​พระองค์​ขาด​สิ่งใด เพราะ​พระองค์เอง​เป็น​ผู้​ประทาน​ชีวิต ลมหายใจ และ​ทุกสิ่ง​แก่​ทุกคน 26 พระองค์​สร้าง​มนุษย์​ทุกชนชาติ​จาก​สายเลือด​เดียวกัน ให้​พวกเขา​อาศัยอยู่​ทั่ว​พื้น​แผ่นดินโลก และ​พระองค์​กำหนด​ช่วงเวลา​ต่าง ๆ รวมทั้ง​เขตแดน​ที่​พวกเขา​จะ​อาศัยอยู่ 27 เพื่อ​ให้​พวกเขา​แสวงหา​องค์พระผู้เป็นเจ้า เผื่อ​ว่า​พวกเขา​จะ​เอื้อม​มือ​ไป​หา​พระองค์​จน​พบ แม้​พระองค์​ไม่ได้​อยู่​ไกล​จาก​พวกเรา​แต่ละคน​เลย 28 ‘เพราะ​ใน​พระองค์​เรา​จึง​มีชีวิต เคลื่อนไหว และ​ดำรงอยู่’ ดังที่​กวี​บางคน​ของ​พวกท่าน​เอง​กล่าวว่า ‘เพราะ​พวกเรา​ก็​เป็นลูกหลาน​ของ​พระองค์​ด้วย’ 29 เมื่อ​พวกเรา​เป็นลูกหลาน​ของ​พระเจ้า ก็​ไม่​ควร​คิดว่า​ความเป็นพระเจ้า​คล้าย​กับ​ทอง เงิน หรือ​หิน ที่​มนุษย์​ใช้​ฝีมือ​และ​ความคิด​แกะสลัก​ขึ้น 30 ใน​อดีต พระเจ้า​มอง​ข้าม​ความไม่รู้​ของ​มนุษย์ แต่​บัดนี้​พระองค์​บัญชา​ให้​มนุษย์​ทุกคน​ทุกแห่ง​กลับใจ 31 เพราะ​พระองค์​กำหนด​วันหนึ่ง​ไว้​แล้ว ที่จะ​พิพากษา​โลก​ด้วย​ความชอบธรรม​โดย​ชาย​ผู้หนึ่ง​ที่​พระองค์​แต่งตั้ง​ไว้ และ​พระองค์​ยืนยัน​เรื่องนี้​แก่​ทุกคน​ด้วย​การ​ทำให้​ชาย​ผู้​นั้น​ฟื้นขึ้นจากความตาย”
32 เมื่อพวกเขา​ได้ยิน​เรื่อง​การฟื้นขึ้นจากความตาย บางคน​ก็​เยาะเย้ย แต่​คนอื่น​กล่าวว่า “พวกเรา​อยาก​ฟัง​ท่าน​พูด​เรื่องนี้​อีก”
33 เปาโล​จึง​ออกไปจาก​พวกเขา 34 แต่​มี​บางคน​เข้า​ร่วม​กับ​เขาและ​เชื่อ ใน​จำนวน​นั้น​มี​ไดโอนีสิอัส สมาชิก​สภา​อาเรโอปากัส หญิง​คนหนึ่ง​ชื่อ​ดามาริส และ​คนอื่น ๆ อีก​หลายคน
* 17:5 TR อ่านว่า “ชาวยิวที่​ไม่​ยอม​เชื่อ​เกิด​ความอิจฉา​และ​พา​ชาย​ชั่ว​บางคน​จาก​ตลาด​ไป​ด้วย” แทน​คำว่า “แต่​ชาวยิวที่​ไม่​ยอม​เชื่อ​พา​ชาย​ชั่ว​บางคน​จาก​ตลาด​ไป​ด้วย” 17:6 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​และ​ใน​บริบท​อื่น​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด” 17:18 TR ละ​คำว่า “ด้วย”