^

พระคัมภีร์แห่งเสรีภาพ

The Holy Bible in Thai, Freedom Bible translation

Public Domain
Language: แบบไทย (Thai)

นี่เป็นร่างคำแปล โปรดส่งข้อเสนอแนะเพื่อการปรับปรุงมาที่ ebible.org+thafb@gmail.com
This is a draft translation. Please send suggestions for improvement to ebible.org+thafb@gmail.com.

2026-08-24

ePub generated by Haiola 25 Aug 2026 from source files dated 24 Aug 2026

95bca55d-4383-5a78-bb15-b9d9d45d4c88

มัทธิว

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

ข่าวดี​ตาม​คำ​บอกเล่า​ของ

มัทธิว

1

1 หนังสือ​ลำดับ​วงศ์ตระกูล​ของ​พระเยซู​คริสต์* บุตร​ของ​ดาวิด บุตร​ของ​อับราฮัม

2 อับราฮัม​เป็น​บิดา​ของ​อิสอัค อิสอัค​เป็น​บิดา​ของ​ยาโคบ ยาโคบ​เป็น​บิดา​ของ​ยูดาห์​และ​พี่น้อง​ของ​เขา 3 ยูดาห์​เป็น​บิดา​ของ​เปเรศ​และ​เศราห์ ซึ่ง​เกิด​จาก​ทามาร์ เปเรศ​เป็น​บิดา​ของ​เฮสโรน เฮสโรน​เป็น​บิดา​ของ​ราม 4 ราม​เป็น​บิดา​ของ​อัมมีนาดับ อัมมีนาดับ​เป็น​บิดา​ของ​นาห์โชน นาห์โชน​เป็น​บิดา​ของ​สัลโมน 5 สัลโมน​เป็น​บิดา​ของ​โบอาส ซึ่ง​เกิด​จาก​ราหับ โบอาส​เป็น​บิดา​ของ​โอเบด ซึ่ง​เกิด​จาก​รูธ โอเบด​เป็น​บิดา​ของ​เจสซี 6 เจสซี​เป็น​บิดา​ของ​กษัตริย์​ดาวิด กษัตริย์​ดาวิด† เป็น​บิดา​ของ​ซาโลมอน ซึ่ง​เกิด​จาก​หญิง​ที่​เคย​เป็น​ภรรยา​ของ​อุรียาห์ 7 ซาโลมอน​เป็น​บิดา​ของ​เรโหโบอัม เรโหโบอัม​เป็น​บิดา​ของ​อาบียาห์ อาบียาห์​เป็น​บิดา​ของ​อาสา 8 อาสา​เป็น​บิดา​ของ​เยโฮชาฟัท เยโฮชาฟัท​เป็น​บิดา​ของ​โยรัม โยรัม​เป็น​บิดา​ของ​อุสซียาห์ 9 อุสซียาห์​เป็น​บิดา​ของ​โยธาม โยธาม​เป็น​บิดา​ของ​อาหัส อาหัส​เป็น​บิดา​ของ​เฮเซคียาห์ 10 เฮเซคียาห์​เป็น​บิดา​ของ​มนัสเสห์ มนัสเสห์​เป็น​บิดา​ของ​อาโมน อาโมน​เป็น​บิดา​ของ​โยสิยาห์ 11 โยสิยาห์​เป็น​บิดา​ของ​เยโคนิยาห์​และ​พี่น้อง​ของ​เขา ใน​ช่วง​การ​กวาดต้อน​ไป​บาบิโลน

12 หลัง​จาก​ถูก​กวาดต้อน​ไป​บาบิโลน เยโคนิยาห์​เป็น​บิดา​ของ​เชอัลทิเอล เชอัลทิเอล​เป็น​บิดา​ของ​เศรุบบาเบล 13 เศรุบบาเบล​เป็น​บิดา​ของ​อาบีอูด อาบีอูด​เป็น​บิดา​ของ​เอลียาคิม เอลียาคิม​เป็น​บิดา​ของ​อาซอร์ 14 อาซอร์​เป็น​บิดา​ของ​ศาโดก ศาโดก​เป็น​บิดา​ของ​อาคิม อาคิม​เป็น​บิดา​ของ​เอลีอูด 15 เอลีอูด​เป็น​บิดา​ของ​เอเลอาซาร์ เอเลอาซาร์​เป็น​บิดา​ของ​มัทธาน มัทธาน​เป็น​บิดา​ของ​ยาโคบ 16 ยาโคบ​เป็น​บิดา​ของ​โยเซฟ ซึ่ง​เป็น​สามี​ของ​มารีย์ มารีย์​เป็น​ผู้​ให้​กำเนิด​พระเยซู‡ ผู้​ที่​เรียก​ว่า​พระคริสต์

17 ดังนั้น ตั้งแต่​อับราฮัม​ถึง​ดาวิด​มี​สิบสี่​ชั่วอายุ​คน ตั้งแต่​ดาวิด​ถึง​การ​ถูก​กวาดต้อน​ไป​บาบิโลน​มี​สิบสี่​ชั่วอายุ​คน และ​ตั้งแต่​การ​ถูก​กวาดต้อน​ไป​บาบิโลน​ถึง​พระคริสต์​มี​สิบสี่​ชั่วอายุ​คน

18 การ​เกิด​ของ​พระเยซู​คริสต์​เป็น​ดังนี้ เมื่อ​มารีย์​มารดา​ของ​พระองค์​หมั้น​กับ​โยเซฟ​แล้ว ก่อน​ที่​ทั้งสอง​จะ​อยู่​กิน​ด้วยกัน ก็​พบ​ว่า​นาง​ตั้งครรภ์​โดย​พระวิญญาณบริสุทธิ์ 19 โยเซฟ สามี​ของ​นาง เป็น​คน​ชอบธรรม และ​ไม่​ต้องการ​ประจาน​นาง จึง​ตั้งใจ​จะ​หย่า​กับ​นาง​อย่าง​ลับ ๆ 20 ขณะ​ที่​เขา​กำลัง​คิด​เรื่อง​เหล่านี้​อยู่ ก็​มี§ ทูตสวรรค์​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ปรากฏ​แก่​เขา​ใน​ความฝัน และ​กล่าว​ว่า “โยเซฟ บุตร​ของ​ดาวิด อย่า​กลัว​ที่​จะ​รับ​มารีย์​มา​เป็น​ภรรยา​ของ​เจ้า เพราะ​ผู้​ที่​อยู่​ใน​ครรภ์​ของ​นาง​นั้น​ปฏิสนธิ​โดย​พระวิญญาณบริสุทธิ์ 21 นาง​จะ​ให้​กำเนิด​บุตรชาย เจ้า​จง​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​เยซู* เพราะ​เขา​เอง​จะ​ช่วย​ประชากร​ของ​เขา​ให้​รอด​พ้น​จาก​บาป​ของ​พวกเขา”

22 ทั้งหมด​นี้​เกิด​ขึ้น เพื่อ​ให้​สิ่ง​ที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว​ผ่าน​ผู้เผยพระวจนะ​สำเร็จ​เป็นจริง​ว่า

23 “หญิง​พรหมจารี​จะ​ตั้งครรภ์

และ​จะ​ให้​กำเนิด​บุตรชาย

พวกเขา​จะ​เรียก​ชื่อ​เขา​ว่า​อิมมานูเอล”

ซึ่ง​แปล​ว่า “พระเจ้า​อยู่​กับ​เรา”✡

24 โยเซฟ​ตื่น​จาก​หลับ แล้ว​ทำ​ตาม​ที่​ทูตสวรรค์​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​สั่ง และ​รับ​มารีย์​มา​เป็น​ภรรยา 25 แต่​เขา​ไม่​ได้​หลับนอน​กับ​นาง จนกระทั่ง​นาง​ให้​กำเนิด​บุตรชาย​คนแรก​ของ​นาง และ​เขา​ตั้ง​ชื่อ​เด็ก​นั้น​ว่า​เยซู

2

1 เมื่อ​พระเยซู​เกิด​ที่​เบธเลเฮม​ใน​แคว้น​ยูเดีย ใน​สมัย​ของ​กษัตริย์​เฮโรด ก็​มี​พวก​นักปราชญ์* จาก​ทิศ​ตะวันออก​มา​ถึง​เยรูซาเล็ม และ​กล่าว​ว่า 2 “ผู้​ที่​เกิด​มา​เป็น​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว​อยู่​ที่​ไหน? เพราะ​พวกเรา​เห็น​ดาว​ของ​เขา​ทาง​ทิศ​ตะวันออก และ​มา​เพื่อ​นมัสการ​เขา” 3 เมื่อ​กษัตริย์​เฮโรด​ได้ยิน​เรื่อง​นี้ ก็​วิตกกังวล และ​ชาว​เยรูซาเล็ม​ทั้งหมด​ก็​พลอย​วิตก​ไป​กับ​เขา 4 เขา​เรียก​หัวหน้า​ปุโรหิต​ทั้งหมด​และ​พวก​อาลักษณ์​ของ​ประชาชน​มา​รวมกัน แล้ว​ถาม​พวกเขา​ว่า​พระคริสต์​จะ​เกิด​ที่​ไหน 5 พวกเขา​ตอบ​ว่า “ที่​เบธเลเฮม​ใน​แคว้น​ยูเดีย เพราะ​มี​เขียน​ไว้​ผ่าน​ผู้เผยพระวจนะ​ว่า

6 ‘เบธเลเฮม ดินแดน​แห่ง​ยูดาห์ เจ้า

ไม่​ได้​เล็กน้อย​ที่สุด​ใน​บรรดา​ผู้ปกครอง​แห่ง​ยูดาห์​เลย

เพราะ​ผู้ปกครอง​คน​หนึ่ง​จะ​ออก​มา​จาก​เจ้า

ผู้​ซึ่ง​จะ​เลี้ยงดู​ประชากร​อิสราเอล​ของ​เรา’ ”✡

7 แล้ว​เฮโรด​เรียก​พวก​นักปราชญ์​มา​พบ​อย่าง​ลับ ๆ และ​สอบถาม​จาก​พวกเขา​อย่าง​แน่ชัด​ว่า​ดาว​นั้น​ปรากฏ​ขึ้น​เมื่อไร 8 เขา​ส่ง​พวกเขา​ไป​ยัง​เบธเลเฮม และ​กล่าว​ว่า “จง​ไป​ค้นหา​เด็กน้อย​อย่าง​ละเอียด เมื่อ​พบ​แล้ว จง​กลับ​มา​บอก​เรา เพื่อ​เรา​จะ​ได้​ไป​นมัสการ​เขา​ด้วย”

9 เมื่อ​พวกเขา​ฟัง​กษัตริย์​แล้ว ก็​ออก​เดินทาง ดาว​ที่​พวกเขา​เห็น​ทาง​ทิศ​ตะวันออก​ก็​เคลื่อน​นำหน้า​พวกเขา จน​มา​หยุด​อยู่​เหนือ​ที่​ซึ่ง​เด็กน้อย​อยู่ 10 เมื่อ​เห็น​ดาว พวกเขา​ก็​ดีใจ​อย่าง​ล้นพ้น 11 พวกเขา​เข้า​ไป​ใน​บ้าน เห็น​เด็กน้อย​อยู่​กับ​มารีย์​มารดา​ของ​พระองค์ จึง​หมอบ​ลง​นมัสการ​พระองค์ แล้ว​เปิด​หีบ​สมบัติ​ของ​ตน ถวาย​ของขวัญ​แก่​พระองค์ คือ ทองคำ กำยาน และ​มดยอบ 12 เมื่อ​ได้​รับ​คำเตือน​ใน​ความฝัน​ว่า​อย่า​กลับ​ไป​หา​เฮโรด พวกเขา​จึง​กลับ​ไป​ยัง​แผ่นดิน​ของ​ตน​โดย​อีก​เส้นทาง​หนึ่ง

13 หลัง​จาก​พวก​นักปราชญ์​จาก​ไป​แล้ว ทูตสวรรค์​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ก็​ปรากฏ​แก่​โยเซฟ​ใน​ความฝัน และ​กล่าว​ว่า “จง​ลุก​ขึ้น พา​เด็กน้อย​กับ​มารดา​ของ​เด็กน้อย​หนี​ไป​อียิปต์ และ​อยู่​ที่​นั่น​จนกว่า​เรา​จะ​บอก​เจ้า เพราะ​เฮโรด​จะ​ตามหา​เด็กน้อย​เพื่อ​ฆ่า​เขา”

14 โยเซฟ​จึง​ลุก​ขึ้น พา​เด็กน้อย​กับ​มารดา​ของ​พระองค์​ออก​เดินทาง​ไป​อียิปต์​ใน​เวลา​กลางคืน 15 และ​อยู่​ที่​นั่น​จน​เฮโรด​ตาย เพื่อ​ให้​สิ่ง​ที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว​ผ่าน​ผู้เผยพระวจนะ​สำเร็จ​เป็นจริง​ว่า “เรา​เรียก​บุตร​ของ​เรา​ออก​มา​จาก​อียิปต์”✡

16 เมื่อ​เฮโรด​เห็น​ว่า​ตน​ถูก​พวก​นักปราชญ์​หลอก ก็​โกรธ​จัด เขา​ส่ง​คน​ออก​ไป​ฆ่า​เด็กชาย​ทุกคน​ใน​เบธเลเฮม​และ​บริเวณ​โดยรอบ ซึ่ง​มี​อายุ​ไม่​เกิน​สอง​ขวบ ตาม​ช่วงเวลา​ที่​เขา​รู้​แน่ชัด​จาก​พวก​นักปราชญ์ 17 แล้ว​สิ่ง​ที่​เยเรมีย์​ผู้เผยพระวจนะ​กล่าว​ไว้​ก็​สำเร็จ​เป็นจริง​ว่า

18 “มี​เสียง​ได้ยิน​ใน​รามาห์

เป็น​เสียง​คร่ำครวญ ร้องไห้ และ​โศกเศร้า​อย่าง​ยิ่ง

ราเชล​ร้องไห้​เพราะ​ลูก ๆ ของ​นาง

นาง​ไม่​ยอม​รับ​การ​ปลอบโยน

เพราะ​พวกเขา​ไม่​อยู่​แล้ว”✡

19 เมื่อ​เฮโรด​ตาย​แล้ว ทูตสวรรค์​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ก็​ปรากฏ​แก่​โยเซฟ​ใน​ความฝัน​ที่​อียิปต์ และ​กล่าว​ว่า 20 “จง​ลุก​ขึ้น พา​เด็กน้อย​กับ​มารดา​ของ​เด็กน้อย​ไป​ยัง​แผ่นดิน​อิสราเอล เพราะ​คน​เหล่านั้น​ที่​ต้องการ​เอา​ชีวิต​เด็กน้อย​ตาย​แล้ว”

21 โยเซฟ​จึง​ลุก​ขึ้น พา​เด็กน้อย​กับ​มารดา​ของ​พระองค์ และ​มา​ยัง​แผ่นดิน​อิสราเอล 22 แต่​เมื่อ​เขา​ได้ยิน​ว่า​อาร์เคลาอัส​กำลัง​ครอง​แคว้น​ยูเดีย​แทน​เฮโรด​ผู้​เป็น​บิดา เขา​ก็​กลัว​ที่​จะ​ไป​ที่​นั่น เมื่อ​ได้​รับ​คำเตือน​ใน​ความฝัน เขา​จึง​หลบ​ไป​ยัง​แคว้น​กาลิลี 23 และ​มา​อาศัย​อยู่​ใน​เมือง​ที่​ชื่อ​นาซาเร็ธ เพื่อ​ให้​สิ่ง​ที่​กล่าว​ผ่าน​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ​สำเร็จ​เป็นจริง​ว่า พระองค์​จะ​ได้​ชื่อ​ว่า​เป็น​ชาว​นาซาเร็ธ

3

1 ใน​เวลา​นั้น ยอห์น​ผู้​ทำ​พิธี​บัพติศมา​มา​ประกาศ​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​แห่ง​แคว้น​ยูเดีย โดย​กล่าว​ว่า 2 “จง​กลับใจ เพราะ​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​ใกล้เข้ามา​แล้ว!” 3 เพราะ​ยอห์น​คือ​ผู้​ที่​อิสยาห์​ผู้เผยพระวจนะ​กล่าว​ถึง​ว่า

“มี​เสียง​ของ​ผู้หนึ่ง​ร้อง​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ว่า

‘จง​เตรียม​ทาง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า

จง​ทำ​ทาง​ของ​พระองค์​ให้​ตรง!’ ”✡

4 ยอห์น​เอง​สวม​เสื้อ​ขน​อูฐ คาด​เข็มขัด​หนัง​ที่​เอว อาหาร​ของ​เขา​คือ​ตั๊กแตน​กับ​น้ำผึ้ง​ป่า 5 แล้ว​ผู้คน​จาก​เยรูซาเล็ม จาก​ทั่ว​แคว้น​ยูเดีย และ​จาก​ทั่ว​บริเวณ​รอบ​แม่น้ำ​จอร์แดน ก็​พา​กัน​ออก​ไป​หา​เขา 6 พวกเขา​รับ​บัพติศมา​จาก​ยอห์น​ใน​แม่น้ำ​จอร์แดน พร้อม​กับ​สารภาพ​บาป​ของ​ตน

7 แต่​เมื่อ​ยอห์น​เห็น​พวก​ฟาริสี​และ​พวก​สะดูสี​จำนวน​มาก​มา​เพื่อ​รับ​บัพติศมา​จาก​เขา เขา​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวก​ลูกงูพิษ! ใคร​เตือน​พวกท่าน​ให้​หนี​จาก​ความโกรธเกรี้ยว​ที่​กำลัง​จะ​มาถึง? 8 ดังนั้น จง​ออกผล​ที่​สม​กับ​การ​กลับใจ! 9 อย่า​คิด​ใน​ใจ​ว่า ‘พวกเรา​มี​อับราฮัม​เป็น​บิดา’ เพราะ​ข้าพเจ้า​บอก​พวกท่าน​ว่า พระเจ้า​สามารถ​ทำ​ให้​ลูกหลาน​เกิด​ขึ้น​แก่​อับราฮัม​จาก​ก้อนหิน​เหล่านี้​ได้ 10 ขวาน​วาง​อยู่​ที่​โคน​ต้นไม้​แล้ว ดังนั้น ต้นไม้​ทุก​ต้น​ที่​ไม่​เกิดผล​ดี ก็​ถูก​โค่น​และ​โยน​ลง​ใน​ไฟ

11 “ส่วน​ข้าพเจ้า​ให้​พวกท่าน​รับ​บัพติศมา​ใน​น้ำ​เพื่อ​การ​กลับใจ แต่​ผู้​ที่​มา​ภายหลัง​ข้าพเจ้า​มี​อำนาจ​ยิ่ง​กว่า​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​ไม่​คู่ควร​แม้​แต่​จะ​ถือ​รองเท้าแตะ​ของ​เขา เขา​จะ​ให้​พวกท่าน​รับ​บัพติศมา​ใน​พระวิญญาณบริสุทธิ์* 12 ส้อม​สำหรับ​ฝัด​เมล็ดพืช​อยู่​ใน​มือ​ของ​เขา และ​เขา​จะ​ทำ​ให้​ลานนวด​ของ​เขา​สะอาด​หมดจด เขา​จะ​รวบรวม​ข้าวสาลี​ของ​เขา​ไว้​ใน​ยุ้งฉาง แต่​เศษ​เปลือก​ข้าวสาลี​นั้น เขา​จะ​เผา​ด้วย​ไฟ​ที่​ไม่​มี​วัน​ดับ”

13 แล้ว​พระเยซู​มา​จาก​แคว้น​กาลิลี​ถึง​จอร์แดน† เพื่อ​มา​หา​ยอห์น​และ​รับ​บัพติศมา​จาก​เขา 14 แต่​ยอห์น​พยายาม​ห้าม​พระองค์ โดย​กล่าว​ว่า “ข้าพเจ้า​ต่างหาก​ที่​จำเป็น​ต้อง​รับ​บัพติศมา​จาก​ท่าน แล้ว​ท่าน​กลับ​มา​หา​ข้าพเจ้า​หรือ?”

15 แต่​พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “ยอม​ให้​เป็น​อย่างนี้​ก่อน เพราะ​นี่​เป็น​วิธี​ที่​เหมาะสม​สำหรับ​พวกเรา​ที่​จะ​ทำ​ให้​ความชอบธรรม​ทุกประการ​สำเร็จ​ครบถ้วน” แล้ว​ยอห์น​ก็​ยอม​ให้​พระองค์

16 เมื่อ​พระเยซู​รับ​บัพติศมา​แล้ว พระองค์​ขึ้น​จาก​น้ำ​ทันที แล้ว​สวรรค์​ก็​เปิด​ออก​แก่​พระองค์ พระองค์​เห็น​พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า​ลง​มา​เหมือน​นกพิราบ และ​มา​อยู่​บน​พระองค์ 17 แล้ว​มี​เสียง​จาก​สวรรค์​กล่าว​ว่า “นี่​คือ​บุตร​ที่รัก​ของ​เรา เรา​พอใจ​ใน​เขา​อย่าง​ยิ่ง”

4

1 จากนั้น พระวิญญาณ​นำ​พระเยซู​ขึ้น​ไป​ยัง​ถิ่นทุรกันดาร เพื่อ​ให้​มาร​ทดลอง​พระองค์ 2 หลัง​จาก​พระองค์​อดอาหาร​สี่สิบ​วัน​สี่สิบ​คืน แล้ว​พระองค์​ก็​หิว 3 ผู้ทดลอง​มา​หา​พระองค์ และ​กล่าว​ว่า “ถ้า​ท่าน​เป็น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า จง​สั่ง​ให้​ก้อนหิน​เหล่านี้​กลาย​เป็น​ขนมปัง”

4 แต่​พระองค์​ตอบ​ว่า “มี​เขียน​ไว้​ว่า ‘มนุษย์​จะ​ดำรงชีวิต​ด้วย​ขนมปัง​เพียง​อย่างเดียว​ไม่​ได้ แต่​ด้วย​ทุก​คำ​ที่​ออก​มา​จาก​ปาก​ของ​พระเจ้า’ ”✡

5 แล้ว​มาร​พา​พระองค์​ไป​ยัง​นคร​บริสุทธิ์ และ​ให้​พระองค์​ยืน​อยู่​บน​ยอด​พระวิหาร 6 แล้ว​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ถ้า​ท่าน​เป็น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า จง​กระโดด​ลง​ไป เพราะ​มี​เขียน​ไว้​ว่า

‘พระองค์​จะ​สั่ง​เหล่า​ทูตสวรรค์​ของ​พระองค์​เกี่ยวกับ​ท่าน’

และ ‘พวกเขา​จะ​ประคอง​ท่าน​ไว้​ด้วย​มือ

เพื่อ​ไม่​ให้​เท้า​ของ​ท่าน​กระแทก​ก้อนหิน’ ”✡

7 พระเยซู​กล่าว​กับ​มาร​ว่า “มี​เขียน​ไว้​อีก​ว่า ‘เจ้า​อย่า​ทดลอง​องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า​ของ​เจ้า’ ”✡

8 มาร​พา​พระองค์​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​ที่​สูง​มาก​อีก และ​ให้​พระองค์​เห็น​อาณาจักร​ทั้งหมด​ของ​โลก​พร้อม​กับ​ความรุ่งโรจน์​ของ​อาณาจักร​เหล่านั้น 9 มาร​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ทั้งหมด​นี้​เรา​จะ​ให้​ท่าน ถ้า​ท่าน​หมอบ​ลง​นมัสการ​เรา”

10 แล้ว​พระเยซู​กล่าว​กับ​มาร​ว่า “ถอย​ไป​อยู่​ข้างหลัง​เรา* ซาตาน! เพราะ​มี​เขียน​ไว้​ว่า ‘เจ้า​จง​นมัสการ​องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า​ของ​เจ้า และ​รับใช้​พระองค์​แต่​ผู้เดียว’ ” ✡

11 แล้ว​มาร​ก็​จาก​พระองค์​ไป แล้ว​เหล่า​ทูตสวรรค์​ก็​มา​รับใช้​พระองค์

12 เมื่อ​พระเยซู​ได้ยิน​ว่า​ยอห์น​ถูก​จับกุม พระองค์​จึง​หลบ​ไป​ยัง​แคว้น​กาลิลี 13 พระองค์​ออก​จาก​นาซาเร็ธ แล้ว​มา​อาศัย​อยู่​ที่​คาเปอรนาอุม ซึ่ง​อยู่​ริม​ทะเล ใน​เขต​เศบูลุน​และ​นัฟทาลี 14 เพื่อ​ให้​สิ่ง​ที่​กล่าว​ผ่าน​อิสยาห์​ผู้เผยพระวจนะ​สำเร็จ​เป็นจริง​ว่า

15 “ดินแดน​เศบูลุน และ​ดินแดน​นัฟทาลี

ทาง​ด้าน​ทะเล ฟาก​แม่น้ำ​จอร์แดน

กาลิลี​ของ​คนต่างชาติ

16 ประชาชน​ที่​นั่ง​อยู่​ใน​ความมืด​ได้​เห็น​ความสว่าง​อัน​ยิ่งใหญ่

สำหรับ​ผู้​ที่​นั่ง​อยู่​ใน​ดินแดน​ใต้​เงา​แห่ง​ความตาย

แสงสว่าง​ก็​รุ่งขึ้น​แก่​พวกเขา”✡

17 ตั้งแต่​เวลา​นั้น พระเยซู​เริ่ม​ประกาศ และ​กล่าว​ว่า “จง​กลับใจ เพราะ​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​ใกล้เข้ามา​แล้ว!”

18 ขณะ​ที่​พระองค์† เดิน​เลียบ​ทะเล​กาลิลี พระองค์​เห็น​พี่น้อง​สอง​คน คือ ซีโมน ผู้​ที่​เรียก​ว่า​เปโตร กับ​อันดรูว์ ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กัน กำลัง​ทอด​แห​อยู่​ใน​ทะเล เพราะ​ทั้งสอง​เป็น​ชาวประมง 19 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ตาม​เรา​มา แล้ว​เรา​จะ​ทำ​ให้​พวกท่าน​เป็น​ชาวประมง​ที่​จับ​คน”

20 พวกเขา​ทิ้ง​แห​ทันที แล้ว​ตาม​พระองค์​ไป 21 เมื่อ​เดิน​ต่อ​ไป​จาก​ที่​นั่น พระองค์​เห็น​พี่น้อง​อีก​สอง​คน คือ ยากอบ​ลูก​ของ​เศเบดี กับ​ยอห์น​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กับ​เขา อยู่​ใน​เรือ​กับ​เศเบดี​บิดา​ของ​พวกเขา กำลัง​ซ่อม​แห พระองค์​เรียก​พวกเขา 22 พวกเขา​ทิ้ง​เรือ​และ​บิดา​ของ​ตน​ทันที แล้ว​ตาม​พระองค์​ไป

23 พระเยซู​เดินทาง​ไป​ทั่ว​แคว้น​กาลิลี สอน​ใน​สถานที่​ประชุม​ของ​ชาวยิว ประกาศ​ข่าวดี​เรื่อง​อาณาจักร และ​รักษา​โรค​และ​ความเจ็บป่วย​ทุก​อย่าง​ใน​หมู่​ประชาชน 24 ข่าว​เรื่อง​พระองค์​แพร่​ไป​ทั่ว​ซีเรีย ผู้คน​พา​คนป่วย​ทุก​คน​มา​หา​พระองค์ คือ ผู้​ที่​ทุกข์ทรมาน​ด้วย​โรค​และ​อาการ​เจ็บปวด​ต่าง ๆ คน​ที่​ถูก​ปีศาจ​สิง คน​เป็น​โรคลมชัก และ​คน​เป็น​อัมพาต แล้ว​พระองค์​รักษา​พวกเขา 25 ฝูงชน​จำนวน​มาก​จาก​กาลิลี เดคาโปลิส เยรูซาเล็ม ยูเดีย และ​จาก​ฟาก​แม่น้ำ​จอร์แดน​ติดตาม​พระองค์

5

1 เมื่อ​พระองค์​เห็น​ฝูงชน ก็​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา เมื่อ​พระองค์​นั่ง​ลง สาวก​ของ​พระองค์​ก็​มา​หา 2 พระองค์​จึง​เริ่ม​กล่าว​สอน​พวกเขา​ว่า

3 “คน​ที่​ยากจน​ใน​จิตวิญญาณ​ย่อม​เป็นสุข

เพราะ​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เป็น​ของ​พวกเขา✡

4 คน​ที่​โศกเศร้า​ย่อม​เป็นสุข

เพราะ​พวกเขา​จะ​ได้​รับ​การ​ปลอบโยน✡

5 คน​ที่​อ่อนโยน​ย่อม​เป็นสุข

เพราะ​พวกเขา​จะ​ได้​รับ​แผ่นดินโลก​เป็น​มรดก*✡

6 คน​ที่​หิว​และ​กระหาย​ความชอบธรรม​ย่อม​เป็นสุข

เพราะ​พวกเขา​จะ​อิ่ม

7 คน​ที่​มี​ความเมตตา​ย่อม​เป็นสุข

เพราะ​พวกเขา​จะ​ได้​รับ​ความเมตตา

8 คน​ที่​มี​ใจ​บริสุทธิ์​ย่อม​เป็นสุข

เพราะ​พวกเขา​จะ​เห็น​พระเจ้า

9 คน​ที่​สร้าง​สันติ​ย่อม​เป็นสุข

เพราะ​พวกเขา​จะ​ได้​ชื่อ​ว่า​เป็น​ลูก​ของ​พระเจ้า

10 คน​ที่​ถูก​ข่มเหง​เพราะ​ความชอบธรรม​ย่อม​เป็นสุข

เพราะ​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เป็น​ของ​พวกเขา

11 “พวกท่าน​ย่อม​เป็นสุข เมื่อ​คน​ด่าทอ​พวกท่าน ข่มเหง​พวกท่าน และ​กล่าวร้าย​พวกท่าน​ด้วย​เรื่อง​ต่าง ๆ นานา​อย่าง​เป็น​เท็จ เพราะ​เรา 12 จง​ชื่นชม​ยินดี​และ​ดีใจ​อย่าง​ยิ่ง เพราะ​พวกท่าน​มี​รางวัล​ยิ่งใหญ่​ใน​สวรรค์ เพราะ​คน​เหล่านั้น​ก็​ข่มเหง​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ​ที่​อยู่​ก่อน​พวกท่าน​เช่นเดียวกัน

13 “พวกท่าน​เป็น​เกลือ​ของ​แผ่นดินโลก แต่​ถ้า​เกลือ​หมด​รสเค็ม จะ​ทำ​ให้​กลับ​เค็ม​ได้​อย่างไร? ต่อ​ไป​มัน​ก็​ไม่​มี​ประโยชน์​อะไร นอกจาก​ถูก​โยน​ทิ้ง​และ​ให้​คน​เหยียบย่ำ

14 “พวกท่าน​เป็น​แสงสว่าง​ของ​โลก เมือง​ที่​ตั้ง​อยู่​บน​ภูเขา​จะ​ซ่อน​ไว้​ไม่​ได้ 15 คน​ก็​ไม่​จุด​ตะเกียง​แล้ว​เอา​ไว้​ใต้​ตะกร้า​สำหรับ​ตวง แต่​วาง​ไว้​บน​ที่​วาง​ตะเกียง แล้ว​มัน​ก็​ส่องสว่าง​แก่​ทุก​คน​ใน​บ้าน 16 เช่นเดียวกัน จง​ให้​แสงสว่าง​ของ​พวกท่าน​ส่อง​ต่อหน้า​ผู้คน เพื่อ​พวกเขา​จะ​เห็น​การกระทำ​ดี​ของ​พวกท่าน และ​ยกย่อง​พระบิดา​ของ​พวกท่าน​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์

17 “อย่า​คิด​ว่า​เรา​มา​เพื่อ​ล้มล้าง​ธรรมบัญญัติ​หรือ​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ เรา​ไม่​ได้​มา​เพื่อ​ล้มล้าง แต่​มา​เพื่อ​ทำ​ให้​สำเร็จ 18 เพราะ​เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า จนกว่า​สวรรค์​และ​โลก​จะ​ผ่าน​พ้น​ไป แม้​แต่​อักษร​ที่​เล็ก​ที่สุด​หนึ่ง​ตัว† หรือ​ขีด​ปากกา​เล็ก ๆ เพียง​ขีด​เดียว‡ ก็​จะ​ไม่​สูญหาย​ไป​จาก​ธรรมบัญญัติ​เลย จนกว่า​ทุก​สิ่ง​จะ​สำเร็จ 19 ดังนั้น ผู้ใด​ละเมิด​บัญญัติ​ข้อ​เล็กน้อย​ที่สุด​ข้อ​หนึ่ง​เหล่านี้ และ​สอน​คนอื่น​ให้​ทำ​เช่นนั้น ผู้​นั้น​จะ​ได้​ชื่อ​ว่า​เล็กน้อย​ที่สุด​ใน​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์ แต่​ผู้ใด​ทำ​ตาม​และ​สอน​บัญญัติ​เหล่านี้ ผู้​นั้น​จะ​ได้​ชื่อ​ว่า​ยิ่งใหญ่​ใน​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์ 20 เพราะ​เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า ถ้า​ความชอบธรรม​ของ​พวกท่าน​ไม่​มาก​กว่า​ของ​พวก​อาลักษณ์​และ​ฟาริสี พวกท่าน​จะ​ไม่​มี​ทาง​เข้า​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​ได้

21 “พวกท่าน​ได้ยิน​ว่า​มี​คำ​กล่าว​แก่​คน​สมัยก่อน​ว่า ‘อย่า​ฆ่า’✡ และ ‘ผู้ใด​ฆ่า​คน​จะ​ต้อง​รับ​การ​พิพากษา’ 22 แต่​เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า ทุก​คน​ที่​โกรธ​พี่น้อง​ของ​ตน​โดย​ไม่​มี​เหตุ § จะ​มี​โทษ​ถึง​ขั้น​ต้อง​รับ​การ​พิพากษา ผู้ใด​พูด​กับ​พี่น้อง​ของ​ตน​ว่า ‘รากา!’ * จะ​มี​โทษ​ถึง​ขั้น​ต้อง​ขึ้น​ต่อ​สภา และ​ผู้ใด​พูด​ว่า ‘เจ้า​โง่!’ จะ​มี​โทษ​ถึง​ขั้น​ต้อง​รับ​ไฟ​แห่ง​เกเฮนนา†

23 “ดังนั้น ถ้า​เจ้า​กำลัง​นำ​ของถวาย​มา​ที่​แท่นบูชา และ​ที่​นั่น​นึก​ขึ้น​ได้​ว่า​พี่น้อง​ของ​เจ้า​มี​เรื่อง​ค้างใจ​กับ​เจ้า 24 จง​วาง​ของถวาย​ของ​เจ้า​ไว้​ตรงหน้า​แท่นบูชา แล้ว​ไป​เสีย จง​คืนดี​กับ​พี่น้อง​ของ​เจ้า​ก่อน แล้ว​จึง​กลับ​มา​ถวาย​ของถวาย 25 จง​ตกลง​กับ​คู่กรณี​ของ​เจ้า​โดย​เร็ว ขณะ​ที่​เจ้า​ยัง​อยู่​กับ​เขา​ระหว่าง​ทาง มิฉะนั้น ผู้ฟ้องร้อง​อาจ​มอบ​เจ้า​ให้​ผู้พิพากษา ผู้พิพากษา​มอบ​เจ้า​ให้​เจ้าหน้าที่ แล้ว​เจ้า​จะ​ถูก​โยน​เข้า​คุก 26 เรา​บอก​ความจริง​แก่​เจ้า​ว่า เจ้า​จะ​ไม่​ได้​ออก​จาก​ที่​นั่น​อย่าง​แน่นอน จนกว่า​จะ​จ่าย​เหรียญ​สุดท้าย‡

27 “พวกท่าน​ได้ยิน​ว่า​มี​คำ​กล่าว § ว่า ‘อย่า​ล่วงประเวณี’✡ 28 แต่​เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า ทุก​คน​ที่​จ้อง​มอง​ผู้หญิง​ด้วย​ความใคร่ ก็​ได้​ล่วงประเวณี​กับ​นาง​ใน​ใจ​ของ​ตน​แล้ว 29 ถ้า​ตา​ขวา​ของ​เจ้า​ทำ​ให้​เจ้า​สะดุดล้ม จง​ควัก​มัน​ออก​แล้ว​โยน​ทิ้ง​ไป เพราะ​การ​ที่​อวัยวะ​ส่วน​หนึ่ง​ของ​เจ้า​สูญเสีย​ไป ยัง​เป็น​ประโยชน์​แก่​เจ้า​มาก​กว่า​ที่​ทั้ง​ร่างกาย​ของ​เจ้า​จะ​ถูก​โยน​เข้า​เกเฮนนา* 30 ถ้า​มือ​ขวา​ของ​เจ้า​ทำ​ให้​เจ้า​สะดุดล้ม จง​ตัด​มัน​ออก​แล้ว​โยน​ทิ้ง​ไป เพราะ​การ​ที่​อวัยวะ​ส่วน​หนึ่ง​ของ​เจ้า​สูญเสีย​ไป ยัง​เป็น​ประโยชน์​แก่​เจ้า​มาก​กว่า​ที่​ทั้ง​ร่างกาย​ของ​เจ้า​จะ​ถูก​โยน​เข้า​เกเฮนนา†

31 “มี​คำ​กล่าว​ไว้​ด้วย​ว่า ‘ผู้ใด​หย่า​ภรรยา​ของ​ตน จง​ให้​หนังสือ​หย่า​แก่​นาง’✡ 32 แต่​เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า ผู้ใด​หย่า​ภรรยา​ของ​ตน เว้นแต่​เพราะ​การ​ผิด​ศีลธรรม​ทาง​เพศ ก็​ทำ​ให้​นาง​กลาย​เป็น​ผู้​ล่วงประเวณี และ​ผู้ใด​แต่งงาน​กับ​หญิง​ที่​ถูก​หย่า​ก็​ล่วงประเวณี

33 “อีก​ครั้ง​หนึ่ง พวกท่าน​ได้ยิน​ว่า​มี​คำ​กล่าว​แก่​คน​สมัยก่อน​ว่า ‘อย่า​สาบาน​แล้ว​ผิด​คำ แต่​จง​ทำ​ตาม​คำสาบาน​ของ​เจ้า​ต่อ​องค์พระผู้เป็นเจ้า’✡ 34 แต่​เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า อย่า​สาบาน​เลย ไม่​ว่า​โดย​อ้าง​สวรรค์ เพราะ​สวรรค์​เป็น​บัลลังก์​ของ​พระเจ้า 35 หรือ​โดย​อ้าง​แผ่นดินโลก เพราะ​แผ่นดินโลก​เป็น​ที่​วาง​เท้า​ของ​พระองค์ หรือ​โดย​อ้าง​เยรูซาเล็ม เพราะ​เป็น​เมือง​ของ​กษัตริย์​ผู้​ยิ่งใหญ่ 36 และ​อย่า​สาบาน​โดย​อ้าง​ศีรษะ​ของ​เจ้า เพราะ​เจ้า​ไม่​สามารถ​ทำ​ให้​ผม​แม้​เส้น​เดียว​เป็น​สีขาว​หรือ​สีดำ​ได้ 37 แต่​คำ​ของ​พวกท่าน​ให้​เป็น ‘ใช่’ ก็​คือ ‘ใช่’ และ ‘ไม่’ ก็​คือ ‘ไม่’ สิ่ง​ที่​เกิน​จาก​นี้​มา​จาก​ผู้ชั่วร้าย

38 “พวกท่าน​ได้ยิน​ว่า​มี​คำ​กล่าว​ว่า ‘ตา​แทน​ตา และ​ฟัน​แทน​ฟัน’✡ 39 แต่​เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า อย่า​ต่อต้าน​คน​ที่​ชั่วร้าย แต่​ถ้า​ใคร​ตบ​แก้ม​ขวา​ของ​เจ้า จง​หัน​อีก​ข้าง​ให้​เขา​ด้วย 40 ถ้า​ใคร​ฟ้องร้อง​เจ้า​เพื่อ​เอา​เสื้อ​ของ​เจ้า ก็​จง​ให้​เสื้อคลุม​แก่​เขา​ด้วย 41 ถ้า​ใคร​บังคับ​เจ้า​ให้​ไป​หนึ่ง​ไมล์ จง​ไป​กับ​เขา​สอง​ไมล์ 42 จง​ให้​แก่​ผู้​ที่​ขอ​จาก​เจ้า และ​อย่า​หัน​หนี​จาก​ผู้​ที่​ต้องการ​ยืม​จาก​เจ้า

43 “พวกท่าน​ได้ยิน​ว่า​มี​คำ​กล่าว​ว่า ‘จง​รัก​เพื่อนบ้าน​ของ​เจ้า ✡ และ​เกลียด​ศัตรู​ของ​เจ้า’‡ 44 แต่​เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า จง​รัก​ศัตรู​ของ​พวกท่าน อวยพร​คน​ที่​สาปแช่ง​พวกท่าน ทำดี​ต่อ​คน​ที่​เกลียด​พวกท่าน และ​อธิษฐาน​เผื่อ​คน​ที่​ปฏิบัติ​ต่อ​พวกท่าน​อย่าง​เลวร้าย​และ​ข่มเหง​พวกท่าน 45 เพื่อ​พวกท่าน​จะ​เป็น​ลูก​ของ​พระบิดา​ของ​พวกท่าน​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์ เพราะ​พระองค์​ให้​ดวงอาทิตย์​ของ​พระองค์​ขึ้น​เหนือ​ทั้ง​คนชั่ว​และ​คนดี และ​ให้​ฝน​ตก​แก่​ทั้ง​คนชอบธรรม​และ​คนอธรรม 46 เพราะ​ถ้า​พวกท่าน​รัก​คน​ที่​รัก​พวกท่าน พวกท่าน​จะ​ได้​รางวัล​อะไร? แม้​แต่​คนเก็บภาษี​ก็​ทำ​อย่าง​เดียวกัน​ไม่​ใช่​หรือ? 47 ถ้า​พวกท่าน​ทักทาย​แต่​เพื่อน​ของ​พวกท่าน พวกท่าน​ทำ​อะไร​มาก​กว่า​คนอื่น? แม้​แต่​คนเก็บภาษี§ ก็​ทำ​อย่าง​เดียวกัน​ไม่​ใช่​หรือ? 48 ดังนั้น พวกท่าน​จง​สมบูรณ์​แบบ เช่นเดียวกับ​พระบิดา​ของ​พวกท่าน​ใน​สวรรค์​ที่​สมบูรณ์​แบบ

6

1 “จง​ระวัง​อย่า​ทำ​การ​ให้ทาน* ต่อหน้า​ผู้คน​เพื่อ​ให้​พวกเขา​เห็น มิฉะนั้น พวกท่าน​จะ​ไม่​มี​รางวัล​จาก​พระบิดา​ของ​พวกท่าน​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์ 2 ดังนั้น เมื่อ​พวกท่าน​ให้ทาน อย่า​เป่า​แตร​นำหน้า​ตัวเอง เหมือน​คน​หน้าซื่อใจคด​ทำ​ใน​สถานที่​ประชุม​ของ​ชาวยิว​และ​ตาม​ถนน เพื่อ​ให้​ผู้คน​ยกย่อง​พวกเขา เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า พวกเขา​ได้​รับ​รางวัล​ของ​ตน​แล้ว 3 แต่​เมื่อ​เจ้า​ให้ทาน อย่า​ให้​มือ​ซ้าย​ของ​เจ้า​รู้​ว่า​มือ​ขวา​กำลัง​ทำ​อะไร 4 เพื่อ​การ​ให้ทาน​ของ​เจ้า​จะ​อยู่​ใน​ที่ลับ แล้ว​พระบิดา​ของ​เจ้า​ผู้​เห็น​ใน​ที่ลับ​จะ​ให้​รางวัล​แก่​เจ้า​อย่าง​เปิดเผย

5 “เมื่อ​พวกท่าน​อธิษฐาน อย่า​เป็น​เหมือน​คน​หน้าซื่อใจคด เพราะ​พวกเขา​ชอบ​ยืน​อธิษฐาน​ใน​สถานที่​ประชุม​ของ​ชาวยิว​และ​ตาม​มุม​ถนน เพื่อ​ให้​ผู้คน​เห็น เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า พวกเขา​ได้​รับ​รางวัล​ของ​ตน​แล้ว 6 แต่​เมื่อ​เจ้า​อธิษฐาน จง​เข้า​ไป​ใน​ห้อง​ด้านใน​ของ​เจ้า ปิด​ประตู แล้ว​อธิษฐาน​ต่อ​พระบิดา​ของ​เจ้า​ซึ่ง​อยู่​ใน​ที่ลับ และ​พระบิดา​ของ​เจ้า​ผู้​เห็น​ใน​ที่ลับ​จะ​ให้​รางวัล​แก่​เจ้า​อย่าง​เปิดเผย 7 เมื่อ​อธิษฐาน อย่า​พูด​ซ้ำ ๆ อย่าง​ไร้​ความหมาย​เหมือน​คนต่างชาติ เพราะ​พวกเขา​คิด​ว่า​คำอธิษฐาน​ของ​ตน​จะ​ถูก​รับฟัง​เพราะ​พูด​มาก 8 ดังนั้น อย่า​เป็น​เหมือน​พวกเขา เพราะ​พระบิดา​ของ​พวกท่าน​รู้​ว่า​พวกท่าน​ต้องการ​อะไร​ก่อน​ที่​พวกท่าน​จะ​ขอ​จาก​พระองค์ 9 พวกท่าน​จง​อธิษฐาน​อย่างนี้:

“ ‘พระบิดา​ของ​พวกเรา​ใน​สวรรค์ ขอ​ให้​พระนาม​ของ​พระองค์​เป็น​ที่​เคารพ​นับถือ​ว่า​บริสุทธิ์

10 ขอ​ให้​อาณาจักร​ของ​พระองค์​มาถึง

ขอ​ให้​พระประสงค์​ของ​พระองค์​เป็นจริง​บน​แผ่นดินโลก เหมือน​ใน​สวรรค์

11 โปรด​ให้​ขนมปัง​ประจำวัน​แก่​พวกเรา​ใน​วันนี้

12 โปรด​ยกหนี้​ของ​พวกเรา

เช่นเดียวกับ​ที่​พวกเรา​ยกหนี้​ให้​ลูกหนี้​ของ​เรา

13 อย่า​นำ​พวกเรา​เข้า​สู่​การ​ทดลอง

แต่​โปรด​ช่วย​พวกเรา​ให้​พ้น​จาก​ผู้ชั่วร้าย

เพราะ​อาณาจักร พลัง และ​พระสิริ​เป็น​ของ​พระองค์​ตลอดไป อาเมน’†

14 “เพราะ​ถ้า​พวกท่าน​ยกโทษ​ความผิด​ของ​คนอื่น พระบิดา​ของ​พวกท่าน​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์​ก็​จะ​ยกโทษ​ให้​พวกท่าน​ด้วย 15 แต่​ถ้า​พวกท่าน​ไม่​ยกโทษ​ความผิด​ของ​คนอื่น พระบิดา​ของ​พวกท่าน​ก็​จะ​ไม่​ยกโทษ​ความผิด​ของ​พวกท่าน​เช่นกัน

16 “เมื่อ​พวกท่าน​อดอาหาร อย่า​ทำ​หน้าเศร้า​เหมือน​คน​หน้าซื่อใจคด เพราะ​พวกเขา​ทำ​ให้​ใบหน้า​ของ​ตน​ดู​หมอง เพื่อ​ให้​ผู้คน​เห็น​ว่า​พวกเขา​กำลัง​อดอาหาร เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า พวกเขา​ได้​รับ​รางวัล​ของ​ตน​แล้ว 17 แต่​เมื่อ​เจ้า​อดอาหาร จง​ชโลม​น้ำมัน​ที่​ศีรษะ​และ​ล้าง​หน้า 18 เพื่อ​ไม่​ให้​ผู้คน​เห็น​ว่า​เจ้า​กำลัง​อดอาหาร แต่​ให้​พระบิดา​ของ​เจ้า​ซึ่ง​อยู่​ใน​ที่ลับ​เห็น และ​พระบิดา​ของ​เจ้า​ผู้​เห็น​ใน​ที่ลับ​จะ​ให้​รางวัล​แก่​เจ้า

19 “อย่า​สะสม​ทรัพย์สมบัติ​ไว้​สำหรับ​ตัวเอง​บน​แผ่นดินโลก ที่​ซึ่ง​แมลง​กิน​ผ้า​และ​สนิม​กัดกร่อน และ​ที่​ซึ่ง​ขโมย​เจาะ​เข้า​มา​และ​ขโมย​ไป 20 แต่​จง​สะสม​ทรัพย์สมบัติ​ไว้​สำหรับ​ตัวเอง​ใน​สวรรค์ ที่​ซึ่ง​แมลง​กิน​ผ้า​และ​สนิม​ไม่​กัดกิน และ​ที่​ซึ่ง​ขโมย​ไม่​เจาะ​เข้า​มา​และ​ขโมย​ไป 21 เพราะ​ทรัพย์สมบัติ​ของ​เจ้า​อยู่​ที่​ไหน ใจ​ของ​เจ้า​ก็​จะ​อยู่​ที่​นั่น​ด้วย

22 “ตา​เป็น​ตะเกียง​ของ​ร่างกาย ดังนั้น ถ้า​ตา​ของ​เจ้า​ดี ร่างกาย​ทั้ง​ตัว​ของ​เจ้า​ก็​จะ​เต็ม​ไป​ด้วย​แสงสว่าง 23 แต่​ถ้า​ตา​ของ​เจ้า​ชั่วร้าย ร่างกาย​ทั้ง​ตัว​ของ​เจ้า​ก็​จะ​เต็ม​ไป​ด้วย​ความมืด ดังนั้น ถ้า​แสงสว่าง​ที่​อยู่​ใน​ตัว​เจ้า​เป็น​ความมืด ความมืด​นั้น​จะ​มาก​สัก​เพียงใด!

24 “ไม่​มี​ใคร​รับใช้​นาย​สอง​คน​ได้ เพราะ​เขา​จะ​เกลียด​คน​หนึ่ง​และ​รัก​อีก​คน​หนึ่ง หรือ​ไม่​ก็​จะ​ผูกพัน​กับ​คน​หนึ่ง​และ​ดูหมิ่น​อีก​คน​หนึ่ง พวกท่าน​จะ​รับใช้​ทั้ง​พระเจ้า​และ​มัมโมน​ไม่​ได้ 25 เพราะฉะนั้น เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า อย่า​กังวล​เรื่อง​ชีวิต​ของ​พวกท่าน ว่า​จะ​กิน​อะไร​หรือ​ดื่ม​อะไร หรือ​เรื่อง​ร่างกาย​ว่า​จะ​สวม​อะไร ชีวิต​สำคัญ​กว่า​อาหาร และ​ร่างกาย​สำคัญ​กว่า​เสื้อผ้า​ไม่​ใช่​หรือ? 26 จง​ดู​นก​บน​ฟ้า พวกมัน​ไม่​หว่าน ไม่​เก็บเกี่ยว และ​ไม่​รวบรวม​ไว้​ใน​ยุ้งฉาง แต่​พระบิดา​ของ​พวกท่าน​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์​ก็​เลี้ยง​พวกมัน พวกท่าน​มี​ค่า​มาก​กว่า​พวกมัน​มาก​ไม่​ใช่​หรือ?

27 “ใน​พวกท่าน​มี​ใคร​บ้าง​ที่​กังวล​แล้ว​สามารถ​ทำ​ให้​อายุ​ของ​ตน​ยืน​ยาว​ขึ้น​อีก​สัก​ชั่วขณะ​หนึ่ง‡ ได้​หรือ?” 28 แล้ว​ทำไม​พวกท่าน​จึง​กังวล​เรื่อง​เสื้อผ้า? จง​พิจารณา​ดอกลิลลี่​ใน​ทุ่ง​ว่า​มัน​เติบโต​อย่างไร มัน​ไม่​ทำงานหนัก​และ​ไม่​ปั่นด้าย 29 แต่​เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า แม้​แต่​ซาโลมอน​ใน​ความรุ่งโรจน์​ทั้งหมด​ของ​เขา ก็​ยัง​ไม่​ได้​แต่งกาย​เหมือน​ดอก​ใด​ดอก​หนึ่ง​เหล่านี้ 30 ถ้า​พระเจ้า​ยัง​แต่ง​หญ้า​ใน​ทุ่ง​เช่นนี้ ทั้ง​ที่​วันนี้​มัน​อยู่ และ​พรุ่งนี้​ถูก​โยน​เข้า​เตา พระองค์​จะ​ไม่​ยิ่ง​แต่งกาย​ให้​พวกท่าน​มาก​กว่า​นั้น​หรือ พวกท่าน​ที่​มี​ความเชื่อ​น้อย?

31 “ดังนั้น อย่า​กังวล​โดย​พูด​ว่า ‘พวกเรา​จะ​กิน​อะไร?’ ‘พวกเรา​จะ​ดื่ม​อะไร?’ หรือ ‘พวกเรา​จะ​สวม​อะไร?’ 32 เพราะ​คนต่างชาติ​แสวงหา​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด และ​พระบิดา​ของ​พวกท่าน​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์​รู้​ว่า​พวกท่าน​ต้องการ​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด 33 แต่​จง​แสวงหา​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​และ​ความชอบธรรม​ของ​พระองค์​ก่อน แล้ว​พวกท่าน​จะ​ได้​รับ​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด​ด้วย 34 ดังนั้น อย่า​กังวล​ถึง​วันพรุ่งนี้ เพราะ​วันพรุ่งนี้​จะ​กังวล​เรื่อง​ของ​มัน​เอง ความเดือดร้อน​ของ​แต่ละ​วัน​ก็​เพียงพอ​สำหรับ​วัน​นั้น

7

1 “อย่า​ตัดสิน เพื่อ​พวกท่าน​จะ​ไม่​ถูก​ตัดสิน 2 เพราะ​พวกท่าน​ตัดสิน​อย่างไร พวกท่าน​ก็​จะ​ถูก​ตัดสิน​อย่างนั้น และ​พวกท่าน​ใช้​เครื่องตวง​ใด​ตวง ก็​จะ​ตวง​ให้​พวกท่าน​ด้วย​เครื่องตวง​นั้น 3 ทำไม​เจ้า​จึง​เห็น​เศษผง​ใน​ตา​ของ​พี่น้อง​ของ​เจ้า แต่​ไม่​สังเกต​คานไม้​ที่​อยู่​ใน​ตา​ของ​เจ้า​เอง? 4 หรือ​เจ้า​จะ​พูด​กับ​พี่น้อง​ของ​เจ้า​ได้​อย่างไร​ว่า ‘ให้​เรา​เอา​เศษผง​ออก​จาก​ตา​ของ​เจ้า​เถอะ’ ทั้ง​ที่​มี​คานไม้​อยู่​ใน​ตา​ของ​เจ้า​เอง? 5 คน​หน้าซื่อใจคด! จง​เอา​คานไม้​ออก​จาก​ตา​ของ​เจ้า​เอง​ก่อน แล้ว​เจ้า​จะ​มองเห็น​ชัด​พอ​ที่​จะ​เอา​เศษผง​ออก​จาก​ตา​ของ​พี่น้อง​ของ​เจ้า

6 “อย่า​ให้​สิ่ง​บริสุทธิ์​แก่​สุนัข และ​อย่า​โยน​ไข่มุก​ของ​พวกท่าน​ไว้​ตรง​หน้า​หมู ไม่​เช่นนั้น พวกมัน​อาจ​เหยียบย่ำ​ไข่มุก​นั้น​ใต้​เท้า แล้ว​หัน​กลับ​มา​ขย้ำ​พวกท่าน

7 “จง​ขอ แล้ว​จะ​ให้​แก่​พวกท่าน จง​แสวงหา แล้ว​พวกท่าน​จะ​พบ จง​เคาะ แล้ว​จะ​เปิด​ให้​แก่​พวกท่าน 8 เพราะ​ทุก​คน​ที่​ขอ​ย่อม​ได้​รับ คน​ที่​แสวงหา​ย่อม​พบ และ​จะ​เปิด​ให้​แก่​คน​ที่​เคาะ 9 หรือ​ใน​พวกท่าน มี​ใคร​บ้าง​ที่ เมื่อ​ลูก​ขอ​ขนมปัง จะ​ให้​ก้อนหิน​แก่​เขา? 10 หรือ​เมื่อ​ลูก​ขอ​ปลา จะ​ให้​งู​แก่​เขา? 11 ถ้า​พวกท่าน​ซึ่ง​เป็น​คนชั่ว​ยัง​รู้จัก​ให้​ของดี​แก่​ลูก ๆ ของ​ตน พระบิดา​ของ​พวกท่าน​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์​จะ​ยิ่ง​ให้​สิ่งดี ๆ แก่​คน​ที่​ขอ​จาก​พระองค์​มาก​กว่า​นั้น​สัก​เพียงใด! 12 ดังนั้น ทุก​สิ่ง​ที่​พวกท่าน​ต้องการ​ให้​คนอื่น​ทำ​ต่อ​พวกท่าน พวกท่าน​ก็​จง​ทำ​ต่อ​พวกเขา​อย่างนั้น เพราะ​นี่​คือ​ธรรมบัญญัติ​และ​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ

13 “จง​เข้า​ทาง​ประตู​แคบ เพราะ​ประตู​ที่​นำ​ไป​สู่​ความพินาศ​นั้น​กว้าง และ​ทาง​ก็​กว้างขวาง มี​คน​จำนวน​มาก​ที่​เข้า​ทาง​นั้น 14 ประตู​นั้น​ช่าง​แคบ* และ​ทาง​ที่​นำ​ไป​สู่​ชีวิต​ก็​ช่าง​คับแคบ! มี​คน​เพียง​ไม่​กี่​คน​ที่​พบ​ทาง​นั้น

15 “จง​ระวัง​ผู้เผยพระวจนะ​เท็จ ซึ่ง​มา​หา​พวกท่าน​ใน​คราบ​แกะ แต่​ภายใน​เป็น​หมาป่า​ดุร้าย 16 พวกท่าน​จะ​รู้จัก​พวกเขา​ได้​จาก​ผล​ของ​พวกเขา คน​เก็บ​องุ่น​จาก​พุ่ม​หนาม หรือ​เก็บ​มะเดื่อ​จาก​ต้น​หนาม​หรือ? 17 เช่นเดียวกัน ต้นไม้​ดี​ทุก​ต้น​ย่อม​เกิด​ผล​ดี แต่​ต้นไม้​ไม่ดี​ย่อม​เกิด​ผล​ไม่ดี 18 ต้นไม้​ดี​จะ​เกิด​ผล​ไม่ดี​ไม่​ได้ และ​ต้นไม้​ไม่ดี​ก็​จะ​เกิด​ผล​ดี​ไม่​ได้ 19 ต้นไม้​ทุก​ต้น​ที่​ไม่​เกิด​ผล​ดี​จะ​ถูก​ตัด​ลง​และ​โยน​เข้า​ไฟ 20 ดังนั้น พวกท่าน​จะ​รู้จัก​พวกเขา​ได้​จาก​ผล​ของ​พวกเขา

21 “ไม่​ใช่​ทุก​คน​ที่​พูด​กับ​เรา​ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้า’ จะ​ได้​เข้า​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์ แต่​คน​ที่​ทำ​ตาม​พระประสงค์​ของ​พระบิดา​ของ​เรา​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์​ต่างหาก 22 ใน​วัน​นั้น คน​จำนวน​มาก​จะ​พูด​กับ​เรา​ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้า พวกเรา​ไม่​ได้​เผยพระวจนะ​ใน​นาม​ของ​ท่าน ขับ​ปีศาจ​ใน​นาม​ของ​ท่าน และ​ทำ​การ​อัศจรรย์​อัน​ยิ่งใหญ่​มากมาย​ใน​นาม​ของ​ท่าน​หรือ?’ 23 แล้ว​เรา​จะ​บอก​พวกเขา​ว่า ‘เรา​ไม่​เคย​รู้จัก​พวกเจ้า​เลย จง​ไป​ให้​พ้น​จาก​เรา พวก​ที่​ทำ​ความอธรรม’

24 “ดังนั้น ทุก​คน​ที่​ฟัง​ถ้อยคำ​เหล่านี้​ของ​เรา​และ​ทำ​ตาม เรา​จะ​เปรียบ​เขา​กับ​คน​มี​ปัญญา​ที่​สร้าง​บ้าน​ของ​ตน​บน​ศิลา 25 ฝน​ตก​ลง​มา น้ำ​ก็​หลาก​มา ลม​พัด​กระหน่ำ​บ้าน​นั้น แต่​บ้าน​ไม่​พัง เพราะ​วาง​รากฐาน​ไว้​บน​ศิลา 26 ทุก​คน​ที่​ฟัง​ถ้อยคำ​เหล่านี้​ของ​เรา​แต่​ไม่​ทำ​ตาม จะ​เหมือน​คน​โง่​ที่​สร้าง​บ้าน​ของ​ตน​บน​ทราย 27 ฝน​ตก​ลง​มา น้ำ​ก็​หลาก​มา ลม​พัด​กระหน่ำ​บ้าน​นั้น แล้ว​บ้าน​นั้น​ก็​พัง​ลง​อย่าง​ย่อยยับ”

28 เมื่อ​พระเยซู​กล่าว​คำ​เหล่านี้​จบ ฝูงชน​ก็​ประหลาดใจ​ใน​คำสอน​ของ​พระองค์ 29 เพราะ​พระองค์​สอน​พวกเขา​อย่าง​ผู้​มี​อำนาจ ไม่​เหมือน​พวก​อาลักษณ์

8

1 เมื่อ​พระองค์​ลง​จาก​ภูเขา ฝูงชน​จำนวน​มาก​ติดตาม​พระองค์ 2 มี​คน​เป็น​โรคเรื้อน​คน​หนึ่ง​มา​หา​พระองค์ และ​หมอบ​ลง​นมัสการ​พระองค์ พูด​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้า​ท่าน​เต็มใจ ท่าน​ก็​ทำ​ให้​ข้าพเจ้า​สะอาด​ได้”

3 พระเยซู​ยื่น​มือ​แตะ​เขา และ​กล่าว​ว่า “เรา​เต็มใจ จง​สะอาด” ทันที​นั้น เขา​ก็​สะอาด​จาก​โรคเรื้อน 4 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “อย่า​บอก​เรื่อง​นี้​แก่​ใคร แต่​จง​ไป​แสดง​ตัว​ต่อ​ปุโรหิต และ​ถวาย​ของถวาย​ที่​โมเสส​สั่ง​ไว้ เพื่อ​เป็น​พยาน​แก่​พวกเขา”

5 เมื่อ​พระองค์​เข้า​ไป​ใน​เมือง​คาเปอรนาอุม นายร้อย​คน​หนึ่ง​มา​หา​พระองค์ และ​ขอ​ความ​ช่วยเหลือ 6 โดย​พูด​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า คนรับใช้​ของ​ข้าพเจ้า​นอน​เป็น​อัมพาต​อยู่​ที่​บ้าน และ​ทุกข์ทรมาน​อย่าง​หนัก”

7 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “เรา​จะ​ไป​รักษา​เขา”

8 นายร้อย​ตอบ​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้า​ไม่​คู่ควร​ให้​ท่าน​เข้า​มา​ใต้​หลังคา​บ้าน​ของ​ข้าพเจ้า เพียง​กล่าว​คำ​เดียว คนรับใช้​ของ​ข้าพเจ้า​ก็​จะ​หาย 9 เพราะ​ข้าพเจ้า​เอง​ก็​เป็น​คน​ที่​อยู่​ใต้​อำนาจ และ​มี​ทหาร​อยู่​ใต้​บังคับ​บัญชา ข้าพเจ้า​บอก​คน​นี้​ว่า ‘ไป’ เขา​ก็​ไป บอก​อีก​คน​ว่า ‘มา’ เขา​ก็​มา และ​บอก​คนรับใช้​ของ​ข้าพเจ้า​ว่า ‘ทำ​สิ่ง​นี้’ เขา​ก็​ทำ”

10 เมื่อ​พระเยซู​ได้ยิน พระองค์​ก็​ประหลาดใจ และ​กล่าว​กับ​คน​ที่​ติดตาม​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า เรา​ยัง​ไม่​พบ​ความเชื่อ​ที่​ยิ่งใหญ่​ถึง​เพียงนี้ แม้​แต่​ใน​อิสราเอล 11 เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า จะ​มี​คน​จำนวน​มาก​มา​จาก​ทิศตะวันออก​และ​ทิศตะวันตก และ​ร่วม​โต๊ะ​กับ​อับราฮัม อิสอัค และ​ยาโคบ ใน​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์ 12 แต่​บรรดา​ลูก​ของ​อาณาจักร​จะ​ถูก​โยน​ออก​ไป​ใน​ความมืด​ภายนอก ที่​นั่น​จะ​มี​การ​ร้องไห้​และ​ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน” 13 พระเยซู​กล่าว​กับ​นายร้อย​ว่า “กลับ​ไป​เถอะ ให้​เป็นไป​ตาม​ที่​ท่าน​เชื่อ” และ​คนรับใช้​ของ​เขา​ก็​หาย​ใน​ชั่วโมง​นั้น

14 เมื่อ​พระเยซู​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​เปโตร พระองค์​เห็น​แม่ยาย​ของ​เปโตร​นอน​เป็น​ไข้​อยู่ 15 พระองค์​แตะ​มือ​ของ​นาง ไข้​ก็​หาย นาง​จึง​ลุก​ขึ้น​และ​รับใช้​พระองค์* 16 พอ​ถึง​เวลา​เย็น ผู้คน​พา​คน​ที่​ถูก​ปีศาจ​สิง​มา​หา​พระองค์​จำนวน​มาก พระองค์​ขับ​วิญญาณ​เหล่านั้น​ออก​ด้วย​คำ​เดียว และ​รักษา​คนป่วย​ทุก​คน 17 เพื่อ​ให้​สำเร็จ​ตาม​ที่​กล่าว​ไว้​ผ่าน​อิสยาห์​ผู้เผยพระวจนะ​ว่า “พระองค์​รับ​เอา​ความอ่อนแอ​ของ​พวกเรา​ไว้ และ​แบก​โรคภัย​ของ​พวกเรา”✡

18 เมื่อ​พระเยซู​เห็น​ฝูงชน​จำนวน​มาก​อยู่​รอบ​พระองค์ พระองค์​สั่ง​ให้​ข้าม​ไป​อีก​ฝั่ง​หนึ่ง

19 อาลักษณ์​คน​หนึ่ง​มา​หา​และ​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “อาจารย์ ข้าพเจ้า​จะ​ติดตาม​ท่าน​ไป​ทุก​แห่ง​ที่​ท่าน​ไป”

20 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “สุนัขจิ้งจอก​มี​โพรง และ​นก​บน​ฟ้า​มี​รัง แต่​บุตรมนุษย์​ไม่​มี​ที่​จะ​วาง​ศีรษะ”

21 สาวก​อีก​คน​หนึ่ง​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอ​อนุญาต​ให้​ข้าพเจ้า​ไป​ฝังศพ​บิดา​ของ​ข้าพเจ้า​ก่อน”

22 แต่​พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “จง​ติดตาม​เรา และ​ปล่อย​ให้​คนตาย​ฝัง​คนตาย​ของ​พวกเขา​เอง”

23 เมื่อ​พระองค์​ลง​เรือ สาวก​ของ​พระองค์​ก็​ติดตาม​ไป 24 แล้ว​ก็​เกิด​พายุ​รุนแรง​ขึ้น​ใน​ทะเล จน​คลื่น​ซัด​ท่วม​เรือ แต่​พระองค์​กำลัง​หลับ​อยู่ 25 สาวก​มา​หา​และ​ปลุก​พระองค์ พูด​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ช่วย​พวกเรา​ด้วย! พวกเรา​กำลัง​จะ​ตาย!”

26 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ทำไม​พวกท่าน​จึง​กลัว พวกท่าน​ที่​มี​ความเชื่อ​น้อย?” แล้ว​พระองค์​ลุก​ขึ้น ตำหนิ​ลม​และ​ทะเล และ​เกิด​ความสงบ​อย่าง​ยิ่ง

27 คน​เหล่านั้น​ประหลาดใจ และ​พูด​ว่า “คน​นี้​เป็น​คน​แบบ​ไหน​กัน แม้​แต่​ลม​และ​ทะเล​ก็​ยัง​เชื่อฟัง​เขา?”

28 เมื่อ​พระองค์​มา​ถึง​อีก​ฝั่ง​หนึ่ง ใน​ดินแดน​ของ​ชาว​เกอร์เกเซเนส† มี​คน​สอง​คน​ที่​ถูก​ปีศาจ​สิง​ออก​จาก​อุโมงค์​ฝังศพ​มา​พบ​พระองค์ พวกเขา​ดุร้าย​อย่าง​มาก จน​ไม่​มี​ใคร​ผ่าน​ทาง​นั้น​ได้ 29 แล้ว​พวกเขา​ก็​ร้อง​ตะโกน​ว่า “ท่าน​มา​ยุ่ง​อะไร​กับ​พวกเรา เยซู พระบุตร​ของ​พระเจ้า? ท่าน​มา​ที่​นี่​เพื่อ​ทรมาน​พวกเรา​ก่อน​เวลา​หรือ?” 30 ไกล​ออก​ไป​จาก​พวกเขา มี​หมู​ฝูง​ใหญ่​กำลัง​หากิน​อยู่ 31 พวก​ปีศาจ​วิงวอน​พระองค์​ว่า “ถ้า​ท่าน​ขับ​พวกเรา​ออก โปรด​อนุญาต​ให้​พวกเรา​ไป​เข้า​สิง​หมู​ฝูง​นั้น”

32 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกมัน​ว่า “ไป!”

พวกมัน​จึง​ออก​มา​และ​เข้า​ไป​ใน​หมู แล้ว​หมู​ทั้ง​ฝูง​ก็​วิ่ง​กรู​ลง​ทาง​ลาดชัน​สู่​ทะเล และ​จมน้ำ​ตาย​ใน​น้ำ 33 คน​เลี้ยง​หมู​ก็​หนี​ไป เข้า​ไป​ใน​เมือง และ​เล่า​ทุก​เรื่อง รวม​ทั้ง​เรื่อง​ที่​เกิด​ขึ้น​กับ​คน​ที่​เคย​ถูก​ปีศาจ​สิง 34 คน​ทั้ง​เมือง​ก็​ออก​มา​พบ​พระเยซู เมื่อ​เห็น​พระองค์ พวกเขา​ก็​วิงวอน​ขอ​ให้​พระองค์​ออก​ไป​จาก​เขตแดน​ของ​พวกเขา

9

1 พระองค์​ลง​เรือ ข้าม​ไป​อีก​ฝั่ง และ​มา​ถึง​เมือง​ของ​พระองค์​เอง 2 ผู้คน​พา​ชาย​เป็น​อัมพาต​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​นอน​อยู่​บน​เสื่อ​มา​หา​พระองค์ เมื่อ​พระเยซู​เห็น​ความเชื่อ​ของ​พวกเขา พระองค์​กล่าว​กับ​คน​เป็น​อัมพาต​ว่า “ลูกเอ๋ย มี​กำลังใจ​เถอะ! บาป​ของ​เจ้า​ได้​รับ​การ​ยกโทษ​แล้ว”

3 อาลักษณ์​บาง​คน​ก็​พูด​กัน​ใน​ใจ​ว่า “คน​นี้​กำลัง​หมิ่นประมาท​พระเจ้า”

4 พระเยซู​ทราบ​ความคิด​ของ​พวกเขา จึง​กล่าว​ว่า “ทำไม​พวกท่าน​จึง​คิด​ชั่ว​อยู่​ใน​ใจ? 5 เพราะ​อย่าง​ไหน​ง่าย​กว่า ระหว่าง​การ​พูด​ว่า ‘บาป​ของ​เจ้า​ได้​รับ​การ​ยกโทษ​แล้ว’ กับ​การ​พูด​ว่า ‘จง​ลุก​ขึ้น​และ​เดิน’? 6 แต่​เพื่อ​ให้​พวกท่าน​รู้​ว่า บุตรมนุษย์​มี​อำนาจ​บน​โลก​ที่​จะ​ยกโทษ​บาป—” แล้ว​พระองค์​จึง​กล่าว​กับ​คน​เป็น​อัมพาต​ว่า “จง​ลุก​ขึ้น ยก​เสื่อ​ของ​เจ้า และ​กลับ​บ้าน​ไป”

7 เขา​จึง​ลุก​ขึ้น​และ​กลับ​บ้าน​ไป 8 เมื่อ​ฝูงชน​เห็น​เหตุการณ์​นั้น พวกเขา​ก็​ประหลาดใจ และ​ยกย่อง​พระเจ้า ผู้​ให้​อำนาจ​เช่นนี้​แก่​มนุษย์

9 ขณะ​ที่​พระเยซู​ผ่าน​ไป​จาก​ที่​นั่น พระองค์​เห็น​ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​มัทธิว นั่ง​อยู่​ที่​ด่าน​เก็บภาษี พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “จง​ติดตาม​เรา” เขา​จึง​ลุก​ขึ้น​และ​ติดตาม​พระองค์ 10 ขณะ​ที่​พระองค์​เอนกาย​รับประทาน​อาหาร​อยู่​ใน​บ้าน​นั้น ก็​มี​คนเก็บภาษี​และ​คนบาป​จำนวน​มาก​มา​ร่วม​โต๊ะ​กับ​พระเยซู​และ​สาวก​ของ​พระองค์ 11 เมื่อ​พวก​ฟาริสี​เห็น พวกเขา​ถาม​สาวก​ของ​พระองค์​ว่า “ทำไม​อาจารย์​ของ​พวกท่าน​จึง​กิน​กับ​คนเก็บภาษี​และ​คนบาป?”

12 เมื่อ​พระเยซู​ได้ยิน พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “คน​แข็งแรง​ไม่​ต้องการ​หมอ แต่​คนป่วย​ต้องการ​หมอ 13 แต่​พวกท่าน​จง​ไป​เรียนรู้​ว่า​คำ​นี้​หมายความ​ว่า​อย่างไร ‘เรา​ปรารถนา​ความเมตตา ไม่​ใช่​เครื่องบูชา’✡ เพราะ​เรา​ไม่​ได้​มา​เพื่อ​เรียก​คนชอบธรรม แต่​มา​เรียก​คนบาป​ให้​กลับใจ”*

14 แล้ว​สาวก​ของ​ยอห์น​มา​หา​พระองค์ และ​ถาม​ว่า “ทำไม​พวกเรา​กับ​พวก​ฟาริสี​จึง​อดอาหาร​บ่อย แต่​สาวก​ของ​ท่าน​ไม่​อดอาหาร?”

15 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เพื่อนเจ้าบ่าว​จะ​ไว้ทุกข์​ได้​หรือ ขณะ​ที่​เจ้าบ่าว​ยัง​อยู่​กับ​พวกเขา? แต่​วัน​เวลา​จะ​มา​ถึง เมื่อ​เจ้าบ่าว​ถูก​เอา​ไป​จาก​พวกเขา แล้ว​พวกเขา​จะ​อดอาหาร 16 ไม่​มี​ใคร​เอา​ผ้า​ใหม่​ที่​ยัง​ไม่​หด​ไป​ปะ​เสื้อผ้า​เก่า เพราะ​ผ้า​ที่​ปะ​จะ​ดึง​เสื้อผ้า​ให้​ขาด และ​รอยขาด​จะ​ยิ่ง​แย่​ลง 17 และ​ไม่​มี​ใคร​เอา​เหล้าองุ่น​ใหม่​ใส่​ถุงหนัง​เก่า ไม่​เช่นนั้น ถุงหนัง​จะ​แตก เหล้าองุ่น​จะ​หก และ​ถุงหนัง​ก็​เสีย แต่​พวกเขา​เอา​เหล้าองุ่น​ใหม่​ใส่​ถุงหนัง​ใหม่ แล้ว​ทั้ง​สอง​อย่าง​ก็​คง​อยู่”

18 ขณะ​ที่​พระองค์​กำลัง​กล่าว​สิ่ง​เหล่านี้​แก่​พวกเขา ก็​มี​ผู้นำ​คน​หนึ่ง​มา​หา​และ​หมอบ​ลง​นมัสการ​พระองค์ พูด​ว่า “ลูกสาว​ของ​ข้าพเจ้า​เพิ่ง​ตาย แต่​โปรด​มา​วาง​มือ​บน​ลูก แล้ว​ลูก​จะ​มี​ชีวิต​อยู่”

19 พระเยซู​ลุก​ขึ้น​และ​ตาม​เขา​ไป สาวก​ของ​พระองค์​ก็​ตาม​ไป​ด้วย 20 มี​หญิง​คน​หนึ่ง​ที่​มี​เลือด​ไหล​มา​สิบสอง​ปี นาง​เข้า​มา​ทาง​ด้านหลัง​ของ​พระองค์ และ​แตะ​ชาย​เสื้อคลุม​ของ​พระองค์† 21 เพราะ​นาง​พูด​กับ​ตัวเอง​ว่า “ถ้า​ข้าพเจ้า​เพียง​ได้​แตะ​เสื้อคลุม​ของ​เขา ข้าพเจ้า​ก็​จะ​หาย”

22 แต่​พระเยซู​หัน​มา​เห็น​นาง และ​กล่าว​ว่า “ลูกสาวเอ๋ย มี​กำลังใจ​เถอะ! ความเชื่อ​ของ​เจ้า​ทำ​ให้​เจ้า​หาย​แล้ว” และ​หญิง​นั้น​ก็​หาย​ตั้งแต่​ชั่วโมง​นั้น

23 เมื่อ​พระเยซู​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​ผู้นำ และ​เห็น​คน​เป่าขลุ่ย​กับ​ฝูงชน​ที่​ส่งเสียง​วุ่นวาย 24 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ออก​ไป​เถอะ เพราะ​เด็กหญิง​ไม่​ได้​ตาย แต่​กำลัง​หลับ​อยู่”

พวกเขา​ก็​หัวเราะเยาะ​พระองค์ 25 แต่​เมื่อ​ให้​ฝูงชน​ออก​ไป​แล้ว พระองค์​เข้า​ไป จับ​มือ​เด็กหญิง และ​เด็กหญิง​ก็​ลุก​ขึ้น 26 ข่าว​เรื่อง​นี้​แพร่​ไป​ทั่ว​ดินแดน​นั้น

27 ขณะ​ที่​พระเยซู​ผ่าน​ไป​จาก​ที่​นั่น ชาย​ตาบอด​สอง​คน​ติดตาม​พระองค์ และ​ร้อง​ว่า “บุตร​ของ​ดาวิด โปรด​เมตตา​พวกเรา​ด้วย!” 28 เมื่อ​พระองค์​เข้า​ไป​ใน​บ้าน ชาย​ตาบอด​ทั้ง​สอง​ก็​มา​หา​พระองค์ พระเยซู​ถาม​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​เชื่อ​หรือ​ว่า เรา​สามารถ​ทำ​สิ่ง​นี้​ได้?”

พวกเขา​ตอบ​พระองค์​ว่า “เชื่อ องค์พระผู้เป็นเจ้า”

29 แล้ว​พระองค์​แตะ​ตา​ของ​พวกเขา และ​กล่าว​ว่า “ให้​เป็นไป​ตาม​ความเชื่อ​ของ​พวกท่าน” 30 แล้ว​ตา​ของ​พวกเขา​ก็​เปิด พระเยซู​กำชับ​พวกเขา​อย่าง​เข้มงวด​ว่า “อย่า​ให้​ใคร​รู้​เรื่อง​นี้” 31 แต่​พวกเขา​ออก​ไป และ​เล่าลือ​เรื่อง​ของ​พระองค์​ไป​ทั่ว​ดินแดน​นั้น

32 ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลัง​ออก​ไป ผู้คน​ก็​พา​ชาย​ใบ้​คน​หนึ่ง​ที่​ถูก​ปีศาจ​สิง​มา​หา​พระองค์ 33 เมื่อ​ปีศาจ​ถูก​ขับ​ออก ชาย​ใบ้​ก็​พูด​ได้ ฝูงชน​ประหลาดใจ และ​พูด​ว่า “ไม่​เคย​เห็น​อะไร​เช่นนี้​ใน​อิสราเอล​เลย!”

34 แต่​พวก​ฟาริสี​พูด​ว่า “เขา​ขับ​ปีศาจ​ด้วย​อำนาจ​ของ​เจ้า​แห่ง​ปีศาจ”

35 พระเยซู​ไป​ทั่ว​ทุก​เมือง​และ​ทุก​หมู่บ้าน สอน​ใน​สถานที่​ประชุม​ของ​ชาวยิว ประกาศ​ข่าวดี​เรื่อง​อาณาจักร และ​รักษา​โรค​ทุก​ชนิด​และ​ความเจ็บป่วย​ทุก​อย่าง​ใน​หมู่​ประชาชน 36 เมื่อ​พระองค์​เห็น​ฝูงชน พระองค์​สงสาร​พวกเขา เพราะ​พวกเขา​ถูก​รังควาน‡ และ​กระจัดกระจาย เหมือน​แกะ​ที่​ไม่​มี​ผู้เลี้ยง 37 แล้ว​พระองค์​กล่าว​กับ​สาวก​ของ​พระองค์​ว่า “พืชผล​ที่​จะ​เก็บเกี่ยว​มี​มาก แต่​คนงาน​มี​น้อย 38 ดังนั้น จง​อธิษฐาน​ขอ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​แห่ง​การ​เก็บเกี่ยว ให้​ส่ง​คนงาน​ออก​ไป​ใน​งาน​เก็บเกี่ยว​ของ​พระองค์”

10

1 พระองค์​เรียก​สาวก​สิบสอง​คน​ของ​พระองค์​มา​หา แล้ว​ให้​อำนาจ​พวกเขา​เหนือ​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์ เพื่อ​ขับ​พวกมัน​ออก และ​รักษา​โรค​และ​ความเจ็บป่วย​ทุก​อย่าง 2 ชื่อ​ของ​อัครทูต​สิบสอง​คน​มี​ดังนี้ คน​แรก คือ ซีโมน ผู้​ที่​ได้​ชื่อ​ว่า เปโตร อันดรูว์ พี่น้อง​ของ​เขา ยากอบ​ลูก​ของ​เศเบดี และ​ยอห์น พี่น้อง​ของ​เขา 3 ฟีลิป บารโธโลมิว โธมัส มัทธิว​คนเก็บภาษี ยากอบ​ลูก​ของ​อัลเฟอัส เลบเบอัส ซึ่ง​มี​อีก​ชื่อ​ว่า* ธัดเดอัส 4 ซีโมน​ผู้​เป็น​เซโลเต และ​ยูดาสอิสคาริโอท ผู้​ซึ่ง​ทรยศ​พระองค์

5 พระเยซู​ส่ง​ทั้ง​สิบสอง​คน​ออก​ไป และ​กำชับ​พวกเขา​ว่า “อย่า​ไป​หา​คน​ต่างชาติ และ​อย่า​เข้า​เมือง​ใด ๆ ของ​ชาว​สะมาเรีย 6 แต่​จง​ไป​หา​แกะ​ที่​หลงหาย​ของ​วงศ์​อิสราเอล 7 ระหว่าง​ทาง จง​ประกาศ​ว่า ‘อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​ใกล้​เข้า​มา​แล้ว!’ 8 จง​รักษา​คนป่วย ชำระ​คน​เป็น​โรคเรื้อน​ให้​สะอาด† และ​ขับ​ปีศาจ​ออก พวกท่าน​ได้​รับ​มา​เปล่า ๆ ก็​จง​ให้​เปล่า ๆ 9 อย่า​พก​ทองคำ เงิน หรือ​ทองแดง​ไว้​ใน​ถุงเงิน​คาดเอว​ของ​พวกท่าน 10 อย่า​เอา​ย่าม​ไป​ด้วย และ​อย่า​เอา​เสื้อ​สอง​ตัว รองเท้าแตะ หรือ​ไม้เท้า เพราะ​คนงาน​สมควร​ได้​รับ​อาหาร​ของ​ตน 11 เมื่อ​พวกท่าน​เข้า​เมือง​หรือ​หมู่บ้าน​ใด จง​สืบดู​ว่า​ใคร​ใน​ที่​นั้น​เป็น​คน​ที่​สมควร แล้ว​พัก​อยู่​กับ​เขา​จนกว่า​พวกท่าน​จะ​ออก​ไป 12 เมื่อ​เข้า​ไป​ใน​บ้าน จง​กล่าว​คำ​ทักทาย​แก่​คน​ใน​บ้าน 13 ถ้า​บ้าน​นั้น​สมควร ก็​ให้​สันติสุข​ของ​พวกท่าน​อยู่​กับ​บ้าน​นั้น แต่​ถ้า​ไม่​สมควร ก็​ให้​สันติสุข​ของ​พวกท่าน​กลับ​มา​หา​พวกท่าน 14 ถ้า​ใคร​ไม่​ต้อนรับ​พวกท่าน หรือ​ไม่​ฟัง​ถ้อยคำ​ของ​พวกท่าน เมื่อ​ออก​จาก​บ้าน​หรือ​เมือง​นั้น จง​สลัด​ฝุ่น​ใต้​เท้า​ของ​พวกท่าน​ออก 15 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า ใน​วัน​พิพากษา ดินแดน​โสโดม​และ​โกโมราห์​จะ​รับ​โทษ​เบา​กว่า​เมือง​นั้น

16 “ดูสิ เรา​ส่ง​พวกท่าน​ออก​ไป​เหมือน​แกะ​ท่ามกลาง​หมาป่า เพราะฉะนั้น จง​ฉลาด​เหมือน​งู และ​ไม่​เป็น​พิษ​เป็น​ภัย​เหมือน​นกพิราบ 17 แต่​จง​ระวัง​ผู้คน เพราะ​พวกเขา​จะ​มอบ​พวกท่าน​ให้​แก่​สภา และ​เฆี่ยน​พวกท่าน​ใน​สถานที่​ประชุม​ของ​ชาวยิว 18 พวกท่าน​จะ​ถูก​นำ​ตัว​ไป​ต่อหน้า​ผู้ปกครอง​และ​กษัตริย์​เพราะ​เรา เพื่อ​เป็น​พยาน​แก่​พวกเขา​และ​แก่​ชนชาติ​ต่าง ๆ 19 แต่​เมื่อ​พวกเขา​มอบ​พวกท่าน​ให้ อย่า​กังวล​ว่า​จะ​พูด​อย่างไร​หรือ​พูด​อะไร เพราะ​เมื่อ​ถึง​เวลา​นั้น พวกท่าน​จะ​ได้​รับ​ถ้อยคำ​ที่​จะ​พูด 20 เพราะ​ผู้​ที่​พูด​ไม่​ใช่​พวกท่าน แต่​เป็น​พระวิญญาณ​ของ​พระบิดา​ของ​พวกท่าน​ที่​พูด​ผ่าน​พวกท่าน

21 “พี่น้อง​จะ​มอบ​พี่น้อง​ให้​ถึง​ตาย และ​บิดา​จะ​มอบ​ลูก ลูก ๆ จะ​ลุก​ขึ้น​ต่อต้าน​บิดามารดา และ​ทำ​ให้​พวกเขา​ถูก​ประหาร 22 ทุก​คน​จะ​เกลียดชัง​พวกท่าน​เพราะ​นาม​ของ​เรา แต่​ผู้​ที่​อดทน​จน​ถึง​ที่สุด​จะ​รอด 23 เมื่อ​พวกเขา​ข่มเหง​พวกท่าน​ใน​เมือง​นี้ จง​หนี​ไป​อีก​เมือง​หนึ่ง เพราะ​เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า พวกท่าน​จะ​ยัง​ไป​ไม่​ทั่ว​เมือง​ต่าง ๆ ของ​อิสราเอล ก่อน​ที่​บุตรมนุษย์​จะ​มา

24 “สาวก​ไม่​ได้​อยู่​เหนือ​อาจารย์ และ​คนรับใช้​ไม่​ได้​อยู่​เหนือ​นาย 25 สำหรับ​สาวก เพียง​ได้​เป็น​เหมือน​อาจารย์​ของ​ตน​ก็​พอ และ​สำหรับ​คนรับใช้ เพียง​ได้​เป็น​เหมือน​นาย​ของ​ตน​ก็​พอ ถ้า​พวกเขา​เรียก​เจ้าของบ้าน​ว่า เบเอลเซบูล‡ แล้ว​คน​ใน​บ้าน​ของ​เขา​จะ​ยิ่ง​ถูก​เรียก​เช่นนั้น​สัก​เพียงใด! 26 ดังนั้น อย่า​กลัว​พวกเขา เพราะ​ไม่​มี​สิ่ง​ใด​ที่​ปกปิด​ไว้​แล้ว​จะ​ไม่​ถูก​เปิดเผย หรือ​ซ่อน​ไว้​แล้ว​จะ​ไม่​มี​ใคร​รู้ 27 สิ่ง​ที่​เรา​บอก​พวกท่าน​ใน​ความมืด จง​พูด​ใน​ที่​สว่าง และ​สิ่ง​ที่​พวกท่าน​ได้ยิน​กระซิบ​ข้าง​หู จง​ประกาศ​จาก​ดาดฟ้า 28 อย่า​กลัว​คน​ที่​ฆ่า​ร่างกาย แต่​ฆ่า​จิตวิญญาณ​ไม่​ได้ แต่​จง​กลัว​ผู้​ที่​สามารถ​ทำลาย​ทั้ง​จิตวิญญาณ​และ​ร่างกาย​ใน​เกเฮนนา§

29 “นกกระจอก​สอง​ตัว​ขาย​ใน​ราคา​หนึ่ง​เหรียญ​อัสซาริออน​ไม่​ใช่​หรือ?* ถึง​อย่างนั้น ไม่​มี​สัก​ตัว​เดียว​ตก​ถึง​พื้น​นอกเหนือ​จาก​พระประสงค์​ของ​พระบิดา​ของ​พวกท่าน 30 แม้​แต่​เส้นผม​บน​ศีรษะ​ของ​พวกท่าน​ก็​นับ​ไว้​หมด​แล้ว 31 ดังนั้น อย่า​กลัว พวกท่าน​มี​ค่า​มาก​กว่า​นกกระจอก​หลาย​ตัว 32 เพราะฉะนั้น ทุก​คน​ที่​ประกาศ​ยอมรับ​เรา​ต่อหน้า​มนุษย์ เรา​ก็​จะ​ยอมรับ​เขา​ต่อหน้า​พระบิดา​ของ​เรา​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์ 33 แต่​ผู้​ใด​ปฏิเสธ​เรา​ต่อหน้า​มนุษย์ เรา​ก็​จะ​ปฏิเสธ​เขา​ต่อหน้า​พระบิดา​ของ​เรา​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์

34 “อย่า​คิด​ว่า​เรา​มา​เพื่อ​นำ​สันติสุข​มา​สู่​โลก เรา​ไม่​ได้​มา​เพื่อ​นำ​สันติสุข แต่​นำ​ดาบ 35 เพราะ​เรา​มา​เพื่อ​ทำ​ให้​ชาย​คน​หนึ่ง​แตกแยก​กับ​บิดา ลูกสาว​กับ​มารดา และ​ลูกสะใภ้​กับ​แม่สามี 36 ศัตรู​ของ​คน​หนึ่ง​จะ​เป็น​คน​ใน​ครอบครัว​ของ​ตน​เอง✡ 37 ผู้​ที่​รัก​บิดา​หรือ​มารดา​มาก​กว่า​เรา​ไม่​คู่ควร​กับ​เรา และ​ผู้​ที่​รัก​ลูกชาย​หรือ​ลูกสาว​มาก​กว่า​เรา​ก็​ไม่​คู่ควร​กับ​เรา 38 ผู้​ที่​ไม่​แบก​กางเขน​ของ​ตน และ​ตาม​เรา​มา ก็​ไม่​คู่ควร​กับ​เรา 39 ผู้​ที่​มุ่ง​รักษา​ชีวิต​ของ​ตน​ไว้​จะ​สูญเสีย​ชีวิต​นั้น และ​ผู้​ที่​สูญเสีย​ชีวิต​ของ​ตน​เพราะ​เรา​จะ​พบ​ชีวิต​นั้น

40 “ผู้​ที่​ต้อนรับ​พวกท่าน ก็​ต้อนรับ​เรา และ​ผู้​ที่​ต้อนรับ​เรา ก็​ต้อนรับ​ผู้​ที่​ส่ง​เรา​มา 41 ผู้​ที่​ต้อนรับ​ผู้เผยพระวจนะ​ใน​ฐานะ​ผู้เผยพระวจนะ จะ​ได้​รับ​รางวัล​ของ​ผู้เผยพระวจนะ และ​ผู้​ที่​ต้อนรับ​คน​ชอบธรรม​ใน​ฐานะ​คน​ชอบธรรม จะ​ได้​รับ​รางวัล​ของ​คน​ชอบธรรม 42 ผู้​ใด​ให้​น้ำเย็น​เพียง​หนึ่ง​ถ้วย​แก่​คนเล็ก ๆ เหล่านี้​คน​หนึ่ง​ดื่ม เพราะ​คน​นั้น​เป็น​สาวก เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า ผู้​นั้น​จะ​ไม่​สูญเสีย​รางวัล​ของ​ตน​อย่าง​แน่นอน”

11

1 เมื่อ​พระเยซู​กำชับ​สาวก​สิบสอง​คน​ของ​พระองค์​เสร็จ​แล้ว พระองค์​ออก​จาก​ที่​นั่น​ไป​สอน​และ​ประกาศ​ตาม​เมือง​ต่าง ๆ ของ​พวกเขา

2 เมื่อ​ยอห์น​อยู่​ใน​คุก และ​ได้ยิน​ถึง​สิ่ง​ที่​พระคริสต์​ทำ เขา​จึง​ส่ง​สาวก​ของ​ตน​สอง​คน 3 ไป​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​คือ​ผู้​ที่​จะ​มา หรือ​พวกเรา​ควร​มองหา​คน​อื่น?”

4 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “จง​กลับ​ไป​บอก​ยอห์น​ถึง​สิ่ง​ที่​พวกท่าน​ได้ยิน​และ​เห็น 5 คน​ตาบอด​มองเห็น คน​ขา​พิการ​เดิน​ได้ คน​เป็น​โรคเรื้อน​สะอาด คน​หูหนวก​ได้ยิน✡ คนตาย​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย และ​มี​การ​ประกาศ​ข่าวดี​แก่​คน​ยากจน✡ 6 คน​ที่​ไม่​สะดุด​ล้ม​เพราะ​เรา​ย่อม​เป็นสุข”

7 ขณะ​ที่​สาวก​ของ​ยอห์น​กำลัง​จาก​ไป พระเยซู​เริ่ม​กล่าว​กับ​ฝูงชน​ถึง​ยอห์น​ว่า “พวกท่าน​ออก​ไป​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​เพื่อ​ดู​อะไร? ต้นอ้อ​ที่​ลม​พัด​ไหว​หรือ? 8 แล้ว​พวกท่าน​ออก​ไป​เพื่อ​ดู​อะไร? คน​ที่​สวม​เสื้อผ้า​เนื้อ​นุ่ม​หรือ? ดูสิ คน​ที่​สวม​เสื้อผ้า​เนื้อ​นุ่ม​อยู่​ใน​วัง​ของ​กษัตริย์ 9 แล้ว​พวกท่าน​ออก​ไป​ทำไม? ไป​ดู​ผู้เผยพระวจนะ​หรือ? ใช่ เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า ยิ่ง​กว่า​ผู้เผยพระวจนะ​มาก​เสีย​อีก 10 เพราะ​มี​เขียน​ไว้​ถึง​ยอห์น​ว่า ‘เรา​ส่ง​ผู้ส่งสาร​ของ​เรา​ไป​ก่อน​เจ้า ผู้​ที่​จะ​เตรียม​ทาง​ไว้​ข้างหน้า​เจ้า’✡ 11 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า ใน​บรรดา​คน​ที่​เกิด​จาก​ผู้หญิง ไม่​มี​ใคร​ยิ่งใหญ่​กว่า​ยอห์น​ผู้​ทำ​พิธี​บัพติศมา แต่​คน​ที่​เล็กน้อย​ที่สุด​ใน​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​ก็​ยัง​ยิ่งใหญ่​กว่า​เขา 12 ตั้งแต่​สมัย​ของ​ยอห์น​ผู้​ทำ​พิธี​บัพติศมา​จน​ถึง​บัดนี้ อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เผชิญ​ความรุนแรง และ​คน​ที่​ใช้​ความรุนแรง​ก็​ชิง​เอา​ไป​ด้วย​กำลัง* 13 เพราะ​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ​ทั้งหมด​และ​ธรรมบัญญัติ​ได้​เผยพระวจนะ​มา​จน​ถึง​ยอห์น 14 ถ้า​พวกท่าน​เต็มใจ​จะ​รับ​เรื่อง​นี้ ยอห์น​ก็​คือ​เอลียาห์​ผู้​ที่​จะ​มา 15 ผู้​ที่​มี​หู​ฟัง ก็​จง​ฟัง

16 “เรา​จะ​เปรียบ​คน​รุ่น​นี้​กับ​อะไร? พวกเขา​เหมือน​เด็ก ๆ ที่​นั่ง​อยู่​ตาม​ตลาด และ​เรียก​เพื่อน ๆ ของ​ตน 17 ว่า ‘พวกเรา​เป่า​ขลุ่ย​ให้​พวกเธอ​ฟัง แต่​พวกเธอ​ไม่​เต้น พวกเรา​ร้อง​คร่ำครวญ แต่​พวกเธอ​ไม่​โศกเศร้า’ 18 เพราะ​ยอห์น​มา ไม่​กิน​ไม่​ดื่ม และ​พวกเขา​ก็​พูด​ว่า ‘เขา​มี​ปีศาจ​สิง’ 19 บุตรมนุษย์​มา ทั้ง​กิน​และ​ดื่ม แล้ว​พวกเขา​ก็​พูด​ว่า ‘ดูสิ คน​ตะกละ​และ​คน​ขี้เมา เพื่อน​ของ​คนเก็บภาษี​และ​คนบาป!’ แต่​ลูก ๆ ของ​ปัญญา​เป็น​เครื่อง​พิสูจน์​ว่า​ปัญญา​นั้น​ถูกต้อง”†

20 แล้ว​พระองค์​เริ่ม​ตำหนิ​เมือง​ต่าง ๆ ที่​พระองค์​ได้​ทำ​การ​อัศจรรย์​อัน​ยิ่งใหญ่​ส่วน​มาก เพราะ​ผู้คน​ใน​เมือง​เหล่านั้น​ไม่​กลับใจ 21 “วิบัติ​แก่​เจ้า โคราซิน! วิบัติ​แก่​เจ้า เบธไซดา! เพราะ​ถ้า​การ​อัศจรรย์​อัน​ยิ่งใหญ่​ที่​เกิด​ขึ้น​ใน​พวกเจ้า ได้​เกิด​ขึ้น​ใน​ไทระ​และ​ไซดอน พวกเขา​คง​กลับใจ​นาน​แล้ว โดย​สวม​ผ้ากระสอบ​และ​นั่ง​ใน​กอง​ขี้เถ้า 22 แต่​เรา​บอก​พวกเจ้า​ว่า ใน​วัน​พิพากษา ไทระ​และ​ไซดอน​จะ​รับ​โทษ​เบา​กว่า​พวกเจ้า 23 ส่วน​เจ้า คาเปอรนาอุม ผู้​สูงส่ง​ถึง​สวรรค์ เจ้า​จะ​ลง​ไป​ถึง​ฮาเดส‡ เพราะ​ถ้า​การ​อัศจรรย์​อัน​ยิ่งใหญ่​ที่​เกิด​ขึ้น​ใน​เจ้า ได้​เกิด​ขึ้น​ใน​โสโดม เมือง​นั้น​คง​อยู่​มา​จน​ถึง​ทุก​วัน​นี้ 24 แต่​เรา​บอก​เจ้า​ว่า ใน​วัน​พิพากษา ดินแดน​โสโดม​จะ​รับ​โทษ​เบา​กว่า​เจ้า”

25 ใน​เวลา​นั้น พระเยซู​กล่าว​ตอบ​ว่า “เรา​ขอบพระคุณ​พระองค์ พระบิดา องค์พระผู้เป็นเจ้า​แห่ง​สวรรค์​และ​แผ่นดินโลก เพราะ​พระองค์​ซ่อน​สิ่ง​เหล่านี้​จาก​คน​มี​ปัญญา​และ​คน​ที่​มี​ความเข้าใจ แต่​เปิดเผย​แก่​เด็ก​เล็ก 26 ใช่ พระบิดา เพราะ​พระองค์​พอใจ​ให้​เป็น​เช่นนั้น 27 พระบิดา​ของ​เรา​ได้​มอบ​ทุก​สิ่ง​แก่​เรา​แล้ว ไม่​มี​ใคร​รู้จัก​พระบุตร​นอกจาก​พระบิดา และ​ไม่​มี​ใคร​รู้จัก​พระบิดา​นอกจาก​พระบุตร และ​ผู้​ที่​พระบุตร​ต้องการ​เปิดเผย​พระบิดา​ให้​รู้จัก

28 “ทุก​คน​ที่​เหน็ดเหนื่อย​และ​แบก​ภาระ​หนัก จง​มา​หา​เรา แล้ว​เรา​จะ​ให้​พวกท่าน​ได้​พัก 29 จง​แบก​แอก​ของ​เรา​ไว้ และ​เรียนรู้​จาก​เรา เพราะ​เรา​อ่อนโยน​และ​ถ่อมใจ แล้ว​จิตวิญญาณ​ของ​พวกท่าน​จะ​ได้​พัก 30 เพราะ​การ​แบก​แอก​ของ​เรา​ไม่​ลำบาก และ​ภาระ​ของ​เรา​ก็​เบา”

12

1 ใน​เวลา​นั้น วัน​สะบาโต​วัน​หนึ่ง พระเยซู​เดิน​ผ่าน​ทุ่ง​ธัญพืช สาวก​ของ​พระองค์​หิว จึง​เริ่ม​เด็ด​รวง​กิน 2 เมื่อ​พวก​ฟาริสี​เห็น ก็​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ดูสิ สาวก​ของ​ท่าน​กำลัง​ทำ​สิ่ง​ที่​ไม่​ได้​รับ​อนุญาต​ให้​ทำ​ใน​วัน​สะบาโต”

3 แต่​พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​ไม่​เคย​อ่าน​หรือ​ว่า ดาวิด​ทำ​อะไร​เมื่อ​เขา​กับ​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​หิว 4 เขา​เข้า​ไป​ใน​พระนิเวศ​ของ​พระเจ้า และ​กิน​ขนมปัง​ถวาย ซึ่ง​เขา​และ​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​ไม่​ได้​รับ​อนุญาต​ให้​กิน มี​เพียง​ปุโรหิต​เท่านั้น​ที่​กิน​ได้?✡ 5 หรือ​พวกท่าน​ไม่​เคย​อ่าน​ใน​ธรรมบัญญัติ​หรือ​ว่า ใน​วัน​สะบาโต พวก​ปุโรหิต​ใน​พระวิหาร​ทำ​ให้​วัน​สะบาโต​ไม่​บริสุทธิ์ แต่​ก็​ไม่​มี​ความผิด? 6 แต่​เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า ที่นี่​มี​ผู้​ที่​ยิ่งใหญ่​กว่า​พระวิหาร 7 ถ้า​พวกท่าน​รู้​ว่า​คำ​นี้​หมายความ​ว่า​อย่างไร ‘เรา​ปรารถนา​ความเมตตา ไม่​ใช่​เครื่องบูชา’✡ พวกท่าน​ก็​คง​ไม่​กล่าวโทษ​คน​ที่​ไม่​มี​ความผิด 8 เพราะ​บุตรมนุษย์​เป็น​เจ้า​เหนือ​วัน​สะบาโต”

9 พระองค์​ออก​จาก​ที่​นั่น และ​เข้า​ไป​ใน​สถานที่​ประชุม​ของ​ชาวยิว​แห่ง​นั้น 10 ที่​นั่น​มี​ชาย​คน​หนึ่ง​มือ​ข้าง​หนึ่ง​ลีบ พวกเขา​ถาม​พระองค์​ว่า “ใน​วัน​สะบาโต อนุญาต​ให้​รักษา​คน​หรือ​ไม่?” เพื่อ​จะ​ได้​กล่าวหา​พระองค์

11 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ถ้า​ใคร​ใน​พวกท่าน​มี​แกะ​อยู่​ตัว​หนึ่ง แล้ว​มัน​ตก​ลง​ใน​หลุม​ใน​วัน​สะบาโต เขา​จะ​ไม่​จับ​มัน​และ​ยก​ขึ้น​มา​หรือ? 12 มนุษย์​มี​ค่า​มาก​กว่า​แกะ​สัก​เพียงใด! ดังนั้น ใน​วัน​สะบาโต อนุญาต​ให้​ทำ​ความดี” 13 แล้ว​พระองค์​กล่าว​กับ​ชาย​คน​นั้น​ว่า “ยื่น​มือ​ออก​มา” เขา​ก็​ยื่น​มือ​ออก และ​มือ​ของ​เขา​ก็​กลับ​เป็น​ปกติ​ดี​เหมือน​อีก​ข้าง 14 แต่​พวก​ฟาริสี​ออก​ไป และ​วางแผน​กัน​ว่า​จะ​กำจัด​พระองค์​อย่างไร

15 เมื่อ​พระเยซู​รู้​เรื่อง​นั้น พระองค์​จึง​หลบ​ไป​จาก​ที่​นั่น ฝูงชน​จำนวน​มาก​ติดตาม​พระองค์ และ​พระองค์​รักษา​พวกเขา​ทุก​คน 16 และ​กำชับ​พวกเขา​ไม่​ให้​เปิดเผย​เรื่อง​พระองค์ 17 เพื่อ​ให้​สิ่ง​ที่​กล่าว​ผ่าน​อิสยาห์​ผู้เผยพระวจนะ​สำเร็จ​เป็น​จริง​ว่า

18 “นี่​คือ​ผู้รับใช้​ของ​เรา ผู้​ที่​เรา​เลือก​ไว้

ผู้​เป็น​ที่​รัก​ของ​เรา ผู้​ที่​จิตวิญญาณ​ของ​เรา​พอใจ​อย่าง​ยิ่ง

เรา​จะ​วาง​พระวิญญาณ​ของ​เรา​บน​พระองค์

พระองค์​จะ​ประกาศ​ความยุติธรรม​แก่​ชนชาติ​ต่าง ๆ

19 พระองค์​จะ​ไม่​โต้เถียง และ​ไม่​ร้อง​เสียงดัง

และ​จะ​ไม่​มี​ใคร​ได้ยิน​เสียง​ของ​พระองค์​ตาม​ถนน

20 ต้นอ้อ​ที่​ช้ำ​แล้ว พระองค์​จะ​ไม่​หัก

และ​ไส้ตะเกียง​ที่​ยัง​มี​ควัน​กรุ่น พระองค์​จะ​ไม่​ดับ

จนกว่า​พระองค์​จะ​นำ​ความยุติธรรม​ไป​สู่​ชัยชนะ

21 ชนชาติ​ต่าง ๆ จะ​ฝาก​ความหวัง​ไว้​ใน​นาม​ของ​พระองค์”✡

22 แล้ว​มี​คน​พา​ชาย​คน​หนึ่ง​ที่​ถูก​ปีศาจ​สิง ซึ่ง​ทั้ง​ตาบอด​และ​เป็น​ใบ้ มา​หา​พระองค์ พระองค์​รักษา​เขา จน​ชาย​คน​นั้น​ทั้ง​พูด​และ​มองเห็น​ได้ 23 ฝูงชน​ทั้งหมด​ประหลาดใจ และ​พูด​ว่า “คน​นี้​จะ​ใช่​บุตร​ของ​ดาวิด​หรือ?” 24 แต่​เมื่อ​พวก​ฟาริสี​ได้ยิน ก็​พูด​ว่า “คน​นี้​ขับ​ปีศาจ​ออก​ได้​ก็​เพราะ​เบเอลเซบูล เจ้า​แห่ง​ปีศาจ​เท่านั้น”

25 พระเยซู​รู้​ความคิด​ของ​พวกเขา จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “อาณาจักร​ทุก​อาณาจักร​ที่​แตกแยก​กัน​เอง​ย่อม​พินาศ และ​เมือง​หรือ​บ้าน​ทุก​แห่ง​ที่​แตกแยก​กัน​เอง​ก็​ตั้ง​อยู่​ไม่​ได้ 26 ถ้า​ซาตาน​ขับ​ซาตาน​ออก เขา​ก็​แตกแยก​กับ​ตน​เอง แล้ว​อาณาจักร​ของ​เขา​จะ​ตั้ง​อยู่​ได้​อย่างไร? 27 ถ้า​เรา​ขับ​ปีศาจ​ด้วย​อำนาจ​ของ​เบเอลเซบูล แล้ว​ลูก​ของ​พวกท่าน​ขับ​พวกมัน​ด้วย​อำนาจ​ของ​ใคร? เพราะฉะนั้น พวกเขา​จะ​เป็น​ผู้​ตัดสิน​พวกท่าน 28 แต่​ถ้า​เรา​ขับ​ปีศาจ​ด้วย​พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ก็​มา​ถึง​พวกท่าน​แล้ว 29 หรือ​คน​หนึ่ง​จะ​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​คน​ที่​มี​กำลัง​มาก และ​ปล้น​ทรัพย์​ของ​เขา​ได้​อย่างไร ถ้า​ไม่​มัด​คน​ที่​มี​กำลัง​มาก​เสีย​ก่อน? แล้ว​จึง​จะ​ปล้น​บ้าน​ของ​เขา​ได้

30 “ผู้​ที่​ไม่​อยู่​ฝ่าย​เรา ก็​ต่อต้าน​เรา และ​ผู้​ที่​ไม่​รวบรวม​กับ​เรา ก็​ทำ​ให้​กระจัดกระจาย 31 เพราะฉะนั้น เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า บาป​และ​คำ​หมิ่นประมาท​ทุก​อย่าง​ของ​มนุษย์​จะ​ได้​รับ​การ​ยกโทษ แต่​การ​หมิ่นประมาท​พระวิญญาณ​จะ​ไม่​ได้​รับ​การ​ยกโทษ 32 ผู้​ใด​กล่าว​คำ​ต่อต้าน​บุตรมนุษย์ ผู้​นั้น​จะ​ได้​รับ​การ​ยกโทษ แต่​ผู้​ใด​กล่าว​ต่อต้าน​พระวิญญาณบริสุทธิ์ ผู้​นั้น​จะ​ไม่​ได้​รับ​การ​ยกโทษ ทั้ง​ใน​ยุค​นี้​และ​ยุค​ที่​จะ​มา

33 “ถ้า​จะ​ทำ​ให้​ต้นไม้​ดี ก็​จง​ทำ​ให้​ผล​ของ​มัน​ดี​ด้วย หรือ​ถ้า​จะ​ทำ​ให้​ต้นไม้​เลว ก็​จง​ทำ​ให้​ผล​ของ​มัน​เลว​ด้วย เพราะ​จะ​รู้จัก​ต้นไม้​ได้​จาก​ผล​ของ​มัน 34 พวก​ลูกงูพิษ พวกท่าน​เป็น​คนชั่ว แล้ว​จะ​พูด​สิ่ง​ดี​ได้​อย่างไร? เพราะ​สิ่งใด​เต็ม​อยู่​ใน​ใจ ปาก​ก็​พูด​สิ่งนั้น​ออก​มา 35 คนดี​นำ​สิ่ง​ดี​ออก​มา​จาก​คลัง​ดี​ของ​ตน* และ​คนชั่ว​นำ​สิ่ง​ชั่ว​ออก​มา​จาก​คลัง​ชั่ว​ของ​ตน 36 เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า คำพูด​ที่​ไร้​ประโยชน์​ทุก​คำ​ที่​มนุษย์​พูด พวกเขา​จะ​ต้อง​รับผิดชอบ​ต่อ​คำ​นั้น​ใน​วัน​พิพากษา 37 เพราะ​ด้วย​คำพูด​ของ​เจ้า เจ้า​จะ​ได้​รับ​การ​ตัดสิน​ว่า​ชอบธรรม และ​ด้วย​คำพูด​ของ​เจ้า เจ้า​จะ​ถูก​ตัดสิน​ว่า​มี​ความผิด”

38 แล้ว​อาลักษณ์​และ​ฟาริสี​บาง​คน​ตอบ​พระองค์​ว่า “อาจารย์ พวกเรา​ต้องการ​เห็น​หมายสำคัญ​จาก​ท่าน”

39 แต่​พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “คน​รุ่น​ที่​ชั่วร้าย​และ​ล่วงประเวณี​แสวงหา​หมายสำคัญ แต่​จะ​ไม่​มี​หมายสำคัญ​ใด​ให้​แก่​คน​รุ่น​นี้ นอกจาก​หมายสำคัญ​ของ​โยนาห์​ผู้เผยพระวจนะ 40 เพราะ​โยนาห์​อยู่​ใน​ท้อง​ของ​ปลา​ขนาด​ใหญ่​สาม​วัน​สาม​คืน​ฉันใด บุตรมนุษย์​ก็​จะ​อยู่​ใน​ใจกลาง​แผ่นดินโลก​สาม​วัน​สาม​คืน​ฉันนั้น 41 ชาว​นีนะเวห์​จะ​ยืน​ขึ้น​ใน​วัน​พิพากษา​พร้อม​กับ​คน​รุ่น​นี้ และ​จะ​กล่าวโทษ​คน​รุ่น​นี้ เพราะ​พวกเขา​กลับใจ​เมื่อ​ได้ยิน​การ​ประกาศ​ของ​โยนาห์ และ​ที่นี่​มี​ผู้​ที่​ยิ่งใหญ่​กว่า​โยนาห์ 42 ราชินี​แห่ง​ทิศใต้​จะ​ลุก​ขึ้น​ใน​วัน​พิพากษา​พร้อม​กับ​คน​รุ่น​นี้ และ​จะ​กล่าวโทษ​คน​รุ่น​นี้ เพราะ​นาง​มา​จาก​สุด​ปลาย​แผ่นดินโลก​เพื่อ​ฟัง​ปัญญา​ของ​ซาโลมอน และ​ที่นี่​มี​ผู้​ที่​ยิ่งใหญ่​กว่า​ซาโลมอน

43 “เมื่อ​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​ออก​จาก​มนุษย์ มัน​ผ่าน​ไป​ตาม​ที่​แห้งแล้ง​ไม่​มี​น้ำ เพื่อ​แสวงหา​ที่​พัก แต่​หา​ไม่​พบ 44 แล้ว​มัน​พูด​ว่า ‘เรา​จะ​กลับ​ไป​บ้าน​ของ​เรา​ที่​เรา​ออก​มา’ เมื่อ​กลับ​มา มัน​พบ​ว่า​บ้าน​นั้น​ว่าง กวาด​สะอาด และ​จัด​เป็น​ระเบียบ 45 แล้ว​มัน​ก็​ไป​พา​วิญญาณ​อื่น​อีก​เจ็ด​ตน​ที่​ชั่วร้าย​กว่า​มัน​มา พวกมัน​เข้า​ไป​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น สภาพ​สุดท้าย​ของ​คน​นั้น​จึง​เลวร้าย​กว่า​ตอน​แรก คน​รุ่น​ชั่ว​นี้​ก็​จะ​เป็น​เช่นนั้น​ด้วย”

46 ขณะ​ที่​พระองค์​ยัง​กล่าว​กับ​ฝูงชน​อยู่ มารดา​และ​พี่น้อง​ของ​พระองค์​ก็​มา​ยืน​อยู่​ข้างนอก ต้องการ​พูด​กับ​พระองค์ 47 มี​คน​หนึ่ง​บอก​พระองค์​ว่า “ดูสิ มารดา​และ​พี่น้อง​ของ​ท่าน​ยืน​อยู่​ข้างนอก ต้องการ​พูด​กับ​ท่าน”

48 แต่​พระองค์​ตอบ​คน​ที่​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “ใคร​คือ​แม่​ของ​เรา? ใคร​คือ​พี่น้อง​ของ​เรา?” 49 พระองค์​ยื่น​มือ​ไป​ทาง​สาวก​ของ​พระองค์ และ​กล่าว​ว่า “นี่​คือ​แม่​และ​พี่น้อง​ของ​เรา! 50 เพราะ​ผู้​ใด​ทำ​ตาม​พระประสงค์​ของ​พระบิดา​ของ​เรา​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์ ผู้​นั้น​คือ​พี่น้องชาย พี่น้องหญิง และ​แม่​ของ​เรา”

13

1 ใน​วัน​นั้น พระเยซู​ออก​จาก​บ้าน​ไป​นั่ง​ริม​ทะเล 2 ฝูงชน​จำนวน​มาก​มา​รวม​กัน​รอบ​พระองค์ จน​พระองค์​ลง​เรือ​และ​นั่ง​ลง ส่วน​ฝูงชน​ทั้งหมด​ยืน​อยู่​บน​ชายฝั่ง 3 พระองค์​กล่าว​หลาย​เรื่อง​แก่​พวกเขา​เป็น​อุปมา โดย​กล่าว​ว่า “มี​ชาวไร่​คน​หนึ่ง​ออก​ไป​หว่าน​เมล็ด 4 ขณะ​ที่​เขา​หว่าน เมล็ด​บางส่วน​ตก​ข้างทาง แล้ว​นก​ก็​มา​กิน​จน​หมด 5 เมล็ด​บางส่วน​ตก​บน​พื้น​หิน ซึ่ง​มี​ดิน​ไม่​มาก และ​งอก​ขึ้น​ทันที เพราะ​ดิน​ไม่​ลึก 6 เมื่อ​ดวงอาทิตย์​ขึ้น ต้น​เหล่านั้น​ก็​ถูก​แดด​เผา และ​เพราะ​ไม่​มี​ราก จึง​เหี่ยวแห้ง 7 เมล็ด​บางส่วน​ตก​ท่ามกลาง​ต้นหนาม ต้นหนาม​ก็​โต​ขึ้น​มา​รัด​มัน​ไว้ 8 เมล็ด​บางส่วน​ตก​ใน​ดิน​ดี และ​เกิดผล บ้าง​หนึ่งร้อย​เท่า บ้าง​หกสิบ​เท่า และ​บ้าง​สามสิบ​เท่า 9 ใคร​มี​หู​จะ​ฟัง ก็​จง​ฟัง”

10 สาวก​มา​หา​พระองค์ และ​ถาม​ว่า “ทำไม​ท่าน​จึง​พูด​กับ​พวกเขา​เป็น​อุปมา?”

11 พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​ได้​รับ​ความรู้​เรื่อง​ความลับ​ของ​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์ แต่​พวกเขา​ไม่​ได้​รับ 12 เพราะ​ผู้​ที่​มี​อยู่​แล้ว จะ​ได้​รับ​เพิ่ม​อีก และ​จะ​มี​อย่าง​อุดมสมบูรณ์ แต่​ผู้​ที่​ไม่​มี แม้​แต่​สิ่ง​ที่​เขา​มี​อยู่​ก็​จะ​ถูก​เอา​ไป​จาก​เขา 13 เพราะ​เหตุ​นี้ เรา​จึง​พูด​กับ​พวกเขา​เป็น​อุปมา เพราะ​เมื่อ​มอง พวกเขา​ก็​ไม่​เห็น เมื่อ​ฟัง ก็​ไม่​ได้ยิน และ​ไม่​เข้าใจ 14 คำ​พยากรณ์​ของ​อิสยาห์​จึง​สำเร็จ​ใน​ตัว​พวกเขา ซึ่ง​กล่าว​ว่า

‘พวกเจ้า​จะ​ฟัง​แล้ว​ฟัง​อีก

แต่​จะ​ไม่​เข้าใจ​เลย

พวกเจ้า​จะ​มอง​แล้ว​มอง​อีก

แต่​จะ​ไม่​รับรู้​เลย

15 เพราะ​ใจ​ของ​ประชาชน​นี้​ด้านชา

หู​ของ​พวกเขา​ก็​ได้ยิน​ไม่​ชัด

และ​พวกเขา​ปิด​ตา​ของ​ตน

มิฉะนั้น พวกเขา​อาจ​มองเห็น​ด้วย​ตา

ได้ยิน​ด้วย​หู

เข้าใจ​ด้วย​ใจ

และ​หันกลับ

แล้ว​เรา​จะ​รักษา​พวกเขา’✡

16 “แต่​ตา​ของ​พวกท่าน​ย่อม​เป็นสุข เพราะ​มองเห็น และ​หู​ของ​พวกท่าน เพราะ​ได้ยิน 17 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า ผู้เผยพระวจนะ​และ​คน​ชอบธรรม​จำนวน​มาก​ปรารถนา​จะ​เห็น​สิ่ง​ที่​พวกท่าน​เห็น แต่​ไม่​ได้​เห็น และ​ปรารถนา​จะ​ได้ยิน​สิ่ง​ที่​พวกท่าน​ได้ยิน แต่​ไม่​ได้​ยิน

18 “เพราะฉะนั้น จง​ฟัง​อุปมา​เรื่อง​ชาวไร่ 19 เมื่อ​ใคร​ได้ยิน​พระวจนะ​เรื่อง​อาณาจักร แต่​ไม่​เข้าใจ มารร้าย​ก็​มา​ฉก​เอา​สิ่ง​ที่​หว่าน​ไว้​ใน​ใจ​ของ​เขา​ไป นี่​คือ​สิ่ง​ที่​หว่าน​ไว้​ข้างทาง 20 สิ่ง​ที่​หว่าน​บน​พื้น​หิน คือ​ผู้​ที่​ได้ยิน​พระวจนะ และ​รับ​ไว้​ด้วย​ความยินดี​ทันที 21 แต่​เขา​ไม่​มี​ราก​ใน​ตัวเอง จึง​อยู่​ได้​เพียง​ชั่วคราว เมื่อ​เกิด​การ​กดขี่​หรือ​การ​ข่มเหง​เพราะ​พระวจนะ เขา​ก็​สะดุด​ทันที 22 สิ่ง​ที่​หว่าน​ท่ามกลาง​ต้นหนาม คือ​ผู้​ที่​ได้ยิน​พระวจนะ แต่​ความกังวล​ของ​ยุค​นี้​และ​ความหลอกลวง​ของ​ทรัพย์สมบัติ​รัด​พระวจนะ​ไว้ จน​เขา​ไม่​เกิดผล 23 สิ่ง​ที่​หว่าน​ใน​ดิน​ดี คือ​ผู้​ที่​ได้ยิน​พระวจนะ​และ​เข้าใจ ผู้​นั้น​ย่อม​เกิดผล​จริง ๆ บ้าง​หนึ่งร้อย​เท่า บ้าง​หกสิบ​เท่า และ​บ้าง​สามสิบ​เท่า”

24 พระองค์​ยก​อุปมา​อีก​เรื่อง​หนึ่ง​ให้​พวกเขา โดย​กล่าว​ว่า “อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เปรียบ​เหมือน​ชาย​คน​หนึ่ง​ที่​หว่าน​เมล็ด​พันธุ์​ดี​ใน​นา​ของ​ตน 25 แต่​ขณะ​ที่​ผู้คน​หลับ​อยู่ ศัตรู​ของ​เขา​มา​หว่าน​หญ้า​ดาร์เนล* ปะปน​ใน​ข้าวสาลี แล้ว​จาก​ไป 26 เมื่อ​ต้นอ่อน​งอก​ขึ้น​และ​ออกรวง หญ้า​ดาร์เนล​ก็​ปรากฏ​ให้​เห็น​ด้วย 27 คนรับใช้​ของ​เจ้าของบ้าน​มา​หา​และ​พูด​ว่า ‘ท่าน​หว่าน​เมล็ด​พันธุ์​ดี​ใน​นา​ของ​ท่าน​ไม่​ใช่​หรือ? แล้ว​หญ้า​ดาร์เนล​มา​จาก​ไหน?’

28 “เขา​ตอบ​ว่า ‘ศัตรู​เป็น​คน​ทำ’

“คนรับใช้​ถาม​เขา​ว่า ‘ท่าน​ต้องการ​ให้​พวกเรา​ไป​ถอน​มัน​ขึ้น​มา​ไหม?’

29 “แต่​เขา​ตอบ​ว่า ‘อย่า​เลย เกรง​ว่า​เมื่อ​พวกเจ้า​ถอน​หญ้า​ดาร์เนล จะ​ถอน​ข้าวสาลี​ติด​ขึ้น​มา​ด้วย 30 ปล่อย​ให้​ทั้งสอง​อย่าง​เติบโต​ไป​ด้วยกัน​จน​ถึง​ฤดู​เก็บเกี่ยว เมื่อ​ถึง​เวลา​เก็บเกี่ยว เรา​จะ​บอก​คน​เกี่ยว​ว่า “จง​รวบรวม​หญ้า​ดาร์เนล​ก่อน มัด​เป็น​ฟ่อน​เพื่อ​เผา ส่วน​ข้าวสาลี​ให้​เก็บ​เข้า​ยุ้ง​ของ​เรา” ’ ”

31 พระองค์​ยก​อุปมา​อีก​เรื่อง​หนึ่ง​ให้​พวกเขา โดย​กล่าว​ว่า “อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เปรียบ​เหมือน​เมล็ด​มัสตาร์ด ซึ่ง​ชาย​คน​หนึ่ง​เอา​ไป​หว่าน​ใน​นา​ของ​ตน 32 เมล็ด​นั้น​เล็ก​กว่า​เมล็ด​ทั้งปวง​จริง ๆ แต่​เมื่อ​โต​ขึ้น ก็​ใหญ่​กว่า​พืชผัก​ทั้งปวง และ​กลาย​เป็น​ต้นไม้ จน​นก​บน​ฟ้า​มา​อาศัย​อยู่​ตาม​กิ่ง​ของ​มัน”

33 พระองค์​กล่าว​อุปมา​อีก​เรื่อง​หนึ่ง​แก่​พวกเขา “อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เปรียบ​เหมือน​เชื้อแป้ง ซึ่ง​หญิง​คน​หนึ่ง​เอา​ไป​ซ่อน​ไว้​ใน​แป้ง​สาม​หน่วยตวง† จน​แป้ง​ทั้งหมด​ฟู​ขึ้น”

34 พระเยซู​กล่าว​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด​แก่​ฝูงชน​เป็น​อุปมา และ​พระองค์​ไม่​ได้​กล่าว​อะไร​แก่​พวกเขา​โดย​ไม่​ใช้​อุปมา 35 เพื่อ​ให้​สิ่ง​ที่​กล่าว​ผ่าน​ผู้เผยพระวจนะ​สำเร็จ ซึ่ง​ว่า

“เรา​จะ​เปิด​ปาก​กล่าว​เป็น​อุปมา

เรา​จะ​กล่าว​สิ่ง​ที่​ซ่อน​อยู่​ตั้งแต่​การ​วาง​รากฐาน​ของ​โลก”✡

36 แล้ว​พระเยซู​ให้​ฝูงชน​แยกย้าย​ไป และ​เข้า​ไป​ใน​บ้าน สาวก​มา​หา​พระองค์​และ​กล่าว​ว่า “โปรด​อธิบาย​อุปมา​เรื่อง​หญ้า​ดาร์เนล​ใน​นา​ให้​พวกเรา​ฟัง”

37 พระองค์​ตอบ​ว่า “ผู้​ที่​หว่าน​เมล็ด​พันธุ์​ดี คือ​บุตรมนุษย์ 38 นา​คือ​โลก เมล็ด​พันธุ์​ดี​คือ​ลูก​ของ​อาณาจักร ส่วน​หญ้า​ดาร์เนล​คือ​ลูก​ของ​มารร้าย 39 ศัตรู​ที่​หว่าน​มัน​คือ​มาร การ​เก็บเกี่ยว​คือ​วาระ​สิ้น​ยุค และ​คน​เกี่ยว​คือ​เหล่า​ทูตสวรรค์ 40 เพราะฉะนั้น เช่นเดียว​กับ​ที่​หญ้า​ดาร์เนล​ถูก​รวบรวม​และ​เผา​ด้วย​ไฟ เมื่อ​ถึง​วาระ​สิ้น​ยุค​นี้ ก็​จะ​เป็น​เช่นนั้น 41 บุตรมนุษย์​จะ​ส่ง​เหล่า​ทูตสวรรค์​ของ​พระองค์​ออก​ไป และ​พวกเขา​จะ​รวบรวม​ทุกสิ่ง​ที่​ทำ​ให้​สะดุด และ​คน​ที่​ทำ​ความชั่ว​ออก​จาก​อาณาจักร​ของ​พระองค์ 42 แล้ว​โยน​คน​เหล่านั้น​ลง​ใน​เตาไฟ ที่​นั่น​จะ​มี​การ​ร้องไห้​และ​ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน 43 เมื่อ​นั้น คน​ชอบธรรม​จะ​ส่องแสง​เหมือน​ดวงอาทิตย์​ใน​อาณาจักร​ของ​พระบิดา​ของ​พวกเขา ใคร​มี​หู​จะ​ฟัง ก็​จง​ฟัง

44 “อีก​ประการ​หนึ่ง อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เปรียบ​เหมือน​ขุมทรัพย์​ที่​ซ่อน​อยู่​ใน​นา ชาย​คน​หนึ่ง​พบ​เข้า​แล้ว​ซ่อน​ไว้​อีก ด้วย​ความยินดี เขา​จึง​ไป​ขาย​ทุกสิ่ง​ที่​มี และ​ซื้อ​นา​ผืน​นั้น

45 “อีก​ประการ​หนึ่ง อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เปรียบ​เหมือน​พ่อค้า​คน​หนึ่ง​ที่​เสาะหา​ไข่มุก​เม็ด​งาม 46 เมื่อ​พบ​ไข่มุก​ล้ำค่า​เม็ด​หนึ่ง เขา​ก็​ไป​ขาย​ทุกสิ่ง​ที่​มี และ​ซื้อ​ไข่มุก​นั้น

47 “อีก​ประการ​หนึ่ง อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เปรียบ​เหมือน​อวน​กวาด​ที่​ทอด​ลง​ใน​ทะเล และ​จับ​ปลา​ได้​ทุก​ชนิด 48 เมื่อ​อวน​เต็ม ชาวประมง​ก็​ลาก​ขึ้น​มา​บน​ชายฝั่ง แล้ว​นั่ง​ลง คัด​ปลา​ดี​ใส่​ภาชนะ ส่วน​ปลา​ไม่​ดี​ก็​โยน​ทิ้ง 49 เมื่อ​ถึง​วาระ​สิ้น​โลก‡ ก็​จะ​เป็น​เช่นนั้น เหล่า​ทูตสวรรค์​จะ​มา​แยก​คน​ชั่ว​ออก​จาก​คน​ชอบธรรม 50 แล้ว​โยน​คน​ชั่ว​ลง​ใน​เตาไฟ ที่​นั่น​จะ​มี​การ​ร้องไห้​และ​ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน” 51 พระเยซู​ถาม​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​เข้าใจ​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด​แล้ว​หรือ?”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “เข้าใจ​แล้ว องค์พระผู้เป็นเจ้า”

52 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เพราะฉะนั้น อาลักษณ์​ทุก​คน​ที่​ได้​เป็น​สาวก​ใน​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์ ก็​เปรียบ​เหมือน​เจ้าของบ้าน​คน​หนึ่ง​ที่​นำ​ของ​ใหม่​และ​ของ​เก่า​ออก​มา​จาก​คลัง​ของ​ตน”

53 เมื่อ​พระเยซู​กล่าว​อุปมา​เหล่านี้​จบ พระองค์​ก็​จาก​ที่​นั่น​ไป 54 เมื่อ​มา​ถึง​ถิ่น​บ้านเกิด​ของ​พระองค์ พระองค์​สอน​พวกเขา​ใน​สถานที่​ประชุม​ของ​ชาวยิว จน​พวกเขา​ประหลาดใจ​และ​พูด​ว่า “คน​นี้​ได้​ปัญญา​และ​การ​อัศจรรย์​อัน​ยิ่งใหญ่​เหล่านี้​มา​จาก​ไหน? 55 คน​นี้​ไม่​ใช่​ลูก​ของ​ช่างไม้​หรือ? มารดา​ของ​เขา​ชื่อ​มารีย์​ไม่​ใช่​หรือ? และ​พี่น้อง​ชาย​ของ​เขา​คือ​ยากอบ โยเสส ซีโมน และ​ยูดาส§ ไม่​ใช่​หรือ? 56 พี่น้อง​หญิง​ของ​เขา​ทุก​คน​ก็​อยู่​กับ​พวกเรา​ไม่​ใช่​หรือ? แล้ว​คน​นี้​ได้​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด​มา​จาก​ไหน?” 57 พวกเขา​จึง​ไม่​ยอมรับ​พระองค์

แต่​พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ผู้เผยพระวจนะ​ย่อม​ได้​รับ​เกียรติ เว้นแต่​ใน​ถิ่น​ของ​ตน​และ​ใน​บ้าน​ของ​ตน” 58 พระองค์​ไม่​ได้​ทำ​การ​อัศจรรย์​อัน​ยิ่งใหญ่​ที่​นั่น​มาก​นัก เพราะ​ความ​ไม่​เชื่อ​ของ​พวกเขา

14

1 ใน​เวลา​นั้น เฮโรด​ผู้ครอง​แคว้น​ได้ยิน​ข่าว​เรื่อง​พระเยซู 2 และ​พูด​กับ​ข้าราชการ​ของ​ตน​ว่า “คน​นี้​คือ​ยอห์น​ผู้​ทำ​พิธี​บัพติศมา เขา​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย​แล้ว เพราะ​เหตุ​นี้ พลัง​อัศจรรย์​เหล่านี้​จึง​ทำงาน​อยู่​ใน​ตัว​เขา” 3 เพราะ​เฮโรด​ได้​จับ​ยอห์น มัด​เขา และ​ขัง​ไว้​ใน​คุก เพราะ​เรื่อง​เฮโรเดียส ภรรยา​ของ​ฟีลิป ผู้​เป็น​พี่น้อง​ของ​เฮโรด 4 เพราะ​ยอห์น​เคย​บอก​เขา​ว่า “ท่าน​ไม่มี​สิทธิ์​เอา​นาง​มา​เป็น​ภรรยา” 5 เฮโรด​อยาก​ฆ่า​ยอห์น แต่​กลัว​ฝูงชน เพราะ​พวกเขา​ถือ​ว่า​ยอห์น​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ 6 แต่​เมื่อ​ถึง​วันเกิด​ของ​เฮโรด ลูกสาว​ของ​เฮโรเดียส​เต้นรำ​ต่อหน้า​แขก​ใน​งาน และ​ทำ​ให้​เฮโรด​พอใจ 7 เขา​จึง​สาบาน​ว่า​จะ​ให้​ทุกสิ่ง​ที่​นาง​ขอ 8 นาง​ทำ​ตาม​ที่​มารดา​ชี้แนะ จึง​พูด​ว่า “ขอ​ศีรษะ​ของ​ยอห์น​ผู้​ทำ​พิธี​บัพติศมา​ใส่​ถาด​มา​ให้​ฉัน​ที่​นี่”

9 กษัตริย์​เสียใจ แต่​เพราะ​คำ​สาบาน​ของ​ตน​และ​เพราะ​คน​ที่​ร่วม​โต๊ะ​กับ​เขา จึง​สั่ง​ให้​มอบ​ตาม​ที่​นาง​ขอ 10 เขา​ส่ง​คน​ไป​ตัด​ศีรษะ​ยอห์น​ใน​คุก 11 ศีรษะ​ของ​ยอห์น​ถูก​นำ​มา​บน​ถาด​และ​มอบ​ให้​หญิงสาว แล้ว​นาง​นำ​ไป​ให้​มารดา 12 สาวก​ของ​ยอห์น​มา​รับ​ศพ​ไป​ฝัง แล้ว​ไป​บอก​พระเยซู 13 เมื่อ​พระเยซู​ได้ยิน​เรื่อง​นี้ พระองค์​ลง​เรือ​หลบ​ไป​ยัง​ที่​เปลี่ยว​ตามลำพัง เมื่อ​ฝูงชน​ได้ยิน พวกเขา​ก็​ออก​จาก​เมือง​ต่าง ๆ และ​เดิน​ตาม​พระองค์​ไป​ทาง​บก

14 เมื่อ​พระเยซู​ขึ้น​จาก​เรือ พระองค์​เห็น​ฝูงชน​จำนวน​มาก ก็​สงสาร​พวกเขา และ​รักษา​คนป่วย​ของ​พวกเขา 15 เมื่อ​ถึง​เวลา​เย็น สาวก​มา​หา​พระองค์​และ​พูด​ว่า “ที่​นี่​เป็น​ที่​เปลี่ยว และ​เวลา​ก็​ล่วง​ไป​มาก​แล้ว ให้​ฝูงชน​แยกย้าย​ไป​ตาม​หมู่บ้าน เพื่อ​ซื้อ​อาหาร​กิน”

16 แต่​พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกเขา​ไม่​จำเป็น​ต้อง​ไป พวกท่าน​จง​หา​อะไร​ให้​พวกเขา​กิน”

17 พวกเขา​บอก​พระองค์​ว่า “ที่​นี่​พวกเรา​มี​เพียง​ขนมปัง​ห้า​ก้อน​กับ​ปลา​สอง​ตัว”

18 พระองค์​กล่าว​ว่า “เอา​มา​ให้​เรา​ที่​นี่” 19 พระองค์​สั่ง​ฝูงชน​ให้​นั่ง​ลง​บน​หญ้า แล้ว​หยิบ​ขนมปัง​ห้า​ก้อน​กับ​ปลา​สอง​ตัว เงยหน้า​มอง​ขึ้น​ไป​ยัง​สวรรค์ กล่าว​คำ​อวยพร หัก​ขนมปัง และ​ส่ง​ให้​สาวก จาก​นั้น​สาวก​ก็​แจก​ให้​ฝูงชน 20 ทุก​คน​กิน​จน​อิ่ม และ​พวกเขา​เก็บ​เศษ​อาหาร​ที่​เหลือ​ได้​เต็ม​สิบสอง​ตะกร้า 21 คน​ที่​กิน​มี​ผู้ชาย​ประมาณ​ห้า​พัน​คน ไม่​รวม​ผู้หญิง​และ​เด็ก

22 ทันที​นั้น พระเยซู​ให้​สาวก​ลง​เรือ​และ​ล่วงหน้า​พระองค์​ไป​ยัง​อีก​ฝั่ง​หนึ่ง ขณะ​ที่​พระองค์​ให้​ฝูงชน​แยกย้าย​ไป 23 หลัง​จาก​ให้​ฝูงชน​แยกย้าย​แล้ว พระองค์​ขึ้น​ภูเขา​ตามลำพัง​เพื่อ​อธิษฐาน เมื่อ​ถึง​เวลา​เย็น พระองค์​อยู่​ที่​นั่น​เพียง​ลำพัง 24 ส่วน​เรือ​อยู่​กลาง​ทะเล​แล้ว และ​ถูก​คลื่น​ซัด​อย่าง​หนัก เพราะ​ลม​พัด​สวน​ทาง 25 ใน​ยาม​ที่​สี่​ของ​กลางคืน* พระเยซู​มา​หา​พวกเขา โดย​เดิน​อยู่​บน​ทะเล✡ 26 เมื่อ​สาวก​เห็น​พระองค์​เดิน​อยู่​บน​ทะเล พวกเขา​ก็​ตกใจ และ​พูด​ว่า “ผี!” แล้ว​ร้อง​ออก​มา​ด้วย​ความกลัว 27 แต่​พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ทันที​ว่า “มีกำลังใจ​เถอะ! เรา​เอง! † อย่า​กลัว”

28 เปโตร​ตอบ​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้า​เป็น​ท่าน โปรด​สั่ง​ให้​ข้าพเจ้า​เดิน​บน​น้ำ​ไป​หา​ท่าน”

29 พระองค์​กล่าว​ว่า “มา​เถอะ!”

เปโตร​จึง​ลง​จาก​เรือ เดิน​บน​น้ำ​ไป​หา​พระเยซู 30 แต่​เมื่อ​เห็น​ว่า​ลม​แรง เขา​ก็​กลัว และ​เมื่อ​เริ่ม​จม ก็​ร้อง​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ช่วย​ข้าพเจ้า​ด้วย!”

31 ทันที​นั้น พระเยซู​ยื่น​มือ​ออก​ไป​จับ​เขา และ​กล่าว​ว่า “คน​มี​ความเชื่อ​น้อย ทำไม​เจ้า​จึง​สงสัย?” 32 เมื่อ​ทั้งสอง​ขึ้น​เรือ ลม​ก็​สงบ​ลง 33 คน​ที่​อยู่​ใน​เรือ​มา​นมัสการ​พระองค์ และ​พูด​ว่า “ท่าน​เป็น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า​จริง ๆ!”

34 เมื่อ​ข้าม​ไป​ถึง​อีก​ฝั่ง พวกเขา​มา​ถึง​แผ่นดิน​เยนเนซาเรท 35 เมื่อ​คน​ใน​ที่​นั้น​จำ​พระองค์​ได้ พวกเขา​ก็​ส่ง​ข่าว​ไป​ทั่ว​บริเวณ​โดยรอบ และ​พา​คนป่วย​ทุก​คน​มา​หา​พระองค์ 36 พวกเขา​วิงวอน​ขอ​เพียง​ให้​ได้​แตะ​ชาย​เสื้อคลุม‡ ของ​พระองค์ และ​ทุก​คน​ที่​ได้​แตะ​ก็​หายดี

15

1 แล้ว​พวก​ฟาริสี​และ​อาลักษณ์​จาก​เยรูซาเล็ม​มา​หา​พระเยซู และ​ถาม​ว่า 2 “ทำไม​สาวก​ของ​ท่าน​จึง​ฝ่าฝืน​ธรรมเนียม​ของ​ผู้อาวุโส? เพราะ​พวกเขา​ไม่​ล้าง​มือ​เมื่อ​กิน​อาหาร”

3 พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “แล้ว​ทำไม​พวกท่าน​จึง​ฝ่าฝืน​คำสั่ง​ของ​พระเจ้า​เพราะ​ธรรมเนียม​ของ​พวกท่าน? 4 เพราะ​พระเจ้า​บัญชา​ว่า ‘จง​ให้​เกียรติ​บิดา​และ​มารดา​ของ​เจ้า’✡ และ ‘ผู้​ที่​กล่าวร้าย​บิดา​หรือ​มารดา จง​ให้​ผู้​นั้น​ถึง​ตาย’✡ 5 แต่​พวกท่าน​กลับ​พูด​ว่า ‘ถ้า​ใคร​บอก​บิดา​หรือ​มารดา​ว่า “ความช่วยเหลือ​ใด ๆ ที่​ท่าน​อาจ​ได้​รับ​จาก​ฉัน​นั้น เป็น​ของถวาย​แด่​พระเจ้า” 6 คน​นั้น​ก็​ไม่​ต้อง​ให้​เกียรติ​บิดา​หรือ​มารดา’ พวกท่าน​จึง​ทำ​ให้​คำสั่ง​ของ​พระเจ้า​ไร้​ผล​เพราะ​ธรรมเนียม​ของ​พวกท่าน 7 คน​หน้าซื่อใจคด! อิสยาห์​พยากรณ์​ถึง​พวกท่าน​ไว้​ถูกต้อง​แล้ว​ว่า

8 ‘คน​เหล่านี้​เข้า​ใกล้​เรา​ด้วย​ปาก

และ​ให้​เกียรติ​เรา​ด้วย​ริมฝีปาก

แต่​ใจ​ของ​พวกเขา​อยู่​ห่าง​จาก​เรา

9 พวกเขา​นมัสการ​เรา​โดย​เปล่าประโยชน์

เพราะ​เอา​กฎ​ที่​มนุษย์​ตั้ง​ขึ้น​มา​สอน​เป็น​หลักคำสอน’ ”✡

10 พระองค์​เรียก​ฝูงชน​มา​หา และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “จง​ฟัง​และ​เข้าใจ 11 สิ่ง​ที่​เข้า​ปาก​ไม่​ได้​ทำ​ให้​คน​เป็น​มลทิน แต่​สิ่ง​ที่​ออก​จาก​ปาก​ต่างหาก​ที่​ทำ​ให้​คน​เป็น​มลทิน”

12 แล้ว​สาวก​มา​หา​พระองค์​และ​พูด​ว่า “ท่าน​รู้​ไหม​ว่า พวก​ฟาริสี​ไม่​พอใจ​เมื่อ​ได้ยิน​คำ​พูด​นี้?”

13 แต่​พระองค์​ตอบ​ว่า “พืช​ทุก​ต้น​ที่​พระบิดา​ของ​เรา​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์​ไม่​ได้​ปลูก จะ​ถูก​ถอน​ขึ้น 14 ปล่อย​พวกเขา​ไป พวกเขา​เป็น​คน​ตาบอด​ที่​นำ​ทาง​คน​ตาบอด ถ้า​คน​ตาบอด​นำ​ทาง​คน​ตาบอด ทั้งสอง​คน​ก็​จะ​ตก​ลง​ใน​หลุม”

15 เปโตร​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “โปรด​อธิบาย​อุปมา​นี้​ให้​พวกเรา​ฟัง”

16 พระเยซู​กล่าว​ว่า “พวกท่าน​ก็​ยัง​ไม่​เข้าใจ​อีก​หรือ? 17 พวกท่าน​ไม่​เข้าใจ​หรือ​ว่า สิ่ง​ใด​ที่​เข้า​ปาก​ก็​ผ่าน​ลง​ไป​ใน​ท้อง แล้ว​ออก​จาก​ร่างกาย? 18 แต่​สิ่ง​ที่​ออก​จาก​ปาก​ออก​มา​จาก​ใจ และ​สิ่ง​เหล่านั้น​ทำ​ให้​คน​เป็น​มลทิน 19 เพราะ​จาก​ใจ​มี​ความคิด​ชั่ว การ​ฆ่า การ​ล่วงประเวณี การ​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ การ​ลักขโมย การ​เป็น​พยานเท็จ และ​การ​หมิ่นประมาท 20 สิ่ง​เหล่านี้​ต่างหาก​ที่​ทำ​ให้​คน​เป็น​มลทิน แต่​การ​กิน​อาหาร​ด้วย​มือ​ที่​ไม่​ได้​ล้าง​ไม่​ได้​ทำ​ให้​คน​เป็น​มลทิน”

21 พระเยซู​ออก​จาก​ที่​นั่น และ​หลบ​ไป​ยัง​เขต​เมือง​ไทระ​และ​ไซดอน 22 มี​หญิง​ชาว​คานาอัน​คน​หนึ่ง​ออก​มา​จาก​เขต​นั้น และ​ร้อง​ว่า “โปรด​เมตตา​ข้าพเจ้า​ด้วย องค์พระผู้เป็นเจ้า บุตร​ของ​ดาวิด! ลูกสาว​ของ​ข้าพเจ้า​ถูก​ปีศาจ​สิง​อย่าง​หนัก!”

23 แต่​พระองค์​ไม่​ตอบ​นาง​สัก​คำ

สาวก​ของ​พระองค์​จึง​มา​วิงวอน​ว่า “ให้​นาง​ไป​เสีย​เถอะ เพราะ​นาง​ร้อง​ตาม​พวกเรา​มา”

24 แต่​พระองค์​ตอบ​ว่า “เรา​ได้​รับ​การ​ส่ง​มา​หา​เฉพาะ​แกะ​ที่​หลงหาย​ของ​วงศ์​อิสราเอล”

25 แต่​นาง​มา​นมัสการ​พระองค์ และ​พูด​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ช่วย​ข้าพเจ้า​ด้วย”

26 แต่​พระองค์​ตอบ​ว่า “ไม่​เหมาะ​ที่​จะ​เอา​ขนมปัง​ของ​ลูก​ไป​โยน​ให้​สุนัข”

27 นาง​ตอบ​ว่า “ใช่​ค่ะ องค์พระผู้เป็นเจ้า แต่​แม้​แต่​สุนัข​ก็​ยัง​กิน​เศษ​ขนมปัง​ที่​ตก​จาก​โต๊ะ​ของ​นาย​ของ​มัน”

28 แล้ว​พระเยซู​ตอบ​นาง​ว่า “หญิง​เอ๋ย ความเชื่อ​ของ​เจ้า​ยิ่งใหญ่​จริง ๆ! ขอ​ให้​เป็น​ไป​ตาม​ที่​เจ้า​ปรารถนา” และ​ลูกสาว​ของ​นาง​ก็​หายดี​ตั้งแต่​เวลา​นั้น

29 พระเยซู​ออก​จาก​ที่​นั่น มา​ใกล้​ทะเล​กาลิลี แล้ว​ขึ้น​ภูเขา​และ​นั่ง​ลง​ที่​นั่น 30 ฝูงชน​จำนวน​มาก​มา​หา​พระองค์ พร้อม​ทั้ง​พา​คน​ขาเป๋ คน​ตาบอด คน​พูด​ไม่ได้ คน​พิการ และ​คน​อื่น ๆ อีก​มาก​มา​ด้วย พวกเขา​วาง​คน​เหล่านั้น​ลง​ที่​เท้า​ของ​พระองค์ และ​พระองค์​รักษา​พวกเขา 31 ฝูงชน​จึง​ประหลาดใจ เมื่อ​เห็น​คน​พูด​ไม่ได้​พูด​ได้ คน​พิการ​หายดี คน​ขาเป๋​เดิน​ได้ และ​คน​ตาบอด​มองเห็น แล้ว​พวกเขา​ก็​ยกย่อง​พระเจ้า​ของ​อิสราเอล

32 พระเยซู​เรียก​สาวก​มา และ​กล่าว​ว่า “เรา​สงสาร​ฝูงชน เพราะ​พวกเขา​อยู่​กับ​เรา​มา​สาม​วัน​แล้ว และ​ไม่​มี​อะไร​กิน เรา​ไม่​อยาก​ให้​พวกเขา​กลับ​ไป​ทั้ง​ที่​ยัง​ไม่​ได้​กิน​อะไร เพราะ​พวกเขา​อาจ​หมดแรง​ระหว่าง​ทาง”

33 สาวก​ถาม​พระองค์​ว่า “ใน​ที่​เปลี่ยว​อย่าง​นี้ พวกเรา​จะ​หา​ขนมปัง​มาก​พอ​จาก​ไหน​มา​ให้​ฝูงชน​จำนวน​มาก​ขนาด​นี้​กิน​จนอิ่ม?”

34 พระเยซู​ถาม​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​มี​ขนมปัง​กี่​ก้อน?”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “เจ็ด​ก้อน และ​ปลา​ตัว​เล็ก ๆ อีก​ไม่​กี่​ตัว”

35 พระองค์​สั่ง​ฝูงชน​ให้​นั่ง​ลง​บน​พื้น 36 แล้ว​หยิบ​ขนมปัง​เจ็ด​ก้อน​กับ​ปลา กล่าว​ขอบพระคุณ หัก​ขนมปัง และ​ส่ง​ให้​สาวก จาก​นั้น​สาวก​ก็​แจก​ให้​ฝูงชน 37 ทุก​คน​กิน​จน​อิ่ม และ​พวกเขา​เก็บ​เศษ​อาหาร​ที่​เหลือ​ได้​เต็ม​เจ็ด​ตะกร้า 38 คน​ที่​กิน​มี​ผู้ชาย​สี่​พัน​คน ไม่​รวม​ผู้หญิง​และ​เด็ก 39 แล้ว​พระองค์​ให้​ฝูงชน​แยกย้าย ลง​เรือ และ​มา​ถึง​เขต​มักดาลา

16

1 พวก​ฟาริสี​และ​สะดูสี​มา​หา​พระองค์ และ​เพื่อ​ทดสอบ​พระองค์ จึง​ขอ​ให้​พระองค์​แสดง​หมายสำคัญ​จาก​สวรรค์​ให้​พวกเขา​เห็น 2 แต่​พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เมื่อ​ถึง​เวลา​เย็น พวกท่าน​พูด​ว่า ‘อากาศ​จะ​ดี เพราะ​ท้องฟ้า​เป็น​สีแดง’ 3 และ​ใน​ตอนเช้า พวกท่าน​พูด​ว่า ‘วัน​นี้​อากาศ​จะ​ไม่​ดี เพราะ​ท้องฟ้า​แดง​และ​มืดครึ้ม’ คน​หน้าซื่อใจคด! พวกท่าน​รู้จัก​แยกแยะ​ลักษณะ​ของ​ท้องฟ้า แต่​กลับ​แยกแยะ​หมายสำคัญ​แห่ง​กาลเวลา​ไม่​ได้! 4 คน​รุ่น​ที่​ชั่วร้าย​และ​ล่วงประเวณี​แสวงหา​หมายสำคัญ แต่​จะ​ไม่​มี​หมายสำคัญ​ใด​ให้​แก่​คน​รุ่น​นี้ นอกจาก​หมายสำคัญ​ของ​โยนาห์​ผู้เผยพระวจนะ”

แล้ว​พระองค์​ละ​พวกเขา​ไว้​และ​จาก​ไป 5 เมื่อ​สาวก​มา​ถึง​อีก​ฝั่ง พวกเขา​ลืม​เอา​ขนมปัง​มา 6 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “จง​ระวัง​เชื้อแป้ง​ของ​พวก​ฟาริสี​และ​สะดูสี​ให้​ดี”

7 พวกเขา​จึง​พูด​กัน​ว่า “เป็น​เพราะ​พวกเรา​ไม่​ได้​เอา​ขนมปัง​มา”

8 พระเยซู​รู้​ว่า​พวกเขา​กำลัง​พูด​กัน จึง​กล่าว​ว่า “คน​มี​ความเชื่อ​น้อย ทำไม​พวกท่าน​จึง​พูด​กัน​ว่า เป็น​เพราะ​พวกท่าน​ไม่​ได้​เอา​ขนมปัง​มา? 9 พวกท่าน​ยัง​ไม่​เข้าใจ​หรือ? จำ​ขนมปัง​ห้า​ก้อน​สำหรับ​คน​ห้า​พัน​คน​ไม่​ได้​หรือ และ​จำ​ได้​ไหม​ว่า​พวกท่าน​เก็บ​ได้​กี่​ตะกร้า? 10 หรือ​ขนมปัง​เจ็ด​ก้อน​สำหรับ​คน​สี่​พัน​คน และ​พวกท่าน​เก็บ​ได้​กี่​ตะกร้า? 11 ทำไม​พวกท่าน​จึง​ไม่​เข้าใจ​ว่า เรา​ไม่​ได้​พูด​กับ​พวกท่าน​เรื่อง​ขนมปัง? แต่​จง​ระวัง​เชื้อแป้ง​ของ​พวก​ฟาริสี​และ​สะดูสี”

12 เมื่อ​นั้น พวกเขา​จึง​เข้าใจ​ว่า พระองค์​ไม่​ได้​บอก​ให้​ระวัง​เชื้อแป้ง​ที่​ใช้​ทำ​ขนมปัง แต่​ให้​ระวัง​คำสอน​ของ​พวก​ฟาริสี​และ​สะดูสี

13 เมื่อ​พระเยซู​มา​ถึง​เขต​ซีซารียา​ฟีลิปปี พระองค์​ถาม​สาวก​ว่า “ผู้คน​พูด​ว่า เรา ผู้​เป็น​บุตรมนุษย์ เป็น​ใคร?”

14 พวกเขา​ตอบ​ว่า “บาง​คน​ว่า​เป็น​ยอห์น​ผู้​ทำ​พิธี​บัพติศมา บาง​คน​ว่า​เป็น​เอลียาห์ และ​คน​อื่น​ว่า​เป็น​เยเรมีย์ หรือ​ผู้เผยพระวจนะ​คน​หนึ่ง”

15 พระองค์​ถาม​พวกเขา​ว่า “แล้ว​พวกท่าน​ล่ะ พูด​ว่า​เรา​เป็น​ใคร?”

16 ซีโมน​เปโตร​ตอบ​ว่า “ท่าน​คือ​พระคริสต์ พระบุตร​ของ​พระเจ้า​ผู้​ทรง​พระชนม์”

17 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “ซีโมน บาร์โยนาห์ เจ้า​ย่อม​เป็นสุข เพราะ​เนื้อ​และ​เลือด​ไม่​ได้​เปิดเผย​เรื่อง​นี้​แก่​เจ้า แต่​พระบิดา​ของ​เรา​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์​ต่างหาก 18 เรา​บอก​เจ้า​ด้วย​ว่า เจ้า​คือ​เปโตร* และ​บน​ศิลา​นี้ † เรา​จะ​สร้าง​ชุมชน​ของ​เรา และ​ประตู​แห่ง​ฮาเดส‡ จะ​เอาชนะ​ชุมชน​นั้น​ไม่​ได้ 19 เรา​จะ​มอบ​กุญแจ​ของ​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​ให้​เจ้า สิ่ง​ใด​ที่​เจ้า​ผูก​ไว้​บน​แผ่นดินโลก ก็​จะ​เป็น​สิ่ง​ที่​ผูก​ไว้​แล้ว​ใน​สวรรค์ และ​สิ่ง​ใด​ที่​เจ้า​ปลด​ไว้​บน​แผ่นดินโลก ก็​จะ​เป็น​สิ่ง​ที่​ปลด​ไว้​แล้ว​ใน​สวรรค์” 20 แล้ว​พระองค์​กำชับ​สาวก​ไม่​ให้​บอก​ใคร​ว่า พระองค์​คือ​พระเยซู​ผู้​เป็น​พระคริสต์

21 ตั้งแต่​เวลา​นั้น พระเยซู​เริ่ม​บอก​สาวก​ให้​รู้​ว่า พระองค์​ต้อง​ไป​เยรูซาเล็ม ต้อง​ทนทุกข์​หลาย​อย่าง​จาก​พวก​ผู้อาวุโส หัวหน้า​ปุโรหิต และ​อาลักษณ์ ต้อง​ถูก​ฆ่า และ​ใน​วัน​ที่​สาม​จะ​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย

22 เปโตร​พา​พระองค์​แยก​ออก​ไป และ​เริ่ม​ตำหนิ​พระองค์​ว่า “ขอ​อย่า​ให้​เกิด​เรื่อง​นี้​กับ​ท่าน​เลย องค์พระผู้เป็นเจ้า! เรื่อง​นี้​จะ​ไม่มี​วัน​เกิด​ขึ้น​กับ​ท่าน”

23 แต่​พระองค์​หัน​มา​และ​กล่าว​กับ​เปโตร​ว่า “ถอย​ไป​อยู่​ข้างหลัง​เรา ซาตาน! เจ้า​เป็น​สิ่ง​ที่​ทำ​ให้​เรา​สะดุด เพราะ​สิ่ง​ที่​เจ้า​ใส่ใจ​ไม่​ใช่​เรื่อง​ของ​พระเจ้า แต่​เป็น​เรื่อง​ของ​มนุษย์”

24 แล้ว​พระเยซู​กล่าว​กับ​สาวก​ว่า “ถ้า​ใคร​ต้องการ​ตาม​เรา​มา ให้​เขา​ปฏิเสธ​ตนเอง แบก​กางเขน​ของ​ตน และ​ตาม​เรา​มา 25 เพราะ​ผู้ใด​ต้องการ​รักษา​ชีวิต​ของ​ตน​ไว้ จะ​สูญเสีย​ชีวิต​นั้น แต่​ผู้ใด​สูญเสีย​ชีวิต​ของ​ตน​เพราะ​เรา จะ​พบ​ชีวิต​นั้น 26 คน​หนึ่ง​จะ​ได้​ประโยชน์​อะไร ถ้า​ได้​ทั้ง​โลก แต่​ต้อง​สูญเสีย​ชีวิต​ของ​ตน? หรือ​คน​หนึ่ง​จะ​เอา​อะไร​มา​แลก​กับ​ชีวิต​ของ​ตน? 27 เพราะ​บุตรมนุษย์​จะ​มา​ใน​พระสิริ​ของ​พระบิดา​ของ​พระองค์ พร้อม​กับ​เหล่า​ทูตสวรรค์​ของ​พระองค์ แล้ว​พระองค์​จะ​ตอบแทน​แต่ละ​คน​ตาม​การ​กระทำ​ของ​เขา 28 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า บาง​คน​ที่​ยืน​อยู่​ที่​นี่​จะ​ไม่​ลิ้มรส​ความตาย จนกว่า​จะ​ได้​เห็น​บุตรมนุษย์​มา​ใน​อาณาจักร​ของ​ตน”

17

1 หก​วัน​ต่อมา พระเยซู​พา​เปโตร ยากอบ และ​ยอห์น พี่น้อง​ของ​ยากอบ ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​สูง​ตามลำพัง 2 พระองค์​เปลี่ยน​รูปลักษณ์* ต่อหน้า​พวกเขา ใบหน้า​ของ​พระองค์​ส่อง​สว่าง​เหมือน​ดวงอาทิตย์ และ​เสื้อผ้า​ของ​พระองค์​ก็​ขาว​เหมือน​แสง 3 แล้ว​โมเสส​กับ​เอลียาห์​ก็​ปรากฏ​แก่​พวกเขา กำลัง​สนทนา​กับ​พระองค์

4 เปโตร​กล่าว​กับ​พระเยซู​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า พวกเรา​อยู่​ที่​นี่​ก็​ดี ถ้า​ท่าน​ต้องการ ให้​พวกเรา​สร้าง​เต็นท์​สาม​หลัง​ที่​นี่ หลัง​หนึ่ง​สำหรับ​ท่าน หลัง​หนึ่ง​สำหรับ​โมเสส และ​อีก​หลัง​หนึ่ง​สำหรับ​เอลียาห์”

5 ขณะ​ที่​เขา​ยัง​พูด​อยู่ ก็​มี​เมฆ​สว่าง​ปกคลุม​พวกเขา แล้ว​มี​เสียง​ออก​มา​จาก​เมฆ​ว่า “นี่​คือ​บุตร​ที่รัก​ของ​เรา ผู้​ที่​เรา​พอใจ​อย่าง​ยิ่ง จง​ฟัง​เขา”

6 เมื่อ​สาวก​ได้ยิน พวกเขา​ก็​หมอบ​ลง​กับ​พื้น และ​กลัว​อย่าง​ยิ่ง 7 พระเยซู​เข้า​มา​แตะ​พวกเขา และ​กล่าว​ว่า “ลุก​ขึ้น อย่า​กลัว” 8 เมื่อ​พวกเขา​เงยหน้า​ขึ้น ก็​ไม่​เห็น​ใคร​นอกจาก​พระเยซู​เพียง​พระองค์​เดียว

9 ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลัง​ลง​จาก​ภูเขา พระเยซู​กำชับ​พวกเขา​ว่า “อย่า​บอก​ใคร​ถึง​สิ่ง​ที่​พวกท่าน​เห็น จนกว่า​บุตรมนุษย์​จะ​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย”

10 สาวก​ถาม​พระองค์​ว่า “ถ้า​อย่างนั้น ทำไม​พวก​อาลักษณ์​จึง​พูด​ว่า เอลียาห์​ต้อง​มา​ก่อน?”

11 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เอลียาห์​มา​ก่อน​จริง และ​จะ​ฟื้นฟู​ทุกสิ่ง 12 แต่​เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า เอลียาห์​มา​แล้ว และ​พวกเขา​จำ​เขา​ไม่​ได้ แต่​ทำ​กับ​เขา​ตาม​ที่​ต้องการ เช่นเดียวกัน พวกเขา​ก็​จะ​ทำ​ให้​บุตรมนุษย์​ทนทุกข์” 13 แล้ว​สาวก​ก็​เข้าใจ​ว่า พระองค์​กำลัง​พูด​กับ​พวกเขา​ถึง​ยอห์น​ผู้​ทำ​พิธี​บัพติศมา

14 เมื่อ​พวกเขา​มา​ถึง​ฝูงชน ชาย​คน​หนึ่ง​เข้า​มา​หา​พระองค์ คุกเข่า​ลง และ​กล่าว​ว่า 15 “องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรด​เมตตา​ลูกชาย​ของ​ข้าพเจ้า​ด้วย เพราะ​เขา​เป็น​โรคลมชัก​และ​ทรมาน​มาก เขา​มัก​ตก​เข้า​กองไฟ และ​ตก​ลง​ใน​น้ำ​อยู่​บ่อย ๆ 16 ข้าพเจ้า​พา​เขา​มา​หา​สาวก​ของ​ท่าน แต่​พวกเขา​รักษา​เขา​ไม่​ได้”

17 พระเยซู​ตอบ​ว่า “คน​รุ่น​ที่​ไม่​เชื่อ​และ​หลงผิด! เรา​จะ​ต้อง​อยู่​กับ​พวกท่าน​อีก​นาน​เท่าไร? เรา​จะ​ต้อง​ทน​พวกท่าน​อีก​นาน​เท่าไร? พา​เด็ก​มา​หา​เรา​ที่​นี่” 18 พระเยซู​ตำหนิ​ปีศาจ มัน​ก็​ออก​จาก​เด็ก และ​เด็ก​ก็​หาย​ตั้งแต่​เวลา​นั้น

19 แล้ว​สาวก​มา​หา​พระเยซู​เป็นการ​ส่วนตัว และ​ถาม​ว่า “ทำไม​พวกเรา​จึง​ขับ​มัน​ออก​ไม่​ได้?”

20 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เพราะ​พวกท่าน​ไม่​เชื่อ เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า ถ้า​พวกท่าน​มี​ความเชื่อ​เท่า​เมล็ด​มัสตาร์ด​เมล็ด​หนึ่ง พวกท่าน​จะ​บอก​ภูเขา​ลูก​นี้​ว่า ‘จง​ย้าย​จาก​ที่​นี่​ไป​ที่​นั่น’ แล้ว​มัน​จะ​ย้าย และ​จะ​ไม่​มี​สิ่ง​ใด​เป็นไป​ไม่ได้​สำหรับ​พวกท่าน 21 แต่​วิญญาณ​ชนิด​นี้​ไม่​ออก​นอกจาก​ด้วย​การ​อธิษฐาน​และ​การ​อดอาหาร” †

22 ขณะ​ที่​พวกเขา​อยู่​ใน​แคว้น​กาลิลี พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “บุตรมนุษย์​กำลัง​จะ​ถูก​มอบ​ไว้​ใน​มือ​ของ​มนุษย์ 23 และ​พวกเขา​จะ​ฆ่า​บุตรมนุษย์ แล้ว​ใน​วัน​ที่​สาม บุตรมนุษย์​จะ​ฟื้นขึ้น​มา”

พวกเขา​เสียใจ​อย่าง​ยิ่ง

24 เมื่อ​พวกเขา​มา​ถึง​คาเปอรนาอุม คน​เก็บ​เงิน​ดิดรัคมา‡ มา​หา​เปโตร และ​ถาม​ว่า “อาจารย์​ของ​ท่าน​ไม่​จ่าย​ดิดรัคมา​หรือ?” 25 เขา​ตอบ​ว่า “จ่าย”

เมื่อ​เปโตร​เข้า​ไป​ใน​บ้าน พระเยซู​ชิง​ถาม​เขา​ก่อน​ว่า “ซีโมน ท่าน​คิด​อย่างไร? กษัตริย์​ของ​โลก​เก็บ​ค่าธรรมเนียม​หรือ​ภาษี​จาก​ใคร? จาก​ลูก​ของ​ตน หรือ​จาก​คนอื่น?”

26 เปโตร​ตอบ​พระองค์​ว่า “จาก​คนอื่น”

พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ถ้า​อย่างนั้น ลูก​ก็​ไม่​ต้อง​จ่าย 27 แต่​เพื่อ​ไม่​ให้​พวกเขา​สะดุด​เพราะ​เรา จง​ไป​ที่​ทะเล หย่อน​เบ็ด แล้ว​จับ​ปลา​ตัว​แรก​ที่​ขึ้น​มา เมื่อ​เปิด​ปาก​มัน ท่าน​จะ​พบ​เหรียญ​สเตเทอร์§ จง​เอา​เหรียญ​นั้น​ไป​ให้​พวกเขา สำหรับ​เรา​และ​ท่าน”

18

1 ใน​เวลา​นั้น สาวก​มา​หา​พระเยซู และ​ถาม​ว่า “ถ้า​อย่างนั้น ใคร​ยิ่งใหญ่​ที่สุด​ใน​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์?”

2 พระเยซู​เรียก​เด็ก​เล็ก​คน​หนึ่ง​มา และ​ให้​ยืน​อยู่​ท่ามกลาง​พวกเขา 3 แล้ว​กล่าว​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า ถ้า​พวกท่าน​ไม่​หันกลับ​และ​เป็น​เหมือน​เด็ก​เล็ก พวกท่าน​จะ​ไม่​ได้​เข้า​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เลย 4 เพราะฉะนั้น ผู้ใด​ถ่อมตน​เหมือน​เด็ก​เล็ก​คน​นี้ ผู้​นั้น​ยิ่งใหญ่​ที่สุด​ใน​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์ 5 ผู้ใด​ต้อนรับ​เด็ก​เล็ก​เช่นนี้​คน​หนึ่ง​ใน​นาม​ของ​เรา ก็​ต้อนรับ​เรา 6 แต่​ผู้ใด​ทำ​ให้​คน​เล็ก ๆ เหล่านี้​คน​หนึ่ง​ที่​เชื่อ​ใน​เรา​สะดุดล้ม สำหรับ​ผู้​นั้น ถ้า​เอา​หินโม่​ก้อน​ใหญ่​ผูก​คอ​แล้ว​ให้​จม​ลง​ใน​ทะเล​ลึก ก็​ยัง​ดี​กว่า

7 “วิบัติ​แก่​โลก เพราะ​สิ่ง​ที่​ทำ​ให้​คน​สะดุด! สิ่ง​เหล่านั้น​จำเป็น​ต้อง​เกิด​ขึ้น แต่​วิบัติ​แก่​คน​ที่​เป็น​เหตุ​ให้​เกิด​สิ่ง​นั้น! 8 ถ้า​มือ​หรือ​เท้า​ของ​เจ้า​ทำ​ให้​เจ้า​สะดุดล้ม จง​ตัด​มัน​ทิ้ง เจ้า​เข้า​สู่​ชีวิต​โดย​มือ​ขาด​หรือ​ขา​พิการ ยัง​ดี​กว่า​มี​มือ​หรือ​เท้า​สอง​ข้าง แล้ว​ถูก​โยน​เข้า​ไป​ใน​ไฟ​นิรันดร์ 9 ถ้า​ตา​ของ​เจ้า​ทำ​ให้​เจ้า​สะดุดล้ม จง​ควัก​มัน​ทิ้ง เจ้า​เข้า​สู่​ชีวิต​ด้วย​ตา​ข้าง​เดียว ยัง​ดี​กว่า​มี​ตา​สอง​ข้าง แล้ว​ถูก​โยน​เข้า​ไป​ใน​เกเฮนนา* แห่ง​ไฟ 10 ระวัง​อย่า​ดูหมิ่น​คน​เล็ก ๆ เหล่านี้​แม้​แต่​คน​เดียว เพราะ​เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า ใน​สวรรค์ ทูตสวรรค์​ของ​พวกเขา​เห็น​พระพักตร์​ของ​พระบิดา​ของ​เรา​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์​เสมอ 11 เพราะ​บุตรมนุษย์​มา​เพื่อ​ช่วย​ผู้​ที่​หลงหาย​ให้​รอด†

12 “พวกท่าน​คิด​อย่างไร? ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​มี​แกะ​หนึ่งร้อย​ตัว แล้ว​ตัว​หนึ่ง​หลง​ไป เขา​จะ​ไม่​ละ​เก้าสิบเก้า​ตัว​ไว้ แล้ว​ไป​ตาม​ภูเขา​เพื่อ​ตามหา​ตัว​ที่​หลง​ไป​หรือ? 13 ถ้า​เขา​พบ เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า เขา​จะ​ดีใจ​กับ​แกะ​ตัว​นั้น​มาก​กว่า​เก้าสิบเก้า​ตัว​ที่​ไม่​ได้​หลง​ไป 14 เช่นเดียวกัน พระบิดา​ของ​พวกท่าน​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์​ไม่​มี​พระประสงค์​ให้​คน​เล็ก ๆ เหล่านี้​แม้​แต่​คน​เดียว​พินาศ

15 “ถ้า​พี่น้อง​ของ​เจ้า​ทำ​บาป​ต่อ​เจ้า จง​ไป​ชี้​ให้​เขา​เห็น​ความผิด​ระหว่าง​เจ้า​กับ​เขา​ตามลำพัง ถ้า​เขา​ฟัง​เจ้า เจ้า​ก็​ได้​พี่น้อง​ของ​เจ้า​คืน​มา 16 แต่​ถ้า​เขา​ไม่​ฟัง จง​พา​อีก​หนึ่ง​หรือ​สอง​คน​ไป​ด้วย เพื่อ​ว่า ‘โดย​คำ​ของ​พยาน​สอง​หรือ​สาม​คน ทุก​เรื่อง​จะ​ได้​รับ​การ​ยืนยัน’✡ 17 ถ้า​เขา​ยัง​ไม่​ยอม​ฟัง​คน​เหล่านั้น จง​บอก​เรื่อง​นั้น​แก่​ชุมชน ถ้า​เขา​ยัง​ไม่​ยอม​ฟัง​ชุมชน ก็​จง​ถือ​ว่า​เขา​เป็น​เหมือน​คน​ต่างชาติ​หรือ​คนเก็บภาษี​สำหรับ​เจ้า 18 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า สิ่งใด​ที่​พวกท่าน​ผูก​ไว้​บน​แผ่นดินโลก ก็​จะ​เป็น​สิ่ง​ที่​ผูก​ไว้​แล้ว​ใน​สวรรค์ และ​สิ่งใด​ที่​พวกท่าน​ปลด​ไว้​บน​แผ่นดินโลก ก็​จะ​เป็น​สิ่ง​ที่​ปลด​ไว้​แล้ว​ใน​สวรรค์ 19 เรา​บอก​พวกท่าน​อีก​อย่าง​แน่นอน​ว่า ถ้า​พวกท่าน​สอง​คน​บน​แผ่นดินโลก​เห็นพ้อง​กัน​ใน​เรื่อง​ใด​ที่​ทั้ง​สอง​จะ​ขอ พระบิดา​ของ​เรา​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์​จะ​ทำ​ตาม​คำขอ​นั้น​ให้​ทั้ง​สอง​คน 20 เพราะ​ที่​ไหน​มี​สอง​หรือ​สาม​คน​รวมตัว​กัน​ใน​นาม​ของ​เรา เรา​ก็​อยู่​ท่ามกลาง​พวกเขา”

21 แล้ว​เปโตร​มา​หา​พระองค์ และ​ถาม​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้า​พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า​ทำ​บาป​ต่อ​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​จะ​ยกโทษ​ให้​เขา​ได้​กี่​ครั้ง? ถึง​เจ็ด​ครั้ง​หรือ?”

22 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “เรา​ไม่​ได้​บอก​ท่าน​ว่า​ถึง​เจ็ด​ครั้ง แต่​ถึง​เจ็ดสิบ​คูณ​เจ็ด​ครั้ง 23 เพราะฉะนั้น อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เปรียบ​เหมือน​กษัตริย์​องค์​หนึ่ง​ที่​ต้องการ​ชำระ​บัญชี​กับ​คนรับใช้​ของ​ตน 24 เมื่อ​เริ่ม​ชำระ​บัญชี มี​คน​หนึ่ง​ถูก​พา​มา​หา เขา​เป็น​หนี้​กษัตริย์​หนึ่ง​หมื่น​ตะลันต์‡ 25 แต่​เพราะ​เขา​ไม่​มี​เงิน​จ่าย นาย​ของ​เขา​จึง​สั่ง​ให้​ขาย​ตัว​เขา ภรรยา ลูก ๆ และ​ทุกสิ่ง​ที่​เขา​มี เพื่อ​นำ​เงิน​มา​ชำระ​หนี้ 26 คนรับใช้​จึง​หมอบ​ลง​คุกเข่า​ต่อหน้า​นาย และ​วิงวอน​ว่า ‘ท่าน โปรด​อดทน​กับ​ข้าพเจ้า​ก่อน แล้ว​ข้าพเจ้า​จะ​ชดใช้​ให้​ท่าน​ทั้งหมด!’ 27 นาย​ของ​คนรับใช้​นั้น​สงสาร​เขา จึง​ปล่อย​เขา​ไป และ​ยกหนี้​ให้

28 “แต่​เมื่อ​คนรับใช้​นั้น​ออก​ไป เขา​พบ​เพื่อน​คนรับใช้​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​เป็น​หนี้​เขา​หนึ่งร้อย​เดนาริอุส§ เขา​จับ​เพื่อน​คน​นั้น​บีบ​คอ และ​กล่าว​ว่า ‘จ่าย​หนี้​ที่​เจ้า​ติด​เรา​มา!’

29 “เพื่อน​คนรับใช้​จึง​หมอบ​ลง​แทบ​เท้า และ​วิงวอน​ว่า ‘โปรด​อดทน​กับ​ข้าพเจ้า​ก่อน แล้ว​ข้าพเจ้า​จะ​ชดใช้​ให้​ท่าน!’ 30 แต่​เขา​ไม่​ยอม กลับ​ไป​จับ​เพื่อน​คน​นั้น​ขัง​คุก จนกว่า​จะ​ชำระ​หนี้​ที่​ค้าง​อยู่ 31 เมื่อ​เพื่อน​คนรับใช้​คน​อื่น ๆ เห็น​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น พวกเขา​เสียใจ​อย่าง​ยิ่ง จึง​ไป​เล่า​ทุกสิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น​ให้​นาย​ฟัง 32 แล้ว​นาย​ก็​เรียก​คนรับใช้​นั้น​มา และ​กล่าว​ว่า ‘เจ้า​คนรับใช้​ชั่ว! เรา​ยกหนี้​ทั้งหมด​ให้​เจ้า เพราะ​เจ้า​วิงวอน​เรา 33 เจ้า​ไม่​ควร​เมตตา​เพื่อน​คนรับใช้​ของ​เจ้า เหมือน​ที่​เรา​เมตตา​เจ้า​หรือ?’ 34 นาย​ของ​เขา​โกรธ และ​มอบ​เขา​ให้​ผู้ทรมาน จนกว่า​เขา​จะ​ชำระ​หนี้​ทั้งหมด 35 พระบิดา​ของ​เรา​ใน​สวรรค์​ก็​จะ​ทำ​กับ​พวกท่าน​เช่นนั้น ถ้า​แต่ละ​คน​ไม่​ยกโทษ​ความผิด​ให้​พี่น้อง​ของ​ตน​จาก​ใจ​จริง”

19

1 เมื่อ​พระเยซู​กล่าว​ถ้อยคำ​เหล่านี้​จบ​แล้ว พระองค์​ออก​จาก​แคว้น​กาลิลี และ​มา​ยัง​เขตแดน​แคว้น​ยูเดีย​อีก​ฟาก​ของ​จอร์แดน 2 ฝูงชน​จำนวน​มาก​ติดตาม​พระองค์ และ​พระองค์​รักษา​พวกเขา​ที่​นั่น

3 พวก​ฟาริสี​มา​หา​พระองค์​เพื่อ​ทดสอบ และ​ถาม​ว่า “ผู้ชาย​ได้​รับ​อนุญาต​ให้​หย่า​ภรรยา​ด้วย​เหตุผล​ใด​ก็​ได้​หรือ?”

4 พระองค์​ตอบ​ว่า “พวกท่าน​ไม่​ได้​อ่าน​หรือ​ว่า ผู้​ที่​สร้าง​พวกเขา​ตั้งแต่​เริ่มแรก สร้าง​พวกเขา​ให้​เป็น​ชาย​และ​หญิง✡ 5 และ​กล่าว​ว่า ‘เพราะ​เหตุ​นี้ ผู้ชาย​จะ​ละ​บิดา​และ​มารดา และ​ผูกพัน​กับ​ภรรยา​ของ​ตน และ​ทั้ง​สอง​จะ​เป็น​เนื้อ​เดียวกัน’?✡ 6 ดังนั้น พวกเขา​จึง​ไม่​เป็น​สอง​อีก​ต่อไป แต่​เป็น​เนื้อ​เดียวกัน เพราะฉะนั้น สิ่ง​ที่​พระเจ้า​รวม​ไว้​ด้วยกัน อย่า​ให้​มนุษย์​แยก​ออก​จาก​กัน”

7 พวกเขา​ถาม​พระองค์​ว่า “ถ้า​อย่างนั้น ทำไม​โมเสส​จึง​สั่ง​ให้​ออก​หนังสือ​รับรอง​การ​หย่า​ให้​นาง แล้ว​หย่า​นาง?”

8 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เพราะ​ใจ​ของ​พวกท่าน​แข็งกระด้าง โมเสส​จึง​อนุญาต​ให้​พวกท่าน​หย่า​ภรรยา แต่​ตั้งแต่​เริ่มแรก​ไม่​ได้​เป็น​เช่นนั้น 9 เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า ผู้ใด​หย่า​ภรรยา​ของ​ตน นอกจาก​เพราะ​การ​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ แล้ว​แต่งงาน​กับ​หญิง​อื่น ผู้​นั้น​ก็​ล่วงประเวณี และ​ผู้ใด​แต่งงาน​กับ​หญิง​ที่​ถูก​หย่า ก็​ล่วงประเวณี”

10 สาวก​ของ​พระองค์​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ถ้า​เรื่อง​ของ​ผู้ชาย​กับ​ภรรยา​เป็น​เช่นนี้ การ​แต่งงาน​ก็​ไม่​เป็น​ผลดี”

11 แต่​พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ไม่​ใช่​ทุกคน​จะ​รับ​คำ​นี้​ได้ แต่​เฉพาะ​ผู้​ที่​ได้​รับ​สิ่ง​นี้​มา 12 เพราะ​มี​ขันที​ที่​เกิด​มา​เป็น​เช่นนั้น​ตั้งแต่​ครรภ์​มารดา มี​ขันที​ที่​มนุษย์​ทำ​ให้​เป็น​ขันที และ​มี​ขันที​ที่​ทำ​ตน​เป็น​ขันที​เพราะ​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์ ผู้ใด​รับ​คำ​นี้​ได้ ก็​ให้​รับ​เถิด”

13 แล้ว​ผู้คน​พา​เด็ก​เล็ก ๆ มา​หา​พระองค์ เพื่อ​ให้​พระองค์​วาง​มือ​บน​พวกเขา​และ​อธิษฐาน แต่​สาวก​ตำหนิ​คน​ที่​พา​เด็ก​มา 14 แต่​พระเยซู​กล่าว​ว่า “ปล่อย​ให้​เด็ก​เล็ก ๆ มา​หา​เรา อย่า​ห้าม​พวกเขา เพราะ​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เป็น​ของ​คน​เช่นนี้” 15 พระองค์​วาง​มือ​บน​พวกเขา แล้ว​ออก​จาก​ที่​นั่น

16 มี​ชาย​คน​หนึ่ง​มา​หา​พระองค์ และ​ถาม​ว่า “อาจารย์​ที่​ดี ข้าพเจ้า​จะ​ต้อง​ทำ​ความดี​อะไร จึง​จะ​ได้​รับ​ชีวิต​นิรันดร์?”

17 พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ทำไม​ท่าน​จึง​เรียก​เรา​ว่า​ดี?* ไม่​มี​ใคร​ดี​นอกจาก​ผู้​เดียว คือ พระเจ้า แต่​ถ้า​ท่าน​ต้องการ​เข้า​สู่​ชีวิต จง​รักษา​คำสั่ง​ทั้งหลาย”

18 เขา​ถาม​พระองค์​ว่า “ข้อ​ไหน​บ้าง?”

พระเยซู​กล่าว​ว่า “ ‘อย่า​ฆ่า’ ‘อย่า​ล่วงประเวณี’ ‘อย่า​ลักขโมย’ ‘อย่า​เป็น​พยานเท็จ’ 19 ‘จง​ให้​เกียรติ​บิดา​และ​มารดา​ของ​เจ้า’✡ และ ‘จง​รัก​เพื่อนบ้าน​เหมือน​รัก​ตนเอง’ ”✡

20 ชายหนุ่ม​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ข้าพเจ้า​ปฏิบัติ​ตาม​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด​มาตั้งแต่​เยาว์วัย ข้าพเจ้า​ยัง​ขาด​อะไร​อีก?”

21 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ถ้า​ท่าน​ต้องการ​เป็น​คน​สมบูรณ์แบบ จง​ไป​ขาย​สิ่ง​ที่​ท่าน​มี และ​แจก​ให้​คน​ยากจน แล้ว​ท่าน​จะ​มี​ทรัพย์สมบัติ​ใน​สวรรค์ จากนั้น​จง​มา​ติดตาม​เรา” 22 แต่​เมื่อ​ชายหนุ่ม​ได้ยิน​คำพูด​นี้ เขา​ก็​จาก​ไป​ด้วย​ความเศร้า เพราะ​เขา​มี​ทรัพย์สมบัติ​มาก

23 พระเยซู​กล่าว​กับ​สาวก​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า คน​มั่งมี​จะ​เข้า​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​ได้​ยาก 24 เรา​บอก​พวกท่าน​อีก​ว่า อูฐ​ลอด​รูเข็ม​ยัง​ง่าย​กว่า​คน​มั่งมี​เข้า​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า”

25 เมื่อ​สาวก​ได้ยิน พวกเขา​ก็​ประหลาดใจ​อย่าง​ยิ่ง และ​ถาม​ว่า “ถ้า​อย่างนั้น ใคร​จะ​รอด​ได้?”

26 พระเยซู​มอง​พวกเขา และ​กล่าว​ว่า “สำหรับ​มนุษย์ เรื่อง​นี้​เป็นไป​ไม่ได้ แต่​สำหรับ​พระเจ้า ทุกสิ่ง​เป็นไปได้”

27 แล้ว​เปโตร​ตอบ​พระองค์​ว่า “ดูสิ พวกเรา​ได้​ละ​ทุกสิ่ง​และ​ติดตาม​ท่าน​มา แล้ว​พวกเรา​จะ​ได้​อะไร?”

28 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า ใน​ยุค​แห่ง​การ​สร้าง​ใหม่ เมื่อ​บุตรมนุษย์​นั่ง​บน​บัลลังก์​แห่ง​พระสิริ​ของ​พระองค์ พวกท่าน​ผู้​ติดตาม​เรา​ก็​จะ​นั่ง​บน​บัลลังก์​สิบสอง​บัลลังก์ พิพากษา​สิบสอง​เผ่า​ของ​อิสราเอล 29 ทุกคน​ที่​ละ​บ้าน พี่น้อง​ชาย พี่น้อง​หญิง บิดา มารดา ภรรยา ลูก ๆ หรือ​ที่ดิน เพราะ​นาม​ของ​เรา จะ​ได้​รับ​หนึ่งร้อย​เท่า และ​จะ​ได้​รับ​ชีวิต​นิรันดร์​เป็น​มรดก 30 แต่​คน​แรก​หลาย​คน​จะ​เป็น​คน​สุดท้าย และ​คน​สุดท้าย​จะ​เป็น​คน​แรก

20

1 “เพราะ​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เปรียบ​เหมือน​ชาย​เจ้าของบ้าน​คน​หนึ่ง ซึ่ง​ออก​ไป​แต่​เช้าตรู่​เพื่อ​จ้าง​คนงาน​มา​ทำงาน​ใน​สวนองุ่น​ของ​ตน 2 เมื่อ​ตกลง​กับ​คนงาน​ว่า​จะ​จ่าย​คน​ละ​หนึ่ง​เดนาริอุส* ต่อ​วัน เขา​ก็​ส่ง​พวกเขา​เข้า​ไป​ใน​สวนองุ่น 3 ประมาณ​ชั่วโมง​ที่​สาม† เขา​ออก​ไป​อีก และ​เห็น​คน​อื่น​ยืน​ว่างงาน​อยู่​ใน​ตลาด 4 เขา​กล่าว​กับ​คน​เหล่านั้น​ว่า ‘พวกท่าน​ก็​ไป​ทำงาน​ใน​สวนองุ่น​ด้วย แล้ว​เรา​จะ​ให้​ค่าจ้าง​ที่​เหมาะสม’ พวกเขา​จึง​ไป 5 เขา​ออก​ไป​อีก​ประมาณ​ชั่วโมง​ที่​หก​และ​ชั่วโมง​ที่​เก้า‡ และ​ทำ​เช่นเดียวกัน 6 ประมาณ​ชั่วโมง​ที่​สิบเอ็ด§ เขา​ออก​ไป​อีก และ​พบ​คน​อื่น​ยืน​ว่างงาน​อยู่ เขา​ถาม​พวกเขา​ว่า ‘ทำไม​พวกท่าน​จึง​ยืน​ว่างงาน​อยู่​ที่​นี่​ทั้ง​วัน?’

7 “พวกเขา​ตอบ​ว่า ‘เพราะ​ไม่​มี​ใคร​จ้าง​พวกเรา’

“เขา​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า ‘พวกท่าน​ก็​ไป​ทำงาน​ใน​สวนองุ่น​ด้วย แล้ว​พวกท่าน​จะ​ได้​รับ​ค่าจ้าง​ที่​เหมาะสม’

8 “เมื่อ​ถึง​เวลา​เย็น เจ้าของ​สวนองุ่น​กล่าว​กับ​ผู้ดูแล​ว่า ‘เรียก​คนงาน​มา​จ่าย​ค่าจ้าง​ให้ เริ่ม​จาก​คน​ที่​มา​ทีหลัง​ไป​จนถึง​คน​แรก’ 9 “เมื่อ​คน​ที่​เขา​จ้าง​ประมาณ​ชั่วโมง​ที่​สิบเอ็ด​มา พวกเขา​ได้​รับ​คน​ละ​หนึ่ง​เดนาริอุส 10 เมื่อ​คน​แรก ๆ มา พวกเขา​คิด​ว่า​จะ​ได้​รับ​มาก​กว่า แต่​พวกเขา​ก็​ได้​รับ​คน​ละ​หนึ่ง​เดนาริอุส​เช่นกัน 11 เมื่อ​ได้​รับ​แล้ว พวกเขา​ก็​บ่น​ต่อ​เจ้าของบ้าน 12 ว่า ‘คน​ที่​มา​ทีหลัง​เหล่านี้​ทำงาน​เพียง​ชั่วโมง​เดียว แต่​ท่าน​กลับ​ให้​พวกเขา​เท่ากับ​พวกเรา ผู้​ที่​แบก​ภาระ​ของ​งาน​ทั้ง​วัน​ท่ามกลาง​แดด​ร้อนจัด!’

13 “แต่​เขา​ตอบ​คน​หนึ่ง​ว่า ‘เพื่อน เรา​ไม่​ได้​ทำ​ผิด​ต่อ​ท่าน ท่าน​ตกลง​กับ​เรา​ไว้​ที่​หนึ่ง​เดนาริอุส​ไม่​ใช่​หรือ? 14 รับ​ส่วน​ของ​ท่าน​ไป​แล้ว​ไป​เถอะ เรา​ต้องการ​ให้​ค่าจ้าง​แก่​คน​ที่​มา​ทีหลัง​คน​นี้​เท่ากับ​ที่​ให้​ท่าน 15 เรา​มี​สิทธิ์​ทำ​ตาม​ที่​ต้องการ​กับ​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​เรา​เอง​ไม่​ใช่​หรือ? หรือ​ตา​ของ​ท่าน​ชั่ว เพราะ​เรา​เป็น​คน​ดี?’ 16 ดังนั้น คน​สุดท้าย​จะ​เป็น​คน​แรก และ​คน​แรก​จะ​เป็น​คน​สุดท้าย เพราะ​ผู้​ที่​ได้​รับ​การ​เรียก​มี​มาก แต่​ผู้​ที่​ได้​รับ​เลือก​มี​น้อย”

17 ขณะ​ที่​พระเยซู​กำลัง​ขึ้น​ไป​ยัง​เยรูซาเล็ม พระองค์​พา​สาวก​สิบสอง​คน​แยก​ออก​ไป และ​ระหว่าง​ทาง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า 18 “ดูสิ พวกเรา​กำลัง​ขึ้น​ไป​ยัง​เยรูซาเล็ม บุตรมนุษย์​จะ​ถูก​มอบ​ให้​แก่​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวก​อาลักษณ์ พวกเขา​จะ​ตัดสิน​ให้​บุตรมนุษย์​ถึง​ตาย 19 และ​จะ​มอบ​บุตรมนุษย์​ให้​คน​ต่างชาติ​เพื่อ​เยาะเย้ย เฆี่ยนตี และ​ตรึง​กางเขน แล้ว​ใน​วัน​ที่​สาม บุตรมนุษย์​จะ​ฟื้นขึ้น​มา”

20 แล้ว​มารดา​ของ​บุตรชาย​ทั้ง​สอง​ของ​เศเบดี​มา​หา​พระองค์​พร้อม​กับ​ลูกชาย​ทั้ง​สอง นาง​คุกเข่า​ลง​และ​ขอ​สิ่ง​หนึ่ง​จาก​พระองค์ 21 พระองค์​ถาม​นาง​ว่า “ท่าน​ต้องการ​อะไร?”

นาง​ตอบ​ว่า “โปรด​สั่ง​ให้​ลูกชาย​สอง​คน​ของ​ข้าพเจ้า​ได้​นั่ง​ใน​อาณาจักร​ของ​ท่าน คน​หนึ่ง​ทาง​ขวา​มือ​ของ​ท่าน และ​อีก​คน​หนึ่ง​ทาง​ซ้าย”

22 แต่​พระเยซู​ตอบ​ว่า “พวกท่าน​ไม่​รู้​ว่า​กำลัง​ขอ​อะไร พวกท่าน​ดื่ม​ถ้วย​ที่​เรา​กำลัง​จะ​ดื่ม​ได้​หรือ? และ​รับ​บัพติศมา​ด้วย​บัพติศมา​ที่​เรา​รับ​ได้​หรือ?”

พวกเขา​ตอบ​พระองค์​ว่า “พวกเรา​ทำ​ได้”

23 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​จะ​ดื่ม​ถ้วย​ของ​เรา​จริง และ​จะ​รับ​บัพติศมา​ด้วย​บัพติศมา​ที่​เรา​รับ แต่​การ​นั่ง​ทาง​ขวา​หรือ​ทาง​ซ้าย​ของ​เรา ไม่​ใช่​สิ่ง​ที่​เรา​จะ​ให้​ได้ ตำแหน่ง​เหล่านั้น​เป็น​ของ​ผู้​ที่​พระบิดา​ของ​เรา​ได้​เตรียม​ไว้​ให้”

24 เมื่อ​สิบ​คน​ที่​เหลือ​ได้ยิน พวกเขา​ก็​ไม่​พอใจ​พี่น้อง​สอง​คน​นั้น

25 แต่​พระเยซู​เรียก​พวกเขา​มา และ​กล่าว​ว่า “พวกท่าน​รู้​ว่า ผู้ปกครอง​ชนชาติ​ต่าง ๆ ถือ​อำนาจ​เหนือ​พวกเขา และ​คน​ใหญ่​คน​โต​ก็​ใช้​อำนาจ​เหนือ​พวกเขา 26 แต่​ใน​หมู่​พวกท่าน​จะ​ไม่​เป็น​เช่นนั้น ผู้ใด​ต้องการ​เป็น​ใหญ่​ใน​หมู่​พวกท่าน จะ​ต้อง​เป็น* ผู้รับใช้​ของ​พวกท่าน 27 และ​ผู้ใด​ต้องการ​เป็น​คน​แรก​ใน​หมู่​พวกท่าน จะ​ต้อง​เป็น​ทาส​ของ​พวกท่าน 28 เช่นเดียวกับ​ที่​บุตรมนุษย์​ไม่​ได้​มา​เพื่อ​ให้​คน​รับใช้ แต่​มา​เพื่อ​รับใช้ และ​ให้​ชีวิต​ของ​พระองค์​เป็น​ค่าไถ่​เพื่อ​คน​จำนวน​มาก”

29 ขณะ​ที่​พวกเขา​ออก​จาก​เยรีโค ฝูงชน​จำนวน​มาก​ติดตาม​พระองค์ 30 มี​ชาย​ตาบอด​สอง​คน​นั่ง​อยู่​ข้างทาง เมื่อ​พวกเขา​ได้ยิน​ว่า​พระเยซู​กำลัง​ผ่าน​มา ก็​ร้อง​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า บุตร​ของ​ดาวิด โปรด​เมตตา​พวกเรา​ด้วย!” 31 ฝูงชน​ตำหนิ​พวกเขา​ให้​เงียบ แต่​พวกเขา​ยิ่ง​ร้อง​ดัง​ขึ้น​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า บุตร​ของ​ดาวิด โปรด​เมตตา​พวกเรา​ด้วย!”

32 พระเยซู​หยุด​ยืน เรียก​พวกเขา​มา และ​ถาม​ว่า “พวกท่าน​ต้องการ​ให้​เรา​ทำ​อะไร​ให้?”

33 พวกเขา​ตอบ​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอ​ให้​พวกเรา​มองเห็น​ได้”

34 พระเยซู​สงสาร​พวกเขา จึง​แตะ​ตา​ของ​พวกเขา ทันที​นั้น พวกเขา​ก็​มองเห็น และ​ติดตาม​พระองค์

21

1 เมื่อ​พวกเขา​เข้าใกล้​กรุงเยรูซาเล็ม และ​มาถึง​เบธสฟาเก* ที่​ภูเขามะกอกเทศ พระเยซู​จึง​ส่ง​สาวก​สองคน​ไป 2 และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “จง​เข้าไป​ใน​หมู่บ้าน​ที่อยู่​ตรงข้าม​พวกท่าน แล้ว​พวกท่าน​จะ​พบ​แม่ลา​ตัวหนึ่ง​ผูกอยู่​ทันที และ​มี​ลูกลา​อยู่​กับ​มัน จง​แก้​เชือก​แล้ว​พา​ทั้งสอง​มา​หา​เรา 3 ถ้า​ใคร​พูด​อะไร​กับ​พวกท่าน จง​บอก​ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า​ต้องการ​ใช้​มัน’ แล้ว​เขา​จะ​ส่ง​มัน​มา​ทันที”

4 เหตุการณ์​ทั้งหมด​นี้​เกิด​ขึ้น เพื่อ​ให้​สิ่งที่​กล่าว​ไว้​ผ่าน​ผู้เผยพระวจนะ​สำเร็จ คือ

5 “จง​บอก​ธิดา​แห่ง​ศิโยน​ว่า

กษัตริย์​ของ​เจ้า​กำลัง​มา​หา​เจ้า

พระองค์​ถ่อม​ตน และ​นั่ง​บน​ลา

บน​ลูกลา ลูก​ของ​แม่ลา”✡

6 สาวก​ทั้งสอง​ก็​ไป และ​ทำ​ตามที่​พระเยซู​สั่ง 7 พวกเขา​พา​แม่ลา​กับ​ลูกลา​มา เอา​เสื้อผ้า​ของ​ตน​ปู​บน​มัน แล้ว​พระองค์​นั่ง​บน​เสื้อผ้า​เหล่านั้น 8 ฝูงชน​จำนวนมาก​เอา​เสื้อผ้า​ของ​ตน​ปู​บน​ถนน ส่วน​คนอื่น ๆ​ตัด​กิ่งไม้​จาก​ต้นไม้​มา​ปู​บน​ถนน 9 ฝูงชน​ที่​เดิน​นำหน้า​พระองค์ และ​คน​ที่​ตามมา ต่าง​ร้อง​ว่า “โฮซันนา† แด่​บุตร​ของ​ดาวิด! ผู้​ที่​มา​ใน​พระนาม​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ย่อม​เป็นสุข! โฮซันนา​ใน​ที่สูงสุด!” ✡

10 เมื่อ​พระองค์​เข้า​กรุงเยรูซาเล็ม ทั้งเมือง​ก็​เกิด​ความโกลาหล และ​ถาม​กัน​ว่า “คนนี้​คือ​ใคร?”

11 ฝูงชน​ตอบ​ว่า “นี่​คือ​ผู้เผยพระวจนะ​เยซู จาก​นาซาเร็ธ​ใน​แคว้นกาลิลี”

12 พระเยซู​เข้าไป​ใน​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า และ​ขับไล่​ทุกคน​ที่​ซื้อขาย​อยู่​ใน​พระวิหาร พระองค์​คว่ำ​โต๊ะ​ของ​คนแลกเงิน และ​ที่นั่ง​ของ​คนขาย​นกพิราบ 13 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “มี​เขียน​ไว้​ว่า ‘บ้าน​ของ​เรา​จะ​ได้ชื่อว่า​เป็น​บ้าน​แห่ง​การอธิษฐาน’✡ แต่​พวกท่าน​กลับ​ทำ​ให้​มัน​เป็น​รัง​ของ​พวกโจร!”✡

14 คนตาบอด​และ​คนขาพิการ​มา​หา​พระองค์​ใน​พระวิหาร และ​พระองค์​รักษา​พวกเขา 15 แต่​เมื่อ​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวกอาลักษณ์​เห็น​สิ่งมหัศจรรย์​ที่​พระองค์​ทำ และ​เห็น​เด็ก ๆ​ร้อง​ใน​พระวิหาร​ว่า “โฮซันนา​แด่​บุตร​ของ​ดาวิด!” พวกเขา​ก็​ไม่​พอใจ​อย่าง​ยิ่ง 16 และ​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​ได้ยิน​สิ่งที่​เด็กเหล่านี้​พูด​หรือ?”

พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “ได้ยิน พวกท่าน​ไม่เคย​อ่าน​หรือ​ว่า ‘พระองค์​ทำ​ให้​คำสรรเสริญ​จาก​ปาก​เด็ก​และ​ทารก​ที่​ยัง​กินนม​สมบูรณ์’?”✡

17 แล้ว​พระองค์​จาก​พวกเขา ออก​จาก​เมือง​ไป​เบธานี และ​พัก​ที่นั่น

18 เช้าวันรุ่งขึ้น ขณะ​พระองค์​กลับ​เข้า​เมือง พระองค์​หิว 19 เมื่อ​เห็น​ต้นมะเดื่อ​ต้นหนึ่ง​อยู่​ริมทาง พระองค์​เข้าไป​หา แต่​ไม่พบ​อะไร​นอกจาก​ใบ พระองค์​กล่าว​กับ​ต้นนั้น​ว่า “อย่า​ออก​ผล​อีก​ตลอดไป!”

ทันใดนั้น ต้นมะเดื่อ​ก็​เหี่ยวแห้ง

20 เมื่อ​สาวก​เห็น​ก็​ประหลาดใจ และ​ถาม​ว่า “ทำไม​ต้นมะเดื่อ​ถึง​เหี่ยวแห้ง​ทันที​อย่างนี้?”

21 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า ถ้า​พวกท่าน​มี​ความเชื่อ และ​ไม่​สงสัย พวกท่าน​จะ​ไม่เพียง​ทำ​สิ่งที่​เกิด​กับ​ต้นมะเดื่อ​นี้​ได้ แต่​ถึงแม้​พวกท่าน​จะ​บอก​ภูเขา​ลูกนี้​ว่า ‘จง​ถูก​ยก​ขึ้น และ​โยน​ลง​ใน​ทะเล’ ก็​จะ​เป็น​เช่นนั้น 22 ทุกสิ่ง​ที่​พวกท่าน​ขอ​ด้วย​ความเชื่อ​ใน​การอธิษฐาน พวกท่าน​จะ​ได้รับ”

23 เมื่อ​พระองค์​เข้า​พระวิหาร หัวหน้า​ปุโรหิต​กับ​ผู้อาวุโส​ของ​ประชาชน​มา​หา​พระองค์​ขณะ​กำลัง​สอน และ​ถาม​ว่า “ท่าน​ทำ​สิ่งเหล่านี้​ด้วย​อำนาจ​อะไร? ใคร​ให้​อำนาจ​นี้​แก่​ท่าน?”

24 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เรา​ก็​จะ​ถาม​พวกท่าน​หนึ่งคำถาม ถ้า​พวกท่าน​ตอบ เรา​ก็​จะ​บอก​พวกท่าน​เช่นกัน​ว่า​เรา​ทำ​สิ่งเหล่านี้​ด้วย​อำนาจ​อะไร 25 การ​รับ​บัพติศมา​ของ​ยอห์น​มา​จาก​ไหน? จาก​สวรรค์ หรือ​จาก​มนุษย์?”

พวกเขา​ปรึกษา​กัน​ว่า “ถ้า​เรา​ตอบ​ว่า ‘จาก​สวรรค์’ เขา​จะ​ถาม​เรา​ว่า ‘ถ้าอย่างนั้น ทำไม​พวกท่าน​จึง​ไม่​เชื่อ​เขา?’ 26 แต่​ถ้า​เรา​ตอบ​ว่า ‘จาก​มนุษย์’ เรา​ก็​กลัว​ฝูงชน เพราะ​ทุกคน​ถือว่า​ยอห์น​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ” 27 พวกเขา​จึง​ตอบ​พระเยซู​ว่า “พวกเรา​ไม่รู้”

พระองค์​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​ก็​จะ​ไม่​บอก​พวกท่าน​เช่นกัน​ว่า​เรา​ทำ​สิ่งเหล่านี้​ด้วย​อำนาจ​อะไร 28 “แต่​พวกท่าน​คิด​อย่างไร? ชาย​คนหนึ่ง​มี​ลูกชาย​สองคน เขา​ไป​หา​คนแรก และ​พูด​ว่า ‘ลูกเอ๋ย วันนี้​จง​ไป​ทำงาน​ใน​สวนองุ่น​ของ​พ่อ’ 29 ลูก​ตอบ​ว่า ‘ไม่ไป’ แต่​ภายหลัง​ก็​เปลี่ยนใจ และ​ไป 30 พ่อ​ไป​หา​คนที่สอง และ​พูด​แบบเดียวกัน เขา​ตอบ​ว่า ‘ไปครับ’ แต่​ไม่ได้​ไป 31 ใน​สองคนนี้ ใคร​ทำ​ตาม​ความประสงค์​ของ​พ่อ?”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “คนแรก”

พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า คนเก็บภาษี​และ​หญิงโสเภณี​กำลัง​เข้า​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ก่อน​พวกท่าน 32 เพราะ​ยอห์น​มา​หา​พวกท่าน​ตาม​ทาง​แห่ง​ความชอบธรรม แต่​พวกท่าน​ไม่​เชื่อ​เขา ส่วน​คนเก็บภาษี​และ​หญิงโสเภณี​เชื่อ​เขา แม้​พวกท่าน​เห็น​แล้ว ภายหลัง​ก็​ยัง​ไม่​กลับใจ​เพื่อ​จะ​เชื่อ​เขา

33 “จง​ฟัง​อุปมา​อีกเรื่องหนึ่ง ชาย​เจ้าของบ้าน​คนหนึ่ง​ปลูก​สวนองุ่น ทำ​รั้ว​ล้อม ขุด​บ่อย่ำองุ่น​ไว้​ใน​สวน สร้าง​หอคอย แล้ว​ให้​ชาวไร่​เช่า ก่อน​จะ​เดินทาง​ไป​ต่างประเทศ 34 เมื่อ​ใกล้​ถึง​ฤดู​เก็บผล เขา​ส่ง​คนรับใช้​ไป​หา​ชาวไร่ เพื่อ​รับ​ผลผลิต​ของ​เขา 35 ชาวไร่​จับ​คนรับใช้​ของ​เขา คนหนึ่ง​ถูก​ตี อีกคน​ถูก​ฆ่า และ​อีกคน​ถูก​เอา​หิน​ขว้าง 36 เขา​ส่ง​คนรับใช้​ชุดอื่น​ไป​อีก มากกว่า​ครั้งแรก แต่​ชาวไร่​ก็​ทำ​กับ​พวกเขา​แบบเดียวกัน 37 ในที่สุด เขา​ส่ง​ลูกชาย​ของ​ตน​ไป​หา​พวกเขา โดย​คิด​ว่า ‘พวกเขา​จะ​ให้เกียรติ​ลูกชาย​ของ​เรา’ 38 แต่​เมื่อ​ชาวไร่​เห็น​ลูกชาย พวกเขา​พูด​กัน​ว่า ‘นี่​คือ​ทายาท มา​เถอะ ให้​เรา​ฆ่า​เขา แล้ว​ยึด​มรดก​ของ​เขา’ 39 พวกเขา​จึง​จับ​เขา โยน​ออก​นอก​สวนองุ่น แล้ว​ฆ่า​เขา 40 เพราะฉะนั้น เมื่อ​เจ้าของ​สวนองุ่น​มา เขา​จะ​ทำ​อย่างไร​กับ​ชาวไร่​เหล่านั้น?”

41 พวกเขา​ตอบ​พระองค์​ว่า “เขา​จะ​ทำลาย​คนชั่ว​เหล่านั้น​อย่าง​ย่อยยับ และ​จะ​ให้​ชาวไร่​คนอื่น​เช่า​สวน ซึ่ง​จะ​ส่งมอบ​ผลผลิต​ให้​เขา​ตาม​ฤดูกาล”

42 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​ไม่เคย​อ่าน​ใน​พระคัมภีร์​หรือ​ว่า

‘ศิลา​ที่​ช่างก่อสร้าง​ปฏิเสธ

ได้​กลาย​เป็น​ศิลา​หัวมุม

สิ่งนี้​มา​จาก​องค์พระผู้เป็นเจ้า

และ​เป็น​สิ่ง​มหัศจรรย์​ใน​สายตา​ของ​พวกเรา’?”✡

43 “เพราะฉะนั้น เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​จะ​ถูก​เอา​ไป​จาก​พวกท่าน และ​มอบ​ให้​ชนชาติ​ที่​ทำ​ให้​เกิด​ผล​ของ​อาณาจักร 44 ผู้​ที่​ล้ม​ลง​บน​ศิลา​ก้อนนี้​จะ​แตก​เป็น​ชิ้น ๆ แต่​ถ้า​ศิลา​นี้​ตก​ทับ​ใคร ก็​จะ​ทำ​ให้​คนนั้น​แหลก​เป็น​ผง”

45 เมื่อ​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวกฟาริสี​ได้ยิน​อุปมา​ของ​พระองค์ พวกเขา​ก็​รู้ว่า​พระองค์​กล่าว​ถึง​พวกเขา 46 พวกเขา​อยาก​จับ​พระองค์ แต่​กลัว​ฝูงชน เพราะ​ประชาชน​ถือว่า​พระองค์​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ

22

1 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา และ​กล่าว​เป็น​อุปมา​อีก​ว่า 2 “อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เปรียบเหมือน​กษัตริย์​องค์หนึ่ง ซึ่ง​จัด​งานเลี้ยง​สมรส​ให้​พระโอรส 3 พระองค์​ส่ง​คนรับใช้​ไป​เรียก​ผู้​ที่​ได้รับ​เชิญ​มา​งานเลี้ยง​สมรส แต่​พวกเขา​ไม่​ยอม​มา 4 พระองค์​ส่ง​คนรับใช้​คนอื่น​ไป​อีก และ​สั่ง​ว่า ‘จง​บอก​ผู้​ที่​ได้รับ​เชิญ​ว่า “อาหารเย็น​ของ​เรา​พร้อม​แล้ว วัว​และ​สัตว์​ที่​ขุน​ไว้​ก็​ถูก​ฆ่า​แล้ว ทุกอย่าง​พร้อม จง​มา​งานเลี้ยง​สมรส!” ’ 5 แต่​คนเหล่านั้น​ไม่​สนใจ และ​แยกย้าย​กัน​ไป คนหนึ่ง​ไป​ไร่​ของ​ตน อีกคน​ไป​ค้าขาย 6 ส่วน​คนที่เหลือ​จับ​คนรับใช้​ของ​พระองค์ ทำร้าย​อย่าง​น่าอับอาย แล้ว​ฆ่า​พวกเขา 7 เมื่อ​กษัตริย์​ได้ยิน ก็​โกรธ จึง​ส่ง​กองทัพ​ไป​ทำลาย​ฆาตกร​เหล่านั้น และ​เผา​เมือง​ของ​พวกเขา

8 “แล้ว​พระองค์​กล่าว​กับ​คนรับใช้​ว่า ‘งานสมรส​พร้อม​แล้ว แต่​คน​ที่​ได้รับ​เชิญ​ไม่​สมควร 9 เพราะฉะนั้น จง​ไป​ตาม​ทางแยก​ของ​ถนนใหญ่ และ​พบ​ใคร​ก็​เชิญ​มา​งานเลี้ยง​สมรส’ 10 คนรับใช้​เหล่านั้น​จึง​ออกไป​ตาม​ถนน และ​รวบรวม​ทุกคน​ที่​พบ ทั้ง​คนชั่ว​และ​คนดี จน​งานสมรส​เต็ม​ไป​ด้วย​แขก

11 “เมื่อ​กษัตริย์​เข้ามา​ดู​แขก ก็​เห็น​ชาย​คนหนึ่ง​ไม่​สวม​เสื้อผ้า​สำหรับ​งานสมรส 12 พระองค์​ถาม​เขา​ว่า ‘เพื่อนเอ๋ย ท่าน​เข้ามา​ที่นี่​โดย​ไม่​สวม​เสื้อผ้า​สำหรับ​งานสมรส​ได้​อย่างไร?’ ชาย​คนนั้น​พูด​ไม่ออก 13 กษัตริย์​จึง​สั่ง​คนรับใช้​ว่า ‘จง​มัด​มือ​มัด​เท้า​เขา พา​ออกไป แล้ว​โยน​เขา​เข้า​ไป​ใน​ความมืด​ภายนอก ที่นั่น​จะ​มี​การร้องไห้​และ​ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน’ 14 เพราะ​คน​ที่​ได้รับ​เรียก​มี​มาก แต่​คน​ที่​ได้รับ​เลือก​มี​น้อย”

15 แล้ว​พวกฟาริสี​ก็​ไป​ปรึกษา​กัน ว่า​จะ​ดักจับ​พระองค์​ด้วย​คำพูด​อย่างไร 16 พวกเขา​ส่ง​สาวก​ของ​ตน​กับ​พวกเฮโรเดียน​มา​หา​พระองค์ และ​พูด​ว่า “อาจารย์ พวกเรา​รู้ว่า​ท่าน​ซื่อตรง และ​สอน​ทาง​ของ​พระเจ้า​ตาม​ความจริง โดย​ไม่​เกรงใจ​ใคร เพราะ​ท่าน​ไม่​ลำเอียง 17 เพราะฉะนั้น โปรด​บอก​พวกเรา​ว่า ท่าน​คิด​อย่างไร? อนุญาต​ให้​จ่าย​ภาษี​แก่​ซีซาร์​หรือไม่?”

18 แต่​พระเยซู​รู้​ถึง​ความชั่ว​ของ​พวกเขา จึง​กล่าว​ว่า “พวกคนหน้าซื่อใจคด ทำไม​พวกท่าน​จึง​มาทดสอบ​เรา? 19 จง​เอา​เงิน​ที่​ใช้​จ่าย​ภาษี​มา​ให้​เรา​ดู”

พวกเขา​จึง​เอา​เหรียญ​เดนาริอุส​มา​ให้​พระองค์

20 พระองค์​ถาม​พวกเขา​ว่า “รูป​และ​คำจารึก​นี้​เป็น​ของ​ใคร?”

21 พวกเขา​ตอบ​ว่า “ของ​ซีซาร์”

พระองค์​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ถ้าอย่างนั้น จง​คืน​สิ่งที่​เป็น​ของ​ซีซาร์​ให้​ซีซาร์ และ​คืน​สิ่งที่​เป็น​ของ​พระเจ้า​ให้​พระเจ้า”

22 เมื่อ​ได้ยิน​ดังนั้น พวกเขา​ก็​ประหลาดใจ แล้ว​จาก​พระองค์​ไป

23 วันนั้น พวกสะดูสี ซึ่ง​กล่าวว่า​ไม่มี​การฟื้นขึ้นจากความตาย มา​หา​พระองค์ และ​ถาม​ว่า 24 “อาจารย์ โมเสส​กล่าว​ว่า ‘ถ้า​ชาย​คนหนึ่ง​ตาย​โดย​ไม่มี​ลูก พี่น้อง​ของ​เขา​ต้อง​แต่งงาน​กับ​ภรรยา​ของ​เขา และ​ให้​มี​ลูกหลาน* สืบ​ให้​พี่น้อง​ของ​ตน’ 25 ใน​พวกเรา​เคย​มี​พี่น้อง​เจ็ดคน คนแรก​แต่งงาน แล้ว​ตาย​โดย​ไม่มี​ลูก จึง​ทิ้ง​ภรรยา​ไว้​ให้​พี่น้อง​ของ​ตน 26 คนที่สอง​ก็​เช่นเดียวกัน แล้ว​คนที่สาม จน​ถึง​คนที่เจ็ด 27 หลัง​จาก​ทุกคน​ตาย​แล้ว ผู้หญิง​คนนั้น​ก็​ตาย 28 เพราะฉะนั้น เมื่อ​มี​การฟื้นขึ้นจากความตาย นาง​จะ​เป็น​ภรรยา​ของ​ใคร​ใน​เจ็ดคน? เพราะ​ทุกคน​เคย​มี​นาง​เป็น​ภรรยา”

29 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​เข้าใจผิด เพราะ​ไม่​รู้​พระคัมภีร์ และ​ไม่​รู้​พลัง​ของ​พระเจ้า 30 เพราะ​ใน​การฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย จะ​ไม่​มี​ทั้ง​การแต่งงาน​และ​การ​ยก​ให้​แต่งงาน แต่​ผู้คน​จะ​เป็น​เหมือน​ทูตสวรรค์​ของ​พระเจ้า​ใน​สวรรค์ 31 ส่วน​เรื่อง​การฟื้นขึ้นจากความตาย พวกท่าน​ไม่เคย​อ่าน​สิ่งที่​พระเจ้า​กล่าว​แก่​พวกท่าน​หรือ​ว่า 32 ‘เรา​เป็น​พระเจ้า​ของ​อับราฮัม พระเจ้า​ของ​อิสอัค และ​พระเจ้า​ของ​ยาโคบ’?”✡ พระเจ้า​ไม่​ใช่​พระเจ้า​ของ​คนตาย แต่​เป็น​ของ​คนเป็น”

33 เมื่อ​ฝูงชน​ได้ยิน​ดังนั้น ก็​ประหลาดใจ​ใน​คำสอน​ของ​พระองค์

34 เมื่อ​พวกฟาริสี​ได้ยิน​ว่า​พระองค์​ทำ​ให้​พวกสะดูสี​เงียบ​ลง​ได้ พวกเขา​ก็​มารวมตัว​กัน 35 คนหนึ่ง​ใน​พวกเขา ซึ่ง​เป็น​ผู้เชี่ยวชาญ​ธรรมบัญญัติ ถาม​พระองค์​เพื่อ​ทดสอบ 36 “อาจารย์ บัญญัติ​ข้อไหน​ใน​ธรรมบัญญัติ​ยิ่งใหญ่​ที่สุด?”

37 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ ‘จง​รัก​องค์พระผู้เป็นเจ้า​พระเจ้า​ของ​เจ้า​ด้วย​สุดใจ สุด​จิตวิญญาณ และ​สุด​ความคิด​ของ​เจ้า’✡ 38 นี่​คือ​บัญญัติ​ข้อแรก​และ​ยิ่งใหญ่ 39 ข้อที่สอง​ก็​คล้ายกัน คือ ‘จง​รัก​เพื่อนบ้าน​เหมือน​รัก​ตนเอง’✡ 40 ธรรมบัญญัติ​ทั้งสิ้น​และ​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ​ขึ้นอยู่​กับ​บัญญัติ​สองข้อนี้”

41 ขณะ​พวกฟาริสี​ยัง​รวมตัว​กัน พระเยซู​ถาม​พวกเขา​ว่า 42 “พวกท่าน​คิด​อย่างไร​เกี่ยวกับ​พระคริสต์? พระองค์​เป็น​บุตร​ของ​ใคร?”

พวกเขา​ตอบ​พระองค์​ว่า “ของ​ดาวิด”

43 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ถ้าอย่างนั้น ทำไม​ดาวิด​โดย​พระวิญญาณ​จึง​เรียก​พระองค์​ว่า​องค์พระผู้เป็นเจ้า โดย​กล่าว​ว่า

44 ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว​กับ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​ว่า

จง​นั่ง​ที่​ขวามือ​ของ​เรา

จนกว่า​เรา​จะ​ทำ​ให้​ศัตรู​ของ​ท่าน​เป็น​ที่วางเท้า​ของ​ท่าน’?”✡

45 “ถ้า​ดาวิด​เรียก​พระองค์​ว่า​องค์พระผู้เป็นเจ้า แล้ว​พระคริสต์​จะ​เป็น​บุตร​ของ​ดาวิด​ได้​อย่างไร?”

46 ไม่มี​ใคร​ตอบ​พระองค์​ได้​แม้​แต่​คำเดียว และ​นับ​จาก​วันนั้น​ก็​ไม่มี​ใคร​กล้า​ถาม​พระองค์​อีก

23

1 แล้ว​พระเยซู​กล่าว​กับ​ฝูงชน​และ​สาวก​ของ​พระองค์ 2 ว่า “พวกอาลักษณ์​และ​พวกฟาริสี​นั่ง​บน​ที่นั่ง​ของ​โมเสส 3 เพราะฉะนั้น ทุกสิ่ง​ที่​พวกเขา​บอก​ให้​พวกท่าน​ถือปฏิบัติ ก็​จง​ถือปฏิบัติ​และ​ทำ แต่​อย่า​ทำ​ตาม​การกระทำ​ของ​พวกเขา เพราะ​พวกเขา​พูด แต่​ไม่​ทำ 4 พวกเขา​มัด​ภาระ​หนัก​ที่​แบก​ลำบาก แล้ว​วาง​บน​บ่า​ของ​คนอื่น แต่​ตัวเอง​ไม่​ยอม​ขยับ​แม้​แต่​นิ้วเดียว​เพื่อ​ช่วย​ยก 5 ทุกสิ่ง​ที่​พวกเขา​ทำ ก็​ทำ​เพื่อ​ให้​คน​เห็น พวกเขา​ทำ​กล่องพระคัมภีร์* ให้​กว้าง และ​ทำ​ชายครุย† ของ​เสื้อผ้า​ให้​ยาว 6 พวกเขา​ชอบ​ที่นั่ง​อัน​มีเกียรติ​ใน​งานเลี้ยง และ​ที่นั่ง​ดีที่สุด​ใน​สถานที่​ประชุม​ของ​ชาวยิว 7 ชอบ​ให้​คน​ทักทาย​ใน​ตลาด และ​ชอบ​ให้​ผู้คน​เรียก​พวกเขา​ว่า ‘รับบี รับบี’‡ 8 แต่​พวกท่าน​อย่า​ให้​ใคร​เรียก​ว่า ‘รับบี’ เพราะ​พวกท่าน​มี​อาจารย์​เพียง​ผู้เดียว คือ​พระคริสต์ และ​พวกท่าน​ทุกคน​เป็น​พี่น้อง​กัน 9 อย่า​เรียก​ใคร​บน​โลก​ว่า​บิดา​ของ​พวกท่าน เพราะ​พวกท่าน​มี​พระบิดา​เพียง​องค์เดียว คือ​พระองค์​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์ 10 และ​อย่า​ให้​ใคร​เรียก​พวกท่าน​ว่า​นาย เพราะ​พวกท่าน​มี​นาย​เพียง​ผู้เดียว คือ​พระคริสต์ 11 แต่​ผู้​ที่​ยิ่งใหญ่​ที่สุด​ใน​พวกท่าน จะ​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​พวกท่าน 12 ผู้ใด​ยก​ตน​ขึ้น จะ​ถูก​ทำ​ให้​ต่ำลง และ​ผู้ใด​ถ่อม​ตน จะ​ได้รับ​การ​ยก​ขึ้น

13 “วิบัติ​แก่​พวกท่าน พวกอาลักษณ์​และ​พวกฟาริสี คนหน้าซื่อใจคด! เพราะ​พวกท่าน​ฮุบ​เอา​บ้านเรือน​ของ​หญิงม่าย และ​แสร้ง​อธิษฐาน​ยืดยาว เพราะฉะนั้น พวกท่าน​จะ​ได้รับ​การลงโทษ​หนัก​ยิ่งขึ้น

14 “แต่วิบัติ​แก่​พวกท่าน พวกอาลักษณ์​และ​พวกฟาริสี คนหน้าซื่อใจคด! เพราะ​พวกท่าน​ปิด​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​ต่อหน้า​มนุษย์ พวกท่าน​เอง​ไม่​เข้า และ​ยัง​ไม่​ยอม​ให้​คน​ที่​กำลัง​จะ​เข้า​ได้​เข้า§ 15 วิบัติ​แก่​พวกท่าน พวกอาลักษณ์​และ​พวกฟาริสี คนหน้าซื่อใจคด! เพราะ​พวกท่าน​เดินทาง​ทั้ง​ทางทะเล​และ​ทางบก เพื่อ​ทำ​ให้​คนหนึ่ง​เปลี่ยน​มานับถือ​ศาสนา​ของ​พวกท่าน และ​เมื่อ​เขา​เปลี่ยน​แล้ว พวกท่าน​ทำ​ให้​เขา​เป็น​บุตร​ของ​เกเฮนนา* มากกว่า​พวกท่าน​ถึง​สองเท่า

16 “วิบัติ​แก่​พวกท่าน ผู้นำทาง​ที่​ตาบอด ผู้​พูด​ว่า ‘ใคร​สาบาน​โดย​อ้าง​พระวิหาร ก็​ไม่มี​ผล แต่​ใคร​สาบาน​โดย​อ้าง​ทอง​ของ​พระวิหาร ก็​มี​พันธะ​ต้อง​ทำ​ตาม’ 17 คนโง่​ตาบอด! สิ่งใด​ยิ่งใหญ่​กว่า ทอง หรือ​พระวิหาร​ที่​ทำ​ให้​ทอง​นั้น​บริสุทธิ์? 18 และ​พวกท่าน​ยัง​พูด​ว่า ‘ใคร​สาบาน​โดย​อ้าง​แท่นบูชา ก็​ไม่มี​ผล แต่​ใคร​สาบาน​โดย​อ้าง​ของถวาย​ที่​อยู่​บน​แท่น ก็​มี​พันธะ​ต้อง​ทำ​ตาม’ 19 คนโง่​ตาบอด! สิ่งใด​ยิ่งใหญ่​กว่า ของถวาย หรือ​แท่นบูชา​ที่​ทำ​ให้​ของถวาย​นั้น​บริสุทธิ์? 20 เพราะฉะนั้น ผู้​ที่​สาบาน​โดย​อ้าง​แท่นบูชา ก็​สาบาน​โดย​อ้าง​ทั้ง​แท่นบูชา​และ​ทุกสิ่ง​ที่​อยู่​บน​นั้น 21 ผู้​ที่​สาบาน​โดย​อ้าง​พระวิหาร ก็​สาบาน​โดย​อ้าง​ทั้ง​พระวิหาร​และ​พระองค์​ผู้​ได้​ประทับอยู่† ใน​นั้น 22 และ​ผู้​ที่​สาบาน​โดย​อ้าง​สวรรค์ ก็​สาบาน​โดย​อ้าง​พระที่นั่ง​ของ​พระเจ้า และ​พระองค์​ผู้​ประทับ​บน​พระที่นั่ง

23 “วิบัติ​แก่​พวกท่าน พวกอาลักษณ์​และ​พวกฟาริสี คนหน้าซื่อใจคด! เพราะ​พวกท่าน​ถวาย​หนึ่งในสิบ​ของ​สะระแหน่ ผักชีลาว และ​ยี่หร่า‡ แต่​กลับ​ละเลย​เรื่อง​สำคัญ​กว่า​ใน​ธรรมบัญญัติ คือ​ความยุติธรรม ความเมตตา และ​ความเชื่อ พวกท่าน​ควร​ทำ​สิ่งเหล่านี้ โดย​ไม่​ละเลย​สิ่งอื่น 24 ผู้นำทาง​ตาบอด ผู้​กรอง​ตัวริ้น​ออก แต่​กลับ​กลืน​อูฐ​ทั้งตัว!

25 “วิบัติ​แก่​พวกท่าน พวกอาลักษณ์​และ​พวกฟาริสี คนหน้าซื่อใจคด! เพราะ​พวกท่าน​ล้าง​ด้านนอก​ของ​ถ้วย​และ​จาน แต่​ด้านใน​เต็ม​ไป​ด้วย​การรีดไถ​และ​ความอธรรม§ 26 ฟาริสี​ตาบอด! จง​ล้าง​ด้านใน​ของ​ถ้วย​และ​จาน​ก่อน เพื่อ​ด้านนอก​จะ​สะอาด​ด้วย

27 “วิบัติ​แก่​พวกท่าน พวกอาลักษณ์​และ​พวกฟาริสี คนหน้าซื่อใจคด! เพราะ​พวกท่าน​เหมือน​อุโมงค์ฝังศพ​ที่​ทา​สีขาว ภายนอก​ดู​สวยงาม แต่​ภายใน​เต็ม​ไป​ด้วย​กระดูก​คนตาย และ​สิ่ง​ไม่สะอาด​ทุกอย่าง 28 พวกท่าน​ก็​เช่นกัน ภายนอก​ดู​ชอบธรรม​ต่อหน้า​มนุษย์ แต่​ภายใน​เต็ม​ไป​ด้วย​ความหน้าซื่อใจคด​และ​ความชั่วร้าย

29 “วิบัติ​แก่​พวกท่าน พวกอาลักษณ์​และ​พวกฟาริสี คนหน้าซื่อใจคด! เพราะ​พวกท่าน​สร้าง​อุโมงค์ฝังศพ​ของ​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ และ​ตกแต่ง​อุโมงค์ฝังศพ​ของ​คนชอบธรรม 30 แล้ว​พูด​ว่า ‘ถ้า​เรา​มีชีวิต​อยู่​ใน​สมัย​บรรพบุรุษ​ของ​เรา เรา​คง​ไม่​ร่วมมือ​กับ​พวกเขา​ในการ​หลั่ง​เลือด​ผู้เผยพระวจนะ’ 31 ดังนั้น พวกท่าน​ก็​เป็น​พยาน​กล่าวโทษ​ตัวเอง ว่า​พวกท่าน​เป็น​ลูกหลาน​ของ​คน​ที่​ฆ่า​ผู้เผยพระวจนะ 32 เพราะฉะนั้น จง​เติม​เครื่องตวง​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกท่าน​ให้​เต็ม 33 พวกงู พวก​ลูกงูพิษ! พวกท่าน​จะ​หนี​พ้น​การพิพากษา​แห่ง​เกเฮนนา​ได้​อย่างไร?* 34 เพราะฉะนั้น เรา​ส่ง​ผู้เผยพระวจนะ นักปราชญ์ และ​อาลักษณ์​มา​หา​พวกท่าน บางคน​พวกท่าน​จะ​ฆ่า​และ​ตรึงกางเขน บางคน​พวกท่าน​จะ​เฆี่ยน​ใน​สถานที่​ประชุม​ของ​ชาวยิว และ​ข่มเหง​จาก​เมืองหนึ่ง​ไป​อีกเมืองหนึ่ง 35 เพื่อ​เลือด​ของ​คนชอบธรรม​ทั้งหมด​ที่​หลั่ง​บน​แผ่นดินโลก​จะ​ตก​อยู่​เหนือ​พวกท่าน ตั้งแต่​เลือด​ของ​อาเบล​ผู้ชอบธรรม จนถึง​เลือด​ของ​เศคาริยาห์​บุตร​ของ​บาราคิยาห์ ซึ่ง​พวกท่าน​ฆ่า​ระหว่าง​สถานศักดิ์สิทธิ์​กับ​แท่นบูชา 36 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า สิ่งเหล่านี้​ทั้งหมด​จะ​เกิด​แก่​คน​รุ่นนี้

37 “เยรูซาเล็ม เยรูซาเล็ม ผู้​ฆ่า​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ และ​เอา​หิน​ขว้าง​คน​ที่​ถูก​ส่ง​มา​หา​เจ้า! เรา​อยาก​รวบรวม​ลูก ๆ​ของ​เจ้า​ไว้​ด้วยกัน​กี่ครั้ง​แล้ว เหมือน​แม่ไก่​รวบรวม​ลูกเจี๊ยบ​ไว้​ใต้​ปีก แต่​เจ้า​ไม่​ยอม! 38 บ้าน​ของ​เจ้า​ถูก​ทิ้ง​ไว้​ให้​รกร้าง 39 เพราะ​เรา​บอก​เจ้า​ว่า นับ​จาก​นี้​เจ้า​จะ​ไม่​เห็น​เรา จนกว่า​เจ้า​จะ​พูด​ว่า ‘ผู้​ที่​มา​ใน​พระนาม​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ย่อม​เป็นสุข!’ ”✡

24

1 พระเยซู​ออก​จาก​พระวิหาร และ​กำลัง​เดิน​ไป สาวก​ของ​พระองค์​เข้ามา​ชี้​ให้​พระองค์​ดู​อาคาร​ของ​พระวิหาร 2 แต่​พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​เห็น​สิ่งเหล่านี้​ทั้งหมด​ใช่ไหม? เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า ที่นี่​จะ​ไม่​มี​หิน​เหลือ​ซ้อน​กัน​แม้​แต่​ก้อนเดียว ทุกก้อน​จะ​ถูก​รื้อ​ลง”

3 ขณะ​พระองค์​นั่ง​อยู่​บน​ภูเขามะกอกเทศ สาวก​เข้ามา​หา​พระองค์​เป็นการส่วนตัว และ​ถาม​ว่า “โปรด​บอก​พวกเรา​ว่า สิ่งเหล่านี้​จะ​เกิด​ขึ้น​เมื่อไร? และ​อะไร​คือ​หมายสำคัญ​แห่ง​การเสด็จมา​ของ​ท่าน กับ​การสิ้นสุด​ของ​ยุค?”

4 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “จง​ระวัง​อย่า​ให้​ใคร​หลอก​พวกท่าน 5 เพราะ​หลายคน​จะ​มา​ใน​นาม​ของ​เรา และ​พูด​ว่า ‘เรา​คือ​พระคริสต์’ แล้ว​จะ​ทำ​ให้​คน​มากมาย​หลงผิด 6 พวกท่าน​จะ​ได้ยิน​เรื่อง​สงคราม และ​ข่าวลือ​เรื่อง​สงคราม อย่า​ตื่นตระหนก เพราะ​สิ่งเหล่านี้​ต้อง​เกิด​ขึ้น แต่​ยัง​ไม่​ถึง​จุดจบ 7 ชนชาติ​จะ​ลุก​ขึ้น​ต่อสู้​ชนชาติ และ​อาณาจักร​ต่อสู้​อาณาจักร จะ​เกิด​การกันดารอาหาร โรคระบาด และ​แผ่นดินไหว​ใน​ที่ต่าง ๆ 8 แต่​ทั้งหมด​นี้​เป็น​เพียง​การเริ่มต้น​ของ​ความเจ็บปวด​ก่อน​คลอด

9 “แล้ว​พวกเขา​จะ​มอบ​พวกท่าน​ให้​ถูก​กดขี่ และ​จะ​ฆ่า​พวกท่าน ทุกชนชาติ​จะ​เกลียดชัง​พวกท่าน​เพราะ​นาม​ของ​เรา 10 เวลานั้น หลายคน​จะ​สะดุดล้ม จะ​ทรยศ​กัน และ​เกลียดชัง​กัน 11 จะ​มี​ผู้เผยพระวจนะ​เท็จ​หลายคน​เกิด​ขึ้น และ​ทำ​ให้​คน​มากมาย​หลงผิด 12 เพราะ​ความชั่วร้าย​จะ​เพิ่มขึ้น ความรัก​ของ​คน​จำนวนมาก​จะ​เย็นชา​ลง 13 แต่​ผู้​ที่​อดทน​จน​ถึง​ที่สุด​จะ​รอด 14 ข่าวดี​เรื่อง​อาณาจักร​นี้​จะ​ได้รับ​การประกาศ​ไป​ทั่ว​โลก เพื่อ​เป็น​พยาน​แก่​ทุกชนชาติ แล้ว​จุดจบ​จะ​มาถึง

15 “เพราะฉะนั้น เมื่อ​พวกท่าน​เห็น​สิ่งน่ารังเกียจ​แห่ง​ความรกร้าง✡ ซึ่ง​กล่าว​ไว้​ผ่าน​ดาเนียล​ผู้เผยพระวจนะ ยืน​อยู่​ใน​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์ (ผู้​อ่าน​จง​เข้าใจ) 16 เวลานั้น คน​ที่​อยู่​ใน​แคว้นยูเดีย​จง​หนี​ไป​ยัง​ภูเขา 17 คน​ที่​อยู่​บน​ดาดฟ้า​อย่า​ลงมา​เอา​สิ่งของ​ใน​บ้าน 18 คน​ที่​อยู่​ใน​ทุ่ง​อย่า​กลับ​ไป​เอา​เสื้อผ้า​ของ​ตน 19 วิบัติ​แก่​หญิง​มีครรภ์ และ​มารดา​ที่​กำลัง​ให้นม​ลูก​ใน​วันเหล่านั้น! 20 จง​อธิษฐาน​ขอ​อย่า​ให้​การหนี​ของ​พวกท่าน​เกิด​ขึ้น​ใน​ฤดูหนาว หรือ​ใน​วันสะบาโต 21 เพราะ​เวลานั้น​จะ​มี​ความทุกข์ยาก​ใหญ่หลวง* อย่าง​ที่​ไม่เคย​มี​มาตั้งแต่​เริ่มต้น​โลก​จน​ถึง​บัดนี้ และ​จะ​ไม่​มี​อีก 22 ถ้า​วันเหล่านั้น​ไม่​ถูก​ทำ​ให้​สั้นลง ก็​จะ​ไม่มี​มนุษย์​คนใด​รอด แต่​เพราะ​เห็นแก่​ผู้​ที่​ได้รับ​เลือก วันเหล่านั้น​จะ​ถูก​ทำ​ให้​สั้นลง

23 “ถ้า​เวลานั้น​มี​ใคร​บอก​พวกท่าน​ว่า ‘ดูสิ พระคริสต์​อยู่​ที่นี่!’ หรือ ‘ดูสิ อยู่​ที่นั่น!’ อย่า​เชื่อ 24 เพราะ​จะ​มี​พระคริสต์​เท็จ​และ​ผู้เผยพระวจนะ​เท็จ​เกิด​ขึ้น พวกเขา​จะ​แสดง​หมายสำคัญ​และ​การอัศจรรย์​ใหญ่หลวง เพื่อ​จะ​หลอก​แม้​แต่​ผู้​ที่​ได้รับ​เลือก ถ้า​เป็นไปได้

25 “เรา​บอก​พวกท่าน​ไว้​ล่วงหน้า​แล้ว

26 “เพราะฉะนั้น ถ้า​พวกเขา​บอก​พวกท่าน​ว่า ‘ดูสิ พระองค์​อยู่​ใน​ถิ่นทุรกันดาร’ อย่า​ออกไป หรือ​ว่า ‘ดูสิ พระองค์​อยู่​ใน​ห้อง​ด้านใน’ อย่า​เชื่อ 27 เพราะ​ฟ้าแลบ​จาก​ทิศตะวันออก​มองเห็น​ได้​ถึง​ทิศตะวันตก​ฉันใด การเสด็จมา​ของ​บุตรมนุษย์​ก็​จะ​เป็น​ฉันนั้น 28 ซากศพ​อยู่​ที่​ไหน ฝูง​แร้ง† ก็​จะ​รวมตัว​กัน​ที่นั่น

29 “ทันที​หลัง​ความทุกข์ยาก‡ ใน​วันเหล่านั้น ดวงอาทิตย์​จะ​มืด ดวงจันทร์​จะ​ไม่​ส่องแสง ดวงดาว​จะ​ตก​จาก​ฟ้า และ​พลัง​แห่ง​สวรรค์​จะ​สั่นสะเทือน✡ 30 แล้ว​หมายสำคัญ​ของ​บุตรมนุษย์​จะ​ปรากฏ​บน​ท้องฟ้า ทุกเผ่า​บน​แผ่นดินโลก​จะ​คร่ำครวญ และ​จะ​เห็น​บุตรมนุษย์​มา​บน​เมฆ​แห่ง​ท้องฟ้า ด้วย​ฤทธิ์เดช​และ​พระสิริ​ยิ่งใหญ่ 31 พระองค์​จะ​ส่ง​เหล่า​ทูตสวรรค์​ของ​พระองค์​ออกไป พร้อม​เสียง​แตร​ดัง และ​พวกเขา​จะ​รวบรวม​ผู้​ที่​พระองค์​ทรง​เลือก​จาก​ลม​ทั้งสี่ ตั้งแต่​ปลายฟ้า​ด้านหนึ่ง​ถึง​อีกด้านหนึ่ง

32 “จง​เรียนรู้​อุปมา​จาก​ต้นมะเดื่อ เมื่อ​กิ่ง​ของ​มัน​อ่อน และ​ผลิ​ใบ พวกท่าน​ก็​รู้ว่า​ฤดูร้อน​ใกล้​แล้ว 33 เช่นเดียวกัน เมื่อ​พวกท่าน​เห็น​สิ่งเหล่านี้​ทั้งหมด ก็​จง​รู้ว่า​พระองค์​อยู่​ใกล้​แล้ว ถึง​หน้าประตู 34 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า คน​รุ่นนี้§ จะ​ไม่​ผ่าน​ไป จนกว่า​สิ่งเหล่านี้​ทั้งหมด​จะ​สำเร็จ 35 สวรรค์​และ​โลก​จะ​ผ่าน​ไป แต่​ถ้อยคำ​ของ​เรา​จะ​ไม่​ผ่าน​ไป

36 “แต่​วัน​และ​เวลานั้น​ไม่มี​ใคร​รู้ แม้​แต่​ทูตสวรรค์​ใน​สวรรค์* มี​แต่​พระบิดา​ของ​เรา​เท่านั้น​ที่​รู้ 37 ใน​สมัย​ของ​โนอาห์​เป็น​อย่างไร การเสด็จมา​ของ​บุตรมนุษย์​ก็​จะ​เป็น​อย่างนั้น 38 เพราะ​ใน​วัน​ก่อน​น้ำท่วม​เหล่านั้น มี​ทั้ง​การกิน การดื่ม การแต่งงาน และ​การ​ยก​ให้​แต่งงาน จนถึง​วันที่​โนอาห์​เข้า​เรือ 39 พวกเขา​ไม่​รู้​อะไร จน​น้ำท่วม​มา​และ​พัด​พวกเขา​ไป​หมด การเสด็จมา​ของ​บุตรมนุษย์​ก็​จะ​เป็น​อย่างนั้น 40 เวลานั้น จะ​มี​ชาย​สองคน​อยู่​ใน​ทุ่ง คนหนึ่ง​จะ​ถูก​รับ​ไป อีกคน​จะ​ถูก​ทิ้ง​ไว้ 41 จะ​มี​หญิง​สองคน​กำลัง​โม่​แป้ง​อยู่ คนหนึ่ง​จะ​ถูก​รับ​ไป อีกคน​จะ​ถูก​ทิ้ง​ไว้ 42 เพราะฉะนั้น จง​เฝ้าระวัง เพราะ​พวกท่าน​ไม่​รู้ว่า​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​พวกท่าน​จะ​มา​เวลา​ใด 43 แต่​จง​รู้​ข้อนี้​ว่า ถ้า​เจ้าของบ้าน​รู้ว่า​ขโมย​จะ​มา​ใน​ยาม​ไหน​ของ​กลางคืน เขา​คง​เฝ้า​อยู่ และ​ไม่​ยอม​ให้​ขโมย​งัด​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​ตน 44 เพราะฉะนั้น พวกท่าน​ก็​จง​เตรียมพร้อม เพราะ​บุตรมนุษย์​จะ​มา​ใน​เวลา​ที่​พวกท่าน​ไม่​คาดคิด

45 “ถ้าอย่างนั้น ใคร​คือ​คนรับใช้​ที่​ซื่อสัตย์​และ​ฉลาด ซึ่ง​นาย​แต่งตั้ง​ให้​ดูแล​คน​ใน​บ้าน เพื่อ​แจก​อาหาร​ให้​พวกเขา​ตาม​เวลา? 46 คนรับใช้​คนนั้น​ย่อม​เป็นสุข เมื่อ​นาย​กลับมา​แล้ว​พบว่า​เขา​กำลัง​ทำ​เช่นนั้น 47 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า นาย​จะ​แต่งตั้ง​เขา​ให้​ดูแล​ทรัพย์สิน​ทั้งหมด 48 แต่​ถ้า​คนรับใช้​ชั่ว​คนนั้น​คิด​ใน​ใจ​ว่า ‘นาย​ของ​เรา​ยัง​ไม่​กลับมา’ 49 แล้ว​เริ่ม​ตี​เพื่อน​คนรับใช้ และ​กิน​ดื่ม​กับ​คนเมา 50 นาย​ของ​คนรับใช้​คนนั้น​จะ​มา​ใน​วันที่​เขา​ไม่​คาดคิด และ​ใน​เวลา​ที่​เขา​ไม่​รู้ 51 แล้ว​จะ​ฟัน​เขา​เป็น​ชิ้น ๆ และ​ให้​เขา​มี​ส่วน​ร่วม​กับ​พวกคนหน้าซื่อใจคด ที่นั่น​จะ​มี​การร้องไห้​และ​ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน

25

1 “เวลา​นั้น อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​จะ​เปรียบ​เหมือน​หญิงสาว​พรหมจารี​สิบ​คน ซึ่ง​ถือ​ตะเกียง​ของ​ตน​ออก​ไป​รอ​รับ​เจ้าบ่าว 2 ใน​พวก​นาง มี​ห้า​คน​โง่ และ​ห้า​คน​ฉลาด 3 คน​โง่​เอา​ตะเกียง​ไป แต่​ไม่​ได้​เอา​น้ำมัน​ไป​ด้วย 4 ส่วน​คน​ฉลาด​เอา​น้ำมัน​ใส่​ภาชนะ​ไป​พร้อม​กับ​ตะเกียง 5 เมื่อ​เจ้าบ่าว​ยัง​มา​ช้า พวก​นาง​ทุก​คน​ก็​ง่วง​และ​หลับ​ไป 6 พอ​ถึง​เที่ยงคืน ก็​มี​เสียง​ร้อง​ว่า ‘ดู​สิ เจ้าบ่าว​มา​แล้ว! ออก​ไป​รับ​เขา​เถอะ!’ 7 หญิงสาว​พรหมจารี​ทั้ง​หมด​จึง​ลุก​ขึ้น และ​ตัดแต่ง​ไส้​ตะเกียง​ของ​ตน* 8 คน​โง่​พูด​กับ​คน​ฉลาด​ว่า ‘แบ่ง​น้ำมัน​ของ​พวก​ท่าน​ให้​พวก​เรา​บ้าง เพราะ​ตะเกียง​ของ​พวก​เรา​กำลัง​จะ​ดับ’ 9 แต่​คน​ฉลาด​ตอบ​ว่า ‘ถ้า​น้ำมัน​ไม่​พอ​ทั้ง​สำหรับ​พวก​เรา​และ​พวก​ท่าน​ล่ะ? พวก​ท่าน​ไป​หา​คน​ขาย แล้ว​ซื้อ​สำหรับ​ตัวเอง​ดีกว่า’ 10 ระหว่าง​ที่​พวก​นาง​ออก​ไป​ซื้อ เจ้าบ่าว​ก็​มา คน​ที่​เตรียม​พร้อม​จึง​เข้า​ไป​ใน​งานเลี้ยง​แต่งงาน​พร้อม​กับ​เขา แล้ว​ประตู​ก็​ปิด 11 หลัง​จาก​นั้น หญิงสาว​พรหมจารี​คน​อื่น ๆ ก็​มา และ​พูด​ว่า ‘ท่าน​คะ ท่าน​คะ เปิด​ให้​พวก​เรา​ด้วย’ 12 แต่​เขา​ตอบ​ว่า ‘เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวก​ท่าน​ว่า เรา​ไม่​รู้จัก​พวก​ท่าน’ 13 เพราะฉะนั้น จง​เฝ้า​ระวัง เพราะ​พวก​ท่าน​ไม่​รู้​วัน​หรือ​เวลา​ที่​บุตรมนุษย์​จะ​มา

14 “เพราะ​เรื่อง​นี้​เปรียบ​เหมือน​ชาย​คน​หนึ่ง​กำลัง​จะ​เดินทาง​ไป​ต่างถิ่น เขา​เรียก​คนรับใช้​ของ​ตน และ​มอบ​ทรัพย์สิน​ให้​พวกเขา​ดูแล 15 เขา​ให้​คน​หนึ่ง​ห้า​ตะลันต์† อีก​คน​สอง​ตะลันต์ และ​อีก​คน​หนึ่ง​ตะลันต์ ตาม​ความสามารถ​ของ​แต่ละ​คน แล้ว​เขา​ก็​ออก​เดินทาง 16 คน​ที่​ได้​รับ​ห้า​ตะลันต์​ไป​ทำ​การค้า​ทันที และ​ได้​กำไร​เพิ่ม​อีก​ห้า​ตะลันต์ 17 คน​ที่​ได้​สอง​ตะลันต์​ก็​ได้​เพิ่ม​อีก​สอง​ตะลันต์​เช่น​กัน 18 แต่​คน​ที่​ได้​หนึ่ง​ตะลันต์​ออก​ไป​ขุด​หลุม​ใน​ดิน แล้ว​ซ่อน​เงิน​ของ​นาย​ไว้

19 “หลัง​จาก​นั้น​นาน​มาก นาย​ของ​คนรับใช้​เหล่านั้น​กลับ​มา และ​ชำระ​บัญชี​กับ​พวกเขา 20 คน​ที่​ได้​รับ​ห้า​ตะลันต์​นำ​อีก​ห้า​ตะลันต์​มา และ​พูด​ว่า ‘ท่าน​มอบ​ห้า​ตะลันต์​ให้​ข้าพเจ้า ดู​สิ ข้าพเจ้า​ได้​เพิ่ม​มา​อีก​ห้า​ตะลันต์’

21 “นาย​กล่าว​กับ​เขา​ว่า ‘ดี​มาก คนรับใช้​ที่​ดี​และ​ซื่อสัตย์ เจ้า​ซื่อสัตย์​ใน​เรื่อง​เล็กน้อย เรา​จะ​ให้​เจ้า​ดูแล​เรื่อง​มากมาย จง​มา​ร่วม​ยินดี​กับ​นาย​ของ​เจ้า’

22 “คน​ที่​ได้​สอง​ตะลันต์​ก็​มา และ​พูด​ว่า ‘ท่าน​มอบ​สอง​ตะลันต์​ให้​ข้าพเจ้า ดู​สิ ข้าพเจ้า​ได้​เพิ่ม​มา​อีก​สอง​ตะลันต์’

23 “นาย​กล่าว​กับ​เขา​ว่า ‘ดี​มาก คนรับใช้​ที่​ดี​และ​ซื่อสัตย์ เจ้า​ซื่อสัตย์​ใน​เรื่อง​เล็กน้อย เรา​จะ​ให้​เจ้า​ดูแล​เรื่อง​มากมาย จง​มา​ร่วม​ยินดี​กับ​นาย​ของ​เจ้า’

24 “ส่วน​คน​ที่​ได้​รับ​หนึ่ง​ตะลันต์​ก็​มา และ​พูด​ว่า ‘ข้าพเจ้า​รู้​ว่า​ท่าน​เป็น​คน​เข้มงวด เก็บเกี่ยว​ใน​ที่​ที่​ท่าน​ไม่​ได้​หว่าน และ​รวบรวม​ใน​ที่​ที่​ท่าน​ไม่​ได้​โปรย 25 ข้าพเจ้า​กลัว จึง​ไป​ซ่อน​ตะลันต์​ของ​ท่าน​ไว้​ใน​ดิน นี่​คือ​ของ​ของ​ท่าน’

26 “แต่​นาย​ตอบ​เขา​ว่า ‘เจ้า​คนรับใช้​ชั่ว​และ​เกียจคร้าน เจ้า​รู้​ว่า​เรา​เก็บเกี่ยว​ใน​ที่​ที่​เรา​ไม่​ได้​หว่าน และ​รวบรวม​ใน​ที่​ที่​เรา​ไม่​ได้​โปรย 27 ถ้า​อย่างนั้น เจ้า​ควร​นำ​เงิน​ของ​เรา​ไป​ฝาก​ไว้​กับ​นายธนาคาร เมื่อ​เรา​กลับ​มา เรา​ก็​จะ​ได้​รับ​เงิน​ของ​เรา​คืน​พร้อม​ดอกเบี้ย 28 เพราะฉะนั้น จง​เอา​ตะลันต์​จาก​เขา แล้ว​ให้​แก่​คน​ที่​มี​สิบ​ตะลันต์ 29 เพราะ​ทุก​คน​ที่​มี จะ​ได้​รับ​เพิ่ม และ​จะ​มี​อย่าง​เหลือเฟือ แต่​คน​ที่​ไม่​มี แม้​สิ่ง​ที่​เขา​มี​ก็​จะ​ถูก​เอา​ไป 30 ส่วน​คนรับใช้​ที่​ไร้​ประโยชน์​นั้น จง​โยน​ออก​ไป​ใน​ความมืด​ภายนอก ที่​นั่น​จะ​มี​การ​ร้องไห้​และ​ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน’

31 “เมื่อ​บุตรมนุษย์​มา​ใน​พระสิริ​ของ​พระองค์ พร้อม​กับ​เหล่า​ทูตสวรรค์​ผู้บริสุทธิ์​ทั้ง​หมด พระองค์​จะ​นั่ง​บน​บัลลังก์​แห่ง​พระสิริ​ของ​พระองค์ 32 ทุก​ชนชาติ​จะ​มา​รวม​อยู่​ต่อหน้า​พระองค์ และ​พระองค์​จะ​แยก​พวกเขา​ออก​จาก​กัน เหมือน​ผู้เลี้ยงแกะ​แยก​แกะ​ออก​จาก​แพะ 33 พระองค์​จะ​ให้​แกะ​อยู่​ทาง​ขวา และ​แพะ​อยู่​ทาง​ซ้าย 34 แล้ว​กษัตริย์​จะ​กล่าว​กับ​คน​ทาง​ขวา​ว่า ‘มา​เถอะ พวก​ท่าน​ผู้​ได้​รับ​พร​จาก​พระบิดา​ของ​เรา จง​รับ​อาณาจักร​ที่​เตรียม​ไว้​สำหรับ​พวก​ท่าน​ตั้งแต่​การ​วาง​รากฐาน​ของ​โลก​เป็น​มรดก 35 เพราะ​เมื่อ​เรา​หิว พวก​ท่าน​ให้​อาหาร​เรา เมื่อ​เรา​กระหาย พวก​ท่าน​ให้​เรา​ดื่ม เรา​เป็น​คน​แปลกหน้า พวก​ท่าน​ก็​ต้อนรับ​เรา 36 เรา​เปลือยกาย พวก​ท่าน​ก็​ให้​เสื้อผ้า​เรา เรา​ป่วย พวก​ท่าน​ก็​มา​เยี่ยม เรา​อยู่​ใน​คุก พวก​ท่าน​ก็​มา​หา​เรา’

37 “แล้ว​คนชอบธรรม​จะ​ตอบ​พระองค์​ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า เมื่อไร​ที่​พวก​เรา​เห็น​ท่าน​หิว​แล้ว​ให้​อาหาร หรือ​เห็น​ท่าน​กระหาย​แล้ว​ให้​ดื่ม? 38 เมื่อไร​ที่​พวก​เรา​เห็น​ท่าน​เป็น​คน​แปลกหน้า​แล้ว​ต้อนรับ หรือ​เห็น​ท่าน​เปลือยกาย​แล้ว​ให้​เสื้อผ้า? 39 เมื่อไร​ที่​พวก​เรา​เห็น​ท่าน​ป่วย หรือ​อยู่​ใน​คุก แล้ว​มา​หา​ท่าน?’

40 “กษัตริย์​จะ​ตอบ​พวกเขา​ว่า ‘เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวก​ท่าน​ว่า เมื่อ​พวก​ท่าน​ทำ​สิ่ง​นี้​แก่​พี่น้อง​ของ​เรา​คน​หนึ่ง แม้​แต่​คน​ที่​เล็กน้อย​ที่สุด‡ พวก​ท่าน​ก็​ทำ​แก่​เรา’ 41 แล้ว​พระองค์​จะ​กล่าว​กับ​คน​ทาง​ซ้าย​ด้วย​ว่า ‘พวก​เจ้า​ผู้​ถูก​สาป จง​ไป​จาก​เรา เข้า​สู่​ไฟ​นิรันดร์​ที่​เตรียม​ไว้​สำหรับ​มาร​และ​ทูตสวรรค์​ของ​มัน 42 เพราะ​เรา​หิว พวก​เจ้า​ไม่​ได้​ให้​อาหาร​เรา เรา​กระหาย พวก​เจ้า​ไม่​ได้​ให้​เรา​ดื่ม 43 เรา​เป็น​คน​แปลกหน้า พวก​เจ้า​ไม่​ได้​ต้อนรับ เรา​เปลือยกาย พวก​เจ้า​ไม่​ได้​ให้​เสื้อผ้า เรา​ป่วย​และ​อยู่​ใน​คุก พวก​เจ้า​ไม่​ได้​มา​เยี่ยม​เรา’

44 “แล้ว​พวก​เขา​จะ​ตอบ​ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า เมื่อไร​ที่​พวก​เรา​เห็น​ท่าน​หิว กระหาย เป็น​คน​แปลกหน้า เปลือยกาย ป่วย หรือ​อยู่​ใน​คุก แล้ว​ไม่​ได้​ช่วย​ท่าน?’

45 “แล้ว​พระองค์​จะ​ตอบ​พวกเขา​ว่า ‘เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวก​ท่าน​ว่า เมื่อ​พวก​ท่าน​ไม่​ได้​ทำ​แก่​คน​หนึ่ง​ใน​บรรดา​คน​ที่​เล็กน้อย​ที่สุด​เหล่านี้ พวก​ท่าน​ก็​ไม่​ได้​ทำ​แก่​เรา’ 46 คน​เหล่านี้​จะ​ไป​รับ​การลงโทษ​นิรันดร์ แต่​คนชอบธรรม​จะ​เข้า​สู่​ชีวิต​นิรันดร์”

26

1 เมื่อ​พระเยซู​กล่าว​ถ้อยคำ​ทั้ง​หมด​นี้​จบ​แล้ว พระองค์​กล่าว​กับ​สาวก​ว่า 2 “พวก​ท่าน​รู้​ว่า อีก​สอง​วัน​จะ​ถึง​เทศกาล​ปัสกา และ​บุตรมนุษย์​จะ​ถูก​มอบ​ให้​นำ​ไป​ตรึง​บน​กางเขน”

3 เวลา​นั้น หัวหน้า​ปุโรหิต พวก​อาลักษณ์ และ​พวก​ผู้อาวุโส​ของ​ประชาชน​มา​ชุมนุม​กัน​ใน​ลาน​บ้าน​ของ​มหาปุโรหิต ซึ่ง​ชื่อ​คายาฟาส 4 พวกเขา​ปรึกษา​กัน​ว่า​จะ​จับ​พระเยซู​ด้วย​อุบาย และ​ฆ่า​พระองค์ 5 แต่​พวกเขา​พูด​ว่า “อย่า​ทำ​ใน​ช่วง​เทศกาล มิฉะนั้น​ประชาชน​อาจ​ก่อ​จลาจล”

6 ขณะ​ที่​พระเยซู​อยู่​ที่​เบธานี ใน​บ้าน​ของ​ซีโมน​ผู้​เป็น​โรคเรื้อน 7 มี​หญิง​คน​หนึ่ง​ถือ​ขวด​อะลาบาสเตอร์​ที่​บรรจุ​น้ำมันหอม​ราคา​แพง​มาก​เข้า​มา​หา​พระองค์ และ​เท​น้ำมันหอม​ลง​บน​ศีรษะ​ของ​พระองค์ ขณะ​ที่​พระองค์​นั่ง​อยู่​ที่​โต๊ะอาหาร 8 เมื่อ​สาวก​เห็น ก็​ไม่​พอใจ​อย่าง​ยิ่ง และ​พูด​ว่า “ทำไม​จึง​ทำ​ให้​สูญเปล่า​อย่าง​นี้? 9 น้ำมันหอม​นี้​ขาย​ได้​เงิน​มาก แล้ว​เอา​เงิน​ให้​คน​ยากจน​ก็​ได้”

10 พระเยซู​รู้​เรื่อง​นี้ จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวก​ท่าน​รบกวน​หญิง​คน​นี้​ทำไม? นาง​ได้​ทำ​สิ่ง​ดี​แก่​เรา 11 พวก​ท่าน​มี​คน​ยากจน​อยู่​กับ​พวก​ท่าน​เสมอ แต่​พวก​ท่าน​จะ​ไม่​มี​เรา​อยู่​ด้วย​เสมอ 12 ที่​นาง​เท​น้ำมันหอม​นี้​บน​ร่างกาย​ของ​เรา ก็​เพื่อ​เตรียม​เรา​ไว้​สำหรับ​การ​ฝังศพ 13 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวก​ท่าน​ว่า ไม่​ว่า​ข่าวดี​นี้​จะ​ถูก​ประกาศ​ที่​ใด​ทั่ว​โลก สิ่ง​ที่​หญิง​คน​นี้​ทำ​ก็​จะ​ถูก​กล่าว​ถึง​ที่​นั่น เพื่อ​ระลึก​ถึง​นาง”

14 แล้ว​ยูดาส​อิสคาริโอท คน​หนึ่ง​ใน​สิบสอง​คน ไป​หา​หัวหน้า​ปุโรหิต 15 และ​ถาม​ว่า “พวก​ท่าน​จะ​ให้​อะไร​ข้าพเจ้า ถ้า​ข้าพเจ้า​มอบ​เขา​ให้​พวก​ท่าน?” พวกเขา​จึง​ชั่ง​เงิน​สามสิบ​เหรียญ​ให้​เขา 16 ตั้งแต่​เวลา​นั้น ยูดาส​ก็​หา​โอกาส​ที่​จะ​ทรยศ​พระองค์

17 ใน​วัน​แรก​ของ​เทศกาล​ขนมปัง​ไร้เชื้อ สาวก​มา​หา​พระเยซู และ​ถาม​ว่า “ท่าน​ต้องการ​ให้​พวก​เรา​เตรียม​ปัสกา​ให้​ท่าน​รับประทาน​ที่​ไหน?”

18 พระองค์​กล่าว​ว่า “จง​เข้า​ไป​ใน​เมือง ไป​หา​คน​หนึ่ง แล้ว​บอก​เขา​ว่า ‘อาจารย์​บอก​ว่า “เวลา​ของ​เรา​ใกล้​มา​ถึง​แล้ว เรา​จะ​ฉลอง​ปัสกา​ที่​บ้าน​ของ​ท่าน​พร้อม​กับ​สาวก​ของ​เรา” ’ ”

19 สาวก​ทำ​ตาม​ที่​พระเยซู​สั่ง และ​เตรียม​ปัสกา

20 เมื่อ​ถึง​เวลา​เย็น พระองค์​เอนกาย​รับประทาน​อาหาร​พร้อม​กับ​สาวก​สิบสอง​คน 21 ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลัง​กิน พระองค์​กล่าว​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวก​ท่าน​ว่า คน​หนึ่ง​ใน​พวก​ท่าน​จะ​ทรยศ​เรา”

22 พวกเขา​เศร้าใจ​อย่าง​ยิ่ง และ​เริ่ม​ถาม​พระองค์​ทีละ​คน​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า คง​ไม่​ใช่​ข้าพเจ้า​ใช่ไหม?”

23 พระองค์​ตอบ​ว่า “คน​ที่​จุ่ม​มือ​ลง​ใน​ชาม​พร้อม​กับ​เรา คน​นั้น​จะ​ทรยศ​เรา 24 บุตรมนุษย์​จะ​จาก​ไป​ตาม​ที่​มี​เขียน​ไว้​ถึง​พระองค์ แต่​วิบัติ​แก่​คน​ที่​ทรยศ​บุตรมนุษย์! สำหรับ​คน​นั้น ถ้า​ไม่​ได้​เกิด​มา​ก็​ยัง​ดี​กว่า”

25 ยูดาส คน​ที่​กำลัง​จะ​ทรยศ​พระองค์ ถาม​ว่า “รับบี คง​ไม่​ใช่​ข้าพเจ้า​ใช่ไหม?”

พระองค์​ตอบ​เขา​ว่า “ท่าน​พูด​เอง”

26 ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลัง​กิน พระเยซู​หยิบ​ขนมปัง​ขึ้น​มา กล่าว​ขอบคุณ* แล้ว​หัก​และ​ส่ง​ให้​สาวก พร้อม​กับ​กล่าว​ว่า “รับ​ไป​กิน นี่​คือ​กาย​ของ​เรา” 27 พระองค์​หยิบ​ถ้วย กล่าว​ขอบพระคุณ แล้ว​ส่ง​ให้​พวกเขา พร้อม​กับ​กล่าว​ว่า “พวก​ท่าน​ทุก​คน​จง​ดื่ม​จาก​ถ้วย​นี้ 28 เพราะ​นี่​คือ​โลหิต​ของ​เรา คือ​โลหิต​แห่ง​พันธสัญญา​ใหม่ ซึ่ง​หลั่ง​ออก​เพื่อ​คน​จำนวน​มาก เพื่อ​การ​ยกโทษ​บาป 29 แต่​เรา​บอก​พวก​ท่าน​ว่า ตั้งแต่​นี้​ไป เรา​จะ​ไม่​ดื่ม​ผล​จาก​เถาองุ่น​นี้​อีก จน​ถึง​วัน​ที่​เรา​จะ​ดื่ม​ใหม่​กับ​พวก​ท่าน​ใน​อาณาจักร​ของ​พระบิดา​ของ​เรา”

30 เมื่อ​ร้อง​เพลงสรรเสริญ​แล้ว พวกเขา​ก็​ออก​ไป​ยัง​ภูเขา​มะกอกเทศ

31 แล้ว​พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “คืน​นี้ พวก​ท่าน​ทุก​คน​จะ​สะดุดล้ม​เพราะ​เรา เพราะ​มี​เขียน​ไว้​ว่า ‘เรา​จะ​ตี​ผู้เลี้ยงแกะ และ​แกะ​ใน​ฝูง​จะ​กระจัดกระจาย​ไป’✡ 32 แต่​หลัง​จาก​เรา​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย​แล้ว เรา​จะ​ไป​ยัง​กาลิลี​ก่อน​พวก​ท่าน”

33 เปโตร​ตอบ​พระองค์​ว่า “แม้​ทุก​คน​จะ​สะดุดล้ม​เพราะ​ท่าน ข้าพเจ้า​ก็​จะ​ไม่​สะดุดล้ม​เลย”

34 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​ท่าน​ว่า คืน​นี้ ก่อน​ไก่​ขัน ท่าน​จะ​ปฏิเสธ​เรา​สาม​ครั้ง”

35 เปโตร​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “แม้​ข้าพเจ้า​ต้อง​ตาย​พร้อม​กับ​ท่าน ข้าพเจ้า​ก็​จะ​ไม่​ปฏิเสธ​ท่าน” สาวก​ทุก​คน​ก็​พูด​เช่น​เดียว​กัน

36 แล้ว​พระเยซู​มา​กับ​พวกเขา​ถึง​สถานที่​แห่ง​หนึ่ง​ชื่อ​เกทเสมนี และ​กล่าว​กับ​สาวก​ว่า “นั่ง​อยู่​ที่​นี่ ขณะ​ที่​เรา​ไป​อธิษฐาน​ที่​โน่น” 37 พระองค์​พา​เปโตร และ​บุตร​สอง​คน​ของ​เศเบดี​ไป​ด้วย แล้ว​เริ่ม​เศร้าใจ​และ​ทุกข์ใจ​อย่าง​หนัก 38 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “จิตใจ​ของ​เรา​เศร้า​อย่าง​ยิ่ง จน​แทบ​จะ​ตาย จง​อยู่​ที่​นี่ และ​เฝ้า​ระวัง​กับ​เรา”

39 พระองค์​เดิน​ต่อ​ไป​อีก​เล็กน้อย หมอบ​หน้า​ลง​กับ​พื้น และ​อธิษฐาน​ว่า “พระบิดา​ของ​เรา ถ้า​เป็น​ไป​ได้ ขอ​ให้​ถ้วย​นี้​ผ่าน​พ้น​ไป​จาก​เรา แต่​อย่า​ให้​เป็น​ตาม​ที่​เรา​ต้องการ ให้​เป็น​ตาม​ที่​พระองค์​ต้องการ”

40 พระองค์​กลับ​มา​หา​สาวก และ​พบ​พวกเขา​กำลัง​หลับ จึง​กล่าว​กับ​เปโตร​ว่า “พวก​ท่าน​เฝ้า​ระวัง​กับ​เรา​สัก​หนึ่ง​ชั่วโมง​ไม่​ได้​หรือ? 41 จง​เฝ้า​ระวัง​และ​อธิษฐาน เพื่อ​จะ​ไม่​เข้า​สู่​การ​ทดลอง จิตวิญญาณ​เต็มใจ​ก็​จริง แต่​ร่างกาย​อ่อนแอ”

42 พระองค์​จาก​ไป​อีก​เป็น​ครั้ง​ที่​สอง และ​อธิษฐาน​ว่า “พระบิดา​ของ​เรา ถ้า​ถ้วย​นี้​ไม่​อาจ​ผ่าน​พ้น​ไป​จาก​เรา เว้น​แต่​เรา​จะ​ดื่ม ขอ​ให้​เป็น​ไป​ตาม​ที่​พระองค์​ต้องการ”

43 พระองค์​กลับ​มา​อีก และ​พบ​พวกเขา​กำลัง​หลับ เพราะ​ตา​ของ​พวกเขา​หนัก 44 พระองค์​จึง​ปล่อย​พวกเขา​ไว้ แล้ว​จาก​ไป​อธิษฐาน​เป็น​ครั้ง​ที่​สาม โดย​กล่าว​คำ​เดิม 45 แล้ว​พระองค์​กลับ​มา​หา​สาวก และ​กล่าว​ว่า “พวก​ท่าน​ยัง​นอน​และ​พัก​กัน​อยู่​หรือ? ดู​สิ เวลา​นั้น​ใกล้​มา​ถึง​แล้ว และ​บุตรมนุษย์​กำลัง​ถูก​ทรยศ และ​ถูก​มอบ​ไว้​ใน​มือ​ของ​คนบาป 46 ลุก​ขึ้น ไป​กัน​เถอะ ดู​สิ คน​ที่​ทรยศ​เรา​มา​ใกล้​แล้ว”

47 ขณะ​ที่​พระองค์​ยัง​พูด​อยู่ ยูดาส คน​หนึ่ง​ใน​สิบสอง​คน​ก็​มา​ถึง พร้อม​กับ​ฝูงชน​จำนวน​มาก​ที่​ถือ​ดาบ​และ​ไม้ตะบอง ซึ่ง​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวก​ผู้อาวุโส​ของ​ประชาชน​ส่ง​มา 48 คน​ที่​ทรยศ​พระองค์​ได้​ให้​สัญญาณ​แก่​พวกเขา​ไว้​ว่า “เรา​จูบ​ใคร คน​นั้น​แหละ จง​จับ​เขา” 49 เขา​ตรง​เข้า​ไป​หา​พระเยซู​ทันที และ​กล่าว​ว่า “สวัสดี รับบี!” แล้ว​จูบ​พระองค์

50 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “เพื่อน ท่าน​มา​ที่​นี่​ทำไม?”

แล้ว​พวกเขา​ก็​เข้า​มา​จับ​พระเยซู และ​คุม​ตัว​พระองค์​ไว้ 51 คน​หนึ่ง​ใน​พวก​ที่​อยู่​กับ​พระเยซู​ยื่น​มือ​ไป​ชัก​ดาบ​ออก ฟัน​คนรับใช้​ของ​มหาปุโรหิต และ​ตัด​หู​ของ​เขา​ขาด

52 แล้ว​พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “จง​เก็บ​ดาบ​กลับ​เข้า​ที่​เดิม เพราะ​ทุก​คน​ที่​ใช้​ดาบ​จะ​ตาย​ด้วย​ดาบ 53 หรือ​ท่าน​คิด​ว่า เรา​ขอ​พระบิดา​ของ​เรา​ไม่​ได้​หรือ? และ​พระองค์​จะ​ส่ง​ทูตสวรรค์​มาก​กว่า​สิบสอง​เลกิโอน​มา​ให้​เรา​เดี๋ยว​นี้ 54 ถ้า​อย่าง​นั้น พระคัมภีร์​จะ​สำเร็จ​ได้​อย่าง​ไร ซึ่ง​บอก​ว่า​เรื่อง​นี้​ต้อง​เกิด​ขึ้น?”

55 เวลา​นั้น พระเยซู​กล่าว​กับ​ฝูงชน​ว่า “พวก​ท่าน​ออก​มา​พร้อม​ดาบ​และ​ไม้ตะบอง​เพื่อ​จับ​เรา เหมือน​มา​จับ​โจร​หรือ? ทุก​วัน​เรา​นั่ง​สอน​อยู่​ใน​พระวิหาร แต่​พวก​ท่าน​ไม่​ได้​จับ​เรา 56 แต่​ทั้งหมด​นี้​เกิด​ขึ้น เพื่อ​ให้​พระคัมภีร์​ของ​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ​สำเร็จ”

แล้ว​สาวก​ทุก​คน​ก็​ละ​พระองค์​และ​หนี​ไป

57 คน​ที่​จับ​พระเยซู​พา​พระองค์​ไป​หา​คายาฟาส​มหาปุโรหิต ซึ่ง​พวก​อาลักษณ์​และ​พวก​ผู้อาวุโส​มา​ชุมนุม​กัน​อยู่ 58 เปโตร​ตาม​พระองค์​ไป​ห่าง ๆ จน​ถึง​ลาน​บ้าน​ของ​มหาปุโรหิต แล้ว​เข้า​ไป​นั่ง​กับ​พวก​เจ้าหน้าที่ เพื่อ​ดู​ว่า​เรื่อง​จะ​จบ​อย่าง​ไร

59 หัวหน้า​ปุโรหิต พวก​ผู้อาวุโส และ​สมาชิก​สภา​ทั้ง​หมด​หา​พยาน​เท็จ​มา​กล่าวหา​พระเยซู เพื่อ​จะ​ประหาร​พระองค์ 60 แต่​หา​ไม่​ได้ แม้​จะ​มี​พยาน​เท็จ​หลาย​คน​มา​ให้การ ใน​ที่สุด​มี​พยาน​เท็จ​สอง​คน​มา 61 และ​กล่าว​ว่า “ชาย​คน​นี้​พูด​ว่า ‘เรา​สามารถ​ทำลาย​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า และ​สร้าง​ขึ้น​ใหม่​ใน​สาม​วัน’ ”

62 มหาปุโรหิต​ยืน​ขึ้น และ​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​ไม่​ตอบ​อะไร​เลย​หรือ? คน​เหล่านี้​เป็น​พยาน​กล่าวหา​ท่าน​เรื่อง​อะไร?” 63 แต่​พระเยซู​นิ่ง​เงียบ มหาปุโรหิต​จึง​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ข้าพเจ้า​ให้​ท่าน​สาบาน​ต่อ​พระเจ้า​ผู้ทรงพระชนม์ ให้​บอก​พวก​เรา​ว่า ท่าน​คือ​พระคริสต์ พระบุตร​ของ​พระเจ้า​หรือ​ไม่”

64 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ท่าน​พูด​เอง แต่​เรา​บอก​พวก​ท่าน​ว่า หลัง​จาก​นี้ พวก​ท่าน​จะ​เห็น​บุตรมนุษย์​นั่ง​ทาง​ขวา​ของ​องค์ผู้ทรงฤทธิ์ และ​มา​บน​เมฆ​แห่ง​ท้องฟ้า”

65 มหาปุโรหิต​ฉีก​เสื้อผ้า​ของ​ตน และ​กล่าว​ว่า “เขา​พูด​หมิ่นประมาท​พระเจ้า! พวก​เรา​ยัง​ต้องการ​พยาน​อะไร​อีก? ดู​สิ ตอน​นี้​พวก​ท่าน​ได้ยิน​คำ​หมิ่นประมาท​ของ​เขา​แล้ว 66 พวก​ท่าน​คิด​อย่าง​ไร?”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “เขา​สมควร​ตาย!” 67 แล้ว​พวกเขา​ถ่มน้ำลาย​ใส่​หน้า​พระองค์ ชก​พระองค์ และ​บาง​คน​ตบ​พระองค์ 68 พร้อม​กับ​พูด​ว่า “พระคริสต์ พยากรณ์​ให้​พวก​เรา​สิ! ใคร​ตี​ท่าน?”

69 ขณะ​นั้น เปโตร​นั่ง​อยู่​ข้าง​นอก​ใน​ลาน สาวใช้​คน​หนึ่ง​มา​หา​เขา และ​พูด​ว่า “ท่าน​ก็​อยู่​กับ​เยซู​ชาวกาลิลี​ด้วย!”

70 แต่​เขา​ปฏิเสธ​ต่อหน้า​ทุก​คน​ว่า “ข้าพเจ้า​ไม่​รู้​ว่า​ท่าน​พูด​เรื่อง​อะไร”

71 เมื่อ​เขา​ออก​ไป​ที่​เฉลียง มี​อีก​คน​หนึ่ง​เห็น​เขา และ​พูด​กับ​คน​ที่​อยู่​ที่​นั่น​ว่า “ชาย​คน​นี้​ก็​อยู่​กับ​เยซู​ชาวนาซาเร็ธ​ด้วย”

72 เขา​ปฏิเสธ​อีก​ครั้ง พร้อม​กับ​สาบาน​ว่า “ข้าพเจ้า​ไม่​รู้จัก​ชาย​คน​นั้น”

73 ต่อ​มา​อีก​ไม่​นาน คน​ที่​ยืน​อยู่​ใกล้ ๆ ก็​เข้า​มา​พูด​กับ​เปโตร​ว่า “ท่าน​เป็น​คน​หนึ่ง​ใน​พวกเขา​แน่ เพราะ​สำเนียง​ของ​ท่าน​บอก​ได้”

74 แล้ว​เขา​เริ่ม​สาปแช่ง​และ​สาบาน​ว่า “ข้าพเจ้า​ไม่​รู้จัก​ชาย​คน​นั้น!”

ทันที​นั้น ไก่​ก็​ขัน 75 เปโตร​นึก​ถึง​คำ​ที่​พระเยซู​เคย​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ก่อน​ไก่​ขัน ท่าน​จะ​ปฏิเสธ​เรา​สาม​ครั้ง” แล้ว​เขา​ออก​ไป​ร้องไห้​อย่าง​ขมขื่น

27

1 เมื่อ​ถึง​เวลา​เช้า หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวก​ผู้อาวุโส​ของ​ประชาชน​ทุก​คน​ปรึกษา​กัน​เรื่อง​พระเยซู เพื่อ​จะ​ประหาร​พระองค์ 2 พวกเขา​มัด​พระองค์ พา​ไป และ​มอบ​พระองค์​ให้​ปอนทิอัส​ปีลาต ผู้ว่าราชการ

3 เมื่อ​ยูดาส​คน​ที่​ทรยศ​พระองค์​เห็น​ว่า​พระเยซู​ถูก​ตัดสิน​ลงโทษ เขา​ก็​เสียใจ​ใน​สิ่ง​ที่​ทำ และ​นำ​เงิน​สามสิบ​เหรียญ​กลับ​ไป​คืน​หัวหน้า​ปุโรหิต​กับ​พวก​ผู้อาวุโส 4 โดย​พูด​ว่า “ข้าพเจ้า​ทำ​บาป เพราะ​ทรยศ​ผู้​บริสุทธิ์​ให้​ต้อง​หลั่ง​เลือด”

แต่​พวกเขา​ตอบ​ว่า “เกี่ยว​อะไร​กับ​พวก​เรา? เจ้า​จัดการ​เอง​เถอะ”

5 ยูดาส​โยน​เงิน​เหล่านั้น​ลง​ใน​สถานศักดิ์สิทธิ์ แล้ว​จาก​ไป จาก​นั้น​เขา​ไป​ผูกคอ​ตาย

6 หัวหน้า​ปุโรหิต​เก็บ​เงิน​เหล่านั้น​ขึ้น​มา และ​พูด​ว่า “ไม่​ได้​รับ​อนุญาต​ให้​ใส่​เงิน​นี้​ไว้​ใน​คลัง​พระวิหาร เพราะ​เป็น​ค่า​เลือด” 7 พวกเขา​จึง​ปรึกษา​กัน แล้ว​เอา​เงิน​นั้น​ไป​ซื้อ​ทุ่ง​ของ​ช่างปั้นหม้อ เพื่อ​ใช้​ฝัง​ศพ​คน​ต่างถิ่น 8 เพราะ​เหตุ​นี้ ทุ่ง​นั้น​จึง​ได้​ชื่อ​ว่า “ทุ่ง​เลือด” จน​ถึง​ทุก​วันนี้ 9 แล้ว​สิ่ง​ที่​กล่าว​ไว้​ผ่าน​เยเรมีย์* ผู้เผยพระวจนะ​ก็​สำเร็จ ที่​ว่า

“พวกเขา​เอา​เงิน​สามสิบ​เหรียญ

ซึ่ง​เป็น​ราคา​ของ​ผู้​ที่​ถูก​ตี​ราคา

ผู้​ซึ่ง​บาง​คน​ใน​บรรดา​ลูกหลาน​อิสราเอล​ตี​ราคา

10 แล้ว​เอา​เงิน​นั้น​ไป​ซื้อ​ทุ่ง​ของ​ช่างปั้นหม้อ

ตาม​ที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​สั่ง​เรา”✡

11 พระเยซู​ยืน​อยู่​ต่อหน้า​ผู้ว่าราชการ ผู้ว่าราชการ​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​คือ​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว​หรือ?”

พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “ท่าน​พูด​เอง”

12 เมื่อ​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวก​ผู้อาวุโส​กล่าวหา​พระองค์ พระองค์​ไม่​ตอบ​อะไร 13 ปีลาต​จึง​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​ไม่​ได้ยิน​หรือ​ว่า พวกเขา​เป็น​พยาน​กล่าวหา​ท่าน​ตั้ง​หลาย​เรื่อง?”

14 แต่​พระองค์​ไม่​ตอบ​เขา​แม้​แต่​คำ​เดียว ทำ​ให้​ผู้ว่าราชการ​ประหลาดใจ​อย่าง​ยิ่ง

15 ใน​ช่วง​เทศกาล ผู้ว่าราชการ​มี​ธรรมเนียม​ปล่อย​นักโทษ​คน​หนึ่ง​ให้​ฝูงชน ตาม​ที่​พวกเขา​ต้องการ 16 เวลา​นั้น มี​นักโทษ​คน​หนึ่ง​ที่​เป็น​ที่​รู้จัก​กัน​ดี ชื่อ​บารับบัส 17 เมื่อ​ประชาชน​มา​รวม​กัน ปีลาต​จึง​ถาม​ว่า “พวก​ท่าน​ต้องการ​ให้​เรา​ปล่อย​ใคร บารับบัส หรือ​เยซู​ผู้​ได้​ชื่อ​ว่า​พระคริสต์?” 18 เพราะ​เขา​รู้​ว่า พวกเขา​มอบ​พระเยซู​ให้​เขา​เพราะ​ความอิจฉา

19 ขณะ​ที่​ปีลาต​นั่ง​อยู่​บน​ที่นั่ง​พิพากษา ภรรยา​ของ​เขา​ส่ง​คน​มา​บอก​ว่า “อย่า​เข้า​ไป​เกี่ยวข้อง​กับ​คนชอบธรรม​คน​นั้น เพราะ​วันนี้​ข้าพเจ้า​ทุกข์​ใจ​มาก​ใน​ความฝัน​เพราะ​เขา”

20 หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวก​ผู้อาวุโส​ชักจูง​ฝูงชน​ให้​ขอ​บารับบัส และ​ให้​ฆ่า​พระเยซู 21 ผู้ว่าราชการ​ถาม​พวกเขา​ว่า “ใน​สอง​คน​นี้ พวก​ท่าน​ต้องการ​ให้​เรา​ปล่อย​ใคร?”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “บารับบัส!”

22 ปีลาต​ถาม​พวกเขา​ว่า “ถ้า​อย่าง​นั้น เรา​จะ​ทำ​อย่าง​ไร​กับ​เยซู​ผู้​ได้​ชื่อ​ว่า​พระคริสต์?”

พวกเขา​ทุก​คน​ตอบ​ว่า “ตรึง​เขา​บน​กางเขน!”

23 ผู้ว่าราชการ​ถาม​ว่า “ทำไม? เขา​ทำ​ความชั่ว​อะไร?”

แต่​พวกเขา​ยิ่ง​ร้อง​เสียง​ดัง​ว่า “ตรึง​เขา​บน​กางเขน!”

24 เมื่อ​ปีลาต​เห็น​ว่า​ไม่​ได้​ผล และ​กลับ​กำลัง​จะ​เกิด​ความวุ่นวาย เขา​จึง​เอา​น้ำ​มา​ล้าง​มือ​ต่อหน้า​ฝูงชน และ​พูด​ว่า “เรา​ไม่​มี​ส่วน​ผิด​ใน​เลือด​ของ​คนชอบธรรม​คน​นี้ พวก​ท่าน​จัดการ​กัน​เอง”

25 ประชาชน​ทั้ง​หมด​ตอบ​ว่า “ขอ​ให้​เลือด​ของ​เขา​ตก​อยู่​เหนือ​พวก​เรา และ​เหนือ​ลูก ๆ ของ​พวก​เรา!”

26 แล้ว​ปีลาต​ปล่อย​บารับบัส​ให้​พวกเขา ส่วน​พระเยซู เขา​สั่ง​ให้​เฆี่ยน แล้ว​มอบ​พระองค์​ให้​นำ​ไป​ตรึง​บน​กางเขน

27 จาก​นั้น ทหาร​ของ​ผู้ว่าราชการ​นำ​พระเยซู​เข้า​ไป​ใน​ปราเอโทเรียม และ​เรียก​ทหาร​ทั้ง​กอง​มา​ล้อม​พระองค์ 28 พวกเขา​ถอด​เสื้อผ้า​ของ​พระองค์ แล้ว​เอา​เสื้อคลุม​สีแดงสด​สวม​ให้ 29 พวกเขา​สาน​มงกุฎ​หนาม​สวม​บน​ศีรษะ​พระองค์ และ​เอา​ไม้อ้อ​วาง​ไว้​ใน​มือ​ขวา​ของ​พระองค์ จาก​นั้น​คุกเข่า​ต่อหน้า​พระองค์ และ​เยาะเย้ย​ว่า “ขอ​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว​จง​เจริญ!” 30 พวกเขา​ถ่มน้ำลาย​ใส่​พระองค์ แล้ว​เอา​ไม้อ้อ​ตี​ศีรษะ​พระองค์ 31 เมื่อ​เยาะเย้ย​พระองค์​แล้ว พวกเขา​ถอด​เสื้อคลุม​ออก เอา​เสื้อผ้า​ของ​พระองค์​เอง​สวม​ให้ แล้ว​นำ​พระองค์​ออก​ไป​เพื่อ​ตรึง​บน​กางเขน

32 ขณะ​ที่​กำลัง​ออก​ไป พวกเขา​พบ​ชาย​ชาวไซรีน​คน​หนึ่ง​ชื่อ​ซีโมน จึง​บังคับ​เขา​ให้​ไป​ด้วย เพื่อ​แบก​กางเขน​ของ​พระองค์ 33 เมื่อ​มา​ถึง​สถานที่​ชื่อ “กลโกธา” ซึ่ง​แปล​ว่า “สถานที่​แห่ง​กะโหลกศีรษะ” 34 พวกเขา​เอา​เหล้าองุ่น​เปรี้ยว† ผสม​สาร​รส​ขม​ให้​พระองค์​ดื่ม‡ แต่​เมื่อ​พระองค์​ชิม​แล้ว ก็​ไม่​ยอม​ดื่ม 35 เมื่อ​ตรึง​พระองค์​บน​กางเขน​แล้ว พวกเขา​แบ่ง​เสื้อผ้า​ของ​พระองค์​กัน โดย​จับสลาก§ 36 แล้ว​พวกเขา​นั่ง​เฝ้า​พระองค์​อยู่​ที่​นั่น 37 พวกเขา​ติด​ข้อหา​ไว้​เหนือ​ศีรษะ​พระองค์ เขียน​ว่า “นี่​คือ​เยซู กษัตริย์​ของ​ชาวยิว”

38 เวลา​นั้น มี​โจร​สอง​คน​ถูก​ตรึง​บน​กางเขน​พร้อม​กับ​พระองค์ คน​หนึ่ง​ทาง​ขวา และ​อีก​คน​หนึ่ง​ทาง​ซ้าย

39 คน​ที่​เดิน​ผ่าน​ไปมา​กล่าว​หมิ่นประมาท​พระองค์ พร้อม​กับ​ส่าย​ศีรษะ 40 และ​พูด​ว่า “เจ้า​คน​ที่​จะ​ทำลาย​พระวิหาร และ​สร้าง​ขึ้น​ใหม่​ใน​สาม​วัน จง​ช่วย​ตัวเอง​สิ! ถ้า​เจ้า​เป็น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า ก็​ลง​จาก​กางเขน​มา!”

41 หัวหน้า​ปุโรหิต พวก​อาลักษณ์ พวก​ฟาริสี* และ​พวก​ผู้อาวุโส​ก็​เยาะเย้ย​พระองค์​เช่น​กัน โดย​พูด​ว่า 42 “เขา​ช่วย​คน​อื่น​ได้ แต่​ช่วย​ตัวเอง​ไม่​ได้ ถ้า​เขา​เป็น​กษัตริย์​ของ​อิสราเอล ก็​ให้​เขา​ลง​จาก​กางเขน​เดี๋ยว​นี้ แล้ว​พวก​เรา​จะ​เชื่อ​เขา 43 เขา​วางใจ​ใน​พระเจ้า ก็​ให้​พระเจ้า​ช่วย​เขา​เดี๋ยว​นี้​สิ ถ้า​พระเจ้า​ต้องการ​เขา เพราะ​เขา​พูด​ว่า ‘เรา​เป็น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า’ ” 44 แม้​แต่​โจร​ที่​ถูก​ตรึง​บน​กางเขน​พร้อม​กับ​พระองค์​ก็​ด่าว่า​พระองค์​แบบ​เดียว​กัน

45 ตั้งแต่​ชั่วโมง​ที่​หก† ความมืด​ปกคลุม​ทั่ว​แผ่นดิน​จน​ถึง​ชั่วโมง​ที่​เก้า‡ 46 ประมาณ​ชั่วโมง​ที่​เก้า พระเยซู​ร้อง​เสียง​ดัง​ว่า “เอลี เอลี ลิมา§ สะบักธานี?” ซึ่ง​แปล​ว่า “พระเจ้า​ของ​เรา พระเจ้า​ของ​เรา ทำไม​พระองค์​ทอดทิ้ง​เรา?”✡

47 บาง​คน​ที่​ยืน​อยู่​ที่​นั่น​ได้ยิน จึง​พูด​ว่า “ชาย​คน​นี้​กำลัง​เรียก​เอลียาห์”

48 ทันที​นั้น คน​หนึ่ง​วิ่ง​ไป​เอา​ฟองน้ำ​ชุบ​น้ำส้มสายชู​จน​เต็ม เสียบ​ไว้​ที่​ปลาย​ไม้อ้อ แล้ว​ส่ง​ให้​พระองค์​ดื่ม 49 ส่วน​คน​อื่น​พูด​ว่า “ปล่อย​ไว้​ก่อน ดู​กัน​ว่า​เอลียาห์​จะ​มา​ช่วย​เขา​หรือ​ไม่”

50 พระเยซู​ร้อง​เสียง​ดัง​อีก​ครั้ง แล้ว​พระองค์​ก็​สิ้นลมหายใจ

51 แล้ว​ม่าน​ใน​พระวิหาร​ก็​ฉีก​ออก​เป็น​สอง​ส่วน ตั้งแต่​บน​ลง​ล่าง แผ่นดิน​ไหว และ​ศิลา​แตก​ออก 52 อุโมงค์​ฝังศพ​เปิด​ออก และ​ร่าง​ของ​ผู้บริสุทธิ์​หลาย​คน​ที่​หลับ​ไป​ก็​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย 53 หลัง​จาก​การ​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย​ของ​พระองค์ พวกเขา​ออก​จาก​อุโมงค์​ฝังศพ เข้า​ไป​ใน​นคร​บริสุทธิ์ และ​ปรากฏ​แก่​คน​จำนวน​มาก

54 เมื่อ​นายร้อย​และ​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​เฝ้า​พระเยซู​เห็น​แผ่นดินไหว และ​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น พวกเขา​ก็​กลัว​อย่าง​ยิ่ง และ​พูด​ว่า “ชาย​คน​นี้​เป็น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า​จริง ๆ!”

55 มี​หญิง​หลาย​คน​มองดู​อยู่​แต่​ไกล พวก​นาง​ติดตาม​พระเยซู​มา​จาก​กาลิลี และ​รับใช้​พระองค์ 56 ใน​พวก​นาง มี​มารีย์​ชาวมักดาลา มารีย์​มารดา​ของ​ยากอบ​และ​โยเสส และ​มารดา​ของ​บุตร​สอง​คน​ของ​เศเบดี

57 เมื่อ​ถึง​เวลา​เย็น มี​ชาย​มั่งมี​ชาวอาริมาเธีย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​โยเซฟ​มา เขา​เอง​ก็​เป็น​สาวก​ของ​พระเยซู 58 เขา​ไป​หา​ปีลาต และ​ขอ​ศพ​ของ​พระเยซู ปีลาต​จึง​สั่ง​ให้​มอบ​ศพ​นั้น​แก่​เขา 59 โยเซฟ​รับ​ศพ และ​พัน​ด้วย​ผ้าลินิน​สะอาด 60 แล้ว​วาง​ไว้​ใน​อุโมงค์​ฝังศพ​ใหม่​ของ​ตน ซึ่ง​เขา​เจาะ​ไว้​ใน​ศิลา จาก​นั้น​กลิ้ง​ก้อนหิน​ใหญ่​มา​ปิด​ปาก​อุโมงค์​ฝังศพ แล้ว​จาก​ไป 61 มารีย์​ชาวมักดาลา​กับ​มารีย์​อีก​คน​หนึ่ง​อยู่​ที่​นั่น นั่ง​อยู่​ตรง​ข้าม​อุโมงค์​ฝังศพ

62 วัน​รุ่ง​ขึ้น ซึ่ง​เป็น​วัน​ถัด​จาก​วันเตรียม หัวหน้า​ปุโรหิต​กับ​พวก​ฟาริสี​มา​ชุมนุม​กัน​ต่อหน้า​ปีลาต 63 และ​พูด​ว่า “ท่าน​ครับ พวก​เรา​จำ​ได้​ว่า ตอน​ที่​คน​หลอกลวง​คน​นั้น​ยัง​มี​ชีวิต เขา​พูด​ว่า ‘หลัง​จาก​สาม​วัน เรา​จะ​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย’ 64 เพราะฉะนั้น โปรด​สั่ง​ให้​เฝ้า​อุโมงค์​ฝังศพ​ให้​แน่นหนา​จน​ถึง​วัน​ที่​สาม ไม่​อย่าง​นั้น สาวก​ของ​เขา​อาจ​มา​ตอน​กลางคืน ขโมย​ศพ​ไป แล้ว​บอก​ประชาชน​ว่า ‘เขา​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย​แล้ว’ การ​หลอกลวง​ครั้ง​สุดท้าย​ก็​จะ​ร้ายแรง​กว่า​ครั้ง​แรก”

65 ปีลาต​ตอบ​พวกเขา​ว่า “พวก​ท่าน​มี​ทหารยาม จง​ไป​รักษา​ความปลอดภัย​ให้​แน่นหนา​เท่า​ที่​ทำ​ได้” 66 พวกเขา​จึง​ไป​พร้อม​กับ​ทหารยาม ทำ​ให้​อุโมงค์​ฝังศพ​แน่นหนา โดย​ประทับ​ตรา​ที่​ก้อนหิน

28

1 หลัง​จาก​วันสะบาโต เมื่อ​เริ่ม​รุ่งสาง​ใน​วัน​แรก​ของ​สัปดาห์ มารีย์​ชาวมักดาลา​กับ​มารีย์​อีก​คน​หนึ่ง​มา​ดู​อุโมงค์​ฝังศพ 2 แล้ว​ก็​เกิด​แผ่นดินไหว​ใหญ่ เพราะ​ทูตสวรรค์​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ลง​มา​จาก​ฟ้า มา​กลิ้ง​ก้อนหิน​ออก​จาก​ปาก​อุโมงค์ และ​นั่ง​บน​ก้อนหิน 3 รูปลักษณ์​ของ​เขา​เหมือน​ฟ้าแลบ และ​เสื้อผ้า​ขาว​เหมือน​หิมะ 4 พวก​ทหารยาม​กลัว​เขา​จน​ตัว​สั่น และ​กลาย​เป็น​เหมือน​คนตาย 5 ทูตสวรรค์​กล่าว​กับ​หญิง​เหล่านั้น​ว่า “อย่า​กลัว เพราะ​เรา​รู้​ว่า​พวก​ท่าน​กำลัง​หา​พระเยซู ผู้​ถูก​ตรึง​บน​กางเขน 6 พระองค์​ไม่​อยู่​ที่​นี่ เพราะ​พระองค์​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย​แล้ว ตาม​ที่​พระองค์​เคย​บอก มา​ดู​ที่​ที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เคย​นอน​อยู่ 7 จง​รีบ​ไป​บอก​สาวก​ของ​พระองค์​ว่า ‘พระองค์​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย​แล้ว และ​พระองค์​ไป​ยัง​กาลิลี​ก่อน​พวก​ท่าน พวก​ท่าน​จะ​เห็น​พระองค์​ที่​นั่น’ เรา​ได้​บอก​พวก​ท่าน​แล้ว”

8 พวก​นาง​จึง​รีบ​ออก​จาก​อุโมงค์​ฝังศพ ทั้ง​กลัว​และ​ยินดี​อย่าง​ยิ่ง แล้ว​วิ่ง​ไป​บอก​ข่าว​แก่​สาวก​ของ​พระองค์ 9 ขณะ​ที่​พวก​นาง​กำลัง​ไป​บอก​สาวก พระเยซู​ก็​มา​พบ​พวก​นาง และ​กล่าว​ว่า “จง​ยินดี!”

พวก​นาง​เข้า​มา​จับ​เท้า​ของ​พระองค์ และ​นมัสการ​พระองค์

10 แล้ว​พระเยซู​กล่าว​กับ​พวก​นาง​ว่า “อย่า​กลัว จง​ไป​บอก​พี่น้อง​ของ​เรา * ให้​ไป​ยัง​กาลิลี แล้ว​พวกเขา​จะ​เห็น​เรา​ที่​นั่น”

11 ระหว่าง​ที่​พวก​นาง​กำลัง​ไป ทหารยาม​บาง​คน​ก็​เข้า​ไป​ใน​เมือง และ​บอก​หัวหน้า​ปุโรหิต​ถึง​ทุกสิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น 12 เมื่อ​พวกเขา​มา​ชุมนุม​กับ​พวก​ผู้อาวุโส และ​ปรึกษา​กัน​แล้ว ก็​ให้​เงิน​จำนวน​มาก​แก่​พวก​ทหาร 13 โดย​บอก​ว่า “ให้​พูด​ว่า ‘สาวก​ของ​เขา​มา​ตอน​กลางคืน และ​ขโมย​ศพ​เขา​ไป​ขณะ​ที่​พวก​เรา​หลับ’ 14 ถ้า​เรื่อง​นี้​ไป​ถึง​หู​ผู้ว่าราชการ พวก​เรา​จะ​พูด​เกลี้ยกล่อม​เขา และ​จัดการ​ไม่​ให้​พวก​ท่าน​เดือดร้อน” 15 พวก​ทหาร​รับ​เงิน และ​ทำ​ตาม​ที่​พวกเขา​สั่ง เรื่อง​นี้​จึง​แพร่​ไป​ใน​หมู่​ชาวยิว และ​ยัง​เล่า​กัน​อยู่​จน​ถึง​ทุก​วันนี้

16 ส่วน​สาวก​สิบเอ็ด​คน​ไป​ยัง​กาลิลี ไป​ที่​ภูเขา​ซึ่ง​พระเยซู​สั่ง​ให้​พวกเขา​ไป 17 เมื่อ​เห็น​พระองค์ พวกเขา​ก็​หมอบ​ลง​ต่อหน้า​พระองค์ แต่​บาง​คน​ยัง​สงสัย 18 พระเยซู​เข้า​มา​หา​พวกเขา และ​กล่าว​ว่า “เรา​ได้​รับ​อำนาจ​ทั้ง​หมด​ใน​สวรรค์​และ​บน​แผ่นดินโลก​แล้ว 19 จง​ไป† และ​ทำ​ให้​คน​จาก​ทุก​ชนชาติ​เป็น​สาวก โดย​ให้​พวกเขา​รับ​บัพติศมา​ใน​พระนาม​ของ​พระบิดา ของ​พระบุตร และ​ของ​พระวิญญาณบริสุทธิ์ 20 และ​สอน​พวกเขา​ให้​ถือปฏิบัติ​ทุกสิ่ง​ที่​เรา​สั่ง​พวก​ท่าน​ไว้ และ​เรา​อยู่​กับ​พวก​ท่าน​เสมอ จน​ถึง​การ​สิ้นสุด​ของ​ยุค” อาเมน

* 1:1 1:1 คำ​ว่า “เมสสิยาห์” (ภาษา​ฮีบรู) และ “คริสต์” (ภาษา​กรีก) ต่าง​มี​ความหมาย​ว่า “ผู้​ที่​ได้​รับ​การ​เจิม”

† 1:6 1:6 NU ไม่​มี​คำ​ว่า “กษัตริย์”

‡ 1:16 1:16 ชื่อ “เยซู” หมายถึง “ความรอด”

§ 1:20 1:20 คำ​กรีก “ἰδοὺ” ที่​ใช้​ตรง​นี้ มี​ความหมาย​ว่า มองดู สังเกต ให้​ความสนใจ มองเห็น หรือ​เพ่งดู และ​มัก​ใช้​เป็น​คำ​อุทาน

* 1:21 1:21 ชื่อ “เยซู” หมายถึง “ความรอด”

✡ 1:23 1:23 อิสยาห์ 7:14

* 2:1 2:1 คำ​ที่​แปล​ว่า “นักปราชญ์” (magoi) ยัง​อาจ​หมายถึง ครู นักวิทยาศาสตร์ แพทย์ นักโหราศาสตร์ ผู้หยั่งรู้ ผู้​ตีความ​ความฝัน หรือ​ผู้ใช้เวทมนตร์

✡ 2:6 2:6 มีคาห์ 5:2

✡ 2:15 2:15 โฮเชยา 11:1

✡ 2:18 2:18 เยเรมีย์ 31:15

✡ 3:3 3:3 อิสยาห์ 40:3

* 3:11 3:11 TR และ NU เพิ่ม​คำ​ว่า “และ​ด้วย​ไฟ”

† 3:13 3:13 คือ แม่น้ำ​จอร์แดน

✡ 4:4 4:4 เฉลยธรรมบัญญัติ 8:3

✡ 4:6 4:6 สดุดี 91:11-12

✡ 4:7 4:7 เฉลยธรรมบัญญัติ 6:16

* 4:10 4:10 TR และ NU อ่าน​ว่า “ไป​ให้​พ้น” แทน “ถอย​ไป​อยู่​ข้างหลัง​เรา”

✡ 4:10 4:10 เฉลยธรรมบัญญัติ 6:13

✡ 4:16 4:16 อิสยาห์ 9:1-2

† 4:18 4:18 TR อ่าน​ว่า “พระเยซู” แทน “พระองค์”

✡ 5:3 5:3 อิสยาห์ 57:15; 66:2

✡ 5:4 5:4 อิสยาห์ 61:2; 66:10,13

* 5:5 5:5 หรือ “แผ่นดิน”

✡ 5:5 5:5 สดุดี 37:11

† 5:18 5:18 ตาม​ตัวอักษร​ว่า “อิโอตา”

‡ 5:18 5:18 หรือ “ขีด​ปลาย​ตัวอักษร”

✡ 5:21 5:21 อพยพ 20:13

§ 5:22 5:22 NU ไม่​มี​คำ​ว่า “โดย​ไม่​มี​เหตุ”

* 5:22 5:22 “รากา” เป็น​คำด่า​ภาษา​อาราเมค สัมพันธ์​กับ​คำ​ที่​หมายถึง “ว่างเปล่า” และ​สื่อ​ความหมาย​ว่า​หัวกลวง

† 5:22 5:22 หรือ “นรก”

‡ 5:26 5:26 ตาม​ตัวอักษร​ว่า “โคดรันเตส” โคดรันเตส​เป็น​เหรียญ​ทองแดง​ขนาด​เล็ก มี​ค่า​ประมาณ 2 เลปตา (เหรียญ​ของ​หญิงม่าย) ซึ่ง​มี​มูลค่า​น้อย​มาก จน​แทบ​ซื้อ​อะไร​ไม่​ได้

§ 5:27 5:27 TR เพิ่ม​คำ​ว่า “แก่​คน​สมัยก่อน”

✡ 5:27 5:27 อพยพ 20:14

* 5:29 5:29 หรือ “นรก”

† 5:30 5:30 หรือ “นรก”

✡ 5:31 5:31 เฉลยธรรมบัญญัติ 24:1

✡ 5:33 5:33 กันดารวิถี 30:2; เฉลยธรรมบัญญัติ 23:21; ปัญญาจารย์ 5:4

✡ 5:38 5:38 อพยพ 21:24; เลวีนิติ 24:20; เฉลยธรรมบัญญัติ 19:21

✡ 5:43 5:43 เลวีนิติ 19:18

‡ 5:43 5:43 ข้อความ​นี้​ไม่​มี​ใน​พระคัมภีร์ แต่​ดู คู่มือ​วินัย​แห่ง​คุมราน IX, 21-26

§ 5:47 5:47 NU อ่าน​ว่า “คนต่างชาติ” แทน “คนเก็บภาษี”

* 6:1 6:1 NU อ่าน​ว่า “การกระทำ​ที่​ชอบธรรม” แทน “การ​ให้ทาน”

† 6:13 6:13 NU ไม่​มี​ข้อความ​ว่า “เพราะ​อาณาจักร พลัง และ​พระสิริ​เป็น​ของ​พระองค์​ตลอดไป อาเมน”

‡ 6:27 6:27 คำ​ที่​แปล​ว่า “ชั่วขณะ​หนึ่ง” ตาม​ตัวอักษร​ว่า “ศอก”

* 7:14 7:14 TR อ่าน​ว่า “เพราะ” แทน​คำ​ที่​แปล​ใน​ที่​นี้​ว่า “ช่าง”

* 8:15 8:15 TR อ่าน​ว่า “พวกเขา” แทน “พระองค์”

✡ 8:17 8:17 อิสยาห์ 53:4

† 8:28 8:28 NU อ่าน​ว่า “ชาว​กาดารา”

✡ 9:13 9:13 โฮเชยา 6:6

* 9:13 9:13 NU ไม่​มี​คำ​ว่า “ให้​กลับใจ”

† 9:20 9:20 หรือ “พู่”

‡ 9:36 9:36 TR อ่าน​ว่า “เหน็ดเหนื่อย” แทน “ถูก​รังควาน”

* 10:3 10:3 NU ไม่​มี​คำ​ว่า “เลบเบอัส ซึ่ง​มี​อีก​ชื่อ​ว่า”

† 10:8 10:8 TR เพิ่ม​ว่า “ทำ​ให้​คนตาย​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย”

‡ 10:25 10:25 ตาม​ตัวอักษร​ว่า “เจ้า​แห่ง​แมลงวัน” หรือ “มาร”

§ 10:28 10:28 หรือ “นรก”

* 10:29 10:29 อัสซาริออน​เป็น​เหรียญ​เล็ก มี​ค่า​เท่ากับ​หนึ่ง​ใน​สิบ​ของ​ดรัคมา หรือ​หนึ่ง​ใน​สิบหก​ของ​เดนาริอุส อัสซาริออน​มี​ค่า​ประมาณ​ค่าแรง​ครึ่ง​ชั่วโมง​ของ​คนงาน​เกษตร

✡ 10:36 10:36 มีคาห์ 7:6

✡ 11:5 11:5 อิสยาห์ 35:5

✡ 11:5 11:5 อิสยาห์ 61:1-4

✡ 11:10 11:10 มาลาคี 3:1

* 11:12 11:12 หรือ “ปล้น​เอา​ไป”

† 11:19 11:19 NU อ่าน​ว่า “การ​กระทำ” แทน “ลูก ๆ”

‡ 11:23 11:23 หรือ “นรก”

✡ 12:4 12:4 1 ซามูเอล 21:3-6

✡ 12:7 12:7 โฮเชยา 6:6

✡ 12:21 12:21 อิสยาห์ 42:1-4

* 12:35 12:35 TR เพิ่ม​คำ​ว่า “ของ​ใจ”

✡ 13:15 13:15 อิสยาห์ 6:9-10

* 13:25 13:25 ดาร์เนล​เป็น​หญ้า​วัชพืช (น่าจะ​เป็น​ดาร์เนล​ชนิด​มี​หนวด หรือ lolium temulentum) ซึ่ง​ดู​คล้าย​ข้าวสาลี​มาก​จนกว่า​จะ​โต​เต็มที่ เมื่อ​นั้น​ความแตกต่าง​จึง​เห็น​ได้​ชัด

† 13:33 13:33 ตาม​ตัวอักษร คือ สาม​ซาตา สาม​ซาตา​มี​ประมาณ 39 ลิตร หรือ​มาก​กว่า​หนึ่ง​บุเชล​เล็กน้อย

✡ 13:35 13:35 สดุดี 78:2

‡ 13:49 13:49 หรือ วาระ​สิ้น​ยุค

§ 13:55 13:55 หรือ ยูดาห์

* 14:25 14:25 กลางคืน​แบ่ง​เท่า ๆ กัน​เป็น​สี่​ยาม ดังนั้น ยาม​ที่​สี่​จึง​อยู่​ประมาณ 3:00 น. จน​ถึง​พระอาทิตย์​ขึ้น

✡ 14:25 14:25 ดู โยบ 9:8

† 14:27 14:27 หรือ “เรา​เป็น!”

‡ 14:36 14:36 หรือ พู่

✡ 15:4 15:4 อพยพ 20:12; เฉลยธรรมบัญญัติ 5:16

✡ 15:4 15:4 อพยพ 21:17; เลวีนิติ 20:9

✡ 15:9 15:9 อิสยาห์ 29:13

* 16:18 16:18 ชื่อ​เปโตร ใน​ภาษากรีก Petros เป็น​คำ​ที่​ใช้​เรียก​ก้อนหิน​หรือ​ศิลา​ก้อน​หนึ่ง

† 16:18 16:18 ภาษากรีก petra หมายถึง​มวล​หิน​หรือ​ชั้น​หิน​ฐาน

‡ 16:18 16:18 หรือ นรก

* 17:2 17:2 หรือ “เปลี่ยน​รูปโฉม”

† 17:21 17:21 NU ไม่​มี​ข้อ 21

‡ 17:24 17:24 ดิดรัคมา​เป็น​เหรียญ​เงิน​กรีก มี​ค่า 2 ดรัคมา ประมาณ​เท่ากับ 2 เดนาริอุส​ของ​โรมัน หรือ​ค่าแรง​ประมาณ 2 วัน โดย​ทั่วไป​ใช้​จ่าย​ภาษี​พระวิหาร​ครึ่ง​เชเขล เพราะ 2 ดรัคมา​มี​ค่า​เท่ากับ​เงิน​ครึ่ง​เชเขล หนึ่ง​เชเขล​หนัก​ประมาณ 10 กรัม หรือ​ประมาณ 0.35 ออนซ์

§ 17:27 17:27 สเตเทอร์​เป็น​เหรียญ​เงิน มี​ค่า​เท่ากับ 4 ดรัคมา​แบบ​แอตติก หรือ 2 ดรัคมา​แบบ​อเล็กซานเดรีย หรือ​เท่ากับ​หนึ่ง​เชเขล​ของ​ยิว ซึ่ง​พอดี​สำหรับ​จ่าย​ภาษี​พระวิหาร​ครึ่ง​เชเขล​ของ​สอง​คน หนึ่ง​เชเขล​หนัก​ประมาณ 10 กรัม หรือ​ประมาณ 0.35 ออนซ์ โดย​ปกติ​อยู่​ใน​รูป​เหรียญ​เงิน

* 18:9 18:9 หรือ นรก

† 18:11 18:11 NU ไม่​มี​ข้อ 11

✡ 18:16 18:16 เฉลยธรรมบัญญัติ 19:15

‡ 18:24 18:24 หนึ่ง​หมื่น​ตะลันต์ หรือ​เงิน​หนัก​ประมาณ 300 เมตริกตัน เป็น​จำนวน​เงิน​มหาศาล เทียบ​ได้​กับ​ประมาณ 60,000,000 เดนาริอุส โดย​หนึ่ง​เดนาริอุส​เป็น​ค่าแรง​ทั่วไป​ของ​คนงาน​เกษตร​หนึ่ง​วัน

§ 18:28 18:28 100 เดนาริอุส​มี​ค่า​ประมาณ​หนึ่ง​ใน​หกสิบ​ของ​หนึ่ง​ตะลันต์ หรือ​เงิน​หนัก​ประมาณ 500 กรัม (1.1 ปอนด์)

✡ 19:4 19:4 ปฐมกาล 1:27

✡ 19:5 19:5 ปฐมกาล 2:24

* 19:17 19:17 MT และ TR อ่าน​เช่นนี้ ส่วน NU อ่าน​ว่า “ทำไม​ท่าน​จึง​ถาม​เรา​เรื่อง​สิ่ง​ที่​ดี?”

✡ 19:19 19:19 อพยพ 20:12-16; เฉลยธรรมบัญญัติ 5:16-20

✡ 19:19 19:19 เลวีนิติ 19:18

* 20:2 20:2 เดนาริอุส​เป็น​เหรียญ​เงิน​ของ​โรมัน มี​ค่า​เท่ากับ 1/25 ของ​เหรียญ​ทอง​ออเรียส​ของ​โรมัน และ​เป็น​ค่าแรง​ทั่วไป​สำหรับ​งาน​เกษตร​หนึ่ง​วัน

† 20:3 20:3 ใน​สมัย​นั้น​นับ​เวลา​ตั้งแต่​พระอาทิตย์​ขึ้น​ถึง​พระอาทิตย์​ตก ดังนั้น ชั่วโมง​ที่​สาม​จึง​อยู่​ประมาณ 9:00 น.

‡ 20:5 20:5 ประมาณ​เที่ยง​วัน​และ 15:00 น.

§ 20:6 20:6 ประมาณ 17:00 น.

* 20:26 20:26 TR อ่าน​ว่า “ให้​เขา​เป็น” แทน “จะ​ต้อง​เป็น”

* 21:1 21:1 TR และ NU อ่านว่า “เบธฟาเก” แทน “เบธสฟาเก”

✡ 21:5 21:5 เศคาริยาห์ 9:9

† 21:9 21:9 “โฮซันนา” หมายถึง “โปรดช่วยพวกเราให้รอด” หรือ “โปรดช่วยพวกเราเถิด”

✡ 21:9 21:9 สดุดี 118:26

✡ 21:13 21:13 อิสยาห์ 56:7

✡ 21:13 21:13 เยเรมีย์ 7:11

✡ 21:16 21:16 สดุดี 8:2

✡ 21:42 21:42 สดุดี 118:22-23

* 22:24 22:24 หรือ “เชื้อสาย”

✡ 22:32 22:32 อพยพ 3:6

✡ 22:37 22:37 เฉลยธรรมบัญญัติ 6:5

✡ 22:39 22:39 เลวีนิติ 19:18

✡ 22:44 22:44 สดุดี 110:1

* 23:5 23:5 กล่องพระคัมภีร์ (ภาษาฮีบรูว่า เทฟิลลิน) เป็นถุงหนังขนาดเล็กที่ชายชาวยิวบางคนสวมไว้ที่หน้าผากและแขนขณะอธิษฐาน ภายในบรรจุม้วนหนังสือเล็ก ๆ ที่มีข้อความจากพระคัมภีร์ ดู เฉลยธรรมบัญญัติ 6:8

† 23:5 23:5 หรือ พู่

‡ 23:7 23:7 NU ไม่มีคำว่า “รับบี” ครั้งที่สอง

§ 23:14 23:14 ต้นฉบับภาษากรีกบางฉบับสลับลำดับข้อ 13 กับ 14 และบางฉบับไม่มีข้อ 13 โดยนับข้อ 14 เป็นข้อ 13 ส่วน NU ไม่มีข้อ 14

* 23:15 23:15 หรือ นรก

† 23:21 23:21 NU อ่านว่า “ประทับอยู่”

‡ 23:23 23:23 ยี่หร่าเป็นเมล็ดหอมจาก Cuminum cyminum มีกลิ่นและรูปลักษณ์คล้ายคาราเวย์ ใช้เป็นเครื่องเทศ

§ 23:25 23:25 TR อ่านว่า “การตามใจตนเอง” แทน “ความอธรรม”

* 23:33 23:33 หรือ นรก

✡ 23:39 23:39 สดุดี 118:26

✡ 24:15 24:15 ดาเนียล 9:27; 11:31; 12:11

* 24:21 24:21 หรือ การกดขี่

† 24:28 24:28 หรือ นกอินทรี

‡ 24:29 24:29 หรือ การกดขี่

✡ 24:29 24:29 อิสยาห์ 13:10; 34:4

§ 24:34 24:34 คำที่แปลว่า “รุ่น” (genea) อาจแปลว่า “เชื้อชาติ” ได้ด้วย

* 24:36 24:36 NU เพิ่มว่า “แม้​แต่พระบุตร”

* 25:7 25:7 ปลาย​ไส้​ตะเกียง​น้ำมัน​ต้อง​ตัด​ออก​เป็น​ระยะ เพื่อ​ไม่​ให้​มี​เขม่า​คาร์บอน​เกาะ​อุดตัน และ​ต้อง​ปรับ​ความ​สูง​ของ​ไส้ เพื่อ​ให้​เปลวไฟ​ไหม้​สม่ำเสมอ ให้​แสง​ดี และ​ไม่​เกิด​ควัน​มาก

† 25:15 25:15 หนึ่ง​ตะลันต์​หนัก​ประมาณ 30 กิโลกรัม หรือ 66 ปอนด์ (โดย​ทั่วไป​ใช้​ชั่ง​เงิน ถ้า​ไม่​ได้​ระบุ​เป็น​อย่าง​อื่น)

‡ 25:40 25:40 คำ​ที่​แปล​ว่า “พี่น้อง” ใน​ที่​นี้ อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชาย​หญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​ครอบครัว”

* 26:26 26:26 TR อ่าน​ว่า “กล่าว​คำ​อวยพร” แทน “กล่าว​ขอบคุณ”

✡ 26:31 26:31 เศคาริยาห์ 13:7

* 27:9 27:9 ต้นฉบับ​บาง​ฉบับ​ไม่​มี​คำ​ว่า “เยเรมีย์”

✡ 27:10 27:10 เศคาริยาห์ 11:12-13; เยเรมีย์ 19:1-13; 32:6-9

† 27:34 27:34 หรือ น้ำส้มสายชู

‡ 27:34 27:34 สาร​รส​ขม​นี้​เป็น​น้ำมัน​สีเขียว​เข้ม​รส​ขม​จาก​พืช​ตระกูล​วอร์มวูด และ​มี​ฤทธิ์​เหมือน​แอลกอฮอล์

§ 27:35 27:35 TR เพิ่ม​ว่า “เพื่อ​ให้​สิ่ง​ที่​กล่าว​ไว้​ผ่าน​ผู้เผยพระวจนะ​สำเร็จ คือ ‘พวกเขา​แบ่ง​เสื้อผ้า​ของ​เรา​กัน และ​จับสลาก​เอา​เสื้อผ้า​ของ​เรา’ ” [ดู สดุดี 22:18 และ ยอห์น 19:24]

* 27:41 27:41 TR ไม่​มี​คำ​ว่า “พวก​ฟาริสี”

† 27:45 27:45 เที่ยงวัน

‡ 27:45 27:45 15:00 น.

§ 27:46 27:46 TR อ่าน​ว่า “ลามา” แทน “ลิมา”

✡ 27:46 27:46 สดุดี 22:1

* 28:10 28:10 คำ​ที่​แปล​ว่า “พี่น้อง” ใน​ที่​นี้ อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชาย​หญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​ครอบครัว”

† 28:19 28:19 TR และ NU เพิ่ม​คำ​ว่า “เพราะฉะนั้น”

มาระโก

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

ข่าวดี​ตาม​คำ​บอกเล่า​ของ

มาระโก

1

1 จุดเริ่มต้น​ของ​ข่าวดี​เรื่อง​พระเยซู​คริสต์ พระบุตร​ของ​พระเจ้า

2 ตาม​ที่​เขียน​ไว้​ใน​หนังสือ​ของ​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ​ว่า

“จง​ดู* เรา​ส่ง​ผู้ส่งสาร​ของ​เรา​ไป​ก่อน​เจ้า

เขา​จะ​เตรียม​ทาง​ไว้​ให้​เจ้า✡

3 มี​เสียง​ของ​ผู้หนึ่ง​ร้อง​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ว่า

‘จง​เตรียม​ทาง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า

จง​ทำ​ทาง​ของ​พระองค์​ให้​ตรง!’ ”✡

4 ยอห์น​มา​ทำ​พิธี​บัพติศมา† ใน​ถิ่นทุรกันดาร และ​ประกาศ​เรื่อง​การ​รับ​บัพติศมา​แห่ง​การ​กลับใจ​เพื่อ​รับ​การ​ยกโทษ​บาป 5 ผู้คน​จาก​ทั่ว​แคว้น​ยูเดีย​และ​ชาวเยรูซาเล็ม​ทั้งหมด​พา​กัน​ออก​ไป​หา​ยอห์น พวกเขา​รับ​บัพติศมา​จาก​เขา​ใน​แม่น้ำ​จอร์แดน และ​สารภาพ​บาป​ของ​ตน 6 ยอห์น​สวม​เสื้อ​ขน​อูฐ คาด​เข็มขัด​หนัง​ที่​เอว และ​กิน​ตั๊กแตน​กับ​น้ำผึ้ง​ป่า 7 เขา​ประกาศ​ว่า “ผู้​ที่​จะ​มา​ภายหลัง​ข้าพเจ้า​มี​อำนาจ​ยิ่ง​กว่า​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​ไม่​คู่ควร​แม้แต่​จะ​ก้ม​ลง​แก้​สายรัด​รองเท้าแตะ​ของ​เขา 8 ข้าพเจ้า​ให้​พวกท่าน​รับ​บัพติศมา​ใน‡ น้ำ แต่​เขา​จะ​ให้​พวกท่าน​รับ​บัพติศมา​ใน​พระวิญญาณบริสุทธิ์”

9 ใน​เวลา​นั้น พระเยซู​มา​จาก​เมือง​นาซาเร็ธ​ใน​แคว้น​กาลิลี และ​รับ​บัพติศมา​จาก​ยอห์น​ใน​แม่น้ำ​จอร์แดน 10 ทันที​ที่​ขึ้น​จาก​น้ำ พระองค์​เห็น​สวรรค์​แยก​ออก และ​เห็น​พระวิญญาณ​ลง​มา​บน​พระองค์​เหมือน​นกพิราบ 11 แล้ว​มี​เสียง​มา​จาก​ฟ้า​ว่า “เจ้า​เป็น​บุตร​ของ​เรา​ที่​เรา​รัก เรา​พอใจ​ใน​ตัว​เจ้า​อย่าง​ยิ่ง”

12 ทันใดนั้น พระวิญญาณ​ผลักดัน​พระองค์​ออก​ไป​ยัง​ถิ่นทุรกันดาร 13 พระองค์​อยู่​ที่​นั่น​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​สี่สิบ​วัน ถูก​ซาตาน​ทดลอง อยู่​ท่ามกลาง​สัตว์ป่า และ​เหล่า​ทูตสวรรค์​คอย​รับใช้​พระองค์

14 หลัง​จาก​ยอห์น​ถูก​จับกุม​แล้ว พระเยซู​มา​ยัง​แคว้น​กาลิลี ประกาศ​ข่าวดี​เรื่อง​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า 15 และ​กล่าว​ว่า “เวลา​ที่​กำหนด​ไว้​มาถึง​แล้ว และ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ใกล้เข้ามา​แล้ว! จง​กลับใจ​และ​เชื่อ​ข่าวดี”

16 ขณะที่​เดิน​เลียบ​ทะเล​กาลิลี พระองค์​เห็น​ซีโมน​กับ​อันดรูว์​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กัน กำลัง​ทอด​แห​อยู่​ใน​ทะเล เพราะ​ทั้งสอง​เป็น​ชาวประมง 17 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ตาม​เรา​มา แล้ว​เรา​จะ​ทำ​ให้​พวกท่าน​เป็น​ชาวประมง​ที่​จับ​คน”

18 พวกเขา​ทิ้ง​แห​ทันที​แล้ว​ตาม​พระองค์​ไป

19 เมื่อ​เดิน​ต่อ​ไป​อีก​เล็กน้อย พระองค์​เห็น​ยากอบ​ลูก​ของ​เศเบดี​กับ​ยอห์น​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กัน ทั้งสอง​อยู่​ใน​เรือ​กำลัง​ซ่อม​แห 20 พระองค์​เรียก​ทั้งสอง​ทันที พวกเขา​จึง​ทิ้ง​เศเบดี​บิดา​ของ​ตน​ไว้​ใน​เรือ​กับ​พวก​ลูกจ้าง แล้ว​ตาม​พระองค์​ไป

21 พวกเขา​เข้า​เมือง​คาเปอรนาอุม พอ​ถึง​วันสะบาโต พระเยซู​ก็​เข้า​ไป​ใน​สถานที่​ประชุม​ของ​ชาวยิว​และ​สอน​ทันที 22 ผู้คน​ต่าง​ประหลาดใจ​ใน​คำสอน​ของ​พระองค์ เพราะ​พระองค์​สอน​พวกเขา​อย่าง​ผู้มีอำนาจ ไม่​เหมือน​พวก​อาลักษณ์ 23 ทันใดนั้น ใน​สถานที่​ประชุม​ของ​พวกเขา​มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​มี​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​อยู่​ใน​ตัว เขา​ร้อง​ออก​มา​ว่า 24 “อา! ท่าน​มา​ยุ่ง​อะไร​กับ​พวกเรา เยซู​ชาว​นาซาเร็ธ? ท่าน​มา​เพื่อ​ทำลาย​พวกเรา​หรือ? ข้า​รู้​ว่า​ท่าน​เป็น​ใคร ท่าน​คือ​ผู้บริสุทธิ์​ของ​พระเจ้า!”

25 พระเยซู​ตำหนิ​วิญญาณ​นั้น​ว่า “เงียบ! ออก​มา​จาก​เขา!”

26 วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​ทำ​ให้​ชาย​คน​นั้น​ชัก ร้อง​เสียง​ดัง แล้ว​ออก​มา​จาก​เขา 27 ทุกคน​ต่าง​ตกตะลึง​จน​ถาม​กัน​ว่า “นี่​อะไร​กัน? เป็น​คำสอน​ใหม่​หรือ? เขา​มี​อำนาจ​สั่ง​แม้แต่​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์ และ​พวกมัน​ก็​เชื่อฟัง​เขา!” 28 ข่าว​เรื่อง​พระองค์​แพร่​ไป​ทันที​ทั่ว​ทุก​แห่ง​ใน​แคว้น​กาลิลี​และ​บริเวณ​โดยรอบ

29 ทันที​ที่​ออก​จาก​สถานที่​ประชุม​ของ​ชาวยิว พวกเขา​ก็​ไป​บ้าน​ของ​ซีโมน​และ​อันดรูว์ พร้อม​กับ​ยากอบ​และ​ยอห์น 30 แม่ยาย​ของ​ซีโมน​นอน​ป่วย​เป็น​ไข้ และ​พวกเขา​บอก​พระเยซู​เรื่อง​นาง​ทันที 31 พระองค์​เข้า​ไป​จับ​มือ​นาง​และ​พยุง​ให้​ลุก​ขึ้น ไข้​ก็​หาย​จาก​นาง​ทันที§ แล้ว​นาง​ก็​คอย​รับใช้​พวกเขา

32 พอ​ถึง​เวลา​เย็น หลัง​ดวงอาทิตย์​ตก ผู้คน​พา​คน​ป่วย​ทุกคน​และ​คน​ที่​ถูก​ปีศาจ​สิง​มา​หา​พระองค์ 33 คน​ทั้ง​เมือง​มา​รวม​กัน​ที่​หน้า​ประตู 34 พระองค์​รักษา​คน​จำนวน​มาก​ที่​ป่วย​ด้วย​โรค​ต่าง ๆ และ​ขับ​ปีศาจ​ออก​ไป​หลาย​ตน พระองค์​ไม่​ยอม​ให้​ปีศาจ​พูด เพราะ​พวกมัน​รู้จัก​พระองค์

35 เช้าตรู่​ขณะที่​ยัง​มืด​อยู่ พระองค์​ลุก​ขึ้น ออก​ไป​ยัง​ที่​เปลี่ยว และ​อธิษฐาน​อยู่​ที่​นั่น 36 ซีโมน​กับ​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​ออก​ตามหา​พระองค์ 37 เมื่อ​พบ​พระองค์​แล้ว พวกเขา​บอก​ว่า “ทุกคน​กำลัง​ตามหา​ท่าน​อยู่”

38 พระองค์​ตอบ​ว่า “ไป​ที่​อื่น​กัน​เถอะ ไป​ยัง​เมือง​ใกล้เคียง เพื่อ​เรา​จะ​ได้​ประกาศ​ที่​นั่น​ด้วย เพราะ​ที่​เรา​ออก​มา​ก็​เพื่อ​การ​นี้” 39 พระองค์​จึง​ไป​ทั่ว​แคว้น​กาลิลี ประกาศ​ตาม​สถานที่​ประชุม​ของ​ชาวยิว​และ​ขับ​ปีศาจ​ออก

40 คน​เป็น​โรคเรื้อน​คน​หนึ่ง​มา​หา​พระองค์ คุกเข่า​ลง​และ​วิงวอน​ว่า “ถ้า​ท่าน​เต็มใจ ท่าน​ก็​ทำ​ให้​ข้าพเจ้า​สะอาด​ได้”

41 พระเยซู​รู้สึก​สงสาร จึง​ยื่น​มือ​แตะ​เขา​และ​กล่าว​ว่า “เรา​เต็มใจ จง​สะอาด” 42 เมื่อ​พระเยซู​กล่าว​เช่นนั้น โรคเรื้อน​ก็​หาย​จาก​เขา​ทันที และ​เขา​ก็​สะอาด 43 พระองค์​กำชับ​เขา​อย่าง​เข้มงวด แล้ว​ให้​เขา​ออก​ไป​ทันที 44 โดย​กล่าว​ว่า “อย่า​บอก​เรื่อง​นี้​กับ​ใคร แต่​จง​ไป​แสดง​ตัว​ต่อ​ปุโรหิต และ​ถวาย​สิ่ง​ที่​โมเสส​สั่ง​ไว้​สำหรับ​การ​ชำระ​ตัว​ของ​เจ้า เพื่อ​เป็น​พยาน​แก่​พวกเขา”

45 แต่​ชาย​คน​นั้น​ออก​ไป​แล้ว​เริ่ม​ประกาศ​และ​เล่า​เรื่อง​นี้​ออก​ไป​อย่าง​กว้างขวาง จน​พระเยซู​ไม่​สามารถ​เข้า​เมือง​อย่าง​เปิดเผย​ได้​อีก แต่​ต้อง​อยู่​นอก​เมือง​ตาม​ที่​เปลี่ยว ผู้คน​จาก​ทุก​แห่ง​ก็​พา​กัน​มา​หา​พระองค์

2

1 เมื่อ​ผ่าน​ไป​หลาย​วัน พระองค์​กลับ​เข้า​เมือง​คาเปอรนาอุม​อีกครั้ง แล้ว​ข่าว​ก็​แพร่​ออก​ไป​ว่า​พระองค์​อยู่​ที่​บ้าน 2 ทันที​นั้น ผู้คน​จำนวน​มาก​มา​รวม​กัน จน​ไม่​เหลือ​ที่​ว่าง แม้แต่​บริเวณ​ประตู และ​พระองค์​ประกาศ​พระวจนะ​ให้​พวกเขา​ฟัง 3 มี​คน​สี่​คน​หาม​คน​เป็น​อัมพาต​มา​หา​พระองค์ 4 แต่​เพราะ​ฝูงชน​ทำ​ให้​พวกเขา​เข้า​ไป​ใกล้​พระองค์​ไม่ได้ พวกเขา​จึง​รื้อ​หลังคา​ตรง​บริเวณ​ที่​พระองค์​อยู่ เมื่อ​เปิด​ช่อง​แล้ว ก็​หย่อน​เสื่อ​ที่​คน​เป็น​อัมพาต​นอน​อยู่​ลง​มา 5 เมื่อ​พระเยซู​เห็น​ความเชื่อ​ของ​พวกเขา พระองค์​กล่าว​กับ​คน​เป็น​อัมพาต​ว่า “ลูกเอ๋ย บาป​ของ​เจ้า​ได้​รับ​การ​ยกโทษ​แล้ว”

6 มี​อาลักษณ์​บาง​คน​นั่ง​อยู่​ที่​นั่น และ​กำลัง​คิด​อยู่​ใน​ใจ​ว่า 7 “ทำไม​คน​นี้​จึง​พูด​หมิ่นประมาท​พระเจ้า​อย่าง​นี้? ใคร​จะ​ยกโทษ​บาป​ได้​นอกจาก​พระเจ้า​เพียง​ผู้เดียว?”

8 พระเยซู​รู้​ทันที​ใน​จิตวิญญาณ​ของ​พระองค์​ว่า​พวกเขา​กำลัง​คิด​เช่นนั้น​อยู่​ใน​ใจ จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ทำไม​พวกท่าน​จึง​คิด​เรื่อง​เหล่านี้​อยู่​ใน​ใจ? 9 อย่าง​ไหน​ง่าย​กว่า​กัน การ​บอก​คน​เป็น​อัมพาต​ว่า ‘บาป​ของ​เจ้า​ได้​รับ​การ​ยกโทษ​แล้ว’ หรือ​บอก​ว่า ‘ลุก​ขึ้น ยก​เสื่อ​ของ​เจ้า แล้ว​เดิน​ไป’? 10 แต่​เพื่อ​ให้​พวกท่าน​รู้​ว่า บุตรมนุษย์​มี​อำนาจ​บน​โลก​ที่​จะ​ยกโทษ​บาป” แล้ว​พระองค์​จึง​กล่าว​กับ​คน​เป็น​อัมพาต​ว่า 11 “เรา​บอก​เจ้า​ว่า ลุก​ขึ้น ยก​เสื่อ​ของ​เจ้า แล้ว​กลับ​บ้าน​ไป”

12 เขา​ก็​ลุก​ขึ้น ยก​เสื่อ​ทันที และ​เดิน​ออก​ไป​ต่อหน้า​ทุกคน ทุกคน​จึง​ประหลาดใจ​และ​ยกย่อง​พระเจ้า พร้อม​กับ​พูด​ว่า “พวกเรา​ไม่​เคย​เห็น​อะไร​แบบ​นี้​เลย!”

13 พระองค์​ออก​ไป​ที่​ริม​ทะเล​อีกครั้ง ฝูงชน​ทั้งหมด​พา​กัน​มา​หา​พระองค์ และ​พระองค์​สอน​พวกเขา 14 ขณะ​เดิน​ผ่าน​ไป พระองค์​เห็น​เลวี​ลูก​ของ​อัลเฟอัส​นั่ง​อยู่​ที่​ด่านเก็บภาษี จึง​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ตาม​เรา​มา” เขา​ก็​ลุก​ขึ้น​และ​ตาม​พระองค์​ไป

15 ขณะที่​พระเยซู​เอนกาย​รับประทาน​อาหาร​อยู่​ใน​บ้าน​นั้น มี​คนเก็บภาษี​และ​คนบาป​จำนวน​มาก​ร่วม​โต๊ะ​กับ​พระเยซู​และ​สาวก​ของ​พระองค์ เพราะ​มี​คน​เช่นนี้​จำนวน​มาก และ​พวกเขา​ติดตาม​พระองค์ 16 เมื่อ​พวก​อาลักษณ์​และ​พวก​ฟาริสี​เห็น​ว่า​พระองค์​กำลัง​รับประทาน​อาหาร​กับ​คนบาป​และ​คนเก็บภาษี พวกเขา​จึง​ถาม​สาวก​ของ​พระองค์​ว่า “ทำไม​เขา​จึง​กิน​และ​ดื่ม​กับ​คนเก็บภาษี​และ​คนบาป?”

17 เมื่อ​พระเยซู​ได้ยิน จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “คน​แข็งแรง​ไม่​ต้องการ​หมอ แต่​คน​ป่วย​ต้องการ เรา​ไม่​ได้​มา​เพื่อ​เรียก​คน​ชอบธรรม แต่​มา​เรียก​คนบาป​ให้​กลับใจ”

18 สาวก​ของ​ยอห์น​และ​พวก​ฟาริสี​กำลัง​อดอาหาร พวกเขา​จึง​มา​ถาม​พระองค์​ว่า “ทำไม​สาวก​ของ​ยอห์น​และ​สาวก​ของ​พวก​ฟาริสี​จึง​อดอาหาร แต่​สาวก​ของ​ท่าน​ไม่​อดอาหาร?”

19 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เพื่อนเจ้าบ่าว​จะ​อดอาหาร​ได้​หรือ ขณะที่​เจ้าบ่าว​อยู่​กับ​พวกเขา? ตราบใด​ที่​เจ้าบ่าว​ยัง​อยู่​กับ​พวกเขา พวกเขา​ก็​อดอาหาร​ไม่ได้ 20 แต่​จะ​มี​วัน​ที่​เจ้าบ่าว​ถูก​พราก​ไป​จาก​พวกเขา แล้ว​ใน​วัน​นั้น​พวกเขา​จะ​อดอาหาร 21 ไม่​มี​ใคร​เอา​ผ้า​ที่​ยัง​ไม่​หด​ไป​ปะ​เสื้อ​เก่า ไม่​เช่นนั้น ผ้าปะ​ใหม่​จะ​หด​และ​ดึง​ผ้า​เก่า​ให้​ขาด รอยขาด​ก็​จะ​ยิ่ง​แย่​กว่า​เดิม 22 และ​ไม่​มี​ใคร​เอา​เหล้าองุ่น​ใหม่​ใส่​ถุงหนัง​เก่า ไม่​เช่นนั้น เหล้าองุ่น​ใหม่​จะ​ทำ​ให้​ถุงหนัง​แตก เหล้าองุ่น​ก็​หก และ​ถุงหนัง​ก็​เสีย แต่​เหล้าองุ่น​ใหม่​ก็​ใส่​ใน​ถุงหนัง​ใหม่”

23 ใน​วันสะบาโต​วัน​หนึ่ง พระองค์​เดิน​ผ่าน​ทุ่ง​ธัญพืช และ​ขณะที่​สาวก​เดิน​ไป พวกเขา​ก็​เริ่ม​เด็ด​รวง 24 พวก​ฟาริสี​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ดูสิ ทำไม​พวกเขา​จึง​ทำ​สิ่ง​ที่​ไม่​ได้​รับ​อนุญาต​ให้​ทำ​ใน​วันสะบาโต?”

25 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​ไม่​เคย​อ่าน​หรือ​ว่า ดาวิด​ทำ​อะไร​เมื่อ​เขา​กับ​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​หิว​และ​ต้องการ​อาหาร— 26 เขา​เข้า​ไป​ใน​พระนิเวศ​ของ​พระเจ้า​ใน​สมัย​ที่​อาบียาธาร์​เป็น​มหาปุโรหิต และ​กิน​ขนมปัง​ถวาย ซึ่ง​ไม่​มี​ใคร​ได้​รับ​อนุญาต​ให้​กิน​นอกจาก​ปุโรหิต และ​เขา​ยัง​แบ่ง​ให้​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​กิน​ด้วย?”

27 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “วันสะบาโต​มี​ไว้​เพื่อ​มนุษย์ ไม่​ใช่​มนุษย์​มี​ไว้​เพื่อ​วันสะบาโต 28 ดังนั้น บุตรมนุษย์​จึง​เป็น​เจ้า​เหนือ​แม้แต่​วันสะบาโต”

3

1 พระองค์​เข้า​ไป​ใน​สถานที่​ประชุม​ของ​ชาวยิว​อีกครั้ง ที่​นั่น​มี​ชาย​คน​หนึ่ง​มือ​ข้าง​หนึ่ง​ลีบ 2 พวกเขา​จับตาดู​พระองค์​ว่า​จะ​รักษา​ชาย​คน​นั้น​ใน​วันสะบาโต​หรือ​ไม่ เพื่อ​จะ​ได้​กล่าวหา​พระองค์ 3 พระองค์​กล่าว​กับ​ชาย​ที่​มือ​ลีบ​ว่า “ลุก​ขึ้น​ยืน” 4 แล้ว​พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ใน​วันสะบาโต อนุญาต​ให้​ทำ​ความดี​หรือ​ทำร้าย? ช่วย​ชีวิต​หรือ​ฆ่า?” แต่​พวกเขา​นิ่ง​เงียบ 5 พระองค์​มอง​ไปรอบ ๆ ด้วย​ความโกรธ และ​เศร้าใจ​เพราะ​ใจ​ของ​พวกเขา​แข็งกระด้าง แล้ว​กล่าว​กับ​ชาย​คน​นั้น​ว่า “ยื่น​มือ​ออก​มา” เขา​ก็​ยื่น​มือ​ออก และ​มือ​ของ​เขา​ก็​กลับ​เป็น​ปกติ​ดี​เหมือน​อีก​ข้าง 6 พวก​ฟาริสี​ออก​ไป และ​วางแผน​ร่วม​กับ​พวก​เฮโรเดียน​ทันที​ว่า​จะ​กำจัด​พระองค์​อย่างไร

7 พระเยซู​ถอย​ไป​ที่​ทะเล​พร้อม​กับ​สาวก​ของ​พระองค์ ฝูงชน​จำนวน​มาก​จาก​แคว้น​กาลิลี​และ​แคว้น​ยูเดีย​ติดตาม​พระองค์ 8 รวม​ทั้ง​ผู้คน​จาก​เยรูซาเล็ม อิดูเมอา อีก​ฟาก​หนึ่ง​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน และ​บริเวณ​เมือง​ไทระ​กับ​ไซดอน เมื่อ​ฝูงชน​จำนวน​มาก​ได้ยิน​ถึง​สิ่ง​ยิ่งใหญ่​ที่​พระองค์​ทำ พวกเขา​ก็​มา​หา​พระองค์ 9 พระองค์​บอก​สาวก​ให้​เตรียม​เรือ​ลำ​เล็ก​ไว้​ใกล้ ๆ เพื่อ​ไม่​ให้​ฝูงชน​เบียด​พระองค์ 10 เพราะ​พระองค์​รักษา​คน​จำนวน​มาก จน​ผู้​ที่​มี​โรค​ต่าง ๆ พา​กัน​เบียดเสียด​เข้า​หา​พระองค์ เพื่อ​จะ​ได้​แตะ​พระองค์ 11 ทุกครั้ง​ที่​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​เห็น​พระองค์ พวกมัน​ก็​หมอบ​ลง​ต่อหน้า​พระองค์​และ​ร้อง​ว่า “ท่าน​คือ​พระบุตร​ของ​พระเจ้า!” 12 พระองค์​กำชับ​พวกมัน​อย่าง​เข้มงวด​ไม่​ให้​เปิดเผย​เรื่อง​พระองค์

13 พระองค์​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา และ​เรียก​คน​ที่​พระองค์​ต้องการ​ให้​มา​หา แล้ว​พวกเขา​ก็​มา​หา​พระองค์ 14 พระองค์​แต่งตั้ง​สิบสอง​คน เพื่อ​ให้​พวกเขา​อยู่​กับ​พระองค์ และ​เพื่อ​จะ​ส่ง​พวกเขา​ออก​ไป​ประกาศ 15 ทั้ง​ให้​มี​อำนาจ​รักษา​โรค​และ​ขับ​ปีศาจ 16 คือ ซีโมน ซึ่ง​พระองค์​ให้​ชื่อ​ว่า เปโตร 17 ยากอบ​ลูก​ของ​เศเบดี และ​ยอห์น​พี่น้อง​ของ​ยากอบ ซึ่ง​พระองค์​ให้​ชื่อ​ว่า โบอาเนอร์เกส หมายความว่า “บุตร​แห่ง​ฟ้าร้อง” 18 อันดรูว์ ฟีลิป บารโธโลมิว มัทธิว โธมัส ยากอบ​ลูก​ของ​อัลเฟอัส ธัดเดอัส ซีโมน​ผู้​เป็น​เซโลเต 19 และ​ยูดาส​อิสคาริโอท ผู้​ซึ่ง​ทรยศ​พระองค์

แล้ว​พระองค์​ก็​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​หลัง​หนึ่ง 20 ฝูงชน​มา​รวม​กัน​อีก จน​พวกเขา​ไม่​สามารถ​แม้แต่​จะ​กิน​อาหาร 21 เมื่อ​คนใกล้ชิด​ของ​พระองค์​ได้ยิน​เรื่อง​นี้ พวกเขา​ก็​ออก​ไป​จับ​ตัว​พระองค์ เพราะ​พวกเขา​พูด​ว่า “เขา​เสียสติ​ไป​แล้ว” 22 พวก​อาลักษณ์​ที่​ลง​มา​จาก​เยรูซาเล็ม​กล่าว​ว่า “เขา​มี​เบเอลเซบูล​อยู่​ใน​ตัว” และ “เขา​ขับ​ปีศาจ​โดย​อำนาจ​ของ​เจ้า​แห่ง​ปีศาจ”

23 พระองค์​เรียก​พวกเขา​มา และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​เป็น​อุปมา​ว่า “ซาตาน​จะ​ขับ​ซาตาน​ออก​ได้​อย่างไร? 24 ถ้า​อาณาจักร​หนึ่ง​แตกแยก​กันเอง อาณาจักร​นั้น​ก็​ตั้ง​อยู่​ไม่ได้ 25 ถ้า​บ้าน​หนึ่ง​แตกแยก​กันเอง บ้าน​นั้น​ก็​ตั้ง​อยู่​ไม่ได้ 26 ถ้า​ซาตาน​ลุก​ขึ้น​ต่อสู้​กับ​ตัวเอง​และ​แตกแยก​กัน เขา​ก็​ตั้ง​อยู่​ไม่ได้ แต่​ถึง​จุดจบ 27 ไม่​มี​ใคร​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​คน​ที่​มีกำลัง​มาก​และ​ปล้น​ทรัพย์​ของ​เขา​ได้ เว้นแต่​จะ​มัด​คน​นั้น​เสียก่อน แล้ว​จึง​จะ​ปล้น​บ้าน​ของ​เขา​ได้

28 “เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า บาป​ทุกอย่าง​ของ​มนุษย์​จะ​ได้​รับ​การ​ยกโทษ รวม​ทั้ง​คำ​หมิ่นประมาท​ต่าง ๆ ที่​พวกเขา​กล่าว 29 แต่​ผู้ใด​กล่าว​หมิ่นประมาท​พระวิญญาณบริสุทธิ์ ผู้​นั้น​จะ​ไม่​มี​วัน​ได้​รับ​การ​ยกโทษ แต่​ต้อง​รับ​โทษ​ชั่วนิรันดร์”* 30 ที่​พระองค์​กล่าว​เช่นนี้​ก็​เพราะ​พวกเขา​พูด​ว่า “เขา​มี​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​สิง​อยู่”

31 แม่​และ​พี่น้อง​ของ​พระองค์​มา​ถึง พวกเขา​ยืน​อยู่​ข้างนอก และ​ส่ง​คน​เข้า​ไป​เรียก​พระองค์ 32 ฝูงชน​นั่ง​อยู่​รอบ​พระองค์ พวกเขา​บอก​พระองค์​ว่า “ดูสิ แม่ พี่น้อง​ชาย และ​พี่น้อง​หญิง† ของ​ท่าน​อยู่​ข้างนอก​กำลัง​ตามหา​ท่าน”

33 พระองค์​ตอบ​ว่า “แม่​ของ​เรา​และ​พี่น้อง​ของ​เรา​คือ​ใคร?” 34 แล้ว​พระองค์​มอง​ไปรอบ ๆ ที่​คน​ซึ่ง​นั่ง​อยู่​รอบ​พระองค์ และ​กล่าว​ว่า “ดูสิ นี่​คือ​แม่​และ​พี่น้อง​ของ​เรา! 35 เพราะ​ผู้ใด​ทำ​ตาม​พระประสงค์​ของ​พระเจ้า ผู้​นั้น​คือ​พี่น้อง​ชาย พี่น้อง​หญิง และ​แม่​ของ​เรา”

4

1 พระองค์​เริ่ม​สอน​ที่​ริม​ทะเล​อีกครั้ง ฝูงชน​จำนวน​มาก​มา​รวม​กัน​รอบ​พระองค์ จน​พระองค์​ต้อง​ลง​เรือ​ที่​อยู่​ใน​ทะเล​และ​นั่ง​ลง ส่วน​ฝูงชน​ทั้งหมด​อยู่​บน​ฝั่ง​ริม​ทะเล 2 พระองค์​สอน​พวกเขา​หลาย​เรื่อง​ด้วย​อุปมา และ​กล่าว​ใน​คำสอน​ว่า 3 “จง​ฟัง! ดูสิ ชาวไร่​คน​หนึ่ง​ออก​ไป​หว่าน​เมล็ด 4 ขณะ​ที่​เขา​หว่าน เมล็ด​บางส่วน​ตก​ข้างทาง แล้ว​นก* ก็​มา​กิน​จน​หมด 5 เมล็ด​บางส่วน​ตก​บน​พื้น​หิน​ที่​มี​ดิน​น้อย และ​งอก​ขึ้น​ทันที เพราะ​ดิน​ไม่​ลึก 6 เมื่อ​ดวงอาทิตย์​ขึ้น มัน​ก็​ถูก​แดด​เผา และ​เพราะ​ไม่​มี​ราก จึง​เหี่ยวแห้ง 7 เมล็ด​บางส่วน​ตก​ท่ามกลาง​ต้นหนาม ต้นหนาม​ก็​โต​ขึ้น​มา​รัด​มัน​ไว้ จึง​ไม่​เกิดผล 8 เมล็ด​บางส่วน​ตก​ใน​ดิน​ดี แล้ว​เกิดผล งอกงาม​และ​เพิ่มพูน บ้าง​ได้​ผล​สามสิบ​เท่า บ้าง​หกสิบ​เท่า และ​บ้าง​หนึ่งร้อย​เท่า” 9 แล้ว​พระองค์​กล่าว​ว่า “ใคร​มี​หู​จะ​ฟัง ก็​จง​ฟัง”

10 เมื่อ​พระองค์​อยู่​ตามลำพัง คน​ที่​อยู่​รอบ​พระองค์​พร้อม​กับ​สิบสอง​คน​ก็​ถาม​พระองค์​เรื่อง​อุปมา​เหล่านั้น 11 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​ได้​รับ​ความลับ​ของ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า แต่​สำหรับ​คน​ที่​อยู่​ภายนอก ทุกอย่าง​กล่าว​เป็น​อุปมา 12 เพื่อ​ว่า ‘เมื่อ​มอง พวกเขา​จะ​มอง​แต่​ไม่​รับรู้ และ​เมื่อ​ฟัง พวกเขา​จะ​ฟัง​แต่​ไม่​เข้าใจ มิฉะนั้น​พวกเขา​อาจ​หันกลับ และ​บาป​ของ​พวกเขา​จะ​ได้​รับ​การ​ยกโทษ’ ”✡

13 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​ไม่​เข้าใจ​อุปมา​นี้​หรือ? แล้ว​จะ​เข้าใจ​อุปมา​ทั้งหมด​ได้​อย่างไร? 14 คน​ที่​หว่าน​นั้น​หว่าน​พระวจนะ 15 เมล็ด​ที่​ตก​ข้างทาง​หมายถึง​คน​ที่​ได้ยิน​พระวจนะ เมื่อ​พวกเขา​ได้ยิน ซาตาน​ก็​มา​ทันที​และ​เอา​พระวจนะ​ที่​หว่าน​ไว้​ใน​พวกเขา​ไป 16 เช่นเดียวกัน เมล็ด​ที่​หว่าน​บน​พื้น​หิน​หมายถึง​คน​ที่​เมื่อ​ได้ยิน​พระวจนะ ก็​รับ​ไว้​ด้วย​ความยินดี​ทันที 17 แต่​พวกเขา​ไม่​มี​ราก​ใน​ตัวเอง จึง​อยู่​ได้​เพียง​ชั่วคราว เมื่อ​เกิด​การ​กดขี่​หรือ​การ​ข่มเหง​เพราะ​พระวจนะ พวกเขา​ก็​สะดุด​ทันที 18 ส่วน​เมล็ด​ที่​หว่าน​ท่ามกลาง​ต้นหนาม​หมายถึง​คน​ที่​ได้ยิน​พระวจนะ 19 แต่​ความกังวล​ของ​ยุค​นี้ ความหลอกลวง​ของ​ทรัพย์สมบัติ และ​ความอยาก​ใน​สิ่ง​อื่น ๆ เข้า​มา​รัด​พระวจนะ จน​ไม่​เกิดผล 20 ส่วน​เมล็ด​ที่​หว่าน​ใน​ดิน​ดี​หมายถึง​คน​ที่​ได้ยิน​พระวจนะ ยอมรับ​ไว้ และ​เกิดผล บ้าง​สามสิบ​เท่า บ้าง​หกสิบ​เท่า และ​บ้าง​หนึ่งร้อย​เท่า”

21 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “มี​ใคร​เอา​ตะเกียง​มา​เพื่อ​วาง​ไว้​ใต้​ตะกร้า† หรือ​ใต้​เตียง​หรือ? ไม่​ใช่​เอา​มา​วาง​บน​เชิง​ตะเกียง​หรือ? 22 เพราะ​ไม่​มี​สิ่งใด​ซ่อน​อยู่ นอกจาก​เพื่อ​จะ​ถูก​เปิดเผย และ​ไม่​มี​สิ่งใด​ถูก​เก็บ​เป็น​ความลับ นอกจาก​เพื่อ​จะ​ปรากฏ​ออก​มา 23 ถ้า​ใคร​มี​หู​จะ​ฟัง ก็​จง​ฟัง”

24 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “จง​ใส่ใจ​สิ่ง​ที่​พวกท่าน​ฟัง พวกท่าน​ใช้​เครื่องตวง​ใด​ตวง ก็​จะ​ตวง​ให้​พวกท่าน​ด้วย​เครื่องตวง​นั้น และ​จะ​เพิ่ม​ให้​แก่​พวกท่าน​ผู้​ฟัง​อีก 25 เพราะ​ผู้​ที่​มี​อยู่​แล้ว จะ​ได้​รับ​เพิ่ม​อีก แต่​ผู้​ที่​ไม่​มี แม้แต่​สิ่ง​ที่​เขา​มี​อยู่​ก็​จะ​ถูก​เอา​ไป​จาก​เขา”

26 พระองค์​กล่าว​ว่า “อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​เปรียบ​เหมือน​ชาย​คน​หนึ่ง​หว่าน​เมล็ด​ลง​บน​ดิน 27 เขา​นอน​และ​ตื่น​ขึ้น คืน​แล้ว​คืน​เล่า วัน​แล้ว​วัน​เล่า เมล็ด​ก็​งอก​และ​เติบโต โดย​เขา​ไม่​รู้​ว่า​เกิด​ขึ้น​ได้​อย่างไร 28 เพราะ​ดิน​ทำ​ให้​เกิดผล​เอง เริ่ม​จาก​ต้นอ่อน แล้ว​เป็น​รวง แล้ว​เมล็ด​ก็​เต็ม​รวง 29 แต่​เมื่อ​ผล​สุก เขา​ก็​ลงมือ​เกี่ยว​ด้วย​เคียว​ทันที เพราะ​ถึง​เวลา​เก็บเกี่ยว​แล้ว”

30 พระองค์​กล่าว​ว่า “เรา​จะ​เปรียบ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​กับ​อะไร​ดี? หรือ​จะ​ใช้​อุปมา​อะไร​อธิบาย? 31 อาณาจักร​นั้น​เหมือน​เมล็ด​มัสตาร์ด ซึ่ง​เมื่อ​หว่าน​ลง​ใน​ดิน แม้​จะ​เล็ก​กว่า​เมล็ด​ทั้งปวง​บน​แผ่นดิน 32 แต่​เมื่อ​หว่าน​แล้ว ก็​เติบโต​ขึ้น​และ​ใหญ่​กว่า​พืชผัก​ทั้งปวง แตก​กิ่ง​ใหญ่ จน​บรรดา​นก​บน​ฟ้า​สามารถ​มา​อาศัย​ใต้​ร่มเงา​ของ​มัน​ได้”

33 พระองค์​กล่าว​พระวจนะ​แก่​พวกเขา​ด้วย​อุปมา​เช่นนี้​อีก​หลาย​เรื่อง ตาม​ที่​พวกเขา​สามารถ​รับฟัง​ได้ 34 พระองค์​ไม่​ได้​กล่าว​กับ​พวกเขา​โดย​ไม่​ใช้​อุปมา แต่​เมื่อ​อยู่​ตามลำพัง​กับ​สาวก​ของ​พระองค์ พระองค์​อธิบาย​ทุกสิ่ง​แก่​พวกเขา

35 ใน​วัน​นั้น เมื่อ​ถึง​เวลา​เย็น พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​ข้าม​ไป​ฝั่ง​ตรงข้าม​กัน​เถอะ” 36 พวกเขา​ละ​ฝูงชน แล้ว​พา​พระองค์​ไป​โดย​ที่​พระองค์​ยัง​อยู่​ใน​เรือ มี​เรือ​ลำ​เล็ก​อื่น ๆ ไป​กับ​พระองค์​ด้วย 37 แล้ว​เกิด​พายุ​ลมแรง คลื่น​ซัด​เข้า​เรือ จน​น้ำ​เข้า​เรือ​เต็ม​ไป​หมด​แล้ว 38 พระองค์​อยู่​ที่​ท้าย​เรือ กำลัง​หลับ​อยู่​บน​หมอน พวกเขา​ปลุก​พระองค์​และ​ถาม​ว่า “อาจารย์ ท่าน​ไม่​เป็นห่วง​หรือ​ว่า​พวกเรา​กำลัง​จะ​ตาย?”

39 พระองค์​ตื่น​ขึ้น ตำหนิ​ลม และ​กล่าว​กับ​ทะเล​ว่า “เงียบ! สงบ​ลง!” ลม​ก็​หยุด และ​เกิด​ความสงบ​อย่าง​ยิ่ง 40 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ทำไม​พวกท่าน​จึง​กลัว​ขนาด​นี้? ทำไม​พวกท่าน​ถึง​ไม่​มี​ความเชื่อ?”

41 พวกเขา​กลัว​อย่าง​ยิ่ง และ​พูด​กัน​ว่า “คน​นี้​เป็น​ใคร​กัน แม้แต่​ลม​และ​ทะเล​ก็​ยัง​เชื่อฟัง​เขา?”

5

1 พวกเขา​ข้าม​ไป​ถึง​อีก​ฝั่ง​หนึ่ง​ของ​ทะเล ใน​ดินแดน​ของ​ชาว​กาดารา 2 เมื่อ​พระองค์​ขึ้น​จาก​เรือ ชาย​คน​หนึ่ง​ที่​มี​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​สิง​อยู่​ก็​ออก​จาก​สุสาน​มา​พบ​พระองค์​ทันที 3 เขา​อาศัย​อยู่​ใน​สุสาน และ​ไม่​มี​ใคร​สามารถ​มัด​เขา​ได้​อีก แม้แต่​ด้วย​โซ่ 4 เพราะ​เขา​เคย​ถูก​มัด​ด้วย​ตรวน​และ​โซ่​หลาย​ครั้ง แต่​เขา​กระชาก​โซ่​จน​ขาด และ​หัก​ตรวน​เป็น​ชิ้น ๆ ไม่​มี​ใคร​มี​กำลัง​พอ​จะ​ควบคุม​เขา​ได้ 5 ทั้ง​กลางคืน​และ​กลางวัน เขา​อยู่​ตาม​สุสาน​และ​ภูเขา ร้อง​ตะโกน​และ​เอา​หิน​กรีด​ตัวเอง​อยู่​เสมอ 6 เมื่อ​เขา​เห็น​พระเยซู​แต่​ไกล เขา​ก็​วิ่ง​เข้า​มา​หมอบกราบ​พระองค์ 7 และ​ร้อง​เสียง​ดัง​ว่า “ท่าน​มา​ยุ่ง​อะไร​กับ​ข้า พระเยซู พระบุตร​ของ​พระเจ้า​ผู้สูงสุด? ข้า​ขอ​ให้​ท่าน​สาบาน​ต่อ​พระเจ้า​ว่า​จะ​ไม่​ทรมาน​ข้า” 8 เพราะ​พระองค์​ได้​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ออก​มา​จาก​ชาย​คน​นี้ เจ้า​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์!”

9 พระองค์​ถาม​เขา​ว่า “เจ้า​ชื่อ​อะไร?”

เขา​ตอบ​ว่า “ชื่อ​ของ​ข้า​คือ เลกิโอน เพราะ​พวกเรา​มี​มาก” 10 แล้ว​เขา​ก็​วิงวอน​พระองค์​อย่าง​มาก​ไม่​ให้​ส่ง​พวกมัน​ออก​ไป​จาก​ดินแดน​นั้น 11 ที่​ไหล่เขา​มี​หมู​ฝูง​ใหญ่​กำลัง​หากิน​อยู่ 12 ปีศาจ​ทั้งหมด​วิงวอน​พระองค์​ว่า “ส่ง​พวกเรา​เข้า​ไป​ใน​หมู เพื่อ​พวกเรา​จะ​ได้​เข้า​ไป​สิง​มัน”

13 พระเยซู​ก็​อนุญาต​ตาม​คำขอ​ของ​พวกมัน​ทันที วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​จึง​ออก​มา​และ​เข้า​ไป​ใน​หมู หมู​ฝูง​นั้น​ซึ่ง​มี​ประมาณ​สองพัน​ตัว​วิ่ง​กรู​ลง​ทาง​ลาดชัน​สู่​ทะเล และ​จมน้ำ​ตาย​ใน​ทะเล 14 คน​เลี้ยง​หมู​พา​กัน​หนี และ​นำ​เรื่อง​ไป​บอก​ใน​เมือง​และ​ตาม​ชนบท

ผู้คน​จึง​ออก​มา​ดู​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น 15 พวกเขา​มา​หา​พระเยซู และ​เห็น​คน​ที่​เคย​ถูก​ปีศาจ​สิง คน​ที่​เคย​มี​เลกิโอน​อยู่​ใน​ตัว กำลัง​นั่ง​อยู่ สวม​เสื้อผ้า และ​มี​สติ​เป็น​ปกติ พวกเขา​ก็​กลัว 16 คน​ที่​เห็น​เหตุการณ์​เล่า​ให้​พวกเขา​ฟัง​ถึง​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น​กับ​คน​ที่​เคย​ถูก​ปีศาจ​สิง และ​เรื่อง​ของ​หมู 17 พวกเขา​จึง​เริ่ม​วิงวอน​พระองค์​ให้​ออก​ไป​จาก​เขตแดน​ของ​พวกเขา

18 ขณะ​ที่​พระองค์​กำลัง​ลง​เรือ ชาย​ที่​เคย​ถูก​ปีศาจ​สิง​วิงวอน​ขอ​อยู่​กับ​พระองค์ 19 แต่​พระองค์​ไม่​อนุญาต และ​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “กลับ​บ้าน​ไป​หา​คนใกล้ชิด​ของ​เจ้า แล้ว​บอก​พวกเขา​ถึง​สิ่ง​ยิ่งใหญ่​ที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ได้​ทำ​เพื่อ​เจ้า และ​พระองค์​เมตตา​เจ้า​อย่างไร”

20 ชาย​คน​นั้น​จึง​ไป และ​เริ่ม​ประกาศ​ทั่ว​แคว้น​เดคาโปลิส​ถึง​สิ่ง​ยิ่งใหญ่​ที่​พระเยซู​ทำ​เพื่อ​เขา ทุกคน​ต่าง​ประหลาดใจ

21 เมื่อ​พระเยซู​ข้าม​เรือ​กลับ​ไป​ยัง​อีก​ฝั่ง​หนึ่ง ฝูงชน​จำนวน​มาก​ก็​มา​รวม​กัน​รอบ​พระองค์ ขณะ​ที่​พระองค์​อยู่​ริม​ทะเล 22 ดูสิ มี​หัวหน้า​สถานที่​ประชุม​ของ​ชาวยิว​คน​หนึ่ง​ชื่อ ไยรัส มา​หา​พระองค์ เมื่อ​เห็น​พระองค์ เขา​ก็​หมอบ​ลง​ที่​เท้า​ของ​พระองค์ 23 และ​วิงวอน​อย่าง​มาก​ว่า “ลูกสาว​ตัว​น้อย​ของ​ข้าพเจ้า​กำลัง​จะ​ตาย โปรด​มา​วาง​มือ​บน​ลูก เพื่อ​ให้​ลูก​หายดี​และ​มี​ชีวิต​อยู่”

24 พระองค์​จึง​ไป​กับ​เขา ฝูงชน​จำนวน​มาก​ติดตาม​พระองค์ และ​เบียดเสียด​พระองค์​ทุก​ด้าน 25 มี​หญิง​คน​หนึ่ง​มี​เลือด​ไหล​ไม่​หยุด​มา​สิบสอง​ปี 26 นาง​ต้อง​ทนทุกข์​จาก​การ​รักษา​ของ​หมอ​หลาย​คน ใช้​เงิน​ที่​มี​อยู่​จน​หมด แต่​อาการ​ก็​ไม่​ดี​ขึ้น กลับ​แย่​ลง​กว่า​เดิม 27 เมื่อ​นาง​ได้ยิน​เรื่อง​ของ​พระเยซู จึง​เข้า​มา​ทาง​ด้านหลัง​พระองค์​ท่ามกลาง​ฝูงชน และ​แตะ​เสื้อผ้า​ของ​พระองค์ 28 เพราะ​นาง​พูด​ว่า “ถ้า​เพียง​ได้​แตะ​เสื้อผ้า​ของ​เขา ฉัน​ก็​จะ​หาย” 29 ทันที​นั้น เลือด​ที่​ไหล​ก็​หยุด และ​นาง​รู้สึก​ใน​ร่างกาย​ว่า​หาย​จาก​โรค​ที่​ทรมาน​นาง​แล้ว

30 พระเยซู​รู้สึก​ได้​ทันที​ว่า​พลัง​ได้​ออก​จาก​พระองค์ จึง​หัน​กลับ​มา​ท่ามกลาง​ฝูงชน และ​ถาม​ว่า “ใคร​แตะ​เสื้อผ้า​ของ​เรา?”

31 สาวก​ของ​พระองค์​กล่าว​ว่า “ท่าน​เห็น​ฝูงชน​กำลัง​เบียดเสียด​ท่าน​อยู่ แล้ว​ท่าน​ยัง​ถาม​อีก​หรือ​ว่า ‘ใคร​แตะ​เรา?’ ”

32 พระองค์​มอง​ไปรอบ ๆ เพื่อ​ดู​หญิง​ที่​ทำ​เช่นนั้น 33 แต่​หญิง​คน​นั้น​ทั้ง​กลัว​และ​ตัวสั่น เพราะ​รู้​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น​กับ​ตน จึง​มา​หมอบ​ลง​ต่อหน้า​พระองค์ และ​เล่า​ความจริง​ทั้งหมด​ให้​พระองค์​ฟัง

34 พระองค์​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “ลูกสาวเอ๋ย ความเชื่อ​ของ​เจ้า​ทำ​ให้​เจ้า​หาย​แล้ว จง​ไป​อย่าง​สงบสุข และ​จง​หายขาด​จาก​โรค​ของ​เจ้า”

35 ขณะ​ที่​พระองค์​ยัง​กล่าว​อยู่ มี​คน​มา​จาก​บ้าน​ของ​หัวหน้า​สถานที่​ประชุม​ของ​ชาวยิว​และ​บอก​ว่า “ลูกสาว​ของ​ท่าน​ตาย​แล้ว จะ​รบกวน​อาจารย์​อีก​ทำไม?”

36 แต่​ทันที​ที่​พระเยซู​ได้ยิน​คำพูด​นั้น พระองค์​กล่าว​กับ​หัวหน้า​สถานที่​ประชุม​ของ​ชาวยิว​ว่า “อย่า​กลัว เพียง​เชื่อ​เท่านั้น” 37 พระองค์​ไม่​ยอม​ให้​ใคร​ตาม​ไป นอกจาก เปโตร ยากอบ และ​ยอห์น​พี่น้อง​ของ​ยากอบ 38 เมื่อ​พระองค์​มา​ถึง​บ้าน​ของ​หัวหน้า​สถานที่​ประชุม​ของ​ชาวยิว พระองค์​เห็น​ความวุ่นวาย ผู้คน​ร้องไห้​และ​คร่ำครวญ​เสียง​ดัง 39 เมื่อ​เข้า​ไป​แล้ว พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ทำไม​พวกท่าน​จึง​วุ่นวาย​และ​ร้องไห้? เด็ก​คน​นี้​ไม่​ได้​ตาย แต่​กำลัง​หลับ​อยู่”

40 พวกเขา​หัวเราะเยาะ​พระองค์ แต่​พระองค์​ให้​ทุกคน​ออก​ไป แล้ว​พา​บิดา​และ​มารดา​ของ​เด็ก รวม​ทั้ง​คน​ที่​อยู่​กับ​พระองค์ เข้า​ไป​ยัง​ที่​เด็ก​นอน​อยู่ 41 พระองค์​จับ​มือ​เด็ก​และ​กล่าว​กับ​เธอ​ว่า “ทาลิธา คูมิ!” ซึ่ง​แปล​ว่า “หนูน้อย เรา​บอก​เจ้า ลุก​ขึ้น!” 42 เด็กหญิง​ก็​ลุก​ขึ้น​และ​เดิน​ทันที เพราะ​เธอ​มี​อายุ​สิบสอง​ปี ทุกคน​ประหลาดใจ​อย่าง​ยิ่ง 43 พระองค์​กำชับ​พวกเขา​อย่าง​เข้มงวด​ไม่​ให้​ใคร​รู้​เรื่อง​นี้ และ​สั่ง​ให้​เอา​อาหาร​ให้​เธอ​กิน

6

1 พระองค์​ออก​จาก​ที่​นั่น แล้ว​กลับ​ไป​ยัง​ถิ่น​บ้านเกิด​ของ​พระองค์ สาวก​ของ​พระองค์​ก็​ตาม​ไป 2 เมื่อ​ถึง​วันสะบาโต พระองค์​เริ่ม​สอน​ใน​สถานที่​ประชุม​ของ​ชาวยิว หลาย​คน​ที่​ได้ยิน​ก็​ประหลาดใจ และ​พูด​ว่า “คน​นี้​ได้​สิ่ง​เหล่านี้​มา​จาก​ไหน? ปัญญา​อะไร​ที่​เขา​ได้​รับ จึง​ทำ​การ​อัศจรรย์​อัน​ยิ่งใหญ่​เช่นนี้​ด้วย​มือ​ของ​เขา? 3 คน​นี้​ไม่​ใช่​ช่างไม้ ลูก​ของ​มารีย์ และ​พี่น้อง​ของ​ยากอบ โยเสส ยูดาส และ​ซีโมน​หรือ? พี่น้อง​หญิง​ของ​เขา​ก็​อยู่​ที่​นี่​กับ​พวกเรา​ไม่​ใช่​หรือ?” พวกเขา​จึง​ไม่​ยอมรับ​พระองค์

4 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ผู้เผยพระวจนะ​ย่อม​ได้​รับ​เกียรติ เว้นแต่​ใน​ถิ่น​ของ​ตน ท่ามกลาง​ญาติ​ของ​ตน และ​ใน​บ้าน​ของ​ตน” 5 พระองค์​ไม่​สามารถ​ทำ​การ​อัศจรรย์​อัน​ยิ่งใหญ่​ที่​นั่น​ได้ นอกจาก​วาง​มือ​บน​คน​ป่วย​ไม่​กี่​คน​และ​รักษา​พวกเขา 6 พระองค์​ประหลาดใจ​เพราะ​ความ​ไม่​เชื่อ​ของ​พวกเขา

พระองค์​เดิน​ไป​ตาม​หมู่บ้าน​โดยรอบ​และ​สั่งสอน 7 พระองค์​เรียก​สิบสอง​คน​มา และ​เริ่ม​ส่ง​พวกเขา​ออก​ไป​เป็น​คู่ ๆ พร้อม​ทั้ง​ให้​อำนาจ​เหนือ​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์ 8 พระองค์​สั่ง​พวกเขา​ว่า สำหรับ​การ​เดินทาง​ให้​เอา​ไป​ได้​เพียง​ไม้เท้า​เท่านั้น ไม่​ให้​เอา​ขนมปัง ย่าม หรือ​เงิน​ใน​กระเป๋า​ไป 9 ให้​สวม​รองเท้าแตะ และ​อย่า​สวม​เสื้อ​สอง​ตัว 10 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เมื่อ​พวกท่าน​เข้า​ไป​พัก​ใน​บ้าน​ใด ก็​จง​อยู่​ที่​นั่น​จนกว่า​จะ​ออก​จาก​ที่​นั้น 11 ถ้า​ที่​ใด​ไม่​ต้อนรับ​หรือ​ไม่​ฟัง​พวกท่าน เมื่อ​ออก​จาก​ที่​นั่น จง​สลัด​ฝุ่น​ใต้​เท้า​ของ​พวกท่าน​ออก เพื่อ​เป็น​พยาน​กล่าวโทษ​พวกเขา เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า ใน​วัน​พิพากษา โสโดม​และ​โกโมราห์​จะ​รับ​โทษ​เบา​กว่า​เมือง​นั้น!”

12 พวกเขา​จึง​ออก​ไป​ประกาศ​ให้​ผู้คน​กลับใจ 13 พวกเขา​ขับ​ปีศาจ​ออก​หลาย​ตน และ​เจิม​คน​ป่วย​จำนวน​มาก​ด้วย​น้ำมัน​และ​รักษา​พวกเขา 14 กษัตริย์​เฮโรด​ได้ยิน​เรื่อง​นี้ เพราะ​ชื่อเสียง​ของ​พระเยซู​เป็น​ที่​รู้จัก​กัน​แล้ว เขา​กล่าว​ว่า “ยอห์น​ผู้​ทำ​พิธี​บัพติศมา​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย​แล้ว เพราะ​เหตุ​นี้​พลัง​อัศจรรย์​เหล่านี้​จึง​ทำงาน​อยู่​ใน​ตัว​เขา” 15 แต่​คน​อื่น​พูด​ว่า “เขา​คือ​เอลียาห์” บาง​คน​พูด​ว่า “เขา​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ หรือ​เป็น​เหมือน​ผู้เผยพระวจนะ​คน​หนึ่ง” 16 แต่​เมื่อ​เฮโรด​ได้ยิน เขา​กล่าว​ว่า “คน​นี้​คือ​ยอห์น​ที่​เรา​ตัด​ศีรษะ เขา​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย​แล้ว” 17 เพราะ​เฮโรด​เอง​ได้​ส่ง​คน​ไป​จับ​ยอห์น มัด​เขา​ไว้​ใน​คุก เพราะ​เรื่อง​เฮโรเดียส ภรรยา​ของ​ฟีลิป ผู้​เป็น​พี่น้อง​ของ​ตน ซึ่ง​เฮโรด​ได้​แต่งงาน​กับ​นาง 18 เพราะ​ยอห์น​เคย​บอก​เฮโรด​ว่า “ท่าน​ไม่มี​สิทธิ์​เอา​ภรรยา​ของ​พี่น้อง​ของ​ท่าน​มา​เป็น​ภรรยา​ของ​ตน” 19 เฮโรเดียส​จึง​ผูกใจเจ็บ​ยอห์น และ​อยาก​ฆ่า​เขา แต่​ทำ​ไม่ได้ 20 เพราะ​เฮโรด​เกรง​ยอห์น โดย​รู้​ว่า​เขา​เป็น​คน​ชอบธรรม​และ​บริสุทธิ์ จึง​คอย​ปกป้อง​เขา เมื่อ​ได้ยิน​ยอห์น เฮโรด​ก็​ทำ​หลาย​อย่าง และ​ชอบ​ฟัง​เขา

21 แล้ว​โอกาส​ก็​มา​ถึง ใน​วันเกิด​ของ​เฮโรด เขา​จัด​งานเลี้ยง​ให้​ขุนนาง นายทหาร​ชั้นสูง และ​คนสำคัญ​ของ​แคว้น​กาลิลี 22 เมื่อ​ลูกสาว​ของ​เฮโรเดียส​เอง​เข้า​มา​เต้นรำ นาง​ทำ​ให้​เฮโรด​และ​แขก​ที่​ร่วม​โต๊ะ​พอใจ กษัตริย์​จึง​กล่าว​กับ​หญิงสาว​ว่า “ขอ​สิ่ง​ใด​จาก​เรา​ก็​ได้ แล้ว​เรา​จะ​ให้​เจ้า” 23 เขา​สาบาน​กับ​นาง​ว่า “ไม่​ว่า​เจ้า​จะ​ขอ​อะไร เรา​จะ​ให้​เจ้า แม้​ถึง​ครึ่ง​อาณาจักร​ของ​เรา”

24 นาง​จึง​ออก​ไป​ถาม​มารดา​ว่า “ฉัน​ควร​ขอ​อะไร?”

มารดา​ตอบ​ว่า “ศีรษะ​ของ​ยอห์น​ผู้​ทำ​พิธี​บัพติศมา”

25 นาง​รีบ​กลับ​เข้า​ไป​หา​กษัตริย์​ทันที และ​ขอ​ว่า “ฉัน​ต้องการ​ให้​ท่าน​เอา​ศีรษะ​ของ​ยอห์น​ผู้​ทำ​พิธี​บัพติศมา​ใส่​ถาด​มา​ให้​ฉัน​เดี๋ยวนี้”

26 กษัตริย์​เสียใจ​อย่าง​ยิ่ง แต่​เพราะ​คำ​สาบาน​ของ​ตน​และ​เพราะ​บรรดา​แขก​ร่วม​โต๊ะ เขา​จึง​ไม่​อยาก​ปฏิเสธ​นาง 27 กษัตริย์​ส่ง​ทหาร​องครักษ์​ไป​ทันที และ​สั่ง​ให้​นำ​ศีรษะ​ของ​ยอห์น​มา ทหาร​นั้น​จึง​ไป​ตัด​ศีรษะ​ยอห์น​ใน​คุก 28 แล้ว​นำ​ศีรษะ​ของ​เขา​มา​บน​ถาด และ​มอบ​ให้​หญิงสาว หญิงสาว​ก็​นำ​ไป​ให้​มารดา

29 เมื่อ​สาวก​ของ​ยอห์น​ได้ยิน​เรื่อง​นี้ พวกเขา​ก็​มา​รับ​ศพ​ของ​เขา​ไป​วาง​ไว้​ใน​อุโมงค์​ฝังศพ

30 เหล่า​อัครทูต​กลับ​มา​รวม​กัน​อยู่​กับ​พระเยซู และ​เล่า​ทุกสิ่ง​ที่​พวกเขา​ได้​ทำ​และ​ได้​สอน​ให้​พระองค์​ฟัง 31 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “มา​กับ​เรา ไป​ยัง​ที่​เปลี่ยว​ตามลำพัง และ​พัก​สัก​หน่อย” เพราะ​มี​คน​มา​และ​ไป​จำนวน​มาก จน​พวกเขา​ไม่​มี​เวลา​แม้แต่​จะ​กิน​อาหาร 32 พวกเขา​จึง​ลง​เรือ​ไป​ยัง​ที่​เปลี่ยว​ตามลำพัง 33 คน​เหล่านั้น* เห็น​พวกเขา​ออก​ไป และ​หลาย​คน​จำ​พระองค์​ได้ จึง​วิ่ง​ไป​ที่​นั่น​ทาง​บก​จาก​ทุก​เมือง พวกเขา​ไป​ถึง​ก่อน​และ​มา​รวม​กัน​รอ​พระองค์ 34 เมื่อ​พระเยซู​ขึ้น​จาก​เรือ พระองค์​เห็น​ฝูงชน​จำนวน​มาก และ​สงสาร​พวกเขา เพราะ​พวกเขา​เป็น​เหมือน​แกะ​ที่​ไม่​มี​ผู้เลี้ยง พระองค์​จึง​เริ่ม​สอน​พวกเขา​หลาย​เรื่อง 35 เมื่อ​เวลา​ล่วง​ไป​มาก​แล้ว สาวก​ของ​พระองค์​มา​หา​และ​กล่าว​ว่า “ที่​นี่​เป็น​ที่​เปลี่ยว และ​เวลา​ก็​ล่วง​ไป​มาก​แล้ว 36 ให้​พวกเขา​แยกย้าย​กัน​ไป​ตาม​ชนบท​และ​หมู่บ้าน​รอบ ๆ เพื่อ​ซื้อ​ขนมปัง​กิน เพราะ​พวกเขา​ไม่​มี​อะไร​กิน”

37 แต่​พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​จง​หา​อะไร​ให้​พวกเขา​กิน”

พวกเขา​ถาม​พระองค์​ว่า “จะ​ให้​พวกเรา​ไป​ซื้อ​ขนมปัง​ราคา​สองร้อย​เดนาริอุส† แล้ว​เอา​มา​ให้​พวกเขา​กิน​หรือ?”

38 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​มี​ขนมปัง​กี่​ก้อน? ไป​ดู​สิ”

เมื่อ​รู้​แล้ว พวกเขา​ตอบ​ว่า “ห้า​ก้อน กับ​ปลา​สอง​ตัว”

39 พระองค์​สั่ง​ให้​ทุกคน​นั่ง​เป็น​กลุ่ม ๆ บน​หญ้า​เขียว 40 พวกเขา​จึง​นั่ง​เป็น​กลุ่ม กลุ่ม​ละ​ร้อย​คน​บ้าง ห้าสิบ​คน​บ้าง 41 พระองค์​หยิบ​ขนมปัง​ห้า​ก้อน​กับ​ปลา​สอง​ตัว เงยหน้า​มอง​ขึ้น​ไป​ยัง​สวรรค์ กล่าว​คำ​อวยพร แล้ว​หัก​ขนมปัง และ​ส่ง​ให้​สาวก​เอา​ไป​แจก​แก่​ฝูงชน ส่วน​ปลา​สอง​ตัว​นั้น พระองค์​ก็​แบ่ง​ให้​ทุกคน 42 ทุกคน​กิน​จน​อิ่ม 43 พวกเขา​เก็บ​เศษ​ขนมปัง​และ​ปลา​ที่​เหลือ​ได้​เต็ม​สิบสอง​ตะกร้า 44 คน​ที่​กิน​ขนมปัง​มี‡ ห้า​พัน​คน

45 ทันที​นั้น พระองค์​ให้​สาวก​ลง​เรือ และ​ไป​ยัง​อีก​ฝั่ง​หนึ่ง​ทาง​เบธไซดา​ก่อน ขณะ​ที่​พระองค์​เอง​ให้​ฝูงชน​แยกย้าย​กลับ​ไป 46 หลัง​จาก​กล่าวลา​พวกเขา​แล้ว พระองค์​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​เพื่อ​อธิษฐาน

47 เมื่อ​ถึง​เวลา​เย็น เรือ​อยู่​กลาง​ทะเล ส่วน​พระองค์​อยู่​บน​ฝั่ง​เพียง​ลำพัง 48 พระองค์​เห็น​พวกเขา​ลำบาก​ใน​การ​พาย เพราะ​ลม​พัด​สวน​ทาง ประมาณ​ยาม​ที่​สี่​ของ​กลางคืน พระองค์​เดิน​บน​ทะเล​มา​หา​พวกเขา✡ และ​ตั้งใจ​จะ​เดิน​ผ่าน​พวกเขา​ไป 49 แต่​เมื่อ​พวกเขา​เห็น​พระองค์​เดิน​บน​ทะเล ก็​คิด​ว่า​เป็น​ผี และ​ร้อง​เสียง​ดัง 50 เพราะ​ทุกคน​เห็น​พระองค์​และ​ตกใจ แต่​พระองค์​พูด​กับ​พวกเขา​ทันที​ว่า “สบายใจ​ได้! เรา​เอง!§ อย่า​กลัว” 51 แล้ว​พระองค์​ขึ้น​เรือ​ไป​อยู่​กับ​พวกเขา ลม​ก็​สงบ พวกเขา​ประหลาดใจ​และ​ตกตะลึง​อย่าง​ยิ่ง 52 เพราะ​พวกเขา​ยัง​ไม่​เข้าใจ​เรื่อง​ขนมปัง เนื่องจาก​ใจ​ของ​พวกเขา​แข็งกระด้าง

53 เมื่อ​ข้าม​ไป​ถึง​อีก​ฝั่ง​แล้ว พวกเขา​ขึ้น​ฝั่ง​ที่​เกนเนซาเรต และ​เอา​เรือ​เทียบ​ฝั่ง 54 ทันที​ที่​พวกเขา​ขึ้น​จาก​เรือ ผู้คน​ก็​จำ​พระองค์​ได้ 55 และ​วิ่ง​ไป​ทั่ว​บริเวณ​นั้น เริ่ม​หาม​คน​ป่วย​บน​เสื่อ​ไป​ยัง​ที่​ซึ่ง​พวกเขา​ได้ยิน​ว่า​พระองค์​อยู่ 56 ไม่​ว่า​พระองค์​จะ​เข้า​ไป​ใน​หมู่บ้าน เมือง หรือ​ชนบท ผู้คน​ก็​วาง​คน​ป่วย​ไว้​ตาม​ตลาด และ​วิงวอน​ขอ​ให้​พวกเขา​ได้​แตะ​เพียง​ชายเสื้อ* ของ​พระองค์ และ​ทุกคน​ที่​แตะ​พระองค์​ก็​หายดี

7

1 แล้ว​พวก​ฟาริสี​กับ​อาลักษณ์​บาง​คน​ที่​มา​จาก​เยรูซาเล็ม​ก็​มา​รวม​กัน​รอบ​พระองค์ 2 เมื่อ​พวกเขา​เห็น​สาวก​บาง​คน​ของ​พระองค์​กิน​อาหาร​ด้วย​มือ​ที่​เป็น​มลทิน คือ​มือ​ที่​ไม่​ได้​ล้าง พวกเขา​ก็​ตำหนิ 3 เพราะ​พวก​ฟาริสี​และ​ชาวยิว​ทุกคน​จะ​ไม่​กิน​อาหาร​จนกว่า​จะ​ล้าง​มือ​และ​ท่อนแขน โดย​ยึดถือ​ธรรมเนียม​ของ​ผู้อาวุโส 4 เมื่อ​กลับ​จาก​ตลาด พวกเขา​จะ​ไม่​กิน​จนกว่า​จะ​ชำระ​ตัว และ​ยัง​มี​ธรรมเนียม​อื่น ๆ อีก​มาก​ที่​พวกเขา​รับ​สืบทอด​มา​และ​ยึดถือ เช่น การ​ล้าง​ถ้วย เหยือก ภาชนะ​ทองสัมฤทธิ์ และ​เตียง 5 พวก​ฟาริสี​และ​อาลักษณ์​จึง​ถาม​พระองค์​ว่า “ทำไม​สาวก​ของ​ท่าน​ไม่​ดำเนิน​ตาม​ธรรมเนียม​ของ​ผู้อาวุโส แต่​กลับ​กิน​อาหาร​ด้วย​มือ​ที่​ไม่​ได้​ล้าง?”

6 พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “อิสยาห์​พยากรณ์​ถึง​พวกท่าน​คน​หน้าซื่อใจคด​ไว้​ถูกต้อง​แล้ว ตาม​ที่​เขียน​ไว้​ว่า

‘คน​เหล่านี้​ให้​เกียรติ​เรา​ด้วย​ปาก

แต่​ใจ​ของ​พวกเขา​อยู่​ห่าง​จาก​เรา

7 พวกเขา​นมัสการ​เรา​โดย​เปล่าประโยชน์

เพราะ​เอา​คำสั่ง​ของ​มนุษย์​มา​สอน​เป็น​หลักคำสอน’✡

8 “เพราะ​พวกท่าน​ละ​ทิ้ง​คำสั่ง​ของ​พระเจ้า แล้ว​ยึดถือ​ธรรมเนียม​ของ​มนุษย์​อย่าง​เหนียวแน่น ทั้ง​การ​ล้าง​เหยือก​และ​ถ้วย และ​พวกท่าน​ยัง​ทำ​สิ่ง​อื่น ๆ เช่นนี้​อีก​มาก” 9 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​เก่ง​จริง ๆ ที่​ปฏิเสธ​คำสั่ง​ของ​พระเจ้า เพื่อ​จะ​รักษา​ธรรมเนียม​ของ​พวกท่าน​ไว้ 10 เพราะ​โมเสส​กล่าว​ว่า ‘จง​ให้​เกียรติ​บิดา​และ​มารดา​ของ​เจ้า’✡ และ ‘ผู้​ที่​กล่าวร้าย​บิดา​หรือ​มารดา จง​ให้​ผู้​นั้น​ถึง​ตาย’✡ 11 แต่​พวกท่าน​กลับ​พูด​ว่า ถ้า​ใคร​บอก​บิดา​หรือ​มารดา​ว่า ‘สิ่ง​ใด​ของ​ฉัน​ที่​พ่อ​หรือ​แม่​อาจ​ได้​รับ​ประโยชน์​นั้น​เป็น โครบาน’ ”* คือ​หมายความว่า ได้​ถวาย​แด่​พระเจ้า​แล้ว 12 “พวกท่าน​ก็​ไม่​ยอม​ให้​คน​นั้น​ทำ​สิ่งใด​เพื่อ​บิดา​หรือ​มารดา​ของ​ตน​อีก 13 พวกท่าน​ทำ​ให้​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า​ไม่​มี​ผล​ด้วย​ธรรมเนียม​ที่​พวกท่าน​สืบทอด​ต่อ​กัน​มา และ​พวกท่าน​ยัง​ทำ​สิ่ง​เช่นนี้​อีก​มาก”

14 พระองค์​เรียก​ฝูงชน​ทั้งหมด​มา​หา และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ทุกคน​จง​ฟัง​เรา​และ​เข้าใจ 15 ไม่​มี​สิ่งใด​จาก​ภายนอก​ตัว​คน ซึ่ง​เข้า​ไป​ข้างใน​แล้ว​จะ​ทำ​ให้​เขา​เป็น​มลทิน แต่​สิ่ง​ที่​ออก​มา​จาก​คน​ต่างหาก​ที่​ทำ​ให้​เขา​เป็น​มลทิน 16 ถ้า​ใคร​มี​หู​จะ​ฟัง ก็​จง​ฟัง!”†

17 เมื่อ​พระองค์​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ห่าง​จาก​ฝูงชน สาวก​ของ​พระองค์​ก็​ถาม​เรื่อง​อุปมา​นั้น 18 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​ก็​ยัง​ไม่​เข้าใจ​ด้วย​หรือ? พวกท่าน​ไม่​เห็น​หรือ​ว่า สิ่ง​ใด​จาก​ภายนอก​ที่​เข้า​ไป​ใน​ตัว​คน​ไม่​สามารถ​ทำ​ให้​เขา​เป็น​มลทิน 19 เพราะ​มัน​ไม่​ได้​เข้า​ไป​ใน​ใจ แต่​เข้า​ไป​ใน​ท้อง แล้ว​ออก​ไป​สู่​ส้วม จึง​ทำ​ให้​อาหาร​ทุกอย่าง​สะอาด​ไม่​ใช่​หรือ?”‡ 20 พระองค์​กล่าว​ว่า “สิ่ง​ที่​ออก​มา​จาก​คน สิ่ง​นั้น​ต่างหาก​ที่​ทำ​ให้​เขา​เป็น​มลทิน 21 เพราะ​จาก​ภายใน คือ​จาก​ใจ​ของ​มนุษย์ มี​ความคิด​ชั่ว การ​ล่วงประเวณี การ​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ การ​ฆ่า การ​ลักขโมย 22 ความโลภ ความชั่วร้าย การ​หลอกลวง ความใคร่ สายตา​ชั่วร้าย การ​หมิ่นประมาท ความเย่อหยิ่ง และ​ความโง่เขลา 23 สิ่ง​ชั่วร้าย​ทั้งหมด​เหล่านี้​ออก​มา​จาก​ภายใน และ​ทำ​ให้​คน​เป็น​มลทิน”

24 จาก​ที่​นั่น พระองค์​ลุก​ขึ้น​และ​ออก​ไป​ยัง​เขต​เมือง​ไทระ​และ​ไซดอน พระองค์​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​หลัง​หนึ่ง และ​ไม่​ต้องการ​ให้​ใคร​รู้ แต่​ก็​ไม่​สามารถ​ปิดบัง​ตัว​ได้ 25 เพราะ​หญิง​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​ลูกสาว​ตัว​น้อย​มี​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​สิง​อยู่ ได้ยิน​เรื่อง​พระองค์ จึง​มา​หมอบ​ลง​ที่​เท้า​ของ​พระองค์ 26 หญิง​นั้น​เป็น​ชาวกรีก เชื้อสาย​ซีโรฟีนิเซีย นาง​วิงวอน​ขอ​ให้​พระองค์​ขับ​ปีศาจ​ออก​จาก​ลูกสาว 27 แต่​พระเยซู​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “ให้​ลูก ๆ กิน​จนอิ่ม​ก่อน เพราะ​ไม่​เหมาะ​ที่​จะ​เอา​ขนมปัง​ของ​ลูก​ไป​โยน​ให้​สุนัข”

28 แต่นาง​ตอบ​พระองค์​ว่า “จริง​เจ้าค่ะ องค์พระผู้เป็นเจ้า แต่​แม้แต่​สุนัข​ที่​อยู่​ใต้​โต๊ะ​ก็​ยัง​กิน​เศษ​ขนมปัง​ของ​เด็ก ๆ”

29 พระองค์​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “เพราะ​คำตอบ​นี้ จง​กลับ​ไป​เถอะ ปีศาจ​ออก​จาก​ลูกสาว​ของ​เจ้า​แล้ว”

30 เมื่อ​นาง​กลับ​ไป​ถึง​บ้าน ก็​พบ​เด็ก​นอน​อยู่​บน​เตียง และ​ปีศาจ​ออก​ไป​แล้ว

31 พระองค์​ออก​จาก​เขต​เมือง​ไทระ​และ​ไซดอน​อีกครั้ง แล้ว​มา​ยัง​ทะเล​กาลิลี โดย​ผ่าน​กลาง​เขต​เดคาโปลิส 32 ผู้คน​พา​ชาย​คน​หนึ่ง​ที่​หูหนวก​และ​พูด​ติดขัด​มา​หา​พระองค์ และ​วิงวอน​ขอ​ให้​พระองค์​วาง​มือ​บน​เขา 33 พระองค์​พา​เขา​แยก​ออก​จาก​ฝูงชน​ไป​ตามลำพัง แล้ว​เอา​นิ้ว​ใส่​หู​ทั้งสอง​ข้าง​ของ​เขา จากนั้น​บ้วน​น้ำลาย และ​แตะ​ลิ้น​ของ​เขา 34 พระองค์​เงยหน้า​มอง​ขึ้น​ไป​ยัง​สวรรค์ ถอนใจ และ​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “เอฟฟาธา!” หมายความว่า “จง​เปิด​ออก!” 35 ทันที​นั้น หู​ของ​เขา​ก็​เปิด และ​ลิ้น​ที่​ติดขัด​ก็​คลาย เขา​จึง​พูด​ได้​ชัดเจน 36 พระองค์​กำชับ​พวกเขา​ไม่​ให้​บอก​ใคร แต่​ยิ่ง​พระองค์​กำชับ​มาก​เท่าไร พวกเขา​ก็​ยิ่ง​ประกาศ​เรื่อง​นี้​ออก​ไป​อย่าง​กว้างขวาง​มาก​ขึ้น​เท่านั้น 37 พวกเขา​ประหลาดใจ​อย่าง​เหลือล้น และ​พูด​ว่า “เขา​ทำ​ทุกสิ่ง​ได้​ดี แม้แต่​คน​หูหนวก เขา​ก็​ทำ​ให้​ได้ยิน และ​คน​พูด​ไม่ได้ เขา​ก็​ทำ​ให้​พูด​ได้!”

8

1 ใน​วัน​เหล่านั้น เมื่อ​มี​ฝูงชน​จำนวน​มาก​อีก และ​พวกเขา​ไม่​มี​อะไร​กิน พระเยซู​เรียก​สาวก​มา​หา และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า 2 “เรา​สงสาร​ฝูงชน เพราะ​พวกเขา​อยู่​กับ​เรา​มา​สาม​วัน​แล้ว และ​ไม่​มี​อะไร​กิน 3 ถ้า​เรา​ให้​พวกเขา​กลับ​บ้าน​ทั้ง​ที่​ยัง​ไม่​ได้​กิน​อะไร พวกเขา​จะ​หมดแรง​ระหว่าง​ทาง เพราะ​บาง​คน​มา​จาก​ที่​ไกล”

4 สาวก​ของ​พระองค์​ตอบ​ว่า “ใน​ที่​เปลี่ยว​อย่าง​นี้ จะ​หา​ขนมปัง​จาก​ไหน​มา​ให้​คน​เหล่านี้​กิน​จนอิ่ม?”

5 พระองค์​ถาม​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​มี​ขนมปัง​กี่​ก้อน?”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “เจ็ด​ก้อน”

6 พระองค์​สั่ง​ฝูงชน​ให้​นั่ง​ลง​บน​พื้น แล้ว​หยิบ​ขนมปัง​เจ็ด​ก้อน กล่าว​ขอบพระคุณ หัก​ขนมปัง และ​ส่ง​ให้​สาวก​เอา​ไป​แจก สาวก​ก็​แจก​ให้​ฝูงชน 7 พวกเขา​ยัง​มี​ปลา​ตัว​เล็ก ๆ อยู่​อีก​ไม่​กี่​ตัว พระองค์​กล่าว​คำ​อวยพร​แล้ว​สั่ง​ให้​เอา​ปลา​เหล่านั้น​ไป​แจก​ด้วย 8 พวกเขา​กิน​จน​อิ่ม และ​เก็บ​เศษ​อาหาร​ที่​เหลือ​ได้​เจ็ด​ตะกร้า 9 คน​ที่​กิน​มี​ประมาณ​สี่​พัน​คน แล้ว​พระองค์​ให้​พวกเขา​แยกย้าย​กลับ​ไป

10 ทันที​นั้น พระองค์​ลง​เรือ​พร้อม​กับ​สาวก และ​มา​ถึง​เขต​ดัลมานูธา 11 พวก​ฟาริสี​ออก​มา​และ​เริ่ม​โต้เถียง​กับ​พระองค์ โดย​ขอ​หมายสำคัญ​จาก​สวรรค์​เพื่อ​ทดสอบ​พระองค์ 12 พระองค์​ถอนใจ​อย่าง​ลึก​ใน​จิตวิญญาณ​ของ​พระองค์ และ​กล่าว​ว่า “ทำไม​คน​รุ่น​นี้* จึง​แสวงหา​หมายสำคัญ? เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า จะ​ไม่​มี​หมายสำคัญ​ใด​ให้​แก่​คน​รุ่น​นี้”

13 แล้ว​พระองค์​ละ​พวกเขา​ไว้ ขึ้น​เรือ​อีกครั้ง และ​ออก​ไป​ยัง​อีก​ฝั่ง​หนึ่ง 14 สาวก​ลืม​เอา​ขนมปัง​ไป และ​ใน​เรือ​พวกเขา​มี​ขนมปัง​อยู่​เพียง​ก้อน​เดียว 15 พระองค์​เตือน​พวกเขา​ว่า “จง​ระวัง จง​ระวัง​เชื้อแป้ง​ของ​พวก​ฟาริสี​และ​เชื้อแป้ง​ของ​เฮโรด”

16 พวกเขา​จึง​ถก​กัน​ว่า “เป็น​เพราะ​พวกเรา​ไม่​มี​ขนมปัง”

17 พระเยซู​รู้​ว่า​พวกเขา​กำลัง​ถก​กัน​เรื่อง​นี้ จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ทำไม​พวกท่าน​จึง​ถก​กัน​ว่า​เป็น​เพราะ​ไม่​มี​ขนมปัง? พวกท่าน​ยัง​ไม่​รับรู้​หรือ​ยัง​ไม่​เข้าใจ​อีก​หรือ? ใจ​ของ​พวกท่าน​ยัง​แข็งกระด้าง​อยู่​หรือ? 18 มี​ตา​แล้ว​ยัง​ไม่​เห็น​หรือ? มี​หู​แล้ว​ยัง​ไม่​ได้ยิน​หรือ? พวกท่าน​จำ​ไม่ได้​หรือ? 19 ตอน​ที่​เรา​หัก​ขนมปัง​ห้า​ก้อน​ให้​คน​ห้า​พัน​คน พวกท่าน​เก็บ​เศษ​ขนมปัง​ได้​เต็ม​กี่​ตะกร้า?”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “สิบสอง”

20 “แล้ว​ตอน​ที่​ขนมปัง​เจ็ด​ก้อน​เลี้ยง​คน​สี่​พัน​คน พวกท่าน​เก็บ​เศษ​อาหาร​ได้​เต็ม​กี่​ตะกร้า?”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “เจ็ด”

21 พระองค์​ถาม​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​ยัง​ไม่​เข้าใจ​อีก​หรือ?”

22 พระองค์​มา​ถึง​เบธไซดา ผู้คน​พา​ชาย​ตาบอด​คน​หนึ่ง​มา​หา​พระองค์ และ​วิงวอน​ขอ​ให้​พระองค์​แตะ​เขา 23 พระองค์​จับ​มือ​ชาย​ตาบอด​และ​พา​เขา​ออก​ไป​นอก​หมู่บ้าน แล้ว​บ้วน​น้ำลาย​ลง​บน​ตา​ของ​เขา วาง​มือ​บน​เขา และ​ถาม​ว่า​เขา​มองเห็น​อะไร​บ้าง​หรือ​ไม่

24 ชาย​นั้น​เงยหน้า​ขึ้น​และ​ตอบ​ว่า “เห็น​คน แต่​ดู​เหมือน​ต้นไม้​กำลัง​เดิน”

25 แล้ว​พระองค์​วาง​มือ​บน​ตา​ของ​เขา​อีกครั้ง เขา​เพ่ง​มอง สายตา​ก็​กลับคืน​มา และ​มองเห็น​ทุกคน​อย่าง​ชัดเจน 26 พระองค์​ส่ง​เขา​กลับ​บ้าน โดย​กล่าว​ว่า “อย่า​เข้า​ไป​ใน​หมู่บ้าน และ​อย่า​บอก​ใคร​ใน​หมู่บ้าน”

27 พระเยซู​กับ​สาวก​ออก​ไป​ยัง​หมู่บ้าน​ต่าง ๆ ใน​เขต​ซีซารียา​ฟีลิปปี ระหว่าง​ทาง พระองค์​ถาม​สาวก​ว่า “ผู้คน​พูด​ว่า​เรา​เป็น​ใคร?”

28 พวกเขา​ตอบ​ว่า “บาง​คน​ว่า​เป็น​ยอห์น​ผู้​ทำ​พิธี​บัพติศมา บาง​คน​ว่า​เป็น​เอลียาห์ และ​บาง​คน​ว่า​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ​คน​หนึ่ง”

29 พระองค์​ถาม​พวกเขา​ว่า “แล้ว​พวกท่าน​ล่ะ พูด​ว่า​เรา​เป็น​ใคร?”

เปโตร​ตอบ​ว่า “ท่าน​คือ​พระคริสต์”

30 พระองค์​กำชับ​พวกเขา​ไม่​ให้​บอก​ใคร​เรื่อง​พระองค์ 31 พระองค์​เริ่ม​สอน​พวกเขา​ว่า บุตรมนุษย์​ต้อง​ทนทุกข์​หลาย​อย่าง ถูก​พวก​ผู้อาวุโส หัวหน้า​ปุโรหิต และ​อาลักษณ์​ปฏิเสธ ถูก​ฆ่า และ​หลัง​จาก​สาม​วัน​จะ​ฟื้นขึ้น​มา 32 พระองค์​กล่าว​เรื่อง​นี้​อย่าง​เปิดเผย เปโตร​จึง​พา​พระองค์​แยก​ออก​ไป​และ​เริ่ม​ตำหนิ​พระองค์ 33 แต่​พระองค์​หัน​กลับ​มา มอง​สาวก​ของ​พระองค์ แล้ว​ตำหนิ​เปโตร​ว่า “ถอย​ไป​อยู่​ข้างหลัง​เรา ซาตาน! เพราะ​สิ่ง​ที่​เจ้า​ใส่ใจ​ไม่​ใช่​เรื่อง​ของ​พระเจ้า แต่​เป็น​เรื่อง​ของ​มนุษย์”

34 พระองค์​เรียก​ฝูงชน​กับ​สาวก​ของ​พระองค์​มา และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ถ้า​ใคร​ต้องการ​ตาม​เรา​มา ให้​เขา​ปฏิเสธ​ตนเอง แบก​กางเขน​ของ​ตน และ​ตาม​เรา​มา 35 เพราะ​ผู้ใด​ต้องการ​รักษา​ชีวิต​ของ​ตน​ไว้ จะ​สูญเสีย​ชีวิต​นั้น แต่​ผู้ใด​สูญเสีย​ชีวิต​ของ​ตน​เพราะ​เรา​และ​เพราะ​ข่าวดี จะ​รักษา​ชีวิต​นั้น​ไว้ 36 เพราะ​คน​หนึ่ง​จะ​ได้​ประโยชน์​อะไร ถ้า​ได้​ทั้ง​โลก​แต่​ต้อง​สูญเสีย​ชีวิต​ของ​ตน? 37 หรือ​คน​หนึ่ง​จะ​เอา​อะไร​มา​แลก​กับ​ชีวิต​ของ​ตน? 38 เพราะ​ผู้ใด​อับอาย​เพราะ​เรา​และ​คำพูด​ของ​เรา​ใน​หมู่​คน​รุ่น​นี้​ที่​ล่วงประเวณี​และ​เต็ม​ไป​ด้วย​บาป บุตรมนุษย์​ก็​จะ​อับอาย​เพราะ​ผู้​นั้น​ด้วย เมื่อ​มา​ใน​พระสิริ​ของ​พระบิดา​พร้อม​กับ​เหล่า​ทูตสวรรค์​บริสุทธิ์”

9

1 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า มี​บาง​คน​ที่​ยืน​อยู่​ที่​นี่​ซึ่ง​จะ​ไม่​ลิ้มรส​ความตาย​เลย จนกว่า​จะ​ได้​เห็น​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​มา​ด้วย​พลัง”

2 หก​วัน​ต่อมา พระเยซู​พา​เปโตร ยากอบ และ​ยอห์น​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​สูง​ตามลำพัง และ​พระองค์​เปลี่ยน​รูปลักษณ์​ต่อหน้า​พวกเขา 3 เสื้อผ้า​ของ​พระองค์​เป็น​ประกาย ขาว​เจิดจ้า​อย่าง​ยิ่ง​เหมือน​หิมะ จน​ช่าง​ซักผ้า​คน​ใด​ใน​โลก​ก็​ไม่​อาจ​ทำ​ให้​ขาว​ได้​เช่นนั้น 4 เอลียาห์​กับ​โมเสส​ปรากฏ​แก่​พวกเขา และ​กำลัง​สนทนา​กับ​พระเยซู

5 เปโตร​กล่าว​กับ​พระเยซู​ว่า “รับบี พวกเรา​อยู่​ที่​นี่​ก็​ดี ให้​พวกเรา​สร้าง​เต็นท์​สาม​หลัง หลัง​หนึ่ง​สำหรับ​ท่าน หลัง​หนึ่ง​สำหรับ​โมเสส และ​อีก​หลัง​หนึ่ง​สำหรับ​เอลียาห์” 6 เพราะ​เขา​ไม่​รู้​ว่า​ควร​พูด​อะไร เนื่องจาก​พวกเขา​กลัว​มาก

7 แล้ว​มี​เมฆ​มา​ปกคลุม​พวกเขา และ​มี​เสียง​ออก​มา​จาก​เมฆ​ว่า “ผู้​นี้​คือ​บุตร​ที่​รัก​ของ​เรา จง​ฟัง​เขา”

8 ทันใดนั้น เมื่อ​มอง​ไปรอบ ๆ พวกเขา​ก็​ไม่​เห็น​ใคร​อยู่​กับ​ตน​อีก นอกจาก​พระเยซู​เพียง​พระองค์​เดียว

9 ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลัง​ลง​จาก​ภูเขา พระองค์​กำชับ​ไม่​ให้​พวกเขา​บอก​ใคร​ถึง​สิ่ง​ที่​ได้​เห็น จนกว่า​บุตรมนุษย์​จะ​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย 10 พวกเขา​เก็บ​เรื่อง​นี้​ไว้​กับ​ตัว และ​ถก​กัน​ว่า “ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย” หมายความว่า​อะไร

11 พวกเขา​ถาม​พระองค์​ว่า “ทำไม​พวก​อาลักษณ์​จึง​พูด​ว่า เอลียาห์​ต้อง​มา​ก่อน?”

12 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เอลียาห์​มา​ก่อน​จริง และ​ฟื้นฟู​ทุกสิ่ง แล้ว​ที่​มี​เขียน​ไว้​ถึง​บุตรมนุษย์​ว่า จะ​ต้อง​ทนทุกข์​หลาย​อย่าง​และ​ถูก​ดูหมิ่น​นั้น​เป็น​อย่างไร? 13 แต่​เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า เอลียาห์​มา​แล้ว และ​พวกเขา​ก็​ทำ​กับ​เขา​ตาม​ที่​ต้องการ เหมือน​ที่​มี​เขียน​ไว้​ถึง​เขา”

14 เมื่อ​พระองค์​กลับ​มา​หา​สาวก ก็​เห็น​ฝูงชน​จำนวน​มาก​อยู่​รอบ​พวกเขา และ​พวก​อาลักษณ์​กำลัง​โต้เถียง​กับ​พวกเขา 15 ทันที​ที่​ฝูงชน​ทั้งหมด​เห็น​พระองค์ พวกเขา​ก็​ประหลาดใจ​อย่าง​ยิ่ง และ​วิ่ง​เข้า​มา​ทักทาย​พระองค์ 16 พระองค์​ถาม​พวก​อาลักษณ์​ว่า “พวกท่าน​กำลัง​ถาม​อะไร​พวกเขา?”

17 ชาย​คน​หนึ่ง​ใน​ฝูงชน​ตอบ​ว่า “อาจารย์ ข้าพเจ้า​พา​ลูกชาย​มา​หา​ท่าน เขา​มี​วิญญาณ​ที่​ทำ​ให้​พูด​ไม่ได้ 18 ไม่​ว่า​มัน​จะ​จับ​เขา​ที่​ไหน มัน​ก็​เหวี่ยง​เขา​ลง เขา​มี​ฟอง​ที่​ปาก กัดฟัน และ​ตัว​แข็ง ข้าพเจ้า​ขอ​ให้​สาวก​ของ​ท่าน​ขับ​มัน​ออก แต่​พวกเขา​ทำ​ไม่ได้”

19 พระองค์​ตอบ​เขา​ว่า “คน​รุ่น​ที่​ไม่​เชื่อ เรา​จะ​ต้อง​อยู่​กับ​พวกท่าน​อีก​นาน​เท่าไร? เรา​จะ​ต้อง​ทน​พวกท่าน​อีก​นาน​เท่าไร? พา​เด็ก​มา​หา​เรา”

20 พวกเขา​จึง​พา​เด็ก​มา​หา​พระองค์ ทันที​ที่​วิญญาณ​นั้น​เห็น​พระองค์ มัน​ก็​ทำ​ให้​เด็ก​ชัก เด็ก​ล้ม​ลง​กับ​พื้น กลิ้ง​ไปมา และ​มี​ฟอง​ที่​ปาก

21 พระองค์​ถาม​บิดา​ของ​เด็ก​ว่า “อาการ​นี้​เกิด​กับ​เขา​มา​นาน​เท่าไร​แล้ว?”

เขา​ตอบ​ว่า “ตั้งแต่​ยัง​เด็ก 22 หลาย​ครั้ง​มัน​โยน​เขา​เข้า​กองไฟ​และ​ลง​น้ำ​เพื่อ​จะ​ทำลาย​เขา แต่​ถ้า​ท่าน​ทำ​อะไร​ได้ โปรด​สงสาร​พวกเรา​และ​ช่วย​พวกเรา​ด้วย”

23 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ถ้า​ท่าน​เชื่อ​ได้ ทุกสิ่ง​ก็​เป็นไปได้​สำหรับ​ผู้​ที่​เชื่อ”

24 ทันที​นั้น บิดา​ของ​เด็ก​ร้อง​ออก​มา​ทั้ง​น้ำตา​ว่า “ข้าพเจ้า​เชื่อ โปรด​ช่วย​ความ​ไม่​เชื่อ​ของ​ข้าพเจ้า​ด้วย!”

25 เมื่อ​พระเยซู​เห็น​ฝูงชน​วิ่ง​มา​รวม​กัน พระองค์​ตำหนิ​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์ โดย​กล่าว​กับ​มัน​ว่า “เจ้า​วิญญาณ​ที่​ทำ​ให้​พูด​ไม่ได้​และ​หูหนวก เรา​สั่ง​เจ้า จง​ออก​จาก​เขา และ​อย่า​เข้า​ไป​ใน​ตัว​เขา​อีก!”

26 มัน​ร้อง​เสียง​ดัง ทำ​ให้​เด็ก​ชัก​อย่าง​รุนแรง แล้ว​ออก​จาก​เขา เด็ก​ก็​เหมือน​คน​ตาย จน​คน​ส่วนใหญ่​พูด​ว่า “เขา​ตาย​แล้ว” 27 แต่​พระเยซู​จับ​มือ​เขา​และ​พยุง​ขึ้น แล้ว​เขา​ก็​ลุก​ขึ้น

28 เมื่อ​พระองค์​เข้า​ไป​ใน​บ้าน สาวก​ถาม​พระองค์​เป็นการ​ส่วนตัว​ว่า “ทำไม​พวกเรา​จึง​ขับ​มัน​ออก​ไม่ได้?”

29 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “วิญญาณ​ชนิด​นี้​ไม่​อาจ​ออก​ได้​ด้วย​วิธี​ใด นอกจาก​ด้วย​การ​อธิษฐาน​และ​การ​อดอาหาร”

30 พวกเขา​ออก​จาก​ที่​นั่น และ​เดินทาง​ผ่าน​แคว้น​กาลิลี พระองค์​ไม่​ต้องการ​ให้​ใคร​รู้ 31 เพราะ​พระองค์​กำลัง​สอน​สาวก และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “บุตรมนุษย์​กำลัง​ถูก​มอบ​ไว้​ใน​มือ​ของ​มนุษย์ และ​พวกเขา​จะ​ฆ่า​บุตรมนุษย์ เมื่อ​ถูก​ฆ่า​แล้ว ใน​วัน​ที่​สาม​จะ​ฟื้นขึ้น​มา”

32 แต่​พวกเขา​ไม่​เข้าใจ​คำพูด​นั้น และ​กลัว​ที่​จะ​ถาม​พระองค์

33 พระองค์​มา​ถึง​คาเปอรนาอุม เมื่อ​อยู่​ใน​บ้าน พระองค์​ถาม​พวกเขา​ว่า “ระหว่าง​ทาง พวกท่าน​เถียง​กัน​เรื่อง​อะไร?”

34 แต่​พวกเขา​นิ่ง​เงียบ เพราะ​ระหว่าง​ทาง​พวกเขา​เถียง​กัน​ว่า​ใคร​ยิ่งใหญ่​ที่สุด

35 พระองค์​นั่ง​ลง เรียก​สิบสอง​คน​มา และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ถ้า​ใคร​ต้องการ​เป็น​คน​แรก เขา​ต้อง​เป็น​คน​สุดท้าย​ของ​ทุกคน และ​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​ทุกคน” 36 พระองค์​พา​เด็ก​เล็ก​คน​หนึ่ง​มา​ยืน​ท่ามกลาง​พวกเขา แล้ว​อุ้ม​เด็ก​ไว้​ใน​อ้อมแขน และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า 37 “ผู้ใด​ต้อนรับ​เด็ก​เล็ก​เช่นนี้​คน​หนึ่ง​ใน​นาม​ของ​เรา ก็​ต้อนรับ​เรา และ​ผู้ใด​ต้อนรับ​เรา ก็​ไม่​ได้​ต้อนรับ​เพียง​เรา แต่​ต้อนรับ​ผู้​ที่​ส่ง​เรา​มา”

38 ยอห์น​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “อาจารย์ พวกเรา​เห็น​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​ไม่​ได้​ติดตาม​พวกเรา กำลัง​ขับ​ปีศาจ​ใน​นาม​ของ​ท่าน พวกเรา​จึง​ห้าม​เขา เพราะ​เขา​ไม่​ได้​ติดตาม​พวกเรา”

39 แต่​พระเยซู​กล่าว​ว่า “อย่า​ห้าม​เขา เพราะ​ไม่​มี​ใคร​ที่​ทำ​การ​อัศจรรย์​อัน​ยิ่งใหญ่​ใน​นาม​ของ​เรา แล้ว​จะ​พูด​ร้าย​ถึง​เรา​ได้​ทันที 40 เพราะ​ผู้​ที่​ไม่​ต่อต้าน​พวกเรา ก็​อยู่​ฝ่าย​พวกเรา 41 เพราะ​ผู้ใด​ให้​น้ำ​หนึ่ง​ถ้วย​แก่​พวกท่าน​ดื่ม​ใน​นาม​ของ​เรา เพราะ​พวกท่าน​เป็น​คน​ของ​พระคริสต์ เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า ผู้​นั้น​จะ​ไม่​สูญเสีย​รางวัล​ของ​ตน​อย่าง​แน่นอน

42 “ผู้ใด​ทำ​ให้​คน​เล็ก ๆ เหล่านี้​คน​หนึ่ง​ที่​เชื่อ​ใน​เรา​สะดุดล้ม สำหรับ​ผู้​นั้น ถ้า​เอา​หินโม่​ผูก​คอ​เขา​แล้ว​โยน​เขา​ลง​ทะเล ก็​ยัง​ดี​กว่า 43 ถ้า​มือ​ของ​เจ้า​ทำ​ให้​เจ้า​สะดุดล้ม จง​ตัด​มัน​ทิ้ง เจ้า​เข้า​สู่​ชีวิต​โดย​มือ​ขาด​ข้าง​หนึ่ง ยัง​ดี​กว่า​มี​มือ​สอง​ข้าง​แล้ว​ต้อง​ไป​ยัง​เกเฮนนา* สู่​ไฟ​ที่​ไม่​มี​วัน​ดับ 44 ‘ที่​นั่น หนอน​ของ​พวกเขา​ไม่​ตาย และ​ไฟ​ก็​ไม่​ดับ’✡† 45 ถ้า​เท้า​ของ​เจ้า​ทำ​ให้​เจ้า​สะดุดล้ม จง​ตัด​มัน​ทิ้ง เจ้า​เข้า​สู่​ชีวิต​โดย​ขา​พิการ ยัง​ดี​กว่า​มี​เท้า​สอง​ข้าง​แล้ว​ถูก​โยน​เข้า​ไป​ใน​เกเฮนนา‡ สู่​ไฟ​ที่​ไม่​มี​วัน​ดับ 46 ‘ที่​นั่น หนอน​ของ​พวกเขา​ไม่​ตาย และ​ไฟ​ก็​ไม่​ดับ’§ 47 ถ้า​ตา​ของ​เจ้า​ทำ​ให้​เจ้า​สะดุดล้ม จง​ควัก​มัน​ทิ้ง เจ้า​เข้า​สู่​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ด้วย​ตา​ข้าง​เดียว ยัง​ดี​กว่า​มี​ตา​สอง​ข้าง​แล้ว​ถูก​โยน​เข้า​ไป​ใน​เกเฮนนา* แห่ง​ไฟ 48 ‘ที่​นั่น หนอน​ของ​พวกเขา​ไม่​ตาย และ​ไฟ​ก็​ไม่​ดับ’✡ 49 เพราะ​ทุกคน​จะ​ถูก​ใส่​เกลือ​ด้วย​ไฟ และ​เครื่องบูชา​ทุกอย่าง​จะ​ถูก​ปรุง​ด้วย​เกลือ 50 เกลือ​เป็น​สิ่ง​ดี แต่​ถ้า​เกลือ​หมด​ความเค็ม พวกท่าน​จะ​ทำ​ให้​มัน​เค็ม​อีก​ด้วย​อะไร? จง​มี​เกลือ​อยู่​ใน​ตัว​พวกท่าน และ​อยู่​อย่าง​สงบสุข​ต่อ​กัน”

10

1 พระองค์​ลุก​จาก​ที่​นั่น และ​มา​ยัง​เขตแดน​แคว้น​ยูเดีย​กับ​บริเวณ​อีก​ฟาก​แม่น้ำ​จอร์แดน ฝูงชน​มา​รวม​กัน​รอบ​พระองค์​อีก และ​พระองค์​ก็​สอน​พวกเขา​อีก​เช่นเคย

2 พวก​ฟาริสี​มา​หา​พระองค์​เพื่อ​ทดสอบ และ​ถาม​ว่า “ผู้ชาย​ได้​รับ​อนุญาต​ให้​หย่า​ภรรยา​หรือ​ไม่?”

3 พระองค์​ตอบ​ว่า “โมเสส​สั่ง​พวกท่าน​ไว้​ว่า​อย่างไร?”

4 พวกเขา​ตอบ​ว่า “โมเสส​อนุญาต​ให้​เขียน​หนังสือ​รับรอง​การ​หย่า แล้ว​หย่า​ภรรยา​ได้”

5 แต่​พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เพราะ​ใจ​ของ​พวกท่าน​แข็งกระด้าง โมเสส​จึง​เขียน​คำสั่ง​นี้​ไว้​ให้​พวกท่าน 6 แต่​ตั้งแต่​เริ่ม​สร้าง พระเจ้า​สร้าง​พวกเขา​ให้​เป็น​ชาย​และ​หญิง✡ 7 เพราะ​เหตุ​นี้ ผู้ชาย​จะ​ละ​บิดา​และ​มารดา และ​ผูกพัน​กับ​ภรรยา​ของ​ตน 8 และ​ทั้ง​สอง​จะ​เป็น​เนื้อ​เดียวกัน✡ ดังนั้น​พวกเขา​จึง​ไม่​เป็น​สอง​อีก​ต่อไป แต่​เป็น​เนื้อ​เดียวกัน 9 เพราะฉะนั้น สิ่ง​ที่​พระเจ้า​ผูก​ไว้​ด้วยกัน อย่า​ให้​มนุษย์​แยก​ออก​จาก​กัน”

10 เมื่อ​อยู่​ใน​บ้าน สาวก​ของ​พระองค์​ถาม​พระองค์​อีก​เรื่อง​เดียวกัน 11 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ผู้ใด​หย่า​ภรรยา​ของ​ตน​และ​แต่งงาน​กับ​หญิง​อื่น ผู้​นั้น​ก็​ล่วงประเวณี​ต่อ​ภรรยา​ของ​ตน 12 และ​ถ้า​ผู้หญิง​หย่า​สามี​ของ​ตน​และ​แต่งงาน​กับ​ชาย​อื่น นาง​ก็​ล่วงประเวณี”

13 ผู้คน​พา​เด็ก​เล็ก ๆ มา​หา​พระองค์ เพื่อ​ให้​พระองค์​แตะ​พวกเขา แต่​สาวก​ตำหนิ​คน​ที่​พา​เด็ก​มา 14 เมื่อ​พระเยซู​เห็น​เช่นนั้น พระองค์​ไม่​พอใจ​อย่าง​ยิ่ง และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ปล่อย​ให้​เด็ก​เล็ก ๆ มา​หา​เรา อย่า​ห้าม​พวกเขา เพราะ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​เป็น​ของ​คน​เช่นนี้ 15 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า ผู้ใด​ไม่​รับ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​เหมือน​เด็ก​เล็ก ผู้​นั้น​จะ​ไม่​ได้​เข้า​อาณาจักร​นั้น​เลย” 16 พระองค์​อุ้ม​เด็ก​เหล่านั้น​ไว้​ใน​อ้อมแขน วาง​มือ​บน​พวกเขา และ​อวยพร​พวกเขา

17 ขณะ​ที่​พระองค์​กำลัง​ออก​เดินทาง ชาย​คน​หนึ่ง​วิ่ง​เข้า​มา​หา คุกเข่า​ต่อหน้า​พระองค์ และ​ถาม​ว่า “อาจารย์​ที่​ดี ข้าพเจ้า​จะ​ต้อง​ทำ​อะไร​จึง​จะ​ได้​รับ​ชีวิต​นิรันดร์​เป็น​มรดก?”

18 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ทำไม​ท่าน​จึง​เรียก​เรา​ว่า​ดี? ไม่​มี​ใคร​ดี​นอกจาก​พระเจ้า​เพียง​ผู้​เดียว 19 ท่าน​รู้​คำสั่ง​เหล่านี้​แล้ว คือ ‘อย่า​ฆ่า’ ‘อย่า​ล่วงประเวณี’ ‘อย่า​ลักขโมย’ ‘อย่า​เป็น​พยานเท็จ’ ‘อย่า​ฉ้อโกง’ และ ‘จง​ให้​เกียรติ​บิดา​และ​มารดา​ของ​เจ้า’ ”✡

20 ชาย​นั้น​ตอบ​พระองค์​ว่า “อาจารย์ ข้าพเจ้า​ได้​ปฏิบัติ​ตาม​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด​ตั้งแต่​ยัง​หนุ่ม”

21 พระเยซู​มอง​เขา​และ​รัก​เขา แล้ว​กล่าว​ว่า “ท่าน​ยัง​ขาด​อยู่​สิ่ง​หนึ่ง จง​ไป​ขาย​ทุกสิ่ง​ที่​ท่าน​มี และ​แจก​ให้​คน​ยากจน แล้ว​ท่าน​จะ​มี​ทรัพย์สมบัติ​ใน​สวรรค์ จากนั้น​จง​มา แบก​กางเขน และ​ติดตาม​เรา”

22 แต่​เมื่อ​ได้ยิน​คำพูด​นั้น สีหน้า​ของ​เขา​ก็​หม่น​ลง และ​จาก​ไป​ด้วย​ความเศร้า เพราะ​เขา​มี​ทรัพย์สมบัติ​มาก

23 พระเยซู​มอง​ไปรอบ ๆ และ​กล่าว​กับ​สาวก​ว่า “คน​ที่​มี​ทรัพย์สมบัติ​จะ​เข้า​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ได้​ยาก​เพียงไร!”

24 สาวก​ประหลาดใจ​กับ​คำพูด​ของ​พระองค์ แต่​พระเยซู​ตอบ​อีก​ว่า “ลูก ๆ เอ๋ย คน​ที่​วางใจ​ใน​ทรัพย์สมบัติ​จะ​เข้า​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ได้​ยาก​เพียงไร! 25 อูฐ​ลอด​รูเข็ม​ยัง​ง่าย​กว่า​คน​มั่งมี​เข้า​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า”

26 พวกเขา​ยิ่ง​ประหลาดใจ​อย่าง​มาก และ​ถาม​พระองค์​ว่า “ถ้า​อย่างนั้น ใคร​จะ​รอด​ได้?”

27 พระเยซู​มอง​พวกเขา​และ​กล่าว​ว่า “สำหรับ​มนุษย์​นั้น​เป็นไป​ไม่ได้ แต่​สำหรับ​พระเจ้า​ไม่​เป็น​เช่นนั้น เพราะ​ทุกสิ่ง​เป็นไปได้​สำหรับ​พระเจ้า”

28 เปโตร​เริ่ม​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ดูสิ พวกเรา​ได้​ละ​ทุกสิ่ง​และ​ติดตาม​ท่าน​มา”

29 พระเยซู​กล่าว​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า ไม่​มี​ใคร​ที่​ละ​บ้าน พี่น้อง​ชาย พี่น้อง​หญิง บิดา มารดา ภรรยา ลูก ๆ หรือ​ที่ดิน เพราะ​เรา​และ​เพราะ​ข่าวดี 30 แล้ว​จะ​ไม่​ได้​รับ​มาก​ขึ้น​ร้อย​เท่า​ใน​เวลา​นี้ คือ บ้าน พี่น้อง​ชาย พี่น้อง​หญิง มารดา ลูก ๆ และ​ที่ดิน พร้อม​กับ​การ​ข่มเหง และ​ใน​ยุค​หน้า​จะ​ได้​รับ​ชีวิต​นิรันดร์ 31 แต่​คน​แรก​หลาย​คน​จะ​เป็น​คน​สุดท้าย และ​คน​สุดท้าย​จะ​เป็น​คน​แรก”

32 พวกเขา​กำลัง​เดินทาง​ขึ้น​ไป​ยัง​เยรูซาเล็ม พระเยซู​เดิน​นำหน้า​พวกเขา พวกเขา​ประหลาดใจ และ​คน​ที่​ติดตาม​ก็​กลัว พระองค์​พา​สิบสอง​คน​แยก​ออก​มา​อีกครั้ง และ​เริ่ม​บอก​ถึง​สิ่ง​ที่​กำลัง​จะ​เกิด​ขึ้น​กับ​พระองค์ 33 “ดูสิ พวกเรา​กำลัง​ขึ้น​ไป​ยัง​เยรูซาเล็ม บุตรมนุษย์​จะ​ถูก​มอบ​ให้​แก่​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวก​อาลักษณ์ พวกเขา​จะ​ตัดสิน​ให้​ถึง​ตาย และ​จะ​มอบ​ให้​คนต่างชาติ 34 พวกเขา​จะ​เยาะเย้ย บ้วน​น้ำลาย​ใส่ เฆี่ยนตี และ​ฆ่า ใน​วัน​ที่​สาม บุตรมนุษย์​จะ​ฟื้นขึ้น​มา”

35 ยากอบ​กับ​ยอห์น ลูก​ของ​เศเบดี เข้า​มา​หา​พระองค์ และ​กล่าว​ว่า “อาจารย์ พวกเรา​อยาก​ให้​ท่าน​ทำ​สิ่ง​ที่​พวกเรา​จะ​ขอ”

36 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​ต้องการ​ให้​เรา​ทำ​อะไร​ให้?”

37 พวกเขา​ตอบ​ว่า “ขอ​ให้​พวกเรา​ได้​นั่ง​ใน​พระสิริ​ของ​ท่าน คน​หนึ่ง​ทาง​ขวา​มือ​ของ​ท่าน และ​อีก​คน​หนึ่ง​ทาง​ซ้าย”

38 แต่​พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​ไม่​รู้​ว่า​กำลัง​ขอ​อะไร พวกท่าน​ดื่ม​ถ้วย​ที่​เรา​ดื่ม​ได้​หรือ? และ​รับ​บัพติศมา​ด้วย​บัพติศมา​ที่​เรา​รับ​ได้​หรือ?”

39 พวกเขา​ตอบ​ว่า “พวกเรา​ทำ​ได้”

พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​จะ​ดื่ม​ถ้วย​ที่​เรา​ดื่ม​จริง และ​จะ​รับ​บัพติศมา​ด้วย​บัพติศมา​ที่​เรา​รับ 40 แต่​การ​นั่ง​ทาง​ขวา​หรือ​ทาง​ซ้าย​ของ​เรา ไม่​ใช่​สิ่ง​ที่​เรา​จะ​ให้​ได้ ตำแหน่ง​เหล่านั้น​ถูก​เตรียม​ไว้​ให้​ใคร ก็​เป็น​ของ​คน​นั้น”

41 เมื่อ​สิบ​คน​ที่​เหลือ​ได้ยิน ก็​เริ่ม​ไม่​พอใจ​ยากอบ​กับ​ยอห์น

42 พระเยซู​เรียก​พวกเขา​มา และ​กล่าว​ว่า “พวกท่าน​รู้​ว่า ผู้​ที่​ถือ​กัน​ว่า​เป็น​ผู้ปกครอง​ชนชาติต่าง ๆ ก็​วางอำนาจ​เหนือ​พวกเขา และ​คนใหญ่คนโต​ของ​พวกเขา​ก็​ใช้อำนาจ​เหนือ​พวกเขา 43 แต่​ใน​หมู่​พวกท่าน​จะ​ไม่​เป็น​เช่นนั้น ผู้ใด​ต้องการ​เป็น​ใหญ่​ใน​หมู่​พวกท่าน จะ​ต้อง​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​พวกท่าน 44 และ​ผู้ใด​ต้องการ​เป็น​คน​แรก​ใน​หมู่​พวกท่าน จะ​ต้อง​เป็น​ทาส​ของ​ทุกคน 45 เพราะ​บุตรมนุษย์​ไม่​ได้​มา​เพื่อ​ให้​คน​รับใช้ แต่​มา​เพื่อ​รับใช้ และ​ให้​ชีวิต​ของ​ตน​เป็น​ค่าไถ่​เพื่อ​คน​จำนวน​มาก”

46 พวกเขา​มา​ถึง​เยรีโค ขณะ​ที่​พระองค์​ออก​จาก​เยรีโค​พร้อม​กับ​สาวก​และ​ฝูงชน​จำนวน​มาก บารทิเมอัส ลูก​ของ​ทิเมอัส คนขอทาน​ตาบอด กำลัง​นั่ง​อยู่​ข้างทาง 47 เมื่อ​เขา​ได้ยิน​ว่า​เป็น​พระเยซู​ชาวนาซาเร็ธ เขา​ก็​เริ่ม​ร้อง​ว่า “พระเยซู บุตร​ของ​ดาวิด โปรด​เมตตา​ข้าพเจ้า​ด้วย!” 48 หลาย​คน​ตำหนิ​เขา​ให้​เงียบ แต่​เขา​ยิ่ง​ร้อง​ดัง​ขึ้น​ว่า “บุตร​ของ​ดาวิด โปรด​เมตตา​ข้าพเจ้า​ด้วย!”

49 พระเยซู​หยุด​ยืน และ​กล่าว​ว่า “เรียก​เขา​มา”

พวกเขา​จึง​เรียก​ชาย​ตาบอด และ​บอก​เขา​ว่า “สบายใจ​ได้! ลุก​ขึ้น เขา​กำลัง​เรียก​ท่าน!”

50 ชาย​นั้น​ทิ้ง​เสื้อคลุม​ของ​ตน กระโดด​ลุก​ขึ้น และ​มา​หา​พระเยซู

51 พระเยซู​ถาม​เขา​ว่า “ท่าน​ต้องการ​ให้​เรา​ทำ​อะไร​ให้?”

ชาย​ตาบอด​ตอบ​ว่า “รับโบนี* ขอ​ให้​ข้าพเจ้า​มองเห็น​อีกครั้ง”

52 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ไป​เถอะ ความเชื่อ​ของ​ท่าน​ทำ​ให้​ท่าน​หาย​แล้ว” ทันที​นั้น เขา​ก็​มองเห็น และ​ติดตาม​พระเยซู​ไป​ตาม​ทาง

11

1 เมื่อ​พวกเขา​เข้า​มา​ใกล้​เยรูซาเล็ม ถึง​เบธสฟาเก* และ​เบธานี ที่​ภูเขา​มะกอกเทศ พระองค์​ส่ง​สาวก​สอง​คน​ไป 2 และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “จง​เข้า​ไป​ใน​หมู่บ้าน​ที่​อยู่​ตรงข้าม​พวกท่าน ทันที​ที่​เข้า​ไป พวกท่าน​จะ​พบ​ลูกลา​ตัว​หนึ่ง​ผูก​อยู่ ซึ่ง​ยัง​ไม่​มี​ใคร​เคย​นั่ง จง​แก้​เชือก​และ​พา​มัน​มา 3 ถ้า​ใคร​ถาม​ว่า ‘ทำไม​พวกท่าน​ทำ​เช่นนี้?’ ให้​ตอบ​ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า​ต้องการ​มัน’ แล้ว​เขา​จะ​ส่ง​มัน​กลับ​มา​ที่​นี่​ทันที”

4 พวกเขา​จึง​ไป และ​พบ​ลูกลา​ผูก​อยู่​ที่​ประตู​ข้างนอก​ริม​ถนน​โล่ง พวกเขา​ก็​แก้​เชือก 5 บาง​คน​ที่​ยืน​อยู่​ที่​นั่น​ถาม​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​กำลัง​ทำ​อะไร ทำไม​จึง​แก้​เชือก​ลูกลา?” 6 พวกเขา​ตอบ​ตาม​ที่​พระเยซู​สั่ง​ไว้ คน​เหล่านั้น​จึง​ยอม​ให้​พวกเขา​ไป

7 พวกเขา​พา​ลูกลา​มา​หา​พระเยซู เอา​เสื้อคลุม​ของ​ตน​พาด​บน​หลัง​มัน แล้ว​พระเยซู​ก็​นั่ง​บน​หลัง​ลา 8 คน​จำนวน​มาก​เอา​เสื้อคลุม​ของ​ตน​ปู​บน​ทาง ส่วน​คน​อื่น​ตัด​กิ่งไม้​จาก​ต้น​มา​ปู​บน​ถนน 9 คน​ที่​เดิน​นำหน้า​และ​คน​ที่​ตาม​มา​ร้อง​ว่า “โฮซันนา!† ขอ​ให้​ผู้​ที่​มา​ใน​นาม​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ได้​รับ​พระพร!✡ 10 ขอ​ให้​อาณาจักร​ของ​ดาวิด​บิดา​ของ​เรา ซึ่ง​กำลัง​มา​ใน​นาม​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ได้​รับ​พระพร! โฮซันนา​ใน​ที่​สูงสุด!”

11 พระเยซู​เข้า​ไป​ใน​พระวิหาร​ที่​เยรูซาเล็ม เมื่อ​มอง​ดู​ทุกสิ่ง​โดยรอบ​แล้ว และ​เวลา​ก็​เย็น​มาก​แล้ว พระองค์​จึง​ออก​ไป​ยัง​เบธานี​พร้อม​กับ​สิบสอง​คน

12 วันรุ่งขึ้น เมื่อ​พวกเขา​ออก​จาก​เบธานี พระองค์​หิว 13 พระองค์​เห็น​ต้นมะเดื่อ​อยู่​แต่​ไกล​มี​ใบ​เต็ม​ต้น จึง​เดิน​เข้า​ไป​ดู​ว่า​จะ​พบ​อะไร​บน​ต้น​หรือ​ไม่ แต่​เมื่อ​ไป​ถึง ก็​ไม่​พบ​อะไร​นอกจาก​ใบ เพราะ​ยัง​ไม่​ถึง​ฤดู​มะเดื่อ 14 พระเยซู​กล่าว​กับ​ต้น​นั้น​ว่า “อย่า​ให้​ใคร​ได้​กิน​ผล​จาก​เจ้า​อีก​ตลอดไป!” และ​สาวก​ของ​พระองค์​ก็​ได้ยิน

15 พวกเขา​มา​ถึง​เยรูซาเล็ม พระเยซู​เข้า​ไป​ใน​พระวิหาร และ​เริ่ม​ขับ​คน​ที่​ขาย​และ​ซื้อ​ของ​ใน​พระวิหาร​ออก​ไป พระองค์​คว่ำ​โต๊ะ​ของ​คน​แลกเงิน และ​ล้ม​ที่นั่ง​ของ​คน​ขาย​นกพิราบ 16 และ​ไม่​ยอม​ให้​ใคร​ขน​ภาชนะ​ผ่าน​พระวิหาร 17 พระองค์​สอน​พวกเขา​ว่า “มี​เขียน​ไว้​ว่า ‘บ้าน​ของ​เรา​จะ​ถูก​เรียก​ว่า​เป็น​บ้าน​แห่ง​การ​อธิษฐาน​สำหรับ​ทุก​ชนชาติ’ ไม่​ใช่​หรือ?✡ แต่​พวกท่าน​กลับ​ทำ​ให้​มัน​เป็น​รัง​ของ​พวกโจร!”✡

18 หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวก​อาลักษณ์​ได้ยิน​เรื่อง​นี้ ก็​หา​ทาง​จะ​กำจัด​พระองค์ เพราะ​พวกเขา​กลัว​พระองค์ เนื่องจาก​ฝูงชน​ทั้งหมด​ประหลาดใจ​ใน​คำสอน​ของ​พระองค์

19 เมื่อ​ถึง​เวลา​เย็น พระองค์​ออก​จาก​เมือง 20 ตอน​เช้า ขณะ​ที่​พวกเขา​เดิน​ผ่าน พวกเขา​เห็น​ต้นมะเดื่อ​เหี่ยวแห้ง​ไป​ตั้งแต่​ราก 21 เปโตร​นึก​ขึ้น​ได้ และ​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “รับบี ดูสิ! ต้นมะเดื่อ​ที่​ท่าน​สาป​นั้น​เหี่ยวแห้ง​ไป​แล้ว”

22 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “จง​มี​ความเชื่อ​ใน​พระเจ้า 23 เพราะ​เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า ผู้ใด​พูด​กับ​ภูเขา​นี้​ว่า ‘จง​ถูก​ยก​ขึ้น​และ​โยน​ลง​ใน​ทะเล’ และ​ไม่​สงสัย​ใน​ใจ แต่​เชื่อ​ว่า​สิ่ง​ที่​ตน​พูด​กำลัง​เกิด​ขึ้น ผู้​นั้น​จะ​ได้​ตาม​ที่​ตน​พูด 24 เพราะฉะนั้น เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า ทุกสิ่ง​ที่​พวกท่าน​อธิษฐาน​และ​ขอ จง​เชื่อ​ว่า​พวกท่าน​ได้​รับ​แล้ว แล้ว​พวกท่าน​จะ​ได้​รับ​สิ่ง​นั้น 25 เมื่อ​พวกท่าน​ยืน​อธิษฐาน จง​ยกโทษ​ให้ ถ้า​พวกท่าน​มี​เรื่อง​อะไร​กับ​ใคร เพื่อ​พระบิดา​ของ​พวกท่าน​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์​จะ​ยกโทษ​ความผิด​ของ​พวกท่าน​ด้วย 26 แต่​ถ้า​พวกท่าน​ไม่​ยกโทษ พระบิดา​ของ​พวกท่าน​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์​ก็​จะ​ไม่​ยกโทษ​ความผิด​ของ​พวกท่าน​เช่นกัน”‡

27 พวกเขา​กลับ​มา​ยัง​เยรูซาเล็ม​อีก ขณะ​ที่​พระองค์​กำลัง​เดิน​อยู่​ใน​พระวิหาร หัวหน้า​ปุโรหิต พวก​อาลักษณ์ และ​พวก​ผู้อาวุโส​ก็​มา​หา​พระองค์ 28 และ​เริ่ม​ถาม​ว่า “ท่าน​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้​ด้วย​อำนาจ​อะไร? หรือ​ใคร​ให้​อำนาจ​นี้​แก่​ท่าน​เพื่อ​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้?”

29 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​จะ​ถาม​พวกท่าน​หนึ่ง​คำถาม จง​ตอบ​เรา แล้ว​เรา​จะ​บอก​พวกท่าน​ว่า​เรา​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้​ด้วย​อำนาจ​อะไร 30 บัพติศมา​ของ​ยอห์น​มา​จาก​สวรรค์ หรือ​มา​จาก​มนุษย์? จง​ตอบ​เรา”

31 พวกเขา​ปรึกษา​กัน​ว่า “ถ้า​พวกเรา​ตอบ​ว่า ‘มา​จาก​สวรรค์’ เขา​จะ​ถาม​ว่า ‘ถ้า​อย่างนั้น ทำไม​พวกท่าน​จึง​ไม่​เชื่อ​ยอห์น?’ 32 แต่​ถ้า​พวกเรา​ตอบ​ว่า ‘มา​จาก​มนุษย์’...” พวกเขา​กลัว​ประชาชน เพราะ​ทุกคน​ถือ​ว่า​ยอห์น​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ​จริง ๆ 33 พวกเขา​จึง​ตอบ​พระเยซู​ว่า “พวกเรา​ไม่​รู้”

พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​ก็​จะ​ไม่​บอก​พวกท่าน​เช่นกัน​ว่า​เรา​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้​ด้วย​อำนาจ​อะไร”

12

1 พระองค์​เริ่ม​กล่าว​กับ​พวกเขา​เป็น​อุปมา​ว่า “ชาย​คน​หนึ่ง​ปลูก​สวนองุ่น ทำ​รั้ว​ล้อม ขุด​บ่อ​สำหรับ​ย่ำ​องุ่น สร้าง​หอคอย ให้​ชาวสวน​เช่า แล้ว​เดินทาง​ไป​ต่างประเทศ 2 เมื่อ​ถึง​เวลา เขา​ส่ง​คนรับใช้​คน​หนึ่ง​ไป​หา​ชาวสวน เพื่อ​รับ​ส่วน​ของ​ตน​จาก​ผลผลิต​ของ​สวนองุ่น 3 พวกเขา​จับ​คนรับใช้​นั้น เฆี่ยนตี และ​ส่ง​กลับ​ไป​มือเปล่า 4 เขา​ส่ง​คนรับใช้​อีก​คน​หนึ่ง​ไป​หา​พวกเขา พวกเขา​เอา​หิน​ขว้าง​เขา ทำ​ให้​เขา​บาดเจ็บ​ที่​ศีรษะ และ​ส่ง​กลับ​ไป​อย่าง​น่า​อับอาย 5 เขา​ส่ง​อีก​คน​หนึ่ง​ไป และ​พวกเขา​ก็​ฆ่า​คน​นั้น เขา​ยัง​ส่ง​คน​อื่น ๆ อีก​หลาย​คน พวกเขา​เฆี่ยนตี​บาง​คน และ​ฆ่า​บาง​คน 6 เขา​ยัง​มี​อีก​คน​หนึ่ง คือ​บุตร​ที่​รัก​ของ​เขา เขา​จึง​ส่ง​บุตร​นั้น​ไป​หา​พวกเขา​เป็น​คน​สุดท้าย โดย​กล่าว​ว่า ‘พวกเขา​คง​จะ​เคารพ​ลูก​ของ​เรา’ 7 แต่​พวก​ชาวสวน​พูด​กัน​ว่า ‘คน​นี้​คือ​ทายาท มา​เถอะ พวกเรา​ฆ่า​เขา​กัน แล้ว​มรดก​จะ​เป็น​ของ​พวกเรา’ 8 พวกเขา​จับ​เขา ฆ่า และ​โยน​ออก​ไป​นอก​สวนองุ่น 9 ดังนั้น เจ้าของ​สวนองุ่น​จะ​ทำ​อย่างไร? เขา​จะ​มา​ทำลาย​พวก​ชาวสวน และ​ยก​สวนองุ่น​ให้​คน​อื่น 10 พวกท่าน​ยัง​ไม่​เคย​อ่าน​พระคัมภีร์​ข้อ​นี้​หรือ?

‘ศิลา​ที่​ช่างก่อสร้าง​ปฏิเสธ

ได้​กลาย​เป็น​ศิลา​หัวมุม

11 เรื่อง​นี้​มา​จาก​องค์พระผู้เป็นเจ้า

และ​เป็น​สิ่ง​น่า​อัศจรรย์​ใน​สายตา​ของ​เรา’?”✡

12 พวกเขา​พยายาม​จับ​พระองค์ แต่​กลัว​ฝูงชน เพราะ​รู้​ว่า​พระองค์​กล่าว​อุปมา​นี้​ถึง​พวกเขา พวกเขา​จึง​ละ​พระองค์​ไว้​และ​จาก​ไป 13 พวกเขา​ส่ง​พวก​ฟาริสี​และ​พวก​เฮโรเดียน​บาง​คน​มา​หา​พระองค์ เพื่อ​จับผิด​พระองค์​ด้วย​คำพูด 14 เมื่อ​พวกเขา​มา​ถึง ก็​ถาม​พระองค์​ว่า “อาจารย์ พวกเรา​รู้​ว่า​ท่าน​ซื่อตรง และ​ไม่​เกรงใจ​ใคร เพราะ​ท่าน​ไม่​เห็น​แก่​หน้า​ใคร แต่​สอน​ทาง​ของ​พระเจ้า​ตาม​ความจริง อนุญาต​ให้​จ่าย​ภาษี​ให้​ซีซาร์​หรือ​ไม่? 15 พวกเรา​จะ​จ่าย หรือ​ไม่​จ่าย?”

แต่​พระองค์​รู้​ถึง​ความ​หน้าซื่อใจคด​ของ​พวกเขา จึง​กล่าว​ว่า “ทำไม​พวกท่าน​จึง​ทดสอบ​เรา? เอา​เหรียญ​เดนาริอุส​มา​ให้​เรา​ดู”

16 พวกเขา​นำ​มา

พระองค์​ถาม​พวกเขา​ว่า “รูป​และ​คำจารึก​นี้​เป็น​ของ​ใคร?”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “ของ​ซีซาร์”

17 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “จง​ให้​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​ซีซาร์​แก่​ซีซาร์ และ​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​พระเจ้า​แก่​พระเจ้า”

พวกเขา​ประหลาดใจ​ใน​พระองค์​อย่าง​ยิ่ง

18 พวก​สะดูสี​บาง​คน ซึ่ง​กล่าว​ว่า​ไม่มี​การ​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย มา​หา​พระองค์ และ​ถาม​ว่า 19 “อาจารย์ โมเสส​เขียน​ไว้​ให้​พวกเรา​ว่า ‘ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​มี​พี่น้อง​ชาย​ที่​ตาย โดย​ทิ้ง​ภรรยา​ไว้​แต่​ไม่​มี​ลูก ให้​ชาย​คน​นั้น​รับ​ภรรยา​ของ​พี่น้อง​มา​เป็น​ภรรยา​ของ​ตน และ​มี​ลูก​สืบเชื้อสาย​ให้​พี่น้อง​ของ​ตน’ 20 มี​พี่น้อง​ชาย​เจ็ด​คน คน​แรก​แต่งงาน แล้ว​ตาย​โดย​ไม่​มี​ลูก​สืบเชื้อสาย 21 คน​ที่​สอง​รับ​หญิง​นั้น​เป็น​ภรรยา แล้ว​ตาย​โดย​ไม่​มี​ลูก​เช่นกัน คน​ที่​สาม​ก็​เหมือนกัน 22 ทั้ง​เจ็ด​คน​รับ​หญิง​นั้น​เป็น​ภรรยา และ​ไม่​มี​ลูก ใน​ที่สุด​หญิง​นั้น​ก็​ตาย​ด้วย 23 ใน​การ​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย เมื่อ​พวกเขา​ฟื้นขึ้น​มา นาง​จะ​เป็น​ภรรยา​ของ​ใคร​ใน​เจ็ด​คน​นั้น? เพราะ​ทั้ง​เจ็ด​คน​เคย​มี​นาง​เป็น​ภรรยา”

24 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​หลงผิด​ไม่​ใช่​หรือ เพราะ​ไม่​รู้​พระคัมภีร์ และ​ไม่​รู้​พลัง​ของ​พระเจ้า? 25 เพราะ​เมื่อ​พวกเขา​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย พวกเขา​จะ​ไม่​แต่งงาน และ​ไม่​ถูก​ยก​ให้​แต่งงาน แต่​เป็น​เหมือน​ทูตสวรรค์​ใน​สวรรค์ 26 ส่วน​เรื่อง​คนตาย​ว่า​จะ​ฟื้นขึ้น​มา พวกท่าน​ไม่​ได้​อ่าน​ใน​หนังสือ​ของ​โมเสส ใน​ตอน​ที่​กล่าว​ถึง​พุ่มไม้​หรือ ว่า​พระเจ้า​กล่าว​กับ​เขา​ว่า ‘เรา​เป็น​พระเจ้า​ของ​อับราฮัม พระเจ้า​ของ​อิสอัค และ​พระเจ้า​ของ​ยาโคบ’?✡ 27 พระองค์​ไม่​ใช่​พระเจ้า​ของ​คนตาย แต่​เป็น​พระเจ้า​ของ​คนเป็น ดังนั้น​พวกท่าน​จึง​หลงผิด​อย่าง​มาก”

28 อาลักษณ์​คน​หนึ่ง​มา​ถึง และ​ได้ยิน​พวกเขา​ถก​กัน เมื่อ​รู้​ว่า​พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ได้​ดี จึง​ถาม​พระองค์​ว่า “คำสั่ง​ข้อ​ใด​สำคัญ​ที่สุด​ใน​บรรดา​คำสั่ง​ทั้งหมด?”

29 พระเยซู​ตอบ​ว่า “คำสั่ง​ข้อ​สำคัญ​ที่สุด​คือ ‘อิสราเอลเอ๋ย จง​ฟัง องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า​ของ​เรา องค์พระผู้เป็นเจ้า​เป็น​หนึ่งเดียว 30 จง​รัก​องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า​ของ​เจ้า ด้วย​สุดใจ สุดชีวิต สุด​ความคิด และ​สุดกำลัง​ของ​เจ้า’✡ นี่​คือ​คำสั่ง​ข้อ​แรก 31 ข้อ​ที่​สอง​ก็​เหมือน​กัน คือ ‘จง​รัก​เพื่อนบ้าน​ของ​เจ้า​เหมือน​รัก​ตนเอง’✡ ไม่​มี​คำสั่ง​ข้อ​อื่น​ใด​สำคัญ​กว่า​สอง​ข้อ​นี้”

32 อาลักษณ์​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “อาจารย์ ท่าน​กล่าว​ถูกต้อง​แล้ว​ว่า พระองค์​เป็น​หนึ่งเดียว และ​ไม่​มี​ผู้​อื่น​นอกจาก​พระองค์ 33 และ​การ​รัก​พระองค์​ด้วย​สุดใจ สุด​ความเข้าใจ สุดชีวิต และ​สุดกำลัง และ​รัก​เพื่อนบ้าน​เหมือน​รัก​ตนเอง สำคัญ​กว่า​เครื่อง​เผาบูชา​ทั้งตัว​และ​เครื่องบูชา​ทั้งหมด”

34 เมื่อ​พระเยซู​เห็น​ว่า​เขา​ตอบ​อย่าง​มี​ปัญญา พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ท่าน​อยู่​ไม่​ไกล​จาก​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า”

หลัง​จาก​นั้น ไม่​มี​ใคร​กล้า​ถาม​พระองค์​อีก 35 ขณะ​ที่​พระเยซู​กำลัง​สอน​ใน​พระวิหาร พระองค์​กล่าว​ว่า “ทำไม​พวก​อาลักษณ์​จึง​กล่าว​ว่า​พระคริสต์​เป็น​บุตร​ของ​ดาวิด? 36 เพราะ​ดาวิด​เอง​กล่าว​โดย​พระวิญญาณบริสุทธิ์​ว่า

‘องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว​แก่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​ว่า

“จง​นั่ง​ทาง​ขวา​มือ​ของ​เรา

จนกว่า​เรา​จะ​ทำ​ให้​ศัตรู​ของ​เจ้า​เป็น​ที่​วาง​เท้า​ของ​เจ้า” ’✡

37 ดังนั้น ดาวิด​เอง​เรียก​พระคริสต์​ว่า​องค์พระผู้เป็นเจ้า แล้ว​พระคริสต์​จะ​เป็น​บุตร​ของ​ดาวิด​ได้​อย่างไร?”

ประชาชน​ทั่วไป​ฟัง​พระองค์​ด้วย​ความ​ยินดี 38 ใน​คำสอน​ของ​พระองค์ พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “จง​ระวัง​พวก​อาลักษณ์ พวกเขา​ชอบ​เดิน​ไปมา​ใน​เสื้อคลุม​ยาว และ​ชอบ​ให้​คน​ทักทาย​ใน​ตลาด 39 ชอบ​ที่นั่ง​ที่​ดีที่สุด​ใน​สถานที่​ประชุม​ของ​ชาวยิว และ​ที่​มี​เกียรติ​ที่สุด​ใน​งานเลี้ยง 40 พวกเขา​กลืนกิน​บ้าน​ของ​หญิงม่าย และ​แสร้ง​อธิษฐาน​ยืดยาว คน​เหล่านี้​จะ​ได้​รับ​การ​ลงโทษ​หนัก​ยิ่ง​ขึ้น”

41 พระเยซู​นั่ง​ลง​ตรงข้าม​ที่​เก็บ​เงินถวาย และ​มองดู​ฝูงชน​หย่อน​เงิน​ลง​ใน​ที่​เก็บ​เงินถวาย คน​มั่งมี​หลาย​คน​ใส่​เงิน​จำนวน​มาก 42 หญิงม่าย​ยากจน​คน​หนึ่ง​มา และ​ใส่​เหรียญ​ทองเหลือง​เล็ก ๆ สอง​เหรียญ* ซึ่ง​รวมกัน​เท่ากับ​เหรียญ​ควอดรันส์​หนึ่ง​เหรียญ† 43 พระองค์​เรียก​สาวก​มา​หา และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า หญิงม่าย​ยากจน​คน​นี้​ถวาย​มาก​กว่า​ทุกคน​ที่​กำลัง​ถวาย​เงิน​ลง​ใน​ที่​เก็บ​เงินถวาย 44 เพราะ​ทุกคน​ถวาย​จาก​ส่วน​ที่​เหลือเฟือ​ของ​ตน แต่​นาง​ถวาย​จาก​ความ​ยากจน คือ​ถวาย​ทุกสิ่ง​ที่​มี เงิน​ทั้งหมด​ที่​ใช้​เลี้ยงชีพ”

13

1 ขณะ​ที่​พระองค์​ออก​จาก​พระวิหาร สาวก​คน​หนึ่ง​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “อาจารย์ ดูสิ หิน​เหล่านี้​ช่าง​ใหญ่โต และ​อาคาร​เหล่านี้​ช่าง​ยิ่งใหญ่!”

2 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ท่าน​เห็น​อาคาร​ใหญ่โต​เหล่านี้​หรือ? ที่​นี่​จะ​ไม่​เหลือ​หิน​ซ้อน​กัน​อยู่​แม้​แต่​ก้อน​เดียว ทุก​ก้อน​จะ​ถูก​ทลาย​ลง”

3 เมื่อ​พระองค์​นั่ง​อยู่​บน​ภูเขา​มะกอกเทศ ตรงข้าม​พระวิหาร เปโตร ยากอบ ยอห์น และ​อันดรูว์​ถาม​พระองค์​เป็นการ​ส่วนตัว​ว่า 4 “โปรด​บอก​พวกเรา​ว่า สิ่ง​เหล่านี้​จะ​เกิด​ขึ้น​เมื่อไร? และ​มี​หมายสำคัญ​อะไร​เมื่อ​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด​กำลัง​จะ​สำเร็จ?”

5 พระเยซู​เริ่ม​ตอบ​พวกเขา​ว่า “จง​ระวัง​อย่า​ให้​ใคร​ชักนำ​พวกท่าน​ให้​หลง 6 เพราะ​หลาย​คน​จะ​มา​ใน​นาม​ของ​เรา และ​กล่าว​ว่า ‘เรา​เอง!’* และ​จะ​ชักนำ​คน​จำนวน​มาก​ให้​หลง

7 “เมื่อ​พวกท่าน​ได้ยิน​เรื่อง​สงคราม​และ​ข่าวลือ​เรื่อง​สงคราม อย่า​ตื่นตระหนก สิ่ง​เหล่านี้​จำเป็น​ต้อง​เกิด​ขึ้น แต่​ยัง​ไม่​ถึง​จุดจบ 8 เพราะ​ชนชาติ​จะ​ลุก​ขึ้น​ต่อสู้​ชนชาติ และ​อาณาจักร​ต่อสู้​อาณาจักร จะ​เกิด​แผ่นดินไหว​ใน​หลาย​แห่ง จะ​มี​การ​กันดารอาหาร​และ​ความ​เดือดร้อน สิ่ง​เหล่านี้​เป็น​จุดเริ่มต้น​ของ​ความเจ็บปวด​ในการ​คลอด

9 “แต่​พวกท่าน​จง​ระวัง​ตัว เพราะ​พวกเขา​จะ​มอบ​พวกท่าน​ให้​แก่​สภา พวกท่าน​จะ​ถูก​เฆี่ยน​ใน​สถานที่​ประชุม​ของ​ชาวยิว และ​จะ​ยืน​ต่อหน้า​ผู้ปกครอง​และ​กษัตริย์​เพราะ​เรา เพื่อ​เป็น​พยาน​แก่​พวกเขา 10 ข่าวดี​ต้อง​ถูก​ประกาศ​แก่​ทุก​ชนชาติ​ก่อน 11 เมื่อ​พวกเขา​นำ​พวกท่าน​ไป​ส่งมอบ อย่า​กังวล​ล่วงหน้า หรือ​คิด​เตรียม​ไว้​ว่า​จะ​พูด​อะไร แต่​ใน​เวลา​นั้น คำ​ใด​ที่​มอบ​ให้​พวกท่าน ก็​จง​พูด​คำ​นั้น เพราะ​ผู้​ที่​พูด​ไม่​ใช่​พวกท่าน แต่​เป็น​พระวิญญาณบริสุทธิ์

12 “พี่น้อง​จะ​มอบ​พี่น้อง​ให้​ถึง​ตาย และ​บิดา​จะ​มอบ​ลูก ลูก ๆ จะ​ลุก​ขึ้น​ต่อต้าน​บิดา​มารดา และ​ทำ​ให้​พวกเขา​ถูก​ประหาร 13 ทุกคน​จะ​เกลียดชัง​พวกท่าน​เพราะ​นาม​ของ​เรา แต่​ผู้​ที่​อดทน​จน​ถึง​ที่สุด​จะ​รอด

14 “แต่​เมื่อ​พวกท่าน​เห็น​สิ่ง​น่าสะอิดสะเอียน​ที่​ทำ​ให้​รกร้าง✡ ซึ่ง​ดาเนียล​ผู้เผยพระวจนะ​กล่าว​ถึง ยืน​อยู่​ใน​ที่​ซึ่ง​ไม่​ควร​อยู่” (ผู้​อ่าน​จง​เข้าใจ) “เวลา​นั้น ให้​คน​ที่​อยู่​ใน​ยูเดีย​หนี​ไป​ยัง​ภูเขา 15 คน​ที่​อยู่​บน​ดาดฟ้า​อย่า​ลง​มา หรือ​เข้า​ไป​หยิบ​สิ่ง​ใด​ออก​จาก​บ้าน 16 คน​ที่​อยู่​ใน​ทุ่ง​อย่า​กลับ​ไป​เอา​เสื้อคลุม​ของ​ตน 17 แต่​วิบัติ​แก่​หญิง​ที่​ตั้งครรภ์​และ​หญิง​ที่​ให้นม​ลูก​ใน​วัน​เหล่านั้น! 18 จง​อธิษฐาน​ขอ​ให้​การ​หนี​ของ​พวกท่าน​ไม่​เกิด​ขึ้น​ใน​ฤดูหนาว 19 เพราะ​ใน​วัน​เหล่านั้น​จะ​มี​ความ​ทุกข์ยาก ซึ่ง​ไม่​เคย​มี​อย่าง​นั้น​ตั้งแต่​พระเจ้า​เริ่ม​สร้าง​จน​ถึง​บัดนี้ และ​จะ​ไม่​มี​อีก 20 ถ้า​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ไม่​ทำ​ให้​วัน​เหล่านั้น​สั้น​ลง ก็​จะ​ไม่​มี​มนุษย์​คน​ใด​รอด แต่​เพราะ​เห็น​แก่​ผู้​ที่​พระองค์​เลือก​ไว้ ซึ่ง​พระองค์​ได้​เลือก​ไว้ พระองค์​จึง​ทำ​ให้​วัน​เหล่านั้น​สั้น​ลง 21 เวลา​นั้น ถ้า​ใคร​บอก​พวกท่าน​ว่า ‘ดูสิ พระคริสต์​อยู่​ที่​นี่!’ หรือ ‘ดูสิ อยู่​ที่​นั่น!’ อย่า​เชื่อ 22 เพราะ​จะ​มี​พระคริสต์​ปลอม​และ​ผู้เผยพระวจนะ​ปลอม​เกิด​ขึ้น พวกเขา​จะ​แสดง​หมายสำคัญ​และ​การ​อัศจรรย์ เพื่อ​ชักนำ​ให้​หลง ถ้า​เป็นไปได้ แม้​แต่​ผู้​ที่​พระองค์​เลือก​ไว้ 23 แต่​พวกท่าน​จง​ระวัง

“ดูสิ เรา​ได้​บอก​ทุกสิ่ง​แก่​พวกท่าน​ไว้​ล่วงหน้า​แล้ว 24 แต่​ใน​วัน​เหล่านั้น หลัง​จาก​ความ​ทุกข์ยาก​นั้น ดวงอาทิตย์​จะ​มืด​ลง และ​ดวงจันทร์​จะ​ไม่​ส่องแสง 25 ดวงดาว​จะ​ตก​จาก​ฟ้า และ​พลัง​ทั้งหลาย​ที่​อยู่​ใน​สวรรค์​จะ​สั่นสะเทือน✡ 26 แล้ว​พวกเขา​จะ​เห็น​บุตรมนุษย์​มา​ใน​หมู่​เมฆ ด้วย​พลัง​ยิ่งใหญ่​และ​พระสิริ 27 แล้ว​บุตรมนุษย์​จะ​ส่ง​ทูตสวรรค์​ของ​ตน​ออก​ไป และ​รวบรวม​ผู้​ที่​พระองค์​เลือก​ไว้​จาก​ลม​ทั้ง​สี่​ทิศ ตั้งแต่​สุด​ปลาย​แผ่นดิน​โลก​จน​ถึง​สุด​ปลาย​ฟ้า

28 “จง​เรียนรู้​อุปมา​นี้​จาก​ต้นมะเดื่อ เมื่อ​กิ่ง​ของ​มัน​อ่อน​ลง​และ​ผลิ​ใบ พวกท่าน​ก็​รู้​ว่า​ฤดูร้อน​ใกล้​มา​แล้ว 29 เช่นเดียวกัน เมื่อ​พวกท่าน​เห็น​สิ่ง​เหล่านี้​กำลัง​เกิด​ขึ้น ก็​จง​รู้​ว่า​ใกล้​แล้ว อยู่​ที่​ประตู 30 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า คน​รุ่น​นี้† จะ​ไม่​ผ่าน​พ้น​ไป จนกว่า​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด​จะ​เกิด​ขึ้น 31 สวรรค์​และ​แผ่นดิน​จะ​ผ่าน​พ้น​ไป แต่​คำพูด​ของ​เรา​จะ​ไม่​ผ่าน​พ้น​ไป

32 “แต่​วัน​นั้น​หรือ​ชั่วโมง​นั้น​ไม่​มี​ใคร​รู้ แม้​แต่​ทูตสวรรค์​ใน​สวรรค์ หรือ​พระบุตร ก็​ไม่​รู้ มี​เพียง​พระบิดา​เท่านั้น 33 จง​ระวัง จง​ตื่นตัว และ​อธิษฐาน เพราะ​พวกท่าน​ไม่​รู้​ว่า​เวลา​นั้น​จะ​มา​เมื่อไร

34 “เรื่อง​นี้​เหมือน​ชาย​คน​หนึ่ง​เดินทาง​ไป​ต่างประเทศ เขา​ออก​จาก​บ้าน มอบ​อำนาจ​ให้​คนรับใช้ และ​มอบ​งาน​ให้​แต่ละ​คน อีกทั้ง​สั่ง​คนเฝ้าประตู​ให้​คอย​เฝ้าระวัง 35 เพราะฉะนั้น จง​เฝ้าระวัง เพราะ​พวกท่าน​ไม่​รู้​ว่า​เจ้าของบ้าน​จะ​มา​เมื่อไร อาจ​เป็น​เวลา​เย็น เที่ยงคืน ตอน​ไก่​ขัน หรือ​ตอน​เช้า 36 มิฉะนั้น เมื่อ​เขา​มา​อย่าง​กะทันหัน อาจ​พบ​พวกท่าน​กำลัง​หลับ​อยู่ 37 สิ่ง​ที่​เรา​บอก​พวกท่าน เรา​ก็​บอก​ทุกคน​ว่า จง​เฝ้าระวัง!”

14

1 อีก​สอง​วัน​จะ​ถึง​เทศกาล​ปัสกา​และ​เทศกาล​ขนมปัง​ไร้เชื้อ หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวก​อาลักษณ์​หา​ทาง​จับ​พระองค์​ด้วย​อุบาย​และ​ฆ่า​เสีย 2 เพราะ​พวกเขา​พูด​ว่า “อย่า​ทำ​ใน​ช่วง​เทศกาล มิฉะนั้น​ประชาชน​อาจ​ก่อ​จลาจล”

3 ขณะ​ที่​พระองค์​อยู่​ที่​เบธานี ใน​บ้าน​ของ​ซีโมน​ผู้​เป็น​โรคเรื้อน และ​กำลัง​นั่ง​อยู่​ที่​โต๊ะอาหาร มี​หญิง​คน​หนึ่ง​ถือ​ขวด​อะลาบาสเตอร์​ที่​บรรจุ​น้ำมันหอม​จาก​นาร์ด​บริสุทธิ์​ราคา​แพง​มาก​เข้า​มา นาง​ทุบ​ขวด​แล้ว​เท​น้ำมันหอม​ลง​บน​ศีรษะ​ของ​พระองค์ 4 แต่​บาง​คน​ไม่​พอใจ และ​พูด​กัน​ว่า “ทำไม​จึง​ทำ​ให้​น้ำมันหอม​นี้​สูญเปล่า? 5 เพราะ​น้ำมันหอม​นี้​ขาย​ได้​มาก​กว่า​สามร้อย​เดนาริอุส* แล้ว​เอา​เงิน​ให้​คน​ยากจน​ก็​ได้” พวกเขา​จึง​บ่นว่า​นาง

6 แต่​พระเยซู​กล่าว​ว่า “ปล่อย​นาง​เถอะ ทำไม​พวกท่าน​จึง​รบกวน​นาง? นาง​ได้​ทำ​สิ่ง​ดี​แก่​เรา 7 เพราะ​พวกท่าน​มี​คน​ยากจน​อยู่​กับ​พวกท่าน​เสมอ และ​เมื่อไร​ที่​พวกท่าน​ต้องการ ก็​ทำ​ดี​แก่​พวกเขา​ได้ แต่​พวกท่าน​จะ​ไม่​มี​เรา​อยู่​ด้วย​เสมอ 8 นาง​ทำ​สิ่ง​ที่​ทำ​ได้ นาง​ชโลม​ร่างกาย​ของ​เรา​ไว้​ล่วงหน้า​เพื่อ​การ​ฝังศพ 9 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า ข่าวดี​นี้​จะ​ถูก​ประกาศ​ไป​ที่​ใด​ทั่ว​โลก สิ่ง​ที่​หญิง​คน​นี้​ทำ​ก็​จะ​ถูก​กล่าว​ถึง​ที่​นั่น เพื่อ​ระลึก​ถึง​นาง”

10 ยูดาส​อิสคาริโอท ซึ่ง​เป็น​หนึ่ง​ใน​สิบสอง​คน ไป​หา​หัวหน้า​ปุโรหิต เพื่อ​จะ​มอบ​พระองค์​ให้​พวกเขา 11 เมื่อ​พวกเขา​ได้ยิน​เช่นนั้น ก็​ดีใจ และ​สัญญา​ว่า​จะ​ให้​เงิน​แก่​เขา เขา​จึง​หา​โอกาส​เหมาะ​ที่​จะ​มอบ​พระองค์

12 ใน​วัน​แรก​ของ​เทศกาล​ขนมปัง​ไร้เชื้อ เมื่อ​พวกเขา​ถวาย​เครื่องบูชา​ปัสกา สาวก​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​ต้องการ​ให้​พวกเรา​ไป​เตรียม​ปัสกา​ให้​ท่าน​รับประทาน​ที่​ไหน?”

13 พระองค์​ส่ง​สาวก​สอง​คน​ไป และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “จง​เข้า​ไป​ใน​เมือง แล้ว​จะ​มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ถือ​เหยือก​น้ำ​มา​พบ​พวกท่าน จง​ตาม​เขา​ไป 14 เขา​เข้า​ไป​ที่​ไหน ก็​ให้​บอก​เจ้าของบ้าน​ที่​นั่น​ว่า ‘อาจารย์​ถาม​ว่า “ห้อง​สำหรับ​แขก​อยู่​ที่​ไหน ที่​เรา​จะ​รับประทาน​ปัสกา​กับ​สาวก​ของ​เรา?” ’ 15 เขา​จะ​พา​พวกท่าน​ไป​ดู​ห้อง​ใหญ่​ชั้นบน ซึ่ง​จัด​เครื่องเรือน​และ​เตรียม​พร้อม​แล้ว จง​เตรียม​ปัสกา​ให้​พวกเรา​ที่​นั่น”

16 สาวก​ออก​ไป​และ​เข้า​เมือง พบ​ทุกสิ่ง​ตาม​ที่​พระองค์​บอก แล้ว​พวกเขา​ก็​เตรียม​ปัสกา

17 เมื่อ​ถึง​เวลา​เย็น พระองค์​มา​พร้อม​กับ​สิบสอง​คน 18 ขณะ​ที่​พวกเขา​นั่ง​รับประทาน​อาหาร​อยู่ พระเยซู​กล่าว​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า คน​หนึ่ง​ใน​พวกท่าน​จะ​ทรยศ​เรา คือ​คน​ที่​กำลัง​กิน​อาหาร​กับ​เรา”

19 พวกเขา​เริ่ม​เศร้าใจ และ​ถาม​พระองค์​ทีละ​คน​ว่า “คง​ไม่​ใช่​ข้าพเจ้า​ใช่ไหม?” และ​อีก​คน​ก็​ถาม​ว่า “คง​ไม่​ใช่​ข้าพเจ้า​ใช่ไหม?”

20 พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “คือ​คน​หนึ่ง​ใน​สิบสอง​คน คน​ที่​จิ้ม​อาหาร​ใน​ชาม​เดียว​กับ​เรา 21 เพราะ​บุตรมนุษย์​จะ​จาก​ไป​ตาม​ที่​มี​เขียน​ไว้​ถึง​เขา แต่​วิบัติ​แก่​คน​ที่​ทรยศ​บุตรมนุษย์! สำหรับ​คน​นั้น ถ้า​ไม่​ได้​เกิด​มา​ก็​ยัง​ดี​กว่า”

22 ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลัง​กิน​อยู่ พระเยซู​หยิบ​ขนมปัง กล่าว​คำ​อวยพร หัก​ขนมปัง​และ​ส่ง​ให้​พวกเขา แล้ว​กล่าว​ว่า “รับ​ไป​กิน นี่​คือ​กาย​ของ​เรา”

23 พระองค์​หยิบ​ถ้วย กล่าว​ขอบพระคุณ แล้ว​ส่ง​ให้​พวกเขา ทุกคน​ก็​ดื่ม​จาก​ถ้วย​นั้น 24 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “นี่​คือ​โลหิต​ของ​เรา คือ​โลหิต​แห่ง​พันธสัญญา​ใหม่ ซึ่ง​หลั่ง​ออก​เพื่อ​คน​จำนวน​มาก 25 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า เรา​จะ​ไม่​ดื่ม​จาก​ผล​ของ​เถาองุ่น​อีก จน​ถึง​วัน​ที่​เรา​จะ​ดื่ม​ใหม่​ใน​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า” 26 เมื่อ​พวกเขา​ร้อง​เพลงสรรเสริญ​แล้ว ก็​ออก​ไป​ยัง​ภูเขา​มะกอกเทศ

27 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​ทุกคน​จะ​สะดุดล้ม​เพราะ​เรา​ใน​คืนนี้ เพราะ​มี​เขียน​ไว้​ว่า ‘เรา​จะ​ตี​ผู้เลี้ยงแกะ และ​แกะ​จะ​กระจัดกระจาย​ไป’✡ 28 แต่​หลัง​จาก​เรา​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย​แล้ว เรา​จะ​ไป​ยัง​กาลิลี​ก่อน​พวกท่าน”

29 แต่​เปโตร​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “แม้​ทุกคน​จะ​สะดุดล้ม แต่​ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​สะดุดล้ม”

30 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​ท่าน​ว่า ใน​วันนี้ คืนนี้​เอง ก่อน​ไก่​ขัน​สอง​ครั้ง ท่าน​จะ​ปฏิเสธ​เรา​สาม​ครั้ง”

31 แต่​เขา​ยืนยัน​หนักแน่น​ยิ่ง​ขึ้น​ว่า “แม้​ข้าพเจ้า​จะ​ต้อง​ตาย​กับ​ท่าน ข้าพเจ้า​ก็​จะ​ไม่​ปฏิเสธ​ท่าน” ทุกคน​ก็​พูด​เช่นเดียวกัน

32 พวกเขา​มา​ถึง​สถานที่​แห่ง​หนึ่ง​ชื่อ​เกทเสมนี พระองค์​กล่าว​กับ​สาวก​ว่า “นั่ง​อยู่​ที่​นี่ ขณะ​ที่​เรา​อธิษฐาน” 33 พระองค์​พา​เปโตร ยากอบ และ​ยอห์น​ไป​ด้วย แล้ว​เริ่ม​ทุกข์ใจ​และ​หนักใจ​อย่าง​ยิ่ง 34 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “จิตใจ​ของ​เรา​เศร้า​อย่าง​ยิ่ง จน​แทบ​จะ​ตาย จง​อยู่​ที่​นี่​และ​เฝ้าระวัง”

35 พระองค์​เดิน​ต่อ​ไป​อีก​เล็กน้อย ล้ม​ลง​กับ​พื้น และ​อธิษฐาน​ว่า ถ้า​เป็นไปได้ ขอ​ให้​เวลา​นั้น​ผ่าน​พ้น​ไป​จาก​พระองค์ 36 พระองค์​กล่าว​ว่า “อับบา† พระบิดา ทุกสิ่ง​เป็นไปได้​สำหรับ​พระองค์ โปรด​เอา​ถ้วย​นี้​ไป​จาก​เรา แต่​อย่า​ให้​เป็น​ตาม​ที่​เรา​ต้องการ ให้​เป็น​ตาม​ที่​พระองค์​ต้องการ”

37 พระองค์​กลับ​มา และ​พบ​พวกเขา​กำลัง​หลับ จึง​กล่าว​กับ​เปโตร​ว่า “ซีโมน ท่าน​หลับ​อยู่​หรือ? ท่าน​เฝ้าระวัง​สัก​หนึ่ง​ชั่วโมง​ไม่​ได้​หรือ? 38 จง​เฝ้าระวัง​และ​อธิษฐาน เพื่อ​จะ​ไม่​เข้า​สู่​การ​ทดลอง จิตวิญญาณ​เต็มใจ​ก็​จริง แต่​ร่างกาย​อ่อนแอ”

39 พระองค์​จาก​ไป​อีกครั้ง และ​อธิษฐาน โดย​กล่าว​คำ​เดิม 40 เมื่อ​พระองค์​กลับ​มา​อีก ก็​พบ​พวกเขา​กำลัง​หลับ เพราะ​ตา​ของ​พวกเขา​หนัก​มาก และ​ไม่​รู้​ว่า​จะ​ตอบ​พระองค์​อย่างไร 41 พระองค์​มา​ครั้ง​ที่​สาม และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ตอนนี้​พวกท่าน​นอน​ต่อ​และ​พัก​เถอะ พอแล้ว เวลา​นั้น​มา​ถึง​แล้ว ดูสิ บุตรมนุษย์​กำลัง​ถูก​ทรยศ และ​ถูก​มอบ​ไว้​ใน​มือ​ของ​คนบาป 42 ลุก​ขึ้น! ไป​กัน​เถอะ ดูสิ คน​ที่​ทรยศ​เรา​มา​ใกล้​แล้ว”

43 ทันที​นั้น ขณะ​ที่​พระองค์​ยัง​พูด​อยู่ ยูดาส หนึ่ง​ใน​สิบสอง​คน ก็​มา​ถึง พร้อม​กับ​ฝูงชน​ที่​ถือ​ดาบ​และ​ไม้ตะบอง ซึ่ง​หัวหน้า​ปุโรหิต พวก​อาลักษณ์ และ​พวก​ผู้อาวุโส​ส่ง​มา 44 คน​ที่​ทรยศ​พระองค์​ได้​ให้​สัญญาณ​แก่​พวกเขา​ไว้​ว่า “เรา​จูบ​ใคร คน​นั้น​แหละ จง​จับ​เขา และ​คุม​ตัว​เขา​ไป​อย่าง​แน่นหนา” 45 เมื่อ​ยูดาส​มา​ถึง เขา​ก็​ตรง​เข้า​ไป​หา​พระองค์​ทันที และ​กล่าว​ว่า “รับบี! รับบี!” แล้ว​จูบ​พระองค์ 46 พวกเขา​เข้า​จับ​พระองค์​และ​คุม​ตัว​ไว้ 47 คน​หนึ่ง​ใน​บรรดา​ผู้​ที่​ยืน​อยู่​ใกล้ ๆ ชัก​ดาบ​ออก ฟัน​คนรับใช้​ของ​มหาปุโรหิต และ​ตัด​หู​ของ​เขา​ขาด

48 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​ออก​มา​พร้อม​ดาบ​และ​ไม้ตะบอง​เพื่อ​จับ​เรา เหมือน​มา​จับ​โจร​หรือ? 49 เรา​อยู่​กับ​พวกท่าน​ทุกวัน สอน​อยู่​ใน​พระวิหาร และ​พวกท่าน​ไม่​ได้​จับ​เรา แต่​เรื่อง​นี้​เกิด​ขึ้น​เพื่อ​ให้​พระคัมภีร์​สำเร็จ”

50 ทุกคน​ละ​ทิ้ง​พระองค์​และ​หนี​ไป 51 มี​ชายหนุ่ม​คน​หนึ่ง​ติดตาม​พระองค์ เขา​มี​เพียง​ผ้าลินิน​คลุม​กาย​เปลือย​อยู่ พวก​ชายหนุ่ม​จับ​เขา 52 แต่​เขา​ทิ้ง​ผ้าลินิน​ไว้ และ​หนี​จาก​พวกเขา​ไป​ทั้ง​เปลือย 53 พวกเขา​นำ​พระเยซู​ไป​หา​มหาปุโรหิต หัวหน้า​ปุโรหิต พวก​ผู้อาวุโส และ​พวก​อาลักษณ์​ทั้งหมด​มา​รวม​กัน​ที่​นั่น

54 เปโตร​ติดตาม​พระองค์​ไป​ห่าง ๆ จน​เข้า​ไป​ถึง​ลาน​ของ​มหาปุโรหิต เขา​นั่ง​อยู่​กับ​พวก​เจ้าหน้าที่ และ​ผิง​ไฟ​ให้​อบอุ่น 55 หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​สมาชิก​สภา​ทั้งหมด​หา​พยาน​ที่​จะ​กล่าวหา​พระเยซู เพื่อ​จะ​ประหาร​พระองค์ แต่​หา​ไม่​ได้ 56 เพราะ​มี​หลาย​คน​เป็น​พยานเท็จ​กล่าวหา​พระองค์ แต่​คำให้การ​ของ​พวกเขา​ไม่​ตรง​กัน 57 บาง​คน​ลุก​ขึ้น​เป็น​พยานเท็จ​กล่าวหา​พระองค์​ว่า 58 “พวกเรา​ได้ยิน​เขา​พูด​ว่า ‘เรา​จะ​ทำลาย​พระวิหาร​นี้​ที่​สร้าง​ด้วย​มือ และ​ภายใน​สาม​วัน เรา​จะ​สร้าง​อีก​หลัง​หนึ่ง​ที่​ไม่​ได้​สร้าง​ด้วย​มือ’ ” 59 ถึง​อย่างนั้น คำให้การ​ของ​พวกเขา​ก็​ยัง​ไม่​ตรง​กัน

60 มหาปุโรหิต​ยืน​ขึ้น​กลาง​ที่​ประชุม และ​ถาม​พระเยซู​ว่า “ท่าน​ไม่​ตอบ​อะไร​เลย​หรือ? คน​เหล่านี้​เป็น​พยาน​กล่าวหา​ท่าน​เรื่อง​อะไร?” 61 แต่​พระองค์​นิ่ง​เงียบ และ​ไม่​ตอบ​อะไร มหาปุโรหิต​ถาม​พระองค์​อีก​ว่า “ท่าน​คือ​พระคริสต์ พระบุตร​ของ​องค์ผู้​เป็น​ที่​สรรเสริญ​หรือ?”

62 พระเยซู​กล่าว​ว่า “เรา​เป็น และ​พวกท่าน​จะ​เห็น​บุตรมนุษย์​นั่ง​ทาง​ขวา​ของ​องค์ผู้ทรงฤทธิ์ และ​มา​พร้อม​กับ​หมู่​เมฆ​บน​ฟ้า”

63 มหาปุโรหิต​ฉีก​เสื้อผ้า​ของ​ตน และ​กล่าว​ว่า “พวกเรา​ยัง​ต้องการ​พยาน​อะไร​อีก? 64 พวกท่าน​ได้ยิน​คำ​หมิ่นประมาท​พระเจ้า​แล้ว! พวกท่าน​คิด​อย่างไร?” ทุกคน​ตัดสิน​ว่า​พระองค์​สมควร​ตาย 65 บาง​คน​เริ่ม​ถ่มน้ำลาย​ใส่​พระองค์ ปิด​หน้า​พระองค์ และ​ชก​พระองค์ พร้อม​กับ​พูด​ว่า “พยากรณ์​สิ!” พวก​เจ้าหน้าที่​ก็​ตบ​พระองค์​ด้วย​ฝ่ามือ

66 ขณะ​ที่​เปโตร​อยู่​ใน​ลาน​ด้านล่าง สาวใช้​คน​หนึ่ง​ของ​มหาปุโรหิต​เดิน​มา 67 เมื่อ​เห็น​เปโตร​กำลัง​ผิง​ไฟ นาง​มอง​เขา​และ​กล่าว​ว่า “ท่าน​ก็​อยู่​กับ​เยซู​ชาวนาซาเร็ธ​ด้วย!”

68 แต่​เขา​ปฏิเสธ​ว่า “ข้าพเจ้า​ไม่​รู้​และ​ไม่​เข้าใจ​ว่า​ท่าน​พูด​เรื่อง​อะไร” แล้ว​เขา​ออก​ไป​ที่​เฉลียง และ​ไก่​ก็​ขัน

69 สาวใช้​เห็น​เขา และ​เริ่ม​บอก​คน​ที่​ยืน​อยู่​ที่​นั่น​อีก​ว่า “คน​นี้​เป็น​คน​หนึ่ง​ใน​พวกเขา” 70 แต่​เขา​ปฏิเสธ​อีก หลัง​จาก​นั้น​ไม่​นาน คน​ที่​ยืน​อยู่​ใกล้ ๆ กล่าว​กับ​เปโตร​อีก​ว่า “ท่าน​เป็น​คน​หนึ่ง​ใน​พวกเขา​แน่ เพราะ​ท่าน​เป็น​ชาวกาลิลี และ​สำเนียง​ของ​ท่าน​ก็​บอก​เช่นนั้น” 71 แต่​เขา​เริ่ม​สาปแช่ง​และ​สาบาน​ว่า “ข้าพเจ้า​ไม่​รู้จัก​ชาย​คน​นี้​ที่​พวกท่าน​พูด​ถึง!”

72 ไก่​ขัน​เป็น​ครั้ง​ที่​สอง เปโตร​นึก​ถึง​คำ​ที่​พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ก่อน​ไก่​ขัน​สอง​ครั้ง ท่าน​จะ​ปฏิเสธ​เรา​สาม​ครั้ง” เมื่อ​คิด​ถึง​เรื่อง​นั้น เขา​ก็​ร้องไห้

15

1 ทันที​ที่​ถึง​เวลา​เช้า หัวหน้า​ปุโรหิต พร้อม​กับ​พวก​ผู้อาวุโส พวก​อาลักษณ์ และ​สมาชิก​สภา​ทั้งหมด​ปรึกษา​กัน แล้ว​มัด​พระเยซู พา​ออก​ไป และ​มอบ​พระองค์​ให้​ปีลาต 2 ปีลาต​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​คือ​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว​หรือ?”

พระองค์​ตอบ​ว่า “ท่าน​พูด​เอง”

3 หัวหน้า​ปุโรหิต​กล่าวหา​พระองค์​หลาย​เรื่อง 4 ปีลาต​ถาม​พระองค์​อีก​ว่า “ท่าน​ไม่​ตอบ​อะไร​เลย​หรือ? ดูสิ พวกเขา​เป็น​พยาน​กล่าวหา​ท่าน​ตั้ง​หลาย​เรื่อง!”

5 แต่​พระเยซู​ไม่​ตอบ​อะไร​อีก ทำ​ให้​ปีลาต​ประหลาดใจ

6 ใน​ช่วง​เทศกาล ปีลาต​เคย​ปล่อย​นักโทษ​คน​หนึ่ง​ให้​ประชาชน ตาม​ที่​พวกเขา​ขอ 7 มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​บารับบัส ถูก​คุมขัง​อยู่​กับ​พวก​กบฏ ซึ่ง​ได้​ฆ่า​คน​ใน​การ​ก่อกบฏ 8 ฝูงชน​ร้อง​เสียง​ดัง และ​เริ่ม​ขอ​ให้​ปีลาต​ทำ​ตาม​ที่​เขา​เคย​ทำ​ให้​พวกเขา 9 ปีลาต​ตอบ​ว่า “พวกท่าน​ต้องการ​ให้​เรา​ปล่อย​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว​ให้​หรือ?” 10 เพราะ​เขา​รู้​ว่า​หัวหน้า​ปุโรหิต​มอบ​พระเยซู​ให้​เขา​เพราะ​ความอิจฉา 11 แต่​หัวหน้า​ปุโรหิต​ยุยง​ฝูงชน ให้​ขอ​ปีลาต​ปล่อย​บารับบัส​แทน 12 ปีลาต​ถาม​พวกเขา​อีก​ว่า “ถ้า​อย่างนั้น เรา​ควร​ทำ​อย่างไร​กับ​คน​ที่​พวกท่าน​เรียก​ว่า​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว?”

13 พวกเขา​ร้อง​อีก​ว่า “ตรึง​เขา​บน​กางเขน!”

14 ปีลาต​ถาม​ว่า “ทำไม? เขา​ทำ​ความชั่ว​อะไร?”

แต่​พวกเขา​ยิ่ง​ร้อง​ดัง​ขึ้น​ว่า “ตรึง​เขา​บน​กางเขน!”

15 ปีลาต​ต้องการ​เอาใจ​ฝูงชน จึง​ปล่อย​บารับบัส​ให้​พวกเขา และ​หลัง​จาก​สั่ง​ให้​เฆี่ยน​พระเยซู​แล้ว ก็​มอบ​พระองค์​ให้​นำ​ไป​ตรึง​บน​กางเขน

16 พวก​ทหาร​นำ​พระองค์​เข้า​ไป​ใน​ลาน ซึ่ง​เรียก​ว่า​ปราเอโทเรียม และ​เรียก​ทหาร​ทั้ง​กอง​มา​รวม​กัน 17 พวกเขา​เอา​เสื้อคลุม​สีม่วง​สวม​ให้​พระองค์ สาน​มงกุฎ​หนาม และ​สวม​ไว้​บน​ศีรษะ​พระองค์ 18 พวกเขา​เริ่ม​กล่าว​คำนับ​พระองค์​ว่า “ขอ​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว​จง​เจริญ!” 19 พวกเขา​เอา​ไม้อ้อ​ตี​ศีรษะ​พระองค์ ถ่มน้ำลาย​ใส่ และ​คุกเข่า​คำนับ​พระองค์ 20 เมื่อ​เยาะเย้ย​พระองค์​เสร็จ​แล้ว พวกเขา​ถอด​เสื้อคลุม​สีม่วง​ออก และ​เอา​เสื้อผ้า​ของ​พระองค์​เอง​สวม​ให้ แล้ว​นำ​พระองค์​ออก​ไป​เพื่อ​ตรึง​บน​กางเขน

21 พวกเขา​บังคับ​ชาย​คน​หนึ่ง​ที่​เดิน​ผ่าน​มา คือ​ซีโมน​ชาวไซรีน ซึ่ง​มา​จาก​ชนบท และ​เป็น​บิดา​ของ​อเล็กซานเดอร์​กับ​รูฟัส ให้​แบก​กางเขน​ของ​พระองค์ 22 พวกเขา​นำ​พระองค์​มา​ยัง​สถานที่​ชื่อ​กลโกธา ซึ่ง​แปล​ว่า “สถานที่​แห่ง​กะโหลกศีรษะ” 23 พวกเขา​เอา​เหล้าองุ่น​ผสม​มดยอบ​ให้​พระองค์​ดื่ม แต่​พระองค์​ไม่​รับ

24 เมื่อ​ตรึง​พระองค์​บน​กางเขน​แล้ว พวกเขา​แบ่ง​เสื้อผ้า​ของ​พระองค์​กัน โดย​จับสลาก​ว่า​ใคร​จะ​ได้​ส่วน​ไหน 25 เวลา​นั้น​เป็น​ชั่วโมง​ที่​สาม* เมื่อ​พวกเขา​ตรึง​พระองค์​บน​กางเขน 26 ข้อหา​ที่​เขียน​ติด​ไว้​เหนือ​พระองค์​คือ “กษัตริย์​ของ​ชาวยิว” 27 พวกเขา​ตรึง​โจร​สอง​คน​พร้อม​กับ​พระองค์ คน​หนึ่ง​ทาง​ขวา และ​อีก​คน​หนึ่ง​ทาง​ซ้าย 28 พระคัมภีร์​ก็​สำเร็จ ที่​กล่าว​ว่า “เขา​ถูก​นับ​รวม​กับ​ผู้​ละเมิด”†

29 คน​ที่​เดิน​ผ่าน​ไปมา​กล่าว​หมิ่นประมาท​พระองค์ ส่าย​ศีรษะ และ​พูด​ว่า “ฮ้า! เจ้า​คน​ที่​จะ​ทำลาย​พระวิหาร​และ​สร้าง​ขึ้น​ใหม่​ใน​สาม​วัน 30 จง​ช่วย​ตัวเอง และ​ลง​จาก​กางเขน​เสีย!”

31 หัวหน้า​ปุโรหิต​กับ​พวก​อาลักษณ์​ก็​เยาะเย้ย​พระองค์​กัน​เอง​เช่นกัน โดย​พูด​ว่า “เขา​ช่วย​คน​อื่น​ได้ แต่​ช่วย​ตัวเอง​ไม่​ได้ 32 ให้​พระคริสต์ กษัตริย์​ของ​อิสราเอล ลง​จาก​กางเขน​เดี๋ยวนี้ เพื่อ​พวกเรา​จะ​ได้​เห็น​และ​เชื่อ​เขา”‡ คน​ที่​ถูก​ตรึง​พร้อม​กับ​พระองค์​ก็​ด่าว่า​พระองค์​ด้วย

33 เมื่อ​ถึง​ชั่วโมง​ที่​หก§ ความมืด​ก็​ปกคลุม​ทั่ว​แผ่นดิน​จน​ถึง​ชั่วโมง​ที่​เก้า* 34 เมื่อ​ถึง​ชั่วโมง​ที่​เก้า พระเยซู​ร้อง​เสียง​ดัง​ว่า “เอโลอี เอโลอี ลามา สะบักธานี?” ซึ่ง​แปล​ว่า “พระเจ้า​ของ​เรา พระเจ้า​ของ​เรา ทำไม​พระองค์​ทอดทิ้ง​เรา?” ✡

35 บาง​คน​ที่​ยืน​อยู่​ใกล้ ๆ เมื่อ​ได้ยิน ก็​พูด​ว่า “ดูสิ เขา​กำลัง​เรียก​เอลียาห์”

36 คน​หนึ่ง​วิ่ง​ไป เอา​ฟองน้ำ​ชุบ​น้ำส้มสายชู​จน​เต็ม เสียบ​ไว้​ที่​ปลาย​ไม้อ้อ แล้ว​ส่ง​ให้​พระองค์​ดื่ม พร้อม​กับ​พูด​ว่า “ปล่อย​ไว้​ก่อน ดู​กัน​ว่า​เอลียาห์​จะ​มา​เอา​เขา​ลง​หรือ​ไม่”

37 พระเยซู​ร้อง​เสียง​ดัง แล้ว​สิ้นลมหายใจ 38 ม่าน​ใน​พระวิหาร​ฉีก​ออก​เป็น​สอง​ส่วน ตั้งแต่​บน​ลง​ล่าง 39 เมื่อ​นายร้อย​ที่​ยืน​อยู่​ตรงข้าม​พระองค์​เห็น​ว่า​พระองค์​ร้อง​เช่นนี้​และ​สิ้นลมหายใจ เขา​ก็​กล่าว​ว่า “ชาย​คน​นี้​เป็น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า​จริง ๆ!”

40 มี​หญิง​หลาย​คน​มองดู​อยู่​แต่​ไกล ใน​พวก​นาง​มี​มารีย์​ชาวมักดาลา มารีย์​มารดา​ของ​ยากอบ​ผู้น้อย​และ​โยเสส และ​สาโลเม 41 เมื่อ​พระองค์​อยู่​ใน​กาลิลี หญิง​เหล่านี้​ติดตาม​และ​รับใช้​พระองค์ และ​ยัง​มี​หญิง​อื่น ๆ อีก​หลาย​คน​ที่​ขึ้น​มา​ยัง​เยรูซาเล็ม​พร้อม​กับ​พระองค์

42 เมื่อ​ถึง​เวลา​เย็น เนื่องจาก​วัน​นั้น​เป็น​วันเตรียม คือ​วัน​ก่อน​วันสะบาโต 43 โยเซฟ​ชาวอาริมาเธีย สมาชิก​สภา​คน​สำคัญ ซึ่ง​กำลัง​รอคอย​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​เช่นกัน มา​ถึง เขา​กล้า​เข้า​ไป​หา​ปีลาต และ​ขอ​ศพ​ของ​พระเยซู 44 ปีลาต​ประหลาดใจ​ที่​ได้ยิน​ว่า​พระองค์​ตาย​แล้ว จึง​เรียก​นายร้อย​มา และ​ถาม​ว่า​พระองค์​ตาย​มา​นาน​แล้ว​หรือ 45 เมื่อ​รู้​จาก​นายร้อย​แล้ว เขา​ก็​มอบ​ศพ​ให้​โยเซฟ 46 โยเซฟ​ซื้อ​ผ้าลินิน แล้ว​เอา​พระองค์​ลง​จาก​กางเขน พัน​ด้วย​ผ้าลินิน และ​วาง​ไว้​ใน​อุโมงค์​ฝังศพ​ที่​เจาะ​ไว้​ใน​ศิลา จากนั้น​กลิ้ง​ก้อนหิน​มา​ปิด​ปาก​อุโมงค์​ฝังศพ 47 มารีย์​ชาวมักดาลา​และ​มารีย์​มารดา​ของ​โยเสส​เห็น​ว่า​พระองค์​ถูก​วาง​ไว้​ที่​ไหน

16

1 เมื่อ​วันสะบาโต​ผ่าน​พ้น​ไป มารีย์​ชาวมักดาลา มารีย์​มารดา​ของ​ยากอบ และ​สาโลเม​ซื้อ​เครื่องหอม เพื่อ​จะ​มา​ชโลม​พระองค์ 2 เช้า​ตรู่​มาก​ใน​วัน​แรก​ของ​สัปดาห์ พวก​นาง​มา​ถึง​อุโมงค์​ฝังศพ​เมื่อ​ดวงอาทิตย์​ขึ้น​แล้ว 3 พวก​นาง​พูด​กัน​ว่า “ใคร​จะ​ช่วย​กลิ้ง​ก้อนหิน​ออก​จาก​ปาก​อุโมงค์​ฝังศพ​ให้​พวกเรา?” 4 เพราะ​ก้อนหิน​นั้น​ใหญ่​มาก เมื่อ​เงยหน้า​ขึ้น พวก​นาง​เห็น​ว่า​ก้อนหิน​ถูก​กลิ้ง​ออก​ไป​แล้ว

5 เมื่อ​เข้า​ไป​ใน​อุโมงค์​ฝังศพ พวก​นาง​เห็น​ชายหนุ่ม​คน​หนึ่ง​นั่ง​อยู่​ทาง​ขวา สวม​เสื้อคลุม​สีขาว พวก​นาง​ก็​ตกตะลึง 6 เขา​กล่าว​กับ​พวก​นาง​ว่า “อย่า​ตกตะลึง พวกท่าน​กำลัง​หา​พระเยซู​ชาวนาซาเร็ธ ผู้​ถูก​ตรึง​บน​กางเขน พระองค์​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย​แล้ว! พระองค์​ไม่​อยู่​ที่​นี่ ดู​ที่​ซึ่ง​พวกเขา​วาง​พระองค์​ไว้ 7 แต่​จง​ไป​บอก​สาวก​ของ​พระองค์​และ​เปโตร​ว่า ‘พระองค์​ไป​ยัง​กาลิลี​ก่อน​พวกท่าน ที่​นั่น​พวกท่าน​จะ​เห็น​พระองค์ ตาม​ที่​พระองค์​บอก​พวกท่าน​ไว้’ ”

8 พวก​นาง​ออก​มา* และ​หนี​ออก​จาก​อุโมงค์​ฝังศพ เพราะ​ตัว​สั่น​และ​ตกตะลึง พวก​นาง​ไม่​บอก​อะไร​แก่​ใคร เพราะ​กลัว†

9 ‡ เมื่อ​พระองค์​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย​ใน​เวลา​เช้า​ตรู่​ของ​วัน​แรก​ของ​สัปดาห์ พระองค์​ปรากฏ​แก่​มารีย์​ชาวมักดาลา​ก่อน ซึ่ง​พระองค์​เคย​ขับ​ปีศาจ​เจ็ด​ตน​ออก​จาก​นาง 10 นาง​ไป​บอก​คน​ที่​เคย​อยู่​กับ​พระองค์ ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลัง​โศกเศร้า​และ​ร้องไห้ 11 เมื่อ​พวกเขา​ได้ยิน​ว่า​พระองค์​มี​ชีวิต​อยู่ และ​นาง​ได้​เห็น​พระองค์ พวกเขา​ก็​ไม่​เชื่อ

12 หลัง​จาก​นั้น พระองค์​ปรากฏ​ใน​อีก​รูปลักษณ์​หนึ่ง​แก่​พวกเขา​สอง​คน ขณะ​ที่​กำลัง​เดินทาง​ไป​ชนบท 13 สอง​คน​นั้น​กลับ​ไป​บอก​คน​อื่น ๆ แต่​พวกเขา​ก็​ยัง​ไม่​เชื่อ​สอง​คน​นั้น

14 ต่อมา พระองค์​ปรากฏ​แก่​สิบเอ็ด​คน​ขณะ​ที่​พวกเขา​นั่ง​รับประทาน​อาหาร และ​ตำหนิ​พวกเขา​เรื่อง​ความ​ไม่​เชื่อ​และ​ใจ​แข็งกระด้าง เพราะ​พวกเขา​ไม่​เชื่อ​คน​ที่​ได้​เห็น​พระองค์​หลัง​จาก​พระองค์​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย 15 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “จง​ออก​ไป​ทั่ว​โลก และ​ประกาศ​ข่าวดี​แก่​สิ่งสร้าง​ทั้งหมด 16 ผู้​ที่​เชื่อ​และ​รับ​บัพติศมา​จะ​รอด แต่​ผู้​ที่​ไม่​เชื่อ​จะ​ถูก​ตัดสิน​โทษ 17 หมายสำคัญ​เหล่านี้​จะ​ติดตาม​ผู้​ที่​เชื่อ คือ​ใน​นาม​ของ​เรา พวกเขา​จะ​ขับ​ปีศาจ จะ​พูด​ภาษา​ใหม่ ๆ 18 จะ​จับ​งู และ​ถ้า​ดื่ม​สิ่ง​ใด​ที่​มีพิษ​ถึง​ตาย สิ่ง​นั้น​จะ​ไม่​ทำ​อันตราย​พวกเขา​เลย พวกเขา​จะ​วาง​มือ​บน​คนป่วย แล้ว​คนป่วย​จะ​หายดี”

19 หลัง​จาก​องค์พระผู้เป็นเจ้า§ กล่าว​กับ​พวกเขา​แล้ว พระองค์​ถูก​รับ​ขึ้น​สู่​สวรรค์ และ​นั่ง​ทาง​ขวา​ของ​พระเจ้า 20 พวกเขา​ออก​ไป​ประกาศ​ทั่ว​ทุก​แห่ง องค์พระผู้เป็นเจ้า​ทำงาน​ร่วม​กับ​พวกเขา และ​ยืนยัน​พระวจนะ​ด้วย​หมายสำคัญ​ที่​ติดตาม​มา อาเมน

* 1:2 1:2 คำ​ว่า “จง​ดู” มา​จาก​คำ​ว่า “ἰδοὺ” มี​ความหมาย​ว่า มองดู สังเกต ให้​ความสนใจ มองเห็น หรือ​เพ่งดู และ​มัก​ใช้​เป็น​คำ​อุทาน

✡ 1:2 1:2 มาลาคี 3:1

✡ 1:3 1:3 อิสยาห์ 40:3

† 1:4 1:4 หรือ จุ่ม​ลง​ใน​น้ำ

‡ 1:8 1:8 คำ​กรีก (en) ที่​แปล​ตรงนี้​ว่า “ใน” ใน​บาง​บริบท​อาจ​แปล​ว่า “ด้วย” ได้​เช่นกัน

§ 1:31 1:31 NU ไม่​มี​คำ​ว่า “ทันที”

* 3:29 3:29 NU อ่าน​ว่า “มี​ความผิด​จาก​บาป​ชั่วนิรันดร์”

† 3:32 3:32 TR ไม่​มี​คำ​ว่า “พี่น้อง​หญิง”

* 4:4 4:4 TR เพิ่ม​คำ​ว่า “ใน​อากาศ”

✡ 4:12 4:12 อิสยาห์ 6:9-10

† 4:21 4:21 ตาม​ตัวอักษร คือ “โมดิออน” เป็น​ภาชนะ​ตวง​ของแห้ง​ที่​จุ​ประมาณ​หนึ่ง​เพ็ก (ประมาณ 9 ลิตร)

* 6:33 6:33 TR อ่าน​ว่า “ฝูงชน” แทน “คน​เหล่านั้น”

† 6:37 6:37 เงิน 200 เดนาริอุส มี​ค่า​ประมาณ​เท่ากับ​ค่าจ้าง 7 หรือ 8 เดือน​ของ​คนงาน​เกษตร

‡ 6:44 6:44 TR เพิ่ม​คำ​ว่า “ประมาณ”

✡ 6:48 6:48 ดู โยบ 9:8

§ 6:50 6:50 หรือ “เรา​เป็น!”

* 6:56 6:56 หรือ พู่

✡ 7:7 7:7 อิสยาห์ 29:13

✡ 7:10 7:10 อพยพ 20:12; เฉลยธรรมบัญญัติ 5:16

✡ 7:10 7:10 อพยพ 21:17; เลวีนิติ 20:9

* 7:11 7:11 โครบาน เป็น​คำ​ภาษาฮีบรู​หมายถึง​ของ​ถวาย​ที่​มอบ​แด่​พระเจ้า

† 7:16 7:16 NU ไม่​มี​ข้อ 16

‡ 7:19 7:19 NU จบ​คำพูด​และ​คำถาม​โดยตรง​ของ​พระเยซู​หลัง​คำ​ว่า “ส้วม” และ​จบ​ข้อ​ด้วย​คำ​ว่า “ดังนั้น พระองค์​จึง​ประกาศ​ว่า​อาหาร​ทุกอย่าง​สะอาด”

* 8:12 8:12 คำ​ที่​แปล​ว่า “คน​รุ่น​นี้” (genea) อาจ​แปล​ได้​เช่นกัน​ว่า “ผู้คน” “เชื้อชาติ” หรือ “ครอบครัว”

* 9:43 9:43 หรือ นรก

✡ 9:44 9:44 อิสยาห์ 66:24

† 9:44 9:44 NU ไม่​มี​ข้อ 44

‡ 9:45 9:45 หรือ นรก

§ 9:46 9:46 NU ไม่​มี​ข้อ 46

* 9:47 9:47 หรือ นรก

✡ 9:48 9:48 อิสยาห์ 66:24

✡ 10:6 10:6 ปฐมกาล 1:27

✡ 10:8 10:8 ปฐมกาล 2:24

✡ 10:19 10:19 อพยพ 20:12-16; เฉลยธรรมบัญญัติ 5:16-20

* 10:51 10:51 รับโบนี เป็นคำทับศัพท์ของคำอาราเมคที่หมายถึง “อาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่”

* 11:1 11:1 TR และ NU อ่าน​ว่า “เบธฟาเก” แทน “เบธสฟาเก”

† 11:9 11:9 “โฮซันนา” หมายถึง “โปรด​ช่วย​เรา​ให้​รอด” หรือ “โปรด​ช่วย​พวกเรา​ด้วย​เถิด”

✡ 11:9 11:9 สดุดี 118:25-26

✡ 11:17 11:17 อิสยาห์ 56:7

✡ 11:17 11:17 เยเรมีย์ 7:11

‡ 11:26 11:26 NU ไม่​มี​ข้อ 26

✡ 12:11 12:11 สดุดี 118:22-23

✡ 12:26 12:26 อพยพ 3:6

✡ 12:30 12:30 เฉลยธรรมบัญญัติ 6:4-5

✡ 12:31 12:31 เลวีนิติ 19:18

✡ 12:36 12:36 สดุดี 110:1

* 12:42 12:42 ตาม​ตัวอักษร เลปตา (หรือ “เหรียญ​เล็ก​ของ​หญิงม่าย”) เลปตา​เป็น​เหรียญ​ทองเหลือง​ขนาด​เล็ก​มาก แต่ละ​เหรียญ​มี​ค่า​เท่ากับ​ครึ่ง​หนึ่ง​ของ​หนึ่ง​ควอดรันส์ ซึ่ง​เท่ากับ​หนึ่ง​ใน​สี่​ของ​เหรียญ​ทองแดง​อัสซาริออน เลปตา​มี​ค่า​น้อย​กว่า 1% ของ​ค่าจ้าง​รายวัน​ของ​คนงาน​เกษตร

† 12:42 12:42 ควอดรันส์​เป็น​เหรียญ​ที่​มี​ค่า​ประมาณ 1/64 ของ​หนึ่ง​เดนาริอุส เดนาริอุส​มี​ค่า​ประมาณ​ค่าจ้าง​หนึ่ง​วัน​ของ​คนงาน​เกษตร

* 13:6 13:6 หรือ “เรา​เป็น!”

✡ 13:14 13:14 ดาเนียล 9:27; 11:31; 12:11

✡ 13:25 13:25 อิสยาห์ 13:10; 34:4

† 13:30 13:30 คำ​ที่​แปล​ว่า “คน​รุ่น” (genea) อาจ​แปล​ได้​อีก​ว่า “เชื้อชาติ” “ครอบครัว” หรือ “ผู้คน”

* 14:5 14:5 300 เดนาริอุส มี​ค่า​ประมาณ​ค่าจ้าง​หนึ่ง​ปี​ของ​คนงาน​เกษตร

✡ 14:27 14:27 เศคาริยาห์ 13:7

† 14:36 14:36 อับบา เป็น​การ​สะกด​แบบ​กรีก​ของ​คำ​ภาษา​อาราเมค​ที่​แปล​ว่า “พ่อ” หรือ “คุณพ่อ” ใช้​อย่าง​สนิทสนม ให้​เกียรติ และ​เปี่ยม​ด้วย​ความรัก

* 15:25 15:25 9:00 น.

† 15:28 15:28 NU ไม่​มี​ข้อ 28

‡ 15:32 15:32 TR ไม่​มี​คำ​ว่า “เขา”

§ 15:33 15:33 หรือ เที่ยงวัน

* 15:33 15:33 15:00 น.

✡ 15:34 15:34 สดุดี 22:1

* 16:8 16:8 TR เพิ่ม​คำ​ว่า “อย่าง​รวดเร็ว”

† 16:8 16:8 ต้นฉบับ​เพียง​ฉบับ​เดียว​ไม่​มี​ข้อ 9-20 แต่​เพิ่ม “ตอนจบ​สั้น​ของ​มาระโก” ต่อ​ท้าย​ข้อ 8 ดังนี้: พวก​นาง​เล่า​ทุกสิ่ง​ที่​ได้​รับ​คำสั่ง​มา​อย่าง​ย่อ​แก่​คน​ที่​อยู่​รอบ​เปโตร หลัง​จาก​นั้น พระเยซู​เอง​ส่ง​พวกเขา​ออก​ไป จาก​ตะวันออก​ถึง​ตะวันตก พร้อม​กับ​คำประกาศ​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​และ​ไม่​เสื่อมสลาย​เรื่อง​ความรอด​นิรันดร์

‡ 16:9 16:9 NU มี​ข้อความ​ใน​ข้อ 9-20 แต่​กล่าว​ใน​เชิงอรรถ​ว่า​มี​ต้นฉบับ​ไม่​กี่​ฉบับ​ที่​ไม่​มี​ข้อความ​นี้ ผู้​แปล​พระคัมภีร์ World English Bible เห็น​ว่า มาระโก 16:9-20 เชื่อถือ​ได้ โดย​อาศัย​หลักฐาน​ข้อความ​ส่วนใหญ่​อย่าง​ท่วมท้น ซึ่ง​ไม่​เพียง​รวม​พระคัมภีร์​ใหม่​ภาษากรีก​ฉบับ Majority Text ที่​ถือ​เป็น​หลัก แต่​ยัง​รวม​ทั้ง TR และ​ต้นฉบับ​อีก​หลาย​ฉบับ​ที่​มี​การ​อ้าง​ถึง​ใน​ข้อความ NU

§ 16:19 16:19 NU เพิ่ม “พระเยซู”

ลูกา

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

ข่าวดี​ตาม​คำ​บอกเล่า​ของ

ลูกา

1

1 เนื่องจาก​มี​หลาย​คน​ได้​ลงมือ​เรียบเรียง​เรื่องราว​เกี่ยวกับ​เหตุการณ์​ต่าง ๆ ที่​ได้​สำเร็จ​เป็นจริง​ท่ามกลาง​พวกเรา 2 ตาม​ที่​บรรดา​ผู้​ซึ่ง​เป็น​พยาน​เห็น​เหตุการณ์​ด้วย​ตา​ตนเอง​ตั้งแต่​แรก และ​เป็น​ผู้รับใช้​พระวจนะ ได้​ถ่ายทอด​เรื่อง​เหล่านั้น​แก่​พวกเรา 3 ข้าพเจ้า​เอง​ก็​เห็น​ควร​ที่​จะ​เขียน​เรื่อง​เหล่านี้​เรียง​ตาม​ลำดับ​ให้​ท่าน​เช่นกัน ท่าน​เธโอฟีลัส​ผู้ทรงเกียรติ เพราะ​ข้าพเจ้า​ได้​ติดตาม​ตรวจสอบ​ทุกสิ่ง​อย่าง​ละเอียด​ตั้งแต่​ต้น 4 เพื่อ​ท่าน​จะ​ได้​มั่นใจ​ใน​เรื่อง​ต่าง ๆ ที่​ท่าน​ได้​รับ​คำสอน​มา

5 ใน​สมัย​ของ​เฮโรด กษัตริย์​แห่ง​ยูเดีย มี​ปุโรหิต​คน​หนึ่ง​ชื่อ​เศคาริยาห์ อยู่​ใน​เวร​ปุโรหิต​ของ​อาบียาห์ ภรรยา​ของ​เขา​เป็น​เชื้อสาย​ของ​อาโรน และ​ชื่อ​เอลีซาเบธ 6 ทั้งสอง​เป็น​คน​ชอบธรรม​ต่อหน้า​พระเจ้า และ​ดำเนิน​ชีวิต​อย่าง​ไม่มี​ที่​ติ​ตาม​บัญญัติ​และ​ข้อกำหนด​ทุกอย่าง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า 7 แต่​พวกเขา​ไม่​มี​ลูก เพราะ​เอลีซาเบธ​เป็น​หมัน และ​ทั้งสอง​ก็​มี​อายุ​มาก​แล้ว

8 ขณะ​ที่​เศคาริยาห์​กำลัง​ทำ​หน้าที่​ปุโรหิต​ต่อหน้า​พระเจ้า​ตาม​เวร​ของ​ตน 9 เขา​จับ​สลาก​ได้​เข้า​ไป​ใน​พระวิหาร​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เพื่อ​เผา​เครื่องหอม ตาม​ธรรมเนียม​ปฏิบัติ​ของ​ปุโรหิต 10 ขณะ​เผา​เครื่องหอม ประชาชน​ทั้งหมด​กำลัง​อธิษฐาน​อยู่​ข้างนอก

11 แล้ว​ทูตสวรรค์​องค์​หนึ่ง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ก็​ปรากฏ​แก่​เขา ยืน​อยู่​ทาง​ขวา​ของ​แท่น​เผา​เครื่องหอม 12 เมื่อ​เศคาริยาห์​เห็น​ทูตสวรรค์ เขา​ก็​ตกใจ​และ​เต็ม​ไป​ด้วย​ความกลัว 13 แต่​ทูตสวรรค์​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “อย่า​กลัว​เลย เศคาริยาห์ เพราะ​พระเจ้า​ได้ยิน​คำ​ขอ​ของ​ท่าน​แล้ว เอลีซาเบธ​ภรรยา​ของ​ท่าน​จะ​ให้​กำเนิด​บุตรชาย​แก่​ท่าน และ​จง​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า ยอห์น 14 ท่าน​จะ​มี​ความยินดี​และ​ความ​ชื่นชมยินดี และ​คน​มากมาย​จะ​ชื่นชมยินดี​เมื่อ​เขา​เกิด 15 เพราะ​เขา​จะ​เป็น​ผู้ยิ่งใหญ่​ใน​สายตา​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า เขา​จะ​ไม่​ดื่ม​เหล้าองุ่น​หรือ​สุรา และ​จะ​เต็ม​เปี่ยม​ด้วย​พระวิญญาณบริสุทธิ์​ตั้งแต่​อยู่​ใน​ครรภ์​มารดา 16 เขา​จะ​ทำ​ให้​ลูกหลาน​อิสราเอล​จำนวน​มาก​หัน​กลับ​มา​หา​องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า​ของ​พวกเขา 17 เขา​จะ​นำหน้า​พระองค์​ไป​ด้วย​จิตวิญญาณ​และ​พลัง​ของ​เอลียาห์ ‘เพื่อ​ทำ​ให้​ใจ​ของ​บิดา​หัน​กลับ​มา​หา​ลูก ๆ’✡ และ​ทำ​ให้​คน​ที่​ไม่​เชื่อฟัง​หัน​มา​หา​ปัญญา​ของ​คน​ชอบธรรม เพื่อ​เตรียม​ประชาชน​ให้​พร้อม​สำหรับ​องค์พระผู้เป็นเจ้า”

18 เศคาริยาห์​กล่าว​กับ​ทูตสวรรค์​ว่า “ข้าพเจ้า​จะ​แน่ใจ​เรื่อง​นี้​ได้​อย่างไร? เพราะ​ข้าพเจ้า​เป็น​คนแก่​แล้ว และ​ภรรยา​ของ​ข้าพเจ้า​ก็​มี​อายุ​มาก​แล้ว”

19 ทูตสวรรค์​ตอบ​เขา​ว่า “เรา​คือ​กาเบรียล ผู้​ยืน​อยู่​ต่อหน้า​พระเจ้า เรา​ถูก​ส่ง​มา​เพื่อ​พูด​กับ​ท่าน และ​นำ​ข่าวดี​นี้​มา​บอก​ท่าน 20 จง​ดู* ท่าน​จะ​เป็น​ใบ้ พูด​ไม่ได้ จน​ถึง​วันที่​สิ่ง​เหล่านี้​เกิด​ขึ้น เพราะ​ท่าน​ไม่​เชื่อ​คำ​ของ​เรา ซึ่ง​จะ​สำเร็จ​ตาม​เวลา​ที่​กำหนด”

21 ประชาชน​กำลัง​รอ​เศคาริยาห์ และ​ประหลาดใจ​ที่​เขา​อยู่​ใน​พระวิหาร​นาน 22 เมื่อ​เขา​ออก​มา เขา​พูด​กับ​พวกเขา​ไม่​ได้ พวกเขา​จึง​รู้​ว่า​เขา​ได้​เห็น​นิมิต​ใน​พระวิหาร เขา​ทำ​มือ​เป็น​สัญญาณ​แก่​พวกเขา​ต่อไป และ​ยังคง​เป็น​ใบ้ 23 เมื่อ​ครบ​กำหนด​วัน​รับใช้​ของ​เขา เขา​ก็​กลับ​บ้าน 24 หลัง​จาก​วัน​เหล่านั้น เอลีซาเบธ​ภรรยา​ของ​เขา​ก็​ตั้งครรภ์ และ​เก็บตัว​อยู่​ห้า​เดือน โดย​กล่าว​ว่า 25 “องค์พระผู้เป็นเจ้า​ทำ​เช่นนี้​แก่​ข้าพเจ้า​ใน​เวลา​ที่​พระองค์​หัน​มา​มอง​ข้าพเจ้า เพื่อ​ขจัด​ความ​อับอาย​ของ​ข้าพเจ้า​ท่ามกลาง​ผู้คน”

26 ใน​เดือน​ที่​หก พระเจ้า​ส่ง​ทูตสวรรค์​กาเบรียล​ไป​ยัง​เมือง​นาซาเร็ธ​ใน​แคว้น​กาลิลี 27 ไป​หา​หญิงพรหมจารี​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​หมั้น​หมาย​ไว้​กับ​ชาย​ชื่อ​โยเซฟ ผู้​สืบเชื้อสาย​จาก​วงศ์วาน​ของ​ดาวิด หญิงพรหมจารี​นั้น​ชื่อ​มารีย์ 28 ทูตสวรรค์​เข้า​มา​หา​นาง​และ​กล่าว​ว่า “จง​ชื่นชมยินดี​เถิด ท่าน​ผู้​ที่​ได้​รับ​ความโปรดปราน​อย่าง​ยิ่ง! องค์พระผู้เป็นเจ้า​สถิต​กับ​ท่าน ท่าน​ได้​รับ​พร​เหนือ​บรรดา​ผู้หญิง!”

29 แต่​เมื่อ​นาง​เห็น​เขา นาง​ก็​รู้สึก​กังวล​ใจ​อย่าง​มาก​กับ​คำ​กล่าว​นั้น และ​ครุ่นคิด​ว่า​คำ​ทักทาย​เช่นนี้​หมายถึง​อะไร 30 ทูตสวรรค์​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “อย่า​กลัว​เลย มารีย์ เพราะ​ท่าน​ได้​รับ​ความโปรดปราน​จาก​พระเจ้า 31 ท่าน​จะ​ตั้งครรภ์​และ​ให้​กำเนิด​บุตรชาย และ​จง​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า ‘เยซู’ 32 เขา​จะ​เป็น​ผู้ยิ่งใหญ่ และ​จะ​ได้ชื่อ​ว่า พระบุตร​ของ​องค์ผู้สูงสุด องค์พระผู้เป็นเจ้า​พระเจ้า​จะ​ประทาน​บัลลังก์​ของ​ดาวิด​บรรพบุรุษ​ของ​เขา​แก่​เขา 33 และ​เขา​จะ​ครอบครอง​วงศ์วาน​ของ​ยาโคบ​ตลอดไป อาณาจักร​ของ​เขา​จะ​ไม่​มี​วัน​สิ้นสุด”

34 มารีย์​กล่าว​กับ​ทูตสวรรค์​ว่า “เรื่อง​นี้​จะ​เป็น​ไป​ได้​อย่างไร ในเมื่อ​ข้าพเจ้า​ยัง​เป็น​หญิงพรหมจารี?”

35 ทูตสวรรค์​ตอบ​นาง​ว่า “พระวิญญาณบริสุทธิ์​จะ​มา​เหนือ​ท่าน และ​พลัง​ของ​องค์ผู้สูงสุด​จะ​ปกคลุม​ท่าน เพราะ​เหตุ​นี้ ผู้บริสุทธิ์​ที่​เกิด​จาก​ท่าน​จะ​ได้ชื่อ​ว่า พระบุตร​ของ​พระเจ้า 36 เอลีซาเบธ​ญาติ​ของ​ท่าน​ก็​ตั้งครรภ์​บุตรชาย​ใน​วัยชรา​เช่นกัน และ​บัดนี้​นาง​ที่​คน​เคย​เรียก​ว่า​เป็น​หมัน​ก็​ตั้งครรภ์​ได้​หก​เดือน​แล้ว 37 เพราะ​ไม่​มี​สิ่ง​ใด​ที่​พระเจ้า​กล่าว​แล้ว​จะ​เป็น​ไป​ไม่​ได้”†

38 มารีย์​กล่าว​ว่า “ข้าพเจ้า​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอ​ให้​เป็น​ไป​กับ​ข้าพเจ้า​ตาม​คำ​ของ​ท่าน”

แล้ว​ทูตสวรรค์​ก็​จาก​นาง​ไป

39 ใน​เวลา​นั้น มารีย์​ลุก​ขึ้น​และ​รีบ​เดินทางไป​ยัง​เมือง​หนึ่ง​ใน​แถบ​ภูเขา​ของ​ยูดาห์ 40 นาง​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​เศคาริยาห์ และ​ทักทาย​เอลีซาเบธ 41 เมื่อ​เอลีซาเบธ​ได้ยิน​คำ​ทักทาย​ของ​มารีย์ ทารก​ใน​ครรภ์​ของ​นาง​ก็​ดิ้น และ​เอลีซาเบธ​ก็​เต็ม​เปี่ยม​ด้วย​พระวิญญาณบริสุทธิ์ 42 นาง​ร้อง​เสียง​ดัง​ว่า “เธอ​ได้​รับ​พร​เหนือ​บรรดา​ผู้หญิง และ​ผล​แห่ง​ครรภ์​ของ​เธอ​ก็​ได้​รับ​พร! 43 เหตุใด​ข้าพเจ้า​จึง​ได้​รับ​ความโปรดปราน​ถึง​เพียงนี้ ที่​มารดา​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​มา​หา​ข้าพเจ้า? 44 เพราะ​ทันที​ที่​เสียง​ทักทาย​ของ​เธอ​เข้า​มา​ถึง​หู​ข้าพเจ้า ทารก​ใน​ครรภ์​ของ​ข้าพเจ้า​ก็​ดิ้น​ด้วย​ความยินดี! 45 หญิง​ผู้​ที่​เชื่อ​ก็​เป็นสุข เพราะ​สิ่ง​ที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว​แก่​นาง​จะ​สำเร็จ!”

46 มารีย์​กล่าว​ว่า

“จิต​ของ​ข้าพเจ้า​เทิดทูน​องค์พระผู้เป็นเจ้า

47 วิญญาณ​ของ​ข้าพเจ้า​ชื่นชมยินดี​ใน​พระเจ้า พระผู้ช่วยให้รอด​ของ​ข้าพเจ้า

48 เพราะ​พระองค์​เห็น​ความ​ต่ำต้อย​ของ​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์

ตั้งแต่​บัดนี้​เป็นต้นไป คน​ทุก​ชั่วอายุ​จะ​เรียก​ข้าพเจ้า​ว่า​เป็น​ผู้​ได้​รับ​พร

49 เพราะ​องค์ผู้มีอำนาจ​ยิ่งใหญ่​ได้​ทำ​สิ่ง​ยิ่งใหญ่​แก่​ข้าพเจ้า

นาม​ของ​พระองค์​บริสุทธิ์

50 ความเมตตา​ของ​พระองค์​มี​แก่​คน​ที่​ยำเกรง​พระองค์ จาก​ชั่วอายุ​หนึ่ง​ถึง​อีก​ชั่วอายุ​หนึ่ง

51 พระองค์​สำแดง​พลัง​ด้วย​แขน​ของ​พระองค์

ทำ​ให้​คน​ที่​เย่อหยิ่ง​ใน​ความคิด​ของ​ใจ​ตน​กระจัดกระจาย​ไป

52 ดึง​บรรดา​ผู้ปกครอง​ลง​จาก​บัลลังก์

และ​ยก​คน​ต่ำต้อย​ขึ้น

53 ให้​คน​หิว​อิ่ม​ด้วย​สิ่ง​ดี ๆ

และ​ส่ง​คน​ร่ำรวย​กลับ​ไป​มือเปล่า

54 พระองค์​ช่วยเหลือ​อิสราเอล ผู้รับใช้​ของ​พระองค์ เพื่อ​ระลึก​ถึง​ความเมตตา

55 ตาม​ที่​พระองค์​กล่าว​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเรา

แก่​อับราฮัม​และ​ลูกหลาน‡ ของ​เขา​ตลอดไป”

56 มารีย์​พัก​อยู่​กับ​เอลีซาเบธ​ประมาณ​สาม​เดือน แล้ว​จึง​กลับ​บ้าน​ของ​ตน

57 เมื่อ​ถึง​เวลา​ที่​เอลีซาเบธ​จะ​คลอด นาง​ก็​ให้​กำเนิด​บุตรชาย 58 เพื่อนบ้าน​และ​ญาติ ๆ ของ​นาง​ได้ยิน​ว่า​องค์พระผู้เป็นเจ้า​สำแดง​ความเมตตา​อย่าง​ยิ่ง​แก่​นาง พวกเขา​จึง​ร่วม​ชื่นชมยินดี​กับ​นาง 59 ใน​วันที่​แปด พวกเขา​มา​เพื่อ​ทำ​พิธี​เข้าสุหนัต​ให้​เด็ก และ​ตั้งใจ​จะ​เรียก​เด็ก​ว่า เศคาริยาห์ ตาม​ชื่อ​บิดา​ของ​เขา 60 แต่​มารดา​ของ​เด็ก​ตอบ​ว่า “ไม่​ใช่ เขา​จะ​ต้อง​ชื่อ ยอห์น”

61 พวกเขา​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “ใน​หมู่​ญาติ​ของ​เธอ​ไม่​มี​ใคร​ชื่อ​นี้” 62 แล้ว​พวกเขา​ก็​ทำ​มือ​เป็น​สัญญาณ​ถาม​บิดา​ของ​เด็ก​ว่า​เขา​ต้องการ​ให้​เด็ก​ชื่อ​อะไร

63 เขา​ขอ​แผ่น​สำหรับ​เขียน แล้ว​เขียน​ว่า “เขา​ชื่อ ยอห์น”

ทุกคน​ต่าง​ประหลาดใจ 64 ทันใดนั้น ปาก​ของ​เขา​ก็​เปิด​ออก ลิ้น​ของ​เขา​ก็​คลาย และ​เขา​เริ่ม​พูด​สรรเสริญ​พระเจ้า 65 ทุกคน​ที่​อยู่​รอบ ๆ พวกเขา​ต่าง​เกิด​ความ​กลัว และ​ผู้คน​ก็​เล่า​เรื่อง​เหล่านี้​กัน​ไป​ทั่ว​แถบ​ภูเขา​ของ​ยูเดีย 66 ทุกคน​ที่​ได้ยิน​ต่าง​เก็บ​เรื่อง​เหล่านี้​ไว้​ใน​ใจ และ​พูด​ว่า “แล้ว​เด็ก​คน​นี้​จะ​เป็น​อะไร​ต่อไป?” เพราะ​มือ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​อยู่​กับ​เขา

67 เศคาริยาห์​บิดา​ของ​เด็ก​เต็ม​เปี่ยม​ด้วย​พระวิญญาณบริสุทธิ์ และ​เผยพระวจนะ​ว่า

68 “องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า​ของ​อิสราเอล สมควร​ได้​รับ​การ​สรรเสริญ

เพราะ​พระองค์​มา​เยี่ยมเยียน​และ​ไถ่​ประชาชน​ของ​พระองค์

69 และ​ยก​เขาสัตว์​แห่ง​ความรอด​ขึ้น​ให้​เรา ใน​วงศ์วาน​ของ​ดาวิด ผู้รับใช้​ของ​พระองค์

70 (ตาม​ที่​พระองค์​กล่าว​ไว้​โดย​ปาก​ของ​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์​ตั้งแต่​โบราณกาล)

71 คือ ความรอด​จาก​ศัตรู​ของ​เรา และ​จาก​มือ​ของ​ทุกคน​ที่​เกลียดชัง​เรา

72 เพื่อ​สำแดง​ความเมตตา​แก่​บรรพบุรุษ​ของ​เรา

และ​ระลึก​ถึง​พันธสัญญา​อัน​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์

73 คือ คำ​ปฏิญาณ​ที่​พระองค์​สาบาน​ไว้​แก่​อับราฮัม บรรพบุรุษ​ของ​เรา

74 เพื่อ​ให้​เรา เมื่อ​เรา​พ้น​จาก​มือ​ของ​ศัตรู​แล้ว

สามารถ​รับใช้​พระองค์​โดย​ปราศจาก​ความกลัว

75 ด้วย​ความบริสุทธิ์​และ​ความชอบธรรม​ต่อหน้า​พระองค์ ตลอด​ทุก​วัน​ใน​ชีวิต​ของ​เรา

76 และ​เจ้า เด็กน้อยเอ๋ย จะ​ได้ชื่อ​ว่า​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ​ของ​องค์ผู้สูงสุด

เพราะ​เจ้า​จะ​นำหน้า​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ไป​เพื่อ​เตรียม​ทาง​ของ​พระองค์

77 เพื่อ​ให้​ประชาชน​ของ​พระองค์​รู้จัก​ความรอด โดย​การ​ยกโทษ​บาป​ของ​พวกเขา

78 เพราะ​ความเมตตา​อัน​อ่อนโยน​ของ​พระเจ้า​ของ​เรา

รุ่งอรุณ​จาก​เบื้องบน​จะ​มา​เยี่ยมเยียน​เรา​ด้วย​ความเมตตา​นี้

79 เพื่อ​ส่องสว่าง​แก่​ผู้​ที่​นั่ง​อยู่​ใน​ความมืด​และ​เงา​แห่ง​ความตาย

และ​นำ​เท้า​ของ​เรา​เข้า​สู่​ทาง​แห่ง​สันติสุข”

80 เด็ก​นั้น​เติบโต​ขึ้น และ​จิตวิญญาณ​ก็​เข้มแข็ง​ขึ้น เขา​อยู่​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​จน​ถึง​วัน​ที่​ปรากฏ​ตัว​ต่อ​ประชาชน​อิสราเอล

2

1 ใน​เวลา​นั้น ซีซาร์​ออกัสตัส​ออก​คำสั่ง​ให้​คน​ทั่ว​ทั้ง​โลก​ขึ้น​ทะเบียน 2 การ​ขึ้น​ทะเบียน​ครั้ง​แรก​นี้​เกิด​ขึ้น​เมื่อ​คีรินิอัส​เป็น​ผู้ว่าการ​แคว้น​ซีเรีย 3 ทุกคน​ต่าง​เดินทาง​ไป​ขึ้น​ทะเบียน​ที่​เมือง​ของ​ตน 4 โยเซฟ​ก็​เดินทาง​ขึ้น​จาก​แคว้น​กาลิลี จาก​เมือง​นาซาเร็ธ ไป​ยัง​แคว้น​ยูเดีย​ถึง​เมือง​ของ​ดาวิด​ที่​เรียก​ว่า เบธเลเฮม เพราะ​เขา​เป็น​คน​ใน​วงศ์วาน​และ​ตระกูล​ของ​ดาวิด 5 เขา​ไป​ขึ้น​ทะเบียน​พร้อม​กับ​มารีย์ ผู้​ซึ่ง​หมั้น​หมาย​ไว้​กับ​เขา​และ​กำลัง​ตั้งครรภ์

6 ขณะ​ที่​พวกเขา​อยู่​ที่​นั่น ก็​ถึง​กำหนด​ที่​นาง​จะ​คลอด 7 นาง​ให้​กำเนิด​บุตรชาย​คนแรก เอา​ผ้า​พัน​ตัว​เขา​ไว้ และ​วาง​เขา​ลง​ใน​ราง​อาหารสัตว์ เพราะ​ไม่​มี​ที่​สำหรับ​พวกเขา​ใน​ที่พักแรม

8 ใน​บริเวณ​เดียวกัน​นั้น มี​พวก​คนเลี้ยงแกะ​พัก​ค้าง​อยู่​กลาง​ทุ่ง และ​เฝ้า​ฝูงแกะ​ของ​ตน​ใน​เวลา​กลางคืน 9 แล้ว​ทูตสวรรค์​องค์​หนึ่ง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ก็​มา​ยืน​ใกล้​พวกเขา และ​พระสิริ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ส่องสว่าง​ล้อมรอบ​พวกเขา พวกเขา​จึง​กลัว​อย่าง​ยิ่ง 10 ทูตสวรรค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “อย่า​กลัว​เลย เพราะ​เรา​นำ​ข่าวดี​ที่​ทำ​ให้​เกิด​ความ​ยินดี​อย่าง​ยิ่ง​มา​บอก​พวก​ท่าน และ​ความ​ยินดี​นี้​จะ​เป็น​ของ​ประชาชน​ทุกคน 11 เพราะ​วันนี้ ใน​เมือง​ของ​ดาวิด พระผู้ช่วยให้รอด​ได้​เกิด​มา​เพื่อ​พวกท่าน พระองค์​คือ​พระคริสต์* ผู้​เป็น​องค์พระผู้เป็นเจ้า 12 นี่​จะ​เป็น​หมายสำคัญ​สำหรับ​พวกท่าน คือ พวกท่าน​จะ​พบ​ทารก​คน​หนึ่ง​พัน​ด้วย​ผ้า และ​นอน​อยู่​ใน​ราง​อาหารสัตว์” 13 ทันใดนั้น ก็​มี​กองทัพ​สวรรค์​จำนวน​มาก​ปรากฏ​อยู่​กับ​ทูตสวรรค์​องค์​นั้น พวกเขา​สรรเสริญ​พระเจ้า​และ​กล่าว​ว่า

14 “พระสิริ​จง​มี​แด่​พระเจ้า​ใน​ที่​สูงสุด

และ​บน​แผ่นดินโลก​จง​มี​สันติสุข และ​ความปรารถนาดี​ต่อ​มนุษย์”

15 เมื่อ​เหล่า​ทูตสวรรค์​จาก​พวกเขา​ไป​ยัง​ฟ้า​แล้ว พวก​คนเลี้ยงแกะ​จึง​พูด​กัน​ว่า “ตอนนี้​พวกเรา​ไป​เบธเลเฮม​กัน​เถอะ และ​ดู​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น​นี้ ซึ่ง​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ได้​ให้​พวกเรา​รู้” 16 พวกเขา​รีบ​ไป และ​พบ​มารีย์ โยเซฟ และ​ทารก​ซึ่ง​กำลัง​นอน​อยู่​ใน​ราง​อาหารสัตว์ 17 เมื่อ​เห็น​แล้ว พวกเขา​ก็​เล่า​เรื่อง​ที่​ทูตสวรรค์​บอก​เกี่ยวกับ​เด็ก​คนนี้​ให้​ผู้คน​ฟัง​ไป​ทั่ว 18 ทุกคน​ที่​ได้ยิน​ต่าง​ประหลาดใจ​กับ​สิ่ง​ที่​พวก​คนเลี้ยงแกะ​เล่า​ให้​ฟัง 19 แต่​มารีย์​เก็บ​เรื่อง​ทั้งหมด​นี้​ไว้ และ​ครุ่นคิด​อยู่​ใน​ใจ 20 แล้ว​พวก​คนเลี้ยงแกะ​ก็​กลับ​ไป พร้อม​กับ​ยกย่อง​และ​สรรเสริญ​พระเจ้า​สำหรับ​ทุกสิ่ง​ที่​พวกเขา​ได้ยิน​และ​ได้เห็น ซึ่ง​เป็น​ไป​ตาม​ที่​ทูตสวรรค์​บอก​พวกเขา​ไว้

21 เมื่อ​ครบ​แปด​วัน ถึง​เวลา​ที่​เด็ก​จะ​เข้าสุหนัต ก็​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า เยซู ตาม​ชื่อ​ที่​ทูตสวรรค์​ให้​ไว้​ก่อน​ที่​เขา​จะ​ปฏิสนธิ​ใน​ครรภ์

22 เมื่อ​ครบ​กำหนด​วัน​ชำระ​ตัว​ของ​พวกเขา​ตาม​ธรรมบัญญัติ​ของ​โมเสส พวกเขา​นำ​เด็ก​เยซู​ขึ้น​ไป​ยัง​เยรูซาเล็ม เพื่อ​ถวาย​พระองค์​แด่​องค์พระผู้เป็นเจ้า 23 (ตาม​ที่​เขียน​ไว้​ใน​ธรรมบัญญัติ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ว่า “บุตรชาย​ทุกคน​ที่​เกิด​เป็น​คนแรก​จาก​ครรภ์​มารดา​จะ​ได้ชื่อ​ว่า​เป็น​ผู้บริสุทธิ์​แด่​องค์พระผู้เป็นเจ้า”)✡ 24 และ​เพื่อ​ถวาย​เครื่องบูชา​ตาม​ที่​กล่าว​ไว้​ใน​ธรรมบัญญัติ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ว่า “นกเขา​สอง​ตัว หรือ​ลูก​นกพิราบ​สอง​ตัว”✡

25 ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​สิเมโอน เขา​เป็น​คน​ชอบธรรม​และ​ยำเกรง​พระเจ้า กำลัง​รอคอย​การ​ปลอบโยน​อิสราเอล และ​พระวิญญาณบริสุทธิ์​อยู่​เหนือ​เขา 26 พระวิญญาณบริสุทธิ์​ได้​เปิดเผย​แก่​เขา​ว่า เขา​จะ​ไม่​เห็น​ความตาย​ก่อน​ที่​จะ​ได้​เห็น​พระคริสต์​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า† 27 พระวิญญาณ​นำ​เขา​เข้า​มา​ใน​พระวิหาร เมื่อ​บิดา​มารดา​นำ​เด็ก​เยซู​เข้า​มา เพื่อ​ทำ​ตาม​ธรรมเนียม​ของ​ธรรมบัญญัติ​เกี่ยวกับ​พระองค์ 28 สิเมโอน​ก็​อุ้ม​เด็ก​ไว้​ใน​อ้อมแขน และ​สรรเสริญ​พระเจ้า​ว่า

29 “ข้าแต่​องค์ผู้เป็นนาย บัดนี้​พระองค์​ให้​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์​จาก​ไป​อย่าง​สงบ

ตาม​คำ​ของ​พระองค์

30 เพราะ​ตา​ของ​ข้าพเจ้า​ได้​เห็น​ความรอด​ของ​พระองค์

31 ซึ่ง​พระองค์​ได้​เตรียม​ไว้​ต่อหน้า​ชนชาติ​ทั้งปวง

32 เป็น​แสงสว่าง​เพื่อ​เปิดเผย​แก่​บรรดา​ประชาชาติ

และ​เป็น​พระสิริ​ของ​อิสราเอล ประชาชน​ของ​พระองค์”

33 โยเซฟ​กับ​มารดา​ของ​เด็ก​ต่าง​ประหลาดใจ​กับ​สิ่ง​ที่​กล่าว​ถึง​พระองค์ 34 สิเมโอน​อวยพร​พวกเขา และ​กล่าว​กับ​มารีย์​มารดา​ของ​เด็ก​ว่า “เด็ก​คน​นี้​ถูก​กำหนด​ไว้​ให้​เป็น​เหตุ​ให้​คน​จำนวน​มาก​ใน​อิสราเอล​ล้ม​ลง​และ​ลุก​ขึ้น และ​เพื่อ​เป็น​หมายสำคัญ​ที่​จะ​ถูก​ต่อต้าน 35 และ​ดาบ​เล่ม​หนึ่ง​จะ​แทง​ทะลุ​จิตใจ​ของ​เธอ​เอง​ด้วย เพื่อ​ความคิด​ใน​ใจ​ของ​คน​จำนวน​มาก​จะ​ถูก​เปิดเผย”

36 มี​ผู้เผยพระวจนะ​หญิง​คน​หนึ่ง​ชื่อ​อันนา เป็น​บุตรสาว​ของ​ฟานูเอล จาก​เผ่า​อาเชอร์ นาง​มี​อายุ​มาก​แล้ว นาง​แต่งงาน​ขณะ​ยัง​เป็น​หญิงพรหมจารี และ​อยู่​กับ​สามี​เจ็ด​ปี 37 แล้ว​เป็น​หญิงม่าย​มา​ประมาณ​แปดสิบ​สี่​ปี นาง​ไม่​เคย​ออก​จาก​พระวิหาร แต่​นมัสการ​พระเจ้า​ด้วย​การ​อดอาหาร​และ​การ​วิงวอน​ทั้ง​กลางวัน​และ​กลางคืน 38 ใน​เวลา​นั้น​เอง นาง​เข้ามา​และ​ขอบพระคุณ​องค์พระผู้เป็นเจ้า แล้ว​พูด​ถึง​เด็ก​แก่​ทุกคน​ที่​กำลัง​รอคอย​การ​ไถ่กู้​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม

39 เมื่อ​พวกเขา​ทำ​ทุกสิ่ง​ครบถ้วน​ตาม​ธรรมบัญญัติ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​แล้ว ก็​กลับ​ไป​ยัง​แคว้น​กาลิลี สู่​เมือง​นาซาเร็ธ​ของ​ตน 40 เด็ก​นั้น​เติบโต​ขึ้น และ​จิตวิญญาณ​ก็​เข้มแข็ง​ขึ้น เปี่ยม​ด้วย​สติปัญญา และ​พระคุณ​ของ​พระเจ้า​อยู่​เหนือ​พระองค์

41 ทุก​ปี บิดา​มารดา​ของ​พระเยซู​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม​ใน​เทศกาล​ปัสกา 42 เมื่อ​พระองค์​มี​อายุ​สิบสอง​ปี พวกเขา​ก็​ขึ้น​ไป​ยัง​กรุง​เยรูซาเล็ม​ตาม​ธรรมเนียม​ของ​เทศกาล 43 เมื่อ​เทศกาล​สิ้นสุด​ลง ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลัง​เดินทาง​กลับ เด็กชาย​เยซู​ยังคง​อยู่​ที่​กรุง​เยรูซาเล็ม โดย​ที่​โยเซฟ​กับ​มารดา​ของ​พระองค์​ไม่​รู้ 44 พวกเขา​คิด​ว่า​พระองค์​อยู่​ใน​กลุ่ม​ผู้เดินทาง จึง​เดินทาง​ไป​หนึ่ง​วัน แล้ว​จึง​เริ่ม​ตามหา​พระองค์​ใน​หมู่​ญาติ​และ​คนรู้จัก 45 เมื่อ​หา​ไม่​พบ พวกเขา​จึง​กลับ​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม​เพื่อ​ตามหา​พระองค์ 46 หลัง​จาก​สาม​วัน พวกเขา​พบ​พระองค์​ใน​พระวิหาร นั่ง​อยู่​ท่ามกลาง​บรรดา​อาจารย์ ทั้ง​ฟัง​และ​ซักถาม​พวกเขา 47 ทุกคน​ที่​ได้ยิน​พระองค์​ต่าง​ประหลาดใจ​ใน​ความเข้าใจ​และ​คำตอบ​ของ​พระองค์ 48 เมื่อ​บิดา​มารดา​เห็น​พระองค์ ก็​ตกตะลึง และ​มารดา​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ลูกเอ๋ย ทำไม​ลูก​จึง​ทำ​กับ​พ่อแม่​อย่างนี้? พ่อ​ของ​ลูก​กับ​แม่​ตามหา​ลูก​ด้วย​ความกังวล​อย่าง​มาก”

49 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ทำไม​พวกท่าน​จึง​ตามหา​เรา? พวกท่าน​ไม่​รู้​หรือ​ว่า​เรา​ต้อง​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​พระบิดา​ของ​เรา?” 50 แต่​พวกเขา​ไม่​เข้าใจ​คำ​ที่​พระองค์​กล่าว​แก่​พวกเขา 51 แล้ว​พระองค์​ก็​ลง​ไป​พร้อม​กับ​พวกเขา​ถึง​เมือง​นาซาเร็ธ และ​เชื่อฟัง​พวกเขา ส่วน​มารดา​ของ​พระองค์​เก็บ​เรื่อง​ทั้งหมด​นี้​ไว้​ใน​ใจ 52 พระเยซู​เติบโต​ขึ้น​ทั้ง​ด้าน​สติปัญญา​และ​ร่างกาย และ​เป็น​ที่​โปรดปราน​ของ​พระเจ้า​และ​มนุษย์​มากขึ้น

3

1 ใน​ปี​ที่​สิบห้า​แห่ง​รัชกาล​ของ​ทิเบริอัส​ซีซาร์ ขณะ​ที่​ปอนทิอัส​ปีลาต​เป็น​ผู้ว่าการ​ยูเดีย เฮโรด​เป็น​เจ้าแคว้น​กาลิลี ฟีลิป​พี่น้อง​ของ​เฮโรด​เป็น​เจ้าแคว้น​อิทูเรีย​และ​ตราโคนิติส และ​ลิซาเนียส​เป็น​เจ้าแคว้น​อาบีเลเน 2 ใน​สมัย​ที่​อันนาส​และ​คายาฟาส​เป็น​มหาปุโรหิต พระวจนะ​ของ​พระเจ้า​มา​ถึง​ยอห์น บุตร​ของ​เศคาริยาห์ ใน​ถิ่นทุรกันดาร 3 เขา​จึง​ไป​ทั่ว​บริเวณ​รอบ​แม่น้ำ​จอร์แดน ประกาศ​เรื่อง​การ​รับ​บัพติศมา​แห่ง​การ​กลับใจ​เพื่อ​รับ​การ​ยกโทษ​บาป 4 ตาม​ที่​เขียน​ไว้​ใน​หนังสือ​ถ้อยคำ​ของ​อิสยาห์​ผู้เผยพระวจนะ​ว่า

“มี​เสียง​ของ​ผู้หนึ่ง​ร้อง​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ว่า

‘จง​เตรียม​ทาง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า

จง​ทำ​ทาง​ของ​พระองค์​ให้​ตรง

5 หุบเขา​ทุก​แห่ง​จะ​ถูก​ถม​ให้​เต็ม

ภูเขา​และ​เนินเขา​ทุก​แห่ง​จะ​ต่ำลง

ทาง​คดเคี้ยว​จะ​กลาย​เป็น​ทาง​ตรง

และ​ทาง​ขรุขระ​จะ​กลาย​เป็น​ทาง​ราบเรียบ

6 มนุษย์​ทุกคน​จะ​เห็น​ความรอด​ของ​พระเจ้า’ ”✡

7 ยอห์น​จึง​กล่าว​กับ​ฝูงชน​ที่​ออก​มา​เพื่อ​รับ​บัพติศมา​จาก​เขา​ว่า “พวก​ลูก​งูพิษ! ใคร​เตือน​พวกท่าน​ให้​หนี​จาก​ความโกรธ​ที่​กำลัง​จะ​มา? 8 เพราะ​ฉะนั้น จง​เกิด​ผล​ที่​สมกับ​การ​กลับใจ และ​อย่า​เริ่ม​พูด​กัน​เอง​ว่า ‘อับราฮัม​เป็น​บิดา​ของ​พวกเรา’ เพราะ​ข้าพเจ้า​บอก​พวกท่าน​ว่า พระเจ้า​สามารถ​ทำ​ให้​ลูกหลาน​ของ​อับราฮัม​เกิด​ขึ้น​จาก​ก้อนหิน​เหล่านี้​ได้! 9 บัดนี้ ขวาน​ก็​วาง​อยู่​ที่​โคน​ต้นไม้​แล้ว ต้นไม้​ทุก​ต้น​ที่​ไม่​เกิด​ผล​ดี​จะ​ถูก​โค่น​ลง​และ​โยน​เข้า​กองไฟ”

10 ฝูงชน​ถาม​เขา​ว่า “ถ้า​อย่างนั้น พวกเรา​ต้อง​ทำ​อะไร?”

11 เขา​ตอบ​พวกเขา​ว่า “คน​ที่​มี​เสื้อ​สอง​ตัว จง​แบ่ง​ให้​คน​ที่​ไม่​มี และ​คน​ที่​มี​อาหาร​ก็​จง​ทำ​เช่นเดียวกัน”

12 พวก​คนเก็บภาษี​ก็​มา​เพื่อ​รับ​บัพติศมา​ด้วย และ​ถาม​เขา​ว่า “อาจารย์ พวกเรา​ต้อง​ทำ​อะไร?”

13 เขา​ตอบ​ว่า “อย่า​เรียก​เก็บ​เกิน​กว่า​จำนวน​ที่​กำหนด​ให้​พวกท่าน”

14 พวก​ทหาร​ก็​ถาม​เขา​เช่นกัน​ว่า “แล้ว​พวกเรา​ล่ะ? พวกเรา​ต้อง​ทำ​อะไร?”

เขา​ตอบ​พวกเขา​ว่า “อย่า​ใช้​กำลัง​รีดเอา​สิ่ง​ใด​จาก​ใคร อย่า​กล่าวหา​ใคร​โดย​มิชอบ และ​จง​พอใจ​กับ​ค่าจ้าง​ของ​พวกท่าน”

15 ขณะ​ที่​ประชาชน​กำลัง​เฝ้ารอ และ​ทุกคน​ต่าง​ครุ่นคิด​ใน​ใจ​เกี่ยวกับ​ยอห์น​ว่า​เขา​อาจ​เป็น​พระคริสต์​หรือ​ไม่ 16 ยอห์น​ตอบ​พวกเขา​ทุกคน​ว่า “ข้าพเจ้า​ให้​พวกท่าน​รับ​บัพติศมา​ด้วย​น้ำ แต่​ผู้​ที่​มี​อำนาจ​ยิ่ง​กว่า​ข้าพเจ้า​กำลัง​มา ข้าพเจ้า​ไม่​คู่ควร​แม้​แต่​จะ​แก้​สายรัด​รองเท้าแตะ​ของ​เขา เขา​จะ​ให้​พวกท่าน​รับ​บัพติศมา​ใน​พระวิญญาณบริสุทธิ์​และ​ไฟ 17 พลั่ว​ฝัดข้าว​อยู่​ใน​มือ​ของ​เขา เขา​จะ​ชำระ​ลานนวดข้าว​ของ​ตน​ให้​หมดจด และ​รวบรวม​ข้าวสาลี​ไว้​ใน​ยุ้งฉาง แต่​จะ​เผา​แกลบ​ด้วย​ไฟ​ที่​ไม่​มี​วัน​ดับ”

18 ยอห์น​ยัง​กล่าว​ตักเตือน​อีก​หลาย​อย่าง และ​ประกาศ​ข่าวดี​แก่​ประชาชน 19 แต่​เฮโรด​เจ้าแคว้น* ถูก​ยอห์น​ตำหนิ​เรื่อง​เฮโรเดียส ภรรยา​ของ​พี่น้อง​คน​หนึ่ง​ของ​เฮโรด† และ​เรื่อง​ชั่วร้าย​ทั้งหมด​ที่​เฮโรด​ได้​ทำ 20 เฮโรด​ยัง​เพิ่ม​ความชั่ว​อีก​อย่าง​หนึ่ง​เข้า​ไป คือ​จับ​ยอห์น​ขัง​คุก

21 เมื่อ​ประชาชน​ทั้งหมด​ได้​รับ​บัพติศมา พระเยซู​ก็​ได้​รับ​บัพติศมา​ด้วย และ​ขณะ​ที่​พระองค์​กำลัง​อธิษฐาน ท้องฟ้า​ก็​เปิด​ออก 22 และ​พระวิญญาณบริสุทธิ์​ลง​มา​เหนือ​พระองค์​ใน​รูปร่าง​ที่​มองเห็น​ได้​เหมือน​นกพิราบ แล้ว​มี​เสียง​จาก​ฟ้า​ว่า “เจ้า​เป็น​บุตร​ของ​เรา​ที่​เรา​รัก เรา​พอใจ​ใน​ตัว​เจ้า​อย่าง​ยิ่ง”

23 ส่วน​พระเยซู​เอง เมื่อ​เริ่ม​สั่งสอน พระองค์​มี​อายุ​ประมาณ​สามสิบ​ปี พระองค์​เป็น​บุตร (ตาม​ที่​คน​เข้าใจ) ของ​โยเซฟ บุตร​ของ​เฮลี 24 บุตร​ของ​มัทธัท บุตร​ของ​เลวี บุตร​ของ​เมลคี บุตร​ของ​ยันไน บุตร​ของ​โยเซฟ 25 บุตร​ของ​มัทธาธิอัส บุตร​ของ​อาโมส บุตร​ของ​นาฮูม บุตร​ของ​เอสลี บุตร​ของ​นักกัย 26 บุตร​ของ​มาอัท บุตร​ของ​มัทธาธิอัส บุตร​ของ​เซเมอิน บุตร​ของ​โยเซฟ บุตร​ของ​ยูดาห์ 27 บุตร​ของ​โยอานัน บุตร​ของ​เรสา บุตร​ของ​เศรุบบาเบล บุตร​ของ​เชอัลทิเอล บุตร​ของ​เนรี 28 บุตร​ของ​เมลคี บุตร​ของ​อัดดี บุตร​ของ​โคสัม บุตร​ของ​เอลโมดัม บุตร​ของ​เออร์ 29 บุตร​ของ​โยเซ บุตร​ของ​เอลีเอเซอร์ บุตร​ของ​โยริม บุตร​ของ​มัทธัท บุตร​ของ​เลวี 30 บุตร​ของ​สิเมโอน บุตร​ของ​ยูดาห์ บุตร​ของ​โยเซฟ บุตร​ของ​โยนัน บุตร​ของ​เอลียาคิม 31 บุตร​ของ​เมเลอา บุตร​ของ​เมนัน บุตร​ของ​มัทธาธา บุตร​ของ​นาธัน บุตร​ของ​ดาวิด 32 บุตร​ของ​เจสซี บุตร​ของ​โอเบด บุตร​ของ​โบอาส บุตร​ของ​ซัลโมน บุตร​ของ​นาโชน 33 บุตร​ของ​อัมมีนาดับ บุตร​ของ​อารัม‡ บุตร​ของ​เฮสโรน บุตร​ของ​เปเรศ บุตร​ของ​ยูดาห์ 34 บุตร​ของ​ยาโคบ บุตร​ของ​อิสอัค บุตร​ของ​อับราฮัม บุตร​ของ​เทราห์ บุตร​ของ​นาโฮร์ 35 บุตร​ของ​เสรุก บุตร​ของ​เรอู บุตร​ของ​เปเลก บุตร​ของ​เอเบอร์ บุตร​ของ​เชลาห์ 36 บุตร​ของ​เคนัน บุตร​ของ​อารปัคชาด บุตร​ของ​เชม บุตร​ของ​โนอาห์ บุตร​ของ​ลาเมค 37 บุตร​ของ​เมธูเสลาห์ บุตร​ของ​เอโนค บุตร​ของ​ยาเรด บุตร​ของ​มาหะลาเลล บุตร​ของ​เคนัน 38 บุตร​ของ​เอโนช บุตร​ของ​เสท บุตร​ของ​อาดัม บุตร​ของ​พระเจ้า

4

1 พระเยซู​เต็ม​เปี่ยม​ด้วย​พระวิญญาณบริสุทธิ์ กลับ​จาก​แม่น้ำ​จอร์แดน และ​พระวิญญาณ​นำ​พระองค์​เข้า​ไป​ใน​ถิ่นทุรกันดาร 2 เป็น​เวลา​สี่สิบ​วัน พระองค์​ถูก​มาร​ทดลอง ใน​ช่วง​วัน​เหล่านั้น พระองค์​ไม่​ได้​กิน​อะไร​เลย และ​เมื่อ​ครบ​สี่สิบ​วัน พระองค์​ก็​หิว

3 มาร​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ถ้า​ท่าน​เป็น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า จง​สั่ง​ก้อนหิน​ก้อน​นี้​ให้​กลาย​เป็น​ขนมปัง”

4 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “มี​เขียน​ไว้​ว่า ‘มนุษย์​จะ​ดำรงชีวิต​ด้วย​ขนมปัง​เพียง​อย่าง​เดียว​ไม่​ได้ แต่​ด้วย​ทุก​ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า’ ”✡

5 มาร​นำ​พระองค์​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​สูง และ​ใน​ชั่วขณะ​เดียว​ก็​แสดง​อาณาจักร​ทั้งปวง​ของ​โลก​ให้​พระองค์​เห็น 6 มาร​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “เรา​จะ​ให้​อำนาจ​ทั้งหมด​นี้​แก่​ท่าน รวม​ทั้ง​ความรุ่งเรือง​ของ​อาณาจักร​เหล่านั้น เพราะ​สิ่ง​เหล่านี้​ถูก​มอบ​ไว้​แก่​เรา และ​เรา​จะ​มอบ​ให้​ใคร​ก็​ได้​ตาม​ที่​เรา​ต้องการ 7 เพราะ​ฉะนั้น ถ้า​ท่าน​กราบ​นมัสการ​ต่อหน้า​เรา ทุกสิ่ง​นี้​จะ​เป็น​ของ​ท่าน”

8 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “ถอย​ไป​อยู่​ข้างหลัง​เรา ซาตาน! เพราะ​มี​เขียน​ไว้​ว่า ‘เจ้า​จง​นมัสการ​องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า​ของ​เจ้า และ​รับใช้​พระองค์​แต่​ผู้เดียว’ ”✡

9 มาร​นำ​พระองค์​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม ให้​พระองค์​ยืน​อยู่​บน​ยอด​พระวิหาร และ​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ถ้า​ท่าน​เป็น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า จง​กระโดด​ลง​จาก​ที่​นี่ 10 เพราะ​มี​เขียน​ไว้​ว่า

‘พระองค์​จะ​สั่ง​เหล่า​ทูตสวรรค์​ของ​พระองค์​ให้​ดูแล​ท่าน เพื่อ​ปกป้อง​ท่าน’

11 และ​ว่า

‘พวกเขา​จะ​ประคอง​ท่าน​ไว้​ด้วย​มือ

เพื่อ​เท้า​ของ​ท่าน​จะ​ไม่​กระแทก​ก้อนหิน’ ”✡

12 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “มี​คำ​กล่าว​ไว้​ว่า ‘เจ้า​อย่า​ทดลอง​องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า​ของ​เจ้า’ ”✡

13 เมื่อ​มาร​ทดลอง​พระองค์​ครบ​ทุกอย่าง​แล้ว ก็​จาก​พระองค์​ไป​จนกว่า​จะ​ถึง​โอกาส​ต่อไป

14 พระเยซู​กลับ​ไป​ยัง​แคว้น​กาลิลี​ด้วย​พลัง​ของ​พระวิญญาณ และ​ข่าว​เรื่อง​พระองค์​ก็​แพร่​ไป​ทั่ว​บริเวณ​โดยรอบ 15 พระองค์​สอน​ใน​ธรรมศาลา และ​ทุกคน​ต่าง​ยกย่อง​พระองค์

16 พระองค์​มาถึง​เมือง​นาซาเร็ธ เมือง​ที่​พระองค์​เติบโต​มา ใน​วันสะบาโต พระองค์​เข้า​ไป​ใน​ธรรมศาลา​ตาม​ธรรมเนียม​ของ​พระองค์ และ​ยืน​ขึ้น​เพื่อ​อ่าน 17 มี​คน​ส่ง​หนังสือ​ของ​อิสยาห์​ผู้เผยพระวจนะ​ให้​พระองค์ พระองค์​เปิด​หนังสือ และ​พบ​ตอน​ที่​เขียน​ไว้​ว่า

18 “พระวิญญาณ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​อยู่​เหนือ​เรา

เพราะ​พระองค์​เจิม​เรา​ให้​ประกาศ​ข่าวดี​แก่​คนยากจน

พระองค์​ส่ง​เรา​มา​รักษา​คน​ใจแตกสลาย*

เพื่อ​ประกาศ​อิสรภาพ​แก่​เชลย

และ​ประกาศ​ให้​คนตาบอด​มองเห็น​อีกครั้ง

เพื่อ​ปล่อย​ผู้​ที่​ถูก​บดขยี้​ให้​เป็น​อิสระ

19 และ​ประกาศ​ปี​ที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​โปรดปราน”✡

20 พระองค์​ปิด​หนังสือ ส่ง​คืน​ให้​เจ้าหน้าที่ แล้ว​นั่ง​ลง ทุกคน​ใน​ธรรมศาลา​ต่าง​จับจ้อง​พระองค์ 21 พระองค์​เริ่ม​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “วันนี้ สิ่ง​ที่​พระคัมภีร์​ตอนนี้​กล่าว​ไว้​ได้​สำเร็จ​เป็น​จริง​แล้ว ขณะ​ที่​พวก​ท่าน​กำลัง​ฟัง​อยู่”

22 ทุกคน​ต่าง​กล่าว​ถึง​พระองค์​ใน​ทาง​ดี และ​ประหลาดใจ​กับ​ถ้อยคำ​เปี่ยม​ด้วย​พระคุณ​ที่​ออก​จาก​ปาก​ของ​พระองค์ พวกเขา​พูด​กัน​ว่า “คน​นี้​ไม่​ใช่​ลูก​ของ​โยเซฟ​หรือ?”

23 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​คง​จะ​ยก​สุภาษิต​นี้​มา​พูด​กับ​เรา​แน่ ๆ ว่า ‘หมอเอ๋ย รักษา​ตัวเอง​เถิด! สิ่ง​ใด​ที่​พวกเรา​ได้ยิน​ว่า​ท่าน​ทำ​ที่​คาเปอรนาอุม ก็​จง​ทำ​ที่​บ้านเกิด​ของ​ท่าน​ที่​นี่​ด้วย’ ” 24 พระองค์​กล่าว​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า ไม่​มี​ผู้เผยพระวจนะ​คน​ใด​เป็น​ที่​ยอมรับ​ใน​บ้านเกิด​ของ​ตน 25 แต่​เรา​บอก​พวกท่าน​ตาม​ความจริง​ว่า ใน​สมัย​ของ​เอลียาห์ มี​หญิงม่าย​หลาย​คน​ใน​อิสราเอล เมื่อ​ท้องฟ้า​ปิด​อยู่​สาม​ปี​หก​เดือน และ​เกิด​การ​กันดาร​อาหาร​ครั้ง​ใหญ่​ทั่ว​แผ่นดิน 26 แต่​เอลียาห์​ไม่​ได้​ถูก​ส่ง​ไป​หา​หญิงม่าย​คน​ใด​ใน​พวกเขา นอกจาก​หญิงม่าย​คน​หนึ่ง​ที่​ศาเรฟัท ใน​แผ่นดิน​ไซดอน 27 และ​ใน​สมัย​ของ​เอลีชา​ผู้เผยพระวจนะ มี​คน​เป็น​โรคเรื้อน​หลาย​คน​ใน​อิสราเอล แต่​ไม่​มี​ใคร​ได้​รับ​การ​ชำระ​ให้​สะอาด นอกจาก​นาอามาน​ชาว​ซีเรีย”

28 เมื่อ​ทุกคน​ใน​ธรรมศาลา​ได้ยิน​เรื่อง​เหล่านี้ ก็​เต็ม​ไป​ด้วย​ความโกรธ 29 พวกเขา​ลุก​ขึ้น​ผลัก​พระองค์​ออก​จาก​เมือง และ​พา​พระองค์​ไป​ยัง​ขอบ​หน้าผา​บน​เนิน​ที่​เมือง​ของ​พวกเขา​ตั้ง​อยู่ เพื่อ​จะ​ผลัก​พระองค์​ตก​ลง​ไป 30 แต่​พระองค์​เดิน​ผ่าน​กลาง​พวกเขา แล้ว​จาก​ไป

31 พระองค์​ลง​ไป​ยัง​เมือง​คาเปอรนาอุม​ใน​แคว้น​กาลิลี และ​สอน​พวกเขา​ใน​วันสะบาโต 32 พวกเขา​ประหลาดใจ​ใน​คำสอน​ของ​พระองค์ เพราะ​คำ​ของ​พระองค์​มี​อำนาจ 33 ใน​ธรรมศาลา​มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​มี​วิญญาณ​ของ​ปีศาจ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​อยู่​ใน​ตัว เขา​ร้อง​เสียง​ดัง​ว่า 34 “อา! ท่าน​มา​ยุ่ง​อะไร​กับ​พวกเรา เยซู​ชาว​นาซาเร็ธ? ท่าน​มา​เพื่อ​ทำลาย​พวกเรา​หรือ? ข้า​รู้​ว่า​ท่าน​เป็น​ใคร ท่าน​คือ​ผู้บริสุทธิ์​ของ​พระเจ้า!”

35 พระเยซู​ตำหนิ​มัน​ว่า “เงียบ! ออก​มา​จาก​เขา!” เมื่อ​ปีศาจ​เหวี่ยง​ชาย​คน​นั้น​ลง​กลาง​ฝูงชน มัน​ก็​ออก​มา​จาก​เขา โดย​ไม่​ทำ​อันตราย​เขา

36 ทุกคน​ต่าง​ตกตะลึง และ​พูด​กัน​ว่า “นี่​เป็น​ถ้อยคำ​อะไร​กัน? เขา​สั่ง​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​ด้วย​อำนาจ​และ​พลัง และ​พวกมัน​ก็​ออก​มา!” 37 ข่าว​เรื่อง​พระองค์​แพร่​ออก​ไป​ทั่ว​ทุก​แห่ง​ใน​บริเวณ​โดยรอบ

38 พระองค์​ลุก​ขึ้น ออก​จาก​ธรรมศาลา และ​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​ซีโมน แม่ยาย​ของ​ซีโมน​กำลัง​ป่วย​เป็น​ไข้​สูง และ​พวกเขา​วิงวอน​พระองค์​ให้​ช่วย​นาง 39 พระองค์​ยืน​อยู่​เหนือ​นาง และ​ตำหนิ​ไข้ ไข้​ก็​หาย​จาก​นาง ทันใดนั้น นาง​ก็​ลุก​ขึ้น​และ​คอย​รับใช้​พวกเขา 40 เมื่อ​ดวงอาทิตย์​กำลัง​ตก ทุกคน​ที่​มี​คน​ป่วย​ด้วย​โรค​ต่าง ๆ ก็​พา​พวกเขา​มา​หา​พระองค์ พระองค์​วาง​มือ​บน​พวกเขา​ทีละ​คน และ​รักษา​พวกเขา 41 ปีศาจ​ก็​ออก​จาก​คน​จำนวน​มาก​ด้วย พวกมัน​ร้อง​ว่า “ท่าน​คือ​พระคริสต์ พระบุตร​ของ​พระเจ้า!” แต่​พระองค์​ตำหนิ​พวกมัน และ​ไม่​ยอม​ให้​พวกมัน​พูด เพราะ​พวกมัน​รู้​ว่า​พระองค์​คือ​พระคริสต์

42 เมื่อ​รุ่งเช้า พระองค์​ออก​ไป​ยัง​ที่​เปลี่ยว ฝูงชน​ตามหา​พระองค์ และ​เมื่อ​พบ​พระองค์ พวกเขา​พยายาม​รั้ง​พระองค์​ไว้ไม่​ให้​จาก​พวกเขา​ไป 43 แต่​พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​ต้อง​ประกาศ​ข่าวดี​เรื่อง​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​แก่​เมือง​อื่น ๆ ด้วย เพราะ​เรา​ถูก​ส่ง​มา​เพื่อ​การ​นี้” 44 แล้ว​พระองค์​ก็​ประกาศ​อยู่​ตาม​ธรรมศาลา​ใน​แคว้น​กาลิลี

5

1 ขณะ​ที่​ฝูงชน​เบียดเสียด​เข้ามา​หา​พระองค์​เพื่อ​ฟัง​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า พระองค์​ยืน​อยู่​ริม​ทะเลสาบ​เกนเนซาเรต 2 พระองค์​เห็น​เรือ​สอง​ลำ​จอด​อยู่​ริม​ทะเลสาบ ส่วน​ชาวประมง​ขึ้น​จาก​เรือ​ไป​แล้ว และ​กำลัง​ล้าง​อวน​ของ​ตน 3 พระองค์​ลง​เรือ​ลำ​หนึ่ง ซึ่ง​เป็น​ของ​ซีโมน และ​ขอ​ให้​เขา​ถอย​เรือ​ออก​จาก​ฝั่ง​เล็กน้อย แล้ว​พระองค์​นั่ง​ลง​สอน​ฝูงชน​จาก​เรือ

4 เมื่อ​กล่าว​จบ​แล้ว พระองค์​บอก​ซีโมน​ว่า “จง​ออก​ไป​ที่​น้ำ​ลึก แล้ว​หย่อน​อวน​ลง​จับ​ปลา”

5 ซีโมน​ตอบ​พระองค์​ว่า “อาจารย์ พวกเรา​ทำงาน​หนัก​มา​ตลอด​คืน แต่​จับ​อะไร​ไม่ได้​เลย ถึง​อย่างนั้น ข้าพเจ้า​จะ​หย่อน​อวน​ลง​ตาม​คำ​ของ​ท่าน” 6 เมื่อ​พวกเขา​ทำ​เช่นนั้น ก็​จับ​ปลา​ได้​มากมาย​จน​อวน​ของ​พวกเขา​กำลัง​จะ​ขาด 7 พวกเขา​จึง​โบกมือ​เรียก​เพื่อน​ที่​อยู่​ใน​เรือ​อีก​ลำ​ให้​มา​ช่วย พวกเขา​ก็​มา​และ​ขน​ปลา​ขึ้น​จน​เต็ม​เรือ​ทั้งสอง​ลำ จน​เรือ​เริ่ม​จะ​จม 8 เมื่อ​ซีโมน​เปโตร​เห็น​ดังนั้น เขา​ก็​ทรุด​ลง​แทบ​เข่า​ของ​พระเยซู และ​กล่าว​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรด​ไป​จาก​ข้าพเจ้า​เถิด เพราะ​ข้าพเจ้า​เป็น​คนบาป” 9 เพราะ​เขา​และ​ทุกคน​ที่​อยู่​กับ​เขา​ต่าง​ตกตะลึง​กับ​ปลา​จำนวน​มาก​ที่​พวกเขา​จับ​ได้ 10 ยากอบ​กับ​ยอห์น บุตร​ของ​เศเบดี ซึ่ง​เป็น​หุ้นส่วน​ของ​ซีโมน ก็​เป็น​เช่น​เดียวกัน

พระเยซู​กล่าว​กับ​ซีโมน​ว่า “อย่า​กลัว​เลย ตั้งแต่​นี้​ไป ท่าน​จะ​จับ​คน​เป็น ๆ”

11 เมื่อ​พวกเขา​นำ​เรือ​ขึ้น​ฝั่ง​แล้ว ก็​ทิ้ง​ทุกสิ่ง​และ​ติดตาม​พระองค์​ไป

12 ขณะ​ที่​พระองค์​อยู่​ใน​เมือง​แห่ง​หนึ่ง ก็​มี​ชาย​คน​หนึ่ง​เป็น​โรคเรื้อน​ทั่ว​ตัว เมื่อ​เขา​เห็น​พระเยซู ก็​ซบหน้า​ลง​กับ​พื้น​และ​วิงวอน​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้า​ท่าน​เต็มใจ ท่าน​ก็​สามารถ​ชำระ​ข้าพเจ้า​ให้​สะอาด​ได้”

13 พระองค์​ยื่น​มือ​แตะ​เขา และ​กล่าว​ว่า “เรา​เต็มใจ จง​สะอาด​เถิด”

ทันใดนั้น โรคเรื้อน​ก็​หาย​จาก​เขา 14 พระองค์​กำชับ​เขา​ไม่​ให้​บอก​ใคร และ​กล่าว​ว่า “แต่​จง​ไป​แสดง​ตัว​แก่​ปุโรหิต และ​ถวาย​เครื่องบูชา​สำหรับ​การ​ชำระ​ตัว​ของ​ท่าน ตาม​ที่​โมเสส​สั่ง​ไว้ เพื่อ​เป็น​พยาน​แก่​พวกเขา”

15 แต่​ข่าว​เกี่ยวกับ​พระองค์​ยิ่ง​แพร่​ออก​ไป​มาก​ขึ้น ฝูงชน​จำนวน​มาก​จึง​มา​ชุมนุม​กัน​เพื่อ​ฟัง และ​เพื่อ​ให้​พระองค์​รักษา​โรค​ของ​พวกเขา 16 แต่​พระองค์​มัก​ถอน​ตัว​ไป​ยัง​ที่​เปลี่ยว​และ​อธิษฐาน

17 วัน​หนึ่ง ขณะ​ที่​พระองค์​กำลัง​สอน มี​พวก​ฟาริสี​และ​อาจารย์​สอน​ธรรมบัญญัติ​นั่ง​อยู่​ที่​นั่น พวกเขา​มา​จาก​ทุก​หมู่บ้าน​ใน​แคว้น​กาลิลี​และ​ยูเดีย รวม​ทั้ง​จาก​เยรูซาเล็ม และ​พลัง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​อยู่​กับ​พระองค์​เพื่อ​รักษา​คน​ให้​หาย 18 มี​ชาย​กลุ่ม​หนึ่ง​หาม​คน​อัมพาต​คน​หนึ่ง​มา​บน​แคร่ พวกเขา​พยายาม​จะ​พา​เขา​เข้า​ไป​วาง​ไว้​ต่อหน้า​พระเยซู 19 แต่​เพราะ​ฝูงชน พวกเขา​หา​ทาง​พา​เขา​เข้า​ไป​ไม่ได้ จึง​ขึ้น​ไป​บน​หลังคา และ​หย่อน​เขา​พร้อม​แคร่​ลง​มา​ทาง​กระเบื้อง​หลังคา ตรง​กลาง​ต่อหน้า​พระเยซู 20 เมื่อ​พระองค์​เห็น​ความเชื่อ​ของ​พวกเขา ก็​กล่าว​กับ​ชาย​คน​นั้น​ว่า “บาป​ของ​ท่าน​ได้​รับ​การ​ยกโทษ​แล้ว”

21 พวก​อาลักษณ์​และ​พวก​ฟาริสี​เริ่ม​คิด​กัน​ว่า “คน​นี้​เป็น​ใคร จึง​พูด​หมิ่นประมาท​พระเจ้า? ใคร​จะ​ยกโทษ​บาป​ได้​นอกจาก​พระเจ้า​เพียง​ผู้เดียว?”

22 แต่​พระเยซู​รู้​ความคิด​ของ​พวกเขา จึง​ตอบ​ว่า “ทำไม​พวกท่าน​จึง​คิด​เช่นนี้​อยู่​ใน​ใจ? 23 อย่าง​ไหน​ง่าย​กว่า ระหว่าง​พูด​ว่า ‘บาป​ของ​ท่าน​ได้​รับ​การ​ยกโทษ​แล้ว’ กับ​พูด​ว่า ‘จง​ลุก​ขึ้น​เดิน’? 24 แต่​เพื่อ​ให้​พวกท่าน​รู้​ว่า บุตรมนุษย์​มี​อำนาจ​บน​แผ่นดินโลก​ที่​จะ​ยกโทษ​บาป” แล้ว​พระองค์​กล่าว​กับ​คน​อัมพาต​ว่า “เรา​บอก​ท่าน จง​ลุก​ขึ้น ยก​แคร่​ของ​ท่าน และ​กลับ​บ้าน​ไป”

25 ทันใดนั้น เขา​ก็​ลุก​ขึ้น​ต่อหน้า​พวกเขา ยก​แคร่​ที่​ตน​นอน​อยู่ และ​กลับ​บ้าน​ไป​พร้อม​กับ​ยกย่อง​พระเจ้า 26 ทุกคน​ต่าง​ตกตะลึง และ​ยกย่อง​พระเจ้า พวกเขา​เต็ม​ไป​ด้วย​ความยำเกรง และ​กล่าว​ว่า “วันนี้​เรา​ได้​เห็น​สิ่ง​น่า​อัศจรรย์!”

27 หลัง​จาก​นั้น พระองค์​ออก​ไป และ​เห็น​คนเก็บภาษี​คน​หนึ่ง​ชื่อ​เลวี นั่ง​อยู่​ที่​ด่านเก็บภาษี จึง​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ตาม​เรา​มา!”

28 เขา​ก็​ทิ้ง​ทุกสิ่ง ลุก​ขึ้น และ​ติดตาม​พระองค์​ไป 29 เลวี​จัด​งานเลี้ยง​ใหญ่​ให้​พระองค์​ที่​บ้าน​ของ​ตน มี​คนเก็บภาษี​จำนวน​มาก​และ​คน​อื่น ๆ ร่วม​เอนกาย​รับประทาน​อาหาร​กับ​พวกเขา 30 พวก​อาลักษณ์​และ​พวก​ฟาริสี​ใน​หมู่​พวกเขา​บ่น​ต่อ​สาวก​ของ​พระองค์ว่า “ทำไม​พวกท่าน​จึง​กิน​และ​ดื่ม​กับ​คนเก็บภาษี​และ​คนบาป?”

31 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “คน​แข็งแรง​ไม่​ต้องการ​หมอ แต่​คน​เจ็บป่วย​ต้องการ 32 เรา​ไม่​ได้​มา​เพื่อ​เรียก​คน​ชอบธรรม แต่​มา​เรียก​คนบาป​ให้​กลับใจ”

33 พวกเขา​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ทำไม​สาวก​ของ​ยอห์น​จึง​อดอาหาร​และ​อธิษฐาน​บ่อย ๆ เช่น​เดียว​กับ​สาวก​ของ​พวก​ฟาริสี แต่​สาวก​ของ​ท่าน​กลับ​กิน​และ​ดื่ม?”

34 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​จะ​ให้​เพื่อนเจ้าบ่าว​อดอาหาร​ได้​หรือ ขณะ​ที่​เจ้าบ่าว​ยัง​อยู่​กับ​พวกเขา? 35 แต่​จะ​มี​วัน​ที่​เจ้าบ่าว​ถูก​พราก​ไป​จาก​พวกเขา แล้ว​ใน​วัน​เหล่านั้น พวกเขา​จะ​อดอาหาร”

36 พระองค์​ยัง​เล่า​อุปมา​แก่​พวกเขา​ว่า “ไม่​มี​ใคร​ฉีก​ผ้า​จาก​เสื้อ​ตัว​ใหม่​ไป​ปะ​เสื้อ​ตัว​เก่า เพราะ​ถ้า​ทำ​อย่างนั้น ก็​เท่า​กับ​ทำ​ให้​เสื้อ​ตัว​ใหม่​ขาด และ​ผ้า​จาก​เสื้อ​ใหม่​ก็​ไม่​เข้ากับ​เสื้อ​เก่า 37 และ​ไม่​มี​ใคร​เอา​เหล้าองุ่น​ใหม่​ใส่​ถุงหนัง​เก่า เพราะ​เหล้าองุ่น​ใหม่​จะ​ทำ​ให้​ถุงหนัง​แตก เหล้าองุ่น​ก็​หก และ​ถุงหนัง​ก็​เสีย 38 แต่​ต้อง​เอา​เหล้าองุ่น​ใหม่​ใส่​ถุงหนัง​ใหม่ แล้ว​ทั้งสอง​อย่าง​จะ​คง​อยู่ 39 และ​ไม่​มี​ใคร​ที่​ดื่ม​เหล้าองุ่น​เก่า​แล้ว​จะ​อยาก​ได้​เหล้าองุ่น​ใหม่​ทันที เพราะ​เขา​พูด​ว่า ‘ของ​เก่า​ดีกว่า’ ”

6

1 ใน​วันสะบาโต​ที่​สอง​หลัง​จาก​วัน​แรก พระองค์​กำลัง​เดิน​ผ่าน​ทุ่งนา สาวก​ของ​พระองค์​เด็ด​รวงข้าว ขยี้​ด้วย​มือ แล้ว​กิน 2 แต่​ฟาริสี​บาง​คน​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ทำไม​พวกท่าน​จึง​ทำ​สิ่ง​ที่​ไม่​ได้​รับ​อนุญาต​ให้​ทำ​ใน​วันสะบาโต?”

3 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​ไม่​เคย​อ่าน​หรือ​ว่า ดาวิด​ทำ​อะไร​เมื่อ​เขา​กับ​คน​ที่​อยู่​ด้วย​หิว 4 คือ​เขา​เข้า​ไป​ใน​พระนิเวศ​ของ​พระเจ้า เอา​ขนมปัง​ถวาย​มา​กิน และ​ยัง​ให้​แก่​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา ทั้ง​ที่​ไม่​มี​ใคร​ได้​รับ​อนุญาต​ให้​กิน​นอกจาก​พวก​ปุโรหิต​เท่านั้น?” 5 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “บุตรมนุษย์​เป็น​เจ้า​เหนือ​วันสะบาโต”

6 ใน​วันสะบาโต​อีก​วัน​หนึ่ง พระองค์​เข้า​ไป​ใน​ธรรมศาลา​และ​สอน มี​ชาย​คน​หนึ่ง​อยู่​ที่​นั่น มือ​ขวา​ของ​เขา​ลีบ 7 พวก​อาลักษณ์​และ​พวก​ฟาริสี​คอย​จับตา​ดู​ว่า พระองค์​จะ​รักษา​ใน​วันสะบาโต​หรือ​ไม่ เพื่อ​พวกเขา​จะ​หา​ข้อกล่าวหา​ต่อ​พระองค์​ได้ 8 แต่​พระองค์​รู้​ความคิด​ของ​พวกเขา จึง​กล่าว​กับ​ชาย​มือ​ลีบ​ว่า “จง​ลุก​ขึ้น และ​มายืน​ตรง​กลาง” เขา​ก็​ลุก​ขึ้น​ยืน 9 แล้ว​พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​ขอ​ถาม​พวกท่าน​อย่าง​หนึ่ง ใน​วันสะบาโต สิ่ง​ใด​ได้​รับ​อนุญาต ให้​ทำ​ดี​หรือ​ทำ​ร้าย? ให้​ช่วย​ชีวิต​หรือ​ฆ่า?” 10 พระองค์​มองดู​พวกเขา​ทุกคน​โดยรอบ แล้ว​กล่าว​กับ​ชาย​คน​นั้น​ว่า “จง​เหยียด​มือ​ออก” เขา​ก็​ทำ และ​มือ​ของ​เขา​ก็​กลับ​เป็น​ปกติ​เหมือน​อีก​ข้าง 11 แต่​พวกเขา​เต็ม​ไป​ด้วย​ความโกรธ​คลั่ง และ​ปรึกษา​กัน​ว่า​จะ​ทำ​อะไร​กับ​พระเยซู

12 ใน​ช่วง​วัน​เหล่านั้น พระองค์​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​เพื่อ​อธิษฐาน และ​อธิษฐาน​ต่อ​พระเจ้า​ตลอด​ทั้ง​คืน 13 เมื่อ​ถึง​รุ่งเช้า พระองค์​เรียก​สาวก​มา และ​เลือก​สิบสอง​คน​จาก​พวกเขา ซึ่ง​พระองค์​เรียก​ว่า​อัครทูต​ด้วย ได้แก่ 14 ซีโมน ซึ่ง​พระองค์​ตั้ง​ชื่อ​ให้​ว่า​เปโตร อันดรูว์​น้องชาย​ของ​เขา ยากอบ ยอห์น ฟีลิป บารโธโลมิว 15 มัทธิว โธมัส ยากอบ​บุตร​ของ​อัลเฟอัส ซีโมน​ที่​เรียก​ว่า​เซโลเต 16 ยูดาส​บุตร​ของ​ยากอบ และ​ยูดาส​อิสคาริโอท ผู้​ซึ่ง​ต่อมา​เป็น​ผู้ทรยศ

17 พระองค์​ลง​มา​กับ​พวกเขา และ​ยืน​อยู่​บน​ที่​ราบ มี​สาวก​ของ​พระองค์​กลุ่ม​ใหญ่ และ​ประชาชน​จำนวน​มาก​จาก​ทั่ว​แคว้น​ยูเดีย จาก​เยรูซาเล็ม และ​จาก​ชายฝั่ง​เมือง​ไทระ​กับ​ไซดอน พวกเขา​มา​เพื่อ​ฟัง​พระองค์ และ​ให้​พระองค์​รักษา​โรค​ของ​พวกเขา 18 รวม​ทั้ง​คน​ที่​ถูก​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​รบกวน และ​พวกเขา​ก็​ได้​รับ​การ​รักษา 19 ฝูงชน​ทั้งหมด​พยายาม​แตะ​พระองค์ เพราะ​มี​พลัง​ออก​จาก​พระองค์ และ​รักษา​พวกเขา​ทุกคน

20 พระองค์​เงยหน้า​มอง​สาวก​ของ​พระองค์ และ​กล่าว​ว่า

“พวกท่าน​ผู้​ยากจน​เป็นสุข

เพราะ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​เป็น​ของ​พวกท่าน

21 พวกท่าน​ที่​หิว​อยู่​ตอนนี้​เป็นสุข

เพราะ​พวกท่าน​จะ​ได้​อิ่ม

พวกท่าน​ที่​ร้องไห้​อยู่​ตอนนี้​เป็นสุข

เพราะ​พวกท่าน​จะ​ได้​หัวเราะ

22 พวกท่าน​เป็นสุข เมื่อ​ผู้คน​เกลียดชัง​พวกท่าน ขับไล่​พวกท่าน เยาะเย้ย​พวกท่าน และ​ประณาม​ชื่อเสียง​ของ​พวกท่าน​ว่า​เลวร้าย เพราะ​เห็น​แก่​บุตรมนุษย์

23 ใน​วัน​นั้น จง​ชื่นชมยินดี​และ​กระโดด​โลดเต้น​ด้วย​ความยินดี เพราะ​รางวัล​ของ​พวกท่าน​ใน​สวรรค์​นั้น​ยิ่งใหญ่ เพราะ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเขา​ก็​ทำ​เช่น​เดียวกัน​กับ​พวก​ผู้เผยพระวจนะ

24 “แต่​วิบัติ​แก่​พวกท่าน​ที่​ร่ำรวย!

เพราะ​พวกท่าน​ได้​รับ​การ​ปลอบโยน​ของ​ตน​แล้ว

25 วิบัติ​แก่​พวกท่าน​ที่​อิ่ม​อยู่​ตอนนี้

เพราะ​พวกท่าน​จะ​หิว

วิบัติ​แก่​พวกท่าน​ที่​หัวเราะ​อยู่​ตอนนี้

เพราะ​พวกท่าน​จะ​โศกเศร้า​และ​ร้องไห้

26 วิบัติ* เมื่อ† ผู้คน​กล่าว​ชมเชย​พวกท่าน

เพราะ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเขา​ก็​ทำ​เช่น​เดียวกัน​กับ​พวก​ผู้เผยพระวจนะ​เท็จ

27 “แต่​เรา​บอก​พวกท่าน​ที่​ฟัง​อยู่ จง​รัก​ศัตรู​ของ​พวกท่าน จง​ทำ​ดี​ต่อ​คน​ที่​เกลียดชัง​พวกท่าน 28 จง​อวยพร​คน​ที่​สาปแช่ง​พวกท่าน และ​อธิษฐาน​เผื่อ​คน​ที่​ทำร้าย​พวกท่าน 29 ถ้า​ใคร​ตบ​แก้ม​ข้าง​หนึ่ง​ของ​ท่าน จง​หัน​อีก​ข้าง​ให้​เขา​ด้วย และ​ถ้า​ใคร​เอา​เสื้อคลุม​ของ​ท่าน​ไป ก็​อย่า​ห้าม​เขา​เอา​เสื้อ​ชั้นใน​ไป​ด้วย 30 จง​ให้​แก่​ทุกคน​ที่​ขอ​จาก​ท่าน และ​ถ้า​ใคร​เอา​สิ่ง​ของ​ของ​ท่าน​ไป ก็​อย่า​เรียก​คืน

31 “พวกท่าน​อยาก​ให้​คน​อื่น​ทำ​ต่อ​พวกท่าน​อย่างไร ก็​จง​ทำ​ต่อ​พวกเขา​อย่าง​นั้น

32 “ถ้า​พวกท่าน​รัก​เฉพาะ​คน​ที่​รัก​พวกท่าน จะ​มี​อะไร​น่า​ยกย่อง? เพราะ​แม้​แต่​คนบาป​ก็​รัก​คน​ที่​รัก​พวกเขา 33 ถ้า​พวกท่าน​ทำ​ดี​เฉพาะ​ต่อ​คน​ที่​ทำ​ดี​ต่อ​พวกท่าน จะ​มี​อะไร​น่า​ยกย่อง? เพราะ​แม้​แต่​คนบาป​ก็​ทำ​อย่าง​เดียวกัน 34 ถ้า​พวกท่าน​ให้​ยืม​เฉพาะ​แก่​คน​ที่​พวกท่าน​หวัง​ว่า​จะ​ได้​คืน จะ​มี​อะไร​น่า​ยกย่อง? แม้​แต่​คนบาป​ก็​ให้​คนบาป​ยืม เพื่อ​จะ​ได้​คืน​เท่า​เดิม 35 แต่​จง​รัก​ศัตรู​ของ​พวกท่าน จง​ทำ​ดี และ​จง​ให้​ยืม​โดย​ไม่​หวัง​สิ่ง​ใด​คืน แล้ว​รางวัล​ของ​พวกท่าน​จะ​ยิ่งใหญ่ และ​พวกท่าน​จะ​เป็น​บุตร​ของ​องค์ผู้สูงสุด เพราะ​พระองค์​มี​ความกรุณา​ต่อ​คน​อกตัญญู​และ​คนชั่ว

36 “ดังนั้น จง​มี​เมตตา

เหมือน​อย่าง​ที่​พระบิดา​ของ​พวกท่าน​มี​เมตตา

37 อย่า​พิพากษา

แล้ว​พวกท่าน​จะ​ไม่​ถูก​พิพากษา

อย่า​ตัดสิน​ลงโทษ

แล้ว​พวกท่าน​จะ​ไม่​ถูก​ตัดสิน​ลงโทษ

จง​ปล่อย​ให้​เป็น​อิสระ

แล้ว​พวกท่าน​จะ​ได้​รับ​การ​ปล่อย​ให้​เป็น​อิสระ

38 “จง​ให้ แล้ว​พวกท่าน​จะ​ได้​รับ​เต็ม​มาตรา ทั้ง​กด​ลง เขย่า​ให้​แน่น และ​ตวง​จน​ล้น‡ เพราะ​พวกท่าน​ใช้​มาตรา​ใด​ตวง ก็​จะ​ใช้​มาตรา​นั้น​ตวง​คืน​ให้​พวกท่าน”

39 พระองค์​กล่าว​อุปมา​แก่​พวกเขา​ว่า “คนตาบอด​จะ​นำทาง​คนตาบอด​ได้​หรือ? ทั้งคู่​จะ​ไม่​ตก​ลง​ใน​หลุม​หรือ? 40 สาวก​ไม่​อยู่​เหนือ​อาจารย์ แต่​เมื่อ​ทุกคน​ได้​รับ​การ​ฝึก​อย่าง​สมบูรณ์​แล้ว ก็​จะ​เป็น​เหมือน​อาจารย์​ของ​ตน 41 ทำไม​ท่าน​มองเห็น​เศษ​ฟาง​ใน​ตา​ของ​พี่น้อง​ของ​ท่าน แต่​กลับ​ไม่​สังเกต​คาน​ที่​อยู่​ใน​ตา​ของ​ตนเอง? 42 หรือ​ท่าน​จะ​พูด​กับ​พี่น้อง​ของ​ท่าน​ได้​อย่างไร​ว่า ‘พี่น้องเอ๋ย ให้​ฉัน​เขี่ย​เศษ​ฟาง​ออก​จาก​ตา​ของ​ท่าน​เถิด’ ทั้ง​ที่​ท่าน​เอง​ไม่​เห็น​คาน​ใน​ตา​ของ​ตน? คน​หน้าซื่อใจคด! จง​เอา​คาน​ออก​จาก​ตา​ของ​ตนเอง​ก่อน แล้ว​ท่าน​จะ​มองเห็น​ชัด​พอ​ที่​จะ​เขี่ย​เศษ​ฟาง​ออก​จาก​ตา​ของ​พี่น้อง​ได้

43 “เพราะ​ต้นไม้​ดี​ย่อม​ไม่​ออก​ผล​เลว และ​ต้นไม้​เลว​ก็​ย่อม​ไม่​ออก​ผล​ดี 44 ต้นไม้​แต่ละ​ต้น​รู้จัก​ได้​จาก​ผล​ของ​มัน เพราะ​คน​ไม่​เก็บ​ผลมะเดื่อ​จาก​ต้นหนาม และ​ไม่​เก็บ​องุ่น​จาก​พุ่ม​หนาม 45 คนดี​นำ​สิ่ง​ดี​ออก​มา​จาก​ขุมทรัพย์​ดี​ใน​ใจ ส่วน​คนชั่ว​นำ​สิ่ง​ชั่ว​ออก​มา​จาก​ขุมทรัพย์​ชั่ว​ใน​ใจ เพราะ​ปาก​พูด​ออก​มา​จาก​สิ่ง​ที่​เต็ม​ล้น​อยู่​ใน​ใจ

46 “ทำไม​พวกท่าน​จึง​เรียก​เรา​ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้า’ แต่​ไม่​ทำ​ตาม​สิ่ง​ที่​เรา​บอก? 47 ทุกคน​ที่​มา​หา​เรา ฟัง​คำ​ของ​เรา และ​ทำ​ตาม เรา​จะ​บอก​ให้​พวกท่าน​รู้​ว่า​เขา​เหมือน​ใคร 48 เขา​เหมือน​คน​สร้าง​บ้าน ซึ่ง​ขุด​ลึก​ลง​ไป แล้ว​วาง​รากฐาน​บน​ศิลา เมื่อ​เกิด​น้ำท่วม กระแสน้ำ​ก็​ซัด​กระแทก​บ้าน​นั้น แต่​ทำ​ให้​บ้าน​สั่นคลอน​ไม่ได้ เพราะ​บ้าน​นั้น​ตั้ง​อยู่​บน​ศิลา 49 แต่​คน​ที่​ฟัง​แล้ว​ไม่​ทำ​ตาม ก็​เหมือน​คน​ที่​สร้าง​บ้าน​บน​พื้นดิน​โดย​ไม่​มี​รากฐาน เมื่อ​กระแสน้ำ​ซัด​กระแทก บ้าน​นั้น​ก็​พัง​ลง​ทันที และ​บ้าน​นั้น​ก็​พัง​เสีย​หาย​อย่าง​ย่อยยับ”

7

1 เมื่อ​พระองค์​กล่าว​เรื่อง​ทั้งหมด​ให้​ประชาชน​ฟัง​จบ​แล้ว ก็​เข้า​ไป​ใน​เมือง​คาเปอรนาอุม 2 นายร้อย​คน​หนึ่ง​มี​ผู้รับใช้​ซึ่ง​เขา​รัก​มาก กำลัง​ป่วย​หนัก​ใกล้​จะ​ตาย 3 เมื่อ​นายร้อย​ได้ยิน​เรื่อง​พระเยซู เขา​จึง​ส่ง​ผู้อาวุโส​ชาวยิว​บาง​คน​ไป​หา​พระองค์ เพื่อ​ขอ​ให้​พระองค์​มา​ช่วยชีวิต​ผู้รับใช้​ของ​เขา 4 เมื่อ​พวกเขา​มา​ถึง​พระเยซู ก็​วิงวอน​พระองค์​อย่าง​จริงจัง​ว่า “ชาย​คน​นี้​สมควร​ที่​ท่าน​จะ​ช่วย​เขา 5 เพราะ​เขา​รัก​ชนชาติ​ของ​เรา และ​เป็น​ผู้​สร้าง​ธรรมศาลา​ให้​เรา” 6 พระเยซู​จึง​ไป​กับ​พวกเขา เมื่อ​พระองค์​อยู่​ไม่​ไกล​จาก​บ้าน นายร้อย​ก็​ส่ง​เพื่อน​มา​บอก​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า อย่า​ลำบาก​เลย เพราะ​ข้าพเจ้า​ไม่​คู่ควร​ที่​ท่าน​จะ​เข้า​มา​ใต้​หลังคา​บ้าน​ของ​ข้าพเจ้า 7 เพราะ​เหตุนี้ ข้าพเจ้า​จึง​ไม่​คิด​ว่า​ตัวเอง​คู่ควร​แม้​แต่​จะ​มา​หา​ท่าน แต่​ขอ​เพียง​ท่าน​กล่าว​คำ​เดียว ผู้รับใช้​ของ​ข้าพเจ้า​ก็​จะ​หาย 8 เพราะ​ข้าพเจ้า​เอง​ก็​เป็น​คน​ที่​อยู่​ใต้​อำนาจ และ​มี​ทหาร​อยู่​ใต้​บังคับบัญชา ข้าพเจ้า​บอก​คน​นี้​ว่า ‘ไป’ เขา​ก็​ไป บอก​อีก​คน​ว่า ‘มา’ เขา​ก็​มา และ​บอก​ผู้รับใช้​ของ​ข้าพเจ้า​ว่า ‘ทำ​สิ่ง​นี้’ เขา​ก็​ทำ”

9 เมื่อ​พระเยซู​ได้ยิน​ถ้อยคำ​เหล่านี้ ก็​ประหลาดใจ​ใน​ตัว​เขา แล้ว​หัน​มา​กล่าว​กับ​ฝูงชน​ที่​ติดตาม​พระองค์​ว่า “เรา​บอก​พวกท่าน แม้​แต่​ใน​อิสราเอล เรา​ก็​ยัง​ไม่​พบ​ความเชื่อ​มาก​ถึง​เพียงนี้” 10 เมื่อ​คน​ที่​ถูก​ส่ง​ไป​กลับ​ถึง​บ้าน ก็​พบ​ว่า​ผู้รับใช้​ที่​เคย​ป่วย​นั้น​หายดี​แล้ว

11 ไม่​นาน​หลัง​จาก​นั้น พระองค์​ไป​ยัง​เมือง​หนึ่ง​ชื่อ​นาอิน สาวก​ของ​พระองค์​จำนวน​มาก​และ​ฝูงชน​กลุ่ม​ใหญ่​ไป​กับ​พระองค์ 12 เมื่อ​พระองค์​เข้า​ใกล้​ประตูเมือง ก็​มี​คน​หาม​ศพ​ออก​มา ผู้ตาย​เป็น​บุตรชาย​คนเดียว* ของ​มารดา และ​นาง​เป็น​หญิงม่าย มี​ชาวเมือง​จำนวน​มาก​อยู่​กับ​นาง 13 เมื่อ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เห็น​นาง พระองค์​ก็​สงสาร​นาง และ​กล่าว​ว่า “อย่า​ร้องไห้” 14 พระองค์​เข้า​ไป​ใกล้ และ​แตะ​โลงศพ คน​หาม​ก็​หยุด แล้ว​พระองค์​กล่าว​ว่า “ชายหนุ่ม เรา​บอก​ท่าน จง​ลุก​ขึ้น!” 15 คน​ที่​ตาย​แล้ว​ก็​ลุก​ขึ้น​นั่ง และ​เริ่ม​พูด พระองค์​จึง​มอบ​เขา​คืน​ให้​มารดา

16 ทุกคน​เต็ม​ไป​ด้วย​ความยำเกรง และ​ยกย่อง​พระเจ้า โดย​กล่าว​ว่า “ผู้เผยพระวจนะ​ผู้ยิ่งใหญ่​ได้​ปรากฏ​ขึ้น​ท่ามกลาง​พวกเรา!” และ “พระเจ้า​ได้​มา​เยี่ยมเยียน​ประชาชน​ของ​พระองค์!” 17 ข่าว​เรื่อง​พระองค์​แพร่​ไป​ทั่ว​แคว้น​ยูเดีย​และ​บริเวณ​โดยรอบ​ทั้งหมด

18 สาวก​ของ​ยอห์น​เล่า​เรื่อง​ทั้งหมด​นี้​ให้​เขา​ฟัง 19 ยอห์น​จึง​เรียก​สาวก​สอง​คน​มา และ​ส่ง​พวกเขา​ไป​หา​พระเยซู เพื่อ​ถาม​ว่า “ท่าน​คือ​ผู้​ที่​จะ​มา หรือ​พวกเรา​ควร​มองหา​คน​อื่น?” 20 เมื่อ​ชาย​สอง​คน​นั้น​มา​ถึง​พระองค์ ก็​กล่าว​ว่า “ยอห์น​ผู้ทำพิธีบัพติศมา​ส่ง​พวกเรา​มา​ถาม​ท่าน​ว่า ‘ท่าน​คือ​ผู้​ที่​จะ​มา หรือ​พวกเรา​ควร​มองหา​คน​อื่น?’ ”

21 ใน​เวลา​นั้น พระองค์​รักษา​คน​จำนวน​มาก​จาก​โรค​ต่าง ๆ ความเจ็บป่วย​ร้ายแรง และ​วิญญาณ​ชั่ว และ​ทำ​ให้​คนตาบอด​จำนวน​มาก​มองเห็น 22 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “จง​กลับ​ไป​บอก​ยอห์น​ถึง​สิ่ง​ที่​พวกท่าน​ได้​เห็น​และ​ได้ยิน คือ คนตาบอด​มองเห็น คนง่อย​เดิน​ได้ คน​เป็น​โรคเรื้อน​ได้​รับ​การ​ชำระ​ให้​สะอาด คนหูหนวก​ได้ยิน คนตาย​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย และ​มี​การ​ประกาศ​ข่าวดี​แก่​คนยากจน 23 คน​ที่​ไม่​สะดุด​เพราะ​เรา​เป็นสุข”

24 เมื่อ​ผู้ส่งสาร​ของ​ยอห์น​จาก​ไป​แล้ว พระองค์​เริ่ม​กล่าว​กับ​ฝูงชน​ถึง​ยอห์น​ว่า “พวกท่าน​ออก​ไป​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​เพื่อ​ดู​อะไร? ต้นอ้อ​ที่​ลม​พัด​ไหว​หรือ? 25 แล้ว​พวกท่าน​ออก​ไป​ดู​อะไร? คน​ที่​สวม​เสื้อผ้า​เนื้อนุ่ม​หรือ? คน​ที่​แต่งกาย​หรูหรา​และ​ใช้​ชีวิต​สุขสบาย​นั้น​อยู่​ใน​วัง​ของ​กษัตริย์ 26 แล้ว​พวกท่าน​ออก​ไป​ดู​อะไร? ผู้เผยพระวจนะ​หรือ? ใช่ เรา​บอก​พวกท่าน และ​เขา​ยิ่ง​กว่า​ผู้เผยพระวจนะ​เสียอีก 27 เขา​คือ​ผู้​ที่​มี​ข้อความ​เขียน​ไว้​ว่า

‘เรา​ส่ง​ผู้ส่งสาร​ของ​เรา​ไป​ต่อหน้า​ท่าน

เขา​จะ​เตรียม​ทาง​ของ​ท่าน​ไว้​ข้างหน้า​ท่าน’✡

28 “เรา​บอก​พวกท่าน ใน​บรรดา​คน​ที่​เกิด​จาก​ผู้หญิง ไม่​มี​ผู้เผยพระวจนะ​คน​ใด​ยิ่งใหญ่​กว่า​ยอห์น​ผู้ทำพิธีบัพติศมา แต่​ผู้​ที่​เล็กน้อย​ที่สุด​ใน​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ก็​ยัง​ยิ่งใหญ่​กว่า​เขา”

29 เมื่อ​ประชาชน​ทั้งหมด​และ​พวก​คนเก็บภาษี​ได้ยิน​เช่นนี้ พวกเขา​ยอมรับ​ว่า​พระเจ้า​ยุติธรรม เพราะ​พวกเขา​ได้​รับ​บัพติศมา​ด้วย​บัพติศมา​ของ​ยอห์น 30 แต่​พวก​ฟาริสี​และ​พวก​ผู้เชี่ยวชาญ​ธรรมบัญญัติ​ปฏิเสธ​แผนการ​ของ​พระเจ้า​สำหรับ​ตน เพราะ​พวกเขา​ไม่​ยอม​รับ​บัพติศมา​จาก​ยอห์น

31 †“ถ้า​อย่างนั้น เรา​จะ​เปรียบ​คน​ใน​ยุค​นี้​กับ​อะไร? พวกเขา​เหมือน​อะไร? 32 พวกเขา​เหมือน​เด็ก ๆ ที่​นั่ง​อยู่​ใน​ตลาด และ​ร้อง​เรียก​หา​กัน​ว่า ‘พวกเรา​เป่าปี่​ให้​พวกท่าน แต่​พวกท่าน​ไม่​เต้น พวกเรา​ร้องเพลง​ไว้ทุกข์ แต่​พวกท่าน​ไม่​ร้องไห้’ 33 เพราะ​ยอห์น​ผู้ทำพิธีบัพติศมา​มา โดย​ไม่​กิน​ขนมปัง​และ​ไม่​ดื่ม​เหล้าองุ่น พวกท่าน​ก็​พูด​ว่า ‘เขา​มี​ปีศาจ’ 34 บุตรมนุษย์​มา ทั้ง​กิน​และ​ดื่ม พวกท่าน​ก็​พูด​ว่า ‘คน​นี้​เป็น​คน​ตะกละ​และ​คน​ขี้เมา เป็น​เพื่อน​ของ​คนเก็บภาษี​และ​คนบาป!’ 35 แต่​ปัญญา​ได้​รับ​การ​พิสูจน์​ว่า​ถูกต้อง​โดย​ลูก​ทุกคน​ของ​นาง”

36 ฟาริสี​คน​หนึ่ง​เชิญ​พระองค์​ไป​รับประทาน​อาหาร​ด้วย พระองค์​จึง​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​ฟาริสี​คน​นั้น และ​เอนกาย​ที่​โต๊ะอาหาร 37 มี​หญิง​คน​หนึ่ง​ใน​เมือง​นั้น​ซึ่ง​เป็น​คนบาป เมื่อ​นาง​รู้​ว่า​พระองค์​กำลัง​เอนกาย​รับประทาน​อาหาร​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​ฟาริสี นาง​ก็​นำ​ขวด​หิน​อะลาบาสเตอร์​บรรจุ​น้ำมันหอม​มา 38 นาง​ยืน​ร้องไห้​อยู่​ข้างหลัง​ใกล้​เท้า​ของ​พระองค์ จน​น้ำตา​ไหล​รด​เท้า​ของ​พระองค์ แล้ว​ใช้​ผม​ของ​ตน​เช็ด จูบ​เท้า​ของ​พระองค์ และ​ชโลม​ด้วย​น้ำมันหอม 39 เมื่อ​ฟาริสี​ที่​เชิญ​พระองค์​มา​เห็น​ดังนั้น ก็​คิด​ใน​ใจ​ว่า “ถ้า​คน​นี้​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ เขา​คง​รู้​ว่า​หญิง​ที่​แตะ​ต้อง​เขา​เป็น​ใคร และ​เป็น​หญิง​เช่น​ไร คือ​เป็น​คนบาป”

40 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “ซีโมน เรา​มี​เรื่อง​จะ​บอก​ท่าน”

เขา​ตอบ​ว่า “อาจารย์ เชิญ​พูด​เถิด”

41 “เจ้าหนี้​คน​หนึ่ง​มี​ลูกหนี้​สอง​คน คน​หนึ่ง​เป็น​หนี้​ห้าร้อย​เดนาริอุส อีก​คน​หนึ่ง​ห้าสิบ 42 เมื่อ​ทั้งสอง​ไม่​มี​เงิน​ใช้หนี้ เจ้าหนี้​ก็​ยกหนี้​ให้​ทั้งคู่ เพราะ​ฉะนั้น ใน​สอง​คน​นี้ ใคร​จะ​รัก​เจ้าหนี้​มาก​กว่า?”

43 ซีโมน​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​คิด​ว่า คน​ที่​เขา​ยกหนี้​ให้​มาก​กว่า”

พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ท่าน​ตัดสิน​ถูกต้อง” 44 แล้ว​พระองค์​หัน​ไป​ทาง​หญิง​นั้น และ​กล่าว​กับ​ซีโมน​ว่า “ท่าน​เห็น​หญิง​คน​นี้​ไหม? เรา​เข้า​มา​ใน​บ้าน​ของ​ท่าน ท่าน​ไม่​ได้​ให้​น้ำ​ล้าง​เท้า​เรา แต่​นาง​ทำ​ให้​เท้า​ของ​เรา​เปียก​ด้วย​น้ำตา และ​เช็ด​ด้วย​ผม​ของ​นาง 45 ท่าน​ไม่​ได้​จูบ​ต้อนรับ​เรา แต่​ตั้งแต่​เรา​เข้า​มา นาง​ไม่​หยุด​จูบ​เท้า​ของ​เรา 46 ท่าน​ไม่​ได้​ชโลม​ศีรษะ​ของ​เรา​ด้วย​น้ำมัน แต่​นาง​ชโลม​เท้า​ของ​เรา​ด้วย​น้ำมันหอม 47 เพราะ​ฉะนั้น เรา​บอก​ท่าน บาป​มากมาย​ของ​นาง​ได้​รับ​การ​ยกโทษ เพราะ​นาง​รัก​มาก แต่​คน​ที่​ได้​รับ​การ​ยกโทษ​น้อย ก็​รัก​น้อย” 48 พระองค์​กล่าว​กับ​หญิง​นั้น​ว่า “บาป​ของ​ท่าน​ได้​รับ​การ​ยกโทษ​แล้ว”

49 คน​ที่​ร่วม​โต๊ะ​กับ​พระองค์​เริ่ม​พูด​กัน​ใน​ใจ​ว่า “คน​นี้​เป็น​ใคร ถึง​กับ​ยกโทษ​บาป​ได้?”

50 พระองค์​กล่าว​กับ​หญิง​นั้น​ว่า “ความเชื่อ​ของ​ท่าน​ช่วย​ท่าน​ให้​รอด​แล้ว จง​ไป​อย่าง​สงบ”

8

1 ไม่​นาน​หลัง​จาก​นั้น พระองค์​เดินทาง​ไป​ตาม​เมือง​และ​หมู่บ้าน​ต่าง ๆ ประกาศ​และ​บอก​ข่าวดี​เรื่อง​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า คน​ทั้ง​สิบสอง​อยู่​กับ​พระองค์ 2 รวม​ทั้ง​หญิง​บาง​คน​ที่​เคย​ได้​รับ​การ​รักษา​จาก​วิญญาณ​ชั่ว​และ​โรค​ต่าง ๆ คือ มารีย์​ที่​เรียก​ว่า​ชาวมักดาลา ซึ่ง​เคย​มี​ปีศาจ​เจ็ด​ตน​ออก​จาก​นาง 3 โยอันนา ภรรยา​ของ​คูซา ผู้ดูแล​กิจการ​ของ​เฮโรด สุสันนา และ​หญิง​อีก​หลาย​คน ซึ่ง​คอย​ปรนนิบัติ​พวกเขา* ด้วย​ทรัพย์สิน​ของ​ตน 4 เมื่อ​ฝูงชน​กลุ่ม​ใหญ่​มา​รวมตัว​กัน และ​ผู้คน​จาก​ทุก​เมือง​กำลัง​มา​หา​พระองค์ พระองค์​จึง​เล่า​อุปมา​ว่า 5 “คน​หว่าน​คน​หนึ่ง​ออก​ไป​หว่าน​เมล็ด ขณะ​ที่​เขา​หว่าน เมล็ด​บางส่วน​ตก​ริม​ทาง ถูก​เหยียบย่ำ และ​นก​ใน​ท้องฟ้า​กิน​เสีย 6 บางส่วน​ตก​บน​หิน เมื่อ​งอก​ขึ้น​ก็​เหี่ยว​แห้ง เพราะ​ไม่​มี​ความชื้น 7 บางส่วน​ตก​ท่ามกลาง​ต้นหนาม ต้นหนาม​ก็​งอก​ขึ้น​พร้อม​กัน​และ​รัด​มัน​ไว้ 8 บางส่วน​ตก​บน​ดินดี งอก​ขึ้น และ​เกิดผล​ร้อยเท่า” เมื่อ​กล่าว​เช่นนี้​แล้ว พระองค์​ร้อง​ว่า “ใคร​มี​หู​ที่​จะ​ฟัง ก็​จง​ฟัง!”

9 สาวก​ของ​พระองค์​ถาม​ว่า “อุปมา​นี้​หมายความ​ว่า​อย่างไร?”

10 พระองค์​กล่าว​ว่า “พวกท่าน​ได้​รับ​ความรู้​เรื่อง​ความลับ​ของ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า แต่​สำหรับ​คน​อื่น​จะ​กล่าว​เป็น​อุปมา เพื่อ​ว่า ‘เมื่อ​มอง พวกเขา​จะ​ไม่​เห็น และ​เมื่อ​ฟัง พวกเขา​จะ​ไม่​เข้าใจ’✡

11 “อุปมา​นี้​หมายถึง​ดังนี้ เมล็ด​คือ​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า 12 เมล็ด​ที่​อยู่​ริม​ทาง หมายถึง​คน​ที่​ได้ยิน แล้ว​มาร​ก็​มา​เอา​พระวจนะ​ไป​จาก​ใจ​ของ​พวกเขา เพื่อ​ไม่​ให้​พวกเขา​เชื่อ​และ​ได้​รับ​ความรอด 13 เมล็ด​บน​หิน หมายถึง​คน​ที่​เมื่อ​ได้ยิน​พระวจนะ ก็​รับ​ไว้​ด้วย​ความยินดี แต่​คน​เหล่านี้​ไม่​มี​ราก พวกเขา​เชื่อ​อยู่​ชั่ว​ระยะ​หนึ่ง และ​ใน​เวลา​ที่​ถูก​ทดลอง ก็​ถอยห่าง​ไป 14 เมล็ด​ที่​ตก​ท่ามกลาง​ต้นหนาม หมายถึง​คน​ที่​ได้ยิน แต่​เมื่อ​ดำเนิน​ชีวิต​ต่อ​ไป พวกเขา​ถูก​ความกังวล ความร่ำรวย และ​ความสุข​เพลิดเพลิน​ของ​ชีวิต​รัด​ไว้ ผล​จึง​ไม่​เจริญ​จน​เต็มที่ 15 ส่วน​เมล็ด​ใน​ดินดี หมายถึง​คน​ที่​ได้ยิน​พระวจนะ​ด้วย​ใจ​ที่​ซื่อตรง​และ​ดี ยึด​พระวจนะ​ไว้​มั่น และ​เกิดผล​ด้วย​ความอดทน

16 “ไม่​มี​ใคร​จุด​ตะเกียง​แล้ว​เอา​ภาชนะ​ครอบ หรือ​วาง​ไว้​ใต้​เตียง แต่​เขา​จะ​วาง​ไว้​บน​เชิงตะเกียง เพื่อ​คน​ที่​เข้า​มา​จะ​เห็น​แสงสว่าง 17 เพราะ​ไม่​มี​สิ่ง​ใด​ที่​ซ่อน​ไว้​แล้ว​จะ​ไม่​ถูก​เปิดเผย และ​ไม่​มี​สิ่ง​ลับ​ใด​ที่​จะ​ไม่​เป็น​ที่​รู้​และ​ปรากฏ​ออก​มา 18 เพราะ​ฉะนั้น จง​ระวัง​ว่า​พวกท่าน​ฟัง​อย่างไร เพราะ​คน​ที่​มี จะ​ได้​รับ​เพิ่ม ส่วน​คน​ที่​ไม่​มี แม้​สิ่ง​ที่​เขา​คิด​ว่า​ตน​มี ก็​จะ​ถูก​เอา​ไป​จาก​เขา”

19 มารดา​และ​พี่น้อง​ของ​พระองค์​มา​หา​พระองค์ แต่​เข้า​ไป​ใกล้​พระองค์​ไม่ได้​เพราะ​ฝูงชน 20 มี​คน​บอก​พระองค์​ว่า “มารดา​และ​พี่น้อง​ของ​ท่าน​ยืน​อยู่​ข้างนอก อยาก​พบ​ท่าน”

21 แต่​พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “มารดา​และ​พี่น้อง​ของ​เรา คือ​คน​เหล่านี้​ที่​ฟัง​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า​และ​ทำ​ตาม”

22 วัน​หนึ่ง พระองค์​ลง​เรือ​พร้อม​กับ​สาวก และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกเรา​ข้าม​ไป​อีก​ฝั่ง​ของ​ทะเลสาบ​กัน​เถิด” พวกเขา​จึง​ออก​เรือ 23 ขณะ​ที่​กำลัง​แล่น​เรือ พระองค์​หลับ​ไป แล้ว​เกิด​พายุลม​แรง​พัด​ลง​มา​บน​ทะเลสาบ น้ำ​ทะลัก​เข้า​เรือ​จน​เรือ​ตก​อยู่​ใน​อันตราย 24 พวกเขา​เข้า​มา​ปลุก​พระองค์​และ​พูด​ว่า “อาจารย์ อาจารย์ พวกเรา​กำลัง​จะ​ตาย!” พระองค์​ตื่น​ขึ้น และ​ตำหนิ​ลม​กับ​คลื่น​ที่​กำลัง​โหม​กระหน่ำ แล้ว​มัน​ก็​สงบ​ลง และ​เกิด​ความ​สงบนิ่ง✡ 25 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ความเชื่อ​ของ​พวกท่าน​อยู่​ที่​ไหน?” พวกเขา​ทั้ง​กลัว​และ​ประหลาดใจ จึง​พูด​กัน​ว่า “คน​นี้​เป็น​ใคร​กัน ถึง​กับ​สั่ง​ลม​และ​น้ำ และ​มัน​ก็​เชื่อฟัง​เขา?”

26 แล้ว​พวกเขา​แล่น​เรือ​มา​ถึง​ดินแดน​ของ​ชาว​กาดารา ซึ่ง​อยู่​ตรงข้าม​แคว้น​กาลิลี 27 เมื่อ​พระเยซู​ขึ้น​ฝั่ง มี​ชาย​คน​หนึ่ง​จาก​เมือง​นั้น ซึ่ง​มี​ปีศาจ​อยู่​ใน​ตัว​มา​นาน​แล้ว มา​พบ​พระองค์ เขา​ไม่​สวม​เสื้อผ้า และ​ไม่​ได้​อยู่​ใน​บ้าน แต่​อยู่​ตาม​อุโมงค์ฝังศพ 28 เมื่อ​เห็น​พระเยซู เขา​ก็​ร้อง​เสียงดัง ทรุด​ตัว​ลง​ต่อหน้า​พระองค์ และ​ตะโกน​ว่า “พระเยซู พระบุตร​ของ​พระเจ้า​องค์ผู้สูงสุด ท่าน​มา​ยุ่ง​อะไร​กับ​ข้า? ข้า​ขอร้อง อย่า​ทรมาน​ข้า​เลย!” 29 เพราะ​พระเยซู​กำลัง​สั่ง​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​ให้​ออก​จาก​ชาย​คน​นั้น วิญญาณ​นั้น​เคย​เข้ายึด​เขา​หลาย​ครั้ง เขา​ถูก​คุมตัว​ไว้ และ​ถูก​ล่าม​ด้วย​โซ่​กับ​ตรวน แต่​เขา​ก็​หัก​เครื่องพันธนาการ และ​ปีศาจ​ขับ​เขา​ไป​ใน​ถิ่นทุรกันดาร

30 พระเยซู​ถาม​เขา​ว่า “ท่าน​ชื่อ​อะไร?”

เขา​ตอบ​ว่า “เลกิโอน” เพราะ​มี​ปีศาจ​จำนวน​มาก​เข้า​ไป​ใน​ตัว​เขา 31 พวก​มัน​วิงวอน​พระองค์​ไม่​ให้​สั่ง​พวก​มัน​ลง​ไป​ใน​เหวลึก

32 ที่​นั่น​มี​ฝูง​หมู​จำนวน​มาก​กำลัง​หากิน​อยู่​บน​ภูเขา พวก​ปีศาจ​จึง​วิงวอน​พระองค์​ให้​อนุญาต​พวก​มัน​เข้า​ไป​ใน​หมู​เหล่านั้น พระองค์​ก็​อนุญาต 33 พวก​ปีศาจ​ออก​จาก​ชาย​คน​นั้น และ​เข้า​ไป​ใน​หมู ฝูง​หมู​ก็​วิ่ง​พรวด​ลง​ตาม​ทางลาด​ชัน​สู่​ทะเลสาบ และ​จมน้ำ​ตาย

34 เมื่อ​คน​เลี้ยง​หมู​เห็น​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น ก็​หนี​ไป​บอก​เรื่อง​นี้​ใน​เมือง​และ​ตาม​ชนบท

35 ผู้คน​จึง​ออก​มา​ดู​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น พวกเขา​มา​หา​พระเยซู และ​พบ​ชาย​ที่​พวก​ปีศาจ​ออก​จาก​ตัว​แล้ว นั่ง​อยู่​ที่​เท้า​ของ​พระเยซู สวม​เสื้อผ้า และ​มี​สติ​เป็น​ปกติ พวกเขา​ก็​กลัว 36 คน​ที่​เห็น​เหตุการณ์​เล่า​ให้​พวกเขา​ฟัง​ว่า ชาย​ที่​เคย​ถูก​ปีศาจ​สิง​ได้​หายดี​อย่างไร 37 ประชาชน​ทั้งหมด​จาก​บริเวณ​โดยรอบ​ดินแดน​ของ​ชาว​กาดารา​ขอ​ให้​พระองค์​ไป​จาก​พวกเขา เพราะ​พวกเขา​หวาดกลัว​อย่าง​ยิ่ง พระองค์​จึง​ลง​เรือ​และ​กลับ​ไป 38 แต่​ชาย​ที่​พวก​ปีศาจ​ออก​จาก​ตัว​แล้ว​วิงวอน​ขอ​ไป​กับ​พระองค์ แต่​พระเยซู​ให้​เขา​กลับ​ไป โดย​กล่าว​ว่า 39 “จง​กลับ​ไป​บ้าน​ของ​ท่าน และ​เล่า​ว่า​พระเจ้า​ได้​ทำ​สิ่ง​ยิ่งใหญ่​อะไร​ให้​ท่าน​บ้าง” เขา​จึง​ไป และ​ประกาศ​ทั่ว​ทั้ง​เมือง​ว่า​พระเยซู​ได้​ทำ​สิ่ง​ยิ่งใหญ่​อะไร​ให้​เขา​บ้าง

40 เมื่อ​พระเยซู​กลับ​มา ฝูงชน​ก็​ต้อนรับ​พระองค์ เพราะ​ทุกคน​กำลัง​รอ​พระองค์​อยู่ 41 มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​ไยรัส​มา เขา​เป็น​หัวหน้า​ธรรมศาลา เขา​ทรุด​ลง​ที่​เท้า​ของ​พระเยซู และ​วิงวอน​ให้​พระองค์​มา​ที่​บ้าน​ของ​เขา 42 เพราะ​เขา​มี​บุตรสาว​คนเดียว† อายุ​ประมาณ​สิบสอง​ปี และ​นาง​กำลัง​จะ​ตาย ขณะ​ที่​พระองค์​กำลัง​ไป ฝูงชน​ก็​เบียดเสียด​พระองค์ 43 มี​หญิง​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​มี​อาการ​เลือดออก​เรื้อรัง​มา​สิบสอง​ปี นาง​ใช้​ทรัพย์สิน​ทั้งหมด​กับ​หมอ แต่​ไม่​มี​ใคร​รักษา​นาง​ให้​หาย​ได้ 44 นาง​เข้า​มา​ข้างหลัง​พระองค์ และ​แตะ​ชายเสื้อ‡ ของ​พระองค์ ทันใดนั้น เลือด​ที่​ไหล​ก็​หยุด

45 พระเยซู​ถาม​ว่า “ใคร​แตะ​เรา?”

เมื่อ​ทุกคน​ปฏิเสธ เปโตร​กับ​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​กล่าว​ว่า “อาจารย์ ฝูงชน​กำลัง​เบียด​และ​ชน​ท่าน แล้ว​ท่าน​ยัง​ถาม​ว่า ‘ใคร​แตะ​เรา?’”

46 แต่​พระเยซู​กล่าว​ว่า “มี​คน​แตะ​เรา เพราะ​เรา​รู้สึก​ว่า​พลัง​ได้​ออก​จาก​เรา” 47 เมื่อ​หญิง​นั้น​เห็น​ว่า​ตน​ซ่อน​ตัว​ไม่​ได้ ก็​เข้ามา​ด้วย​ตัวสั่น​เท​า และ​ทรุด​ลง​ต่อหน้า​พระองค์ นาง​บอก​ต่อหน้า​ประชาชน​ทั้งหมด​ว่า​เหตุใด​จึง​แตะ​พระองค์ และ​นาง​หาย​ทันที​อย่างไร 48 พระองค์​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “ลูกเอ๋ย จง​ชื่นใจ​เถิด ความเชื่อ​ของ​ท่าน​ทำ​ให้​ท่าน​หายดี​แล้ว จง​ไป​อย่าง​สงบ”

49 ขณะ​ที่​พระองค์​ยัง​กล่าว​อยู่ มี​คน​จาก​บ้าน​ของ​หัวหน้า​ธรรมศาลา​มา และ​บอก​เขา​ว่า “ลูกสาว​ของ​ท่าน​ตาย​แล้ว อย่า​รบกวน​อาจารย์​อีก​เลย”

50 แต่​เมื่อ​พระเยซู​ได้ยิน ก็​ตอบ​เขา​ว่า “อย่า​กลัว เพียง​เชื่อ​เท่านั้น แล้ว​นาง​จะ​หายดี”

51 เมื่อ​พระองค์​มา​ถึง​บ้าน ก็​ไม่​อนุญาต​ให้​ใคร​เข้า​ไป​ด้วย นอกจาก​เปโตร ยอห์น ยากอบ บิดา​ของ​เด็ก และ​มารดา​ของ​นาง 52 ทุกคน​กำลัง​ร้องไห้​และ​คร่ำครวญ​ถึง​นาง แต่​พระองค์​กล่าว​ว่า “อย่า​ร้องไห้ นาง​ไม่​ได้​ตาย แต่​กำลัง​หลับ​อยู่”

53 พวกเขา​หัวเราะเยาะ​พระองค์ เพราะ​รู้​ว่า​นาง​ตาย​แล้ว 54 แต่​พระองค์​ให้​ทุกคน​ออก​ไป แล้ว​จับ​มือ​นาง และ​เรียก​ว่า “เด็กเอ๋ย จง​ลุก​ขึ้น!” 55 วิญญาณ​ของ​นาง​ก็​กลับ​มา และ​นาง​ลุก​ขึ้น​ทันที พระองค์​สั่ง​ให้​เอา​อาหาร​มา​ให้​นาง​กิน 56 บิดามารดา​ของ​นาง​ต่าง​ประหลาดใจ แต่​พระองค์​กำชับ​พวกเขา​ไม่​ให้​บอก​ใคร​ถึง​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น

9

1 พระองค์​เรียก​สิบ​สอง​คน* มา​รวม​กัน และ​มอบ​พลัง​และ​สิทธิ​อำนาจ​แก่​พวกเขา​เหนือ​ปีศาจ​ทั้งปวง รวม​ทั้ง​ให้​รักษา​โรค​ต่าง ๆ ได้ 2 พระองค์​ส่ง​พวก​เขา​ออก​ไป​ประกาศ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​และ​รักษา​คน​เจ็บป่วย 3 พระองค์​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า “อย่า​เอา​อะไร​ติด​ตัว​ไป​ใน​การ​เดิน​ทาง ไม่​ว่า​จะ​เป็น​ไม้เท้า ถุง​ย่าม ขนมปัง หรือ​เงิน และ​แต่​ละ​คน​อย่า​มี​เสื้อ​สอง​ตัว 4 เมื่อ​พวก​ท่าน​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ใด ก็​จง​พัก​อยู่​ที่​นั่น​จน​กว่า​จะ​ออก​จาก​ที่​นั้น 5 ถ้า​มี​คน​ไม่​ต้อนรับ​พวก​ท่าน เมื่อ​ออก​จาก​เมือง​นั้น จง​สะบัด​แม้​แต่​ฝุ่น​จาก​เท้า​ของ​พวกท่าน​ไว้​เพื่อ​เป็น​พยาน​กล่าว​โทษ​พวกเขา”

6 พวก​เขา​จึง​ออก​เดิน​ทาง​ไป​ตาม​หมู่​บ้าน​ต่าง ๆ ประกาศ​ข่าว​ดี​และ​รักษา​คน​ให้​หาย​ทุก​แห่ง

7 เฮโรด​เจ้าแคว้น​ได้ยิน​เรื่อง​ทั้ง​หมด​ที่​พระองค์​ทำ และ​รู้สึก​สับสน​มาก เพราะ​บาง​คน​พูด​ว่า​ยอห์น​ฟื้นขึ้น​จาก​ความ​ตาย​แล้ว 8 บาง​คน​ว่า​เอลียาห์​ปรากฏ​ตัว และ​บาง​คน​ว่า​เหล่า​ผู้​เผยพระวจนะ​ใน​สมัย​ก่อน​คน​หนึ่ง​ฟื้นขึ้น​มา 9 เฮโรด​กล่าว​ว่า “ยอห์น​นั้น​เรา​เป็น​คน​ตัด​ศีรษะ แต่​คน​นี้​เป็น​ใคร​กัน​ที่​เรา​ได้ยิน​เรื่อง​เช่น​นี้?” แล้ว​เขา​ก็​พยายาม​หา​โอกาส​พบ​พระองค์

10 เมื่อ​พวก​อัครทูต​กลับ​มา ก็​เล่า​ทุกสิ่ง​ที่​พวกเขา​ทำ​ให้​พระองค์​ฟัง

พระองค์​พา​พวก​เขา​ออก​ไป​ตาม​ลำ​พัง​ยัง​บริเวณ​เปลี่ยว​ของ† เมือง​หนึ่ง​ชื่อ​เบธไซดา 11 แต่​ฝูงชน​รู้​เรื่อง​จึง​ตาม​พระองค์​ไป พระองค์​ต้อนรับ​พวก​เขา พูด​กับ​พวก​เขา​เรื่อง​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า และ​รักษา​คน​ที่​ต้อง​การ​การ​รักษา​ให้​หาย 12 เมื่อ​วัน​เริ่ม​คล้อย​ลง สิบ​สอง​คน​เข้า​มา​หา​พระองค์​และ​กล่าว​ว่า “ขอ​ส่ง​ฝูงชน​ไป​เถิด เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ได้​ไป​ตาม​หมู่​บ้าน​และ​ไร่นา​แถบ​นี้ หา​ที่​พัก​และ​หา​อาหาร เพราะ​ที่​นี่​เป็น​ที่​เปลี่ยว”

13 แต่​พระองค์​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า “พวก​ท่าน​จง​หา​อะไร​ให้​พวก​เขา​กิน​เถิด”

พวก​เขา​ตอบ​ว่า “พวก​เรา​มี​เพียง​ขนมปัง​ห้า​ก้อน​กับ​ปลา​สอง​ตัว เว้นแต่​ว่า​พวก​เรา​จะ​ไป​ซื้อ​อาหาร​ให้​คน​ทั้ง​หมด​นี้” 14 เพราะ​มี​ผู้​ชาย​อยู่​ประมาณ​ห้า​พัน​คน

พระองค์​กล่าว​กับ​สาวก​ของ​พระองค์​ว่า “จัด​ให้​พวก​เขา​นั่ง​เป็น​กลุ่ม ๆ กลุ่ม​ละ​ประมาณ​ห้า​สิบ​คน” 15 พวก​เขา​ก็​ทำ​เช่น​นั้น และ​จัด​ให้​ทุก​คน​นั่ง​ลง 16 พระองค์​รับ​ขนมปัง​ห้า​ก้อน​กับ​ปลา​สอง​ตัว​มา แหงน​หน้า​มอง​ท้อง​ฟ้า กล่าว​คำ​อวยพร​แก่​ขนมปัง​กับ​ปลา​เหล่า​นั้น แล้ว​หัก​ส่ง​ให้​สาวก​นำ​ไป​แจก​แก่​ฝูงชน 17 ทุก​คน​กิน​จน​อิ่ม และ​พวก​เขา​เก็บ​เศษ​อาหาร​ที่​เหลือ​ได้​สิบ​สอง​ตะกร้า

18 ขณะ​ที่​พระองค์​กำลัง​อธิษฐาน​ตาม​ลำ​พัง และ​มี​สาวก​อยู่​ใกล้ ๆ พระองค์​ถาม​พวก​เขา​ว่า “ฝูงชน​พูด​ว่า​เรา​เป็น​ใคร?”

19 พวก​เขา​ตอบ​ว่า “บาง​คน​ว่า ‘ยอห์น​ผู้​ทำ​พิธี​บัพติศมา’ บาง​คน​ว่า ‘เอลียาห์’ และ​บาง​คน​ว่า​เป็น​ผู้​เผยพระวจนะ​ใน​สมัย​ก่อน​คน​หนึ่ง​ที่​ฟื้นขึ้น​มา”

20 พระองค์​ถาม​พวก​เขา​ว่า “แล้ว​พวก​ท่าน​ล่ะ พูด​ว่า​เรา​เป็น​ใคร?”

เปโตร​ตอบ​ว่า “พระคริสต์​ของ​พระเจ้า”

21 แต่​พระองค์​กำชับ​และ​สั่ง​พวก​เขา​ไม่​ให้​บอก​เรื่อง​นี้​แก่​ใคร 22 โดย​กล่าว​ว่า “บุตร​มนุษย์​จะ​ต้อง​ทนทุกข์​หลาย​อย่าง ถูก​พวก​ผู้​ใหญ่ พวก​หัวหน้า​ปุโรหิต และ​พวก​อาลักษณ์​ปฏิเสธ ถูก​ฆ่า และ​ใน​วัน​ที่​สาม​จะ​ฟื้นขึ้น​จาก​ความ​ตาย”

23 พระองค์​กล่าว​กับ​ทุก​คน​ว่า “ถ้า​ใคร​ต้อง​การ​ตาม​เรา​มา ให้​คน​นั้น​ปฏิเสธ​ตน​เอง แบก​กางเขน​ของ​ตน‡ และ​ตาม​เรา​มา 24 เพราะ​ใคร​ก็​ตาม​ที่​ต้อง​การ​รักษา​ชีวิต​ของ​ตน​ไว้​จะ​สูญเสีย​ชีวิต แต่​ใคร​ก็​ตาม​ที่​สูญเสีย​ชีวิต​เพราะ​เห็น​แก่​เรา จะ​รักษา​ชีวิต​นั้น​ไว้​ได้ 25 คน​เรา​จะ​ได้​ประโยชน์​อะไร ถ้า​ได้​โลก​ทั้ง​โลก​มา แต่​กลับ​สูญเสีย​หรือ​ทำลาย​ตัว​เอง? 26 เพราะ​ใคร​ก็​ตาม​ที่​ละอาย​เพราะ​เรา​และ​คำ​ของ​เรา บุตร​มนุษย์​ก็​จะ​ละอาย​เพราะ​คน​นั้น เมื่อ​พระองค์​มา​ใน​พระสิริ​ของ​พระองค์เอง ใน​พระสิริ​ของ​พระบิดา และ​ของ​เหล่า​ทูตสวรรค์​บริสุทธิ์ 27 แต่​เรา​บอก​ความ​จริง​แก่​พวก​ท่าน​ว่า มี​บาง​คน​ที่​ยืน​อยู่​ที่​นี่​ซึ่ง​จะ​ไม่​ลิ้มรส​ความ​ตาย​จน​กว่า​จะ​ได้​เห็น​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า”

28 ประมาณ​แปด​วัน​หลัง​จาก​กล่าว​เรื่อง​เหล่า​นี้ พระองค์​พา​เปโตร ยอห์น และ​ยากอบ​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​เพื่อ​อธิษฐาน 29 ขณะ​ที่​พระองค์​กำลัง​อธิษฐาน ลักษณะ​ใบหน้า​ของ​พระองค์​ก็​เปลี่ยน​ไป และ​เสื้อ​ผ้า​ของ​พระองค์​กลาย​เป็น​สีขาว​ส่อง​ประกาย​เจิดจ้า 30 แล้ว​มี​ชาย​สอง​คน​กำลัง​สนทนา​กับ​พระองค์ คือ​โมเสส​กับ​เอลียาห์ 31 ทั้ง​สอง​ปรากฏ​ด้วย​พระสิริ และ​พูด​ถึง​การ​จาก​ไป​ของ​พระองค์§ ซึ่ง​พระองค์​กำลัง​จะ​ทำ​ให้​สำเร็จ​ที่​กรุง​เยรูซาเล็ม

32 เปโตร​กับ​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​ง่วง​จัด แต่​เมื่อ​ตื่น​เต็ม​ที่​แล้ว พวก​เขา​เห็น​พระสิริ​ของ​พระองค์​และ​ชาย​สอง​คน​ที่​ยืน​อยู่​กับ​พระองค์ 33 ขณะ​ที่​ชาย​ทั้ง​สอง​กำลัง​จาก​พระองค์​ไป เปโตร​กล่าว​กับ​พระเยซู​ว่า “อาจารย์ ดี​จริง ๆ ที่​พวก​เรา​อยู่​ที่​นี่ ให้​พวก​เรา​สร้าง​เพิง​สาม​หลัง หลัง​หนึ่ง​สำหรับ​ท่าน หลัง​หนึ่ง​สำหรับ​โมเสส และ​อีก​หลัง​หนึ่ง​สำหรับ​เอลียาห์” เขา​พูด​โดย​ไม่​รู้​ว่า​ตน​กำลัง​พูด​อะไร

34 ขณะ​ที่​เขา​กำลัง​พูด​อยู่​นั้น มี​เมฆ​ก้อน​หนึ่ง​มา​ปกคลุม​พวก​เขา และ​เมื่อ​พวก​เขา​เข้า​ไป​ใน​เมฆ​ก็​เกิด​ความ​กลัว 35 มี​เสียง​ดัง​ออก​มา​จาก​เมฆ​ว่า “ผู้​นี้​คือ​บุตร​ที่​รัก​ของ​เรา จง​ฟัง​เขา!” 36 เมื่อ​เสียง​นั้น​เงียบ​ลง ก็​พบ​ว่า​พระเยซู​อยู่​เพียง​ผู้​เดียว พวกเขา​ยังคง​เงียบ และ​ใน​เวลา​นั้น​ไม่​ได้​บอก​ใคร​ถึง​สิ่ง​ที่​พวก​เขา​เห็น

37 วันรุ่งขึ้น เมื่อ​พวก​เขา​ลง​มา​จาก​ภูเขา ฝูงชน​จำนวน​มาก​ก็​มา​พบ​พระองค์ 38 ชาย​คน​หนึ่ง​จาก​ฝูงชน​ร้อง​ขึ้น​ว่า “อาจารย์ ข้าพเจ้า​ขอ​ร้อง​ท่าน โปรด​ดู​บุตร​ชาย​ของ​ข้าพเจ้า​ด้วย เพราะ​เขา​เป็น​บุตร​คน​เดียว* ของ​ข้าพเจ้า 39 มี​วิญญาณ​หนึ่ง​เข้า​สิง​เขา แล้ว​เขา​ก็​ร้อง​ขึ้น​ทันที วิญญาณ​นั้น​ทำ​ให้​เขา​ชัก​จน​มี​ฟอง​ออก​จาก​ปาก และ​แทบ​ไม่​ยอม​ออก​จาก​เขา ทั้ง​ยัง​ทำ​ร้าย​เขา​อย่าง​หนัก 40 ข้าพเจ้า​ขอ​ให้​สาวก​ของ​ท่าน​ขับ​มัน​ออก แต่​พวก​เขา​ทำ​ไม่​ได้”

41 พระเยซู​ตอบ​ว่า “คน​ยุค​ที่​ไร้​ความเชื่อ​และ​บิดเบือน​เอ๋ย เรา​จะ​ต้อง​อยู่​กับ​พวก​ท่าน​และ​อดทน​ต่อ​พวก​ท่าน​อีก​นาน​เท่าไร? พา​บุตร​ของ​ท่าน​มา​ที่​นี่​เถิด”

42 ขณะ​ที่​เด็ก​กำลัง​เข้า​มา ปีศาจ​ก็​เหวี่ยง​เขา​ลง​กับ​พื้น​และ​ทำ​ให้​ชัก​อย่าง​รุนแรง แต่​พระเยซู​ตำหนิ​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์ รักษา​เด็ก​ให้​หาย และ​ส่ง​คืน​ให้​บิดา​ของ​เขา 43 ทุก​คน​ต่าง​ประหลาดใจ​ใน​ความ​ยิ่ง​ใหญ่​ของ​พระเจ้า

แต่​ขณะ​ที่​ทุก​คน​กำลัง​อัศจรรย์​ใจ​ใน​สิ่ง​ทั้งปวง​ที่​พระเยซู​ทำ พระองค์​กล่าว​กับ​สาวก​ว่า 44 “จง​ให้​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​ซึม​เข้า​ไป​ใน​หู​ของ​พวก​ท่าน เพราะ​บุตร​มนุษย์​กำลัง​จะ​ถูก​มอบ​ไว้​ใน​มือ​ของ​มนุษย์” 45 แต่​พวก​เขา​ไม่​เข้า​ใจ​คำ​กล่าว​นี้ ความ​หมาย​นั้น​ถูก​ซ่อน​ไว้​จาก​พวก​เขา เพื่อ​ไม่​ให้​พวก​เขา​เข้า​ใจ และ​พวก​เขา​ก็​กลัว​ที่​จะ​ถาม​พระองค์​เกี่ยว​กับ​คำ​กล่าว​นี้

46 แล้ว​พวกเขา​ก็​โต้เถียง​กัน​ว่า ใคร​ใน​หมู่​พวก​เขา​เป็น​ใหญ่​ที่​สุด 47 พระเยซู​ทราบ​ความ​คิด​ใน​ใจ​ของ​พวก​เขา จึง​พา​เด็ก​เล็ก​คน​หนึ่ง​มา​ยืน​ข้าง​พระองค์ 48 แล้ว​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า “ใคร​ก็​ตาม​ที่​ต้อนรับ​เด็ก​เล็ก​คน​นี้​ใน​นาม​ของ​เรา ก็​ต้อนรับ​เรา และ​ใคร​ก็​ตาม​ที่​ต้อนรับ​เรา ก็​ต้อนรับ​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา เพราะ​ผู้​ที่​เล็ก​น้อย​ที่​สุด​ใน​หมู่​พวก​ท่าน​ทุก​คน ผู้​นั้น​จะ​เป็น​ใหญ่”

49 ยอห์น​ตอบ​ว่า “อาจารย์ พวก​เรา​เห็น​คน​หนึ่ง​ขับ​ปีศาจ​ใน​นาม​ของ​ท่าน และ​พวก​เรา​ห้าม​เขา เพราะ​เขา​ไม่ได้​ติดตาม​ร่วม​กับ​พวกเรา”

50 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “อย่า​ห้าม​เขา​เลย เพราะ​คน​ที่​ไม่​ต่อต้าน​พวก​เรา​ก็​อยู่​ฝ่าย​พวก​เรา”

51 เมื่อ​ใกล้​ถึง​วัน​ที่​พระองค์​จะ​ถูก​รับ​ขึ้น​ไป พระองค์​ก็​มุ่งหน้า​อย่าง​แน่วแน่​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม 52 และ​ส่ง​ผู้ส่งสาร​ล่วง​หน้า​ไป พวก​เขา​เข้า​ไป​ใน​หมู่​บ้าน​แห่ง​หนึ่ง​ของ​ชาว​สะมาเรีย​เพื่อ​เตรียม​การ​ต้อนรับ​พระองค์ 53 แต่​คน​ใน​หมู่​บ้าน​ไม่​ต้อนรับ​พระองค์ เพราะ​พระองค์​กำลัง​มุ่งหน้า​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม 54 เมื่อ​ยากอบ​กับ​ยอห์น​สาวก​ของ​พระองค์​เห็น​เช่น​นั้น ก็​กล่าว​ว่า “องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า ท่าน​ต้อง​การ​ให้​พวก​เรา​สั่ง​ไฟ​จาก​ท้อง​ฟ้า​ลง​มา​เผา​ผลาญ​พวก​เขา​เหมือน​ที่​เอลียาห์​ทำ​หรือ?”

55 แต่​พระองค์​หัน​มา​ตำหนิ​พวก​เขา​ว่า “พวก​ท่าน​ไม่​รู้​ว่า​พวก​ท่าน​มี​จิต​วิญญาณ​แบบ​ใด 56 เพราะ​บุตร​มนุษย์​ไม่​ได้​มา​เพื่อ​ทำลาย​ชีวิต​ของ​มนุษย์ แต่​มา​เพื่อ​ช่วย​พวก​เขา​ให้​รอด”

แล้ว​พวก​เขา​ก็​ไป​ยัง​หมู่​บ้าน​อื่น 57 ขณะ​ที่​พวก​เขา​กำลัง​เดิน​ไป​ตาม​ทาง มี​ชาย​คน​หนึ่ง​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า ข้าพเจ้า​จะ​ติด​ตาม​ท่าน​ไป​ทุก​แห่ง​ที่​ท่าน​ไป”

58 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “สุนัข​จิ้งจอก​ยัง​มี​โพรง และ​นก​ใน​ท้อง​ฟ้า​ยัง​มี​รัง แต่​บุตรมนุษย์​ไม่มี​ที่​สำหรับ​วาง​ศีรษะ”

59 พระองค์​กล่าว​กับ​อีก​คน​หนึ่ง​ว่า “จง​ตาม​เรา​มา!”

แต่​คน​นั้น​ตอบ​ว่า “องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า ขอ​อนุญาต​ให้​ข้าพเจ้า​ไป​ฝังศพ​บิดา​ก่อน”

60 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ปล่อย​ให้​คน​ตาย​ฝัง​คน​ตาย​ของ​พวก​เขา​เอง​เถิด ส่วน​ท่าน​จง​ไป​ประกาศ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า”

61 อีก​คน​หนึ่ง​กล่าว​ว่า “องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า ข้าพเจ้า​จะ​ติด​ตาม​ท่าน แต่​ขอ​อนุญาต​ให้​ข้าพเจ้า​ไป​ลา​คน​ที่​บ้าน​ก่อน”

62 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ไม่​มี​ใคร​ที่​เอา​มือ​จับ​คันไถ​แล้ว​หัน​กลับ​ไป​มอง​ข้าง​หลัง จะ​เหมาะ​สมกับ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า”

10

1 หลัง​จาก​นั้น องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​แต่งตั้ง​อีก​เจ็ด​สิบ​คน และ​ส่ง​พวกเขา​ออก​ไป​เป็น​คู่ ๆ ก่อน​พระองค์* ไป​ยัง​ทุก​เมือง​และ​ทุก​แห่ง​ที่​พระองค์​กำลัง​จะ​ไป 2 แล้ว​พระองค์​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า “ข้าว​ที่​จะ​เก็บ​เกี่ยว​นั้น​มี​มาก แต่​คน​งาน​มี​น้อย เพราะ​ฉะนั้น​จง​อธิษฐาน​ต่อ​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​แห่ง​การ​เก็บ​เกี่ยว ขอ​ให้​พระองค์​ส่ง​คน​งาน​ออก​ไป​เก็บ​เกี่ยว​ของ​พระองค์ 3 จง​ไป​เถิด เรา​กำลัง​ส่ง​พวก​ท่าน​ออก​ไป​เหมือน​ลูก​แกะ​ท่ามกลาง​ฝูง​หมาป่า 4 อย่า​เอา​ถุง​เงิน ถุง​ย่าม หรือ​รองเท้าแตะ​ไป และ​อย่า​ทักทาย​ใคร​ตาม​ทาง 5 เมื่อ​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ใด จง​พูด​ก่อน​ว่า ‘ขอ​สันติสุข​มี​แก่​บ้าน​นี้’ 6 ถ้า​ที่​นั่น​มี​บุตร​แห่ง​สันติสุข สันติสุข​ของ​พวก​ท่าน​จะ​อยู่​กับ​เขา แต่​ถ้า​ไม่​มี สันติสุข​นั้น​จะ​กลับ​มา​หา​พวก​ท่าน 7 จง​พัก​อยู่​ใน​บ้าน​นั้น กิน​และ​ดื่ม​สิ่ง​ที่​พวก​เขา​จัด​ให้ เพราะ​คน​งาน​สมควร​ได้​รับ​ค่าจ้าง​ของ​ตน อย่า​ย้าย​จาก​บ้าน​หนึ่ง​ไป​อีก​บ้าน​หนึ่ง 8 เมื่อ​พวกท่าน​เข้า​ไป​ใน​เมือง​ใด​ที่​ต้อนรับ​พวกท่าน ก็​จง​กิน​สิ่ง​ที่​เขา​จัด​ให้ 9 รักษา​คน​เจ็บป่วย​ที่​นั่น​ให้​หาย และ​บอก​พวก​เขา​ว่า ‘อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​เข้า​มา​ใกล้​พวก​ท่าน​แล้ว’ 10 แต่​เมื่อ​พวกท่าน​เข้า​ไป​ใน​เมือง​ใด​ที่​ไม่​ต้อนรับ​พวกท่าน จง​ออก​ไป​ตาม​ถนน​ของ​เมือง​นั้น​และ​กล่าว​ว่า 11 ‘แม้​แต่​ฝุ่น​จาก​เมือง​ของ​พวก​ท่าน​ที่​ติด​เท้า​พวก​เรา พวกเรา​ก็​ปัด​ทิ้ง​ไว้​เพื่อ​กล่าว​โทษ​พวกท่าน แต่​จง​รู้​ไว้​ว่า​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​เข้า​มา​ใกล้​แล้ว’ 12 เรา​บอก​พวก​ท่าน​ว่า ใน​วัน​นั้น โสโดม​จะ​รับ​โทษ​เบา​กว่า​เมือง​นั้น”

13 “วิบัติ​แก่​เจ้า โคราซิน! วิบัติ​แก่​เจ้า เบธไซดา! เพราะ​ถ้า​การ​อัศจรรย์​อัน​ทรง​ฤทธิ์​ที่​เกิด​ขึ้น​ใน​พวก​เจ้า​ได้​เกิด​ขึ้น​ใน​เมือง​ไทระ​และ​ไซดอน คน​ใน​เมือง​เหล่า​นั้น​คง​กลับ​ใจ​มา​นาน​แล้ว โดย​นั่ง​สวม​ผ้า​กระสอบ​และ​อยู่​ใน​กอง​ขี้เถ้า 14 แต่​ใน​วัน​พิพากษา เมือง​ไทระ​และ​ไซดอน​จะ​รับ​โทษ​เบา​กว่า​พวก​เจ้า 15 ส่วน​เจ้า คาเปอรนาอุม ผู้​ถูก​ยก​ขึ้น​ถึง​สวรรค์ เจ้า​จะ​ถูก​นำ​ลง​ไป​ถึง​ฮาเดส † 16 ใคร​ฟัง​พวก​ท่าน​ก็​ฟัง​เรา ใคร​ปฏิเสธ​พวก​ท่าน​ก็​ปฏิเสธ​เรา และ​ใคร​ปฏิเสธ​เรา​ก็​ปฏิเสธ​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา”

17 เจ็ด​สิบ​คน​นั้น​กลับ​มา​ด้วย​ความ​ยินดี กล่าว​ว่า “องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า แม้​แต่​พวก​ปีศาจ​ก็​ยอม​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​พวก​เรา​เมื่อ​พวก​เรา​ใช้​ชื่อ​ของ​ท่าน!”

18 พระองค์​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า “เรา​เห็น​ซาตาน​ตก​จาก​สวรรค์​เหมือน​ฟ้า​แลบ 19 เรา​ให้​อำนาจ​แก่​พวก​ท่าน​ที่​จะ​เหยียบ​งู​และ​แมง​ป่อง และ​มี​อำนาจ​เหนือ​กำลัง​ทั้งสิ้น​ของ​ศัตรู จะ​ไม่​มี​สิ่ง​ใด​ทำ​อันตราย​พวก​ท่าน​ได้​เลย 20 ถึง​อย่าง​นั้น อย่า​ยินดี​เพียง​เพราะ​วิญญาณ​ทั้ง​หลาย​ยอม​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​พวก​ท่าน แต่​จง​ยินดี​ที่​ชื่อ​ของ​พวก​ท่าน​ถูก​จารึก​ไว้​ใน​สวรรค์”

21 ใน​เวลา​นั้น​เอง พระเยซู​ชื่นชม​ยินดี​ใน​พระวิญญาณ​บริสุทธิ์ และ​กล่าว​ว่า “ข้า​แต่​พระบิดา องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​แห่ง​สวรรค์​และ​โลก ข้า​พระองค์​ขอบ​พระคุณ​พระองค์ เพราะ​พระองค์​ซ่อน​สิ่ง​เหล่า​นี้​จาก​คน​มี​ปัญญา​และ​คน​ฉลาด แต่​เปิดเผย​แก่​เด็ก​เล็ก ๆ ถูก​แล้ว พระบิดา เพราะ​พระองค์​พอ​ใจ​ให้​เป็น​เช่น​นี้”

22 แล้ว​พระองค์​หัน​ไป​หา​สาวก​และ​กล่าว​ว่า “พระบิดา​ของ​เรา​ได้​มอบ​ทุก​สิ่ง​แก่​เรา ไม่​มี​ใคร​รู้​ว่า​พระบุตร​เป็น​ใคร​นอก​จาก​พระบิดา และ​ไม่​มี​ใคร​รู้​ว่า​พระบิดา​เป็น​ใคร​นอก​จาก​พระบุตร และ​คน​ที่​พระบุตร​ประสงค์​จะ​เปิดเผย​พระบิดา​ให้​เขา​รู้จัก”

23 พระองค์​หัน​มา​หา​สาวก​และ​กล่าว​กับ​พวก​เขา​เป็น​การ​ส่วน​ตัว​ว่า “ตา​ที่​ได้​เห็น​สิ่ง​ที่​พวก​ท่าน​เห็น​ก็​เป็นสุข 24 เพราะ​เรา​บอก​พวก​ท่าน​ว่า ผู้​เผยพระวจนะ​และ​กษัตริย์​หลาย​คน​ปรารถนา​จะ​เห็น​สิ่ง​ที่​พวก​ท่าน​เห็น แต่​ไม่​ได้​เห็น และ​ปรารถนา​จะ​ได้ยิน​สิ่ง​ที่​พวก​ท่าน​ได้ยิน แต่​ไม่​ได้ยิน”

25 มี​ผู้เชี่ยวชาญ​ธรรมบัญญัติ​คน​หนึ่ง​ยืน​ขึ้น​เพื่อ​ทดสอบ​พระองค์ เขา​ถาม​ว่า “อาจารย์ ข้าพเจ้า​ต้อง​ทำ​อะไร​จึง​จะ​ได้​รับ​ชีวิต​นิรันดร์​เป็น​มรดก?”

26 พระองค์​ถาม​เขา​ว่า “ใน​ธรรมบัญญัติ​เขียน​ไว้​อย่างไร? ท่าน​อ่าน​แล้ว​เข้า​ใจ​ว่า​อย่างไร?”

27 เขา​ตอบ​ว่า “จง​รัก​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า พระเจ้า​ของ​เจ้า ด้วย​สุด​ใจ สุด​จิต สุด​กำลัง และ​สุด​ความ​คิด​ของ​เจ้า✡ และ​จง​รัก​เพื่อน​บ้าน​เหมือน​รัก​ตน​เอง”✡

28 พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ท่าน​ตอบ​ถูก​แล้ว จง​ทำ​เช่น​นี้ แล้ว​ท่าน​จะ​มี​ชีวิต”

29 แต่​เขา​ต้อง​การ​ยืนยัน​ว่า​ตน​เอง​ชอบธรรม จึง​ถาม​พระเยซู​ว่า “แล้ว​ใคร​คือ​เพื่อน​บ้าน​ของ​ข้าพเจ้า?”

30 พระเยซู​ตอบ​ว่า “ชาย​คน​หนึ่ง​กำลัง​เดิน​ทาง​ลง​จาก​กรุง​เยรูซาเล็ม​ไป​เมือง​เยรีโค และ​ถูก​พวก​โจร​ปล้น พวก​มัน​ถอด​เสื้อ​ผ้า​เขา​ออก ทุบ​ตี แล้ว​จาก​ไป​โดย​ทิ้ง​เขา​ไว้​ใน​สภาพ​เกือบ​ตาย 31 บังเอิญ​มี​ปุโรหิต​คน​หนึ่ง​เดิน​ลง​มา​ตาม​ทาง​นั้น เมื่อ​เห็น​ชาย​คน​นั้น​ก็​เดิน​ผ่าน​ไป​อีก​ฟาก​หนึ่ง 32 คน​เลวี​คน​หนึ่ง​ก็​เช่น​กัน เมื่อ​มา​ถึง​ที่​นั้น​และ​เห็น​เขา ก็​เดิน​ผ่าน​ไป​อีก​ฟาก​หนึ่ง 33 แต่​ชาว​สะมาเรีย​คน​หนึ่ง​เดินทาง​มาถึง​ที่​ชาย​คน​นั้น​อยู่ เมื่อ​เห็น​เขา​ก็​เกิด​ความ​สงสาร 34 เขา​เข้า​ไป​หา พัน​แผล​ให้ เท​น้ำ​มัน​กับ​เหล้าองุ่น​ลง​บน​บาดแผล แล้ว​ให้​ชาย​คน​นั้น​ขึ้น​ขี่​สัตว์​ของ​ตน พา​ไป​ยัง​ที่พักแรม และ​ดูแล​เขา 35 วันรุ่งขึ้น​เมื่อ​จะ​ออก​เดิน​ทาง เขา​มอบ​เงิน​สอง​เดนาริอัน​แก่​เจ้าของ​ที่พัก และ​กล่าว​ว่า ‘ช่วย​ดูแล​เขา​ด้วย ถ้า​ท่าน​ใช้​จ่าย​เกิน​กว่า​นี้ เมื่อ​ข้าพเจ้า​กลับ​มา​จะ​จ่าย​คืน​ให้’ 36 ใน​สาม​คน​นี้ ท่าน​คิด​ว่า​ใคร​เป็น​เพื่อน​บ้าน​ของ​คน​ที่​ถูก​โจร​ปล้น?”

37 เขา​ตอบ​ว่า “คน​ที่​แสดง​ความ​เมตตา​ต่อ​เขา”

พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ท่าน​ก็​จง​ไป​ทำ​อย่าง​เดียว​กัน”

38 ขณะ​ที่​พวก​เขา​เดิน​ทาง​ต่อ​ไป พระองค์​เข้า​ไป​ใน​หมู่​บ้าน​แห่ง​หนึ่ง หญิง​คน​หนึ่ง​ชื่อ​มารธา​ต้อนรับ​พระองค์​เข้า​บ้าน 39 นาง​มี​น้อง​สาว​ชื่อ​มารีย์ ซึ่ง​นั่ง​อยู่​ที่​เท้า​ของ​พระเยซู​และ​ฟัง​คำ​ของ​พระองค์ 40 แต่​มารธา​วุ่นวาย​อยู่​กับ​การ​ปรนนิบัติ​หลาย​อย่าง นาง​จึง​เข้า​มา​หา​พระองค์​และ​กล่าว​ว่า “องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า ท่าน​ไม่​สน​ใจ​หรือ​ที่​น้อง​สาว​ของ​ข้าพเจ้า​ปล่อย​ให้​ข้าพเจ้า​ปรนนิบัติ​อยู่​คน​เดียว? โปรด​บอก​ให้​นาง​มา​ช่วย​ข้าพเจ้า​ด้วย”

41 พระเยซู​ตอบ​นาง​ว่า “มารธา มารธา ท่าน​กังวล​และ​วุ่นวาย​กับ​หลาย​สิ่ง 42 แต่​มี​สิ่ง​เดียว​ที่​จำ​เป็น มารีย์​เลือก​ส่วน​ที่​ดี​แล้ว และ​จะ​ไม่​มี​ใคร​เอา​ส่วน​นั้น​ไป​จาก​นาง”

11

1 วัน​หนึ่ง พระองค์​กำลัง​อธิษฐาน​อยู่​ที่​แห่ง​หนึ่ง เมื่อ​อธิษฐาน​เสร็จ​แล้ว สาวก​คน​หนึ่ง​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า โปรด​สอน​พวกเรา​ให้​อธิษฐาน เหมือน​ที่​ยอห์น​สอน​สาวก​ของ​เขา​ด้วย”

2 พระองค์​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า “เมื่อ​พวก​ท่าน​อธิษฐาน จง​กล่าว​ว่า

‘พระบิดา​ของ​พวก​เรา​ผู้​สถิต​ใน​สวรรค์

ขอ​ให้​พระ​นาม​ของ​พระองค์​เป็น​ที่​เคารพ​ว่า​บริสุทธิ์

ขอ​ให้​อาณาจักร​ของ​พระองค์​มา

ขอ​ให้​พระประสงค์​ของ​พระองค์​สำเร็จ​บน​แผ่น​ดิน​โลก​เหมือน​ใน​สวรรค์

3 ขอ​ประทาน​ขนมปัง​ประจำ​วัน​แก่​พวก​เรา​ทุก​วัน

4 และ​ขอ​พระองค์​ยก​โทษ​บาป​ของ​พวก​เรา

เพราะ​พวก​เรา​เอง​ก็​ยก​โทษ​ให้​ทุก​คน​ที่​เป็น​หนี้​พวก​เรา

และ​ขอ​อย่า​นำ​พวก​เรา​เข้า​สู่​การ​ทดลอง

แต่​ขอ​ช่วย​พวก​เรา​ให้​พ้น​จาก​ผู้​ชั่ว​ร้าย’ ”

5 พระองค์​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า “ถ้า​ใคร​ใน​พวก​ท่าน​มี​เพื่อน และ​ไป​หา​เขา​ตอน​เที่ยงคืน พูด​ว่า ‘เพื่อน​เอ๋ย ขอ​ยืม​ขนมปัง​สาม​ก้อน​เถิด 6 เพราะ​เพื่อน​ของ​ฉัน​คน​หนึ่ง​เดิน​ทาง​มา​หา และ​ฉัน​ไม่​มี​อะไร​ให้​เขา​กิน’ 7 แล้ว​เพื่อน​ที่​อยู่​ข้าง​ใน​ตอบ​ว่า ‘อย่า​รบกวน​ฉัน​เลย ประตู​ปิด​แล้ว และ​ลูก ๆ ก็​นอน​อยู่​กับ​ฉัน ฉัน​ลุก​ขึ้น​มา​ให้​อะไร​ท่าน​ไม่​ได้’ 8 เรา​บอก​พวก​ท่าน​ว่า ถึง​แม้​เขา​จะ​ไม่​ยอม​ลุก​ขึ้น​ให้​เพราะ​เป็น​เพื่อน​กัน แต่​เพราะ​คน​นั้น​รบเร้า​ไม่​ยอม​เลิก เขา​ก็​จะ​ลุก​ขึ้น​ให้​ทุก​อย่าง​ที่​ต้อง​การ

9 “เรา​บอก​พวก​ท่าน​ว่า จง​ขอ​ต่อ​ไป แล้ว​จะ​ได้​รับ จง​แสวงหา​ต่อ​ไป แล้ว​จะ​พบ จง​เคาะ​ต่อ​ไป แล้ว​ประตู​จะ​เปิด​ให้​พวก​ท่าน 10 เพราะ​ทุก​คน​ที่​ขอ​ก็​ได้​รับ คน​ที่​แสวงหา​ก็​พบ และ​คน​ที่​เคาะ ประตู​ก็​จะ​เปิด​ให้​เขา

11 “ใน​หมู่​พวกท่าน​ที่​เป็น​พ่อ มี​ใคร​บ้าง ถ้า​ลูก​ชาย​ขอ​ขนมปัง จะ​ให้​ก้อน​หิน​แก่​เขา? หรือ​ถ้า​ขอ​ปลา จะ​ให้​งู​แทน​ปลา​หรือ? 12 หรือ​ถ้า​เขา​ขอ​ไข่ จะ​ให้​แมง​ป่อง​แก่​เขา​หรือ? 13 ถ้า​พวก​ท่าน​ซึ่ง​เป็น​คน​ชั่ว​ยัง​รู้จัก​ให้​สิ่ง​ดี​แก่​ลูก ๆ ของ​ตน พระบิดา​ใน​สวรรค์​จะ​ยิ่ง​ประทาน​พระวิญญาณ​บริสุทธิ์​แก่​คน​ที่​ทูล​ขอ​ต่อ​พระองค์​มาก​กว่า​นั้น​สัก​เพียง​ใด!”

14 พระองค์​กำลัง​ขับ​ปีศาจ​ตน​หนึ่ง​ซึ่ง​ทำ​ให้​คน​เป็น​ใบ้ เมื่อ​ปีศาจ​ออก​ไป คน​ใบ้​ก็​พูด​ได้ และ​ฝูงชน​ต่าง​ประหลาดใจ 15 แต่​บาง​คน​ใน​หมู่​พวก​เขา​กล่าว​ว่า “เขา​ขับ​ปีศาจ​ด้วย​อำนาจ​ของ​เบเอลเซบูล เจ้า​แห่ง​ปีศาจ” 16 ส่วน​คน​อื่น ๆ ต้อง​การ​ทดสอบ​พระองค์ จึง​ขอ​หมาย​สำคัญ​จาก​สวรรค์ 17 แต่​พระองค์​รู้​ความ​คิด​ของ​พวก​เขา จึง​กล่าว​ว่า “ทุก​อาณาจักร​ที่​แตก​แยก​กัน​เอง​ย่อม​พินาศ และ​บ้าน​ที่​แตก​แยก​กัน​เอง​ก็​พัง​ลง 18 ถ้า​ซาตาน​แตก​แยก​กับ​ตัว​เอง อาณาจักร​ของ​มัน​จะ​ตั้ง​อยู่​ได้​อย่างไร? เพราะ​พวก​ท่าน​กล่าว​ว่า​เรา​ขับ​ปีศาจ​ด้วย​อำนาจ​ของ​เบเอลเซบูล 19 แต่​ถ้า​เรา​ขับ​ปีศาจ​ด้วย​อำนาจ​ของ​เบเอลเซบูล แล้ว​คน​ของ​พวก​ท่าน​เอง​ขับ​ปีศาจ​ด้วย​อำนาจ​ของ​ใคร? เพราะ​ฉะนั้น​พวก​เขา​เอง​จะ​เป็น​ผู้​พิพากษา​พวก​ท่าน 20 แต่​ถ้า​เรา​ขับ​ปีศาจ​ด้วย​นิ้ว​ของ​พระเจ้า อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ก็​มา​ถึง​พวก​ท่าน​แล้ว

21 “เมื่อ​ชาย​แข็งแรง​ที่​มี​อาวุธ​ครบ​มือ​เฝ้า​บ้าน​ของ​ตน ทรัพย์สิน​ของ​เขา​ก็​ปลอดภัย 22 แต่​เมื่อ​มี​คน​ที่​แข็ง​แรง​กว่า​เข้า​มา​โจมตี​และ​เอา​ชนะ​เขา คน​นั้น​ก็​จะ​เอา​อาวุธ​ทั้ง​ชุด​ที่​เขา​ไว้​วาง​ใจ​ไป และ​แบ่ง​ของ​ที่​ปล้น​มา​ได้

23 “คน​ที่​ไม่​อยู่​ฝ่าย​เรา​ก็​ต่อต้าน​เรา และ​คน​ที่​ไม่​รวบรวม​กับ​เรา​ก็​กระจัดกระจาย

24 เมื่อ​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​ออก​จาก​คน มัน​ก็​ไป​ตาม​ที่​แห้ง​แล้ง​เพื่อ​หา​ที่พัก แต่​เมื่อ​หา​ไม่​พบ​ก็​พูด​ว่า ‘ฉัน​จะ​กลับ​ไป​ยัง​บ้าน​ที่​ฉัน​ออก​มา’ 25 เมื่อ​กลับ​ไป ก็​พบ​ว่า​บ้าน​นั้น​กวาด​สะอาด​และ​จัด​เรียบร้อย 26 มัน​จึง​ไป​พา​วิญญาณ​อื่น​อีก​เจ็ด​ตน​ที่​ชั่ว​ยิ่ง​กว่า​ตัว​มัน​เอง​เข้า​มา​อยู่​ที่​นั่น แล้ว​สภาพ​สุด​ท้าย​ของ​คน​นั้น​ก็​เลว​ร้าย​กว่า​สภาพ​แรก”

27 ขณะ​ที่​พระองค์​กำลัง​กล่าว​เรื่อง​เหล่า​นี้ หญิง​คน​หนึ่ง​ใน​ฝูงชน​ร้อง​ขึ้น​ว่า “ครรภ์​ที่​ให้​กำเนิด​ท่าน​และ​เต้า​นม​ที่​เลี้ยง​ท่าน​มา​ก็​เป็นสุข!”

28 แต่​พระองค์​กล่าว​ว่า “ตรง​กัน​ข้าม คน​ที่​ได้ยิน​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า​และ​รักษา​ไว้​ก็​เป็นสุข”

29 เมื่อ​ฝูงชน​มา​รวมกัน​มากขึ้น​เรื่อย ๆ พระองค์​เริ่ม​กล่าว​ว่า “คน​ยุค​นี้​เป็น​คน​ชั่ว พวก​เขา​แสวงหา​หมาย​สำคัญ แต่​จะ​ไม่​มี​หมาย​สำคัญ​ใด​ให้​แก่​พวก​เขา นอก​จาก​หมาย​สำคัญ​ของ​โยนาห์​ผู้​เผยพระวจนะ 30 เพราะ​โยนาห์​เป็น​หมาย​สำคัญ​แก่​ชาว​นีนะเวห์​อย่างไร บุตร​มนุษย์​ก็​จะ​เป็น​หมาย​สำคัญ​แก่​คน​ยุค​นี้​อย่าง​นั้น 31 ราชินี​แห่ง​แดน​ใต้​จะ​ลุก​ขึ้น​ใน​วัน​พิพากษา​พร้อม​กับ​คน​ใน​ยุค​นี้ และ​จะ​กล่าว​โทษ​พวก​เขา เพราะ​นาง​มา​จาก​สุด​ปลาย​แผ่น​ดิน​โลก​เพื่อ​ฟัง​ปัญญา​ของ​ซาโลมอน และ​มี​ผู้​หนึ่ง​ที่​ยิ่ง​กว่า​ซาโลมอน​อยู่​ที่​นี่ 32 ชาว​นีนะเวห์​จะ​ลุก​ขึ้น​ใน​วัน​พิพากษา​พร้อม​กับ​คน​ยุค​นี้ และ​จะ​กล่าว​โทษ​พวก​เขา เพราะ​พวก​เขา​กลับ​ใจ​เมื่อ​ได้ยิน​การ​ประกาศ​ของ​โยนาห์ และ​มี​ผู้​หนึ่ง​ที่​ยิ่ง​กว่า​โยนาห์​อยู่​ที่​นี่

33 “ไม่​มี​ใคร​จุด​ตะเกียง​แล้ว​เอา​ไป​ไว้​ใน​ห้อง​ใต้​ดิน​หรือ​ใต้​ตะกร้า แต่​ตั้ง​ไว้​บน​เชิง​ตะเกียง เพื่อ​คน​ที่​เข้า​มา​จะ​ได้​เห็น​แสงสว่าง 34 ตะเกียง​ของ​ร่างกาย​คือ​ตา เพราะ​ฉะนั้น​เมื่อ​ตา​ของ​ท่าน​ดี ร่างกาย​ทั้ง​หมด​ของ​ท่าน​ก็​เต็ม​ไป​ด้วย​แสงสว่าง แต่​เมื่อ​ตา​ของ​ท่าน​ชั่ว ร่างกาย​ของ​ท่าน​ก็​เต็ม​ไป​ด้วย​ความ​มืด 35 เพราะ​ฉะนั้น​จง​ระวัง​ว่า แสงสว่าง​ที่​อยู่​ใน​ตัว​ท่าน​อย่า​กลาย​เป็น​ความ​มืด 36 ดัง​นั้น ถ้า​ร่างกาย​ทั้ง​หมด​ของ​ท่าน​เต็ม​ไป​ด้วย​แสงสว่าง ไม่​มี​ส่วน​ใด​มืด​เลย ร่างกาย​ทั้ง​หมด​ก็​จะ​สว่าง​ไสว เหมือน​เมื่อ​ตะเกียง​ส่องแสง​สว่าง​แก่​ท่าน”

37 ขณะ​ที่​พระองค์​กำลัง​กล่าว​อยู่ ฟาริสี​คน​หนึ่ง​เชิญ​พระองค์​ไป​รับ​ประทาน​อาหาร พระองค์​จึง​เข้า​ไป​และ​นั่ง​ลง​ที่​โต๊ะ 38 เมื่อ​ฟาริสี​คน​นั้น​เห็น​ว่า​พระองค์​ไม่​ได้​ชำระ​ตน​ก่อน​รับ​ประทาน​อาหาร ก็​รู้สึก​ประหลาดใจ 39 องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “พวก​ท่าน​ที่​เป็น​ฟาริสี​ชำระ​ถ้วย​กับ​จาน​เพียง​ด้านนอก แต่​ภายใน​ของ​พวก​ท่าน​เต็ม​ไป​ด้วย​การ​รีดไถ​และ​ความ​ชั่ว​ร้าย 40 คน​โง่​เอ๋ย พระองค์​ผู้​สร้าง​ด้าน​นอก​ไม่​ได้​สร้าง​ด้าน​ใน​ด้วย​หรือ? 41 แต่​จง​ให้​สิ่ง​ที่​อยู่​ภายใน​นั้น​แก่​คน​ขัด​สน แล้ว​ทุก​สิ่ง​ก็​จะ​สะอาด​สำหรับ​พวก​ท่าน 42 แต่​วิบัติ​แก่​พวก​ท่าน ฟาริสี! เพราะ​พวก​ท่าน​ถวาย​หนึ่ง​ใน​สิบ​จาก​สะระแหน่ ต้น​รู และ​ผัก​ทุก​ชนิด แต่​กลับ​ละ​เลย​ความ​ยุติธรรม​และ​ความ​รัก​ของ​พระเจ้า สิ่ง​เหล่า​นี้​พวก​ท่าน​ควร​ทำ โดย​ไม่​ละ​เลย​สิ่ง​อื่น 43 วิบัติ​แก่​พวก​ท่าน ฟาริสี! เพราะ​พวก​ท่าน​ชอบ​ที่​นั่ง​ดี​ที่​สุด​ใน​ธรรมศาลา และ​ชอบ​ให้​คน​ทักทาย​ใน​ตลาด 44 วิบัติ​แก่​พวก​ท่าน พวก​อาลักษณ์​และ​พวก​ฟาริสี คน​หน้าซื่อใจคด! เพราะ​พวก​ท่าน​เหมือน​หลุม​ฝังศพ​ที่​มอง​ไม่​เห็น และ​คน​ที่​เดิน​เหยียบ​ผ่าน​ไป​ก็​ไม่​รู้​ตัว”

45 ผู้เชี่ยวชาญ​ธรรมบัญญัติ​คน​หนึ่ง​ตอบ​พระองค์​ว่า “อาจารย์ ที่​ท่าน​พูด​อย่าง​นี้​ก็​เป็น​การ​ดูหมิ่น​พวก​เรา​ด้วย”

46 พระองค์​กล่าว​ว่า “วิบัติ​แก่​พวก​ท่าน ผู้เชี่ยวชาญ​ธรรมบัญญัติ​ด้วย! เพราะ​พวกท่าน​เอา​ภาระ​หนัก​ที่​แบก​ยาก​ไป​วาง​บน​คน​อื่น แต่​ตัว​พวก​ท่าน​เอง​ไม่​ยอม​แม้​แต่​จะ​ใช้​นิ้ว​เดียว​ช่วย​ยก​ภาระ​เหล่า​นั้น 47 วิบัติ​แก่​พวก​ท่าน! เพราะ​พวก​ท่าน​สร้าง​อุโมงค์​ฝังศพ​ให้​ผู้​เผยพระวจนะ แต่​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​ท่าน​เป็น​คน​ฆ่า​พวก​เขา 48 ดัง​นั้น​พวก​ท่าน​จึง​เป็น​พยาน​และ​เห็น​ชอบ​กับ​การ​กระทำ​ของ​บรรพบุรุษ เพราะ​พวก​เขา​ฆ่า​ผู้​เผยพระวจนะ ส่วน​พวกท่าน​ก็​สร้าง​อุโมงค์ฝังศพ​ให้​พวกเขา 49 เพราะ​เหตุ​นี้ ปัญญา​ของ​พระเจ้า​จึง​กล่าว​ด้วย​ว่า ‘เรา​จะ​ส่ง​ผู้​เผยพระวจนะ​และ​อัครทูต​ไป​หา​พวก​เขา และ​พวกเขา​จะ​ฆ่า​และ​ข่มเหง​บางคน​ใน​พวก​นั้น 50 เพื่อ​ให้​คน​ยุค​นี้​ต้อง​รับ​ผิด​ชอบ​ต่อ​เลือด​ของ​ผู้​เผยพระวจนะ​ทุก​คน​ที่​หลั่ง​มา​ตั้ง​แต่​เริ่ม​สร้าง​โลก 51 ตั้ง​แต่​เลือด​ของ​อาเบล​จน​ถึง​เลือด​ของ​เศคาริยาห์ ผู้​ตาย​ระหว่าง​แท่น​บูชา​กับ​สถาน​บริสุทธิ์’ ใช่ เรา​บอก​พวก​ท่าน​ว่า คน​ยุค​นี้​จะ​ต้อง​รับ​ผิด​ชอบ​ต่อ​เรื่อง​นี้ 52 วิบัติ​แก่​พวก​ท่าน ผู้เชี่ยวชาญ​ธรรมบัญญัติ! เพราะ​พวก​ท่าน​เอา​กุญแจ​แห่ง​ความ​รู้​ไป ตัว​พวก​ท่าน​เอง​ก็​ไม่​เข้า​ไป และ​ยัง​ขัดขวาง​คน​ที่​กำลัง​จะ​เข้า”

53 ขณะ​ที่​พระองค์​กล่าว​เรื่อง​เหล่า​นี้​แก่​พวก​เขา พวก​อาลักษณ์​และ​พวก​ฟาริสี​เริ่ม​โกรธ​พระองค์​อย่าง​รุนแรง และ​คาดคั้น​พระองค์​ใน​เรื่อง​ต่าง ๆ มากมาย 54 คอย​ดัก​จับผิด​จาก​คำพูด​ของ​พระองค์ เพื่อ​จะ​ได้​กล่าว​หา​พระองค์

12

1 ระหว่าง​นั้น ฝูงชน​หลาย​พัน​คน​มา​รวมกัน​จน​เบียดเสียด​กัน​ถึง​ขั้น​เหยียบ​กัน พระองค์​เริ่ม​กล่าว​กับ​สาวก​ก่อน​ว่า “จง​ระวัง​เชื้อแป้ง​ของ​พวก​ฟาริสี ซึ่ง​ก็​คือ​ความ​หน้าซื่อใจคด 2 ไม่​มี​สิ่ง​ใด​ที่​ปกปิด​ไว้​ซึ่ง​จะ​ไม่​ถูก​เปิดเผย และ​ไม่​มี​สิ่ง​ใด​ที่​ซ่อน​ไว้​ซึ่ง​จะ​ไม่​มี​คน​รู้ 3 เพราะ​ฉะนั้น สิ่ง​ใด​ที่​พวก​ท่าน​พูด​ใน​ความ​มืด​ก็​จะ​มี​คน​ได้ยิน​ใน​ความ​สว่าง และ​สิ่ง​ใด​ที่​พวก​ท่าน​กระซิบ​ใน​ห้อง​ชั้นใน ก็​จะ​มี​คน​ประกาศ​บน​ดาดฟ้า

4 “เพื่อน​ของ​เรา เรา​บอก​พวก​ท่าน​ว่า อย่า​กลัว​คน​ที่​ฆ่า​ได้​แต่​ร่างกาย แล้ว​หลัง​จาก​นั้น​ก็​ทำ​อะไร​ไม่​ได้​อีก 5 แต่​เรา​จะ​บอก​พวก​ท่าน​ว่า​ควร​กลัว​ใคร จง​กลัว​ผู้​ที่​หลัง​จาก​ฆ่า​แล้ว ยัง​มี​อำนาจ​โยน​ลง​ใน​เกเฮนนา​ได้* ใช่ เรา​บอก​พวก​ท่าน​ว่า จง​กลัว​ผู้​นั้น

6 “นก​กระจอก​ห้า​ตัว​ขาย​กัน​เพียง​สอง​อัสซาริออน†ไม่​ใช่​หรือ? แต่​พระเจ้า​ไม่​ลืม​มัน​แม้​แต่​ตัว​เดียว 7 แม้​แต่​เส้น​ผม​บน​ศีรษะ​ของ​พวก​ท่าน​ก็​ถูก​นับ​ไว้​ทั้ง​หมด เพราะ​ฉะนั้น​อย่า​กลัว​เลย พวก​ท่าน​มี​ค่า​มาก​กว่า​นก​กระจอก​หลาย​ตัว

8 “เรา​บอก​พวก​ท่าน​ว่า ทุก​คน​ที่​ยอม​รับ​เรา​อย่าง​เปิดเผย​ต่อ​หน้า​มนุษย์ บุตร​มนุษย์​ก็​จะ​ยอม​รับ​คน​นั้น​ต่อ​หน้า​ทูตสวรรค์​ของ​พระเจ้า 9 แต่​คน​ที่​ปฏิเสธ​เรา​ต่อ​หน้า​มนุษย์ ก็​จะ​ถูก​ปฏิเสธ​ต่อ​หน้า​ทูตสวรรค์​ของ​พระเจ้า 10 ทุก​คน​ที่​กล่าว​คำ​ต่อต้าน​บุตร​มนุษย์​จะ​ได้​รับ​การ​ยก​โทษ แต่​คน​ที่​กล่าว​หมิ่นประมาท​พระวิญญาณ​บริสุทธิ์​จะ​ไม่​ได้​รับ​การ​ยก​โทษ 11 เมื่อ​พวก​เขา​พา​พวก​ท่าน​ไป​ต่อ​หน้า​ธรรมศาลา ผู้ปกครอง และ​ผู้​มี​อำนาจ อย่า​กังวล​ว่า​จะ​ตอบ​อย่างไร​หรือ​จะ​พูด​อะไร 12 เพราะ​พระวิญญาณ​บริสุทธิ์​จะ​สอน​พวก​ท่าน​ใน​เวลา​นั้น​เอง​ว่า​ควร​พูด​อะไร”

13 คน​หนึ่ง​ใน​ฝูงชน​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “อาจารย์ โปรด​บอก​พี่​ชาย​ของ​ข้าพเจ้า​ให้​แบ่ง​มรดก​กับ​ข้าพเจ้า​ด้วย”

14 แต่​พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ท่าน ใคร​ตั้ง​เรา​ให้​เป็น​ผู้​พิพากษา​หรือ​ผู้​แบ่ง​ทรัพย์สิน​ให้​พวก​ท่าน?” 15 แล้ว​พระองค์​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า “จง​ระวัง! จง​ระวัง​ตัว​ให้​พ้น​จาก​ความโลภ​ทุกอย่าง เพราะ​ชีวิต​ของ​คน​เรา​ไม่​ได้​ขึ้น​อยู่​กับ​การ​มี​ทรัพย์สมบัติ​มากมาย”

16 พระองค์​เล่า​อุปมา​ให้​พวก​เขา​ฟัง​ว่า “ที่​ดิน​ของ​เศรษฐี​คน​หนึ่ง​ให้​ผลผลิต​อย่าง​อุดม​สมบูรณ์ 17 เขา​คิด​ใน​ใจ​ว่า ‘ฉัน​จะ​ทำ​อย่างไร​ดี เพราะ​ไม่​มี​ที่​เก็บ​ผลผลิต?’ 18 แล้ว​เขา​ก็​พูด​ว่า ‘ฉัน​จะ​ทำ​อย่าง​นี้ ฉัน​จะ​รื้อ​ยุ้งฉาง​ของ​ฉัน​แล้ว​สร้าง​ให้​ใหญ่​กว่า​เดิม และ​จะ​เก็บ​ข้าว​กับ​ทรัพย์สิน​ทั้ง​หมด​ไว้​ที่​นั่น 19 แล้ว​ฉัน​จะ​บอก​จิต​ของ​ตัว​เอง​ว่า “จิต​เอ๋ย เจ้า​สะสม​ของ​ดี​ไว้​มาก​พอ​สำหรับ​หลาย​ปี​แล้ว จง​พักผ่อน กิน ดื่ม และ​สนุกสนาน​เถิด” ’

20 “แต่​พระเจ้า​กล่าว​กับ​เขา​ว่า ‘คน​โง่ คืน​นี้​จิต​ของ​เจ้า​จะ​ถูก​เรียก​คืน​จาก​เจ้า แล้ว​สิ่ง​ที่​เจ้า​เตรียม​ไว้​จะ​เป็น​ของ​ใคร?’ 21 คน​ที่​สะสม​ทรัพย์สมบัติ​ไว้​เพื่อ​ตน​เอง แต่​ไม่​ได้​มั่งคั่ง​ต่อ​พระเจ้า ก็​เป็น​อย่าง​นี้”

22 พระองค์​กล่าว​กับ​สาวก​ว่า “เพราะ​ฉะนั้น​เรา​บอก​พวก​ท่าน​ว่า อย่า​กังวล​เรื่อง​ชีวิต​ว่า​จะ​กิน​อะไร หรือ​เรื่อง​ร่างกาย​ว่า​จะ​สวม​อะไร 23 เพราะ​ชีวิต​สำคัญ​กว่า​อาหาร และ​ร่างกาย​สำคัญ​กว่า​เสื้อ​ผ้า 24 จง​พิจารณา​ดู​ฝูง​กา พวก​มัน​ไม่​หว่าน ไม่​เกี่ยว ไม่​มี​คลัง​หรือ​ยุ้งฉาง แต่​พระเจ้า​ก็​เลี้ยง​พวก​มัน พวก​ท่าน​มี​ค่า​มาก​กว่า​นก​สัก​เพียง​ใด! 25 มี​ใคร​บ้าง​ใน​พวกท่าน​ที่​เพียง​กังวล​ก็​สามารถ​เพิ่ม​ความ​สูง​ให้​ตนเอง​ได้​หนึ่ง​ศอก‡? 26 ถ้า​พวก​ท่าน​ทำ​แม้​แต่​สิ่ง​เล็ก​น้อย​เช่น​นี้​ไม่​ได้ แล้ว​จะ​กังวล​เรื่อง​อื่น​ทำไม? 27 จง​พิจารณา​ดู​ดอก​ลิลลี่​ว่า​มัน​เติบโต​อย่างไร มัน​ไม่​ทำ​งาน​และ​ไม่​ปั่น​ด้าย แต่​เรา​บอก​พวก​ท่าน​ว่า แม้​แต่​ซาโลมอน​ใน​พระสิริ​ทั้ง​หมด​ของ​เขา​ก็​ยัง​ไม่​ได้​แต่งกาย​งดงาม​เหมือน​ดอกไม้​เหล่า​นี้​สัก​ดอก 28 ถ้า​พระเจ้า​ทำ​ให้​หญ้า​ใน​ทุ่ง​ซึ่ง​วัน​นี้​ยัง​อยู่​และ​พรุ่งนี้​ถูก​โยน​เข้า​เตา มี​เครื่อง​นุ่งห่ม​อย่าง​นี้ พระองค์​จะ​ยิ่ง​ให้​พวก​ท่าน​มี​เครื่อง​นุ่งห่ม​มาก​กว่า​นั้น​สัก​เพียง​ใด พวก​ท่าน​ผู้​มี​ความ​เชื่อ​น้อย!

29 “อย่า​มัว​แสวงหา​ว่า​จะ​กิน​อะไร​หรือ​ดื่ม​อะไร และ​อย่า​กังวล 30 เพราะ​บรรดา​ประชาชาติ​ใน​โลก​แสวงหา​สิ่ง​เหล่า​นี้​ทั้ง​หมด แต่​พระบิดา​ของ​พวก​ท่าน​รู้​ว่า​พวก​ท่าน​ต้อง​การ​สิ่ง​เหล่า​นี้ 31 แต่​จง​แสวงหา​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า แล้ว​สิ่ง​เหล่า​นี้​ทั้ง​หมด​จะ​เพิ่ม​ให้​แก่​พวก​ท่าน

32 “ฝูง​แกะ​น้อย​เอ๋ย อย่า​กลัว​เลย เพราะ​พระบิดา​ของ​พวก​ท่าน​พอ​ใจ​ที่​จะ​มอบ​อาณาจักร​ให้​พวก​ท่าน 33 จง​ขาย​สิ่ง​ที่​พวก​ท่าน​มี และ​ให้​แก่​คน​ขัด​สน จง​เตรียม​ถุงเงิน​ที่​ไม่​มี​วัน​เก่า​ไว้​สำหรับ​ตนเอง คือ​ทรัพย์สมบัติ​ใน​สวรรค์​ที่​ไม่​มี​วัน​หมด ที่​ซึ่ง​ไม่​มี​ขโมย​เข้า​ใกล้​และ​ไม่​มี​แมลง​ทำลาย 34 เพราะ​ทรัพย์สมบัติ​ของ​พวก​ท่าน​อยู่​ที่​ไหน ใจ​ของ​พวก​ท่าน​ก็​จะ​อยู่​ที่​นั่น​ด้วย

35 “จง​คาด​เอว​เตรียม​พร้อม และ​จุด​ตะเกียง​ไว้ 36 จง​เป็น​เหมือน​คน​ที่​กำลัง​รอ​เจ้า​นาย​ของ​ตน​กลับ​จาก​งาน​แต่งงาน เพื่อ​ว่า​เมื่อ​เขา​มา​ถึง​และ​เคาะ​ประตู พวก​เขา​จะ​เปิด​ให้​ทันที 37 ผู้​รับ​ใช้​เหล่า​นั้น​เป็นสุข เมื่อ​เจ้า​นาย​กลับ​มา​และ​พบ​ว่า​พวก​เขา​ยัง​เฝ้า​รอ​อยู่ เรา​บอก​ความ​จริง​แก่​พวก​ท่าน​ว่า เขา​จะ​คาด​เอว เตรียม​ให้​พวก​เขา​นั่ง​เอนกาย​รับ​ประทาน​อาหาร แล้ว​เข้า​มา​ปรนนิบัติ​พวก​เขา 38 ถ้า​เขา​มา​ถึง​ใน​ยาม​ที่​สอง​หรือ​ยาม​ที่​สาม และ​พบ​ว่า​พวก​เขา​ยัง​เฝ้า​รอ​อยู่ ผู้​รับ​ใช้​เหล่า​นั้น​ก็​เป็นสุข 39 แต่​จง​รู้​ไว้​ว่า​ถ้า​เจ้า​ของ​บ้าน​รู้​ว่า​ขโมย​จะ​มา​เวลา​ไหน เขา​คง​เฝ้า​ระวัง​และ​ไม่​ยอม​ให้​บ้าน​ของ​ตน​ถูก​งัด​เข้า​ไป 40 เพราะ​ฉะนั้น​พวก​ท่าน​ก็​จง​เตรียม​พร้อม เพราะ​บุตร​มนุษย์​จะ​มา​ใน​เวลา​ที่​พวก​ท่าน​ไม่​คาด​คิด”

41 เปโตร​ถาม​พระองค์​ว่า “องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า ท่าน​เล่า​อุปมา​นี้​ให้​พวก​เรา​ฟัง หรือ​ให้​ทุก​คน​ฟัง?”

42 องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​กล่าว​ว่า “ถ้า​อย่าง​นั้น ใคร​คือ​ผู้​จัด​การ​ที่​ซื่อสัตย์​และ​มี​ปัญญา ซึ่ง​เจ้า​นาย​จะ​ตั้ง​ให้​ดูแล​คน​ใน​บ้าน เพื่อ​แจก​อาหาร​ให้​พวก​เขา​ตาม​เวลา? 43 ผู้​รับ​ใช้​คน​นั้น​เป็นสุข เมื่อ​เจ้า​นาย​กลับ​มา​และ​พบ​ว่า​เขา​กำลัง​ทำ​เช่น​นั้น 44 เรา​บอก​ความ​จริง​แก่​พวก​ท่าน​ว่า เจ้า​นาย​จะ​ตั้ง​เขา​ให้​ดูแล​ทรัพย์สิน​ทั้ง​หมด​ของ​ตน 45 แต่​ถ้า​ผู้​รับ​ใช้​คน​นั้น​คิด​ใน​ใจ​ว่า ‘เจ้า​นาย​ของ​ฉัน​ยัง​ไม่​กลับ​มา​อีก​นาน’ แล้ว​เริ่ม​ทุบ​ตี​คน​รับ​ใช้​ชาย​และ​หญิง ทั้ง​กิน ดื่ม และ​เมามาย 46 เจ้า​นาย​ของ​ผู้​รับ​ใช้​คน​นั้น​จะ​กลับ​มา​ใน​วัน​ที่​เขา​ไม่​คาด​คิด​และ​ใน​เวลา​ที่​เขา​ไม่​รู้ แล้ว​จะ​ฟัน​เขา​เป็น​สอง​ท่อน และ​ให้​เขา​รับ​ส่วน​เดียว​กับ​คน​ที่​ไม่​ซื่อสัตย์ 47 ผู้​รับ​ใช้​ที่​รู้​ความ​ต้อง​การ​ของ​เจ้า​นาย แต่​ไม่​เตรียม​พร้อม​และ​ไม่​ทำ​ตาม​ที่​เจ้า​นาย​ต้อง​การ จะ​ถูก​เฆี่ยน​หลาย​ครั้ง 48 แต่​คน​ที่​ไม่​รู้​และ​ทำ​สิ่ง​ที่​สมควร​ถูก​เฆี่ยน จะ​ถูก​เฆี่ยน​เพียง​ไม่​กี่​ครั้ง ทุก​คน​ที่​ได้​รับ​มาก ก็​จะ​ถูก​เรียก​ร้อง​มาก และ​คน​ที่​ได้​รับ​มอบ​หมาย​มาก ก็​จะ​ถูก​เรียก​ร้อง​มาก​ยิ่ง​ขึ้น

49 “เรา​มา​เพื่อ​โยน​ไฟ​ลง​บน​แผ่น​ดิน​โลก และ​เรา​อยาก​ให้​ไฟ​นั้น​ลุก​ขึ้น​แล้ว! 50 แต่​เรา​มี​บัพติศมา​ที่​จะ​ต้อง​รับ และ​เรา​รู้สึก​กดดัน​เพียง​ใด​จน​กว่า​สิ่ง​นั้น​จะ​สำเร็จ! 51 พวก​ท่าน​คิด​ว่า​เรา​มา​เพื่อ​ให้​เกิด​สันติสุข​บน​แผ่น​ดิน​โลก​หรือ? เรา​บอก​พวก​ท่าน​ว่า ไม่​ใช่ แต่​เป็น​ความ​แตก​แยก 52 เพราะ​ตั้ง​แต่​นี้​ไป คน​ห้า​คน​ใน​บ้าน​เดียว​กัน​จะ​แตก​แยก​กัน สาม​คน​แยก​จาก​สอง​คน และ​สอง​คน​แยก​จาก​สาม​คน 53 พวก​เขา​จะ​แตก​แยก​กัน บิดา​ต่อต้าน​บุตร และ​บุตร​ต่อต้าน​บิดา มารดา​ต่อต้าน​บุตรสาว และ​บุตรสาว​ต่อต้าน​มารดา แม่​สามี​ต่อต้าน​ลูกสะใภ้ และ​ลูกสะใภ้​ต่อต้าน​แม่​สามี” ✡

54 พระองค์​กล่าว​กับ​ฝูงชน​ด้วย​ว่า “เมื่อ​พวก​ท่าน​เห็น​เมฆ​ก่อ​ตัว​ขึ้น​ทาง​ทิศ​ตะวันตก พวก​ท่าน​ก็​พูด​ทันที​ว่า ‘ฝน​กำลัง​จะ​ตก’ แล้ว​ก็​เป็น​เช่น​นั้น 55 เมื่อ​มี​ลม​ใต้​พัด​มา พวก​ท่าน​ก็​พูด​ว่า ‘อากาศ​จะ​ร้อน​จัด’ แล้ว​ก็​เป็น​เช่น​นั้น 56 คน​หน้าซื่อใจคด! พวก​ท่าน​รู้จัก​ตี​ความ​ลักษณะ​ของ​แผ่น​ดิน​และ​ท้อง​ฟ้า แล้ว​ทำไม​จึง​ไม่​รู้จัก​ตี​ความ​เวลา​นี้?

57 “ทำไม​พวก​ท่าน​ไม่​ตัดสิน​ด้วย​ตน​เอง​ว่า​อะไร​ถูก​ต้อง? 58 เพราะ​เมื่อ​ท่าน​กำลัง​ไป​กับ​คู่กรณี​ต่อ​หน้า​ผู้​มี​อำนาจ​ตัดสิน​คดี จง​พยายาม​อย่าง​เต็ม​ที่​ที่​จะ​ตก​ลง​กับ​เขา​ระหว่าง​ทาง เพื่อ​ไม่​ให้​เขา​ลาก​ท่าน​ไป​หา​ผู้​พิพากษา แล้ว​ผู้​พิพากษา​มอบ​ท่าน​ให้​เจ้า​หน้า​ที่ และ​เจ้า​หน้า​ที่​โยน​ท่าน​เข้า​คุก 59 เรา​บอก​ท่าน​ว่า ท่าน​จะ​ออก​จาก​ที่​นั่น​ไม่​ได้​เลย​จน​กว่า​จะ​จ่าย​เหรียญ​สุด​ท้าย​ครบ§”

13

1 ใน​เวลา​นั้น​มี​บาง​คน​อยู่​ที่​นั่น​และ​เล่า​ให้​พระองค์​ฟัง​เรื่อง​ชาว​กาลิลี​ที่​ปีลาต​ทำ​ให้​เลือด​ของ​พวก​เขา​ปะปน​กับ​เครื่อง​บูชา​ของ​พวก​เขา 2 พระเยซู​ตอบ​พวก​เขา​ว่า “พวก​ท่าน​คิด​หรือ​ว่า​ชาว​กาลิลี​เหล่า​นี้​เป็น​คน​บาป​ยิ่ง​กว่า​ชาว​กาลิลี​คน​อื่น ๆ ทั้ง​หมด​เพราะ​พวก​เขา​ต้อง​ทน​ทุกข์​เช่น​นั้น? 3 เรา​บอก​พวก​ท่าน​ว่า​ไม่​ใช่ แต่​ถ้า​พวก​ท่าน​ไม่​กลับใจ​พวก​ท่าน​ทุก​คน​ก็​จะ​พินาศ​เช่น​เดียว​กัน 4 หรือ​สิบ​แปด​คน​ที่​หอคอย​ใน​สิโลอัม​ล้ม​ทับ​จน​ตาย​พวก​ท่าน​คิด​หรือ​ว่า​พวก​เขา​มี​ความ​ผิด​มาก​กว่า​คน​อื่น ๆ ทั้ง​หมด​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​เยรูซาเล็ม? 5 เรา​บอก​พวก​ท่าน​ว่า​ไม่​ใช่ แต่​ถ้า​พวก​ท่าน​ไม่​กลับใจ​พวก​ท่าน​ทุก​คน​ก็​จะ​พินาศ​เช่น​เดียว​กัน”

6 พระองค์​เล่า​อุปมา​เรื่อง​นี้​ว่า “ชาย​คน​หนึ่ง​มี​ต้น​มะเดื่อ​ต้น​หนึ่ง​ปลูก​อยู่​ใน​สวนองุ่น​ของ​เขา เขา​มา​หา​ผล​บน​ต้น​นั้น​แต่​ไม่​พบ 7 เขา​จึง​พูด​กับ​คน​ดูแล​สวน​องุ่น​ว่า ‘สาม​ปี​มา​แล้ว​ที่​ฉัน​มา​หา​ผล​จาก​ต้น​มะเดื่อ​นี้ แต่​ไม่​เคย​พบ​เลย จง​ตัด​มัน​ทิ้ง​เสีย! จะ​ให้​มัน​เปลือง​ดิน​ไป​ทำไม?’ 8 คน​ดูแล​สวน​ตอบ​ว่า ‘นาย​ครับ ปล่อย​มัน​ไว้​อีก​ปี​หนึ่ง​ก่อน ให้​ผม​ขุด​รอบ ๆ และ​ใส่​ปุ๋ย 9 ถ้า​ปี​หน้า​มัน​เกิด​ผล​ก็​ดี แต่​ถ้า​ไม่​เกิด​ผล​หลัง​จาก​นั้น​นาย​ค่อย​ตัด​มัน​ทิ้ง’ ”

10 พระองค์​กำลัง​สอน​อยู่​ใน​ธรรมศาลา​แห่ง​หนึ่ง​ใน​วัน​สะบาโต 11 มี​หญิง​คน​หนึ่ง​ที่​มี​วิญญาณ​ทำ​ให้​นาง​เจ็บป่วย​มา​เป็น​เวลา​สิบ​แปด​ปี นาง​หลัง​ค่อม​และ​ไม่​สามารถ​ยืด​ตัว​ตรง​ได้​เลย 12 เมื่อ​พระเยซู​เห็น​นาง พระองค์​เรียก​นาง​มา​และ​กล่าว​ว่า “หญิง​เอ๋ย ท่าน​ได้​รับ​การ​ปลดปล่อย​จาก​ความ​เจ็บป่วย​แล้ว” 13 พระองค์​วาง​มือ​บน​นาง และ​ทันใด​นั้น​นาง​ก็​ยืด​ตัว​ตรง​และ​สรรเสริญ​พระเจ้า

14 แต่​หัวหน้า​ธรรมศาลา​โกรธเคือง​ที่​พระเยซู​รักษา​คน​ใน​วัน​สะบาโต จึง​กล่าว​กับ​ฝูงชน​ว่า “มี​หก​วัน​สำหรับ​ทำ​งาน เพราะฉะนั้น จง​มา​รับ​การ​รักษา​ใน​วัน​เหล่า​นั้น​ไม่​ใช่​ใน​วัน​สะบาโต!”

15 องค์พระผู้เป็นเจ้า​ตอบ​เขา​ว่า “พวก​คน​หน้าซื่อ​ใจคด! ใน​วัน​สะบาโต​พวก​ท่าน​แต่​ละ​คน​ยัง​แก้​เชือก​วัว​หรือ​ลา​ของ​ตน​ออก​จาก​คอก​แล้ว​จูง​ไป​กิน​น้ำ​ไม่​ใช่​หรือ? 16 แล้ว​หญิง​คน​นี้​ซึ่ง​เป็น​ลูกหลาน​ของ​อับราฮัม​และ​ถูก​ซาตาน​ผูก​มัด​มา​ถึง​สิบ​แปด​ปี​ไม่​สมควร​หรือ​ที่​จะ​ได้​รับ​การ​ปลดปล่อย​จาก​พันธนาการ​นี้​ใน​วัน​สะบาโต?”

17 เมื่อ​พระองค์​กล่าว​เช่น​นี้ ศัตรู​ทั้งหมด​ของ​พระองค์​ต่าง​ผิดหวัง แต่​ฝูงชน​ทั้ง​หมด​ชื่นชม​ยินดี​กับ​สิ่ง​อัน​ยิ่งใหญ่​ทั้ง​หมด​ที่​พระองค์​ทำ

18 พระองค์​กล่าว​ว่า “อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​เหมือน​อะไร? เรา​จะ​เปรียบ​เทียบ​กับ​อะไร​ดี? 19 เหมือน​เมล็ด​มัสตาร์ด​เมล็ด​หนึ่ง​ที่​ชาย​คน​หนึ่ง​เอา​ไป​ปลูก​ใน​สวน​ของ​ตน มัน​เติบโต​ขึ้น​และ​กลาย​เป็น​ต้นไม้​ใหญ่​และ​นก​ใน​ท้องฟ้า​มา​อาศัย​อยู่​ตาม​กิ่ง​ของ​มัน”

20 พระองค์​กล่าว​อีก​ว่า “เรา​จะ​เปรียบ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​กับ​อะไร​ดี? 21 เหมือน​เชื้อ​แป้ง​ที่​หญิง​คน​หนึ่ง​เอา​ไป​ผสม​กับ​แป้ง​สาม​ส่วนตวง * จน​แป้ง​ทั้ง​หมด​ฟู​ขึ้น”

22 พระองค์​เดิน​ทาง​ผ่าน​เมือง​และ​หมู่​บ้าน​ต่าง ๆ โดย​สั่งสอน​และ​มุ่ง​หน้า​ไป​ยัง​กรุง​เยรูซาเล็ม 23 มี​คน​หนึ่ง​ถาม​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า คน​ที่​จะ​รอด​มี​น้อย​หรือ?”

พระองค์​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า 24 “จง​พยายาม​อย่าง​เต็ม​ที่​ที่​จะ​เข้า​ทาง​ประตู​แคบ เพราะ​เรา​บอก​พวก​ท่าน​ว่า​หลาย​คน​จะ​พยายาม​เข้า​แต่​จะ​เข้า​ไม่​ได้ 25 เมื่อ​เจ้าของบ้าน​ลุก​ขึ้น​และ​ปิด​ประตู​แล้วพวก​ท่าน​จะ​เริ่ม​ยืน​อยู่​ข้าง​นอก​เคาะ​ประตู​และ​พูด​ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรด​เปิด​ให้​พวก​เรา​ด้วย!’ แต่​เขา​จะ​ตอบ​ว่า ‘เรา​ไม่​รู้จัก​พวก​เจ้า​และ​ไม่​รู้​ว่า​พวก​เจ้า​มา​จาก​ไหน’ 26 แล้ว​พวก​ท่าน​จะ​เริ่ม​พูด​ว่า ‘พวก​เรา​เคย​กิน​และ​ดื่ม​ต่อ​หน้า​ท่าน​และ​ท่าน​เคย​สอน​อยู่​ตาม​ถนน​ใน​เมือง​ของ​พวก​เรา’ 27 แต่​เขา​จะ​บอก​ว่า ‘เรา​บอก​พวก​เจ้า​ว่า​เรา​ไม่​รู้​ว่า​พวก​เจ้า​มา​จาก​ไหน จง​ไป​ให้​พ้น​จาก​เราพวก​คน​ทำ​ความ​ชั่ว​ทั้ง​หมด!’ 28 ที่​นั่น​จะ​มี​การ​ร้องไห้​และ​ขบ​ฟัน​เมื่อ​พวก​ท่าน​เห็น​อับราฮัม อิสอัค ยาโคบ และ​ผู้เผยพระวจนะ​ทั้ง​หมด​อยู่​ใน​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​แต่​พวกท่าน​เอง​กลับ​ถูก​โยน​ออก​ไป​ข้างนอก 29 ผู้คน​จะ​มา​จาก​ทิศ​ตะวันออก ทิศ​ตะวันตก ทิศ​เหนือ และ​ทิศ​ใต้ แล้ว​จะ​นั่ง​ลง​ใน​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า 30 มี​บาง​คน​ที่​เป็น​คน​สุดท้าย​จะ​กลาย​เป็น​คน​แรก​และ​บาง​คน​ที่​เป็น​คน​แรก​จะ​กลาย​เป็น​คน​สุดท้าย”

31 ใน​วัน​เดียว​กัน​มี​ฟาริสี​บาง​คน​มา​หา​พระองค์​และ​พูด​ว่า “ออก​ไป​จาก​ที่​นี่​เสีย​เพราะ​เฮโรด​ต้องการ​ฆ่า​ท่าน”

32 พระองค์​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า “ไป​บอก​สุนัขจิ้งจอก​ตัว​นั้น​ว่า ‘วันนี้​และ​พรุ่งนี้​เรา​ขับ​ปีศาจ​และ​รักษา​คน​ให้​หาย​และ​ใน​วัน​ที่​สาม​เรา​จะ​ทำ​ภารกิจ​ของ​เรา​ให้​สำเร็จ 33 อย่างไรก็ตาม​เรา​ต้อง​เดิน​ทาง​ต่อ​ไป​ใน​วันนี้​พรุ่งนี้​และ​วัน​ถัด​ไป​เพราะ​เป็น​ไป​ไม่​ได้​ที่​ผู้เผยพระวจนะ​จะ​พินาศ​นอก​กรุง​เยรูซาเล็ม’

34 “เยรูซาเล็ม เยรูซาเล็ม เจ้า​ผู้​ฆ่า​ผู้เผยพระวจนะ​และ​เอา​หิน​ขว้าง​คน​ที่​ถูก​ส่ง​มา​หา​เจ้า! กี่​ครั้ง​แล้ว​ที่​เรา​อยาก​รวบรวม​ลูก ๆ ของ​เจ้า​ไว้​ด้วยกัน เหมือน​แม่ไก่​รวบ​ลูก​ของ​มัน​ไว้​ใต้​ปีก แต่​พวก​เจ้า​ไม่​ยอม! 35 บ้าน​ของ​พวก​เจ้า​ถูก​ทิ้ง​ไว้​ให้​รกร้าง เรา​บอก​พวก​เจ้า​ว่า​พวก​เจ้า​จะ​ไม่​เห็น​เรา​อีก​จน​กว่า​จะ​พูด​ว่า ‘ผู้​ที่​มา​ใน​พระนาม​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เป็น​สุข!’ ” ✡

14

1 ใน​วันสะบาโต​วัน​หนึ่ง พระองค์​เข้า​ไป​ใน​บ้านของ​ผู้นำ​คน​หนึ่ง​ของ​พวก​ฟาริสี​เพื่อ​รับประทาน​อาหาร​และ​พวก​เขา​คอย​จับตา​ดู​พระองค์ 2 มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ที่​เป็น​โรค​บวมน้ำ​อยู่​ตรง​หน้า​พระองค์ 3 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวก​ผู้เชี่ยวชาญ​ธรรมบัญญัติ​และ​พวก​ฟาริสี​ว่า “ใน​วัน​สะบาโต​อนุญาต​ให้​รักษา​คน​หรือ​ไม่?”

4 แต่​พวก​เขา​นิ่ง​เงียบ

พระองค์​จึง​จับ​ชาย​คน​นั้น​รักษา​เขา​ให้​หาย​แล้ว​ให้​เขา​กลับ​ไป 5 พระองค์​ถาม​พวก​เขา​ว่า “ถ้า​ลูกชาย​ของ​ใคร​ใน​พวก​ท่าน* หรือ​วัว​ของ​เขา​ตก​ลง​ไป​ใน​บ่อ​เขา​จะ​ไม่​รีบ​ดึง​ขึ้น​มา​ทันที​ใน​วัน​สะบาโต​หรือ?”

6 พวก​เขา​ไม่​สามารถ​ตอบ​พระองค์​ใน​เรื่อง​เหล่า​นี้​ได้

7 เมื่อ​พระองค์​สังเกต​ว่า​คน​ที่​ได้​รับ​เชิญ​ต่าง​เลือก​ที่​นั่ง​ดี​ที่สุด​พระองค์​จึง​เล่า​อุปมา​ให้​พวก​เขา​ฟัง​ว่า 8 “เมื่อ​มี​ใคร​เชิญ​ท่าน​ไป​งาน​เลี้ยง​แต่งงาน​อย่า​เลือก​นั่ง​ใน​ที่​ดีที่สุดเพราะ​เขา​อาจ​เชิญ​คน​ที่​มี​เกียรติ​มาก​กว่า​ท่าน​มา​ด้วย 9 แล้ว​คน​ที่​เชิญ​ทั้ง​ท่าน​และ​เขา​จะ​มา​บอก​ท่าน​ว่า ‘จง​ให้​ที่​แก่​คน​นี้’ ตอน​นั้น​ท่าน​จะ​ต้อง​อับอาย​และ​ไป​นั่ง​ใน​ที่​ต่ำสุด 10 แต่​เมื่อ​ท่าน​ได้​รับ​เชิญ จง​ไป​นั่ง​ใน​ที่​ต่ำสุด​เพื่อ​ว่า​เมื่อ​เจ้าภาพ​มา​เขา​จะ​พูด​กับ​ท่าน​ว่า ‘เพื่อน​เอ๋ย เชิญ​ขึ้น​มา​นั่ง​ใน​ที่​สูง​กว่า​นี้’ แล้ว​ท่าน​จะ​ได้​รับ​เกียรติ​ต่อ​หน้า​ทุก​คน​ที่​ร่วม​โต๊ะ​กับ​ท่าน 11 เพราะ​ทุก​คน​ที่​ยก​ตัวเอง​ขึ้น​จะ​ถูก​ทำ​ให้​ต่ำลง​และ​คน​ที่​ถ่อม​ตัว​ลง​จะ​ถูก​ยก​ขึ้น”

12 พระองค์​กล่าว​กับ​คน​ที่​เชิญ​พระองค์​มา​ด้วย​ว่า “เมื่อ​ท่าน​จัด​อาหาร​กลางวัน​หรือ​อาหาร​เย็น อย่า​เชิญ​เพื่อน พี่น้อง ญาติ หรือ​เพื่อนบ้าน​ที่​ร่ำรวย​เพราะ​พวกเขา​อาจ​เชิญ​ท่าน​กลับ แล้ว​ท่าน​ก็​ได้​รับ​การ​ตอบแทน 13 แต่​เมื่อ​ท่าน​จัด​งาน​เลี้ยง จง​เชิญ​คน​ยากจน คน​พิการ คน​ขา​พิการ และ​คน​ตาบอด 14 แล้ว​ท่าน​จะ​เป็นสุข เพราะ​พวกเขา​ไม่มี​อะไร​จะ​ตอบแทน​ท่าน และ​ท่าน​จะ​ได้​รับ​การ​ตอบแทนเมื่อ​คน​ชอบธรรม​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย”

15 เมื่อ​คน​หนึ่ง​ที่​ร่วม​โต๊ะ​กับ​พระองค์​ได้ยิน​เช่น​นั้น​เขา​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “คน​ที่​จะ​ได้​ร่วม​งาน​เลี้ยง​ใน​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​เป็น​สุข!”

16 แต่​พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ชาย​คน​หนึ่ง​จัด​งาน​เลี้ยง​ใหญ่​และ​เชิญ​คน​จำนวน​มาก 17 เมื่อ​ถึง​เวลา​งาน​เลี้ยง​เขา​ส่ง​ผู้รับใช้​ไป​บอก​คน​ที่​ได้​รับ​เชิญ​ว่า ‘เชิญ​มา​เถิด​เพราะ​ทุก​อย่าง​พร้อม​แล้ว’ 18 แต่​ทุกคน​ต่าง​ก็​เริ่ม​หา​ข้ออ้าง​เพื่อ​ไม่​มา

“คน​แรก​พูด​กับ​ผู้รับใช้​ว่า ‘ฉัน​ซื้อ​ที่ดิน​ไว้​และ​จำเป็น​ต้อง​ไป​ดู​โปรด​ให้​ฉัน​ขอ​ตัว​ด้วย’

19 “อีก​คน​หนึ่ง​พูด​ว่า ‘ฉัน​ซื้อ​วัว​ไถนา​ห้า​คู่​และ​กำลัง​จะ​ไป​ทดลอง​ใช้ โปรด​ให้​ฉัน​ขอ​ตัว​ด้วย’

20 “อีก​คน​หนึ่ง​พูด​ว่า ‘ฉัน​เพิ่ง​แต่งงาน​จึง​มา​ไม่​ได้’

21 “ผู้รับใช้​คน​นั้น​กลับ​มา​เล่า​เรื่อง​ทั้ง​หมด​ให้​เจ้านาย​ฟัง เจ้าของ​บ้าน​จึง​โกรธ​และ​สั่ง​ผู้รับใช้​ว่า ‘รีบ​ออก​ไป​ตาม​ถนน​และ​ตรอก​ใน​เมือง พา​คน​ยากจน คน​พิการ คน​ตาบอด และ​คน​ขา​พิการ​เข้า​มา​ที่​นี่’

22 “ผู้รับใช้​พูด​ว่า ‘นาย​ครับ ผม​ทำ​ตาม​ที่​นาย​สั่ง​แล้ว​แต่​ยัง​มี​ที่​ว่าง​อยู่’

23 “เจ้านาย​จึง​สั่ง​ผู้รับใช้​ว่า ‘ออก​ไป​ตาม​ถนน​ใหญ่​และ​ริม​รั้ว และ​บังคับ​ให้​คน​เข้า​มา​เพื่อ​บ้าน​ของ​ฉัน​จะ​เต็ม 24 เพราะ​ฉัน​บอก​เจ้า​ว่า​ใน​บรรดา​คน​ที่​ได้​รับ​เชิญ​เหล่า​นั้น​จะ​ไม่​มี​ใคร​ได้​ลิ้มรส​งาน​เลี้ยง​ของ​ฉัน เพราะ​มี​คน​มาก​ที่​ถูก​เรียก​แต่​มี​น้อย​คน​ที่​ถูก​เลือก†’ ”

25 มี​ฝูงชน​จำนวน​มาก​เดินทาง​ไป​กับ​พระองค์ พระองค์​หัน​มาและ​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า 26 “ถ้า​ใคร​มา​หา​เรา​แต่​ไม่​ยอม​ละ​ความ​ผูกพัน​ต่อ​บิดา มารดา ภรรยา ลูก พี่น้อง​ชาย และ​พี่น้อง​หญิง​ของ​ตน‡ รวม​ทั้ง​ชีวิต​ของ​ตน​เอง​ด้วย คน​นั้น​จะ​เป็น​สาวก​ของ​เรา​ไม่​ได้ 27 ใคร​ที่​ไม่​แบก​กางเขน​ของ​ตน​และ​ตาม​เรา​มา​ก็​จะ​เป็น​สาวก​ของ​เรา​ไม่​ได้ 28 เพราะ​ใน​พวก​ท่าน​มี​ใคร​บ้าง​ที่​คิด​จะ​สร้าง​หอคอย​แล้ว​ไม่​นั่งลง​คำนวณ​ค่าใช้จ่าย​ก่อนว่า​มี​พอ​ที่​จะ​สร้าง​ให้​เสร็จ​หรือ​ไม่? 29 มิฉะนั้น​เมื่อ​เขา​วาง​รากฐาน​แล้ว​แต่​สร้าง​ให้​เสร็จ​ไม่​ได้​ทุก​คน​ที่​เห็น​ก็​จะ​เริ่ม​เยาะเย้ย​เขา 30 ว่า ‘คน​นี้​เริ่ม​สร้าง​แต่​สร้าง​ให้​เสร็จ​ไม่​ได้’ 31 หรือ​มี​กษัตริย์​องค์​ใด​บ้าง​ที่​เมื่อ​จะ​ออก​ไป​ทำ​สงคราม​กับ​กษัตริย์​อีก​องค์​หนึ่ง จะ​ไม่​นั่งลง​คิด​ก่อนว่า​ด้วย​กำลัง​หนึ่ง​หมื่น​คน​ตน​จะ​ต่อสู้​กับ​ฝ่าย​ที่​ยก​มา​สอง​หมื่น​คน​ได้​หรือ​ไม่? 32 ถ้า​สู้​ไม่​ได้​ขณะ​ที่​อีก​ฝ่าย​ยัง​อยู่​ไกล​เขา​ก็​จะ​ส่ง​ทูต​ไป​ขอ​เงื่อนไข​สันติภาพ 33 เช่น​เดียว​กัน​ทุก​คน​ใน​พวก​ท่าน​ที่​ไม่​สละ​ทุก​สิ่ง​ที่​ตน​มี​ก็​จะ​เป็น​สาวก​ของ​เรา​ไม่​ได้

34 “เกลือ​เป็น​สิ่ง​ดี​แต่​ถ้า​เกลือ​หมด​รส​เค็ม​แล้ว​จะ​ใช้​อะไร​ทำ​ให้​มัน​เค็ม​อีก? 35 มัน​ไม่​เหมาะ​ทั้ง​สำหรับ​ดิน​และ​กอง​ปุ๋ย​จึง​ถูก​โยน​ทิ้ง ใคร​มี​หู​ที่​จะ​ฟัง​ก็​จง​ฟัง”

15

1 คน​เก็บภาษี​และ​คน​บาป​ทั้ง​หมด​เข้า​มา​ใกล้​พระองค์​เพื่อ​ฟัง​พระองค์ 2 พวก​ฟาริสี​และ​พวก​อาลักษณ์​บ่น​ว่า “คน​นี้​ต้อนรับ​คน​บาป​และ​กิน​อาหาร​กับ​พวก​เขา”

3 พระองค์​จึง​เล่า​อุปมา​นี้​ให้​พวก​เขา​ฟัง​ว่า 4 “ถ้า​ใคร​ใน​พวกท่าน​มี​แกะ​หนึ่ง​ร้อย​ตัว แล้ว​หาย​ไป​ตัว​หนึ่งเขา​จะ​ไม่​ทิ้ง​เก้า​สิบ​เก้า​ตัว​ไว้​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​แล้ว​ออก​ตามหา​ตัว​ที่​หาย​ไป​จน​พบ​หรือ? 5 เมื่อ​พบ​แล้ว​เขา​ก็​แบก​มัน​ขึ้น​บ่า​ด้วย​ความ​ชื่นชม​ยินดี 6 เมื่อ​กลับ​ถึง​บ้าน​เขา​เรียก​เพื่อน​และ​เพื่อนบ้าน​มา​รวม​กัน​แล้ว​บอก​ว่า ‘มา​ชื่นชม​ยินดี​กับ​ฉัน​เถิด​เพราะ​ฉัน​พบ​แกะ​ของ​ฉัน​ที่​หาย​ไป​แล้ว!’ 7 เรา​บอก​พวก​ท่าน​ว่า​เช่น​เดียว​กัน​ใน​สวรรค์​จะ​มี​ความ​ชื่นชม​ยินดี​เพราะ​คน​บาป​คน​เดียว​ที่​กลับใจ​มาก​กว่า​เพราะ​คน​ชอบธรรม​เก้า​สิบ​เก้า​คน​ที่​ไม่​จำเป็น​ต้อง​กลับใจ

8 “หรือ​หญิง​คน​ใด​มี​เหรียญ​ดรัคมา​สิบ​เหรียญ* ถ้า​ทำ​หาย​ไป​หนึ่ง​เหรียญ​จะ​ไม่​จุด​ตะเกียง​กวาด​บ้าน​และ​ค้นหา​อย่าง​ละเอียด​จน​พบ​หรือ? 9 เมื่อ​พบ​แล้ว​นาง​ก็​เรียก​เพื่อน​และ​เพื่อนบ้าน​มา​รวม​กัน​แล้ว​พูด​ว่า ‘มา​ชื่นชม​ยินดี​กับ​ฉัน​เถิด​เพราะ​ฉัน​พบ​เหรียญ​ดรัคมา​ที่​ทำ​หาย​ไป​แล้ว!’ 10 เรา​บอก​พวก​ท่าน​ว่า​เช่น​เดียว​กัน มี​ความ​ชื่นชม​ยินดี​ต่อ​หน้า​ทูตสวรรค์​ของ​พระเจ้า เพราะ​คน​บาป​คน​เดียว​ที่​กลับใจ”

11 พระองค์​กล่าว​ว่า “ชาย​คน​หนึ่ง​มี​ลูกชาย​สอง​คน 12 ลูก​คน​เล็ก​พูด​กับ​บิดา​ว่า ‘พ่อ​ขอ​ส่วน​ทรัพย์สิน​ที่​ควร​เป็น​ของ​ลูก​เถิด’ บิดา​จึง​แบ่ง​ทรัพย์สมบัติ​ให้​ลูก​ทั้ง​สอง 13 ไม่​กี่​วัน​ต่อมา​ลูก​คน​เล็ก​รวบรวม​สิ่ง​ของ​ทั้งหมด​ของ​ตนแล้ว​เดิน​ทาง​ไป​ยัง​ประเทศ​ห่างไกล​ที่​นั่น​เขา​ผลาญ​ทรัพย์สิน​ไป​กับ​การ​ใช้ชีวิต​เสเพล 14 เมื่อ​เขา​ใช้​ทุก​อย่าง​จน​หมด​ก็​เกิด​การ​กันดารอาหาร​อย่าง​รุนแรง​ใน​ประเทศ​นั้น​และ​เขา​เริ่ม​ขัดสน 15 เขา​จึง​ไป​ฝาก​ตัว​อยู่​กับ​พลเมือง​คน​หนึ่ง​ของ​ประเทศ​นั้น​คน​นั้น​ส่ง​เขา​ไป​เลี้ยง​หมู​ใน​ทุ่งนา 16 เขา​อยาก​กิน​ฝัก​ที่​หมู​กิน​ให้​อิ่ม​ท้อง​แต่​ไม่​มี​ใคร​ให้​อะไร​เขา​เลย 17 เมื่อ​เขา​ได้​สติ​ก็​พูด​กับ​ตัวเอง​ว่า ‘ลูกจ้าง​ของ​พ่อ​ฉัน​ตั้ง​กี่​คน​มี​อาหาร​กิน​เหลือเฟือ​แต่​ฉัน​กลับ​กำลัง​จะ​ตาย​เพราะ​ความ​หิว! 18 ฉัน​จะ​ลุก​ขึ้น​กลับ​ไป​หา​พ่อ​และ​พูด​กับ​พ่อ​ว่า “พ่อ​ลูก​ได้​ทำ​บาป​ต่อ​สวรรค์​และ​ต่อ​หน้า​พ่อ 19 ลูก​ไม่​สมควร​จะ​ได้​ชื่อ​ว่า​เป็น​ลูก​ของ​พ่อ​อีก​ต่อ​ไป​โปรด​ให้​ลูก​เป็น​เหมือน​ลูกจ้าง​คน​หนึ่ง​ของ​พ่อ​เถิด” ’

20 “เขา​จึง​ลุก​ขึ้น​และ​กลับ​ไป​หา​บิดา​ขณะ​ที่​เขา​ยัง​อยู่​ไกล บิดา​มองเห็น​เขาก็​สงสาร​จึง​วิ่ง​ไป​โผ​กอด​คอ​และ​จูบ​เขา 21 ลูก​พูด​กับ​บิดา​ว่า ‘พ่อ​ลูก​ได้​ทำ​บาป​ต่อ​สวรรค์​และ​ต่อ​หน้า​พ่อ​ลูก​ไม่​สมควร​จะ​ได้​ชื่อ​ว่า​เป็น​ลูก​ของ​พ่อ​อีก​ต่อ​ไป’

22 “แต่​บิดา​สั่ง​พวก​ผู้รับใช้​ว่า ‘รีบ​เอา​เสื้อคลุม​ที่​ดีที่สุด​มา​สวม​ให้​เขา สวม​แหวน​ให้​เขาและ​เอา​รองเท้า​สวม​เท้า​ให้​เขา 23 เอา​ลูกวัว​ขุน​มา​ฆ่า แล้ว​ให้​พวกเรา​กิน​และ​ฉลอง​กัน 24 เพราะ​ลูก​ของ​ฉัน​คน​นี้​ตาย​ไป​แล้ว​แต่​กลับ​มี​ชีวิต​อีก​เขา​หาย​ไป​แต่​พบ​แล้ว’ แล้ว​พวก​เขา​ก็​เริ่ม​ฉลอง​กัน

25 “ส่วน​ลูก​คน​โต​อยู่​ใน​ทุ่งนา​เมื่อ​เขา​กลับ​มา​ใกล้​บ้าน​ก็​ได้ยิน​เสียง​ดนตรี​และ​การ​เต้นรำ 26 เขา​เรียก​ผู้รับใช้​คน​หนึ่ง​มา​ถาม​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น 27 ผู้รับใช้​ตอบ​ว่า ‘น้องชาย​ของ​ท่าน​กลับ​มา​แล้ว​และ​บิดา​ของ​ท่าน​ฆ่า​ลูกวัว​ขุน​เพราะ​ได้​เขา​กลับ​คืน​มา​อย่าง​ปลอดภัย​และ​สบาย​ดี’ 28 แต่​เขา​โกรธ​และ​ไม่​ยอม​เข้า​บ้าน​บิดา​จึง​ออก​มา​ขอร้อง​เขา 29 เขา​ตอบ​บิดา​ว่า ‘หลาย​ปี​มา​นี้​ลูก​รับใช้​พ่อ​มา​ตลอด​และ​ไม่​เคย​ฝ่าฝืน​คำสั่ง​ของ​พ่อ​เลย แต่​พ่อ​ไม่​เคย​ให้​ลูก​แม้​แต่​แพะ​สัก​ตัว​เพื่อ​ฉลอง​กับ​เพื่อน ๆ 30 แต่​พอ​ลูก​ของ​พ่อ​คน​นี้​ซึ่ง​ผลาญ​ทรัพย์สมบัติ​ของ​พ่อ​กับ​พวก​หญิง​โสเภณี​กลับ​มา​พ่อ​กลับ​ฆ่า​ลูกวัว​ขุน​ให้​เขา’

31 “บิดา​พูด​กับ​เขา​ว่า ‘ลูก​เอ๋ย ลูก​อยู่​กับ​พ่อ​เสมอ​และ​ทุก​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​พ่อ​ก็​เป็น​ของ​ลูก 32 แต่​เรา​ควร​จะ​ฉลอง​และ​ชื่นชม​ยินดี​เพราะ​น้องชาย​ของ​ลูก​คน​นี้​ตาย​ไป​แล้ว​แต่​กลับ​มี​ชีวิต​อีก​เขา​หาย​ไป​แต่​พบ​แล้ว’ ”

16

1 พระองค์​กล่าว​กับ​พวก​สาวก​ด้วย​ว่า “มี​เศรษฐี​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​มี​ผู้จัดการ​ทรัพย์สินและ​มี​คน​มา​กล่าวหา​ว่า​ผู้จัดการ​คน​นี้​กำลัง​ผลาญ​ทรัพย์สิน​ของ​เขา 2 เขา​จึง​เรียก​ผู้จัดการ​มา​และ​พูด​ว่า ‘เรื่อง​ที่​ฉัน​ได้ยิน​เกี่ยวกับ​เจ้า​เป็น​อย่างไร​กัน? จง​ส่ง​บัญชี​การ​จัดการ​ของ​เจ้า​มา​เพราะ​เจ้า​จะ​เป็น​ผู้จัดการ​ต่อ​ไป​ไม่​ได้’

3 “ผู้จัดการ​คิด​ใน​ใจ​ว่า ‘ฉัน​จะ​ทำ​อย่างไร​ดี​ใน​เมื่อ​เจ้านาย​กำลัง​จะ​ถอด​ฉัน​จาก​ตำแหน่ง​ผู้จัดการ? จะ​ขุด​ดิน​ก็​ไม่​มี​แรง จะ​ขอทาน​ก็​อาย 4 ฉัน​รู้​แล้ว​ว่า​จะ​ทำ​อะไร​เพื่อ​ว่า​เมื่อ​ถูก​ปลด​จาก​ตำแหน่ง​ผู้จัดการ​จะ​มี​คน​รับ​ฉัน​เข้า​บ้าน​ของ​พวก​เขา’ 5 เขา​จึง​เรียก​ลูกหนี้​ของ​เจ้านาย​มา​ทีละ​คน​และ​ถาม​คน​แรก​ว่า ‘ท่าน​เป็น​หนี้​เจ้านาย​ของ​ฉัน​เท่าไร?’ 6 เขา​ตอบ​ว่า ‘น้ำมัน​หนึ่ง​ร้อย​บาโตส* ’ ผู้จัดการ​บอก​เขา​ว่า ‘เอา​ใบ​หนี้​ของ​ท่าน​ไป รีบ​นั่งลง​แล้ว​เขียน​ว่า​ห้าสิบ’ 7 จาก​นั้น​เขา​ถาม​อีก​คน​หนึ่ง​ว่า ‘ท่าน​เป็น​หนี้​เท่าไร?’ คน​นั้น​ตอบ​ว่า ‘ข้าวสาลี​หนึ่ง​ร้อย​คอร์† ’ เขา​บอก​ว่า ‘เอา​ใบ​หนี้​ของ​ท่าน​ไป​แล้ว​เขียน​ว่า​แปด​สิบ’

8 “เจ้านาย​ชม​ผู้จัดการ​ที่​ไม่​ซื่อสัตย์​คน​นั้น​ที่​เขา​ทำ​อย่าง​ฉลาด เพราะ​คน​ของ​โลก​นี้ใน​ยุค​ของ​ตน​ฉลาด​กว่า​คน​ของ​ความ​สว่าง 9 เรา​บอก​พวก​ท่าน​ว่า​จง​ใช้​มัมโมน​ที่​ไม่​ชอบธรรม​สร้าง​มิตร​ไว้ เพื่อ​ว่า​เมื่อ​พวก​ท่าน​ถึง​คราว​สิ้นสุด​พวก​เขา​จะ​ต้อนรับ​พวก​ท่าน​เข้า​สู่​ที่พัก​นิรันดร์ 10 คน​ที่​ซื่อสัตย์​ใน​สิ่ง​เพียง​เล็กน้อย​ก็​ซื่อสัตย์​ใน​สิ่ง​มาก​ด้วย และ​คน​ที่​ไม่​ซื่อสัตย์​ใน​สิ่ง​เพียง​เล็กน้อย​ก็​ไม่​ซื่อสัตย์​ใน​สิ่ง​มาก​ด้วย 11 เพราะฉะนั้น​ถ้า​พวก​ท่าน​ไม่​ซื่อสัตย์​ใน​เรื่อง​มัมโมน​ที่​ไม่​ชอบธรรม​ใคร​จะ​มอบ​ทรัพย์​ที่​แท้จริง​ให้​พวก​ท่าน​ดูแล? 12 และ​ถ้า​พวก​ท่าน​ไม่​ซื่อสัตย์​ใน​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​คน​อื่น​ใคร​จะ​ให้​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​พวก​ท่าน​เอง​แก่​พวก​ท่าน? 13 ผู้รับใช้​คน​เดียว​จะ​รับใช้​เจ้านาย​สอง​คน​ไม่​ได้ เพราะ​เขา​จะ​เกลียด​คน​หนึ่ง​และ​รัก​อีก​คน​หนึ่ง​หรือ​จะ​ยึดมั่น​กับ​คน​หนึ่ง​และ​ดูหมิ่น​อีก​คน​หนึ่ง พวก​ท่าน​จะ​รับใช้​พระเจ้า​และ​มัมโมน​พร้อม​กัน​ไม่​ได้”‡

14 พวก​ฟาริสี​ซึ่ง​รัก​เงิน​ได้ยิน​เรื่อง​ทั้ง​หมด​นี้​แล้ว​ก็​เยาะเย้ย​พระองค์ 15 พระองค์​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า “พวกท่าน​เป็น​คน​ที่​ยืนยัน​ว่า​ตนเอง​ชอบธรรม​ต่อหน้า​มนุษย์ แต่​พระเจ้า​รู้​จิตใจ​ของ​พวก​ท่าน เพราะ​สิ่ง​ที่​มนุษย์​ยกย่อง​สูงส่ง​เป็น​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​ใน​สายตา​ของ​พระเจ้า

16 “ธรรมบัญญัติ​และ​พวก​ผู้เผยพระวจนะ​มี​มา​จน​ถึง​ยอห์น ตั้งแต่​นั้น​ข่าวดี​เรื่อง​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ก็​ถูก​ประกาศ​และ​ทุก​คน​พยายาม​ฝ่า​เข้า​ไป​ใน​อาณาจักร​นั้น 17 แต่​ฟ้า​และ​แผ่นดิน​จะ​ผ่าน​พ้น​ไป​ยัง​ง่าย​เสีย​กว่าที่​ขีด​เล็ก​ที่สุด​ขีด​หนึ่ง​ใน​ธรรมบัญญัติ​จะ​ตก​หาย​ไป

18 “ทุก​คน​ที่​หย่า​ภรรยา​ของ​ตน​แล้ว​แต่งงาน​กับ​หญิง​อื่น​ก็​ล่วงประเวณี​และ​คน​ที่​แต่งงาน​กับ​หญิง​ที่​หย่า​จาก​สามี​ก็​ล่วงประเวณี

19 “มี​เศรษฐี​คน​หนึ่ง​แต่งกาย​ด้วย​ผ้า​สีม่วง​และ​ผ้า​ป่าน​เนื้อ​ละเอียด และ​ใช้ชีวิต​อย่าง​หรูหรา​ทุกวัน 20 มี​ขอทาน​คน​หนึ่ง​ชื่อ​ลาซารัส ถูก​พา​มา​วาง​ไว้​ที่​ประตู​บ้าน​ของ​เศรษฐี ร่างกาย​เต็ม​ไป​ด้วย​แผล 21 เขา​อยาก​กิน​เศษ​อาหาร​ที่​ตก​จาก​โต๊ะ​ของ​เศรษฐี​ให้​อิ่ม แม้​แต่​พวก​สุนัข​ก็​ยัง​มา​เลีย​แผล​ของ​เขา 22 ต่อมา​ขอทาน​คน​นั้น​ตาย​และ​เหล่า​ทูตสวรรค์​พา​เขา​ไป​อยู่​ใน​อ้อมอก​ของ​อับราฮัม เศรษฐี​ก็​ตาย​และ​ถูก​ฝัง​เช่น​กัน 23 ขณะ​อยู่​ใน​ฮาเดส§ และ​กำลัง​ทุกข์​ทรมาน เขา​เงยหน้า​ขึ้น​เห็น​อับราฮัมอยู่​ไกล​และ​เห็น​ลาซารัส​อยู่​ใน​อ้อมอก​ของ​อับราฮัม 24 เขา​ร้อง​ตะโกน​ว่า ‘บิดา​อับราฮัม โปรด​เมตตา​ข้าพเจ้า และ​ส่ง​ลาซารัส​มา ให้​เขา​เอา​ปลาย​นิ้ว​จุ่ม​น้ำแล้ว​แตะ​ลิ้น​ของ​ข้าพเจ้า​ให้​เย็น​ลง​เพราะ​ข้าพเจ้า​ทรมาน​มาก​ใน​เปลวไฟ​นี้’

25 “แต่​อับราฮัม​ตอบ​ว่า ‘ลูก​เอ๋ย จง​จำ​ไว้​ว่า​ตอน​ที่​เจ้า​มี​ชีวิต​เจ้า​ได้​รับ​สิ่ง​ดี ๆ ของ​เจ้า ส่วน​ลาซารัส​ได้​รับ​สิ่ง​เลวร้าย แต่​ตอนนี้เขา​ได้​รับ​การ​ปลอบโยน​ที่​นี่​ส่วน​เจ้า​กำลัง​ทรมาน 26 นอกจาก​นี้​ระหว่าง​เรา​กับ​พวก​เจ้า​มี​เหวลึก​ใหญ่​กั้น​อยู่ จน​คน​ที่​ต้องการ​ข้าม​จาก​ที่​นี่​ไป​หา​พวก​เจ้า​ก็​ข้าม​ไม่ได้ และ​ไม่​มี​ใคร​จาก​ที่​นั่น​ข้าม​มา​หา​พวก​เรา​ได้’

27 “เศรษฐี​จึง​พูด​ว่า ‘ถ้า​เช่นนั้น ข้าพเจ้า​ขอร้อง​ท่าน บิดา โปรด​ส่ง​เขาไป​บ้าน​บิดา​ของ​ข้าพเจ้า— 28 เพราะ​ข้าพเจ้า​มี​พี่น้อง​ชาย​ห้า​คน ขอ​ให้​เขา​ไป​เป็น​พยาน​แก่​พวกเขาเพื่อ​พวก​เขา​จะ​ไม่​ต้อง​มา​ยัง​สถาน​ที่​ทรมาน​แห่ง​นี้​ด้วย’

29 “แต่​อับราฮัม​ตอบ​เขา​ว่า ‘พวก​เขา​มี​โมเสส​และ​พวก​ผู้เผยพระวจนะ​อยู่​แล้ว ให้​พวก​เขา​ฟัง​คน​เหล่า​นั้น​เถิด’

30 “เขา​พูด​ว่า ‘ไม่​ใช่​เช่นนั้น บิดา​อับราฮัม แต่​ถ้า​มี​คนจาก​ความตาย​ไป​หา​พวก​เขา​พวก​เขา​จะ​กลับใจ’

31 “อับราฮัม​ตอบ​เขา​ว่า ‘ถ้า​พวก​เขา​ไม่​ฟัง​โมเสส​และ​พวก​ผู้เผยพระวจนะ​ต่อ​ให้​มี​ใคร​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย​พวก​เขา​ก็​จะ​ไม่​เชื่อ’ ”

17

1 พระองค์​กล่าว​กับ​พวก​สาวก​ว่า “เป็นไป​ไม่ได้​ที่​จะ​ไม่มี​เหตุ​ให้​คน​สะดุด แต่​วิบัติ​แก่​คน​ที่​เป็น​ต้น​เหตุ​ให้​สิ่ง​เหล่านั้น​เกิด​ขึ้น! 2 ถ้า​เอา​หินโม่​แขวน​คอ​เขา​แล้ว​โยน​ลง​ทะเล ยัง​ดีกว่า​ที่​เขา​จะ​ทำ​ให้​คน​เล็กน้อย​เหล่านี้​แม้​เพียง​คน​หนึ่ง​สะดุด 3 จง​ระวัง​ตัว​ให้​ดี ถ้า​พี่น้อง​ของ​ท่าน​ทำ​บาป​ต่อ​ท่าน จง​ตักเตือน​เขา และ​ถ้า​เขา​กลับใจ จง​ยกโทษ​ให้​เขา 4 ถ้า​เขา​ทำ​บาป​ต่อ​ท่าน​วัน​เดียว​ถึง​เจ็ด​ครั้ง และ​กลับ​มา​หา​ท่าน​เจ็ด​ครั้ง​โดย​พูด​ว่า ‘ฉัน​กลับใจ​แล้ว’ ท่าน​ต้อง​ยกโทษ​ให้​เขา”

5 พวก​อัครทูต​กล่าว​กับ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ว่า “โปรด​เพิ่ม​ความเชื่อ​ให้​พวกเรา​ด้วย”

6 องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว​ว่า “ถ้า​พวกท่าน​มี​ความเชื่อ​เท่า​เมล็ด​มัสตาร์ด พวกท่าน​ก็​จะ​สั่ง​ต้น​ซิคามอร์​นี้​ว่า ‘จง​ถอน​ราก​แล้ว​ไป​ปลูก​ใน​ทะเล’ และ​มัน​ก็​จะ​เชื่อฟัง​พวกท่าน 7 ใคร​ใน​พวกท่าน​ที่​มี​คนรับใช้​กำลัง​ไถนา​หรือ​เลี้ยง​แกะ เมื่อ​เขา​กลับ​จาก​ทุ่ง จะ​พูด​กับ​เขา​ว่า ‘รีบ​มา​นั่ง​รับประทาน​อาหาร​เถิด’ หรือ? 8 เขา​จะ​ไม่​พูด​กับ​คนรับใช้​คน​นั้น​หรือ​ว่า ‘เตรียม​อาหาร​เย็น​ให้​ฉัน แต่งตัว​ให้​เรียบร้อย​แล้ว​คอย​ปรนนิบัติ​ฉัน​ขณะ​ที่​ฉัน​กิน​และ​ดื่ม หลัง​จาก​นั้น​จึง​ค่อย​กิน​และ​ดื่ม’? 9 เขา​จะ​ขอบคุณ​คนรับใช้​เพราะ​ทำ​ตาม​ที่​ได้​รับ​คำสั่ง​หรือ? เรา​คิด​ว่า​ไม่ 10 เช่นเดียวกัน เมื่อ​พวกท่าน​ทำ​ทุกสิ่ง​ที่​ได้​รับ​คำสั่ง​แล้ว ก็​จง​พูด​ว่า ‘พวกเรา​เป็น​คนรับใช้​ที่​ไม่​คู่ควร เรา​เพียง​ทำ​หน้าที่​ที่​ควร​ทำ​เท่านั้น’ ”

11 ระหว่าง​ทาง​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม พระองค์​เดิน​ไป​ตาม​เขตแดน​ระหว่าง​สะมาเรีย​กับ​กาลิลี 12 ขณะ​ที่​พระองค์​กำลัง​เข้า​ไป​ใน​หมู่บ้าน​แห่ง​หนึ่ง ชาย​เป็น​โรคเรื้อน​สิบ​คน​มา​พบ​พระองค์ พวกเขา​ยืน​อยู่​ห่าง ๆ 13 แล้ว​ร้อง​เสียงดัง​ว่า “พระเยซู อาจารย์ โปรด​เมตตา​พวกเรา​ด้วย!”

14 เมื่อ​พระองค์​เห็น​พวกเขา ก็​กล่าว​ว่า “จง​ไป​แสดง​ตัว​ต่อ​พวก​ปุโรหิต” ระหว่าง​ที่​พวกเขา​กำลัง​ไป พวกเขา​ก็​ได้​รับ​การ​ชำระ​ให้​สะอาด 15 คน​หนึ่ง​ใน​พวกเขา เมื่อ​เห็น​ว่า​ตน​หายดี​แล้ว ก็​กลับ​มา​และ​ให้​พระสิริ​แด่​พระเจ้า​ด้วย​เสียงดัง 16 เขา​ก้ม​กราบ​ลง​แทบ​เท้า​พระเยซู​และ​ขอบคุณ​พระองค์ เขา​เป็น​ชาว​สะมาเรีย

17 พระเยซู​จึง​ตอบ​ว่า “สิบ​คน​ได้​รับ​การ​ชำระ​ให้​สะอาด​ไม่​ใช่​หรือ? แล้ว​อีก​เก้า​คน​อยู่​ที่​ไหน? 18 ไม่มี​ใคร​กลับ​มา​ให้​พระสิริ​แด่​พระเจ้า นอกจาก​คนต่างชาติ​คน​นี้​หรือ?” 19 แล้ว​พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ลุก​ขึ้น​ไป​เถิด ความเชื่อ​ของ​ท่าน​ทำ​ให้​ท่าน​หายดี​แล้ว”

20 เมื่อ​พวก​ฟาริสี​ถาม​พระองค์​ว่า​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​จะ​มา​เมื่อ​ใด พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ไม่ได้​มา​ใน​ลักษณะ​ที่​สังเกต​เห็น​ได้ 21 และ​คน​จะ​ไม่​พูด​ว่า ‘อยู่​ที่​นี่!’ หรือ ‘อยู่​ที่​นั่น!’ เพราะ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​อยู่​ภายใน​พวกท่าน”

22 พระองค์​กล่าว​กับ​พวก​สาวก​ว่า “วัน​เวลา​จะ​มาถึง​เมื่อ​พวกท่าน​ปรารถนา​จะ​เห็น​วัน​หนึ่ง​ของ​บุตรมนุษย์ แต่​จะ​ไม่ได้​เห็น 23 คน​จะ​บอก​พวกท่าน​ว่า ‘อยู่​ที่​นี่!’ หรือ ‘อยู่​ที่​นั่น!’ อย่า​ออก​ไป​และ​อย่า​ตาม​พวกเขา 24 เพราะ​ฟ้า​แลบ​ส่อง​วาบ​จาก​ฟ้า​ด้าน​หนึ่ง​ไป​ถึง​อีก​ด้าน​หนึ่ง​ฉัน​ใด บุตรมนุษย์​ก็​จะ​เป็น​เช่นนั้น​ใน​วัน​ของ​พระองค์​ฉัน​นั้น 25 แต่​ก่อน​อื่น​พระองค์​ต้อง​ทนทุกข์​หลาย​อย่าง​และ​ถูก​คน​ยุค​นี้​ปฏิเสธ 26 ใน​สมัย​ของ​โนอาห์​เป็น​อย่างไร ใน​สมัย​ของ​บุตรมนุษย์​ก็​จะ​เป็น​อย่างนั้น 27 ผู้คน​กิน ดื่ม แต่งงาน และ​ยก​ให้​แต่งงาน​กัน จน​ถึง​วันที่​โนอาห์​เข้า​ไป​ใน​เรือ แล้ว​น้ำท่วม​ก็​มาถึง​และ​ทำลาย​พวกเขา​ทั้งหมด 28 ใน​สมัย​ของ​โลท​ก็​เช่นเดียวกัน ผู้คน​กิน ดื่ม ซื้อ ขาย ปลูก และ​สร้าง 29 แต่​ใน​วันที่​โลท​ออก​จาก​โสโดม ไฟ​กับ​กำมะถัน​ก็​ตก​จาก​ฟ้า​เหมือน​ฝน​และ​ทำลาย​พวกเขา​ทั้งหมด 30 ใน​วันที่​บุตรมนุษย์​ปรากฏ ก็​จะ​เป็น​เช่นนั้น 31 ใน​วัน​นั้น คน​ที่​อยู่​บน​ดาดฟ้า​และ​มี​ข้าว​ของ​อยู่​ใน​บ้าน อย่า​ลง​ไป​เอา​ของ​เหล่านั้น และ​คน​ที่​อยู่​ใน​ทุ่ง​ก็​อย่า​หันกลับ​ไป​เช่นกัน 32 จง​ระลึก​ถึง​ภรรยา​ของ​โลท! 33 ใคร​ที่​พยายาม​รักษา​ชีวิต​ของ​ตน​ไว้​จะ​สูญเสีย​ชีวิต​นั้น แต่​ใคร​ที่​สูญเสีย​ชีวิต​ของ​ตน​จะ​รักษา​ชีวิต​นั้น​ไว้ 34 เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า ใน​คืน​นั้น​จะ​มี​สอง​คน​อยู่​บน​เตียง​เดียวกัน คน​หนึ่ง​จะ​ถูก​รับ​ไป อีก​คน​หนึ่ง​จะ​ถูก​ทิ้ง​ไว้ 35 จะ​มี​หญิง​สอง​คน​โม่​ข้าว​ด้วยกัน คน​หนึ่ง​จะ​ถูก​รับ​ไป อีก​คน​หนึ่ง​จะ​ถูก​ทิ้ง​ไว้” 36 *

37 พวก​สาวก​จึง​ถาม​พระองค์​ว่า “ที่​ไหน องค์พระผู้เป็นเจ้า?”

พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “ซากศพ​อยู่​ที่​ไหน ฝูง​แร้ง​ก็​จะ​มา​รวมกัน​ที่​นั่น”

18

1 พระองค์​เล่า​อุปมา​เรื่อง​หนึ่ง​ให้​พวกเขา​ฟัง เพื่อ​สอน​ว่า​พวกเขา​ควร​อธิษฐาน​อยู่​เสมอ​และ​ไม่​ท้อถอย 2 โดย​กล่าว​ว่า “ใน​เมือง​แห่ง​หนึ่ง​มี​ผู้​พิพากษา​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​ไม่​เกรง​กลัว​พระเจ้า​และ​ไม่​เกรงใจ​มนุษย์ 3 ใน​เมือง​นั้น​มี​หญิงม่าย​คน​หนึ่ง นาง​มา​หา​เขา​บ่อย ๆ และ​พูด​ว่า ‘ช่วย​ให้​ฉัน​ได้​รับ​ความ​ยุติธรรม​จาก​คู่กรณี​ของ​ฉัน​ด้วย!’ 4 ตอน​แรก​เขา​ไม่​ยอม แต่​ต่อมา​เขา​คิด​ใน​ใจ​ว่า ‘ถึง​ฉัน​จะ​ไม่​เกรง​กลัว​พระเจ้า​และ​ไม่​เกรงใจ​มนุษย์ 5 แต่​เพราะ​หญิงม่าย​คน​นี้​มา​รบกวน​ฉัน ฉัน​จะ​ให้​ความ​ยุติธรรม​แก่​นาง มิฉะนั้น​นาง​คง​มา​หา​ฉัน​ไม่​หยุด​จน​ฉัน​ทน​ไม่​ไหว’ ”

6 องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว​ว่า “จง​ฟัง​สิ่ง​ที่​ผู้​พิพากษา​อธรรม​คน​นั้น​พูด 7 แล้ว​พระเจ้า​จะ​ไม่​ให้​ความ​ยุติธรรม​แก่​คน​ที่​พระองค์​เลือก ซึ่ง​ร้อง​หา​พระองค์​ทั้ง​กลางวัน​และ​กลางคืน​หรือ? พระองค์​จะ​อดทน​ต่อ​พวกเขา​นาน​หรือ? 8 เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า พระองค์​จะ​ให้​ความ​ยุติธรรม​แก่​พวกเขา​โดย​เร็ว แต่​เมื่อ​บุตรมนุษย์​มา พระองค์​จะ​พบ​ความเชื่อ​บน​แผ่นดินโลก​หรือ?”

9 พระองค์​ยัง​เล่า​อุปมา​เรื่อง​นี้​แก่​บาง​คน​ที่​มั่นใจ​ว่า​ตนเอง​เป็น​คน​ชอบธรรม​และ​ดูหมิ่น​คน​อื่น ๆ ว่า 10 “ชาย​สอง​คน​ขึ้น​ไป​ที่​พระวิหาร​เพื่อ​อธิษฐาน คน​หนึ่ง​เป็น​ฟาริสี อีก​คนเป็น​คนเก็บภาษี 11 คน​ฟาริสี​ยืน​แยก​อยู่​คนเดียว​และ​อธิษฐาน​ว่า ‘ข้าแต่​พระเจ้า ข้าพเจ้า​ขอบคุณ​พระองค์​ที่​ข้าพเจ้า​ไม่​เหมือน​คน​อื่น ๆ คือ​พวก​รีดไถ คน​อธรรม คน​ล่วงประเวณี หรือ​แม้​แต่​เหมือน​คนเก็บภาษี​คน​นี้ 12 ข้าพเจ้า​อดอาหาร​สัปดาห์​ละ​สอง​ครั้ง และ​ถวาย​หนึ่ง​ใน​สิบ​จาก​ทุกสิ่ง​ที่​ข้าพเจ้า​ได้​มา’ 13 แต่​คนเก็บภาษี​ยืน​อยู่​ห่าง ๆ ไม่​กล้า​แม้​แต่​เงยหน้า​มอง​ฟ้า เขา​ทุบ​อก​ของ​ตน​และ​พูด​ว่า ‘ข้าแต่​พระเจ้า โปรด​เมตตา​ข้าพเจ้า​ผู้​เป็น​คนบาป​ด้วย!’ 14 เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า คน​นี้​กลับ​บ้าน​ไป​โดย​ได้​รับ​การ​นับ​ว่า​เป็น​คน​ชอบธรรม ไม่​ใช่​อีก​คน​หนึ่ง เพราะ​ทุกคน​ที่​ยก​ตน​ขึ้น​จะ​ถูก​ทำ​ให้​ต่ำลง แต่​คน​ที่​ถ่อม​ตน​ลง​จะ​ถูก​ยก​ขึ้น”

15 ผู้คน​ยัง​พา​ทารก​มา​หา​พระองค์​เพื่อ​ให้​พระองค์​แตะ​ต้อง​พวกเขา แต่​เมื่อ​พวก​สาวก​เห็น​ก็​ห้าม​คน​เหล่านั้น 16 พระเยซู​เรียก​เด็ก ๆ เข้ามาและ​กล่าว​ว่า “จง​ปล่อย​ให้​เด็ก​เล็ก ๆ มา​หา​เรา และ​อย่า​ขัดขวาง​พวกเขา เพราะ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​เป็น​ของ​คน​เช่นนี้ 17 เรา​บอก​ความจริง​แก่พวกท่าน​ว่า ใคร​ไม่​รับ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​เหมือน​เด็ก​เล็ก ๆ จะ​ไม่มี​วัน​เข้า​ไป​ใน​อาณาจักร​นั้น​ได้”

18 ผู้ปกครอง​คน​หนึ่ง​ถาม​พระองค์​ว่า “อาจารย์​ที่​ดี ข้าพเจ้า​ต้อง​ทำ​อะไร​จึง​จะ​ได้​รับ​ชีวิต​นิรันดร์​เป็น​มรดก?”

19 พระเยซู​ถาม​เขา​ว่า “ทำไม​ท่าน​เรียก​เรา​ว่า​ดี? ไม่มี​ใคร​ดี​นอกจาก​พระเจ้า​เพียง​ผู้เดียว 20 ท่าน​รู้​พระบัญญัติ​แล้ว​ว่า ‘อย่า​ล่วงประเวณี’ ‘อย่า​ฆ่า​คน’ ‘อย่า​ลักขโมย’ ‘อย่า​เป็น​พยานเท็จ’ ‘จง​ให้​เกียรติ​บิดามารดา​ของ​ท่าน’ ”✡

21 เขา​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​ปฏิบัติ​ตาม​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด​มา​ตั้งแต่​ยัง​หนุ่ม”

22 เมื่อ​พระเยซู​ได้ยิน​ดังนั้น ก็​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ท่าน​ยัง​ขาด​อยู่​อย่าง​หนึ่ง จง​ขาย​ทุกสิ่ง​ที่​ท่าน​มี​แล้ว​แจก​จ่าย​แก่​คนยากจน แล้ว​ท่าน​จะ​มี​ทรัพย์สมบัติ​ใน​สวรรค์ จากนั้น​จง​มา​ติดตาม​เรา”

23 แต่​เมื่อ​เขา​ได้ยิน​ดังนั้น​ก็​เศร้า​มาก เพราะ​เขา​ร่ำรวย​มาก

24 เมื่อ​พระเยซู​เห็น​ว่า​เขา​เศร้า​มาก ก็​กล่าว​ว่า “คน​มี​ทรัพย์สมบัติ​จะ​เข้า​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ได้​ยาก​เพียง​ใด! 25 อูฐ​ลอด​รูเข็ม​ยัง​ง่าย​กว่า​คน​ร่ำรวย​เข้า​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า”

26 คน​ที่​ได้ยิน​จึง​ถาม​ว่า “ถ้า​อย่างนั้น ใคร​จะ​รอด​ได้?”

27 พระองค์​ตอบ​ว่า “สิ่ง​ที่​มนุษย์​ทำ​ไม่ได้ พระเจ้า​ทำ​ได้”

28 เปโตร​กล่าว​ว่า “พวกเรา​ทิ้ง​ทุกสิ่ง​แล้ว​ติดตาม​ท่าน​มา”

29 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่พวกท่าน​ว่า ไม่มี​ใคร​ที่​ละ​บ้าน ภรรยา พี่น้อง บิดามารดา หรือ​ลูก เพราะ​เห็น​แก่​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า 30 แล้ว​จะ​ไม่ได้​รับ​มาก​กว่า​นั้น​หลาย​เท่า​ใน​เวลา​นี้ และ​ได้​รับ​ชีวิต​นิรันดร์​ใน​โลก​ที่​จะ​มาถึง”

31 พระองค์​พา​สิบสอง​คน​แยก​ไป​ต่าง​หา​กและ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ตอนนี้​เรา​กำลัง​ขึ้น​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม และ​ทุกสิ่ง​ที่​พวก​ผู้เผยพระวจนะ​เขียน​ไว้​เกี่ยวกับ​บุตรมนุษย์​จะ​สำเร็จ​ครบถ้วน 32 เพราะ​พระองค์​จะ​ถูก​มอบ​ไว้​ใน​มือ​คนต่างชาติ ถูก​เยาะเย้ย ถูก​ทำ​ให้​อับอาย และ​ถูก​ถ่มน้ำลาย​รด 33 พวกเขา​จะ​เฆี่ยน​และ​ฆ่า​พระองค์ แล้ว​ใน​วันที่​สาม​พระองค์​จะ​ฟื้นขึ้น​มา”

34 แต่​พวก​สาวก​ไม่​เข้าใจ​สิ่ง​เหล่านี้​เลย ความหมาย​ของ​ถ้อยคำ​นี้​ถูก​ซ่อน​ไว้​จาก​พวกเขา และ​พวกเขา​ไม่​เข้าใจ​สิ่ง​ที่​พระองค์​กล่าว

35 ขณะ​ที่​พระองค์​เข้า​ใกล้​เมือง​เยรีโค มี​ชาย​ตาบอด​คน​หนึ่ง​นั่ง​ขอทาน​อยู่​ริม​ทาง 36 เมื่อ​เขา​ได้ยิน​ฝูงชน​เดิน​ผ่าน​ไป ก็​ถาม​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น 37 คน​เหล่านั้น​บอก​เขา​ว่า​พระเยซู​ชาวนาซาเร็ธ​กำลัง​ผ่าน​ไป 38 เขา​จึง​ร้อง​ว่า “พระเยซู บุตร​ของ​ดาวิด โปรด​เมตตา​ข้าพเจ้า​ด้วย!” 39 คน​ที่​เดิน​นำหน้า​ตำหนิ​เขา​ให้​เงียบ แต่​เขา​กลับ​ร้อง​ดัง​ยิ่ง​ขึ้น​ว่า “บุตร​ของ​ดาวิด โปรด​เมตตา​ข้าพเจ้า​ด้วย!”

40 พระเยซู​หยุด​ยืน​และ​สั่ง​ให้​พา​เขา​มา​หา​พระองค์ เมื่อ​ชาย​คน​นั้น​เข้ามา​ใกล้ พระองค์​ถาม​ว่า 41 “ท่าน​ต้องการ​ให้​เรา​ทำ​อะไร​ให้?”

เขา​ตอบ​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอ​ให้​ข้าพเจ้า​มองเห็น​อีกครั้ง”

42 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “จง​มองเห็น​ได้​อีกครั้ง​เถิด ความเชื่อ​ของ​ท่าน​ทำ​ให้​ท่าน​หายดี​แล้ว”

43 ทันใดนั้น​เขา​ก็​มองเห็น​และ​ติดตาม​พระองค์​ไป พร้อม​กับ​สรรเสริญ​พระเจ้า เมื่อ​ประชาชน​ทั้งหมด​เห็น ก็​สรรเสริญ​พระเจ้า​เช่นกัน

19

1 พระองค์​เข้า​ไป​และ​เดิน​ผ่าน​เมือง​เยรีโค 2 มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​ศักเคียส เขา​เป็น​หัวหน้า​คนเก็บภาษี​และ​เป็น​คน​ร่ำรวย 3 เขา​พยายาม​มองดู​ว่า​พระเยซู​คือ​ใคร แต่​ไม่​อาจ​มองเห็น​เพราะ​ฝูงชน เนื่องจาก​เขา​ตัว​เตี้ย 4 เขา​จึง​วิ่ง​ล่วงหน้า​ไป​และ​ปีน​ต้น​ซิคามอร์​เพื่อ​ดู​พระองค์ เพราะ​พระองค์​กำลัง​จะ​ผ่าน​ทาง​นั้น 5 เมื่อ​พระเยซู​มาถึง​ที่​นั่น พระองค์​เงยหน้า​ขึ้น​มองเห็น​เขาและ​กล่าว​ว่า “ศักเคียส รีบ​ลง​มา​เถิด เพราะ​วันนี้​เรา​ต้อง​พัก​ที่​บ้าน​ของ​ท่าน” 6 เขา​จึง​รีบ​ลง​มา​และ​ต้อนรับ​พระองค์​ด้วย​ความยินดี 7 เมื่อ​ทุกคน​เห็น ก็​พา​กัน​บ่นว่า “เขา​เข้า​ไป​พัก​กับ​คนบาป”

8 ศักเคียส​ยืน​ขึ้น​และ​กล่าว​กับ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้า​ยก​ทรัพย์สิน​ครึ่ง​หนึ่ง​ให้​คนยากจน และ​ถ้า​ข้าพเจ้า​รีดไถ​อะไร​จาก​ใคร​มา​โดย​มิชอบ ข้าพเจ้า​จะ​คืน​ให้​เขา​สี่​เท่า”

9 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “วันนี้​ความรอด​มาถึง​บ้าน​นี้​แล้ว เพราะ​เขา​ก็​เป็น​บุตร​ของ​อับราฮัม​ด้วย 10 เพราะ​บุตรมนุษย์​มา​เพื่อ​แสวงหา​และ​ช่วย​ผู้​ที่​หลง​หาย​ให้​รอด”

11 ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลัง​ฟัง​สิ่ง​เหล่านี้ พระองค์​เล่า​อุปมา​อีก​เรื่อง​หนึ่ง เพราะ​พระองค์​อยู่​ใกล้​กรุง​เยรูซาเล็ม และ​พวกเขา​คิด​ว่า​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​จะ​ปรากฏ​ทันที 12 พระองค์​จึง​กล่าว​ว่า “ชาย​ผู้​สูงศักดิ์​คน​หนึ่ง​เดินทาง​ไป​ยัง​ประเทศ​ห่างไกล​เพื่อ​รับ​อาณาจักร​เป็น​ของ​ตน​แล้ว​กลับ​มา 13 เขา​เรียก​คนรับใช้​สิบ​คน​มา​และ​มอบ​เงิน​มีนา​สิบ​เหรียญ​ให้​พวกเขา * แล้ว​สั่ง​ว่า ‘จง​นำ​เงิน​นี้​ไป​ทำ​ธุรกิจ​จนกว่า​ฉัน​จะ​กลับ​มา’ 14 แต่​พลเมือง​ของ​เขา​เกลียด​เขา จึง​ส่ง​คณะผู้แทน​ตาม​ไป​บอก​ว่า ‘พวกเรา​ไม่​ต้องการ​ให้​คน​นี้​ปกครอง​พวกเรา’

15 “เมื่อ​เขา​กลับ​มา​หลัง​จาก​ได้​รับ​อาณาจักร​แล้ว เขา​สั่ง​ให้​เรียก​คนรับใช้​ที่​เขา​ให้​เงิน​ไว้​มา​หา เพื่อ​จะ​รู้​ว่า​แต่ละ​คน​ทำ​ธุรกิจ​ได้​กำไร​เท่าไร 16 คนแรก​เข้ามา​และ​พูด​ว่า ‘นาย​ครับ เงิน​หนึ่ง​มีนา​ของ​นาย​ทำ​กำไร​ได้​อีก​สิบ​มีนา’

17 “เขา​พูด​กับ​คน​นั้น​ว่า ‘ดี​มาก คนรับใช้​ที่​ดี! เพราะ​เจ้า​ซื่อสัตย์​ใน​เรื่อง​เล็กน้อย เจ้า​จง​มี​อำนาจ​ปกครอง​สิบ​เมือง’

18 “คน​ที่​สอง​เข้ามา​และ​พูด​ว่า ‘นาย​ครับ เงิน​หนึ่ง​มีนา​ของ​นาย​ทำ​กำไร​ได้​อีก​ห้า​มีนา’

19 “เขา​จึง​พูด​กับ​คน​นั้น​ว่า ‘เจ้า​จง​ปกครอง​ห้า​เมือง’

20 อีก​คน​หนึ่ง​เข้ามา​และ​พูด​ว่า ‘นาย​ครับ นี่​เงิน​หนึ่ง​มีนา​ของ​นาย ผม​ห่อ​เก็บ​ไว้​ใน​ผ้า​เช็ด​หน้า 21 เพราะ​ผม​กลัว​นาย เนื่องจาก​นาย​เป็น​คน​เข้มงวด นาย​เก็บ​สิ่ง​ที่​ไม่ได้​วาง​ไว้ และ​เกี่ยว​สิ่ง​ที่​ไม่ได้​หว่าน’

22 “เขา​พูด​กับ​คน​นั้น​ว่า ‘เจ้า​คนรับใช้​ชั่ว! ฉัน​จะ​ตัดสิน​เจ้า​จาก​คำพูด​ของ​เจ้า​เอง เจ้า​รู้​ว่า​ฉัน​เป็น​คน​เข้มงวด เก็บ​สิ่ง​ที่​ฉัน​ไม่ได้​วาง​ไว้ และ​เกี่ยว​สิ่ง​ที่​ฉัน​ไม่ได้​หว่าน 23 ถ้า​อย่างนั้น ทำไม​เจ้า​ไม่​เอา​เงิน​ของ​ฉัน​ไป​ฝาก​ธนาคาร​ไว้? เมื่อ​ฉัน​กลับ​มา​ก็​จะ​ได้​รับ​เงิน​นั้น​พร้อม​ดอกเบี้ย’ 24 แล้ว​เขา​พูด​กับ​คน​ที่​ยืน​อยู่​ตรง​นั้น​ว่า ‘เอา​เงิน​หนึ่ง​มีนา​จาก​เขา​ไป​ให้​คน​ที่​มี​สิบ​มีนา’

25 “พวกเขา​พูด​กับ​เขา​ว่า ‘นาย​ครับ เขา​มี​สิบ​มีนา​แล้ว!’ 26 ‘ฉัน​บอก​พวก​เจ้า​ว่า ทุกคน​ที่​มี​จะ​ได้​รับ​เพิ่ม​ขึ้น แต่​คน​ที่​ไม่มี แม้​สิ่ง​ที่​เขา​มี​ก็​จะ​ถูก​เอา​ไป​จาก​เขา 27 ส่วน​ศัตรู​ของ​ฉัน​ที่​ไม่​ต้องการ​ให้​ฉัน​ปกครอง​พวกเขา จง​พา​มา​ที่​นี่​และ​ฆ่า​พวกเขา​ต่อหน้า​ฉัน’ ” 28 เมื่อ​พระองค์​กล่าว​เรื่อง​เหล่านี้​แล้ว ก็​เดิน​นำหน้า​ขึ้น​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม

29 เมื่อ​พระองค์​เข้า​ใกล้​เบธสฟาเก† และ​เบธานี ที่​ภูเขา​ซึ่ง​เรียก​กัน​ว่า​ภูเขา​มะกอกเทศ พระองค์​ส่ง​สาวก​สอง​คน​ไป 30 โดย​กล่าว​ว่า “จง​เข้า​ไป​ใน​หมู่บ้าน​ฝั่ง​ตรงข้าม เมื่อ​เข้า​ไป พวกท่าน​จะ​พบ​ลูกลา​ตัว​หนึ่ง​ผูก​อยู่ ซึ่ง​ยัง​ไม่มี​ใคร​เคย​นั่ง​บน​มัน จง​แก้​มัน​แล้ว​พา​มา 31 ถ้า​มี​ใคร​ถาม​ว่า ‘ทำไม​พวกท่าน​แก้​มัน?’ จง​ตอบ​ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า​ต้องการ​ใช้​มัน’ ”

32 คน​ที่​ถูก​ส่ง​ไป​ก็​ออก​ไป และ​พบ​ทุกอย่าง​ตาม​ที่​พระองค์​บอก​ไว้ 33 ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลัง​แก้​ลูกลา เจ้าของ​มัน​ถาม​ว่า “พวกท่าน​แก้​ลูกลา​ทำไม?” 34 พวกเขา​ตอบ​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า​ต้องการ​ใช้​มัน” 35 แล้ว​พวกเขา​ก็​พา​ลูกลา​มา​หา​พระเยซู เอา​เสื้อคลุม​ของ​ตน​พาด​บน​ลูกลา แล้ว​ให้​พระเยซู​นั่ง​บน​ลูกลา​เหนือ​เสื้อคลุม​เหล่านั้น 36 ขณะ​ที่​พระองค์​เดินทาง​ไป พวกเขา​ปู​เสื้อคลุม​ของ​ตน​ลง​บน​ถนน

37 เมื่อ​พระองค์​เข้า​ใกล้​ทางลาด​ลง​จาก​ภูเขา​มะกอกเทศ ฝูง​สาวก​ทั้งหมด​ก็​เริ่ม​ชื่นชมยินดี​และ​สรรเสริญ​พระเจ้า​ด้วย​เสียงดัง เพราะ​การ​อัศจรรย์​อัน​ทรง​ฤทธิ์​ทั้งหมด​ที่​พวกเขา​ได้เห็น 38 พวกเขา​กล่าว​ว่า “กษัตริย์​ผู้​มา​ใน​พระนาม​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เป็นสุข!✡ สันติสุข​จง​มี​ใน​สวรรค์ และ​พระสิริ​จง​มี​ใน​ที่​สูงสุด!”

39 ฟาริสี​บาง​คน​ใน​ฝูงชน​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “อาจารย์ โปรด​ตำหนิ​สาวก​ของ​ท่าน​ด้วย!”

40 พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า ถ้า​คน​เหล่านี้​เงียบ ก้อนหิน​ก็​จะ​ร้อง​ออก​มา”

41 เมื่อ​พระองค์​เข้า​ใกล้​และ​เห็น​เมือง ก็​ร้องไห้​เพราะ​เมือง​นั้น 42 และ​กล่าว​ว่า “ถ้า​ใน​วันนี้​เจ้า​เอง​รู้​ว่า​สิ่งใด​นำ​สันติสุข​มา​ให้​เจ้า! แต่​ตอนนี้​สิ่ง​เหล่านั้น​ถูก​ซ่อน​ไว้​จาก​ตา​ของ​เจ้า 43 เพราะ​วัน​เวลา​จะ​มาถึง เมื่อ​ศัตรู​ของ​เจ้า​จะ​สร้าง​แนวกั้น​ล้อม​เจ้า​ไว้ ล้อมรอบ​เจ้า และ​บีบ​เจ้า​ไว้​ทุก​ด้าน 44 พวกเขา​จะ​ทุ่ม​เจ้า​กับ​ลูก ๆ ที่​อยู่​ภายใน​เจ้า​ลง​กับ​พื้น และ​จะ​ไม่​ปล่อย​ให้​หิน​สัก​ก้อน​หนึ่ง​ซ้อน​อยู่​บน​อีก​ก้อน​หนึ่ง​ใน​เจ้า เพราะ​เจ้า​ไม่​รู้​เวลา​แห่ง​การมาเยี่ยมเยียน​เจ้า”

45 พระองค์​เข้า​ไป​ใน​พระวิหาร​และ​เริ่ม​ขับไล่​คน​ที่​ซื้อ​ขาย​อยู่​ใน​นั้น 46 โดย​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “มี​เขียน​ไว้​ว่า ‘บ้าน​ของ​เรา​เป็น​บ้าน​แห่ง​การ​อธิษฐาน’ ✡ แต่​พวก​เจ้า​กลับ​ทำ​ให้​มัน​เป็น ‘ถ้ำ​ของ​พวกโจร’!” ✡

47 พระองค์​สอน​ใน​พระวิหาร​ทุกวัน แต่​พวก​หัวหน้า​ปุโรหิต พวก​อาลักษณ์ และ​บรรดา​ผู้นำ​ของ​ประชาชน​พยายาม​หา​ทาง​ทำลาย​พระองค์ 48 แต่​พวกเขา​ไม่​รู้​ว่า​จะ​ทำ​อย่างไร เพราะ​ประชาชน​ทั้งหมด​ตั้งใจ​ฟัง​ทุก​คำ​ที่​พระองค์​กล่าว

20

1 วัน​หนึ่ง ขณะ​ที่​พระองค์​กำลัง​สอน​ประชาชน​ใน​พระวิหาร​และ​ประกาศ​ข่าวดี พวก​ปุโรหิต* กับ​พวก​อาลักษณ์​และ​พวก​ผู้อาวุโส​มา​หา​พระองค์ 2 พวกเขา​ถาม​ว่า “บอก​พวกเรา​มา​ว่า ท่าน​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้​ด้วย​สิทธิ​อำนาจ​อะไร? หรือ​ใคร​ให้​สิทธิ​อำนาจ​นี้​แก่​ท่าน?”

3 พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เรา​จะ​ถาม​พวกท่าน​อย่าง​หนึ่ง​เช่นกัน จง​บอก​เรา​ว่า 4 บัพติศมา​ของ​ยอห์น​มา​จาก​สวรรค์​หรือ​มา​จาก​มนุษย์?”

5 พวกเขา​จึง​ปรึกษา​กัน​ว่า “ถ้า​เรา​ตอบ​ว่า ‘มา​จาก​สวรรค์’ เขา​จะ​ถาม​ว่า ‘แล้ว​ทำไม​พวกท่าน​จึง​ไม่​เชื่อ​ยอห์น?’ 6 แต่​ถ้า​เรา​ตอบ​ว่า ‘มา​จาก​มนุษย์’ ประชาชน​ทั้งหมด​จะ​เอา​หิน​ขว้าง​เรา เพราะ​พวกเขา​เชื่อ​มั่น​ว่า​ยอห์น​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ” 7 พวกเขา​จึง​ตอบ​ว่า​ไม่​รู้​ว่า​มา​จาก​ไหน

8 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​ก็​จะ​ไม่​บอก​พวกท่าน​เช่นกัน​ว่า​เรา​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้​ด้วย​สิทธิ​อำนาจ​อะไร”

9 พระองค์​เริ่ม​เล่า​อุปมา​เรื่อง​นี้​แก่​ประชาชน​ว่า “ชาย​คน​หนึ่ง † ปลูก​สวนองุ่น แล้ว​ให้​ชาวสวน​เช่า​ดูแล จากนั้น​เดินทาง​ไป​ต่างประเทศ​เป็น​เวลา​นาน 10 เมื่อ​ถึง​ฤดู เขา​ส่ง​คนรับใช้​คน​หนึ่ง​ไป​หา​พวก​ชาวสวน​เพื่อ​รับ​ส่วน​แบ่ง​จาก​ผล​ของ​สวนองุ่น แต่​พวก​ชาวสวน​กลับ​ทุบ​ตี​เขา​และ​ส่ง​เขา​กลับ​ไป​มือเปล่า 11 เขา​ส่ง​คนรับใช้​อีก​คน​หนึ่ง​ไป พวก​นั้น​ก็​ทุบ​ตี​และ​ทำ​ให้​เขา​อับอาย แล้ว​ส่ง​เขา​กลับ​ไป​มือเปล่า 12 เขา​ยัง​ส่ง​คน​ที่​สาม​ไป พวก​นั้น​ก็​ทำร้าย​เขา​จน​บาดเจ็บ​แล้ว​โยน​เขา​ออก​ไป 13 เจ้าของ​สวนองุ่น​จึง​พูด​ว่า ‘ฉัน​จะ​ทำ​อย่างไร​ดี? ฉัน​จะ​ส่ง​ลูกชาย​ที่​ฉัน​รัก​ไป บาง​ที​เมื่อ​เห็น​เขา พวกเขา​คง​จะ​เคารพ​เขา’

14 “แต่​เมื่อ​พวก​ชาวสวน​เห็น​ลูกชาย พวกเขา​ปรึกษา​กัน​ว่า ‘คน​นี้​เป็น​ทายาท มา​เถอะ ฆ่า​เขา​กัน เพื่อ​มรดก​จะ​ตก​เป็น​ของ​เรา’ 15 พวกเขา​จึง​โยน​เขา​ออก​นอก​สวนองุ่น​แล้ว​ฆ่า​เขา ดังนั้น​เจ้าของ​สวนองุ่น​จะ​ทำ​อะไร​กับ​พวกเขา? 16 เขา​จะ​มา​และ​ทำลาย​พวก​ชาวสวน​เหล่านี้ แล้ว​มอบ​สวนองุ่น​ให้​คน​อื่น”

เมื่อ​คน​เหล่านั้น​ได้ยิน ก็​พูด​ว่า “ขอ​อย่า​ให้​เป็น​เช่นนั้น​เลย!”

17 แต่​พระองค์​มอง​พวกเขา​และ​กล่าว​ว่า “ถ้า​อย่างนั้น ข้อความ​ที่​เขียน​ไว้​นี้​หมายความว่า​อย่างไร?

‘ศิลา​ที่​ช่างก่อสร้าง​ปฏิเสธ

กลับ​กลาย​เป็น​ศิลามุมเอก’? ✡

18 ทุกคน​ที่​ล้ม​ลง​บน​ศิลา​นั้น​จะ​แตก​เป็น​ชิ้น ๆ

แต่​ศิลา​นั้น​จะ​บด​คน​ที่​มัน​ตก​ทับ​ให้​เป็น​ผง”

19 พวก​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวก​อาลักษณ์​ต้องการ​จับ​พระองค์​ใน​เวลา​นั้น​ทันที แต่​พวกเขา​กลัว​ประชาชน เพราะ​รู้​ว่า​พระองค์​เล่า​อุปมา​นี้​พาดพิง​ถึง​พวกเขา 20 พวกเขา​จึง​คอย​จับตาดู​พระองค์​และ​ส่ง​สายลับ​ที่​แสร้ง​ทำ​เป็น​คน​ชอบธรรม เพื่อ​ดัก​จับ​คำพูด​ของ​พระองค์​และ​มอบ​พระองค์​ไว้​ใต้​อำนาจ​และ​สิทธิ​อำนาจ​ของ​ผู้ว่าราชการ 21 คน​เหล่านั้น​ถาม​พระองค์​ว่า “อาจารย์ พวกเรา​รู้​ว่า​ท่าน​พูด​และ​สอน​อย่าง​ถูกต้อง ไม่​ลำเอียง​เข้า​ข้าง​ผู้​ใด แต่​สอน​ทาง​ของ​พระเจ้า​ตาม​ความจริง 22 พวกเรา​ได้​รับ​อนุญาต​ให้​เสีย​ภาษี​แก่​ซีซาร์​หรือ​ไม่?”

23 แต่​พระองค์​รู้ทัน​เล่ห์เหลี่ยม​ของ​พวกเขา จึง​กล่าว​ว่า “ทำไม​พวกท่าน​จึง​ทดลอง​เรา? 24 เอา​เหรียญ​เดนาริอุส​มา​ให้​เรา​ดู รูป​และ​คำจารึก​บน​เหรียญ​เป็น​ของ​ใคร?”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “ของ​ซีซาร์”

25 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ถ้า​อย่างนั้น จง​ให้​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​ซีซาร์​แก่​ซีซาร์ และ​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​พระเจ้า​แก่​พระเจ้า”

26 พวกเขา​ไม่​สามารถ​ดัก​จับ​พระองค์​จาก​คำพูด​ต่อหน้า​ประชาชน​ได้ พวกเขา​ประหลาดใจ​กับ​คำตอบ​ของ​พระองค์​และ​นิ่ง​เงียบ 27 พวก​สะดูสี​บาง​คน​ซึ่ง​กล่าว​ว่า​ไม่มี​การฟื้นขึ้นจากความตาย มา​หา​พระองค์ 28 และ​ถาม​ว่า “อาจารย์ โมเสส​เขียน​ไว้​ให้​เรา​ว่า ถ้า​พี่​ชาย​หรือ​น้องชาย​ของ​ชาย​คน​หนึ่ง​ตาย​โดย​มี​ภรรยา​แต่​ไม่มี​ลูก พี่​ชาย​หรือ​น้องชาย​ของ​เขา​ควร​รับ​หญิงม่าย​นั้น​เป็น​ภรรยา​และ​มี​ลูก​สืบเชื้อสาย​ให้​พี่น้อง​ของ​ตน 29 มี​พี่น้อง​ชาย​เจ็ด​คน คนแรก​แต่งงาน​แล้ว​ตาย​โดย​ไม่มี​ลูก 30 คน​ที่​สอง​รับ​หญิง​นั้น​เป็น​ภรรยา แล้ว​ก็​ตาย​โดย​ไม่มี​ลูก 31 คน​ที่​สาม​ก็​รับ​นาง​เป็น​ภรรยา เช่นเดียวกัน​ทั้ง​เจ็ด​คนตาย​ไป​โดย​ไม่มี​ลูก 32 ใน​ที่สุด​หญิง​คน​นั้น​ก็​ตาย​ด้วย 33 ดังนั้น​ใน​การฟื้นขึ้นจากความตาย นาง​จะ​เป็น​ภรรยา​ของ​ใคร? เพราะ​ชาย​ทั้ง​เจ็ด​เคย​มี​นาง​เป็น​ภรรยา”

34 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “บุตร​ของ​ยุค​นี้​แต่งงาน​และ​ยก​ให้​แต่งงาน​กัน 35 แต่​คน​ที่​ได้​รับ​การ​นับ​ว่า​คู่ควร​จะ​เข้า​สู่​ยุค​นั้นและ​การฟื้นขึ้นจากความตาย จะ​ไม่​แต่งงาน​หรือ​ถูก​ยก​ให้​แต่งงาน 36 เพราะ​พวกเขา​จะ​ตาย​อีก​ไม่ได้ เนื่องจาก​พวกเขา​เหมือน​ทูตสวรรค์ และ​เป็น​บุตร​ของ​พระเจ้า เพราะ​เป็น​บุตรแห่งการฟื้นขึ้นจากความตาย 37 ส่วน​เรื่อง​ที่​คนตาย​ฟื้นขึ้น​นั้น แม้​แต่​โมเสส​ก็​แสดง​ให้​เห็น​ใน​เรื่อง​พุ่มไม้ เมื่อ​เขา​เรียก​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ว่า ‘พระเจ้า​ของ​อับราฮัม พระเจ้า​ของ​อิสอัค และ​พระเจ้า​ของ​ยาโคบ’ ✡ 38 พระองค์​ไม่​ใช่​พระเจ้า​ของ​คนตาย แต่​เป็น​พระเจ้า​ของ​คนเป็น เพราะ​สำหรับ​พระองค์ ทุกคน​ล้วน​มี​ชีวิต​อยู่”

39 อาลักษณ์​บาง​คน​ตอบ​ว่า “อาจารย์ ท่าน​พูด​ได้​ดี” 40 จากนั้น​พวกเขา​ก็​ไม่​กล้า​ถาม​พระองค์​อีก

41 พระองค์​ถาม​พวกเขา​ว่า “ทำไม​คน​จึง​กล่าว​ว่า​พระคริสต์​เป็น​บุตร​ของ​ดาวิด? 42 ดาวิด​เอง​กล่าว​ไว้​ใน​หนังสือ​สดุดี​ว่า

‘องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว​แก่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​ว่า

“จง​นั่ง​ทาง​ขวา​มือ​ของ​เรา

43 จนกว่า​เรา​จะ​ทำ​ให้​ศัตรู​ของ​เจ้า​เป็น​ที่​วาง​เท้า​ของ​เจ้า” ’ ✡

44 “ดาวิด​เรียก​พระองค์​ว่า​องค์พระผู้เป็นเจ้า แล้ว​พระคริสต์​จะ​เป็น​บุตร​ของ​ดาวิด​ได้​อย่างไร?”

45 ขณะ​ที่​ประชาชน​ทั้งหมด​กำลัง​ฟัง​อยู่ พระองค์​กล่าว​กับ​พวก​สาวก​ว่า 46 “จง​ระวัง​พวก​อาลักษณ์ พวกเขา​ชอบ​เดิน​สวม​เสื้อคลุม​ยาว ชอบ​ให้​คน​ทักทาย​ใน​ตลาด ชอบ​ที่นั่ง​ที่​ดีที่สุด​ใน​ธรรมศาลา และ​ที่​มีเกียรติ​ที่สุด​ใน​งานเลี้ยง 47 พวกเขา​กลืนกิน​ทรัพย์สิน​ของ​หญิงม่าย​จน​หมด และ​แสร้ง​อธิษฐาน​ยืดยาว คน​เหล่านี้​จะ​ได้​รับ​โทษ​หนัก​ยิ่ง​กว่า”

21

1 พระองค์​เงยหน้า​ขึ้น และ​เห็น​คน​ร่ำรวย​กำลัง​นำ​ของถวาย​ของ​ตนใส่​ลง​ใน​ที่​เก็บ​เงินถวาย 2 พระองค์​เห็น​หญิงม่าย​ยากจน​คน​หนึ่ง​หย่อน​เหรียญ​ทองแดง​เล็ก ๆ สอง​เหรียญ​ลง​ไป* 3 พระองค์​กล่าว​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า หญิงม่าย​ยากจน​คน​นี้​ใส่​ลง​ไป​มาก​กว่า​ทุกคน 4 เพราะ​คน​เหล่านี้​ทุกคน​นำ​ของถวาย​แด่​พระเจ้า​จาก​ส่วน​ที่​เหลือเฟือ​ของ​ตน แต่​นาง​แม้​ยากจน ก็​ใส่​ทุกสิ่ง​ที่​นาง​มี​สำหรับ​ดำรงชีวิต​ลง​ไป”

5 เมื่อ​บางคน​กำลัง​พูด​ถึง​พระวิหาร​ที่​ประดับ​ด้วย​หิน​งดงาม​และ​ของถวาย​ต่าง ๆ พระองค์​กล่าว​ว่า 6 “สิ่ง​เหล่านี้​ที่​พวกท่าน​เห็น วัน​เวลา​จะ​มาถึง​เมื่อ​ไม่มี​หิน​เหลือ​ซ้อน​กัน​อยู่​แม้​แต่​ก้อน​เดียว ทุก​ก้อน​จะ​ถูก​รื้อ​ลง”

7 พวกเขา​ถาม​พระองค์​ว่า “อาจารย์ แล้ว​สิ่ง​เหล่านี้​จะ​เกิด​ขึ้น​เมื่อ​ไร? และ​จะ​มี​หมายสำคัญ​อะไร​เมื่อ​สิ่ง​เหล่านี้​ใกล้​จะ​เกิด​ขึ้น?”

8 พระองค์​กล่าว​ว่า “จง​ระวัง​อย่า​ให้​ใคร​ชักนำ​พวกท่าน​ให้​หลง เพราะ​หลาย​คน​จะ​มา​ใน​นาม​ของ​เรา และ​กล่าว​ว่า ‘เรา​เอง†’ และ ‘เวลา​ใกล้​เข้ามา​แล้ว’ เพราะฉะนั้น​อย่า​ตาม​พวกเขา​ไป 9 เมื่อ​พวกท่าน​ได้ยิน​เรื่อง​สงคราม​และ​ความ​วุ่นวาย อย่า​ตกใจ เพราะ​สิ่ง​เหล่านี้​ต้อง​เกิด​ขึ้น​ก่อน แต่​จุดจบ​จะ​ไม่​มา​ถึง​ทันที”

10 แล้ว​พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ชนชาติ​จะ​ลุก​ขึ้น​ต่อสู้​ชนชาติ และ​อาณาจักร​ต่อสู้​อาณาจักร 11 จะ​เกิด​แผ่นดินไหว​ครั้ง​ใหญ่ ความอดอยาก และ​โรคระบาด​ใน​ที่​ต่าง ๆ จะ​มี​เหตุการณ์​น่าสะพรึงกลัว​และ​หมายสำคัญ​ใหญ่​จาก​สวรรค์ 12 แต่​ก่อน​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด พวกเขา​จะ​จับ​พวกท่าน​และ​ข่มเหง​พวกท่าน มอบ​พวกท่าน​ให้​ธรรมศาลา​และ​เรือนจำ และ​นำ​พวกท่าน​ไป​ต่อหน้า​กษัตริย์​และ​ผู้ว่าราชการ​เพราะ​นาม​ของ​เรา 13 สิ่ง​นี้​จะ​กลาย​เป็น​โอกาส​ให้​พวกท่าน​เป็น​พยาน 14 เพราะฉะนั้น จง​ตั้งใจ​ไว้​ว่า​อย่า​เตรียม​คำตอบ​ล่วงหน้า 15 เพราะ​เรา​จะ​ให้​ถ้อยคำ​และ​สติปัญญา​แก่​พวกท่าน ซึ่ง​ศัตรู​ของ​พวกท่าน​ทุกคน​จะ​ไม่​สามารถ​ต้านทาน​หรือ​โต้แย้ง​ได้ 16 แม้​แต่​บิดา​มารดา พี่น้อง ญาติ และ​เพื่อน​ก็​จะ​มอบ​พวกท่าน​ให้​เขา และ​พวกเขา​จะ​ทำ​ให้​บางคน​ใน​พวกท่าน​ถูก​ประหาร 17 ทุกคน​จะ​เกลียดชัง​พวกท่าน​เพราะ​นาม​ของ​เรา 18 แต่​แม้​แต่​เส้นผม​บน​ศีรษะ​ของ​พวกท่าน​สัก​เส้น​ก็​จะ​ไม่​สูญหาย

19 “ด้วย​ความ​อดทน​ของ​พวกท่าน พวกท่าน​จะ​ได้​ชีวิต​ของ​ตน

20 “แต่​เมื่อ​พวกท่าน​เห็น​กรุง​เยรูซาเล็ม​ถูก​กองทัพ​ล้อม จง​รู้​ว่า​ความ​พินาศ​ของ​กรุง​นั้น​ใกล้​เข้า​มา​แล้ว 21 ตอน​นั้น คน​ที่​อยู่​ใน​แคว้น​ยูเดีย​จง​หนี​ไป​ยัง​ภูเขา คน​ที่​อยู่​กลาง​กรุง​จง​ออก​ไป และ​คน​ที่​อยู่​ตาม​ชนบท​อย่า​เข้า​ไป​ใน​กรุง 22 เพราะ​วัน​เหล่านี้​เป็น​วัน​แห่ง​การ​ลงโทษ เพื่อ​ให้​ทุกสิ่ง​ที่​เขียน​ไว้​สำเร็จ 23 วิบัติ​แก่​หญิง​มีครรภ์​และ​หญิง​ที่​ให้นม​ลูก​ใน​วัน​เหล่านั้น! เพราะ​จะ​มี​ความ​ทุกข์ยาก​ใหญ่หลวง​ใน​แผ่นดิน และ​พระพิโรธ​ต่อ​ชนชาติ​นี้ 24 พวกเขา​จะ​ล้มตาย​ด้วย​คม​ดาบ และ​ถูก​กวาด​ไป​เป็น​เชลย​ยัง​ทุก​ชนชาติ กรุง​เยรูซาเล็ม​จะ​ถูก​คนต่างชาติ​เหยียบย่ำ จนกว่า​เวลา​ของ​คนต่างชาติ​จะ​ครบถ้วน

25 “จะ​มี​หมายสำคัญ​ที่​ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และ​ดวงดาว และ​บน​แผ่นดินโลก​บรรดา​ชนชาติ​จะ​กระวนกระวาย​และ​สับสน​เพราะ​เสียง​ทะเล​กับ​คลื่น​คำราม 26 ผู้คน​จะ​เป็นลม​เพราะ​ความกลัว และ​เพราะ​คาด​ถึง​สิ่ง​ที่​กำลัง​จะ​เกิด​ขึ้น​กับ​โลก เพราะ​อำนาจ​ทั้งหลาย​ใน​ฟ้าสวรรค์​จะ​สั่นสะเทือน 27 แล้ว​พวกเขา​จะ​เห็น​บุตรมนุษย์​มา​ใน​เมฆ พร้อม​ด้วย​อำนาจ​และ​พระสิริ​ยิ่งใหญ่ 28 แต่​เมื่อ​สิ่ง​เหล่านี้​เริ่ม​เกิด​ขึ้น จง​เงยหน้า​ขึ้น​และ​ยก​ศีรษะ​ขึ้น เพราะ​การ​ไถ่​ของ​พวกท่าน​ใกล้​เข้า​มา​แล้ว”

29 พระองค์​เล่า​อุปมา​ให้​พวกเขา​ฟัง​ว่า “จง​ดู​ต้น​มะเดื่อ​และ​ต้นไม้​ทุก​ชนิด 30 เมื่อ​พวกมัน​เริ่ม​ผลิใบ พวกท่าน​เห็น​แล้ว​ก็​รู้​ได้​ด้วย​ตนเอง​ว่า​ฤดูร้อน​ใกล้​เข้า​มา​แล้ว 31 เช่นเดียวกัน เมื่อ​พวกท่าน​เห็น​สิ่ง​เหล่านี้​เกิด​ขึ้น ก็​จง​รู้​ว่า​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ใกล้​เข้า​มา​แล้ว 32 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า คน​ยุค​นี้​จะ​ไม่​ผ่าน​พ้น​ไป​จนกว่า​ทุกสิ่ง​จะ​สำเร็จ 33 ฟ้า​และ​แผ่นดิน​จะ​ผ่าน​พ้น​ไป แต่​ถ้อยคำ​ของ​เรา​จะ​ไม่​มี​วัน​ผ่าน​พ้น​ไป

34 “เพราะฉะนั้น จง​ระวัง​ตัว อย่า​ให้​ใจ​ของ​พวกท่าน​หนักอึ้ง​ด้วย​การ​กินดื่ม​อย่าง​ฟุ่มเฟือย ความ​เมามาย และ​ความ​กังวล​ใน​ชีวิต แล้ว​วัน​นั้น​จะ​มา​ถึง​พวกท่าน​อย่าง​กะทันหัน 35 เพราะ​วัน​นั้น​จะ​มา​เหมือน​กับดัก​เหนือ​ทุกคน​ที่​อาศัย​อยู่​ทั่ว​พื้น​แผ่นดินโลก 36 เพราะฉะนั้น จง​เฝ้าระวัง​อยู่​เสมอ และ​อธิษฐาน​เพื่อ​ให้​พวกท่าน​ได้​รับ​การ​นับ​ว่า​สมควรหลีกพ้น​ทุกสิ่ง​ที่​กำลัง​จะ​เกิด​ขึ้น และ​ยืน​อยู่​ต่อหน้า​บุตรมนุษย์”

37 ทุก​วัน พระเยซู​สอน​อยู่​ใน​พระวิหาร และ​ทุก​คืน​พระองค์​ออก​ไป​ค้างคืน​บน​ภูเขา​ที่​เรียก​ว่า​ภูเขา​มะกอกเทศ 38 ประชาชน​ทุกคน​มา​หา​พระองค์​แต่​เช้าตรู่​ใน​พระวิหาร​เพื่อ​ฟัง​พระองค์

22

1 เทศกาล​ขนมปัง​ไร้เชื้อ ซึ่ง​เรียก​ว่า​ปัสกา กำลัง​ใกล้​เข้า​มา 2 หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวก​อาลักษณ์​หา​ทาง​ฆ่า​พระองค์ เพราะ​พวกเขา​กลัว​ประชาชน

3 ซาตาน​เข้า​ไป​ใน​ยูดาส ผู้​ที่​เรียก​ว่า​อิสคาริโอท ซึ่ง​เป็น​หนึ่ง​ใน​สิบสอง​คน 4 เขา​ไป​หารือ​กับ​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​หัวหน้า​เจ้าหน้าที่​พระวิหาร ถึง​วิธี​ที่​จะ​มอบ​พระองค์​ให้​พวกเขา 5 พวกเขา​ดีใจ และ​ตกลง​จะ​ให้​เงิน​แก่​เขา 6 ยูดาส​ตกลง และ​หา​โอกาส​จะ​มอบ​พระองค์​ให้​พวกเขา​ใน​เวลา​ที่​ไม่​มี​ฝูงชน

7 วัน​เทศกาล​ขนมปัง​ไร้เชื้อ​มาถึง ซึ่ง​เป็น​วัน​ที่​ต้อง​ถวาย​เครื่องบูชา​ปัสกา 8 พระเยซู​ส่ง​เปโตร​กับ​ยอห์น​ไป พร้อม​กับ​กล่าว​ว่า “จง​ไป​เตรียม​ปัสกา​ให้​พวกเรา​รับประทาน”

9 พวกเขา​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​ต้องการ​ให้​พวกเรา​เตรียม​ที่​ไหน?”

10 พระองค์​ตอบ​ว่า “เมื่อ​พวกท่าน​เข้า​ไป​ใน​เมือง จะ​มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ถือ​เหยือก​น้ำ​มา​พบ​พวกท่าน จง​ตาม​เขา​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ที่​เขา​เข้า 11 แล้ว​บอก​เจ้าของบ้าน​ว่า ‘อาจารย์​ถาม​ท่าน​ว่า “ห้อง​รับ​แขก​ที่​เรา​จะ​รับประทาน​ปัสกา​กับ​สาวก​ของ​เรา​อยู่​ที่​ไหน?” ’ 12 เขา​จะ​พา​พวกท่าน​ไป​ดู​ห้อง​ใหญ่​ชั้นบน ซึ่ง​จัด​เครื่องเรือน​ไว้​แล้ว จง​เตรียม​ที่​นั่น”

13 พวกเขา​ไป และ​พบ​ทุกสิ่ง​ตาม​ที่​พระเยซู​บอก แล้ว​ก็​เตรียม​ปัสกา

14 เมื่อ​ถึง​เวลา พระองค์​นั่งลง​ร่วม​โต๊ะ​กับ​อัครทูต​ทั้ง​สิบสอง​คน 15 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​ปรารถนา​อย่าง​ยิ่ง​ที่​จะ​รับประทาน​ปัสกา​นี้​กับ​พวกท่าน​ก่อน​ที่​เรา​จะ​ทนทุกข์ 16 เพราะ​เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า เรา​จะ​ไม่​รับประทาน​ปัสกา​นี้​อีก​เลย จนกว่า​ปัสกา​นี้​จะ​สำเร็จ​ใน​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า” 17 พระองค์​รับ​ถ้วย และ​เมื่อ​กล่าว​ขอบพระคุณ​แล้ว ก็​กล่าว​ว่า “จง​รับ​ถ้วย​นี้​ไป และ​แบ่ง​กัน​ดื่ม 18 เพราะ​เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า ตั้งแต่​นี้​ไป เรา​จะ​ไม่​ดื่ม​จาก​ผล​ของ​เถาองุ่น​อีก จนกว่า​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​จะ​มา”

19 พระองค์​หยิบ​ขนมปัง กล่าว​ขอบพระคุณ แล้ว​หัก​และ​ส่ง​ให้​พวกเขา พร้อม​กับ​กล่าว​ว่า “นี่​คือ​กาย​ของ​เรา ซึ่ง​มอบ​ให้​เพื่อ​พวกท่าน จง​ทำ​เช่นนี้​เพื่อ​ระลึก​ถึง​เรา” 20 หลัง​อาหาร​ค่ำ พระองค์​หยิบ​ถ้วย​เช่นเดียวกัน และ​กล่าว​ว่า “ถ้วย​นี้​คือ​พันธสัญญา​ใหม่​ใน​โลหิต​ของ​เรา ซึ่ง​หลั่ง​ออก​เพื่อ​พวกท่าน 21 แต่​มือ​ของ​คน​ที่​ทรยศ​เรา​อยู่​บน​โต๊ะ​กับ​เรา 22 บุตรมนุษย์​จะ​ไป​ตาม​ที่​กำหนด​ไว้ แต่​วิบัติ​แก่​คน​ที่​ทรยศ​พระองค์!”

23 พวกเขา​จึง​เริ่ม​ถาม​กัน​ว่า​ใคร​ใน​พวกเขา​จะ​ทำ​สิ่ง​นี้

24 แล้ว​ก็​เกิด​การ​โต้เถียง​กัน​ใน​หมู่​พวกเขา​ว่า​ใคร​ใน​พวกเขา​นับ​ว่า​ยิ่งใหญ่​ที่สุด 25 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “กษัตริย์​ของ​บรรดา​ชนชาติ​ปกครอง​พวกเขา​อย่าง​เป็น​เจ้านาย และ​คน​ที่​มี​อำนาจ​เหนือ​พวกเขา​ก็​ได้​ชื่อ​ว่า ‘ผู้​มี​พระคุณ’ 26 แต่​พวกท่าน​อย่า​เป็น​เช่นนั้น คน​ที่​ยิ่งใหญ่​ที่สุด​ใน​พวกท่าน​จง​เป็น​เหมือน​คน​ที่​อ่อนวัย​กว่า และ​คน​ที่​เป็น​ผู้นำ​จง​เป็น​เหมือน​คน​ที่​รับใช้ 27 เพราะ​ใคร​ยิ่งใหญ่​กว่า คน​ที่​นั่ง​ร่วม​โต๊ะ หรือ​คน​ที่​รับใช้? ไม่​ใช่​คน​ที่​นั่ง​ร่วม​โต๊ะ​หรือ? แต่​เรา​อยู่​ท่ามกลาง​พวกท่าน​เหมือน​คน​ที่​รับใช้

28 “พวกท่าน​คือ​คน​ที่​อยู่​กับ​เรา​ตลอด​การ​ทดลอง​ต่าง ๆ ของ​เรา 29 เรา​มอบ​อาณาจักร​แก่​พวกท่าน เช่นเดียวกับ​ที่​พระบิดา​ของ​เรา​มอบ​อาณาจักร​แก่​เรา 30 เพื่อ​พวกท่าน​จะ​ได้​กิน​และ​ดื่ม​ที่​โต๊ะ​ของ​เรา​ใน​อาณาจักร​ของ​เรา และ​พวกท่าน​จะ​นั่ง​บน​บัลลังก์ พิพากษา​อิสราเอล​ทั้ง​สิบสอง​เผ่า”

31 องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว​ว่า “ซีโมน ซีโมน ซาตาน​ขอ​พวกท่าน​ทุกคน​ไว้ เพื่อ​จะ​ร่อน​พวกท่าน​เหมือน​ข้าวสาลี 32 แต่​เรา​ได้​อธิษฐาน​เพื่อ​ท่าน เพื่อ​ความเชื่อ​ของ​ท่าน​จะ​ไม่​ล้มเหลว และ​เมื่อ​ท่าน​หันกลับ​มา​แล้ว จง​ทำ​ให้​พี่น้อง​ของ​ท่าน​มั่นคง”*

33 เปโตร​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้า​พร้อม​จะ​ไป​กับ​ท่าน ทั้ง​ไป​คุก​และ​ไป​ตาย!”

34 พระองค์​กล่าว​ว่า “เปโตร เรา​บอก​ท่าน​ว่า วันนี้​ไก่​จะ​ไม่​ขัน​ก่อน​ที่​ท่าน​จะ​ปฏิเสธ​สาม​ครั้ง​ว่า​ไม่​รู้จัก​เรา”

35 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เมื่อ​เรา​ส่ง​พวกท่าน​ออก​ไป​โดย​ไม่​มี​ถุงเงิน ย่าม และ​รองเท้าแตะ พวกท่าน​ขาด​สิ่ง​ใด​บ้าง​หรือ?”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “ไม่​ขาด​อะไร​เลย”

36 แล้ว​พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “แต่​ตอนนี้ คน​ที่​มี​ถุงเงิน​ก็​จง​เอา​ไป รวม​ทั้ง​ย่าม​ด้วย ส่วน​คน​ที่​ไม่​มี​ดาบ จง​ขาย​เสื้อคลุม​ของ​ตน​เพื่อ​ซื้อ​ดาบ 37 เพราะ​เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า สิ่ง​ที่​เขียน​ไว้​นี้​ยัง​ต้อง​สำเร็จ​ใน​ตัว​เรา คือ ‘เขา​ถูก​นับ​รวม​กับ​พวก​ผู้ละเมิด’✡ เพราะ​สิ่ง​ที่​กล่าว​ถึง​เรา​กำลัง​สำเร็จ”

38 พวกเขา​กล่าว​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ที่​นี่​มี​ดาบ​สอง​เล่ม”

พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พอ​แล้ว”

39 พระองค์​ออก​ไป และ​ไป​ยัง​ภูเขา​มะกอกเทศ​ตาม​ปกติ พวก​สาวก​ก็​ตาม​พระองค์​ไป 40 เมื่อ​ถึง​สถานที่​นั้น พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “จง​อธิษฐาน​เพื่อ​จะ​ไม่​เข้า​สู่​การ​ทดลอง”

41 พระองค์​แยก​ออก​จาก​พวกเขา​ไป​ไกล​ประมาณ​ระยะ​ขว้าง​ก้อนหิน แล้ว​คุกเข่า​ลง​อธิษฐาน 42 โดย​กล่าว​ว่า “พระบิดา ถ้า​พระองค์​เต็มใจ ขอ​พระองค์​นำ​ถ้วย​นี้​ไป​จาก​เรา แต่​อย่า​ให้​เป็น​ไป​ตาม​ความ​ประสงค์​ของ​เรา แต่​ตาม​พระประสงค์​ของ​พระองค์”

43 ทูตสวรรค์​องค์​หนึ่ง​จาก​สวรรค์​ปรากฏ​แก่​พระองค์ และ​เสริมกำลัง​พระองค์ 44 เมื่อ​พระองค์​ทุกข์​ระทม​อย่าง​หนัก ก็​ยิ่ง​อธิษฐาน​อย่าง​จริงจัง เหงื่อ​ของ​พระองค์​เป็น​เหมือน​หยด​เลือด​ขนาด​ใหญ่​ตกลง​บน​พื้นดิน

45 เมื่อ​พระองค์​ลุก​ขึ้น​จาก​การ​อธิษฐาน และ​กลับ​มา​หา​พวก​สาวก ก็​พบ​พวกเขา​หลับ​อยู่​เพราะ​ความ​โศกเศร้า 46 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ทำไม​พวกท่าน​จึง​หลับ? จง​ลุก​ขึ้น​และ​อธิษฐาน เพื่อ​พวกท่าน​จะ​ไม่​เข้า​สู่​การ​ทดลอง”

47 ขณะ​ที่​พระองค์​ยัง​กล่าว​อยู่ ก็​มี​ฝูงชน​กลุ่ม​หนึ่ง​เข้ามา ยูดาส ผู้​เป็น​หนึ่ง​ใน​สิบสอง​คน​นำ​หน้า​พวกเขา และ​เข้า​มา​ใกล้​พระเยซู​เพื่อ​จูบ​พระองค์ 48 แต่​พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ยูดาส ท่าน​จะ​ทรยศ​บุตรมนุษย์​ด้วย​การ​จูบ​หรือ?”

49 เมื่อ​คน​ที่​อยู่​รอบ​พระองค์​เห็น​ว่า​กำลัง​จะ​เกิด​อะไร​ขึ้น พวกเขา​ถาม​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ให้​พวกเรา​ใช้​ดาบ​ฟัน​ไหม?” 50 คน​หนึ่ง​ใน​พวกเขา​ฟัน​คนรับใช้​ของ​มหาปุโรหิต และ​ตัด​หู​ขวา​ของ​เขา​ขาด

51 แต่​พระเยซู​ตอบ​ว่า “พอ​เถิด ขอ​ให้​เรา​ทำ​สิ่ง​นี้” แล้ว​พระองค์​แตะ​หู​ของ​คน​นั้น​และ​รักษา​เขา 52 พระเยซู​กล่าว​กับ​หัวหน้า​ปุโรหิต หัวหน้า​เจ้าหน้าที่​พระวิหาร และ​พวก​ผู้อาวุโส​ที่​มา​จับ​พระองค์​ว่า “พวกท่าน​ออก​มา​พร้อม​ดาบ​และ​ไม้ตะบอง เหมือน​จะ​มาจับ​โจร​หรือ? 53 เมื่อ​เรา​อยู่​กับ​พวกท่าน​ใน​พระวิหาร​ทุก​วัน พวกท่าน​ไม่​ได้​ยื่นมือ​มา​จับ​เรา แต่​นี่​เป็น​เวลา​ของ​พวกท่าน และ​เป็น​อำนาจ​ของ​ความมืด”

54 พวกเขา​จับ​พระองค์​และ​นำ​ไป​ยัง​บ้าน​ของ​มหาปุโรหิต ส่วน​เปโตร​ติดตาม​ไป​ห่าง ๆ 55 เมื่อ​พวกเขา​ก่อ​ไฟ​ไว้​กลาง​ลาน​และ​นั่ง​ล้อม​กัน เปโตร​ก็​นั่ง​อยู่​ท่ามกลาง​พวกเขา 56 สาวใช้​คน​หนึ่ง​เห็น​เขา​นั่ง​อยู่​ใน​แสง​ไฟ นาง​เพ่งดู​เขา และ​กล่าว​ว่า “คน​นี้​ก็​อยู่​กับ​เขา​ด้วย”

57 แต่​เปโตร​ปฏิเสธ​พระองค์ โดย​กล่าว​ว่า “ฉัน​ไม่​รู้จัก​เขา”

58 อีก​ครู่​หนึ่ง มี​คน​อื่น​เห็น​เขา และ​กล่าว​ว่า “ท่าน​ก็​เป็น​คน​หนึ่ง​ใน​พวกเขา!”

แต่​เปโตร​ตอบ​ว่า “ไม่​ใช่ ฉัน​ไม่​ได้​เป็น!”

59 ประมาณ​หนึ่ง​ชั่วโมง​ต่อมา มี​อีก​คน​หนึ่ง​ยืนยัน​อย่าง​หนักแน่น​ว่า “จริง ๆ แล้ว คน​นี้​ก็​อยู่​กับ​เขา เพราะ​เขา​เป็น​ชาว​กาลิลี!”

60 แต่​เปโตร​กล่าว​ว่า “ฉัน​ไม่​รู้​ว่า​ท่าน​กำลัง​พูด​เรื่อง​อะไร!” ทันใดนั้น ขณะ​ที่​เขา​ยัง​พูด​อยู่ ไก่​ก็​ขัน 61 องค์พระผู้เป็นเจ้า​หัน​มา​มอง​เปโตร แล้ว​เปโตร​ก็​ระลึก​ถึง​คำ​ที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ก่อน​ไก่​ขัน ท่าน​จะ​ปฏิเสธ​เรา​สาม​ครั้ง” 62 เปโตร​ออก​ไป​ข้างนอก และ​ร้องไห้​อย่าง​ขมขื่น

63 คน​ที่​คุม​พระเยซู​อยู่เยาะเย้ย​และ​ทุบตี​พระองค์ 64 พวกเขา​ปิด​ตา​พระองค์ แล้ว​ตี​พระองค์​ที่​ใบหน้า และ​ถาม​ว่า “จง​เผยพระวจนะ​สิ! ใคร​เป็น​คน​ตี​ท่าน?” 65 พวกเขา​กล่าว​สบประมาท​พระองค์​อีก​หลาย​อย่าง

66 พอ​รุ่งเช้า ที่ประชุม​ของ​พวก​ผู้อาวุโส​ของ​ประชาชน รวม​ทั้ง​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวก​อาลักษณ์ ก็​มา​ชุมนุม​กัน และ​นำ​พระองค์​ไป​ยัง​สภา​ของ​พวกเขา โดย​กล่าว​ว่า 67 “ถ้า​ท่าน​เป็น​พระคริสต์ ก็​จง​บอก​พวกเรา”

แต่​พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ถ้า​เรา​บอก พวกท่าน​ก็​จะ​ไม่​เชื่อ 68 และ​ถ้า​เรา​ถาม พวกท่าน​ก็​จะ​ไม่​ตอบ​เรา หรือ​ปล่อย​เรา​ไป 69 แต่​ตั้งแต่​นี้​ไป บุตรมนุษย์​จะ​นั่ง​อยู่​ทาง​ขวา​แห่ง​ฤทธานุภาพ​ของ​พระเจ้า”

70 พวกเขา​ทุกคน​ถาม​ว่า “ถ้า​อย่างนั้น ท่าน​ก็​เป็น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า​หรือ?”

พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​พูด​เอง​ว่า เรา​เป็น”

71 พวกเขา​กล่าว​ว่า “พวกเรา​ยัง​ต้องการ​พยาน​อะไร​อีก? เพราะ​พวกเรา​ได้ยิน​จาก​ปาก​ของ​เขา​เอง​แล้ว!”

23

1 คน​ทั้ง​คณะ​ลุก​ขึ้น และ​นำ​พระองค์​ไป​หา​ปีลาต 2 พวกเขา​เริ่ม​กล่าวหา​พระองค์​ว่า “พวกเรา​พบ​ว่า​คน​นี้​กำลัง​ทำ​ให้​ชนชาติ​ของ​เรา​หลงผิด ห้าม​ไม่​ให้​เสีย​ภาษี​แก่​ซีซาร์ และ​กล่าว​ว่า​ตนเอง​เป็น​พระคริสต์ เป็น​กษัตริย์”

3 ปีลาต​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​เป็น​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว​หรือ?”

พระองค์​ตอบ​เขา​ว่า “ท่าน​พูด​เอง”

4 ปีลาต​กล่าว​กับ​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​ฝูงชน​ว่า “เรา​ไม่​พบ​เหตุ​ที่​จะ​กล่าวหา​คน​นี้”

5 แต่​พวกเขา​ยืนกราน​ว่า “เขา​ปลุกปั่น​ประชาชน​ด้วย​การ​สั่งสอน​ไป​ทั่ว​แคว้น​ยูเดีย เริ่ม​ตั้งแต่​แคว้น​กาลิลี​จน​ถึง​ที่​นี่”

6 เมื่อ​ปีลาต​ได้ยิน​คำ​ว่า​กาลิลี เขา​จึง​ถาม​ว่า​คน​นี้​เป็น​ชาว​กาลิลี​หรือ 7 เมื่อ​รู้​ว่า​พระเยซู​อยู่​ภายใต้​เขต​อำนาจ​ของ​เฮโรด เขา​จึง​ส่ง​พระองค์​ไป​หา​เฮโรด ซึ่ง​ขณะ​นั้น​อยู่​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม

8 เมื่อ​เฮโรด​เห็น​พระเยซู เขา​ดีใจ​อย่าง​ยิ่ง เพราะ​อยาก​พบ​พระองค์​มา​นาน​แล้ว เนื่องจาก​ได้ยิน​เรื่อง​ของ​พระองค์​มาก และ​หวัง​จะ​ได้​เห็น​พระองค์​ทำ​การอัศจรรย์​สัก​อย่าง 9 เขา​ถาม​พระองค์​หลาย​เรื่อง แต่​พระองค์​ไม่​ตอบ​อะไร 10 หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวก​อาลักษณ์​ยืน​อยู่​ที่​นั่น และ​กล่าวหา​พระองค์​อย่าง​รุนแรง 11 เฮโรด​กับ​พวก​ทหาร​ดูหมิ่น​และ​เยาะเย้ย​พระองค์ พวกเขา​สวม​เสื้อผ้า​หรูหรา​ให้​พระองค์ แล้ว​ส่ง​กลับ​ไป​หา​ปีลาต 12 ใน​วัน​นั้น เฮโรด​กับ​ปีลาต​ก็​กลาย​เป็น​มิตร​กัน ก่อน​หน้า​นั้น​ทั้งสอง​เป็น​ศัตรู​กัน

13 ปีลาต​เรียก​หัวหน้า​ปุโรหิต พวก​ผู้ปกครอง และ​ประชาชน​มา​พร้อม​กัน 14 แล้ว​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​นำ​คน​นี้​มา​หา​เรา โดย​กล่าว​ว่า​เขา​ทำ​ให้​ประชาชน​หลงผิด เรา​ได้​สอบสวน​เขา​ต่อหน้า​พวกท่าน​แล้ว และ​ไม่​พบ​เหตุ​ที่​จะ​กล่าวหา​คน​นี้​ใน​เรื่อง​ที่​พวกท่าน​กล่าวหา 15 เฮโรด​ก็​ไม่​พบ​เช่นกัน เพราะ​เรา​ส่ง​พวกท่าน​ไป​หา​เขา และ​เห็น​ได้​ว่า​คน​นี้​ไม่​ได้​ทำ​สิ่ง​ใด​ที่​สมควร​ตาย 16 เพราะฉะนั้น เรา​จะ​ลงโทษ​เขา แล้ว​ปล่อย​ไป”

17 ใน​เทศกาล​นั้น ปีลาต​ต้อง​ปล่อย​นักโทษ​คน​หนึ่ง​ให้​พวกเขา* 18 แต่​พวกเขา​ทั้งหมด​ร้อง​ขึ้น​พร้อม​กัน​ว่า “เอา​คน​นี้​ไป! ปล่อย​บารับบัส​ให้​พวกเรา!” 19 บารับบัส​ถูก​ขัง​ใน​คุก​เพราะ​การ​ก่อกบฏ​ใน​เมือง และ​การ​ฆ่า​คน

20 ปีลาต​พูด​กับ​พวกเขา​อีกครั้ง เพราะ​ต้องการ​จะ​ปล่อย​พระเยซู 21 แต่​พวกเขา​ร้อง​ว่า “ตรึง​เขา​บน​กางเขน! ตรึง​เขา​บน​กางเขน!”

22 ปีลาต​ถาม​พวกเขา​เป็น​ครั้ง​ที่​สาม​ว่า “ทำไม? คน​นี้​ทำ​ความชั่ว​อะไร? เรา​ไม่​พบ​ว่า​เขา​มี​ความผิด​ที่​สมควร​ตาย เพราะฉะนั้น เรา​จะ​ลงโทษ​เขา แล้ว​ปล่อย​ไป” 23 แต่​พวกเขา​ยัง​คง​ร้อง​เสียงดัง​อย่าง​หนักแน่น เรียกร้อง​ให้​ตรึง​พระองค์​บน​กางเขน และ​เสียง​เรียกร้อง​ของ​พวกเขา​กับ​เสียง​ของ​หัวหน้า​ปุโรหิต​ก็​มี​ชัย 24 ปีลาต​จึง​ตัดสิน​ให้​ทำ​ตาม​ที่​พวกเขา​ร้องขอ 25 เขา​ปล่อย​คน​ที่​ถูก​ขัง​เพราะ​การ​ก่อกบฏ​และ​การ​ฆ่า​คน ซึ่ง​พวกเขา​ร้องขอ แต่​มอบ​พระเยซู​ให้​เป็น​ไป​ตาม​ความ​ต้องการ​ของ​พวกเขา

26 ขณะ​ที่​พวกเขา​นำ​พระองค์​ไป พวกเขา​จับ​ซีโมน​ชาว​ไซรีน ซึ่ง​กำลัง​เดิน​มา​จาก​ชนบท แล้ว​วาง​กางเขน​บน​ตัว​เขา​ให้​แบก​ตาม​หลัง​พระเยซู 27 ฝูงชน​จำนวน​มาก​ติดตาม​พระองค์ รวม​ทั้ง​พวก​ผู้หญิง​ที่​คร่ำครวญ​และ​ร่ำไห้​อาลัย​พระองค์ 28 แต่​พระเยซู​หัน​ไป​หา​พวกนาง และ​กล่าว​ว่า “บุตรสาว​แห่ง​เยรูซาเล็ม อย่า​ร้องไห้​เพื่อ​เรา แต่​จง​ร้องไห้​เพื่อ​ตัว​พวกท่าน​เอง​และ​เพื่อ​ลูก ๆ ของ​พวกท่าน 29 เพราะ​วัน​เวลา​กำลัง​จะ​มา​ถึง​เมื่อ​คน​จะ​พูด​ว่า ‘หญิง​ที่​เป็น​หมัน ครรภ์​ที่​ไม่​เคย​ให้​กำเนิด และ​เต้านม​ที่​ไม่​เคย​ให้นม​ลูก เป็นสุข’ 30 แล้ว​พวกเขา​จะ​เริ่ม​พูด​กับ​ภูเขา​ว่า ‘จง​ล้ม​ทับ​พวกเรา!’ และ​กับ​เนินเขา​ว่า ‘จง​ปกคลุม​พวกเรา!’✡ 31 เพราะ​ถ้า​พวกเขา​ทำ​เช่นนี้​กับ​ต้นไม้​เขียว แล้ว​จะ​เกิด​อะไร​ขึ้น​กับ​ต้นไม้​แห้ง?”

32 ยัง​มี​อาชญากร​อีก​สอง​คน​ถูก​นำ​ไป​พร้อม​กับ​พระองค์​เพื่อ​ประหาร 33 เมื่อ​พวกเขา​มา​ถึง​สถานที่​ที่​เรียก​ว่า “กะโหลกศีรษะ” พวกเขา​ตรึง​พระองค์​บน​กางเขน​ที่​นั่น​พร้อม​กับ​อาชญากร​สอง​คน คน​หนึ่ง​ทาง​ขวา และ​อีก​คน​หนึ่ง​ทาง​ซ้าย

34 พระเยซู​กล่าว​ว่า “พระบิดา โปรด​ยกโทษ​ให้​พวกเขา เพราะ​พวกเขา​ไม่​รู้​ว่า​กำลัง​ทำ​อะไร”

พวกเขา​จับสลาก​แบ่ง​เสื้อผ้า​ของ​พระองค์​กัน 35 ประชาชน​ยืน​ดู​อยู่ พวก​ผู้ปกครอง​ก็​เยาะเย้ย​พระองค์​ด้วย โดย​กล่าว​ว่า “เขา​ช่วย​คน​อื่น​ให้​รอด​ได้ ก็​ให้​เขา​ช่วย​ตัวเอง​สิ ถ้า​เขา​เป็น​พระคริสต์​ของ​พระเจ้า ผู้​ที่​พระองค์​เลือก!”

36 พวก​ทหาร​ก็​เยาะเย้ย​พระองค์​ด้วย พวกเขา​เข้า​มา​หา​พระองค์ และ​ยื่น​น้ำส้มสายชู​ให้ 37 พร้อม​กับ​กล่าว​ว่า “ถ้า​ท่าน​เป็น​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว ก็​ช่วย​ตัวเอง​ให้​รอด​สิ!”

38 มี​ข้อความ​เขียน​ไว้​เหนือ​พระองค์​ด้วย​อักษร​กรีก ละติน และ​ฮีบรู​ว่า “คน​นี้​คือ​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว”

39 อาชญากร​คน​หนึ่ง​ที่​ถูก​แขวน​อยู่​ก็​ด่าว่า​พระองค์​ว่า “ถ้า​ท่าน​เป็น​พระคริสต์ ก็​ช่วย​ตัวเอง​และ​พวกเรา​ให้​รอด​สิ!”

40 แต่​อีก​คน​หนึ่ง​กลับ​ตำหนิ​เขา​ว่า “ท่าน​ไม่​เกรง​กลัว​พระเจ้า​เลย​หรือ ทั้ง​ที่​ท่าน​ก็​ถูก​ลงโทษ​แบบ​เดียวกัน? 41 พวกเรา​ถูก​ลงโทษ​อย่าง​ยุติธรรม เพราะ​ได้​รับ​ผล​สมควร​กับ​สิ่ง​ที่​ทำ แต่​คน​นี้​ไม่​ได้​ทำ​อะไร​ผิด” 42 แล้ว​เขา​กล่าว​กับ​พระเยซู​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรด​ระลึก​ถึง​ข้าพเจ้า​เมื่อ​พระองค์​มา​ใน​อาณาจักร​ของ​พระองค์”

43 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​ท่าน​ว่า วัน​นี้​ท่าน​จะ​อยู่​กับ​เรา​ใน​อุทยาน”

44 เวลา​นั้น​ประมาณ​ชั่วโมง​ที่​หก† และ​ความมืด​ปกคลุม​ทั่ว​แผ่นดิน​จน​ถึง​ชั่วโมง​ที่​เก้า‡ 45 ดวงอาทิตย์​มืด​ลง และ​ม่าน​ใน​พระวิหาร​ฉีก​ขาด​เป็น​สอง​ส่วน 46 พระเยซู​ร้อง​เสียงดัง​ว่า “พระบิดา เรา​ฝาก​วิญญาณ​ของ​เรา​ไว้​ใน​มือ​ของ​พระองค์!” เมื่อ​กล่าว​เช่นนี้​แล้ว พระองค์​ก็​สิ้นใจ

47 เมื่อ​นายร้อย​เห็น​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น เขา​ถวาย​พระสิริ​แด่​พระเจ้า และ​กล่าว​ว่า “แน่นอน คน​นี้​เป็น​คน​ชอบธรรม” 48 ฝูงชน​ทั้งหมด​ที่​มา​ชุมนุม​ดู​เหตุการณ์​นี้ เมื่อ​เห็น​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น ก็​ตี​อก​ของ​ตน​แล้ว​กลับ​ไป 49 คน​รู้จัก​ของ​พระองค์​ทุกคน รวม​ทั้ง​พวก​ผู้หญิง​ที่​ติดตาม​พระองค์​มา​จาก​กาลิลี ยืน​อยู่​ห่าง ๆ และ​มองดู​เหตุการณ์​เหล่านี้

50 มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​โยเซฟ เป็น​สมาชิก​สภา เป็น​คนดี​และ​ชอบธรรม 51 เขา​ไม่ได้​เห็นชอบ​กับ​มติ​และ​การ​กระทำ​ของ​พวกเขา เขา​มา​จาก​อาริมาเธีย เมือง​หนึ่ง​ของ​ชาวยิว และ​กำลัง​รอคอย​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า 52 ชาย​คน​นี้​ไป​หา​ปีลาต และ​ขอ​ศพ​ของ​พระเยซู 53 เขา​นำ​ศพ​ของ​พระองค์​ลง พัน​ด้วย​ผ้าลินิน และ​วาง​ไว้​ใน​อุโมงค์​ฝังศพ​ที่​เจาะ​ไว้​ใน​ศิลา ซึ่ง​ยัง​ไม่​เคย​มี​ใคร​ถูก​วาง​ไว้ 54 วัน​นั้น​เป็น​วัน​เตรียม และ​วันสะบาโต​ใกล้​จะ​เริ่ม​แล้ว 55 พวก​ผู้หญิง​ที่​มา​กับ​พระองค์​จาก​กาลิลี​ก็​ตาม​ไป และ​เห็น​อุโมงค์ฝังศพ และ​เห็น​ว่า​ศพ​ของ​พระองค์​ถูก​วาง​ไว้​อย่างไร 56 แล้ว​พวกนาง​กลับ​ไป​เตรียม​เครื่องเทศ​และ​น้ำมันหอม ใน​วันสะบาโต​พวกนาง​พักผ่อน​ตาม​พระบัญญัติ

24

1 ใน​วัน​แรก​ของ​สัปดาห์ ตอน​รุ่งเช้า​ตรู่ พวกนาง​กับ​คน​อื่น ๆ มา​ถึง​อุโมงค์​ฝังศพ โดย​นำ​เครื่องเทศ​ที่​เตรียม​ไว้​มา​ด้วย 2 พวกนาง​พบ​ว่า​ก้อนหิน​ถูก​กลิ้ง​ออก​จาก​อุโมงค์​ฝังศพ 3 เมื่อ​เข้า​ไป ก็​ไม่​พบ​ศพ​ของ​องค์พระเยซู 4 ขณะ​ที่​พวกนาง​กำลัง​งุนงง​กับ​เรื่อง​นี้​อย่าง​มาก ก็​มี​ชาย​สอง​คน​ยืน​อยู่​ข้าง​พวกนาง สวม​เสื้อผ้า​ที่​ส่อง​ประกาย​เจิดจ้า 5 พวกนาง​ตกใจกลัว และ​ก้มหน้า​ลง​กับ​พื้น

ชาย​สอง​คน​นั้น​กล่าว​กับ​พวกนาง​ว่า “ทำไม​พวกท่าน​จึง​หา​คน​เป็น​อยู่​ท่ามกลาง​คนตาย? 6 พระองค์​ไม่​อยู่​ที่​นี่ แต่​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย​แล้ว จง​ระลึก​ถึง​สิ่ง​ที่​พระองค์​บอก​พวกท่าน​เมื่อ​ยัง​อยู่​ใน​กาลิลี 7 ว่า​บุตรมนุษย์​ต้อง​ถูก​มอบ​ไว้​ใน​มือ​ของ​คนบาป ถูก​ตรึง​บน​กางเขน และ​ใน​วัน​ที่​สาม​จะ​ฟื้นขึ้น​มา”

8 พวกนาง​จึง​ระลึก​ถึง​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์ 9 แล้ว​กลับ​จาก​อุโมงค์​ฝังศพ และ​เล่า​เรื่อง​ทั้งหมด​นี้​แก่​สิบเอ็ด​คน​และ​คน​อื่น ๆ ทั้งหมด 10 ผู้หญิง​เหล่านั้น​คือ​มารีย์​ชาว​มักดาลา โยอันนา และ​มารีย์​มารดา​ของ​ยากอบ รวม​ทั้ง​หญิง​คน​อื่น ๆ ที่​อยู่​กับ​พวกนาง พวกนาง​เล่า​เรื่อง​เหล่านี้​แก่​พวก​อัครทูต 11 แต่​พวกเขา​เห็น​ว่า​ถ้อยคำ​เหล่านี้​เป็น​เรื่อง​เหลวไหล และ​พวกเขา​ไม่​เชื่อ​พวกนาง 12 แต่​เปโตร​ลุก​ขึ้น​วิ่ง​ไป​ยัง​อุโมงค์​ฝังศพ เขา​ก้ม​ลง​มอง​เข้า​ไป เห็น​แถบ​ผ้าลินิน​วาง​อยู่​ตามลำพัง แล้ว​กลับ​บ้าน​ด้วย​ความ​ประหลาดใจ​กับ​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น

13 วัน​เดียวกัน​นั้น มี​สอง​คน​ใน​กลุ่ม​นั้น​กำลัง​เดิน​ไป​ยัง​หมู่บ้านชื่อ​เอมมาอูส ซึ่ง​อยู่​ห่าง​จาก​กรุง​เยรูซาเล็ม​หกสิบ​สตาเดีย* 14 ทั้งสอง​พูดคุย​กัน​ถึง​เหตุการณ์​ทั้งหมด​ที่​เกิด​ขึ้น 15 ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลัง​พูดคุย​และ​ถาม​กัน​อยู่ พระเยซู​เอง​ก็​เข้า​มา​ใกล้ และ​เดิน​ไป​กับ​พวกเขา 16 แต่​ตา​ของ​พวกเขา​ถูก​ปิด​ไว้​ไม่​ให้​จำ​พระองค์​ได้ 17 พระองค์​ถาม​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​กำลัง​พูด​เรื่อง​อะไร​กัน​ระหว่าง​เดิน และ​ทำไม​จึง​เศร้า?”

18 คน​หนึ่ง​ชื่อ​เคลโอปัส​ตอบ​พระองค์​ว่า “ท่าน​เป็น​คนต่างถิ่น​เพียง​คนเดียว​ที่​อยู่​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​หรือ ที่​ไม่​รู้​เรื่อง​ที่​เกิด​ขึ้น​ที่​นั่น​ใน​วัน​เหล่านี้?”

19 พระองค์​ถาม​พวกเขา​ว่า “เรื่อง​อะไร?”

พวกเขา​ตอบ​พระองค์​ว่า “เรื่อง​ของ​พระเยซู​ชาว​นาซาเร็ธ ผู้​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ​ที่​ทรงพลัง​ทั้ง​ใน​การ​กระทำ​และ​ถ้อยคำ​ต่อหน้า​พระเจ้า​และ​ประชาชน​ทั้งปวง 20 และ​เรื่อง​ที่​หัวหน้า​ปุโรหิต​กับ​พวก​ผู้ปกครอง​ของ​เรา​มอบ​พระองค์​ให้​ถูก​ตัดสิน​ประหารชีวิต และ​ตรึง​พระองค์​บน​กางเขน 21 แต่​พวกเรา​เคย​หวัง​ว่า​พระองค์​คือ​ผู้​ที่​จะ​ไถ่​อิสราเอล และ​นอกจาก​นั้น วันนี้​ก็​เป็น​วันที่​สาม​แล้วตั้งแต่​สิ่ง​เหล่านี้​เกิด​ขึ้น 22 นอกจากนี้ หญิง​บางคน​ใน​พวกเรา​ยัง​ทำ​ให้​พวกเรา​ประหลาดใจ พวกนาง​ไป​ถึง​อุโมงค์​ฝังศพ​ตั้งแต่​เช้าตรู่ 23 แต่​เมื่อ​ไม่​พบ​ศพ​ของ​พระองค์ พวกนาง​กลับ​มา​บอก​ว่า​ได้​เห็น​นิมิต​ของ​ทูตสวรรค์ ซึ่ง​กล่าว​ว่า​พระองค์​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่ 24 คน​บางคน​ใน​พวกเรา​ไป​ที่​อุโมงค์​ฝังศพ และ​พบ​ทุกสิ่ง​เหมือน​ที่​พวก​ผู้หญิง​บอก แต่​ไม่​เห็น​พระองค์”

25 พระองค์​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​ช่าง​โง่เขลา และ​มี​ใจ​เฉื่อยชา​ที่​จะ​เชื่อ​ทุกสิ่ง​ที่​พวก​ผู้เผยพระวจนะ​ได้​กล่าว​ไว้! 26 พระคริสต์​ไม่​จำเป็น​ต้อง​ทนทุกข์​สิ่ง​เหล่านี้ แล้ว​จึง​เข้า​สู่​พระสิริ​ของ​พระองค์​หรือ?” 27 แล้ว​พระองค์​เริ่ม​จาก​โมเสส​และ​พวก​ผู้เผยพระวจนะ​ทั้งหมด อธิบาย​ให้​พวกเขา​ฟัง​จาก​พระคัมภีร์​ทุก​ตอนถึง​สิ่ง​ที่​กล่าว​เกี่ยวกับ​พระองค์

28 พวกเขา​เข้า​มา​ใกล้​หมู่บ้าน​ที่​กำลัง​จะ​ไป พระองค์​ทำ​ท่า​เหมือน​จะ​เดิน​ต่อ​ไป

29 แต่​พวกเขา​รบเร้า​พระองค์​ว่า “พัก​อยู่​กับ​พวกเรา​เถิด เพราะ​ใกล้​ค่ำ​แล้ว และ​วัน​ก็​ใกล้​สิ้น​แล้ว”

พระองค์​จึง​เข้า​ไป​พัก​กับ​พวกเขา 30 เมื่อ​พระองค์​เอนกาย​ร่วม​โต๊ะ​กับ​พวกเขา พระองค์​หยิบ​ขนมปัง กล่าว​ขอบพระคุณ หัก​ขนมปัง แล้ว​ส่ง​ให้​พวกเขา 31 ตา​ของ​พวกเขา​ก็​เปิด​ออก และ​พวกเขา​จำ​พระองค์​ได้ แล้ว​พระองค์​ก็​หาย​ไป​จาก​สายตา​ของ​พวกเขา 32 พวกเขา​พูด​กัน​ว่า “ใจ​ของ​พวกเรา​ไม่​ได้​ร้อนผ่าว​อยู่​ภายใน​หรือ ขณะ​ที่​พระองค์​พูด​กับ​พวกเรา​ระหว่าง​ทาง และ​เปิด​พระคัมภีร์​ให้​พวกเรา​เข้าใจ?” 33 พวกเขา​ลุก​ขึ้น​ใน​เวลา​นั้น​เอง และ​กลับ​ไป​ยัง​กรุง​เยรูซาเล็ม พบ​สิบเอ็ด​คน​กับ​คน​ที่​อยู่​ด้วย​กัน​ชุมนุม​อยู่ 34 คน​เหล่านั้น​กล่าว​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย​จริง ๆ และ​ได้​ปรากฏ​แก่​ซีโมน​แล้ว!” 35 แล้ว​ทั้งสอง​ก็​เล่า​เรื่อง​ที่​เกิด​ขึ้น​ระหว่าง​ทาง และ​ว่า​พวกเขา​จำ​พระองค์​ได้​อย่างไร​ขณะ​หัก​ขนมปัง

36 ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลัง​พูด​เรื่อง​เหล่านี้ พระเยซู​เอง​ก็​มา​ยืน​อยู่​ท่ามกลาง​พวกเขา และ​กล่าว​ว่า “สันติสุข​จง​มี​แก่​พวกท่าน”

37 แต่​พวกเขา​ตกใจ​และ​หวาดกลัว คิด​ว่า​กำลัง​เห็น​วิญญาณ

38 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ทำไม​พวกท่าน​จึง​ตกใจ? และ​ทำไม​ความ​สงสัย​จึง​เกิด​ขึ้น​ใน​ใจ​ของ​พวกท่าน? 39 จง​ดู​มือ​และ​เท้า​ของ​เรา ว่า​เป็น​เรา​จริง ๆ จง​แตะ​เรา​และ​ดู เพราะ​วิญญาณ​ไม่​มี​เนื้อ​และ​กระดูก​อย่าง​ที่​พวกท่าน​เห็น​ว่า​เรา​มี” 40 เมื่อ​กล่าว​เช่นนี้​แล้ว พระองค์​ก็​ให้​พวกเขา​ดู​มือ​และ​เท้า​ของ​พระองค์ 41 ขณะ​ที่​พวกเขา​ยัง​ไม่​เชื่อ​เพราะ​ความ​ยินดี และ​กำลัง​ประหลาดใจ พระองค์​ถาม​พวกเขา​ว่า “ที่​นี่​มี​อะไร​กิน​บ้าง​ไหม?”

42 พวกเขา​ยื่น​ปลา​ย่าง​ชิ้น​หนึ่ง​กับ​รวงผึ้ง​ให้​พระองค์ 43 พระองค์​รับ​มา และ​รับประทาน​ต่อหน้า​พวกเขา 44 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “นี่​คือ​สิ่ง​ที่​เรา​เคย​บอก​พวกท่าน​ขณะ​ที่​เรา​ยัง​อยู่​กับ​พวกท่าน ว่า​ทุกสิ่ง​ที่​เขียน​เกี่ยวกับ​เรา​ใน​ธรรมบัญญัติ​ของ​โมเสส พวก​ผู้เผยพระวจนะ และ​หนังสือ​สดุดี​ต้อง​สำเร็จ”

45 แล้ว​พระองค์​เปิด​ความคิด​ของ​พวกเขา เพื่อ​ให้​เข้าใจ​พระคัมภีร์ 46 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “มี​เขียน​ไว้​ดังนี้ และ​จำเป็น​ที่​พระคริสต์​จะ​ต้อง​ทนทุกข์ และ​ใน​วัน​ที่​สาม​จะ​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย 47 และ​จะ​ประกาศ​ใน​นาม​ของ​พระองค์​แก่​ทุก​ชนชาติ​เรื่อง​การ​กลับใจ​และ​การ​ยกโทษ​บาป โดย​เริ่ม​จาก​กรุง​เยรูซาเล็ม 48 พวกท่าน​เป็น​พยาน​ถึง​สิ่ง​เหล่านี้ 49 เรา​จะ​ส่ง​สิ่ง​ที่​พระบิดา​ของ​เรา​สัญญา​ไว้​มา​ยัง​พวก​ท่าน แต่​จง​คอย​อยู่​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม จนกว่า​พวกท่าน​จะ​สวม​พลัง​จาก​เบื้องบน”

50 พระองค์​นำ​พวกเขา​ออก​ไป​จน​ถึง​เบธานี แล้ว​ยก​มือ​ขึ้น​และ​อวยพร​พวกเขา 51 ขณะ​ที่​พระองค์​อวยพร​พวกเขา พระองค์​ก็​แยก​จาก​พวกเขา และ​ถูก​รับ​ขึ้น​ไป​ยัง​สวรรค์ 52 พวกเขา​นมัสการ​พระองค์ แล้ว​กลับ​ไป​ยัง​กรุง​เยรูซาเล็ม​ด้วย​ความ​ยินดี​อย่าง​ยิ่ง 53 และ​อยู่​ใน​พระวิหาร​เสมอ สรรเสริญ​และ​ถวาย​พระพร​แด่​พระเจ้า อาเมน

✡ 1:17 1:17 มาลาคี 4:6

* 1:20 1:20 คำ​ว่า “จง​ดู” มา​จาก​คำ​ว่า “ἰδοὺ” มี​ความหมาย​ว่า มองดู สังเกต ให้​ความสนใจ มองเห็น หรือ​เพ่งดู และ​มัก​ใช้​เป็น​คำ​อุทาน

† 1:37 1:37 หรือ “เพราะ​ทุกสิ่ง​ที่​พระเจ้า​กล่าว​ย่อม​เป็น​ไป​ได้”

‡ 1:55 1:55 หรือ เชื้อสาย

* 2:11 2:11 “พระคริสต์” หมายถึง “ผู้​ที่​ได้​รับ​การ​เจิม”

✡ 2:23 2:23 อพยพ 13:2,12

✡ 2:24 2:24 เลวีนิติ 12:8

† 2:26 2:26 “พระคริสต์” (กรีก) และ “เมสสิยาห์” (ฮีบรู) ต่าง​ก็​หมายถึง “ผู้​ที่​ได้​รับ​การ​เจิม”

✡ 3:6 3:6 อิสยาห์ 40:3-5

* 3:19 3:19 คำ​ว่า “เจ้าแคว้น” ตรงนี้​แปล​จาก tetrarch ซึ่ง​หมายถึง​หนึ่ง​ใน​ผู้ปกครอง​สี่​คน​ของ​เขตการปกครอง​หนึ่ง

† 3:19 3:19 TR อ่าน​ว่า “ภรรยา​ของ​ฟีลิป พี่น้อง​ของ​เขา” แทน “ภรรยา​ของ​พี่น้อง​ของ​เขา”

‡ 3:33 3:33 NU อ่าน​ว่า “อัดมิน บุตร​ของ​อารนี” แทน “อารัม”

✡ 4:4 4:4 เฉลยธรรมบัญญัติ 8:3

✡ 4:8 4:8 เฉลยธรรมบัญญัติ 6:13

✡ 4:11 4:11 สดุดี 91:11-12

✡ 4:12 4:12 เฉลยธรรมบัญญัติ 6:16

* 4:18 4:18 NU ไม่​มี​ข้อความ​ว่า “รักษา​คน​ใจแตกสลาย”

✡ 4:19 4:19 อิสยาห์ 61:1-2

* 6:26 6:26 TR เพิ่มคำว่า “แก่พวกท่าน”

† 6:26 6:26 TR เพิ่มคำว่า “ทุกคน”

‡ 6:38 6:38 ตามตัวอักษร คือ “ใส่ในอ้อมอกของพวกท่าน”

* 7:12 7:12 คำว่า “บุตรชายคนเดียว” แปลจากคำกรีก “μονογενη” ซึ่งบางครั้งแปลว่า “ผู้ถือกำเนิดเพียงคนเดียว” หรือ “คนเดียวเท่านั้น”

✡ 7:27 7:27 มาลาคี 3:1

† 7:31 7:31 TR เพิ่มข้อความว่า “แต่องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวว่า”

* 8:3 8:3 TR อ่านว่า “พระองค์” แทน “พวกเขา”

✡ 8:10 8:10 อิสยาห์ 6:9

✡ 8:24 8:24 ดู สดุดี 107:29

† 8:42 8:42 คำว่า “บุตรสาวคนเดียว” แปลจากคำกรีก “μονογενη” ซึ่งบางครั้งแปลว่า “ผู้ถือกำเนิดเพียงคนเดียว” หรือ “คนเดียวเท่านั้น”

‡ 8:44 8:44 หรือ พู่

* 9:1 9:1 TR อ่าน​ว่า “สาวก​สิบ​สอง​คน​ของ​พระองค์” แทน “สิบ​สอง​คน”

† 9:10 9:10 NU ละ​คำ​ว่า “บริเวณ​เปลี่ยว​ของ”

‡ 9:23 9:23 TR และ NU เพิ่ม​คำ​ว่า “ทุก​วัน”

§ 9:31 9:31 ตาม​ตัวอักษร​ว่า “การ​อพยพ​ออก”

* 9:38 9:38 คำ​ว่า “บุตร​คน​เดียว” มา​จาก​คำ​กรีก​ว่า “μονογενη” ซึ่ง​บาง​ครั้ง​แปล​ว่า “บุตร​ผู้​ถือ​กำเนิด​แต่​เพียง​ผู้​เดียว” หรือ “หนึ่ง​เดียว”

* 10:1 10:1 ตาม​ตัวอักษร​ว่า “ไป​ต่อ​หน้า​พระองค์”

† 10:15 10:15 ฮาเดส​คือ​แดน​เบื้อง​ล่าง​ของ​คน​ตาย หรือ​นรก

✡ 10:27 10:27 เฉลยธรรมบัญญัติ 6:5

✡ 10:27 10:27 เลวีนิติ 19:18

* 12:5 12:5 หรือ “นรก”

† 12:6 12:6 อัสซาริออน​เป็น​เหรียญ​ทองแดง​ขนาด​เล็ก มี​ค่า​ประมาณ​ค่า​แรง​หนึ่ง​ชั่วโมง​ของ​คน​งาน​เกษตร

‡ 12:25 12:25 หนึ่ง​ศอก​คือ​ความ​ยาว​จาก​ปลาย​นิ้ว​กลาง​ถึง​ข้อ​ศอก​ของ​ผู้​ชาย ประมาณ 18 นิ้ว หรือ 46 เซนติเมตร

✡ 12:53 12:53 มี​คาห์ 7:6

§ 12:59 12:59 ตาม​ตัวอักษร​ว่า “เลปตอน” เลปตอน​เป็น​เหรียญ​ทองเหลือง​ของ​ชาวยิว​ที่​มี​ค่า​น้อย​มาก มี​ค่า​เท่า​กับ​ครึ่ง​หนึ่ง​ของ​เหรียญ​ควอดรันส์​ของ​โร​มัน ซึ่ง​มี​ค่า​เท่า​กับ​หนึ่ง​ใน​สี่​ของ​เหรียญ​ทองแดง​อัสซาริออน เงิน​เลปตอน​มี​ค่า​น้อย​กว่า 1% ของ​ค่า​แรง​รายวัน​ของ​คน​งาน​เกษตร

* 13:21 13:21 ตาม​ตัวอักษร​ว่า “สาม​ซาตา” 3 ซาตา​มี​ปริมาตร​ประมาณ 39 ลิตร​หรือ​มาก​กว่า​หนึ่ง​บุชเชล​เล็กน้อย

✡ 13:35 13:35 สดุดี 118:26

* 14:5 14:5 TR อ่าน​ว่า “ลา” แทน “ลูกชาย”

† 14:24 14:24 RP MT มี​ประโยค​สุดท้าย​นี้ TR, NU และ FH MT ละ​ข้อความ​ว่า “เพราะ​มี​คน​มาก​ที่​ถูก​เรียก​แต่​มี​น้อย​คน​ที่​ถูก​เลือก”

‡ 14:26 14:26 หรือ “เกลียด”

* 15:8 15:8 เหรียญ​ดรัคมา​หนึ่ง​เหรียญ​มี​ค่า​ประมาณ​ค่าแรง​หนึ่ง​วัน​ของ​คน​งาน​เกษตร

* 16:6 16:6 100 บาโตส​มี​ปริมาตร​ประมาณ 395 ลิตร​หรือ 104 แกลลอน​สหรัฐ

† 16:7 16:7 100 คอร์​มี​ปริมาตร​ประมาณ 2,110 ลิตร​หรือ 600 บุชเชล

‡ 16:13 16:13 “มัมโมน” หมายถึง​ทรัพย์สมบัติ​หรือ​เทพ​เท็จ​แห่ง​ความ​มั่งคั่ง

§ 16:23 16:23 หรือ “นรก”

* 17:36 17:36 สำเนา​ภาษากรีก​บาง​ฉบับ​เพิ่ม​ว่า “สอง​คน​จะ​อยู่​ใน​ทุ่ง คน​หนึ่ง​จะ​ถูก​รับ​ไป อีก​คน​หนึ่ง​จะ​ถูก​ทิ้ง​ไว้”

✡ 18:20 18:20 อพยพ 20:12-16; เฉลยธรรมบัญญัติ 5:16-20

* 19:13 19:13 เงิน​สิบ​มีนา​มี​ค่า​มาก​กว่า​ค่าจ้าง​แรงงาน​เกษตร​เป็น​เวลา​สาม​ปี

† 19:29 19:29 TR และ NU อ่านว่า “เบธฟาเก” แทน “เบธสฟาเก”

✡ 19:38 19:38 สดุดี 118:26

✡ 19:46 19:46 อิสยาห์ 56:7

✡ 19:46 19:46 เยเรมีย์ 7:11

* 20:1 20:1 TR เพิ่มคำว่า “หัวหน้า”

† 20:9 20:9 NU (ใน​วงเล็บ) และ TR เพิ่ม​คำ​ใน​ต้นฉบับ​ที่​แปล​ได้​ว่า “คน​หนึ่ง”

✡ 20:17 20:17 สดุดี 118:22

✡ 20:37 20:37 อพยพ 3:6

✡ 20:43 20:43 สดุดี 110:1

* 21:2 21:2 ตาม​ตัวอักษร​ว่า “สอง​เลปตา” 2 เลปตา​มีค่า​ประมาณ 1% ของ​ค่าจ้าง​หนึ่ง​วัน​ของ​คนงาน​เกษตร

† 21:8 21:8 หรือ “เรา​เป็น”

* 22:32 22:32 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด”

✡ 22:37 22:37 อิสยาห์ 53:12

* 23:17 23:17 NU ไม่​มี​ข้อ 17

✡ 23:30 23:30 โฮเชยา 10:8

† 23:44 23:44 สมัย​นั้น​นับ​เวลา​จาก​ดวงอาทิตย์​ขึ้น ดังนั้น​ชั่วโมง​ที่​หก​คือ​ประมาณ​เที่ยงวัน

‡ 23:44 23:44 15:00 น.

* 24:13 24:13 60 สตาเดีย = ประมาณ 11 กิโลเมตร หรือ​ประมาณ 7 ไมล์

ยอห์น

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

ข่าวดี​ตาม​คำ​บอกเล่า​ของ

ยอห์น

1

1 ใน​ปฐมกาล พระคำ​มีอยู่ พระคำ​อยู่​กับ​พระเจ้า และ​พระคำ​คือ​พระเจ้า 2 พระคำ​อยู่​กับ​พระเจ้า​ใน​ปฐมกาล 3 ทุกสิ่ง​เกิด​ขึ้น​ผ่าน​พระองค์ และ​ถ้า​ไม่​ผ่าน​พระองค์ ก็​ไม่​มี​สิ่ง​ใด​เกิด​ขึ้น​เลย 4 ใน​พระองค์​มี​ชีวิต และ​ชีวิต​นั้น​เป็น​ความสว่าง​ของ​มนุษย์ 5 ความสว่าง​ส่อง​อยู่​ใน​ความมืด และ​ความมืด​เอาชนะ*ความสว่าง​ไม่​ได้

6 มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ที่​พระเจ้า​ส่ง​มา ชื่อ​ยอห์น 7 เขา​มา​ใน​ฐานะ​พยาน เพื่อ​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​ความสว่าง เพื่อ​ให้​ทุกคน​เชื่อ​โดย​อาศัย​คำพยาน​ของ​เขา 8 เขา​ไม่​ใช่​ความสว่าง แต่​พระเจ้า​ส่ง​เขา​มา​เพื่อ​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​ความสว่าง 9 ความสว่าง​แท้​ที่​ให้​ความสว่าง​แก่​ทุกคน​กำลัง​มา​ใน​โลก

10 พระองค์​อยู่​ใน​โลก โลก​เกิด​ขึ้น​ผ่าน​พระองค์ แต่​โลก​ไม่​รู้จัก​พระองค์ 11 พระองค์​มา​หา​คน​ของ​พระองค์​เอง แต่​คน​ของ​พระองค์​เอง​ไม่​ต้อนรับ​พระองค์ 12 แต่​ทุกคน​ที่​ต้อนรับ​พระองค์ พระองค์​ให้​สิทธิ์​พวกเขา​เป็น​ลูก​ของ​พระเจ้า คือ​คน​ที่​เชื่อ​ใน​พระนาม​ของ​พระองค์ 13 คน​เหล่านี้​ไม่​ได้​เกิด​จาก​สายเลือด ไม่​ใช่​จาก​ความปรารถนา​ทางกาย หรือ​จาก​ความต้องการ​ของ​มนุษย์ แต่​เกิด​จาก​พระเจ้า

14 พระคำ​มา​เป็น​เนื้อหนัง และ​มา​อยู่​ท่ามกลาง​พวกเรา พวกเรา​ได้​เห็น​พระสิริ​ของ​พระองค์ คือ​พระสิริ​ของ​พระบุตร​ผู้​บังเกิด​เพียง​องค์เดียว† จาก​พระบิดา พระองค์​เปี่ยม​ด้วย​พระคุณ​และ​ความจริง 15 ยอห์น​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​พระองค์ เขา​ร้อง​เสียงดัง​ว่า “นี่​คือ​ผู้​ที่​ข้าพเจ้า​พูด​ถึง​ว่า ‘ผู้​ที่​มา​หลัง​ข้าพเจ้า​อยู่​เหนือ​ข้าพเจ้า เพราะ​พระองค์​มีอยู่​ก่อน​ข้าพเจ้า’ ” 16 จาก​ความบริบูรณ์​ของ​พระองค์ พวกเรา​ทุกคน​ได้​รับ​พระคุณ​แล้ว​พระคุณ​อีก 17 เพราะ​พระเจ้า​ประทาน​ธรรมบัญญัติ​ผ่าน​โมเสส ส่วน​พระคุณ​และ​ความจริง​ปรากฏ​ขึ้น​ผ่าน​พระเยซู​คริสต์‡ 18 ไม่​เคย​มี​ใคร​เห็น​พระเจ้า​เลย พระบุตร​ผู้​บังเกิด​เพียง​องค์เดียว§* ผู้​อยู่​ใน​อ้อมอก​ของ​พระบิดา เป็น​ผู้​เปิดเผย​ให้​เรา​รู้จัก​พระเจ้า

19 นี่​คือ​คำพยาน​ของ​ยอห์น เมื่อ​ชาวยิว​ส่ง​ปุโรหิต​และ​คน​เลวี​จาก​เยรูซาเล็ม​มา​ถาม​เขา​ว่า “ท่าน​เป็น​ใคร?”

20 เขา​ยืนยัน​อย่าง​เปิดเผย ไม่​ได้​ปฏิเสธ แต่​ยืนยัน​ว่า “ข้าพเจ้า​ไม่​ใช่​พระคริสต์”

21 พวกเขา​ถาม​เขา​ว่า “ถ้า​อย่างนั้น ท่าน​เป็น​เอลียาห์​หรือ?”

เขา​ตอบ​ว่า “ไม่​ใช่”

“ท่าน​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ​คนนั้น​หรือ?”

เขา​ตอบ​ว่า “ไม่​ใช่”

22 พวกเขา​จึง​ถาม​เขา​ว่า “แล้ว​ท่าน​เป็น​ใคร? บอก​พวกเรา​ด้วย เพื่อ​พวกเรา​จะ​ได้​นำ​คำตอบ​กลับ​ไป​ให้​คน​ที่​ส่ง​พวกเรา​มา ท่าน​พูด​ถึง​ตัวเอง​ว่า​อย่างไร?”

23 เขา​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​คือ​เสียง​ของ​คน​หนึ่ง​ที่​ร้อง​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ว่า ‘จง​ทำ​ทาง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ให้​ตรง’✡ ตาม​ที่​อิสยาห์​ผู้เผยพระวจนะ​กล่าว​ไว้”

24 คน​ที่​ถูก​ส่ง​มา​เหล่านั้น​เป็น​พวก​ฟาริสี 25 พวกเขา​ถาม​ยอห์น​ว่า “ถ้า​ท่าน​ไม่​ใช่​พระคริสต์ ไม่​ใช่​เอลียาห์ และ​ไม่​ใช่​ผู้เผยพระวจนะ​คนนั้น แล้ว​ทำไม​ท่าน​จึง​ให้​คน​รับบัพติศมา?”

26 ยอห์น​ตอบ​พวกเขา​ว่า “ข้าพเจ้า​ให้​คน​รับบัพติศมา​ด้วย​น้ำ แต่​ท่ามกลาง​พวกท่าน​มี​ผู้​หนึ่ง​ยืน​อยู่ ซึ่ง​พวกท่าน​ไม่​รู้จัก 27 พระองค์​คือ​ผู้​ที่​มา​หลัง​ข้าพเจ้า แต่​อยู่​เหนือ​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​ไม่​คู่ควร​แม้​แต่​จะ​แก้​สายรัด​รองเท้า​ของ​พระองค์” 28 เหตุการณ์​เหล่านี้​เกิด​ขึ้น​ที่​เบธานี ฟาก​แม่น้ำ​จอร์แดน ที่​ซึ่ง​ยอห์น​กำลัง​ให้​คน​รับบัพติศมา

29 วัน​รุ่งขึ้น ยอห์น​เห็น​พระเยซู​กำลัง​มา​หา​เขา จึง​กล่าว​ว่า “จง​ดู† ลูกแกะ​ของ​พระเจ้า ผู้​เอา​บาป​ของ​โลก​ออก​ไป! 30 พระองค์​นี้​แหละ​คือ​ผู้​ที่​ข้าพเจ้า​พูด​ถึง​ว่า ‘หลัง​จาก​ข้าพเจ้า​จะ​มี​ชาย​คน​หนึ่ง​มา ซึ่ง​อยู่​เหนือ​ข้าพเจ้า เพราะ​พระองค์​มีอยู่​ก่อน​ข้าพเจ้า’ 31 ข้าพเจ้า​เอง​ก็​ไม่​รู้จัก​พระองค์ แต่​เหตุ​ที่​ข้าพเจ้า​มา​ให้​คน​รับบัพติศมา​ด้วย​น้ำ ก็​เพื่อ​ให้​พระองค์​ปรากฏ​แก่​อิสราเอล” 32 ยอห์น​เป็นพยานยืนยัน​ว่า “ข้าพเจ้า​ได้​เห็น​พระวิญญาณ​ลง​มา​จาก​สวรรค์​เหมือน​นกพิราบ และ​คงอยู่​เหนือ​พระองค์ 33 ข้าพเจ้า​ไม่​รู้จัก​พระองค์ แต่​ผู้​ที่​ส่ง​ข้าพเจ้า​มา​ให้​คน​รับบัพติศมา​ด้วย​น้ำ​บอก​ข้าพเจ้า​ว่า ‘ท่าน​เห็น​พระวิญญาณ​ลง​มา​และ​คงอยู่​เหนือ​ผู้​ใด ผู้​นั้น​แหละ​คือ​ผู้​ที่​ให้​คน​รับบัพติศมา​ใน​พระวิญญาณบริสุทธิ์’ 34 ข้าพเจ้า​ได้​เห็น​แล้ว และ​ได้​เป็นพยานยืนยัน​ว่า พระองค์​นี้​คือ​พระบุตร​ของ​พระเจ้า”

35 วัน​รุ่งขึ้น ยอห์น​ยืน​อยู่​ที่​นั่น​อีก​ครั้ง​กับ​สาวก​ของ​เขา​สอง​คน 36 เมื่อ​เขา​มอง​ดู​พระเยซู​ที่​กำลัง​เดิน​ผ่าน​ไป เขา​กล่าว​ว่า “จง​ดู ลูกแกะ​ของ​พระเจ้า!” 37 สาวก​สอง​คน​นั้น​ได้ยิน​เขา​พูด​เช่นนั้น จึง​ติดตาม​พระเยซู 38 พระเยซู​หัน​มา​เห็น​พวกเขา​กำลัง​ตาม​พระองค์ จึง​ถาม​ว่า “พวกท่าน​กำลัง​หา​อะไร?”

พวกเขา​ตอบ​พระองค์​ว่า “รับบี” (แปล​ว่า อาจารย์) “ท่าน​พัก​อยู่​ที่​ไหน?”

39 พระองค์​ตอบ​ว่า “มา​ดู”

พวกเขา​จึง​ไป​และ​เห็น​ที่​ที่​พระองค์​พัก แล้ว​อยู่​กับ​พระองค์​ใน​วัน​นั้น เวลา​นั้น​ประมาณ​ชั่วโมง​ที่​สิบ‡ 40 คน​หนึ่ง​ใน​สอง​คน​ที่​ได้ยิน​ยอห์น​พูด​และ​ติดตาม​พระเยซู คือ​อันดรูว์ พี่น้อง​ของ​ซีโมน​เปโตร 41 ก่อน​อื่น​เขา​ไป​หา​ซีโมน​พี่น้อง​ของ​ตน และ​บอก​ว่า “พวกเรา​พบ​พระเมสสิยาห์​แล้ว!” (แปล​ว่า พระคริสต์§) 42 แล้ว​อันดรูว์​พา​ซีโมน​มา​หา​พระเยซู พระเยซู​มอง​เขา​และ​กล่าว​ว่า “ท่าน​คือ​ซีโมน​บุตร​ของ​โยนาห์ ท่าน​จะ​ได้ชื่อ​ว่า เคฟาส” (แปล​ว่า เปโตร)*

43 วัน​รุ่งขึ้น พระเยซู​ตั้งใจ​จะ​ออก​ไป​ยัง​แคว้น​กาลิลี พระองค์​พบ​ฟีลิป และ​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ตาม​เรา​มา” 44 ฟีลิป​เป็น​คน​เมือง​เบธไซดา เมือง​เดียว​กับ​อันดรูว์​และ​เปโตร 45 ฟีลิป​ไป​พบ​นาธานาเอล และ​บอก​เขา​ว่า “พวกเรา​พบ​ผู้​ที่​โมเสส​เขียน​ถึง​ใน​ธรรมบัญญัติ และ​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ​ก็​เขียน​ถึง​ด้วย คือ​พระเยซู​ชาว​นาซาเร็ธ บุตร​ของ​โยเซฟ”

46 นาธานาเอล​ถาม​เขา​ว่า “จะ​มี​สิ่ง​ดี​อะไร​ออก​มา​จาก​นาซาเร็ธ​ได้​หรือ?”

ฟีลิป​ตอบ​ว่า “มา​ดู​สิ”

47 พระเยซู​เห็น​นาธานาเอล​กำลัง​มา​หา​พระองค์ จึง​กล่าว​ถึง​เขา​ว่า “นี่​คือ​ชาว​อิสราเอล​แท้จริง​คน​หนึ่ง ซึ่ง​ไม่​มี​เล่ห์เหลี่ยม!”

48 นาธานาเอล​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​รู้จัก​ผม​ได้​อย่างไร?”

พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “ก่อน​ที่​ฟีลิป​จะ​เรียก​ท่าน ตอน​ที่​ท่าน​อยู่​ใต้​ต้นมะเดื่อ เรา​เห็น​ท่าน”

49 นาธานาเอล​ตอบ​พระองค์​ว่า “รับบี ท่าน​คือ​พระบุตร​ของ​พระเจ้า! ท่าน​คือ​กษัตริย์​ของ​อิสราเอล!”

50 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “เพราะ​เรา​บอก​ท่าน​ว่า ‘เรา​เห็น​ท่าน​ใต้​ต้นมะเดื่อ’ ท่าน​จึง​เชื่อ​หรือ? ท่าน​จะ​ได้​เห็น​สิ่ง​ที่​ยิ่งใหญ่​กว่า​นี้!” 51 แล้ว​พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกท่าน​ว่า ต่อ​จาก​นี้​พวกท่าน​จะ​เห็น​สวรรค์​เปิด​ออก และ​เหล่า​ทูตสวรรค์​ของ​พระเจ้า​ขึ้น​ไป​และ​ลง​มา​ยัง​บุตรมนุษย์”

2

1 ใน​วัน​ที่​สาม มี​งาน​แต่งงาน​ที่​เมือง​คานา​ใน​แคว้น​กาลิลี มารดา​ของ​พระเยซู​อยู่​ที่​นั่น 2 พระเยซู​กับ​สาวก​ของ​พระองค์​ก็​ได้​รับ​เชิญ​ไป​งาน​แต่งงาน​ด้วย 3 เมื่อ​เหล้าองุ่น​หมด มารดา​ของ​พระเยซู​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “พวกเขา​ไม่​มี​เหล้าองุ่น​แล้ว”

4 พระเยซู​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “หญิง​เอ๋ย เรื่อง​นี้​เกี่ยว​อะไร​กับ​ท่าน​และ​เรา? วาระ​ของ​เรา​ยัง​มา​ไม่​ถึง”

5 มารดา​ของ​พระองค์​บอก​คนรับใช้​ว่า “เขา​บอก​ให้​พวกท่าน​ทำ​อะไร ก็​จง​ทำ​ตาม​นั้น”

6 ที่​นั่น​มี​โอ่งน้ำ​ทำ​ด้วย​หิน​หก​ใบ ตั้ง​ไว้​สำหรับ​การ​ชำระ​ตัว​ตาม​ธรรมเนียม​ของ​ชาวยิว แต่ละ​ใบ​จุ​ได้​สอง​หรือ​สาม​เมเทรเตส* 7 พระเยซู​บอก​พวกเขา​ว่า “เติม​น้ำ​ลง​ใน​โอ่ง​ให้​เต็ม” พวกเขา​จึง​เติม​จน​เต็ม​ถึง​ปาก​โอ่ง 8 แล้ว​พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ตอนนี้​ตัก​น้ำ​ออก​มา​บ้าง แล้ว​เอา​ไป​ให้​ผู้ดูแล​งานเลี้ยง” พวกเขา​ก็​เอา​ไป 9 เมื่อ​ผู้ดูแล​งานเลี้ยง​ชิม​น้ำ​ที่​กลาย​เป็น​เหล้าองุ่น เขา​ไม่​รู้​ว่า​เหล้าองุ่น​นั้น​มา​จาก​ไหน แต่​คนรับใช้​ที่​ตัก​น้ำ​รู้ ผู้ดูแล​งานเลี้ยง​จึง​เรียก​เจ้าบ่าว​มา 10 และ​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ทุกคน​เอา​เหล้าองุ่น​ดี​มา​เลี้ยง​ก่อน และ​เมื่อ​แขก​ดื่ม​กัน​เต็มที่​แล้ว จึง​เอา​เหล้าองุ่น​ที่​ไม่​ดี​เท่า​มา แต่​ท่าน​กลับ​เก็บ​เหล้าองุ่น​ดี​ไว้​จน​ถึง​ตอน​นี้!” 11 นี่​เป็น​จุดเริ่มต้น​ของ​หมายสำคัญ​ต่าง ๆ ที่​พระเยซู​ทำ​ใน​เมือง​คานา​แห่ง​แคว้น​กาลิลี พระองค์​เปิดเผย​พระสิริ​ของ​พระองค์ และ​สาวก​ก็​เชื่อ​ใน​พระองค์

12 หลัง​จาก​นั้น พระองค์​ลง​ไป​ยัง​คาเปอรนาอุม พร้อม​กับ​มารดา พี่น้อง และ​สาวก​ของ​พระองค์ พวกเขา​พัก​อยู่​ที่​นั่น​ไม่​กี่​วัน

13 ใกล้​ถึง​เทศกาล​ปัสกา​ของ​ชาวยิว พระเยซู​จึง​ขึ้น​ไป​ยัง​กรุง​เยรูซาเล็ม 14 ใน​พระวิหาร พระองค์​พบ​คน​ขาย​วัว แกะ และ​นกพิราบ รวม​ทั้ง​คน​แลก​เงิน​ที่​นั่ง​อยู่ 15 พระองค์​เอา​เชือก​มาทำ​เป็น​แส้ แล้ว​ขับไล่​ทั้งหมด​ออก​จาก​พระวิหาร ทั้ง​แกะ​และ​วัว พระองค์​เท​เงิน​ของ​คน​แลก​เงิน​ออก และ​คว่ำ​โต๊ะ​ของ​พวกเขา 16 พระองค์​กล่าว​กับ​คน​ขาย​นกพิราบ​ว่า “เอา​ของ​พวก​นี้​ออก​ไป​จาก​ที่​นี่! อย่า​ทำ​บ้าน​ของ​พระบิดา​ของ​เรา​ให้​เป็น​ตลาด!” 17 สาวก​ของ​พระองค์​ระลึก​ได้​ว่า มี​เขียน​ไว้​ว่า “ความ​ร้อนรน​เพื่อ​บ้าน​ของ​พระองค์​จะ​กลืนกิน​ข้าพเจ้า”✡

18 ชาวยิว​จึง​ถาม​พระองค์​ว่า “เมื่อ​ท่าน​ทำ​เรื่อง​เหล่านี้ ท่าน​จะ​แสดง​หมายสำคัญ​อะไร​ให้​พวกเรา​เห็น?”

19 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “ทำลาย​พระวิหาร​นี้​เสีย แล้ว​ภายใน​สาม​วัน​เรา​จะ​ทำ​ให้​มัน​ตั้ง​ขึ้น​อีก”

20 ชาวยิว​จึง​กล่าว​ว่า “พระวิหาร​นี้​ใช้​เวลา​สร้าง​ถึง​สี่สิบหก​ปี แล้ว​ท่าน​จะ​ทำ​ให้​มัน​ตั้ง​ขึ้น​ใน​สาม​วัน​หรือ?” 21 แต่​พระวิหาร​ที่​พระองค์​พูด​ถึง​คือ​ร่างกาย​ของ​พระองค์ 22 ดังนั้น เมื่อ​พระองค์​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย สาวก​จึง​ระลึก​ได้​ว่า​พระองค์​เคย​พูด​เรื่อง​นี้ และ​พวกเขา​ก็​เชื่อ​พระคัมภีร์ และ​เชื่อ​ถ้อยคำ​ที่​พระเยซู​ได้​กล่าว​ไว้

23 ขณะ​ที่​พระองค์​อยู่​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​ช่วง​เทศกาล​ปัสกา คน​จำนวน​มาก​เชื่อ​ใน​พระนาม​ของ​พระองค์ เมื่อ​ได้​เห็น​หมายสำคัญ​ที่​พระองค์​ทำ 24 แต่​พระเยซู​ไม่​วางใจ​พวกเขา เพราะ​พระองค์​รู้จัก​ทุกคน 25 และ​พระองค์​ไม่​จำเป็น​ต้อง​ให้​ใคร​มา​เป็นพยาน​เกี่ยวกับ​มนุษย์ เพราะ​พระองค์​รู้​เอง​ว่า​มี​อะไร​อยู่​ใน​มนุษย์

3

1 มี​ชาย​ฟาริสี​คน​หนึ่ง​ชื่อ​นิโคเดมัส เป็น​ผู้นำ​คน​หนึ่ง​ของ​ชาวยิว 2 เขา​มา​หา​พระเยซู​ใน​เวลา​กลางคืน และ​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “รับบี พวกเรา​รู้​ว่า​ท่าน​เป็น​อาจารย์​ที่​มา​จาก​พระเจ้า เพราะ​ไม่​มี​ใคร​ทำ​หมายสำคัญ​อย่าง​ที่​ท่าน​ทำ​ได้ ถ้า​พระเจ้า​ไม่​อยู่​กับ​เขา”

3 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​ท่าน​ว่า ถ้า​ใคร​ไม่​เกิด​ใหม่ * เขา​ก็​ไม่​สามารถ​เห็น​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ได้”

4 นิโคเดมัส​ถาม​พระองค์​ว่า “คน​ที่​แก่​แล้ว​จะ​เกิด​ได้​อย่างไร? เขา​จะ​เข้า​ไป​ใน​ครรภ์​มารดา​เป็น​ครั้ง​ที่​สอง แล้ว​เกิด​อีก​ได้​หรือ?”

5 พระเยซู​ตอบ​ว่า “เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​ท่าน​ว่า ถ้า​ใคร​ไม่​เกิด​จาก​น้ำ​และ​พระวิญญาณ เขา​ก็​ไม่​สามารถ​เข้า​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ได้ 6 สิ่ง​ที่​เกิด​จาก​เนื้อหนัง​ก็​เป็น​เนื้อหนัง ส่วน​สิ่ง​ที่​เกิด​จาก​พระวิญญาณ​ก็​เป็น​จิตวิญญาณ 7 อย่า​ประหลาดใจ​ที่​เรา​บอก​ท่าน​ว่า ‘พวกท่าน​ทุกคน​ต้อง​เกิด​ใหม่’ 8 ลม†พัด​ไป​ตาม​ที่​มัน​ต้องการ ท่าน​ได้ยิน​เสียง​ของ​มัน แต่​ไม่​รู้​ว่า​มัน​มา​จาก​ไหน​และ​กำลัง​ไป​ไหน ทุกคน​ที่​เกิด​จาก​พระวิญญาณ​ก็​เป็น​อย่างนั้น”

9 นิโคเดมัส​ถาม​พระองค์​ว่า “เรื่อง​เหล่านี้​จะ​เป็น​ไป​ได้​อย่างไร?”

10 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “ท่าน​เป็น​อาจารย์​ของ​อิสราเอล แล้วยัง​ไม่​เข้าใจ​เรื่อง​เหล่านี้​หรือ? 11 เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​ท่าน​ว่า พวกเรา​พูด​สิ่ง​ที่​พวกเรา​รู้ และ​เป็นพยาน​ถึง​สิ่ง​ที่​พวกเรา​ได้​เห็น แต่​พวกท่าน​ไม่​ยอมรับ​คำพยาน​ของ​พวกเรา 12 ถ้า​เรา​บอก​เรื่อง​ทาง​โลก​แก่​พวกท่าน​แล้ว​พวกท่าน​ยัง​ไม่​เชื่อ พวกท่าน​จะ​เชื่อ​ได้​อย่างไร​ถ้า​เรา​บอก​เรื่อง​ทาง​สวรรค์? 13 ไม่​มี​ใคร​ขึ้น​ไป​สวรรค์ นอกจาก​ผู้​ที่​ลง​มา​จาก​สวรรค์ คือ​บุตรมนุษย์ ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์ 14 โมเสส​ยก​งู​ขึ้น​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​อย่างไร บุตรมนุษย์​ก็​ต้อง​ถูก​ยก​ขึ้น​อย่างนั้น 15 เพื่อ​ให้​ทุกคน​ที่​เชื่อ​ใน​พระองค์​ไม่​พินาศ แต่​มี​ชีวิต​นิรันดร์ 16 เพราะ​พระเจ้า​รัก​โลก​มาก​ถึง​ขนาด​ที่​ประทาน​พระบุตร​ผู้​บังเกิด​เพียง​องค์เดียว‡ เพื่อ​ให้​ทุกคน​ที่​เชื่อ​ใน​พระองค์​ไม่​พินาศ แต่​มี​ชีวิต​นิรันดร์ 17 เพราะ​พระเจ้า​ไม่​ได้​ส่ง​พระบุตร​เข้า​มา​ใน​โลก​เพื่อ​พิพากษา​โลก แต่​เพื่อ​ให้​โลก​รอด​ผ่าน​พระองค์ 18 คน​ที่​เชื่อ​ใน​พระองค์​ไม่​ถูก​พิพากษา ส่วน​คน​ที่​ไม่​เชื่อ​ก็​ถูก​พิพากษา​แล้ว เพราะ​เขา​ไม่​ได้​เชื่อ​ใน​พระนาม​ของ​พระบุตร​ผู้​บังเกิด​เพียง​องค์เดียว​ของ​พระเจ้า 19 การ​พิพากษา​เป็น​อย่าง​นี้ คือ ความสว่าง​ได้​เข้า​มา​ใน​โลก แต่​ผู้คน​รัก​ความมืด​มากกว่า​ความสว่าง เพราะ​การกระทำ​ของ​พวกเขา​ชั่วร้าย 20 เพราะ​ทุกคน​ที่​ทำ​ชั่ว​เกลียด​ความสว่าง และ​ไม่​เข้า​มา​หา​ความสว่าง เพื่อ​ไม่​ให้​การกระทำ​ของ​ตน​ถูก​เปิดโปง 21 แต่​คน​ที่​ประพฤติ​ตาม​ความจริง​เข้า​มา​หา​ความสว่าง เพื่อ​ให้​เห็น​ชัด​ว่า เขา​ทำ​สิ่ง​เหล่านั้น​ใน​พระเจ้า”

22 หลัง​จาก​นั้น พระเยซู​กับ​สาวก​เข้า​ไป​ใน​แคว้น​ยูเดีย พระองค์​อยู่​ที่​นั่น​กับ​พวกเขา และ​ให้​คน​รับบัพติศมา 23 ยอห์น​ก็​กำลัง​ให้​คน​รับบัพติศมา​ที่​เอนอน ใกล้​เมือง​สาลิม เพราะ​ที่​นั่น​มี​น้ำ​มาก ผู้คน​พา​กัน​มา​และ​รับบัพติศมา 24 เพราะ​ตอน​นั้น​ยอห์น​ยัง​ไม่​ถูก​ขัง​ใน​คุก 25 แล้ว​สาวก​ของ​ยอห์น​เกิด​โต้เถียง​กับ​ชาวยิว​บาง​คน​เรื่อง​การ​ชำระ​ตัว 26 พวกเขา​มา​หา​ยอห์น​และ​กล่าว​ว่า “รับบี คน​ที่​อยู่​กับ​ท่าน​ฟาก​แม่น้ำ​จอร์แดน ซึ่ง​ท่าน​ได้​เป็นพยาน​ถึง ตอน​นี้​เขา​กำลัง​ให้​คน​รับบัพติศมา และ​ทุกคน​ก็​พา​กัน​ไป​หา​เขา”

27 ยอห์น​ตอบ​ว่า “คนเรา​จะ​รับ​อะไร​ไม่​ได้​เลย ถ้า​สวรรค์​ไม่​ประทาน​สิ่ง​นั้น​ให้ 28 พวกท่าน​เอง​เป็นพยาน​ได้​ว่า ข้าพเจ้า​เคย​พูด​ว่า ‘ข้าพเจ้า​ไม่​ใช่​พระคริสต์’ แต่​ข้าพเจ้า​พูด​ว่า ‘ข้าพเจ้า​ถูก​ส่ง​มา​ก่อน​พระองค์’ 29 คน​ที่​มี​เจ้าสาว​คือ​เจ้าบ่าว ส่วน​เพื่อน​ของ​เจ้าบ่าว​ที่​ยืน​ฟัง​อยู่​ก็​ยินดี​อย่าง​ยิ่ง​เมื่อ​ได้ยิน​เสียง​ของ​เจ้าบ่าว ดังนั้น ความยินดี​ของ​ข้าพเจ้า​จึง​เต็มเปี่ยม​แล้ว 30 พระองค์​ต้อง​ยิ่งใหญ่​ขึ้น ส่วน​ข้าพเจ้า​ต้อง​ลดลง

31 “ผู้​ที่​มา​จาก​เบื้องบน​อยู่​เหนือ​ทุกคน ผู้​ที่​มา​จาก​แผ่นดินโลก​ก็​เป็น​ของ​แผ่นดินโลก และ​พูด​เรื่อง​ของ​แผ่นดินโลก ผู้​ที่​มา​จาก​สวรรค์​อยู่​เหนือ​ทุกคน 32 พระองค์​เป็นพยาน​ถึง​สิ่ง​ที่​พระองค์​ได้​เห็น​และ​ได้ยิน แต่​ไม่​มี​ใคร​ยอมรับ​คำพยาน​ของ​พระองค์ 33 คน​ที่​ยอมรับ​คำพยาน​ของ​พระองค์​ก็​ได้​ประทับตรา​ยืนยัน​ว่า พระเจ้า​สัตย์จริง 34 ผู้​ที่​พระเจ้า​ส่ง​มา​นั้น​พูด​ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า เพราะ​พระเจ้า​ประทาน​พระวิญญาณ​อย่าง​ไม่​จำกัด 35 พระบิดา​รัก​พระบุตร และ​มอบ​ทุกสิ่ง​ไว้​ใน​มือ​ของ​พระองค์ 36 คน​ที่​เชื่อ​ใน​พระบุตร​มี​ชีวิต​นิรันดร์ แต่​คน​ที่​ไม่​เชื่อฟัง§พระบุตร​จะ​ไม่​ได้​เห็น​ชีวิต และ​ความโกรธ​ของ​พระเจ้า​ยังคง​อยู่​เหนือ​เขา”

4

1 เมื่อ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​รู้​ว่า พวก​ฟาริสี​ได้ยิน​ว่า​พระเยซู​กำลัง​ทำ​ให้​คน​เป็น​สาวก และ​ให้​คน​รับบัพติศมา​มากกว่า​ยอห์น 2 (แม้​ว่า​พระเยซู​เอง​ไม่​ได้​ให้​คน​รับบัพติศมา แต่​สาวก​ของ​พระองค์​เป็น​ผู้​ให้​คน​รับบัพติศมา) 3 พระองค์​จึง​ออก​จาก​ยูเดีย และ​กลับ​ไป​ยัง​แคว้น​กาลิลี 4 พระองค์​จำเป็น​ต้อง​ผ่าน​แคว้น​สะมาเรีย 5 พระองค์​จึง​มา​ถึง​เมือง​หนึ่ง​ใน​แคว้น​สะมาเรีย​ชื่อ​สิคาร์ อยู่​ใกล้​ที่ดิน​ผืน​หนึ่ง​ที่​ยาโคบ​ยก​ให้​โยเซฟ​บุตร​ของ​เขา 6 บ่อน้ำ​ของ​ยาโคบ​อยู่​ที่​นั่น พระเยซู​เหน็ดเหนื่อย​จาก​การ​เดินทาง จึง​นั่ง​อยู่​ข้าง​บ่อน้ำ เวลา​นั้น​ประมาณ​ชั่วโมง​ที่​หก*

7 หญิง​ชาว​สะมาเรีย​คน​หนึ่ง​มา​ตัก​น้ำ พระเยซู​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “ขอ​น้ำ​ให้​เรา​ดื่ม​หน่อย” 8 เพราะ​สาวก​ของ​พระองค์​เข้า​ไป​ใน​เมือง​เพื่อ​ซื้อ​อาหาร

9 หญิง​ชาว​สะมาเรีย​จึง​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​เป็น​ชาวยิว ส่วน​ดิฉัน​เป็น​หญิง​ชาว​สะมาเรีย แล้ว​ท่าน​มา​ขอ​น้ำ​จาก​ดิฉัน​ดื่ม​ได้​อย่างไร?” (เพราะ​ชาวยิว​ไม่​คบหา​กับ​ชาว​สะมาเรีย)

10 พระเยซู​ตอบ​นาง​ว่า “ถ้า​ท่าน​รู้จัก​ของประทาน​จาก​พระเจ้า และ​รู้​ว่า​ใคร​กำลัง​พูด​กับ​ท่าน​ว่า ‘ขอ​น้ำ​ให้​เรา​ดื่ม​หน่อย’ ท่าน​คง​ขอ​จาก​ผู้​นั้น และ​ผู้​นั้น​คง​ให้​น้ำ​ที่​มี​ชีวิต​แก่​ท่าน”

11 หญิง​นั้น​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ท่าน​คะ ท่าน​ไม่​มี​อะไร​ใช้​ตัก​น้ำ และ​บ่อ​ก็​ลึก แล้ว​ท่าน​จะ​เอา​น้ำ​ที่​มี​ชีวิต​นั้น​มา​จาก​ไหน? 12 ท่าน​ยิ่งใหญ่​กว่า​ยาโคบ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเรา​หรือ? ยาโคบ​เป็น​ผู้​ให้​บ่อ​นี้​แก่​พวกเรา และ​ยาโคบ​เอง​ก็​ดื่ม​น้ำ​จาก​บ่อ​นี้ รวม​ทั้ง​ลูก ๆ และ​ฝูงสัตว์​ของ​เขา​ด้วย”

13 พระเยซู​ตอบ​นาง​ว่า “ทุกคน​ที่​ดื่ม​น้ำ​นี้​จะ​กระหาย​อีก 14 แต่​คน​ที่​ดื่ม​น้ำ​ที่​เรา​จะ​ให้ จะ​ไม่​กระหาย​อีก​เลย น้ำ​ที่​เรา​จะ​ให้​เขา​จะ​กลาย​เป็น​แหล่งน้ำ​ใน​ตัว​เขา ซึ่ง​พุ่ง​ขึ้น​สู่​ชีวิต​นิรันดร์”

15 หญิง​นั้น​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ท่าน​คะ โปรด​ให้​น้ำ​นี้​แก่​ดิฉัน เพื่อ​ดิฉัน​จะ​ไม่​กระหาย และ​ไม่​ต้อง​เดิน​มา​ถึง​ที่​นี่​เพื่อ​ตัก​น้ำ​อีก”

16 พระเยซู​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “ไป​เรียก​สามี​ของ​ท่าน แล้ว​กลับ​มา​ที่​นี่”

17 หญิง​นั้น​ตอบ​ว่า “ดิฉัน​ไม่​มี​สามี”

พระเยซู​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “ท่าน​พูด​ถูก​แล้ว​ที่​ว่า ‘ข้าพเจ้า​ไม่​มี​สามี’ 18 เพราะ​ท่าน​เคย​มี​สามี​มา​ห้า​คน และ​ผู้ชาย​ที่​อยู่​กับ​ท่าน​ตอน​นี้​ก็​ไม่​ใช่​สามี​ของ​ท่าน เรื่อง​นี้​ท่าน​พูด​ความจริง”

19 หญิง​นั้น​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ท่าน​คะ ดิฉัน​เห็น​แล้ว​ว่า​ท่าน​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ 20 บรรพบุรุษ​ของ​พวกเรา​นมัสการ​บน​ภูเขา​ลูก​นี้ แต่​พวกท่าน​ชาวยิว​บอก​ว่า สถานที่​ที่​ควร​นมัสการ​คือ​กรุง​เยรูซาเล็ม”

21 พระเยซู​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “หญิง​เอ๋ย เชื่อ​เรา​เถอะ วาระ​กำลัง​มา เมื่อ​พวกท่าน​จะ​นมัสการ​พระบิดา ไม่​ใช่​ที่​ภูเขา​ลูก​นี้ และ​ไม่​ใช่​ที่​กรุง​เยรูซาเล็ม 22 พวกท่าน​นมัสการ​สิ่ง​ที่​พวกท่าน​ไม่​รู้จัก ส่วน​พวกเรา​นมัสการ​สิ่ง​ที่​พวกเรา​รู้จัก เพราะ​ความรอด​มา​จาก​ชาวยิว 23 แต่​วาระ​กำลัง​มา และ​มา​ถึง​แล้ว เมื่อ​ผู้​นมัสการ​ที่​แท้จริง​จะ​นมัสการ​พระบิดา​ด้วย​วิญญาณ​และ​ความจริง เพราะ​พระบิดา​กำลัง​แสวงหา​ผู้​ที่​จะ​นมัสการ​พระองค์​เช่นนี้ 24 พระเจ้า​เป็น​วิญญาณ และ​คน​ที่​นมัสการ​พระองค์​ต้อง​นมัสการ​ด้วย​วิญญาณ​และ​ความจริง”

25 หญิง​นั้น​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ดิฉัน​รู้​ว่า​พระเมสสิยาห์​กำลัง​มา คือ​ผู้​ที่​เรียก​ว่า พระคริสต์† เมื่อ​พระองค์​มา พระองค์​จะ​บอก​ทุกสิ่ง​แก่​พวกเรา”

26 พระเยซู​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “เรา​เอง​คือ​ผู้​นั้น ผู้​ที่​กำลัง​พูด​กับ​ท่าน”

27 ใน​ตอน​นั้น​เอง สาวก​ของ​พระองค์​ก็​กลับ​มา พวกเขา​ประหลาดใจ​ที่​พระองค์​กำลัง​พูด​กับ​ผู้หญิง แต่​ไม่​มี​ใคร​ถาม​ว่า “กำลัง​หา​อะไร​อยู่?” หรือ “ทำไม​ท่าน​จึง​พูด​กับ​นาง?” 28 หญิง​นั้น​จึง​ทิ้ง​หม้อน้ำ​ไว้ แล้ว​เข้า​ไป​ใน​เมือง​และ​บอก​ผู้คน​ว่า 29 “มา​ดู​ชาย​คน​หนึ่ง​ที่​บอก​ทุกอย่าง​ที่​ดิฉัน​เคย​ทำ คน​นี้​จะ​เป็น​พระคริสต์​ได้​ไหม?” 30 พวกเขา​จึง​ออก​จาก​เมือง และ​พา​กัน​มา​หา​พระองค์

31 ระหว่าง​นั้น สาวก​คะยั้นคะยอ​พระองค์​ว่า “รับบี โปรด​กิน​อะไร​สัก​หน่อย”

32 แต่​พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​มี​อาหาร​กิน ซึ่ง​พวกท่าน​ไม่​รู้จัก”

33 สาวก​จึง​ถาม​กัน​ว่า “มี​ใคร​เอา​อาหาร​มา​ให้​พระองค์​กิน​แล้ว​หรือ?”

34 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “อาหาร​ของ​เรา​คือ​การ​ทำ​ตาม​ความประสงค์​ของ​ผู้​ที่​ส่ง​เรา​มา และ​ทำ​งาน​ของ​พระองค์​ให้​สำเร็จ 35 พวกท่าน​ไม่​ได้​พูด​หรือ​ว่า ‘อีก​สี่​เดือน​ก็​จะ​ถึง​ฤดู​เก็บเกี่ยว’? ดูสิ เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า จง​เงยหน้า​มอง​ทุ่ง​พืชผล เพราะ​ทุ่ง​เหล่านั้น​ขาว​พร้อม​เก็บเกี่ยว​แล้ว 36 คน​ที่​เก็บเกี่ยว​ได้​รับ​ค่าจ้าง และ​รวบรวม​ผล​ไว้​เพื่อ​ชีวิต​นิรันดร์ เพื่อ​ทั้ง​คน​หว่าน​และ​คน​เก็บเกี่ยว​จะ​ได้​ยินดี​ด้วยกัน 37 เพราะ​คำกล่าว​นี้​เป็น​ความจริง​ว่า ‘คน​หนึ่ง​หว่าน อีก​คน​หนึ่ง​เก็บเกี่ยว’ 38 เรา​ส่ง​พวกท่าน​ไป​เก็บเกี่ยว​สิ่ง​ที่​พวกท่าน​ไม่​ได้​ลงแรง​ทำ คน​อื่น​ลงแรง​มา​ก่อน และ​พวกท่าน​ได้​เข้า​มา​ร่วม​ใน​งาน​ที่​พวกเขา​ลงแรง​ไว้”

39 ชาว​สะมาเรีย​จำนวน​มาก​จาก​เมือง​นั้น​เชื่อ​ใน​พระองค์ เพราะ​ถ้อยคำ​ของ​หญิง​นั้น​ที่​เป็นพยาน​ว่า “พระองค์​บอก​ทุกอย่าง​ที่​ดิฉัน​เคย​ทำ” 40 ดังนั้น เมื่อ​ชาว​สะมาเรีย​มา​หา​พระองค์ พวกเขา​ขอร้อง​ให้​พระองค์​พัก​อยู่​กับ​พวกเขา พระองค์​จึง​อยู่​ที่​นั่น​สอง​วัน 41 มี​คน​อีก​มาก​ยิ่งขึ้น​ที่​เชื่อ เพราะ​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์ 42 พวกเขา​กล่าว​กับ​หญิง​นั้น​ว่า “ตอน​นี้​พวกเรา​เชื่อ​แล้ว ไม่​ใช่​เพราะ​สิ่ง​ที่​ท่าน​พูด เพราะ​พวกเรา​ได้ยิน​ด้วย​ตัวเอง และ​รู้​แน่​แล้ว​ว่า พระองค์​นี้​คือ​พระคริสต์ คือ​พระผู้ช่วย​ให้​รอด​ของ​โลก”

43 หลัง​จาก​สอง​วัน​นั้น พระองค์​ออก​จาก​ที่​นั่น​ไป​ยัง​แคว้น​กาลิลี 44 เพราะ​พระเยซู​เอง​เป็นพยาน​ว่า ผู้เผยพระวจนะ​ไม่​ได้​รับ​เกียรติ​ใน​บ้านเมือง​ของ​ตนเอง 45 เมื่อ​พระองค์​มา​ถึง​แคว้น​กาลิลี ชาว​กาลิลี​ก็​ต้อนรับ​พระองค์ เพราะ​พวกเขา​เอง​ก็​ไป​ร่วม​เทศกาล​ที่​กรุง​เยรูซาเล็ม และ​ได้​เห็น​ทุกสิ่ง​ที่​พระองค์​ทำ​ที่​นั่น 46 พระเยซู​จึง​มา​ที่​เมือง​คานา​แห่ง​แคว้น​กาลิลี​อีก ที่​ซึ่ง​พระองค์​เคย​ทำ​ให้​น้ำ​กลาย​เป็น​เหล้าองุ่น มี​ขุนนาง​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​ลูกชาย​กำลัง​ป่วย​อยู่​ที่​คาเปอรนาอุม 47 เมื่อ​เขา​ได้ยิน​ว่า​พระเยซู​ออก​จาก​แคว้น​ยูเดีย​มา​ถึง​แคว้น​กาลิลี เขา​จึง​ไป​หา​พระองค์ และ​ขอร้อง​ให้​พระองค์​ลง​ไป​รักษา​ลูกชาย​ของ​เขา เพราะ​เด็ก​ใกล้​จะ​ตาย​แล้ว 48 พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ถ้า​พวกท่าน​ไม่​ได้​เห็น​หมายสำคัญ​และ​การอัศจรรย์ พวกท่าน​จะ​ไม่​เชื่อ​เลย”

49 ขุนนาง​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ท่าน​ครับ โปรด​ลง​ไป​ก่อน​ลูก​ของ​ผม​จะ​ตาย”

50 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “กลับ​ไป ลูกชาย​ของ​ท่าน​มี​ชีวิต​อยู่” ชาย​นั้น​เชื่อ​ถ้อยคำ​ที่​พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา แล้ว​ก็​กลับ​ไป 51 ขณะ​ที่​เขา​กำลัง​ลง​ไป คนรับใช้​ของ​เขา​มา​พบ​และ​บอก​ว่า “ลูก​ของ​ท่าน​มี​ชีวิต​อยู่!” 52 เขา​จึง​ถาม​พวกเขา​ว่า เด็ก​เริ่ม​ดี​ขึ้น​เวลา​ไหน พวกเขา​ตอบ​ว่า “เมื่อวาน​ตอน​ชั่วโมง​ที่​เจ็ด‡ ไข้​ก็​หาย​ไป” 53 บิดา​จึง​รู้​ว่า เป็น​เวลา​เดียว​กับ​ที่​พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ลูกชาย​ของ​ท่าน​มี​ชีวิต​อยู่” ทั้ง​เขา​และ​ทุกคน​ใน​บ้าน​ของ​เขา​จึง​เชื่อ 54 นี่​เป็น​หมายสำคัญ​ครั้ง​ที่​สอง​ที่​พระเยซู​ทำ หลัง​จาก​พระองค์​ออก​จาก​แคว้น​ยูเดีย​มา​ยัง​แคว้น​กาลิลี

5

1 หลัง​จาก​นั้น มี​เทศกาล​หนึ่ง​ของ​ชาวยิว และ​พระเยซู​ขึ้น​ไป​ยัง​กรุง​เยรูซาเล็ม 2 ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​ใกล้​ประตู​แกะ มี​สระ​แห่ง​หนึ่ง​ซึ่ง​ใน​ภาษา​ฮีบรู​เรียกว่า “เบเธสดา” มี​ระเบียง​ที่​มี​หลังคา​ห้า​แห่ง 3 คนป่วย​จำนวน​มาก คนตาบอด คนขาพิการ และ​คน​เป็น​อัมพาต นอน​อยู่​ตาม​ระเบียง​เหล่านั้น รอ​ให้​น้ำ​กระเพื่อม 4 เพราะ​บางครั้ง​ทูตสวรรค์​องค์​หนึ่ง​ลง​ไป​ใน​สระ​และ​ทำ​ให้​น้ำ​กระเพื่อม หลัง​จาก​น้ำ​กระเพื่อม ใคร​ลง​ไป​ก่อน​ก็​จะ​หาย​จาก​โรค​ที่​เป็น​อยู่ ไม่​ว่า​จะ​เป็น​โรค​อะไร* 5 ที่​นั่น​มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ป่วย​มา​สามสิบแปด​ปี​แล้ว 6 เมื่อ​พระเยซู​เห็น​เขา​นอน​อยู่​และ​รู้​ว่า​เขา​ป่วย​มา​นาน พระองค์​ถาม​เขา​ว่า “ท่าน​อยาก​หายดี​ไหม?”

7 คนป่วย​ตอบ​พระองค์​ว่า “ท่าน​ครับ ผม​ไม่​มี​ใคร​ช่วย​พา​ผม​ลง​สระ​ตอน​ที่​น้ำ​กระเพื่อม พอ​ผม​กำลัง​จะ​ลง คนอื่น​ก็​ลง​ไป​ก่อน​ผม”

8 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ลุก​ขึ้น หยิบ​เสื่อ​ของ​ท่าน แล้ว​เดิน​ไป​เถอะ”

9 ชาย​คนนั้น​ก็​หายดี​ทันที เขา​หยิบ​เสื่อ​ของ​ตน​แล้ว​เดิน​ไป

วัน​นั้น​เป็น​วัน​สะบาโต 10 ชาวยิว​จึง​พูด​กับ​ชาย​ที่​หาย​โรค​ว่า “วัน​นี้​เป็น​วัน​สะบาโต ท่าน​ไม่​ได้​รับ​อนุญาต​ให้​แบก​เสื่อ”

11 เขา​ตอบ​ว่า “คน​ที่​ทำ​ให้​ผม​หายดี​บอก​ผม​ว่า ‘หยิบ​เสื่อ​ของ​ท่าน แล้ว​เดิน​ไป’”

12 พวกเขา​จึง​ถาม​เขา​ว่า “คน​ที่​บอก​ท่าน​ว่า ‘หยิบ​เสื่อ​ของ​ท่าน แล้ว​เดิน​ไป’ คือ​ใคร?”

13 แต่​ชาย​ที่​หายดี​ไม่​รู้​ว่า​เป็น​ใคร เพราะ​พระเยซู​หลบ​ออก​ไป​ท่ามกลาง​ฝูงชน​ที่​อยู่​ตรงนั้น​แล้ว

14 ต่อมา​พระเยซู​พบ​เขา​ใน​พระวิหาร และ​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ดูสิ ตอนนี้​ท่าน​หายดี​แล้ว อย่า​ทำ​บาป​อีก เพื่อ​จะ​ไม่​มี​สิ่ง​ที่​เลวร้าย​กว่า​นี้​เกิด​ขึ้น​กับ​ท่าน”

15 ชาย​คนนั้น​จึง​ไป​บอก​ชาวยิว​ว่า ผู้​ที่​ทำ​ให้​เขา​หายดี​คือ​พระเยซู 16 ชาวยิว​จึง​ข่มเหง​พระเยซู​และ​พยายาม​จะ​ฆ่า​พระองค์ เพราะ​พระองค์​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้​ใน​วัน​สะบาโต 17 แต่​พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “พระบิดา​ของ​เรา​ยัง​ทำงาน​อยู่ เรา​ก็​ทำงาน​เช่นกัน”

18 ชาวยิว​จึง​ยิ่ง​พยายาม​จะ​ฆ่า​พระองค์ เพราะ​พระองค์​ไม่​เพียงแต่​ละเมิด​วัน​สะบาโต แต่​ยัง​เรียก​พระเจ้า​ว่า​พระบิดา​ของ​พระองค์​เอง ทำ​ให้​ตนเอง​เสมอ​กับ​พระเจ้า 19 พระเยซู​จึง​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกท่าน​ว่า พระบุตร​ไม่​สามารถ​ทำ​อะไร​ด้วย​ตนเอง​ได้ นอกจาก​สิ่ง​ที่​พระองค์​เห็น​พระบิดา​ทำ เพราะ​สิ่ง​ใด​ที่​พระบิดา​ทำ พระบุตร​ก็​ทำ​สิ่ง​นั้น​เช่นเดียวกัน 20 เพราะ​พระบิดา​รัก​พระบุตร และ​แสดง​ทุกสิ่ง​ที่​พระองค์​เอง​ทำ​ให้​พระบุตร​เห็น พระองค์​จะ​แสดง​งาน​ที่​ยิ่งใหญ่​กว่า​สิ่ง​เหล่านี้​ให้​พระบุตร​เห็น เพื่อ​ให้​พวกท่าน​ประหลาดใจ 21 เพราะ​พระบิดา​ทำ​ให้​คนตาย​ฟื้น​ขึ้น​และ​ประทาน​ชีวิต​แก่​พวกเขา​ฉันใด พระบุตร​ก็​ประทาน​ชีวิต​แก่​ผู้​ที่​พระองค์​ปรารถนา​ฉันนั้น 22 พระบิดา​ไม่​พิพากษา​ใคร แต่​มอบ​การ​พิพากษา​ทั้งหมด​ให้​พระบุตร 23 เพื่อ​ให้​ทุกคน​ให้​เกียรติ​พระบุตร​เหมือน​ที่​ให้​เกียรติ​พระบิดา ผู้​ที่​ไม่​ให้​เกียรติ​พระบุตร ก็​ไม่​ให้​เกียรติ​พระบิดา​ผู้​ส่ง​พระบุตร​มา

24 “เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกท่าน​ว่า ผู้​ที่​ฟัง​ถ้อยคำ​ของ​เรา​และ​เชื่อ​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา มี​ชีวิตนิรันดร์ และ​จะ​ไม่​ถูก​พิพากษา แต่​ได้​ผ่าน​พ้น​จาก​ความตาย​เข้า​สู่​ชีวิต​แล้ว 25 เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกท่าน​ว่า วาระ​กำลัง​มา และ​บัดนี้​ก็​มาถึง​แล้ว เมื่อ​คนตาย​จะ​ได้ยิน​เสียง​ของ​พระบุตร​ของ​พระเจ้า และ​ผู้​ที่​ได้ยิน​จะ​มี​ชีวิต 26 เพราะ​พระบิดา​มี​ชีวิต​ใน​พระองค์​เอง​ฉันใด พระองค์​ก็​ให้​พระบุตร​มี​ชีวิต​ใน​พระองค์​เอง​ฉันนั้น 27 และ​พระบิดา​ยัง​มอบ​สิทธิอำนาจ​ให้​พระบุตร​ทำ​การ​พิพากษา เพราะ​พระองค์​เป็น​มนุษย์ 28 อย่า​ประหลาดใจ​ใน​เรื่อง​นี้ เพราะ​วาระ​กำลัง​มา เมื่อ​ทุกคน​ที่​อยู่​ใน​ที่​ฝังศพ​จะ​ได้ยิน​เสียง​ของ​พระองค์ 29 แล้ว​จะ​ออก​มา ผู้​ที่​ทำ​ความดี​จะ​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย​เพื่อ​มี​ชีวิต ส่วน​ผู้​ที่​ทำ​ความชั่ว​จะ​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย​เพื่อ​รับ​การ​พิพากษา 30 เรา​ไม่​สามารถ​ทำ​อะไร​ด้วย​ตนเอง​ได้ เรา​พิพากษา​ตาม​ที่​เรา​ได้ยิน และ​การ​พิพากษา​ของ​เรา​ชอบธรรม เพราะ​เรา​ไม่​แสวงหา​ความประสงค์​ของ​เรา​เอง แต่​แสวงหา​ความประสงค์​ของ​พระบิดา​ผู้​ส่ง​เรา​มา

31 “ถ้า​เรา​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​ตัว​เรา​เอง คำพยาน​ของ​เรา​ก็​ใช้​ยืนยัน​ไม่​ได้ 32 มี​อีก​ผู้​หนึ่ง​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​เรา และ​เรา​รู้​ว่า​คำพยาน​ที่​ผู้​นั้น​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​เรา​นั้น​เป็น​ความจริง 33 พวกท่าน​ส่ง​คน​ไป​หา​ยอห์น และ​เขา​ได้​เป็นพยานยืนยัน​ถึง​ความจริง 34 แต่​คำพยาน​ที่​เรา​รับ​นั้น​ไม่​ได้​มา​จาก​มนุษย์ ถึงอย่างนั้น เรา​พูด​สิ่ง​เหล่านี้​เพื่อ​ให้​พวกท่าน​รอด 35 ยอห์น​เป็น​ตะเกียง​ที่​ลุกโชน​และ​ส่องสว่าง และ​พวกท่าน​เต็มใจ​ที่​จะ​ชื่นชม​ยินดี​อยู่​ชั่วครู่​ใน​ความสว่าง​ของ​เขา 36 แต่​คำพยาน​ที่​เรา​มี​นั้น​ยิ่งใหญ่​กว่า​คำพยาน​ของ​ยอห์น เพราะ​งาน​ต่าง ๆ ที่​พระบิดา​มอบ​ให้​เรา​ทำ​ให้​สำเร็จ คือ​งาน​ที่​เรา​กำลัง​ทำ​อยู่​นี้เอง เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​เรา​ว่า​พระบิดา​ส่ง​เรา​มา 37 และ​พระบิดา​ผู้​ส่ง​เรา​มา ก็​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​เรา​ด้วย พวกท่าน​ไม่​เคย​ได้ยิน​เสียง​ของ​พระองค์ หรือ​เห็น​รูปลักษณ์​ของ​พระองค์ 38 และ​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์​ก็​ไม่​ได้​อยู่​ใน​พวกท่าน เพราะ​พวกท่าน​ไม่​เชื่อ​ผู้​ที่​พระองค์​ส่ง​มา

39 “พวกท่าน​ค้นดู​พระคัมภีร์ เพราะ​คิด​ว่า​ใน​พระคัมภีร์​นั้น​พวกท่าน​มี​ชีวิตนิรันดร์ และ​พระคัมภีร์​เหล่านี้​เอง​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​เรา 40 แต่​พวกท่าน​กลับ​ไม่​ยอม​มา​หา​เรา​เพื่อ​จะ​มี​ชีวิต 41 เรา​ไม่​รับ​เกียรติ​จาก​มนุษย์ 42 แต่​เรา​รู้จัก​พวกท่าน และ​รู้​ว่า​พวกท่าน​ไม่​มี​ความรัก​ของ​พระเจ้า​อยู่​ใน​ตัว 43 เรา​มา​ใน​พระนาม​ของ​พระบิดา​ของ​เรา แต่​พวกท่าน​ไม่​ยอมรับ​เรา ถ้า​คนอื่น​มา​ใน​นาม​ของ​ตนเอง พวกท่าน​กลับ​จะ​ยอมรับ​เขา 44 พวกท่าน​จะ​เชื่อ​ได้​อย่างไร ใน​เมื่อ​รับ​เกียรติ​จาก​กัน​และ​กัน แต่​ไม่​แสวงหา​เกียรติ​ที่​มา​จาก​พระเจ้า​องค์เดียว?

45 “อย่า​คิด​ว่า​เรา​จะ​กล่าวหา​พวกท่าน​ต่อ​พระบิดา ผู้​ที่​กล่าวหา​พวกท่าน​คือ​โมเสส ผู้​ที่​พวกท่าน​ฝาก​ความหวัง​ไว้ 46 เพราะ​ถ้า​พวกท่าน​เชื่อ​โมเสส พวกท่าน​ก็​จะ​เชื่อ​เรา เพราะ​โมเสส​เขียน​ถึง​เรา 47 แต่​ถ้า​พวกท่าน​ไม่​เชื่อ​ข้อเขียน​ของ​เขา แล้ว​จะ​เชื่อ​ถ้อยคำ​ของ​เรา​ได้​อย่างไร?”

6

1 หลัง​จาก​นั้น พระเยซู​ไป​อีก​ฝั่ง​หนึ่ง​ของ​ทะเล​กาลิลี ซึ่ง​เรียก​อีก​ชื่อ​หนึ่ง​ว่า​ทะเล​ทิเบเรียส 2 ฝูงชน​จำนวน​มาก​ติดตาม​พระองค์ เพราะ​พวกเขา​เห็น​หมายสำคัญ​ที่​พระองค์​ทำ​แก่​คนป่วย 3 พระเยซู​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา และ​นั่ง​อยู่​ที่​นั่น​กับ​สาวก​ของ​พระองค์ 4 ขณะนั้น เทศกาล​ปัสกา ซึ่ง​เป็น​เทศกาล​ของ​ชาวยิว ใกล้​เข้า​มา​แล้ว 5 พระเยซู​เงยหน้า​ขึ้น​และ​เห็น​ฝูงชน​จำนวน​มาก​กำลัง​มา​หา​พระองค์ จึง​ถาม​ฟีลิป​ว่า “พวกเรา​จะ​ซื้อ​ขนมปัง​จาก​ที่​ไหน​ให้​คน​เหล่านี้​กิน?” 6 พระองค์​ถาม​เช่นนี้​เพื่อ​ทดสอบ​เขา เพราะ​พระองค์​เอง​รู้อยู่​แล้ว​ว่า​จะ​ทำ​อะไร

7 ฟีลิป​ตอบ​พระองค์​ว่า “ขนมปัง​ราคา​สองร้อย​เดนาริอุส* ก็​ยัง​ไม่​พอ​ให้​แต่ละ​คน​ได้​กิน​แม้​เพียง​เล็กน้อย”

8 สาวก​คน​หนึ่ง​ของ​พระองค์ คือ​อันดรูว์​น้องชาย​ของ​ซีโมน​เปโตร กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า 9 “ที่​นี่​มี​เด็กชาย​คน​หนึ่ง มี​ขนมปัง​ข้าวบาร์เลย์​ห้า​ก้อน​กับ​ปลา​สอง​ตัว แต่​แค่นี้​จะ​พอ​อะไร​กับ​คน​มาก​ขนาด​นี้?”

10 พระเยซู​กล่าว​ว่า “ให้​คน​เหล่านั้น​นั่ง​ลง” ที่​บริเวณ​นั้น​มี​หญ้า​มาก พวกเขา​จึง​นั่ง​ลง มี​ผู้ชาย​ประมาณ​ห้า​พัน​คน 11 พระเยซู​หยิบ​ขนมปัง​ขึ้น​มา กล่าว​คำ​ขอบคุณ แล้ว​แจก​ให้​สาวก และ​สาวก​ก็​แจก​ให้​คน​ที่​นั่ง​อยู่ พระองค์​ทำ​เช่นเดียวกัน​กับ​ปลา ให้​พวกเขา​มาก​เท่า​ที่​ต้องการ 12 เมื่อ​ทุกคน​กิน​อิ่ม​แล้ว พระองค์​กล่าว​กับ​สาวก​ว่า “เก็บ​เศษ​ที่​เหลือ​ไว้ อย่า​ให้​อะไร​สูญเปล่า” 13 พวกเขา​จึง​เก็บ​เศษ​ขนมปัง​ข้าวบาร์เลย์​ห้า​ก้อน​ที่​เหลือ​จาก​คน​ที่​กิน ได้​เต็ม​สิบสอง​ตะกร้า 14 เมื่อ​ผู้คน​เห็น​หมายสำคัญ​ที่​พระเยซู​ทำ พวกเขา​พูด​ว่า “ท่าน​ผู้​นี้​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ​ที่​จะ​มา​ใน​โลก​อย่าง​แท้จริง” 15 พระเยซู​รู้​ว่า​พวกเขา​กำลัง​จะ​มา​จับ​พระองค์​ไป​ตั้ง​เป็น​กษัตริย์​โดย​ใช้​กำลัง จึง​หลบ​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​ตาม​ลำพัง​อีกครั้ง

16 เมื่อ​ถึง​เวลา​เย็น สาวก​ของ​พระองค์​ลง​ไป​ที่​ทะเล 17 พวกเขา​ลง​เรือ​และ​ออก​เดินทาง​ข้าม​ทะเล​ไป​ยัง​คาเปอรนาอุม ตอนนั้น​มืด​แล้ว และ​พระเยซู​ยัง​ไม่​ได้​มา​หา​พวกเขา 18 ทะเล​มี​คลื่นแรง เพราะ​มี​ลม​แรง​พัด​อยู่ 19 เมื่อ​พวกเขา​พาย​เรือ​ไป​ได้​ประมาณ​ยี่สิบห้า​ถึง​สามสิบ​สตาเดีย† พวกเขา​เห็น​พระเยซู​กำลัง​เดิน​อยู่​บน​ทะเล✡ และ​เข้า​มา​ใกล้​เรือ พวกเขา​ก็​กลัว 20 แต่​พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เราเอง‡ อย่า​กลัว” 21 พวกเขา​จึง​เต็มใจ​รับ​พระองค์​ขึ้น​เรือ และ​ทันใดนั้น​เรือ​ก็​ถึง​ฝั่ง​ที่​พวกเขา​กำลัง​ไป

22 วันรุ่งขึ้น ฝูงชน​ที่​ยัง​อยู่​อีก​ฝั่ง​ของ​ทะเล​เห็น​ว่า ที่​นั่น​ไม่​มี​เรือ​ลำ​อื่น นอกจาก​เรือ​ลำ​ที่​สาวก​ของ​พระองค์​ขึ้น​ไป และ​เห็น​ว่า​พระเยซู​ไม่​ได้​ลง​เรือ​ไป​กับ​สาวก แต่​สาวก​ของ​พระองค์​ออก​ไป​กัน​ตาม​ลำพัง 23 แต่​มี​เรือ​หลาย​ลำ​จาก​ทิเบเรียส​มา​ใกล้​สถานที่​ที่​พวกเขา​กิน​ขนมปัง หลัง​จาก​องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว​คำ​ขอบคุณ​แล้ว 24 เมื่อ​ฝูงชน​เห็น​ว่า​พระเยซู​ไม่​อยู่​ที่​นั่น และ​สาวก​ของ​พระองค์​ก็​ไม่​อยู่ พวกเขา​จึง​ลง​เรือ​เหล่านั้น​ไป​ยัง​คาเปอรนาอุม เพื่อ​ตามหา​พระเยซู 25 เมื่อ​พบ​พระองค์​อีก​ฝั่ง​ของ​ทะเล พวกเขา​ถาม​ว่า “รับบี ท่าน​มา​ถึง​ที่​นี่​เมื่อไร?”

26 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกท่าน​ว่า พวกท่าน​ตามหา​เรา ไม่​ใช่​เพราะ​เห็น​หมายสำคัญ แต่​เพราะ​พวกท่าน​ได้​กิน​ขนมปัง​จน​อิ่ม 27 อย่า​ทำงาน​เพื่อ​อาหาร​ที่​เสื่อมสลาย แต่​จง​ทำงาน​เพื่อ​อาหาร​ที่​คงอยู่​จนถึง​ชีวิตนิรันดร์ ซึ่ง​บุตรมนุษย์​จะ​ให้​แก่​พวกท่าน เพราะ​พระเจ้า​พระบิดา​ได้​ประทับตรา​พระองค์​ไว้​แล้ว”

28 พวกเขา​จึง​ถาม​พระองค์​ว่า “พวกเรา​ต้อง​ทำ​อะไร เพื่อ​จะ​ทำ​งาน​ของ​พระเจ้า?”

29 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “งาน​ของ​พระเจ้า​คือ​ให้​พวกท่าน​เชื่อ​ใน​ผู้​ที่​พระองค์​ส่ง​มา”

30 พวกเขา​จึง​ถาม​พระองค์​ว่า “แล้ว​ท่าน​จะ​ทำ​หมายสำคัญ​อะไร ให้​พวกเรา​เห็น​และ​เชื่อ​ท่าน? ท่าน​จะ​ทำ​งาน​อะไร? 31 บรรพบุรุษ​ของ​พวกเรา​กิน​มานา​ใน​ถิ่นทุรกันดาร ตาม​ที่​เขียน​ไว้​ว่า ‘พระองค์​ประทาน​ขนมปัง​จาก​สวรรค์§ให้​พวกเขา​กิน’ ”✡

32 พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกท่าน​ว่า ไม่​ใช่​โมเสส​ที่​ให้​ขนมปัง​จาก​สวรรค์​แก่​พวกท่าน แต่​พระบิดา​ของ​เรา​ประทาน​ขนมปัง​แท้​จาก​สวรรค์​แก่​พวกท่าน 33 เพราะ​ขนมปัง​ของ​พระเจ้า​คือ​ขนมปัง​ที่​ลง​มา​จาก​สวรรค์​และ​ให้​ชีวิต​แก่​โลก”

34 พวกเขา​จึง​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ท่าน โปรด​ให้​ขนมปัง​นี้​แก่​พวกเรา​เสมอ​ไป”

35 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​คือ​ขนมปัง​แห่ง​ชีวิต ผู้​ที่​มา​หา​เรา​จะ​ไม่​หิว และ​ผู้​ที่​เชื่อ​ใน​เรา​จะ​ไม่​กระหาย​อีก​เลย 36 แต่​เรา​บอก​พวกท่าน​แล้ว​ว่า พวกท่าน​ได้​เห็น​เรา​แล้ว แต่​ก็​ยัง​ไม่​เชื่อ 37 ทุกคน​ที่​พระบิดา​ประทาน​แก่​เรา​จะ​มา​หา​เรา และ​ผู้​ที่​มา​หา​เรา เรา​จะ​ไม่​ขับไล่​ออก​ไป​เลย 38 เพราะ​เรา​ลง​มา​จาก​สวรรค์ ไม่​ใช่​เพื่อ​ทำ​ตาม​ความประสงค์​ของ​เรา​เอง แต่​เพื่อ​ทำ​ตาม​ความประสงค์​ของ​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา 39 และ​นี่​คือ​ความประสงค์​ของ​พระบิดา​ผู้​ส่ง​เรา​มา คือ​เรา​จะ​ไม่​สูญเสีย​ใคร​เลย​ใน​บรรดา​ผู้​ที่​พระองค์​ประทาน​แก่​เรา แต่​จะ​ทำ​ให้​เขา​ฟื้น​ขึ้น​ใน​วัน​สุดท้าย 40 เพราะ​นี่​คือ​ความประสงค์​ของ​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา คือ​ทุกคน​ที่​เห็น​พระบุตร​และ​เชื่อ​ใน​พระองค์​จะ​มี​ชีวิตนิรันดร์ และ​เรา​จะ​ทำ​ให้​เขา​ฟื้น​ขึ้น​ใน​วัน​สุดท้าย”

41 ชาวยิว​จึง​บ่น​พึมพำ​เรื่อง​พระองค์ เพราะ​พระองค์​กล่าว​ว่า “เรา​คือ​ขนมปัง​ที่​ลง​มา​จาก​สวรรค์” 42 พวกเขา​พูด​ว่า “คน​นี้​ไม่​ใช่​เยซู​ลูก​ของ​โยเซฟ​หรือ? พวกเรา​รู้จัก​ทั้ง​พ่อ​และ​แม่​ของ​เขา แล้ว​ตอนนี้​เขา​พูด​ได้​อย่างไร​ว่า ‘เรา​ลง​มา​จาก​สวรรค์’?”

43 พระเยซู​จึง​ตอบ​พวกเขา​ว่า “อย่า​บ่น​พึมพำ​กัน​เลย 44 ไม่​มี​ใคร​มา​หา​เรา​ได้ เว้นแต่​พระบิดา​ผู้​ส่ง​เรา​มา​จะ​ดึง​เขา​มา และ​เรา​จะ​ทำ​ให้​เขา​ฟื้น​ขึ้น​ใน​วัน​สุดท้าย 45 มี​เขียน​ไว้​ใน​หนังสือ​ของ​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ​ว่า ‘พระเจ้า​จะ​สอน​พวกเขา​ทุกคน’ ✡ ดังนั้น ทุกคน​ที่​ได้ยิน​และ​เรียนรู้​จาก​พระบิดา​ก็​มา​หา​เรา 46 ไม่​ใช่​ว่า​มี​ใคร​เคย​เห็น​พระบิดา นอกจาก​ผู้​ที่​มา​จาก​พระเจ้า พระองค์​ได้​เห็น​พระบิดา 47 เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกท่าน​ว่า ผู้​ที่​เชื่อ​ใน​เรา​มี​ชีวิตนิรันดร์ 48 เรา​คือ​ขนมปัง​แห่ง​ชีวิต 49 บรรพบุรุษ​ของ​พวกท่าน​กิน​มานา​ใน​ถิ่นทุรกันดาร แต่​พวกเขา​ก็​ตาย 50 นี่​คือ​ขนมปัง​ที่​ลง​มา​จาก​สวรรค์ เพื่อ​ให้​ผู้​ที่​กิน​ขนมปัง​นี้​ไม่​ตาย 51 เรา​คือ​ขนมปัง​ที่​มี​ชีวิต ซึ่ง​ลง​มา​จาก​สวรรค์ ถ้า​ใคร​กิน​ขนมปัง​นี้ เขา​จะ​มี​ชีวิต​ตลอดไป และ​ขนมปัง​ที่​เรา​จะ​ให้​เพื่อ​ชีวิต​ของ​โลก​ก็​คือ​เนื้อหนัง​ของ​เรา”

52 ชาวยิว​จึง​โต้เถียง​กัน​เอง​ว่า “คน​นี้​จะ​เอา​เนื้อหนัง​ของ​เขา​ให้​พวกเรา​กิน​ได้​อย่างไร?”

53 พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกท่าน​ว่า ถ้า​พวกท่าน​ไม่​กิน​เนื้อหนัง​ของ​บุตรมนุษย์​และ​ไม่​ดื่ม​เลือด​ของ​พระองค์ พวกท่าน​ก็​ไม่​มี​ชีวิต​ใน​ตัว 54 ผู้​ที่​กิน​เนื้อหนัง​ของ​เรา​และ​ดื่ม​เลือด​ของ​เรา มี​ชีวิตนิรันดร์ และ​เรา​จะ​ทำ​ให้​เขา​ฟื้น​ขึ้น​ใน​วัน​สุดท้าย 55 เพราะ​เนื้อหนัง​ของ​เรา​เป็น​อาหาร​อย่าง​แท้จริง และ​เลือด​ของ​เรา​เป็น​เครื่องดื่ม​อย่าง​แท้จริง 56 ผู้​ที่​กิน​เนื้อหนัง​ของ​เรา​และ​ดื่ม​เลือด​ของ​เรา​อยู่​ใน​เรา และ​เรา​อยู่​ใน​เขา 57 พระบิดา​ผู้​มี​ชีวิต​ส่ง​เรา​มา และ​เรา​มี​ชีวิต​เพราะ​พระบิดา​ฉันใด ผู้​ที่​กิน​เรา​ก็​จะ​มี​ชีวิต​เพราะ​เรา​ฉันนั้น 58 นี่​คือ​ขนมปัง​ที่​ลง​มา​จาก​สวรรค์ ไม่​เหมือน​กับ​ที่​บรรพบุรุษ​ของ​พวกท่าน​กิน​มานา​แล้ว​ตาย ผู้​ที่​กิน​ขนมปัง​นี้​จะ​มี​ชีวิต​ตลอดไป” 59 พระองค์​กล่าว​สิ่ง​เหล่านี้​ขณะ​สอน​อยู่​ใน​ธรรมศาลา​ที่​คาเปอรนาอุม

60 เมื่อ​สาวก​ของ​พระองค์​หลาย​คน​ได้ยิน จึง​พูด​ว่า “คำพูด​นี้​ยาก​มาก ใคร​จะ​ฟัง​ได้?”

61 แต่​พระเยซู​รู้​อยู่​ใน​ใจ​ว่า​สาวก​ของ​พระองค์​กำลัง​บ่น​พึมพำ​เรื่อง​นี้ จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรื่อง​นี้​ทำ​ให้​พวกท่าน​สะดุด​หรือ? 62 แล้ว​ถ้า​พวกท่าน​เห็น​บุตรมนุษย์​ขึ้น​ไป​ยัง​ที่​ซึ่ง​พระองค์​เคย​อยู่​ก่อน​ล่ะ? 63 วิญญาณ​เป็น​ผู้​ให้​ชีวิต เนื้อหนัง​ไม่​มี​ประโยชน์​อะไร ถ้อยคำ​ที่​เรา​พูด​กับ​พวกท่าน​เป็น​วิญญาณ​และ​เป็น​ชีวิต 64 แต่​ใน​พวกท่าน​มี​บางคน​ที่​ไม่​เชื่อ” เพราะ​พระเยซู​รู้​ตั้งแต่​แรก​ว่า​ใคร​บ้าง​ไม่​เชื่อ และ​ใคร​จะ​ทรยศ​พระองค์ 65 พระองค์​กล่าว​ว่า “เพราะ​เหตุ​นี้ เรา​จึง​บอก​พวกท่าน​ว่า ไม่​มี​ใคร​มา​หา​เรา​ได้ เว้นแต่​พระบิดา​จะ​ประทาน​ให้​เขา​มา”

66 ตั้งแต่​นั้น สาวก​ของ​พระองค์​หลาย​คน​ก็​ถอย​กลับ และ​ไม่​ติดตาม​พระองค์​อีก 67 พระเยซู​จึง​ถาม​สาวก​สิบสอง​คน​ว่า “พวกท่าน​ก็​ไม่​อยาก​จาก​ไป​ด้วย​ใช่​ไหม?”

68 ซีโมน​เปโตร​ตอบ​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า พวกเรา​จะ​ไป​หา​ใคร? พระองค์​มี​ถ้อยคำ​แห่ง​ชีวิตนิรันดร์ 69 พวกเรา​เชื่อ​และ​รู้​แล้ว​ว่า พระองค์​คือ​พระคริสต์ พระบุตร​ของ​พระเจ้า​ผู้​มี​ชีวิต​อยู่”

70 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เรา​ไม่​ได้​เลือก​พวกท่าน​ทั้ง​สิบสอง​คน​หรือ? แต่​คน​หนึ่ง​ใน​พวกท่าน​เป็น​มาร” 71 พระองค์​หมายถึง​ยูดาส​บุตร​ของ​ซีโมน​อิสคาริโอท เพราะ​เขา​คือ​คน​ที่​จะ​ทรยศ​พระองค์ ทั้ง​ที่​เป็น​หนึ่ง​ใน​สาวก​สิบสอง​คน

7

1 หลัง​จาก​นั้น พระเยซู​ยัง​เดินทาง​อยู่​ใน​แคว้น​กาลิลี พระองค์​ไม่​ต้องการ​เดินทาง​ใน​แคว้น​ยูเดีย เพราะ​ชาวยิว​พยายาม​จะ​ฆ่า​พระองค์ 2 ขณะนั้น เทศกาล​อยู่เพิง​ของ​ชาวยิว​ใกล้​เข้า​มา​แล้ว 3 พี่น้อง​ของ​พระองค์​จึง​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “ออก​จาก​ที่​นี่​ไป​แคว้น​ยูเดีย​เถอะ เพื่อ​สาวก​ของ​ท่าน​จะ​ได้​เห็น​งาน​ที่​ท่าน​ทำ​ด้วย 4 เพราะ​ไม่​มี​ใคร​ทำ​อะไร​ใน​ที่​ลับ ถ้า​เขา​ต้องการ​ให้​เป็น​ที่​รู้จัก​อย่าง​เปิดเผย ถ้า​ท่าน​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้ ก็​แสดง​ตัว​ให้​โลก​เห็น​สิ” 5 เพราะ​แม้​แต่​พี่น้อง​ของ​พระองค์​เอง​ก็​ไม่​เชื่อ​ใน​พระองค์

6 พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เวลา​ของ​เรา​ยัง​มา​ไม่​ถึง แต่​เวลา​ของ​พวกท่าน​พร้อม​อยู่​เสมอ 7 โลก​เกลียด​พวกท่าน​ไม่​ได้ แต่​โลก​เกลียด​เรา เพราะ​เรา​เป็นพยานยืนยัน​เกี่ยวกับ​โลก​ว่า​งาน​ของ​มัน​ชั่ว 8 พวกท่าน​ขึ้น​ไป​ร่วม​เทศกาล​เถอะ เรา​ยัง​ไม่​ขึ้น​ไป​ร่วม​เทศกาล​นี้ เพราะ​เวลา​ของ​เรา​ยัง​ไม่​ครบ​กำหนด”

9 เมื่อ​กล่าว​สิ่ง​เหล่านี้​แก่​พวกเขา​แล้ว พระองค์​ก็​ยัง​อยู่​ใน​แคว้น​กาลิลี 10 แต่​เมื่อ​พี่น้อง​ของ​พระองค์​ขึ้น​ไป​ร่วม​เทศกาล​แล้ว พระองค์​ก็​ขึ้น​ไป​เช่นกัน ไม่​ได้​ไป​อย่าง​เปิดเผย แต่​ไป​อย่าง​ลับ ๆ 11 ชาวยิว​จึง​ตามหา​พระองค์​ใน​งาน​เทศกาล และ​ถาม​กัน​ว่า “เขา​อยู่​ที่​ไหน?” 12 ฝูงชน​พูด​กัน​มากมาย​ถึง​พระองค์ บางคน​พูด​ว่า “เขา​เป็น​คนดี” แต่​คนอื่น​พูด​ว่า “ไม่​ใช่ เขา​หลอกลวง​ฝูงชน” 13 ถึงอย่างนั้น ไม่​มี​ใคร​พูด​ถึง​พระองค์​อย่าง​เปิดเผย เพราะ​กลัว​ชาวยิว 14 เมื่อ​ถึง​กลาง​เทศกาล พระเยซู​ขึ้น​ไป​ใน​พระวิหาร​และ​สอน 15 ชาวยิว​ประหลาดใจ​และ​พูด​ว่า “คน​นี้​มี​ความรู้​ได้​อย่างไร ทั้ง​ที่​ไม่​เคย​เรียน?”

16 พระเยซู​จึง​ตอบ​พวกเขา​ว่า “คำสอน​ของ​เรา​ไม่​ใช่​ของ​เรา​เอง แต่​เป็น​ของ​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา 17 ถ้า​ใคร​ปรารถนา​จะ​ทำ​ตาม​ความประสงค์​ของ​พระองค์ คน​นั้น​จะ​รู้​ว่า​คำสอน​นี้​มา​จาก​พระเจ้า หรือ​เรา​พูด​จาก​ตัว​เรา​เอง 18 ผู้​ที่​พูด​จาก​ตนเอง​แสวงหา​เกียรติ​ของ​ตนเอง แต่​ผู้​ที่​แสวงหา​เกียรติ​ของ​พระองค์​ผู้​ส่ง​เขา​มา เป็น​คน​สัตย์จริง และ​ไม่​มี​ความอธรรม​อยู่​ใน​เขา 19 โมเสส​ไม่​ได้​ให้​ธรรมบัญญัติ​แก่​พวกท่าน​หรือ? แต่​ไม่​มี​ใคร​ใน​พวกท่าน​ปฏิบัติ​ตาม​ธรรมบัญญัติ แล้ว​ทำไม​พวกท่าน​จึง​พยายาม​จะ​ฆ่า​เรา?”

20 ฝูงชน​ตอบ​ว่า “ท่าน​มี​ปีศาจ! ใคร​กำลัง​พยายาม​จะ​ฆ่า​ท่าน?”

21 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เรา​ทำ​งาน​เพียง​อย่าง​เดียว และ​พวกท่าน​ทุกคน​ก็​ประหลาดใจ​กับ​เรื่อง​นั้น 22 โมเสส​ให้​การ​ขลิบ​แก่​พวกท่าน—ที่จริง​การ​ขลิบ​ไม่​ได้​เริ่ม​จาก​โมเสส แต่​มา​จาก​บรรพบุรุษ—และ​พวกท่าน​ยัง​ขลิบ​เด็กชาย​ใน​วัน​สะบาโต 23 ถ้า​เด็กชาย​รับ​การ​ขลิบ​ใน​วัน​สะบาโต เพื่อ​ไม่​ให้​ธรรมบัญญัติ​ของ​โมเสส​ถูก​ละเมิด แล้ว​ทำไม​พวกท่าน​จึง​โกรธ​เรา เพราะ​เรา​ทำ​ให้​ชาย​คน​หนึ่ง​หายดี​ทั้ง​ตัว​ใน​วัน​สะบาโต? 24 อย่า​พิพากษา​ตาม​ที่​เห็น​ภายนอก แต่​จง​พิพากษา​อย่าง​ชอบธรรม”

25 ชาว​กรุง​เยรูซาเล็ม​บางคน​จึง​พูด​ว่า “คน​นี้​ไม่​ใช่​คน​ที่​พวกเขา​พยายาม​จะ​ฆ่า​หรือ? 26 ดูสิ เขา​พูด​อย่าง​เปิดเผย แต่​พวกเขา​ไม่​พูด​อะไร​กับ​เขา หรือ​พวกผู้ปกครอง​รู้​แน่​แล้ว​ว่า​คน​นี้​คือ​พระคริสต์? 27 แต่​พวกเรา​รู้​ว่า​คน​นี้​มา​จาก​ไหน ส่วน​เมื่อ​พระคริสต์​มา ไม่​มี​ใคร​จะ​รู้​ว่า​พระองค์​มา​จาก​ไหน”

28 ขณะ​ที่​พระเยซู​สอน​อยู่​ใน​พระวิหาร พระองค์​จึง​ร้อง​เสียงดัง​ว่า “พวกท่าน​ทั้ง​รู้จัก​เรา และ​รู้​ว่า​เรา​มา​จาก​ไหน เรา​ไม่​ได้​มา​ด้วย​ตนเอง แต่​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา​นั้น​สัตย์จริง และ​พวกท่าน​ไม่​รู้จัก​พระองค์ 29 เรา​รู้จัก​พระองค์ เพราะ​เรา​มา​จาก​พระองค์ และ​พระองค์​ส่ง​เรา​มา”

30 พวกเขา​จึง​พยายาม​จับ​พระองค์ แต่​ไม่​มี​ใคร​แตะต้อง​พระองค์ เพราะ​วาระ​ของ​พระองค์​ยัง​มา​ไม่​ถึง 31 แต่​หลาย​คน​ใน​ฝูงชน​เชื่อ​ใน​พระองค์ พวกเขา​พูด​ว่า “เมื่อ​พระคริสต์​มา พระองค์​จะ​ทำ​หมายสำคัญ​มาก​กว่า​ที่​คน​นี้​ทำ​หรือ?” 32 พวก​ฟาริสี​ได้ยิน​ฝูงชน​พูด​พึมพำ​เรื่อง​เหล่านี้​เกี่ยวกับ​พระองค์ บรรดา​หัวหน้า​ปุโรหิต​กับ​พวก​ฟาริสี​จึง​ส่ง​เจ้าหน้าที่​ไป​จับ​พระองค์

33 พระเยซู​จึง​กล่าว​ว่า “เรา​จะ​อยู่​กับ​พวกท่าน​อีก​เพียง​ไม่นาน แล้ว​เรา​จะ​ไป​หา​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา 34 พวกท่าน​จะ​ตามหา​เรา แต่​จะ​ไม่​พบ และ​พวกท่าน​มา​ยัง​ที่​ที่​เรา​อยู่​ไม่​ได้”

35 ชาวยิว​จึง​พูด​กัน​ว่า “คน​นี้​จะ​ไป​ไหน​จน​พวกเรา​หา​เขา​ไม่​พบ? เขา​จะ​ไป​หา​ชาวยิว​ที่​กระจัดกระจาย​อยู่​ท่ามกลาง​ชาวกรีก และ​สอน​ชาวกรีก​หรือ? 36 คำ​ที่​เขา​พูด​ว่า ‘พวกท่าน​จะ​ตามหา​เรา แต่​จะ​ไม่​พบ’ และ ‘พวกท่าน​มา​ยัง​ที่​ที่​เรา​อยู่​ไม่​ได้’ หมายความ​ว่า​อะไร?”

37 ใน​วัน​สุดท้าย​ซึ่ง​เป็น​วัน​สำคัญ​ที่สุด​ของ​เทศกาล พระเยซู​ยืน​ขึ้น​และ​ร้อง​เสียงดัง​ว่า “ถ้า​ใคร​กระหาย ให้​คน​นั้น​มา​หา​เรา​และ​ดื่ม! 38 ผู้​ที่​เชื่อ​ใน​เรา ตาม​ที่​พระคัมภีร์​กล่าว​ไว้ จาก​ภายใน​ตัว​เขา จะ​มี​น้ำ​ที่​มี​ชีวิต​ไหล​ออก​มา​เป็น​แม่น้ำ” 39 พระองค์​กล่าว​เช่นนี้​ถึง​พระวิญญาณ​ที่​ผู้​เชื่อ​ใน​พระองค์​กำลัง​จะ​ได้​รับ ตอนนั้น​ยัง​ไม่​ได้​ประทาน​พระวิญญาณบริสุทธิ์ เพราะ​พระเยซู​ยัง​ไม่​ได้​รับ​พระสิริ

40 เมื่อ​หลาย​คน​ใน​ฝูงชน​ได้ยิน​ถ้อยคำ​เหล่านี้ พวกเขา​พูด​ว่า “คน​นี้​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ​จริง ๆ” 41 คนอื่น​พูด​ว่า “คน​นี้​คือ​พระคริสต์” แต่​บางคน​พูด​ว่า “พระคริสต์​จะ​มา​จาก​กาลิลี​หรือ? 42 พระคัมภีร์​ไม่​ได้​บอก​หรือ​ว่า พระคริสต์​จะ​มา​จาก​เชื้อสาย*ของ​ดาวิด✡ และ​มา​จาก​เบธเลเฮม✡ หมู่บ้าน​ที่​ดาวิด​เคย​อยู่?” 43 ฝูงชน​จึง​เกิด​ความแตกแยก​กัน​เพราะ​พระองค์ 44 บางคน​ใน​พวกเขา​อยาก​จับ​พระองค์ แต่​ไม่​มี​ใคร​ลงมือ​จับ 45 เจ้าหน้าที่​กลับ​มา​หา​บรรดา​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวก​ฟาริสี พวกเขา​จึง​ถาม​เจ้าหน้าที่​ว่า “ทำไม​ไม่​พา​เขา​มา?”

46 เจ้าหน้าที่​ตอบ​ว่า “ไม่​เคย​มี​ใคร​พูด​เหมือน​คน​นี้​เลย!”

47 พวก​ฟาริสี​จึง​ตอบ​พวกเขา​ว่า “พวกเจ้า​ก็​ถูก​เขา​หลอก​ไป​ด้วย​หรือ? 48 มี​ผู้ปกครอง​หรือ​ฟาริสี​สัก​คน​ไหม​ที่​เชื่อ​ใน​เขา? 49 แต่​ฝูงชน​พวก​นี้​ที่​ไม่​รู้​ธรรมบัญญัติ​ถูก​สาป​แช่ง”

50 นิโคเดมัส ผู้​ที่​เคย​มา​หา​พระเยซู​ตอน​กลางคืน และ​เป็น​คน​หนึ่ง​ใน​พวก​ฟาริสี กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า 51 “ธรรมบัญญัติ​ของ​พวกเรา​พิพากษา​คน​โดย​ยัง​ไม่​ได้​ฟัง​เขา​ก่อน และ​ยัง​ไม่​รู้​ว่า​เขา​ทำ​อะไร​หรือ?”

52 พวกเขา​ตอบ​เขา​ว่า “ท่าน​ก็​มา​จาก​กาลิลี​ด้วย​หรือ? ลอง​ค้นดู​แล้ว​จะ​เห็น​ว่า ไม่​มี​ผู้เผยพระวจนะ​คน​ใด​ปรากฏ​ขึ้น​มา​จาก​กาลิลี”✡

53 แล้ว​ทุกคน​ก็​กลับ​บ้าน​ของ​ตน

8

1 ส่วน​พระเยซู​ไป​ยัง​ภูเขา​มะกอกเทศ

2 ตอน​เช้า​ตรู่ พระองค์​กลับ​เข้า​ไป​ใน​พระวิหาร​อีก ประชาชน​ทุกคน​มา​หา​พระองค์ พระองค์​จึง​นั่ง​ลง​และ​สอน​พวกเขา 3 พวก​อาลักษณ์​และ​ฟาริสี​พา​หญิง​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​ถูก​จับ​ได้​ว่า​ล่วงประเวณี​มา แล้ว​ให้​นาง​ยืน​อยู่​ตรงกลาง 4 พวกเขา​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “อาจารย์ หญิง​คน​นี้​ถูก​จับ​ได้​ขณะ​กำลัง​ล่วงประเวณี​อยู่ 5 ใน​ธรรมบัญญัติ​ของ​พวกเรา โมเสส​สั่ง​ไว้​ว่า​ให้​เอา​หิน​ขว้าง​หญิง​อย่าง​นี้​ให้​ตาย✡ แล้ว​ท่าน​ว่า​อย่างไร?” 6 พวกเขา​พูด​เช่นนี้​เพื่อ​ทดสอบ​พระองค์ จะ​ได้​มี​เรื่อง​กล่าวหา​พระองค์

แต่​พระเยซู​ก้ม​ลง และ​ใช้​นิ้ว​เขียน​บน​พื้น 7 เมื่อ​พวกเขา​ยัง​ถาม​พระองค์​อยู่​เรื่อย ๆ พระองค์​จึง​เงยหน้า​ขึ้น​และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ผู้​ที่​ไม่​มี​บาป​ใน​พวกท่าน ให้​คน​นั้น​เป็น​คน​แรก​ที่​ขว้าง​หิน​ใส่​นาง” 8 แล้ว​พระองค์​ก็​ก้ม​ลง​เขียน​บน​พื้น​ด้วย​นิ้ว​อีก

9 เมื่อ​พวกเขา​ได้ยิน​เช่นนั้น มโนธรรม​ของ​พวกเขา​ก็​กล่าวโทษ​พวกเขา จึง​ทยอย​ออก​ไป​ทีละ​คน เริ่ม​จาก​คน​ที่​อายุ​มาก​ที่สุด​จนถึง​คน​สุดท้าย เหลือ​แต่​พระเยซู​กับ​หญิง​คน​นั้น​ที่​อยู่​ตรงกลาง 10 พระเยซู​ยืน​ขึ้น เห็น​นาง แล้ว​กล่าว​ว่า “หญิงเอ๋ย คน​ที่​กล่าวหา​เจ้า​อยู่​ไหน? ไม่​มี​ใคร​พิพากษา​ลงโทษ​เจ้า​หรือ?”

11 นาง​ตอบ​ว่า “ไม่​มี​เลย​ค่ะ ท่าน”

พระเยซู​กล่าว​ว่า “เรา​ก็​ไม่​พิพากษา​ลงโทษ​เจ้า​เช่นกัน ไป​เถอะ และ​ตั้งแต่​นี้​ไป​อย่า​ทำ​บาป​อีก”*

12 พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​อีก​ว่า “เรา​คือ​ความสว่าง​ของ​โลก✡ ผู้​ที่​ติดตาม​เรา​จะ​ไม่​เดิน​ใน​ความมืด แต่​จะ​มี​ความสว่าง​แห่ง​ชีวิต”

13 พวก​ฟาริสี​จึง​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ท่าน​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​ตัว​ท่าน​เอง คำพยาน​ของ​ท่าน​ใช้​ยืนยัน​ไม่​ได้”

14 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “ถึง​เรา​จะ​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​ตัว​เรา​เอง คำพยาน​ของ​เรา​ก็​เป็น​ความจริง เพราะ​เรา​รู้​ว่า​เรา​มา​จาก​ไหน และ​กำลัง​จะ​ไป​ไหน แต่​พวกท่าน​ไม่​รู้​ว่า​เรา​มา​จาก​ไหน หรือ​กำลัง​จะ​ไป​ไหน 15 พวกท่าน​พิพากษา​ตาม​เนื้อหนัง ส่วน​เรา​ไม่​พิพากษา​ใคร 16 ถึง​เรา​จะ​พิพากษา การ​พิพากษา​ของ​เรา​ก็​เป็น​ความจริง เพราะ​เรา​ไม่​ได้​อยู่​ตาม​ลำพัง แต่​เรา​อยู่​กับ​พระบิดา​ผู้​ส่ง​เรา​มา 17 และ​มี​เขียน​ไว้​ใน​ธรรมบัญญัติ​ของ​พวกท่าน​ว่า คำพยาน​ของ​คน​สอง​คน​ใช้​ยืนยัน​ได้✡ 18 เรา​เป็น​ผู้​หนึ่ง​ที่​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​ตัว​เรา​เอง และ​พระบิดา​ผู้​ส่ง​เรา​มา​ก็​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​เรา”

19 พวกเขา​จึง​ถาม​พระองค์​ว่า “พระบิดา​ของ​ท่าน​อยู่​ที่​ไหน?”

พระเยซู​ตอบ​ว่า “พวกท่าน​ไม่​รู้จัก​ทั้ง​เรา​และ​พระบิดา​ของ​เรา ถ้า​พวกท่าน​รู้จัก​เรา พวกท่าน​ก็​จะ​รู้จัก​พระบิดา​ของ​เรา​ด้วย” 20 พระเยซู​กล่าว​ถ้อยคำ​เหล่านี้​ขณะ​สอน​อยู่​ใน​พระวิหาร บริเวณ​ที่​เก็บ​เงินถวาย แต่​ไม่​มี​ใคร​จับ​พระองค์ เพราะ​วาระ​ของ​พระองค์​ยัง​มา​ไม่​ถึง 21 พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​อีก​ว่า “เรา​กำลัง​จะ​จาก​ไป และ​พวกท่าน​จะ​ตามหา​เรา แต่​จะ​ตาย​ใน​บาป​ของ​พวกท่าน พวกท่าน​มา​ยัง​ที่​ที่​เรา​กำลัง​จะ​ไป​ไม่​ได้”

22 ชาวยิว​จึง​พูด​ว่า “เขา​จะ​ฆ่า​ตัวตาย​หรือ ถึง​พูด​ว่า ‘พวกท่าน​มา​ยัง​ที่​ที่​เรา​กำลัง​จะ​ไป​ไม่​ได้’?”

23 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​มา​จาก​เบื้องล่าง เรา​มา​จาก​เบื้องบน พวกท่าน​เป็น​ของ​โลก​นี้ เรา​ไม่​ใช่​ของ​โลก​นี้ 24 เพราะ​เหตุ​นี้ เรา​จึง​บอก​พวกท่าน​ว่า พวกท่าน​จะ​ตาย​ใน​บาป​ของ​ตน เพราะ​ถ้า​พวกท่าน​ไม่​เชื่อ​ว่า​เรา​เป็น​ผู้​นั้น† พวกท่าน​ก็​จะ​ตาย​ใน​บาป​ของ​ตน”

25 พวกเขา​จึง​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​เป็น​ใคร?”

พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “ก็​เป็น​อย่าง​ที่​เรา​บอก​พวกท่าน​มา​ตั้งแต่​แรก 26 เรา​มี​หลาย​เรื่อง​ที่​จะ​พูด​และ​พิพากษา​เกี่ยวกับ​พวกท่าน แต่​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา​นั้น​สัตย์จริง และ​สิ่ง​ที่​เรา​ได้ยิน​จาก​พระองค์ เรา​ก็​พูด​สิ่ง​เหล่านั้น​แก่​โลก”

27 พวกเขา​ไม่​เข้าใจ​ว่า​พระองค์​กำลัง​กล่าว​ถึง​พระบิดา 28 พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เมื่อ​พวกท่าน​ยก​บุตรมนุษย์​ขึ้น แล้ว​พวกท่าน​จะ​รู้​ว่า​เรา​เป็น​ผู้​นั้น และ​เรา​ไม่​ทำ​อะไร​ด้วย​ตนเอง แต่​เรา​พูด​สิ่ง​เหล่านี้​ตาม​ที่​พระบิดา​สอน​เรา 29 พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา​อยู่​กับ​เรา พระบิดา​ไม่​ได้​ปล่อย​เรา​ไว้​ตาม​ลำพัง เพราะ​เรา​ทำ​สิ่ง​ที่​พระองค์​พอใจ​อยู่​เสมอ”

30 เมื่อ​พระองค์​กล่าว​สิ่ง​เหล่านี้ หลาย​คน​ก็​เชื่อ​ใน​พระองค์ 31 พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​ชาวยิว​ที่​เชื่อ​พระองค์​ว่า “ถ้า​พวกท่าน​คงอยู่​ใน​ถ้อยคำ​ของ​เรา พวกท่าน​ก็​เป็น​สาวก​ของ​เรา​อย่าง​แท้จริง 32 พวกท่าน​จะ​รู้จัก​ความจริง และ​ความจริง​จะ​ทำ​ให้​พวกท่าน​เป็น​อิสระ” ✡

33 พวกเขา​ตอบ​พระองค์​ว่า “พวกเรา​เป็น​เชื้อสาย​ของ​อับราฮัม และ​ไม่​เคย​เป็น​ทาส​ของ​ใคร แล้ว​ท่าน​พูด​ได้​อย่างไร​ว่า ‘พวกท่าน​จะ​เป็น​อิสระ’?”

34 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกท่าน​ว่า ทุกคน​ที่​ทำ​บาป​เป็น​ทาส​ของ​บาป 35 ทาส​ไม่​ได้​อยู่​ใน​บ้าน​ตลอดไป แต่​บุตร​คงอยู่​ตลอดไป 36 ดังนั้น ถ้า​พระบุตร​ทำ​ให้​พวกท่าน​เป็น​อิสระ พวกท่าน​ก็​จะ​เป็น​อิสระ​อย่าง​แท้จริง 37 เรา​รู้​ว่า​พวกท่าน​เป็น​เชื้อสาย​ของ​อับราฮัม แต่​พวกท่าน​พยายาม​จะ​ฆ่า​เรา เพราะ​ถ้อยคำ​ของ​เรา​ไม่​มี​ที่​อยู่​ใน​พวกท่าน 38 เรา​พูด​สิ่ง​ที่​เรา​ได้​เห็น​เมื่อ​อยู่​กับ​พระบิดา​ของ​เรา ส่วน​พวกท่าน​ก็​ทำ​สิ่ง​ที่​พวกท่าน​ได้​เห็น​เมื่อ​อยู่​กับ​บิดา​ของ​พวกท่าน”

39 พวกเขา​ตอบ​พระองค์​ว่า “อับราฮัม​เป็น​บิดา​ของ​พวกเรา”

พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ถ้า​พวกท่าน​เป็น​ลูก​ของ​อับราฮัม พวกท่าน​ก็​จะ​ทำ​งาน​ของ​อับราฮัม 40 แต่​ตอนนี้​พวกท่าน​พยายาม​จะ​ฆ่า​เรา ซึ่ง​เป็น​มนุษย์​ที่​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน คือ​ความจริง​ที่​เรา​ได้ยิน​จาก​พระเจ้า อับราฮัม​ไม่​ได้​ทำ​อย่าง​นี้ 41 พวกท่าน​กำลัง​ทำ​งาน​ของ​บิดา​ของ​พวกท่าน”

พวกเขา​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “พวกเรา​ไม่​ได้​เกิด​จาก​การ​ผิด​ศีลธรรม​ทาง​เพศ พวกเรา​มี​พระบิดา​เพียง​องค์เดียว คือ​พระเจ้า”

42 พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ถ้า​พระเจ้า​เป็น​พระบิดา​ของ​พวกท่าน พวกท่าน​ก็​จะ​รัก​เรา เพราะ​เรา​ออก​มา​และ​มา​จาก​พระเจ้า เรา​ไม่​ได้​มา​ด้วย​ตนเอง แต่​พระองค์​ส่ง​เรา​มา 43 ทำไม​พวกท่าน​จึง​ไม่​เข้าใจ​สิ่ง​ที่​เรา​พูด? เพราะ​พวกท่าน​รับฟัง​ถ้อยคำ​ของ​เรา​ไม่​ได้ 44 พวกท่าน​มา​จาก​มาร​ซึ่ง​เป็น​บิดา​ของ​พวกท่าน และ​พวกท่าน​ต้องการ​ทำ​ตาม​ความปรารถนา​ของ​บิดา​ของ​พวกท่าน มาร​เป็น​ฆาตกร​ตั้งแต่​แรก และ​ไม่​ยืนหยัด​อยู่​ใน​ความจริง เพราะ​ไม่​มี​ความจริง​อยู่​ใน​มาร เมื่อ​มาร​พูด​คำโกหก ก็​พูด​จาก​ตัวเอง เพราะ​มาร​เป็น​คนโกหก และ​เป็น​บิดา​ของ​คำโกหก 45 แต่​เพราะ​เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน พวกท่าน​จึง​ไม่​เชื่อ​เรา 46 ใคร​ใน​พวกท่าน​เอาผิด​เรา​ได้​ว่า​เรา​ทำ​บาป? ถ้า​เรา​บอก​ความจริง ทำไม​พวกท่าน​จึง​ไม่​เชื่อ​เรา? 47 ผู้​ที่​เป็น​ของ​พระเจ้า​ย่อม​ฟัง​ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า เหตุ​ที่​พวกท่าน​ไม่​ฟัง ก็​เพราะ​พวกท่าน​ไม่​ได้​มา​จาก​พระเจ้า”

48 ชาวยิว​จึง​ตอบ​พระองค์​ว่า “พวกเรา​พูด​ไม่​ถูก​หรือ​ว่า ท่าน​เป็น​ชาว​สะมาเรีย​และ​มี​ปีศาจ?”

49 พระเยซู​ตอบ​ว่า “เรา​ไม่​มี​ปีศาจ แต่​เรา​ให้​เกียรติ​พระบิดา​ของ​เรา ส่วน​พวกท่าน​กลับ​ดูหมิ่น​เรา 50 เรา​ไม่​แสวงหา​เกียรติ​ของ​เรา​เอง มี​ผู้​หนึ่ง​ที่​แสวงหา​และ​พิพากษา 51 เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกท่าน​ว่า ถ้า​ใคร​รักษา​ถ้อยคำ​ของ​เรา คน​นั้น​จะ​ไม่​มี​วัน​เห็น​ความตาย”

52 ชาวยิว​จึง​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “ตอนนี้​พวกเรา​รู้​แล้ว​ว่า​ท่าน​มี​ปีศาจ อับราฮัม​ตาย​แล้ว และ​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ​ก็​ตาย แต่​ท่าน​กลับ​พูด​ว่า ‘ถ้า​ใคร​รักษา​ถ้อยคำ​ของ​เรา คน​นั้น​จะ​ไม่​มี​วัน​ลิ้มรส​ความตาย’ 53 ท่าน​ยิ่งใหญ่​กว่า​อับราฮัม​บิดา​ของ​พวกเรา​ซึ่ง​ตาย​ไป​แล้ว​หรือ? บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ​ก็​ตาย​ไป​แล้ว ท่าน​คิด​ว่า​ตัวเอง​เป็น​ใคร?”

54 พระเยซู​ตอบ​ว่า “ถ้า​เรา​ทำ​ให้​ตนเอง​ได้​รับ​พระสิริ พระสิริ​ของ​เรา​ก็​ไม่​มี​ค่า พระบิดา​ของ​เรา​เป็น​ผู้​ทำ​ให้​เรา​ได้​รับ​พระสิริ ซึ่ง​พวกท่าน​พูด​ถึง​พระองค์​ว่า​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวกเรา 55 พวกท่าน​ไม่​รู้จัก​พระองค์ แต่​เรา​รู้จัก​พระองค์ ถ้า​เรา​พูด​ว่า ‘เรา​ไม่​รู้จัก​พระองค์’ เรา​ก็​จะ​เป็น​คนโกหก​เหมือน​พวกท่าน แต่​เรา​รู้จัก​พระองค์ และ​รักษา​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์ 56 อับราฮัม​บิดา​ของ​พวกท่าน​ชื่นชม​ยินดี​ที่​จะ​ได้​เห็น​วัน​ของ​เรา เขา​ได้​เห็น​แล้ว​และ​ยินดี”

57 ชาวยิว​จึง​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “ท่าน​ยัง​อายุ​ไม่​ถึง​ห้าสิบ​ปี​เลย! ท่าน​เคย​เห็น​อับราฮัม​หรือ?”

58 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกท่าน​ว่า ก่อน​ที่​อับราฮัม​จะ​เกิด​ขึ้น เรา​เป็น✡”

59 พวกเขา​จึง​หยิบ​ก้อนหิน​ขึ้น​มา​เพื่อ​จะ​ขว้าง​พระองค์ แต่​พระเยซู​หลบ​ซ่อน​และ​ออก​จาก​พระวิหาร เดิน​ผ่าน​กลาง​พวกเขา แล้ว​จาก​ไป

9

1 ขณะ​ที่​พระองค์​เดิน​ผ่าน​ไป พระองค์​เห็น​ชาย​คน​หนึ่ง​ตาบอด​มา​ตั้งแต่​เกิด 2 สาวก​ของ​พระองค์​ถาม​ว่า “รับบี ใคร​ทำ​บาป ชาย​คน​นี้​หรือ​พ่อแม่​ของ​เขา เขา​จึง​เกิด​มา​ตาบอด?”

3 พระเยซู​ตอบ​ว่า “ชาย​คน​นี้​ไม่​ได้​ทำ​บาป และ​พ่อแม่​ของ​เขา​ก็​ไม่​ได้​ทำ​บาป แต่​เป็น​เพื่อ​ให้​งาน​ของ​พระเจ้า​ปรากฏ​ใน​ตัว​เขา 4 เรา​ต้อง​ทำ​งาน​ของ​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา ตราบ​ที่​ยัง​เป็น​กลางวัน กลางคืน​กำลัง​มา เมื่อ​ไม่​มี​ใคร​ทำงาน​ได้ 5 ตราบ​ที่​เรา​อยู่​ใน​โลก เรา​คือ​ความสว่าง​ของ​โลก” 6 เมื่อ​พระองค์​กล่าว​เช่นนี้​แล้ว ก็​ถ่ม​น้ำลาย​ลง​บน​พื้น เอา​น้ำลาย​ผสม​ดิน​ให้​เป็น​โคลน แล้ว​ทา​โคลน​นั้น​ที่​ตา​ของ​ชาย​ตาบอด 7 และ​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ไป​ล้าง​ที่​สระ​สิโลอัม” (ซึ่ง​แปล​ว่า “ถูก​ส่ง​ไป”) เขา​จึง​ไป​ล้าง แล้ว​กลับ​มา​มองเห็น

8 เพื่อนบ้าน​และ​คน​ที่​เคย​เห็น​เขา​ตอน​ที่​ยัง​ตาบอด​จึง​พูด​ว่า “นี่​ไม่​ใช่​คน​ที่​เคย​นั่ง​ขอทาน​หรือ?” 9 บางคน​พูด​ว่า “ใช่ เขา​นั่นแหละ” คนอื่น​พูด​ว่า “ไม่​ใช่ แต่​หน้า​เหมือน​เขา”

เขา​พูด​ว่า “ผม​นี่แหละ”

10 พวกเขา​จึง​ถาม​เขา​ว่า “แล้ว​ตา​ของ​ท่าน​เปิด​ได้​อย่างไร?”

11 เขา​ตอบ​ว่า “ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​เยซู​ทำ​โคลน ทา​ที่​ตา​ของ​ผม แล้ว​บอก​ผม​ว่า ‘ไป​ที่​สระ​สิโลอัม​แล้ว​ล้าง​เสีย’ ผม​จึง​ไป​ล้าง แล้ว​ก็​มองเห็น”

12 พวกเขา​ถาม​ว่า “เขา​อยู่​ที่​ไหน?”

เขา​ตอบ​ว่า “ผม​ไม่​รู้”

13 พวกเขา​พา​ชาย​ที่​เคย​ตาบอด​ไป​หา​พวก​ฟาริสี 14 วัน​ที่​พระเยซู​ทำ​โคลน​และ​เปิด​ตา​ของ​เขา​นั้น​เป็น​วัน​สะบาโต 15 พวก​ฟาริสี​จึง​ถาม​เขา​อีก​ว่า​เขา​มองเห็น​ได้​อย่างไร เขา​ตอบ​ว่า “เขา​เอา​โคลน​ทา​ตา​ของ​ผม ผม​ไป​ล้าง แล้ว​ตอนนี้​ผม​มองเห็น”

16 ฟาริสี​บางคน​จึง​พูด​ว่า “คน​นี้​ไม่​ได้​มา​จาก​พระเจ้า เพราะ​เขา​ไม่​รักษา​วัน​สะบาโต”

แต่​คนอื่น​พูด​ว่า “คนบาป​จะ​ทำ​หมายสำคัญ​อย่าง​นี้​ได้​อย่างไร?” พวกเขา​จึง​แตก​ความเห็น​กัน

17 พวกเขา​ถาม​ชาย​ที่​เคย​ตาบอด​อีก​ว่า “ท่าน​ว่า​อย่างไร​เกี่ยวกับ​คน​ที่​เปิด​ตา​ของ​ท่าน?”

เขา​ตอบ​ว่า “เขา​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ”

18 แต่​ชาวยิว​ไม่​เชื่อ​ว่า​เขา​เคย​ตาบอด​และ​กลับ​มองเห็น จนกระทั่ง​เรียก​พ่อแม่​ของ​ชาย​ที่​มองเห็น​มา 19 แล้ว​ถาม​พวกเขา​ว่า “นี่​คือ​ลูกชาย​ของ​พวกท่าน ที่​พวกท่าน​บอก​ว่า​เกิด​มา​ตาบอด​ใช่​ไหม? แล้ว​ตอนนี้​เขา​มองเห็น​ได้​อย่างไร?”

20 พ่อแม่​ของ​เขา​ตอบ​ว่า “พวกเรา​รู้​ว่า​นี่​คือ​ลูกชาย​ของ​เรา และ​เขา​เกิด​มา​ตาบอด 21 แต่​ตอนนี้​เขา​มองเห็น​ได้​อย่างไร พวกเรา​ไม่​รู้ หรือ​ใคร​เปิด​ตา​ของ​เขา พวกเรา​ก็​ไม่​รู้ เขา​โต​แล้ว ถาม​เขา​เอง​เถอะ เขา​จะ​ตอบ​เรื่อง​ของ​ตัวเอง” 22 พ่อแม่​ของ​เขา​พูด​เช่นนี้​เพราะ​กลัว​ชาวยิว ซึ่ง​ตกลง​กัน​ไว้​แล้ว​ว่า ถ้า​ใคร​ยอมรับ​อย่าง​เปิดเผย​ว่า​พระองค์​เป็น​พระคริสต์ คน​นั้น​จะ​ถูก​ขับ​ออก​จาก​ธรรมศาลา 23 เพราะ​เหตุ​นี้​พ่อแม่​ของ​เขา​จึง​พูด​ว่า “เขา​โต​แล้ว ถาม​เขา​เอง​เถอะ”

24 พวกเขา​จึง​เรียก​ชาย​ที่​เคย​ตาบอด​มา​เป็น​ครั้ง​ที่​สอง แล้ว​พูด​กับ​เขา​ว่า “จง​ให้​เกียรติ​พระเจ้า​ด้วย​การ​พูด​ตาม​ความจริง พวกเรา​รู้​ว่า​คน​นี้​เป็น​คนบาป”

25 เขา​ตอบ​ว่า “เขา​เป็น​คนบาป​หรือ​ไม่ ผม​ไม่​รู้ สิ่ง​หนึ่ง​ที่​ผม​รู้​คือ ผม​เคย​ตาบอด แต่​ตอนนี้​มองเห็น”

26 พวกเขา​ถาม​เขา​อีก​ว่า “เขา​ทำ​อะไร​กับ​ท่าน? เขา​เปิด​ตา​ของ​ท่าน​อย่างไร?”

27 เขา​ตอบ​ว่า “ผม​บอก​พวกท่าน​ไป​แล้ว แต่​พวกท่าน​ไม่​ฟัง ทำไม​ยัง​อยาก​ฟัง​อีก? หรือ​พวกท่าน​ก็​อยาก​เป็น​สาวก​ของ​เขา​ด้วย?”

28 พวกเขา​จึง​ด่า​เขา​และ​พูด​ว่า “เจ้า​เป็น​สาวก​ของ​คน​นั้น แต่​พวกเรา​เป็น​สาวก​ของ​โมเสส 29 พวกเรา​รู้​ว่า​พระเจ้า​ได้​พูด​กับ​โมเสส แต่​คน​นี้ พวกเรา​ไม่​รู้​ว่า​มา​จาก​ไหน”

30 ชาย​คนนั้น​ตอบ​พวกเขา​ว่า “น่า​ประหลาด​จริง ๆ! พวกท่าน​ไม่​รู้​ว่า​เขา​มา​จาก​ไหน แต่​เขา​กลับ​เปิด​ตา​ของ​ผม 31 พวกเรา​รู้​ว่า​พระเจ้า​ไม่​ฟัง​คนบาป แต่​ถ้า​ใคร​นมัสการ​พระเจ้า​และ​ทำ​ตาม​ความประสงค์​ของ​พระองค์ พระองค์​ก็​ฟัง​คน​นั้น✡ 32 ตั้งแต่​โลก​เริ่ม​มี​มา ไม่​เคย​ได้ยิน​ว่า​มี​ใคร​เปิด​ตา​ของ​คน​ที่​เกิด​มา​ตาบอด 33 ถ้า​คน​นี้​ไม่​ได้​มา​จาก​พระเจ้า เขา​ก็​ทำ​อะไร​ไม่​ได้”

34 พวกเขา​ตอบ​ว่า “เจ้า​เกิด​มา​ใน​บาป​ทั้งตัว แล้ว​ยัง​จะ​มา​สอน​พวกเรา​หรือ?” แล้ว​พวกเขา​ก็​ไล่​เขา​ออก​ไป

35 พระเยซู​ได้ยิน​ว่า​พวกเขา​ไล่​ชาย​คนนั้น​ออก​ไป เมื่อ​พบ​เขา พระองค์​จึง​ถาม​ว่า “ท่าน​เชื่อ​ใน​พระบุตร​ของ​พระเจ้า​หรือ?”

36 เขา​ตอบ​ว่า “ท่าน​ครับ ผู้​นั้น​คือ​ใคร เพื่อ​ผม​จะ​ได้​เชื่อ​ใน​เขา?”

37 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ท่าน​ได้​เห็น​ผู้​นั้น​แล้ว และ​ผู้​ที่​กำลัง​พูด​กับ​ท่าน​นี่แหละ​คือ​ผู้​นั้น”

38 เขา​กล่าว​ว่า “องค์​พระผู้เป็นเจ้า ผม​เชื่อ!” แล้ว​เขา​ก็​นมัสการ​พระองค์

39 พระเยซู​กล่าว​ว่า “เรา​มา​ใน​โลก​นี้​เพื่อ​การ​พิพากษา เพื่อ​ให้​คน​ที่​มอง​ไม่​เห็น​จะ​มองเห็น และ​คน​ที่​มองเห็น​จะ​กลาย​เป็น​คนตาบอด”

40 ฟาริสี​บางคน​ที่​อยู่​กับ​พระองค์​ได้ยิน​สิ่ง​เหล่านี้ จึง​ถาม​พระองค์​ว่า “พวกเรา​ก็​ตาบอด​ด้วย​หรือ?”

41 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ถ้า​พวกท่าน​ตาบอด พวกท่าน​ก็​จะ​ไม่​มี​บาป แต่​ตอนนี้​พวกท่าน​พูด​ว่า ‘พวกเรา​มองเห็น’ เพราะ​ฉะนั้น บาป​ของ​พวกท่าน​จึง​ยังคง​อยู่

10

1 “เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกท่าน​ว่า คน​ที่​ไม่​เข้า​คอกแกะ​ทาง​ประตู แต่​ปีน​เข้า​ทาง​อื่น เป็น​ขโมย​และ​โจร 2 ส่วน​คน​ที่​เข้า​ทาง​ประตู​คือ​คนเลี้ยงแกะ 3 คน​เฝ้า​ประตู​จะ​เปิด​ให้​เขา และ​แกะ​ก็​ฟัง​เสียง​ของ​เขา เขา​เรียก​แกะ​ของ​ตน​ตาม​ชื่อ แล้ว​พา​พวกมัน​ออก​ไป 4 เมื่อ​เขา​พา​แกะ​ของ​ตน​ออก​มา เขา​ก็​เดิน​นำหน้า และ​แกะ​ก็​ตาม​เขา เพราะ​พวกมัน​รู้จัก​เสียง​ของ​เขา 5 พวกมัน​จะ​ไม่​ตาม​คนแปลกหน้า​อย่าง​แน่นอน แต่​จะ​หนี​จาก​เขา เพราะ​ไม่​รู้จัก​เสียง​ของ​คนแปลกหน้า” 6 พระเยซู​กล่าว​อุปมา​นี้​กับ​พวกเขา แต่​พวกเขา​ไม่​เข้าใจ​ว่า​พระองค์​กำลัง​บอก​อะไร

7 พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​อีก​ว่า “เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกท่าน​ว่า เรา​คือ​ประตู​ของ​แกะ 8 ทุกคน​ที่​มา​ก่อน​เรา​เป็น​ขโมย​และ​โจร แต่​แกะ​ไม่​ฟัง​พวกเขา 9 เรา​คือ​ประตู ถ้า​ใคร​เข้า​มา​ทาง​เรา เขา​จะ​รอด เขา​จะ​เข้า​ออก และ​พบ​ทุ่งหญ้า 10 ขโมย​มา​ก็​เพื่อ​ขโมย ฆ่า และ​ทำลาย​เท่านั้น เรา​มา​เพื่อ​ให้​พวกเขา​มี​ชีวิต และ​มี​ชีวิต​อย่าง​เต็มเปี่ยม

11 “เรา​คือ​คนเลี้ยงแกะ​ที่​ดี✡ คนเลี้ยงแกะ​ที่​ดี​สละ​ชีวิต​เพื่อ​แกะ 12 ส่วน​ลูกจ้าง ซึ่ง​ไม่​ใช่​คนเลี้ยงแกะ​และ​แกะ​ก็​ไม่​ใช่​ของ​เขา เมื่อ​เห็น​หมาป่า​มา ก็​ทิ้ง​แกะ​แล้ว​หนี​ไป หมาป่า​จึง​ตะครุบ​แกะ​และ​ทำ​ให้​ฝูง​กระจัดกระจาย 13 ลูกจ้าง​หนี​ไป​เพราะ​เขา​เป็น​เพียง​ลูกจ้าง และ​ไม่​ได้​ห่วงใย​แกะ 14 เรา​คือ​คนเลี้ยงแกะ​ที่​ดี เรา​รู้จัก​แกะ​ของ​เรา และ​แกะ​ของ​เรา​ก็​รู้จัก​เรา 15 เช่นเดียวกับ​ที่​พระบิดา​รู้จัก​เรา และ​เรา​รู้จัก​พระบิดา เรา​สละ​ชีวิต​เพื่อ​แกะ 16 เรา​ยัง​มี​แกะ​อื่น​ที่​ไม่​ได้​อยู่​ใน​คอก​นี้✡ เรา​ต้อง​พา​แกะ​เหล่านั้น​มา​ด้วย และ​พวกมัน​จะ​ฟัง​เสียง​ของ​เรา แล้ว​จะ​มี​ฝูง​เดียว และ​มี​คนเลี้ยงแกะ​คน​เดียว 17 เพราะ​เหตุ​นี้​พระบิดา​จึง​รัก​เรา เพราะ​เรา​สละ​ชีวิต​ของ​เรา✡ เพื่อ​เรา​จะ​รับ​ชีวิต​นั้น​กลับ​คืน​มา 18 ไม่​มี​ใคร​เอา​ชีวิต​นั้น​ไป​จาก​เรา แต่​เรา​สละ​ชีวิต​ด้วย​ตัว​เรา​เอง เรา​มี​สิทธิอำนาจ​ที่​จะ​สละ​ชีวิต และ​มี​สิทธิอำนาจ​ที่​จะ​รับ​ชีวิต​นั้น​กลับ​คืน​มา เรา​ได้​รับ​คำบัญชา​นี้​จาก​พระบิดา​ของ​เรา”

19 เพราะ​ถ้อยคำ​เหล่านี้ ชาวยิว​จึง​แตก​ความเห็น​กัน​อีก 20 หลาย​คน​ใน​พวกเขา​พูด​ว่า “เขา​มี​ปีศาจ​และ​บ้า​ไป​แล้ว! พวกท่าน​จะ​ฟัง​เขา​ทำไม?” 21 คนอื่น​พูด​ว่า “ถ้อยคำ​อย่าง​นี้​ไม่​ใช่​คำ​ของ​คน​ที่​ถูก​ปีศาจ​สิง ปีศาจ​จะ​เปิด​ตา​ของ​คนตาบอด​ได้​หรือ?”✡

22 ตอนนั้น​เป็น​เทศกาล​ถวาย​พระวิหาร* ที่​กรุง​เยรูซาเล็ม 23 เป็น​ฤดูหนาว และ​พระเยซู​กำลัง​เดิน​อยู่​ใน​พระวิหาร​บริเวณ​เฉลียง​ของ​ซาโลมอน 24 ชาวยิว​จึง​มา​ล้อม​พระองค์​ไว้ แล้ว​ถาม​ว่า “ท่าน​จะ​ปล่อย​ให้​พวกเรา​ค้างคาใจ​อีก​นาน​แค่​ไหน? ถ้า​ท่าน​เป็น​พระคริสต์ ก็​บอก​พวกเรา​ให้​ชัดเจน​เถอะ”

25 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เรา​บอก​พวกท่าน​แล้ว แต่​พวกท่าน​ไม่​เชื่อ งาน​ต่าง ๆ ที่​เรา​ทำ​ใน​พระนาม​ของ​พระบิดา เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​เรา 26 แต่​พวกท่าน​ไม่​เชื่อ เพราะ​พวกท่าน​ไม่​ใช่​แกะ​ของ​เรา ตาม​ที่​เรา​บอก​พวกท่าน​แล้ว 27 แกะ​ของ​เรา​ฟัง​เสียง​ของ​เรา เรา​รู้จัก​พวกมัน และ​พวกมัน​ติดตาม​เรา 28 เรา​ให้​ชีวิตนิรันดร์​แก่​พวกมัน พวกมัน​จะ​ไม่​พินาศ​เลย และ​ไม่​มี​ใคร​จะ​ฉวย​พวกมัน​ไป​จาก​มือ​ของ​เรา 29 พระบิดา​ของ​เรา​ผู้​มอบ​พวกมัน​ให้​เรา ยิ่งใหญ่​กว่า​ทุกสิ่ง ไม่​มี​ใคร​สามารถ​ฉวย​พวกมัน​ไป​จาก​มือ​ของ​พระบิดา​ได้ 30 เรา​กับ​พระบิดา​เป็น​หนึ่ง”

31 ชาวยิว​จึง​หยิบ​ก้อนหิน​ขึ้น​มา​อีก​เพื่อ​จะ​ขว้าง​พระองค์ 32 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เรา​ได้​แสดง​งาน​ดี​หลาย​อย่าง​จาก​พระบิดา​ให้​พวกท่าน​เห็น พวกท่าน​จะ​เอา​หิน​ขว้าง​เรา​เพราะ​งาน​ไหน?”

33 ชาวยิว​ตอบ​พระองค์​ว่า “พวกเรา​ไม่​ได้​เอา​หิน​ขว้าง​ท่าน​เพราะ​งาน​ดี แต่​เพราะ​การ​หมิ่นประมาท​พระเจ้า เพราะ​ท่าน​เป็น​มนุษย์ แต่​กลับ​ทำ​ให้​ตัวเอง​เป็น​พระเจ้า”

34 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “ใน​ธรรมบัญญัติ​ของ​พวกท่าน​มี​เขียน​ไว้​ไม่​ใช่​หรือ​ว่า ‘เรา​กล่าว​ว่า พวกเจ้า​เป็น​เทพเจ้า’?✡ 35 ถ้า​พระองค์​เรียก​คน​ที่​ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า​มา​ถึง​ว่า ‘เทพเจ้า’ — และ​พระคัมภีร์​จะ​ถูก​ลบล้าง​ไม่​ได้ — 36 แล้ว​พวกท่าน​จะ​พูด​ถึง​ผู้​ที่​พระบิดา​ทำ​ให้​บริสุทธิ์​และ​ส่ง​มา​ใน​โลก​ว่า ‘ท่าน​หมิ่นประมาท​พระเจ้า’ เพราะ​เรา​กล่าว​ว่า ‘เรา​เป็น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า’ หรือ? 37 ถ้า​เรา​ไม่​ทำ​งาน​ของ​พระบิดา ก็​อย่า​เชื่อ​เรา 38 แต่​ถ้า​เรา​ทำ ถึง​พวกท่าน​จะ​ไม่​เชื่อ​เรา ก็​จง​เชื่อ​งาน​เหล่านั้น เพื่อ​พวกท่าน​จะ​รู้​และ​เชื่อ​ว่า​พระบิดา​อยู่​ใน​เรา และ​เรา​อยู่​ใน​พระบิดา”

39 พวกเขา​จึง​พยายาม​จับ​พระองค์​อีก แต่​พระองค์​หลุด​ออก​จาก​มือ​ของ​พวกเขา 40 พระองค์​กลับ​ไป​อีก​ฟาก​หนึ่ง​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน ไป​ยัง​สถานที่​ที่​ยอห์น​เคย​ให้​คน​รับ​บัพติศมา​ใน​ตอนแรก และ​พระองค์​พัก​อยู่​ที่​นั่น 41 หลาย​คน​มา​หา​พระองค์ พวกเขา​พูด​ว่า “ยอห์น​ไม่​ได้​ทำ​หมายสำคัญ​เลย​สัก​อย่าง แต่​ทุกอย่าง​ที่​ยอห์น​พูด​ถึง​คน​นี้​เป็น​ความจริง” 42 และ​มี​คน​จำนวน​มาก​เชื่อ​ใน​พระองค์​ที่​นั่น

11

1 มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​ลาซารัส​ป่วย​อยู่ เขา​มา​จาก​เบธานี หมู่บ้าน​ของ​มารีย์​กับ​มารธา ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กัน 2 มารีย์​คน​นี้​คือ​ผู้​ที่​ชโลม​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ด้วย​น้ำมันหอม​และ​ใช้​ผม​เช็ด​เท้า​ของ​พระองค์ ลาซารัส​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กับ​เธอ​กำลัง​ป่วย 3 พี่น้อง​ทั้ง​สอง​จึง​ส่ง​คน​ไป​บอก​พระองค์​ว่า “องค์​พระผู้เป็นเจ้า ดูสิ คน​ที่​พระองค์​รักใคร่​มาก​กำลัง​ป่วย”

4 เมื่อ​พระเยซู​ได้ยิน ก็​กล่าว​ว่า “โรค​นี้​ไม่​ได้​เป็นไป​เพื่อ​ความตาย แต่​เพื่อ​พระสิริ​ของ​พระเจ้า เพื่อ​ให้​พระบุตร​ของ​พระเจ้า​ได้​รับ​พระสิริ​ผ่าน​โรค​นี้” 5 พระเยซู​รัก​มารธา มารีย์​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กับ​มารธา และ​ลาซารัส 6 ดังนั้น เมื่อ​พระองค์​ได้ยิน​ว่า​ลาซารัส​ป่วย ก็​ยัง​พัก​อยู่​ที่​เดิม​อีก​สอง​วัน 7 หลัง​จาก​นั้น พระองค์​จึง​กล่าว​กับ​สาวก​ว่า “พวกเรา​กลับ​ไป​แคว้น​ยูเดีย​กัน​อีก​เถอะ”

8 สาวก​ถาม​พระองค์​ว่า “รับบี เมื่อ​ไม่นาน​นี้​ชาวยิว​พยายาม​เอา​หิน​ขว้าง​ท่าน แล้ว​ท่าน​จะ​กลับ​ไป​ที่​นั่น​อีก​หรือ?”

9 พระเยซู​ตอบ​ว่า “กลางวัน​มี​สิบสอง​ชั่วโมง​ไม่​ใช่​หรือ? ถ้า​ใคร​เดิน​ใน​กลางวัน เขา​ก็​ไม่​สะดุด เพราะ​เขา​เห็น​ความสว่าง​ของ​โลก​นี้ 10 แต่​ถ้า​ใคร​เดิน​ใน​กลางคืน เขา​ก็​สะดุด เพราะ​ไม่​มี​ความสว่าง​อยู่​ใน​ตัว​เขา” 11 พระองค์​กล่าว​สิ่ง​เหล่านี้ แล้ว​จึง​กล่าว​ต่อ​ว่า “ลาซารัส​เพื่อน​ของ​พวกเรา​หลับ​ไป​แล้ว แต่​เรา​กำลัง​จะ​ไป​ปลุก​เขา​ให้​ตื่น”

12 สาวก​จึง​กล่าว​ว่า “องค์​พระผู้เป็นเจ้า ถ้า​เขา​หลับ​อยู่ เขา​ก็​จะ​หายดี”

13 ที่​จริง​พระเยซู​กล่าว​ถึง​ความตาย​ของ​เขา แต่​พวกเขา​คิด​ว่า​พระองค์​กล่าว​ถึง​การ​นอนหลับ​พักผ่อน 14 พระเยซู​จึง​บอก​พวกเขา​ตรง ๆ ว่า “ลาซารัส​ตาย​แล้ว 15 เรา​ยินดี​เพื่อ​พวกท่าน​ที่​เรา​ไม่​ได้​อยู่​ที่​นั่น เพื่อ​พวกท่าน​จะ​ได้​เชื่อ แต่​ตอนนี้​พวกเรา​ไป​หา​เขา​กัน​เถอะ”

16 โธมัส ซึ่ง​มี​อีก​ชื่อ​ว่า​ดิดิมัส* จึง​พูด​กับ​เพื่อน​สาวก​ว่า “พวกเรา​ไป​ด้วย​กัน​เถอะ จะ​ได้​ตาย​กับ​พระองค์”

17 เมื่อ​พระเยซู​มา​ถึง พระองค์​พบ​ว่า​ลาซารัส​อยู่​ใน​ที่​ฝังศพ​มา​สี่​วัน​แล้ว 18 เบธานี​อยู่​ใกล้​กรุง​เยรูซาเล็ม ห่าง​กัน​ประมาณ​สิบห้า​สตาดิอา† 19 ชาวยิว​จำนวน​มาก​มา​หา​มารธา​กับ​มารีย์ เพื่อ​ปลอบใจ​พวกเธอ​เรื่อง​ลาซารัส 20 เมื่อ​มารธา​ได้ยิน​ว่า​พระเยซู​กำลัง​มา เธอ​จึง​ออก​ไป​พบ​พระองค์ ส่วน​มารีย์​ยัง​นั่ง​อยู่​ใน​บ้าน 21 มารธา​กล่าว​กับ​พระเยซู​ว่า “องค์​พระผู้เป็นเจ้า ถ้า​พระองค์​อยู่​ที่​นี่ ลาซารัส​คง​ไม่​ตาย 22 แต่​ถึง​ตอนนี้ ดิฉัน​ก็​รู้​ว่า​ไม่​ว่า​พระองค์​จะ​ขอ​สิ่ง​ใด​จาก​พระเจ้า พระเจ้า​จะ​ประทาน​สิ่ง​นั้น​แก่​พระองค์”

23 พระเยซู​กล่าว​กับ​เธอ​ว่า “ลาซารัส​จะ​ฟื้น​ขึ้นมา”

24 มารธา​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ดิฉัน​รู้​ว่า​เขา​จะ​ฟื้น​ขึ้น​มา​ใน​วัน​สุดท้าย เมื่อ​มี​การฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย”

25 พระเยซู​กล่าว​กับ​เธอ​ว่า “เรา​คือ​การฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย​และ​ชีวิต ผู้​ที่​เชื่อ​ใน​เรา ถึง​เขา​ตาย​ก็​ยัง​จะ​มี​ชีวิต 26 และ​ทุกคน​ที่​มี​ชีวิต​และ​เชื่อ​ใน​เรา​จะ​ไม่​มี​วัน​ตาย​เลย ท่าน​เชื่อ​เรื่อง​นี้​ไหม?”

27 เธอ​ตอบ​พระองค์​ว่า “เชื่อ​ค่ะ องค์​พระผู้เป็นเจ้า ดิฉัน​เชื่อ​แล้ว​ว่า​พระองค์​คือ​พระคริสต์ พระบุตร​ของ​พระเจ้า ผู้​ที่​จะ​มา​ใน​โลก”

28 เมื่อ​กล่าว​เช่นนี้​แล้ว เธอ​ก็​กลับ​ไป​เรียก​มารีย์​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​ของ​เธอ​เป็น​การ​ส่วนตัว บอก​ว่า “อาจารย์​มา​แล้ว และ​กำลัง​เรียก​เธอ”

29 เมื่อ​มารีย์​ได้ยิน เธอ​ก็​ลุก​ขึ้น​อย่าง​รวดเร็ว​และ​ไป​หา​พระองค์ 30 ตอนนั้น​พระเยซู​ยัง​ไม่​ได้​เข้า​หมู่บ้าน แต่​ยัง​อยู่​ตรง​ที่​มารธา​พบ​พระองค์ 31 ชาวยิว​ที่​อยู่​กับ​มารีย์​ใน​บ้าน​และ​กำลัง​ปลอบใจ​เธอ เมื่อ​เห็น​เธอ​ลุก​ขึ้น​อย่าง​รวดเร็ว​แล้ว​ออก​ไป ก็​ตาม​เธอ​ไป เพราะ​คิด​ว่า “เธอ​กำลัง​ไป​ยัง​ที่​ฝังศพ​เพื่อ​ร้องไห้​ที่​นั่น”

32 เมื่อ​มารีย์​มา​ถึง​ที่​ที่​พระเยซู​อยู่​และ​เห็น​พระองค์ เธอ​ก็​หมอบ​ลง​ที่​เท้า​ของ​พระองค์ แล้ว​กล่าว​ว่า “องค์​พระผู้เป็นเจ้า ถ้า​พระองค์​อยู่​ที่​นี่ ลาซารัส​คง​ไม่​ตาย”

33 เมื่อ​พระเยซู​เห็น​เธอ​ร้องไห้ และ​เห็น​ชาวยิว​ที่​มา​กับ​เธอ​ร้องไห้​ด้วย พระองค์​รู้สึก​สะเทือน​อย่าง​รุนแรง​ใน​จิตวิญญาณ และ​รู้สึก​หนักใจ 34 แล้ว​ถาม​ว่า “พวกท่าน​วาง​เขา​ไว้​ที่​ไหน?”

พวกเขา​ตอบ​พระองค์​ว่า “องค์​พระผู้เป็นเจ้า มา​ดู​เถอะ”

35 พระเยซู​ร้องไห้

36 ชาวยิว​จึง​พูด​ว่า “ดูสิ พระองค์​รักใคร่​เขา​มาก​เพียง​ใด!” 37 แต่​บางคน​พูด​ว่า “คน​นี้​เปิด​ตา​ของ​ชาย​ตาบอด​ได้ แล้ว​จะ​ทำ​ให้​ชาย​คน​นี้​ไม่​ตาย​ไม่​ได้​หรือ?”

38 พระเยซู​ยัง​รู้สึก​สะเทือน​อย่าง​รุนแรง​อยู่​ภายใน​อีก​ครั้ง แล้ว​มา​ถึง​ที่​ฝังศพ ซึ่ง​เป็น​ถ้ำ​และ​มี​ก้อนหิน​ปิด​อยู่ 39 พระเยซู​กล่าว​ว่า “เอา​ก้อนหิน​ออก”

มารธา​พี่สาว​ของ​ผู้ตาย​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “องค์​พระผู้เป็นเจ้า ตอนนี้​คง​มี​กลิ่นเหม็น​แล้ว เพราะ​เขา​ตาย​มา​สี่​วัน”

40 พระเยซู​กล่าว​กับ​เธอ​ว่า “เรา​ไม่​ได้​บอก​ท่าน​หรือ​ว่า ถ้า​ท่าน​เชื่อ ท่าน​จะ​เห็น​พระสิริ​ของ​พระเจ้า?”

41 พวกเขา​จึง​เอา​ก้อนหิน​ออก​จาก​ที่​ที่​ผู้ตาย​นอน​อยู่‡ พระเยซู​เงยตา​ขึ้น​และ​กล่าว​ว่า “พระบิดา เรา​ขอบคุณ​พระองค์​ที่​พระองค์​ฟัง​เรา 42 เรา​รู้​ว่า​พระองค์​ฟัง​เรา​เสมอ แต่​เรา​กล่าว​เช่นนี้​เพราะ​ฝูงชน​ที่​ยืน​อยู่​รอบ ๆ เพื่อ​พวกเขา​จะ​ได้​เชื่อ​ว่า​พระองค์​ส่ง​เรา​มา” 43 เมื่อ​กล่าว​เช่นนี้​แล้ว พระองค์​ร้อง​เสียงดัง​ว่า “ลาซารัส ออก​มา!”

44 คน​ที่​ตาย​แล้ว​ก็​ออก​มา มือ​และ​เท้า​ยัง​พัน​ด้วย​ผ้า​พันศพ และ​ใบหน้า​มี​ผ้า​พัน​อยู่

พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “แก้​ผ้า​ให้​เขา แล้ว​ปล่อย​เขา​ไป”

45 ดังนั้น ชาวยิว​จำนวน​มาก​ที่​มา​หา​มารีย์​และ​เห็น​สิ่ง​ที่​พระเยซู​ทำ ก็​เชื่อ​ใน​พระองค์ 46 แต่​บางคน​ใน​พวกเขา​ไป​หา​พวก​ฟาริสี และ​บอก​สิ่ง​ที่​พระเยซู​ทำ 47 พวก​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​ฟาริสี​จึง​เรียก​ประชุม​สภา แล้ว​พูด​ว่า “พวกเรา​กำลัง​ทำ​อะไร​กัน​อยู่? คน​นี้​ทำ​หมายสำคัญ​มากมาย 48 ถ้า​พวกเรา​ปล่อย​เขา​ไว้​อย่าง​นี้ ทุกคน​จะ​เชื่อ​ใน​เขา แล้ว​พวก​โรมัน​จะ​มา​ยึด​ทั้ง​สถานที่​ของ​เรา​และ​ชนชาติ​ของ​เรา”

49 แต่​คน​หนึ่ง​ใน​พวกเขา​ชื่อ​คายาฟาส ซึ่ง​เป็น​มหาปุโรหิต​ใน​ปี​นั้น กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​ไม่​รู้อะไร​เลย 50 และ​ไม่​คิด​หรือ​ว่า เป็น​ประโยชน์​สำหรับ​พวกเรา​ที่​คน​คน​เดียว​จะ​ตาย​เพื่อ​ประชาชน แทน​ที่​ชนชาติ​ทั้งหมด​จะ​พินาศ” 51 เขา​ไม่​ได้​กล่าว​เรื่อง​นี้​จาก​ตัว​เขา​เอง แต่​เพราะ​เขา​เป็น​มหาปุโรหิต​ใน​ปี​นั้น เขา​จึง​พยากรณ์​ว่า​พระเยซู​จะ​ตาย​เพื่อ​ชนชาติ​นั้น 52 และ​ไม่​ใช่​เพื่อ​ชนชาติ​นั้น​เท่านั้น แต่​เพื่อ​รวบรวม​ลูก​ของ​พระเจ้า​ที่​กระจัดกระจาย​อยู่​ให้​เป็น​หนึ่ง​เดียวกัน​ด้วย 53 ดังนั้น ตั้งแต่​วัน​นั้น​เป็นต้นมา พวกเขา​ก็​วางแผน​กัน​ว่า​จะ​ฆ่า​พระองค์ 54 เพราะ​เหตุ​นี้ พระเยซู​จึง​ไม่​เดิน​อย่าง​เปิดเผย​ท่ามกลาง​ชาวยิว​อีก แต่​ออก​จาก​ที่​นั่น​ไป​ยัง​เขต​ใกล้​ถิ่นทุรกันดาร ไป​ยัง​เมือง​หนึ่ง​ชื่อ​เอฟราอิม และ​พัก​อยู่​ที่​นั่น​กับ​สาวก

55 เทศกาล​ปัสกา​ของ​ชาวยิว​ใกล้​เข้า​มา​แล้ว หลาย​คน​จาก​ชนบท​ขึ้น​ไป​ยัง​กรุง​เยรูซาเล็ม​ก่อน​เทศกาล​ปัสกา เพื่อ​ชำระ​ตนเอง​ให้​บริสุทธิ์ 56 พวกเขา​จึง​ตามหา​พระเยซู และ​ขณะ​ยืน​อยู่​ใน​พระวิหาร​ก็​พูด​กัน​ว่า “พวกท่าน​คิด​อย่างไร? เขา​จะ​ไม่​มา​ร่วม​เทศกาล​เลย​หรือ?” 57 ตอนนั้น​พวก​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​ฟาริสี​มี​คำสั่ง​ไว้​ว่า ถ้า​ใคร​รู้​ว่า​พระองค์​อยู่​ที่​ไหน ให้​มา​แจ้ง เพื่อ​พวกเขา​จะ​ได้​จับ​พระองค์

12

1 หก​วัน​ก่อน​เทศกาล​ปัสกา พระเยซู​มา​ที่​เบธานี ที่​ซึ่ง​ลาซารัส​อยู่ ลาซารัส​คน​นี้​เคย​ตาย และ​พระองค์​ทำ​ให้​เขา​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย 2 พวกเขา​จัด​อาหาร​เย็น​ให้​พระองค์​ที่​นั่น มารธา​คอย​รับใช้ ส่วน​ลาซารัส​เป็น​คน​หนึ่ง​ที่​นั่ง​ร่วม​โต๊ะ​กับ​พระองค์ 3 มารีย์​จึง​เอา​น้ำมันหอม​นารดา​บริสุทธิ์​ราคา​แพง​มาก​หนึ่ง​ปอนด์* มา​ชโลม​เท้า​ของ​พระเยซู และ​ใช้​ผม​ของ​เธอ​เช็ด​เท้า​ของ​พระองค์ กลิ่นหอม​ของ​น้ำมัน​อบอวล​ไป​ทั่ว​บ้าน

4 ยูดาส​อิสคาริโอท​บุตร​ของ​ซีโมน สาวก​คน​หนึ่ง​ของ​พระองค์ ซึ่ง​ต่อมา​จะ​ทรยศ​พระองค์ กล่าว​ว่า 5 “ทำไม​ไม่​ขาย​น้ำมันหอม​นี้​เป็น​เงิน​สามร้อย​เดนาริอุส† แล้ว​เอา​เงิน​ไป​ให้​คนจน?” 6 เขา​กล่าว​เช่นนี้​ไม่​ใช่​เพราะ​ห่วงใย​คนจน แต่​เพราะ​เขา​เป็น​ขโมย และ​เป็น​ผู้ดูแล​กล่อง​เงิน จึง​เคย​ขโมย​เงิน​ที่​ใส่​ไว้​ใน​กล่อง​นั้น

7 แต่​พระเยซู​กล่าว​ว่า “ปล่อย​เธอ​เถอะ เธอ​เก็บ​สิ่ง​นี้​ไว้​สำหรับ​วัน​ฝังศพ​ของ​เรา 8 เพราะ​พวกท่าน​มี​คนจน​อยู่​กับ​พวกท่าน​เสมอ แต่​พวกท่าน​จะ​ไม่​มี​เรา​อยู่​ด้วย​เสมอ”

9 ฝูงชน​ชาวยิว​จำนวน​มาก​รู้​ว่า​พระองค์​อยู่​ที่​นั่น พวกเขา​จึง​มา ไม่​ใช่​เพราะ​พระเยซู​เท่านั้น แต่​ยัง​มา​เพื่อ​จะ​เห็น​ลาซารัส​ด้วย ซึ่ง​พระองค์​ทำ​ให้​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย 10 แต่​พวก​หัวหน้า​ปุโรหิต​วางแผน​จะ​ฆ่า​ลาซารัส​ด้วย 11 เพราะ​ลาซารัส ชาวยิว​จำนวน​มาก​จึง​จาก​ไป​และ​เชื่อ​ใน​พระเยซู

12 วัน​รุ่งขึ้น ฝูงชน​จำนวน​มาก​ที่​มา​ร่วม​เทศกาล เมื่อ​ได้ยิน​ว่า​พระเยซู​กำลัง​มา​กรุง​เยรูซาเล็ม 13 ก็​เอา​กิ่ง​ต้นปาล์ม​ออก​ไป​ต้อนรับ​พระองค์ และ​ร้อง​ว่า “โฮซันนา!‡ ผู้​ที่​มา​ใน​พระนาม​ของ​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​เป็น​สุข✡ กษัตริย์​แห่ง​อิสราเอล!”

14 พระเยซู​พบ​ลูกลา​ตัว​หนึ่ง แล้ว​นั่ง​บน​มัน ตาม​ที่​มี​เขียน​ไว้​ว่า 15 “ธิดา​แห่ง​ศิโยน อย่า​กลัว นี่แน่ะ กษัตริย์​ของ​เจ้า​กำลัง​มา นั่ง​บน​ลูกลา”✡ 16 ตอนแรก​สาวก​ของ​พระองค์​ไม่​เข้าใจ​สิ่ง​เหล่านี้ แต่​เมื่อ​พระเยซู​ได้​รับ​พระสิริ พวกเขา​จึง​ระลึก​ได้ว่า​สิ่ง​เหล่านี้​เขียน​ถึง​พระองค์ และ​พวกเขา​ได้​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้​กับ​พระองค์ 17 ฝูงชน​ที่​อยู่​กับ​พระองค์​ตอน​ที่​พระองค์​เรียก​ลาซารัส​ออก​จาก​ที่​ฝังศพ​และ​ทำ​ให้​เขา​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย ก็​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​นี้ 18 ฝูงชน​จึง​ออก​ไป​ต้อนรับ​พระองค์​ด้วย เพราะ​ได้ยิน​ว่า​พระองค์​ทำ​หมายสำคัญ​นี้ 19 พวก​ฟาริสี​จึง​พูด​กัน​ว่า “เห็น​ไหม พวกเรา​ทำ​อะไร​ไม่​ได้​เลย ดูสิ โลก​ตาม​เขา​ไป​หมด​แล้ว”

20 ใน​บรรดา​คน​ที่​ขึ้น​ไป​นมัสการ​ใน​เทศกาล​นั้น มี​ชาวกรีก​บางคน​ด้วย 21 คน​เหล่านี้​มา​หา​ฟีลิป ซึ่ง​มา​จาก​เบธไซดา​ใน​แคว้น​กาลิลี แล้ว​ขอร้อง​เขา​ว่า “ท่าน​ครับ พวกเรา​อยาก​เห็น​พระเยซู” 22 ฟีลิป​ไป​บอก​อันดรูว์ แล้ว​อันดรูว์​กับ​ฟีลิป​ก็​ไป​บอก​พระเยซู

23 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เวลา​มา​ถึง​แล้ว​ที่​บุตรมนุษย์​จะ​ได้​รับ​พระสิริ 24 เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกท่าน​ว่า ถ้า​เมล็ด​ข้าวสาลี​ไม่​ตก​ลง​ใน​ดิน​และ​ตาย มัน​ก็​ยังคง​อยู่​เพียง​เมล็ด​เดียว แต่​ถ้า​มัน​ตาย มัน​ก็​เกิด​ผล​มากมาย 25 ผู้​ที่​รัก​ชีวิต​ของ​ตน​จะ​สูญเสีย​ชีวิต​นั้น ส่วน​ผู้​ที่​เกลียด​ชีวิต​ของ​ตน​ใน​โลก​นี้ จะ​รักษา​ชีวิต​นั้น​ไว้​จนถึง​ชีวิตนิรันดร์ 26 ถ้า​ใคร​รับใช้​เรา ก็​ให้​เขา​ติดตาม​เรา เรา​อยู่​ที่​ไหน ผู้รับใช้​ของ​เรา​ก็​จะ​อยู่​ที่​นั่น​ด้วย ถ้า​ใคร​รับใช้​เรา พระบิดา​จะ​ให้​เกียรติ​เขา

27 “ตอนนี้​จิต​ของ​เรา​เป็น​ทุกข์ แล้ว​เรา​จะ​พูด​ว่า​อะไร? ‘พระบิดา ช่วย​เรา​ให้​พ้น​จาก​เวลา​นี้’ หรือ? แต่​เรา​มา​ถึง​เวลา​นี้​ก็​เพื่อ​เหตุ​นี้ 28 พระบิดา ขอ​ให้​พระนาม​ของ​พระองค์​ได้​รับ​พระสิริ!”

แล้ว​มี​เสียง​จาก​ท้องฟ้า​ว่า “เรา​ได้​ทำ​ให้​พระนาม​นั้น​ได้​รับ​พระสิริ​แล้ว และ​จะ​ทำ​ให้​ได้​รับ​พระสิริ​อีก”

29 ฝูงชน​ที่​ยืน​อยู่​ที่​นั่น​และ​ได้ยิน​เสียง​นั้น​จึง​พูด​ว่า “ฟ้าร้อง” ส่วน​คนอื่น​พูด​ว่า “ทูตสวรรค์​พูด​กับ​เขา”

30 พระเยซู​ตอบ​ว่า “เสียง​นี้​ไม่​ได้​มา​เพื่อ​เรา แต่​เพื่อ​พวกท่าน 31 ตอนนี้​คือ​การ​พิพากษา​โลก​นี้ ตอนนี้​ผู้ครอง​โลก​นี้​จะ​ถูก​ขับ​ออก​ไป 32 และ​ถ้า​เรา​ถูก​ยก​ขึ้น​จาก​แผ่นดิน เรา​จะ​ดึงดูด​ทุกคน​มา​หา​เรา” 33 พระองค์​กล่าว​เช่นนี้​เพื่อ​บอก​ให้​รู้​ว่า​พระองค์​จะ​ตาย​ด้วย​วิธี​ใด

34 ฝูงชน​ตอบ​พระองค์​ว่า “พวกเรา​ได้ยิน​จาก​ธรรมบัญญัติ​ว่า​พระคริสต์​จะ​คงอยู่​ตลอดไป✡ แล้ว​ท่าน​พูด​ได้​อย่างไร​ว่า ‘บุตรมนุษย์​ต้อง​ถูก​ยก​ขึ้น’? บุตรมนุษย์​คน​นี้​คือ​ใคร?”

35 พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ความสว่าง​จะ​อยู่​กับ​พวกท่าน​อีก​เพียง​เล็กน้อย จง​เดิน​ขณะ​ที่​พวกท่าน​ยัง​มี​ความสว่าง เพื่อ​ไม่​ให้​ความมืด​ไล่​ทัน​พวกท่าน คน​ที่​เดิน​ใน​ความมืด​ไม่​รู้​ว่า​ตน​กำลัง​ไป​ที่​ไหน 36 ขณะ​ที่​พวกท่าน​มี​ความสว่าง จง​เชื่อ​ใน​ความสว่าง เพื่อ​พวกท่าน​จะ​ได้​เป็น​ลูก​ของ​ความสว่าง” เมื่อ​พระเยซู​กล่าว​สิ่ง​เหล่านี้​แล้ว พระองค์​ก็​จาก​ไป​และ​ซ่อน​ตัว​จาก​พวกเขา 37 แม้​พระองค์​จะ​ทำ​หมายสำคัญ​มากมาย​ต่อหน้า​พวกเขา พวกเขา​ก็​ยัง​ไม่​เชื่อ​ใน​พระองค์ 38 เพื่อ​ให้​ถ้อยคำ​ของ​อิสยาห์​ผู้เผยพระวจนะ​เป็นจริง ที่​กล่าว​ไว้​ว่า

“องค์​พระผู้เป็นเจ้า ใคร​เชื่อ​ข่าว​ที่​พวกเรา​ประกาศ?

แขน​ของ​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ได้​ปรากฏ​แก่​ใคร?”✡

39 เพราะ​เหตุ​นี้​พวกเขา​จึง​เชื่อ​ไม่​ได้ เพราะ​อิสยาห์​กล่าว​อีก​ว่า

40 “พระองค์​ทำ​ให้​ตา​ของ​พวกเขา​บอด และ​ทำ​ให้​ใจ​ของ​พวกเขา​แข็งกระด้าง

เพื่อ​ไม่​ให้​พวกเขา​เห็น​ด้วย​ตา

และ​เข้าใจ​ด้วย​ใจ

แล้ว​หัน​กลับ​มา

และ​เรา​จะ​รักษา​พวกเขา”✡

41 อิสยาห์​กล่าว​สิ่ง​เหล่านี้​เมื่อ​เขา​เห็น​พระสิริ​ของ​พระองค์ และ​กล่าว​ถึง​พระองค์ ✡ 42 ถึงอย่างนั้น แม้​ผู้ปกครอง​หลาย​คน​ก็​เชื่อ​ใน​พระองค์ แต่​เพราะ​กลัว​พวก​ฟาริสี พวกเขา​ไม่​ยอมรับ​อย่าง​เปิดเผย เพื่อ​จะ​ไม่​ถูก​ขับ​ออก​จาก​ธรรมศาลา 43 เพราะ​พวกเขา​รัก​คำ​ยกย่อง​จาก​มนุษย์​มาก​กว่า​คำ​ยกย่อง​จาก​พระเจ้า

44 พระเยซู​ร้อง​เสียงดัง​และ​กล่าว​ว่า “ผู้​ที่​เชื่อ​ใน​เรา ไม่​ได้​เชื่อ​ใน​เรา แต่​เชื่อ​ใน​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา 45 และ​ผู้​ที่​เห็น​เรา ก็​เห็น​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา 46 เรา​มา​เป็น​ความสว่าง​ใน​โลก เพื่อ​ทุกคน​ที่​เชื่อ​ใน​เรา​จะ​ไม่​คงอยู่​ใน​ความมืด 47 ถ้า​ใคร​ฟัง​ถ้อยคำ​ของ​เรา​แต่​ไม่​เชื่อ เรา​ไม่​พิพากษา​เขา เพราะ​เรา​ไม่​ได้​มา​เพื่อ​พิพากษา​โลก แต่​มา​เพื่อ​ช่วย​โลก​ให้​รอด 48 ผู้​ที่​ปฏิเสธ​เรา​และ​ไม่​รับ​ถ้อยคำ​ของ​เรา ก็​มี​สิ่ง​ที่​พิพากษา​เขา คือ​ถ้อยคำ​ที่​เรา​พูด​ไว้​จะ​พิพากษา​เขา​ใน​วัน​สุดท้าย 49 เพราะ​เรา​ไม่​ได้​พูด​จาก​ตัว​เรา​เอง แต่​พระบิดา​ผู้​ส่ง​เรา​มา​เป็น​ผู้​ให้​คำบัญชา​แก่​เรา​ว่า​เรา​ควร​กล่าว​อะไร​และ​พูด​อะไร 50 และ​เรา​รู้​ว่า​คำบัญชา​ของ​พระองค์​คือ​ชีวิตนิรันดร์ เพราะ​ฉะนั้น สิ่ง​ที่​เรา​พูด เรา​ก็​พูด​ตาม​ที่​พระบิดา​บอก​เรา”

13

1 ก่อน​ถึง​เทศกาล​ปัสกา พระเยซู​ทราบ​ว่า ถึง​เวลา​แล้ว​ที่​พระองค์​จะ​จาก​โลก​นี้​ไป​หา​พระบิดา พระองค์​รัก​คน​ของ​พระองค์​ที่​อยู่​ใน​โลก และ​รัก​พวกเขา​จน​ถึง​ที่สุด 2 ระหว่าง​อาหาร​เย็น มาร​ได้​ใส่​ความคิด​ที่​จะ​ทรยศ​พระองค์​ไว้​ใน​ใจ​ของ​ยูดาส​อิสคาริโอท บุตร​ของ​ซีโมน​แล้ว 3 พระเยซู​ทราบ​ว่า พระบิดา​มอบ​ทุกสิ่ง​ไว้​ใน​มือ​ของ​พระองค์ และ​ทราบ​ว่า​พระองค์​มา​จาก​พระเจ้า และ​กำลัง​กลับ​ไป​หา​พระเจ้า 4 พระองค์​จึง​ลุก​จาก​โต๊ะ​อาหาร ถอด​เสื้อ​ชั้นนอก​ออก แล้ว​หยิบ​ผ้า​ขนหนู​มา​คาด​เอว 5 จาก​นั้น พระองค์​เท​น้ำ​ลง​ใน​อ่าง และ​เริ่ม​ล้าง​เท้า​ของ​สาวก แล้ว​เช็ด​ด้วย​ผ้า​ขนหนู​ที่​คาด​เอว​อยู่ 6 เมื่อ​พระองค์​มา​ถึง​ซีโมน​เปโตร เปโตร​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ท่าน​จะ​ล้าง​เท้า​ของ​ผม​หรือ?”

7 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “ตอนนี้​ท่าน​ยัง​ไม่​รู้​ว่า​เรา​กำลัง​ทำ​อะไร แต่​ภายหลัง​ท่าน​จะ​เข้าใจ”

8 เปโตร​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “ท่าน​จะ​ไม่​มี​วัน​ล้าง​เท้า​ของ​ผม!”

พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “ถ้า​เรา​ไม่​ล้าง​ท่าน ท่าน​ก็​ไม่​มี​ส่วน​กับ​เรา”

9 ซีโมน​เปโตร​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้า​อย่าง​นั้น อย่า​ล้าง​เฉพาะ​เท้า​ของ​ผม แต่​ล้าง​ทั้ง​มือ​และ​ศีรษะ​ด้วย!”

10 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “คน​ที่​อาบน้ำ​แล้ว​สะอาด​ทั้ง​ตัว ต้อง​ล้าง​เพียง​เท้า​เท่านั้น พวกท่าน​สะอาด แต่​ไม่​ใช่​ทุกคน” 11 เพราะ​พระองค์​รู้​ว่า​ใคร​จะ​ทรยศ​พระองค์ พระองค์​จึง​กล่าว​ว่า “พวกท่าน​ไม่​ได้​สะอาด​ทุกคน” 12 เมื่อ​พระองค์​ล้าง​เท้า​ของ​พวกเขา​เสร็จ สวม​เสื้อ​ชั้นนอก​อีก​ครั้ง และ​นั่ง​ลง​อีก​ครั้ง พระองค์​ถาม​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​รู้​ไหม​ว่า เรา​ได้​ทำ​อะไร​แก่​พวกท่าน? 13 พวกท่าน​เรียก​เรา​ว่า ‘อาจารย์’ และ ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า’ พวกท่าน​เรียก​ถูก​แล้ว เพราะ​เรา​เป็น​เช่น​นั้น 14 ถ้า​เรา ซึ่ง​เป็น​องค์พระผู้เป็นเจ้า​และ​อาจารย์ ยัง​ล้าง​เท้า​ของ​พวกท่าน พวกท่าน​ก็​ควร​ล้าง​เท้า​ให้​กัน​และ​กัน 15 เพราะ​เรา​ได้​ให้​แบบอย่าง​แก่​พวกท่าน เพื่อ​พวกท่าน​จะ​ทำ​เช่น​เดียว​กับ​ที่​เรา​ทำ​แก่​พวกท่าน 16 เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกท่าน​ว่า คนรับใช้​ไม่​ได้​ยิ่งใหญ่​กว่า​นาย​ของ​ตน และ​คน​ที่​ถูก​ส่ง​ไป​ก็​ไม่​ได้​ยิ่งใหญ่​กว่า​คน​ที่​ส่ง​เขา​ไป 17 ถ้า​พวกท่าน​รู้​สิ่ง​เหล่านี้ ถ้า​พวกท่าน​ทำ​ตาม พวกท่าน​ก็​เป็นสุข 18 เรา​ไม่​ได้​พูด​ถึง​พวกท่าน​ทุกคน เรา​รู้​ว่า​เรา​เลือก​ใคร​ไว้ แต่​สิ่ง​นี้​เกิด​ขึ้น​เพื่อ​ให้​พระคัมภีร์​เป็นจริง​ว่า ‘คน​ที่​กิน​ขนมปัง​กับ​เรา ได้​ยก​ส้นเท้า​ขึ้น​ต่อ​เรา’✡ 19 ตั้งแต่​ตอนนี้ เรา​บอก​พวกท่าน​ไว้​ก่อน​ที่​เรื่อง​นั้น​จะ​เกิด​ขึ้น เพื่อ​เมื่อ​มัน​เกิด​ขึ้น พวกท่าน​จะ​เชื่อ​ว่า เรา​เป็น​ผู้​นั้น 20 เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกท่าน​ว่า คน​ที่​ต้อนรับ​ใคร​ก็ตาม​ที่​เรา​ส่ง​ไป ก็​ต้อนรับ​เรา และ​คน​ที่​ต้อนรับ​เรา ก็​ต้อนรับ​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา”

21 เมื่อ​พระเยซู​กล่าว​เช่นนี้​แล้ว พระองค์​รู้สึก​หนักใจ​ใน​จิตวิญญาณ และ​เป็น​พยาน​ว่า “เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกท่าน​ว่า คน​หนึ่ง​ใน​พวกท่าน​จะ​ทรยศ​เรา”

22 พวก​สาวก​มอง​หน้า​กัน ต่าง​สงสัย​ว่า​พระองค์​หมาย​ถึง​ใคร 23 สาวก​คน​หนึ่ง ซึ่ง​พระเยซู​รัก เอน​ตัว​อยู่​ชิด​อก​ของ​พระเยซู​ที่​โต๊ะ​อาหาร 24 ซีโมน​เปโตร​จึง​ส่ง​สัญญาณ​ให้​เขา และ​พูด​ว่า “บอก​พวกเรา​สิ​ว่า พระองค์​หมาย​ถึง​ใคร”

25 สาวก​คน​นั้น​จึง​เอน​ตัว​เข้า​ไป​ชิด​อก​ของ​พระเยซู และ​ถาม​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า เป็น​ใคร​หรือ?”

26 พระเยซู​ตอบ​ว่า “คือ​คน​ที่​เรา​จะ​ยื่น​ขนมปัง​ชิ้น​นี้​ให้ หลัง​จาก​เรา​จุ่ม​แล้ว” แล้ว​พระองค์​ก็​จุ่ม​ขนมปัง​ชิ้น​นั้น และ​ยื่น​ให้​ยูดาส บุตร​ของ​ซีโมน​อิสคาริโอท 27 หลัง​จาก​ยูดาส​รับ​ขนมปัง​ชิ้น​นั้น ซาตาน​ก็​เข้า​สู่​ตัว​เขา

พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “สิ่ง​ที่​ท่าน​จะ​ทำ ก็​จง​ทำ​เร็ว ๆ”

28 แต่​ไม่​มี​ใคร​ที่​โต๊ะ​เข้าใจ​ว่า ทำไม​พระองค์​จึง​พูด​อย่าง​นั้น​กับ​เขา 29 เพราะ​ยูดาส​เป็น​ผู้ดูแล​กล่องเงิน บางคน​จึง​คิด​ว่า พระเยซู​กำลัง​บอก​เขา​ว่า “ไป​ซื้อ​สิ่ง​ที่​พวกเรา​ต้อง​ใช้​สำหรับ​เทศกาล” หรือ​ให้​เขา​นำ​ของ​บางอย่าง​ไป​ให้​คนยากจน 30 เมื่อ​ยูดาส​รับ​ขนมปัง​ชิ้น​นั้น​แล้ว ก็​ออก​ไป​ทันที ตอน​นั้น​เป็น​กลางคืน

31 เมื่อ​ยูดาส​ออก​ไป​แล้ว พระเยซู​กล่าว​ว่า “ตอนนี้ บุตรมนุษย์​ได้​รับ​พระสิริ​แล้ว และ​พระเจ้า​ได้​รับ​พระสิริ​ใน​พระองค์ 32 ถ้า​พระเจ้า​ได้​รับ​พระสิริ​ใน​พระองค์ พระเจ้า​ก็​จะ​ให้​บุตรมนุษย์​ได้​รับ​พระสิริ​ใน​พระองค์เอง และ​จะ​ให้​พระองค์​ได้​รับ​พระสิริ​ทันที 33 ลูก ๆ เอ๋ย เรา​จะ​อยู่​กับ​พวกท่าน​อีก​เพียง​ไม่นาน พวกท่าน​จะ​ตามหา​เรา และ​อย่าง​ที่​เรา​เคย​บอก​ชาวยิว​ว่า ‘ที่​ที่​เรา​กำลัง​ไป พวกท่าน​มา​ไม่​ได้’ ตอนนี้​เรา​ก็​บอก​พวกท่าน​เช่น​เดียว​กัน 34 เรา​ให้​คำบัญชา​ใหม่​แก่​พวกท่าน คือ​ให้​พวกท่าน​รัก​กัน​และ​กัน เช่น​เดียว​กับ​ที่​เรา​รัก​พวกท่าน พวกท่าน​ก็​จง​รัก​กัน​และ​กัน 35 ถ้า​พวกท่าน​รัก​กัน​และ​กัน ทุกคน​จะ​รู้​จาก​สิ่ง​นี้​ว่า พวกท่าน​เป็น​สาวก​ของ​เรา”

36 ซีโมน​เปโตร​ถาม​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ท่าน​กำลัง​ไป​ที่​ไหน?”

พระเยซู​ตอบ​ว่า “ที่​ที่​เรา​กำลัง​ไป ตอนนี้​ท่าน​ตาม​เรา​ไป​ไม่​ได้ แต่​ภายหลัง​ท่าน​จะ​ตาม​ไป”

37 เปโตร​ถาม​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ทำไม​ตอนนี้​ผม​ตาม​ท่าน​ไป​ไม่​ได้? ผม​จะ​สละ​ชีวิต​เพื่อ​ท่าน”

38 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “ท่าน​จะ​สละ​ชีวิต​เพื่อ​เรา​หรือ? เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​ท่าน​ว่า ไก่​จะ​ยัง​ไม่​ขัน จน​กว่า​ท่าน​จะ​ปฏิเสธ​เรา​สาม​ครั้ง

14

1 “อย่า​ปล่อย​ให้​ใจ​ของ​พวกท่าน​เป็นทุกข์ จง​เชื่อ​ใน​พระเจ้า และ​จง​เชื่อ​ใน​เรา​ด้วย 2 ใน​บ้าน​ของ​พระบิดา​ของ​เรา มี​ที่อยู่​มากมาย ถ้า​ไม่​เป็น​อย่าง​นั้น เรา​คง​บอก​พวกท่าน​แล้ว เรา​กำลัง​ไป​เตรียม​ที่​ให้​พวกท่าน 3 ถ้า​เรา​ไป​และ​เตรียม​ที่​ให้​พวกท่าน เรา​จะ​กลับ​มา​อีก และ​รับ​พวกท่าน​ไป​อยู่​กับ​เรา เพื่อ​ว่า​เรา​อยู่​ที่​ไหน พวกท่าน​ก็​จะ​อยู่​ที่​นั่น​ด้วย 4 พวกท่าน​รู้​ว่า เรา​กำลัง​ไป​ที่​ไหน และ​พวกท่าน​รู้จัก​หนทาง”

5 โธมัส​ถาม​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า พวกเรา​ไม่​รู้​ว่า​ท่าน​กำลัง​ไป​ที่​ไหน แล้ว​พวกเรา​จะ​รู้จัก​หนทาง​ได้​อย่างไร?”

6 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “เรา​คือ​หนทาง ความจริง และ​ชีวิต ไม่​มี​ใคร​มา​ถึง​พระบิดา​ได้ นอก​จาก​ผ่าน​ทาง​เรา 7 ถ้า​พวกท่าน​รู้จัก​เรา พวกท่าน​ก็​คง​รู้จัก​พระบิดา​ของ​เรา​ด้วย ตั้งแต่​ตอนนี้​ไป พวกท่าน​รู้จัก​พระองค์ และ​ได้​เห็น​พระองค์​แล้ว”

8 ฟีลิป​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอ​ให้​พวกเรา​ได้​เห็น​พระบิดา แล้ว​พวกเรา​ก็​พอใจ”

9 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ฟีลิป เรา​อยู่​กับ​พวกท่าน​มา​นาน​ขนาด​นี้ แล้ว​ท่าน​ยัง​ไม่​รู้จัก​เรา​หรือ? คน​ที่​เห็น​เรา ก็​ได้​เห็น​พระบิดา แล้ว​ท่าน​พูด​ได้​อย่างไร​ว่า ‘ขอ​ให้​พวกเรา​ได้​เห็น​พระบิดา’? 10 ท่าน​ไม่​เชื่อ​หรือ​ว่า เรา​อยู่​ใน​พระบิดา และ​พระบิดา​อยู่​ใน​เรา? ถ้อยคำ​ที่​เรา​พูด​กับ​พวกท่าน เรา​ไม่​ได้​พูด​จาก​ตัว​เราเอง แต่​พระบิดา​ผู้​อยู่​ใน​เรา​เป็น​ผู้​ทำ​งาน​เหล่านั้น 11 จง​เชื่อ​เรา​ว่า เรา​อยู่​ใน​พระบิดา และ​พระบิดา​อยู่​ใน​เรา หรือ​อย่าง​น้อย​ก็​จง​เชื่อ​เพราะ​งาน​เหล่านั้น​เอง 12 เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกท่าน​ว่า คน​ที่​เชื่อ​ใน​เรา จะ​ทำ​งาน​ที่​เรา​ทำ​ด้วย และ​จะ​ทำ​งาน​ที่​ยิ่งใหญ่​กว่า​งาน​เหล่านี้ เพราะ​เรา​กำลัง​ไป​หา​พระบิดา​ของ​เรา 13 สิ่งใด​ก็ตาม​ที่​พวกท่าน​ขอ​ใน​นาม​ของ​เรา เรา​จะ​ทำ​สิ่ง​นั้น เพื่อ​พระบิดา​จะ​ได้​รับ​พระสิริ​ใน​พระบุตร 14 ถ้า​พวกท่าน​ขอ​สิ่งใด​ใน​นาม​ของ​เรา เรา​จะ​ทำ​สิ่ง​นั้น 15 ถ้า​พวกท่าน​รัก​เรา ก็​จง​รักษา​คำบัญชา​ของ​เรา 16 เรา​จะ​อธิษฐาน​ขอ​ต่อ​พระบิดา และ​พระองค์​จะ​ให้​ผู้ช่วยเหลือ​อีก​ผู้​หนึ่ง​แก่​พวกท่าน * เพื่อ​ให้​อยู่​กับ​พวกท่าน​ตลอดไป คือ 17 พระวิญญาณ​แห่ง​ความจริง ซึ่ง​โลก​ไม่​สามารถ​รับ​ได้ เพราะ​โลก​มอง​ไม่​เห็น​และ​ไม่​รู้จัก​พระวิญญาณ​นั้น พวกท่าน​รู้จัก​พระวิญญาณ​นั้น เพราะ​อยู่​กับ​พวกท่าน และ​จะ​อยู่​ใน​พวกท่าน 18 เรา​จะ​ไม่​ปล่อย​พวกท่าน​ไว้​เป็น​กำพร้า เรา​จะ​มา​หา​พวกท่าน 19 อีก​เพียง​ไม่นาน โลก​จะ​ไม่​เห็น​เรา​อีก แต่​พวกท่าน​จะ​เห็น​เรา เพราะ​เรา​มี​ชีวิต พวกท่าน​ก็​จะ​มี​ชีวิต​ด้วย 20 ใน​วัน​นั้น พวกท่าน​จะ​รู้​ว่า เรา​อยู่​ใน​พระบิดา​ของ​เรา พวกท่าน​อยู่​ใน​เรา และ​เรา​อยู่​ใน​พวกท่าน 21 คน​ที่​รับ​คำบัญชา​ของ​เรา​ไว้ และ​รักษา​คำบัญชา​เหล่านั้น คือ​คน​ที่​รัก​เรา คน​ที่​รัก​เรา พระบิดา​ของ​เรา​จะ​รัก​เขา และ​เรา​จะ​รัก​เขา และ​เปิดเผย​ตัว​เรา​แก่​เขา”

22 ยูดาส ซึ่ง​ไม่​ใช่​อิสคาริโอท ถาม​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า เกิด​อะไร​ขึ้น​หรือ ท่าน​จึง​จะ​เปิดเผย​ตัว​แก่​พวกเรา แต่​ไม่​เปิดเผย​แก่​โลก?”

23 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “ถ้า​ใคร​รัก​เรา เขา​จะ​รักษา​ถ้อยคำ​ของ​เรา พระบิดา​ของ​เรา​จะ​รัก​เขา และ​เรา​ทั้ง​สอง​จะ​มา​หา​เขา และ​จะ​อาศัย​อยู่​กับ​เขา 24 คน​ที่​ไม่​รัก​เรา ก็​ไม่​รักษา​ถ้อยคำ​ของ​เรา ถ้อยคำ​ที่​พวกท่าน​ได้ยิน​นั้น​ไม่​ใช่​ของ​เรา แต่​เป็น​ของ​พระบิดา​ผู้​ส่ง​เรา​มา

25 “เรา​ได้​บอก​สิ่ง​เหล่านี้​แก่​พวกท่าน ขณะ​ที่​เรา​ยัง​อยู่​กับ​พวกท่าน 26 แต่​ผู้ช่วยเหลือ คือ​พระวิญญาณบริสุทธิ์ ซึ่ง​พระบิดา​จะ​ส่ง​มา​ใน​นาม​ของ​เรา จะ​สอน​ทุกสิ่ง​แก่​พวกท่าน และ​ทำ​ให้​พวกท่าน​ระลึก​ถึง​ทุกสิ่ง​ที่​เรา​ได้​บอก​พวกท่าน 27 เรา​มอบ​สันติสุข​ไว้​กับ​พวกท่าน เรา​ให้​สันติสุข​ของ​เรา​แก่​พวกท่าน เรา​ไม่​ได้​ให้​อย่าง​ที่​โลก​ให้ อย่า​ปล่อย​ให้​ใจ​ของ​พวกท่าน​เป็นทุกข์ และ​อย่า​หวาดกลัว 28 พวกท่าน​ได้ยิน​ที่​เรา​บอก​ว่า ‘เรา​กำลัง​จาก​ไป และ​เรา​จะ​กลับ​มา​หา​พวกท่าน’ ถ้า​พวกท่าน​รัก​เรา พวกท่าน​คง​ยินดี​ที่​เรา​พูด​ว่า ‘เรา​กำลัง​ไป​หา​พระบิดา’ เพราะ​พระบิดา​ยิ่งใหญ่​กว่า​เรา 29 ตอนนี้​เรา​ได้​บอก​พวกท่าน​ไว้​ก่อน​ที่​เรื่อง​นั้น​จะ​เกิด​ขึ้น เพื่อ​เมื่อ​มัน​เกิด​ขึ้น พวกท่าน​จะ​เชื่อ 30 จาก​นี้​ไป เรา​จะ​พูด​กับ​พวกท่าน​ไม่​มาก เพราะ​ผู้ครอง​โลก​นี้​กำลัง​มา และ​เขา​ไม่​มี​ส่วน​ใด​ใน​เรา 31 แต่​เพื่อ​ให้​โลก​รู้​ว่า เรา​รัก​พระบิดา และ​เรา​ทำ​ตาม​ที่​พระบิดา​บัญชา​เรา​ทุกอย่าง ลุก​ขึ้น​เถอะ ไป​จาก​ที่​นี่​กัน

15

1 “เรา​คือ​เถาองุ่น​แท้ และ​พระบิดา​ของ​เรา​เป็น​ผู้ทำสวน 2 กิ่ง​ทุก​กิ่ง​ใน​เรา​ที่​ไม่​ออกผล พระองค์​จะ​เอา​ออก และ​กิ่ง​ทุก​กิ่ง​ที่​ออกผล พระองค์​จะ​ตัดแต่ง เพื่อ​ให้​ออกผล​มาก​ขึ้น 3 พวกท่าน​ได้​รับ​การ​ตัดแต่ง​จน​สะอาด​แล้ว เพราะ​ถ้อยคำ​ที่​เรา​ได้​พูด​กับ​พวกท่าน 4 จง​คงอยู่​ใน​เรา และ​เรา​จะ​คงอยู่​ใน​พวกท่าน กิ่ง​ไม่​สามารถ​ออกผล​ได้​ด้วย​ตัวเอง ถ้า​ไม่​คงอยู่​ใน​เถาองุ่น พวกท่าน​ก็​เช่น​เดียว​กัน ถ้า​ไม่​คงอยู่​ใน​เรา 5 เรา​คือ​เถาองุ่น พวกท่าน​คือ​กิ่ง คน​ที่​คงอยู่​ใน​เรา และ​เรา​คงอยู่​ใน​เขา จะ​ออกผล​มาก เพราะ​ถ้า​แยก​จาก​เรา พวกท่าน​ทำ​อะไร​ไม่​ได้​เลย 6 ถ้า​ใคร​ไม่​คงอยู่​ใน​เรา เขา​ก็​ถูก​โยน​ทิ้ง​ไป​เหมือน​กิ่ง และ​เหี่ยว​แห้ง คน​จะ​เก็บ​กิ่ง​เหล่านั้น​มา โยน​เข้า​ใน​ไฟ แล้ว​มัน​ก็​ถูก​เผา 7 ถ้า​พวกท่าน​คงอยู่​ใน​เรา และ​ถ้อยคำ​ของ​เรา​คงอยู่​ใน​พวกท่าน พวกท่าน​จะ​ขอ​สิ่งใด​ก็ตาม​ที่​ปรารถนา แล้ว​พวกท่าน​จะ​ได้​ตาม​ที่​ขอ

8 “พระบิดา​ของ​เรา​ได้​รับ​พระสิริ​เมื่อ​พวกท่าน​ออกผล​มาก และ​พวกท่าน​ก็​จะ​เป็น​สาวก​ของ​เรา 9 พระบิดา​รัก​เรา​อย่างไร เรา​ก็​รัก​พวกท่าน​อย่าง​นั้น จง​คงอยู่​ใน​ความรัก​ของ​เรา 10 ถ้า​พวกท่าน​รักษา​คำบัญชา​ของ​เรา พวกท่าน​จะ​คงอยู่​ใน​ความรัก​ของ​เรา เช่น​เดียว​กับ​ที่​เรา​รักษา​คำบัญชา​ของ​พระบิดา​ของ​เรา และ​คงอยู่​ใน​ความรัก​ของ​พระองค์ 11 เรา​ได้​บอก​สิ่ง​เหล่านี้​แก่​พวกท่าน เพื่อ​ความยินดี​ของ​เรา​จะ​คงอยู่​ใน​พวกท่าน และ​ความยินดี​ของ​พวกท่าน​จะ​เต็มเปี่ยม

12 “นี่​คือ​คำบัญชา​ของ​เรา ให้​พวกท่าน​รัก​กัน​และ​กัน เช่น​เดียว​กับ​ที่​เรา​รัก​พวกท่าน 13 ไม่​มี​ความรัก​ใด​ยิ่งใหญ่​กว่า​นี้ คือ​การ​สละ​ชีวิต​เพื่อ​เพื่อน​ของ​ตน 14 พวกท่าน​เป็น​เพื่อน​ของ​เรา ถ้า​พวกท่าน​ทำ​ทุกสิ่ง​ที่​เรา​บัญชา 15 เรา​ไม่​เรียก​พวกท่าน​ว่า​คนรับใช้​อีก​ต่อไป เพราะ​คนรับใช้​ไม่​รู้​ว่า​นาย​ของ​ตน​ทำ​อะไร แต่​เรา​เรียก​พวกท่าน​ว่า​เพื่อน เพราะ​ทุกสิ่ง​ที่​เรา​ได้ยิน​จาก​พระบิดา​ของ​เรา เรา​ได้​บอก​ให้​พวกท่าน​รู้​แล้ว 16 พวกท่าน​ไม่​ได้​เลือก​เรา แต่​เรา​เลือก​พวกท่าน และ​แต่งตั้ง​พวกท่าน​ให้​ออก​ไป​และ​ออกผล และ​ให้​ผล​ของ​พวกท่าน​คงอยู่ เพื่อ​ว่า​สิ่งใด​ก็ตาม​ที่​พวกท่าน​ขอ​จาก​พระบิดา​ใน​นาม​ของ​เรา พระองค์​จะ​ให้​สิ่ง​นั้น​แก่​พวกท่าน

17 “เรา​บัญชา​สิ่ง​เหล่านี้​แก่​พวกท่าน เพื่อ​ให้​พวกท่าน​รัก​กัน​และ​กัน 18 ถ้า​โลก​เกลียด​พวกท่าน พวกท่าน​ก็​รู้​ว่า โลก​เกลียด​เรา​ก่อน​ที่​จะ​เกลียด​พวกท่าน 19 ถ้า​พวกท่าน​เป็น​ของ​โลก โลก​ก็​จะ​รัก​คน​ของ​ตน แต่​พวกท่าน​ไม่​ได้​เป็น​ของ​โลก เพราะ​เรา​เลือก​พวกท่าน​ออก​จาก​โลก โลก​จึง​เกลียด​พวกท่าน 20 จง​จำ​ถ้อยคำ​ที่​เรา​บอก​พวกท่าน​ว่า ‘คนรับใช้​ไม่​ได้​ยิ่งใหญ่​กว่า​นาย​ของ​ตน’✡ ถ้า​พวกเขา​ข่มเหง​เรา พวกเขา​ก็​จะ​ข่มเหง​พวกท่าน​ด้วย ถ้า​พวกเขา​รักษา​ถ้อยคำ​ของ​เรา พวกเขา​ก็​จะ​รักษา​ถ้อยคำ​ของ​พวกท่าน​ด้วย 21 แต่​พวกเขา​จะ​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด​แก่​พวกท่าน เพราะ​นาม​ของ​เรา เพราะ​พวกเขา​ไม่​รู้จัก​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา 22 ถ้า​เรา​ไม่​ได้​มา​และ​พูด​กับ​พวกเขา พวกเขา​ก็​คง​ไม่​มี​บาป แต่​ตอนนี้​พวกเขา​ไม่​มี​ข้อแก้ตัว​สำหรับ​บาป​ของ​ตน 23 คน​ที่​เกลียด​เรา ก็​เกลียด​พระบิดา​ของ​เรา​ด้วย 24 ถ้า​เรา​ไม่​ได้​ทำ​งาน​ท่ามกลาง​พวกเขา​ที่​ไม่​มี​ใคร​อื่น​เคย​ทำ พวกเขา​ก็​คง​ไม่​มี​บาป แต่​ตอนนี้​พวกเขา​ได้​เห็น และ​ยัง​เกลียด​ทั้ง​เรา​และ​พระบิดา​ของ​เรา 25 แต่​สิ่ง​นี้​เกิด​ขึ้น​เพื่อ​ให้​ถ้อยคำ​ที่​เขียน​ไว้​ใน​ธรรมบัญญัติ​ของ​พวกเขา​เป็นจริง​ว่า ‘พวกเขา​เกลียด​เรา​โดย​ไม่​มี​เหตุ’✡

26 “เมื่อ​ผู้ช่วยเหลือ*ที่​เรา​จะ​ส่ง​มา​หา​พวกท่าน​จาก​พระบิดา มา​ถึง คือ​พระวิญญาณ​แห่ง​ความจริง​ที่​ออก​มา​จาก​พระบิดา พระวิญญาณ​นั้น​จะ​เป็น​พยาน​ยืนยัน​เกี่ยวกับ​เรา 27 พวกท่าน​ก็​จะ​เป็น​พยาน​ยืนยัน​ด้วย เพราะ​พวกท่าน​อยู่​กับ​เรา​มา​ตั้งแต่​เริ่มแรก

16

1 “เรา​ได้​บอก​สิ่ง​เหล่านี้​แก่​พวกท่าน เพื่อ​พวกท่าน​จะ​ไม่​สะดุด​ล้ม 2 พวกเขา​จะ​ขับ​พวกท่าน​ออก​จาก​ธรรมศาลา ยิ่ง​กว่า​นั้น เวลา​กำลัง​มา เมื่อ​ใคร​ก็ตาม​ที่​ฆ่า​พวกท่าน จะ​คิด​ว่า​ตน​กำลัง​รับใช้​พระเจ้า 3 พวกเขา​จะ​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้* เพราะ​พวกเขา​ไม่​รู้จัก​ทั้ง​พระบิดา​และ​เรา 4 แต่​เรา​บอก​สิ่ง​เหล่านี้​แก่​พวกท่าน เพื่อ​เมื่อ​เวลา​นั้น​มา​ถึง พวกท่าน​จะ​ระลึก​ได้​ว่า เรา​เคย​บอก​พวกท่าน​ไว้ เรา​ไม่​ได้​บอก​สิ่ง​เหล่านี้​แก่​พวกท่าน​ตั้งแต่​เริ่มแรก เพราะ​เรา​ยัง​อยู่​กับ​พวกท่าน 5 แต่​ตอนนี้ เรา​กำลัง​ไป​หา​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา และ​ไม่​มี​ใคร​ใน​พวกท่าน​ถาม​เรา​ว่า ‘ท่าน​กำลัง​ไป​ที่​ไหน?’ 6 แต่​เพราะ​เรา​บอก​สิ่ง​เหล่านี้​แก่​พวกท่าน ใจ​ของ​พวกท่าน​จึง​เต็ม​ไป​ด้วย​ความเศร้า 7 อย่างไร​ก็ตาม เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกท่าน​ว่า การ​ที่​เรา​จาก​ไป​นั้น​เป็น​ประโยชน์​แก่​พวกท่าน เพราะ​ถ้า​เรา​ไม่​จาก​ไป ผู้ช่วยเหลือ​ก็​จะ​ไม่​มา​หา​พวกท่าน แต่​ถ้า​เรา​ไป เรา​จะ​ส่ง​ผู้ช่วยเหลือ​มา​หา​พวกท่าน 8 เมื่อ​ผู้ช่วยเหลือ​มา ผู้ช่วยเหลือ​จะ​ชี้​ให้​เห็น​ความผิด​ของ​โลก​ใน​เรื่อง​บาป เรื่อง​ความชอบธรรม และ​เรื่อง​การพิพากษา 9 ใน​เรื่อง​บาป เพราะ​พวกเขา​ไม่​เชื่อ​ใน​เรา 10 ใน​เรื่อง​ความชอบธรรม เพราะ​เรา​กำลัง​ไป​หา​พระบิดา​ของ​เรา และ​พวกท่าน​จะ​ไม่​เห็น​เรา​อีก 11 ใน​เรื่อง​การพิพากษา เพราะ​ผู้ครอง​โลก​นี้​ถูก​พิพากษา​แล้ว

12 “เรา​ยัง​มี​อีก​หลาย​เรื่อง​ที่​จะ​บอก​พวกท่าน แต่​ตอนนี้​พวกท่าน​ยัง​รับ​ไม่​ไหว 13 แต่​เมื่อ​พระวิญญาณ​แห่ง​ความจริง​มา พระวิญญาณ​จะ​นำ​พวกท่าน​เข้า​สู่​ความจริง​ทั้งหมด เพราะ​จะ​ไม่​พูด​จาก​ตนเอง แต่​จะ​พูด​ทุกสิ่ง​ที่​ได้ยิน และ​จะ​บอก​พวกท่าน​ถึง​สิ่ง​ที่​กำลัง​จะ​เกิด​ขึ้น 14 พระวิญญาณ​จะ​ทำ​ให้​เรา​ได้​รับ​พระสิริ เพราะ​จะ​รับ​จาก​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​เรา และ​บอก​สิ่ง​นั้น​แก่​พวกท่าน 15 ทุกสิ่ง​ที่​พระบิดา​มี​เป็น​ของ​เรา เพราะ​เหตุ​นี้ เรา​จึง​บอก​ว่า พระวิญญาณ​รับ†จาก​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​เรา และ​จะ​บอก​สิ่ง​นั้น​แก่​พวกท่าน

16 “อีก​เพียง​ไม่นาน พวกท่าน​จะ​ไม่​เห็น​เรา และ​อีก​เพียง​ไม่นาน พวกท่าน​จะ​เห็น​เรา”

17 สาวก​บางคน​ของ​พระองค์​จึง​พูด​กัน​ว่า “ที่​พระองค์​พูด​กับ​พวกเรา​ว่า ‘อีก​เพียง​ไม่นาน พวกท่าน​จะ​ไม่​เห็น​เรา และ​อีก​เพียง​ไม่นาน พวกท่าน​จะ​เห็น​เรา’ และ ‘เพราะ​เรา​กำลัง​ไป​หา​พระบิดา’ นี่​หมายความ​ว่า​อย่างไร?” 18 พวกเขา​จึง​พูด​ว่า “ที่​พระองค์​พูด​ว่า ‘อีก​เพียง​ไม่นาน’ หมายความ​ว่า​อย่างไร? พวกเรา​ไม่​รู้​ว่า​พระองค์​กำลัง​พูด​เรื่อง​อะไร”

19 พระเยซู​รู้​ว่า​พวกเขา​อยาก​ถาม​พระองค์ จึง​กล่าว​ว่า “พวกท่าน​กำลัง​ถาม​กัน​เอง​เกี่ยวกับ​ที่​เรา​พูด​ว่า ‘อีก​เพียง​ไม่นาน พวกท่าน​จะ​ไม่​เห็น​เรา และ​อีก​เพียง​ไม่นาน พวกท่าน​จะ​เห็น​เรา’ ใช่​ไหม? 20 เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกท่าน​ว่า พวกท่าน​จะ​ร้องไห้​และ​คร่ำครวญ แต่​โลก​จะ​ยินดี พวกท่าน​จะ​เศร้าโศก แต่​ความเศร้า​ของ​พวกท่าน​จะ​เปลี่ยน​เป็น​ความยินดี 21 เมื่อ​ผู้หญิง​คลอด​ลูก นาง​มี​ความทุกข์ เพราะ​เวลา​ของ​นาง​มา​ถึง​แล้ว แต่​เมื่อ​คลอด​เด็ก​แล้ว นาง​ก็​ไม่​จดจำ​ความเจ็บปวด​อีก เพราะ​ยินดี​ที่​มี​มนุษย์​คน​หนึ่ง​เกิด​มา​ใน​โลก 22 ดังนั้น ตอนนี้​พวกท่าน​มี​ความเศร้า แต่​เรา​จะ​เห็น​พวกท่าน​อีก แล้ว​ใจ​ของ​พวกท่าน​จะ​ยินดี และ​ไม่​มี​ใคร​เอา​ความยินดี​ของ​พวกท่าน​ไป​จาก​พวกท่าน​ได้

23 “ใน​วัน​นั้น พวกท่าน​จะ​ไม่​ถาม​เรา​อีก เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกท่าน​ว่า สิ่งใด​ก็ตาม​ที่​พวกท่าน​ขอ​จาก​พระบิดา​ใน​นาม​ของ​เรา พระองค์​จะ​ให้​สิ่ง​นั้น​แก่​พวกท่าน 24 จน​ถึง​ตอนนี้ พวกท่าน​ยัง​ไม่​ได้​ขอ​อะไร​ใน​นาม​ของ​เรา จง​ขอ แล้ว​พวกท่าน​จะ​ได้​รับ เพื่อ​ความยินดี​ของ​พวกท่าน​จะ​เต็มเปี่ยม

25 “เรา​ได้​พูด​สิ่ง​เหล่านี้​กับ​พวกท่าน​ด้วย​คำพูด​เชิง​เปรียบเทียบ แต่​เวลา​กำลัง​มา เมื่อ​เรา​จะ​ไม่​พูด​กับ​พวกท่าน​ด้วย​คำพูด​เชิง​เปรียบเทียบ​อีก แต่​จะ​บอก​พวกท่าน​เกี่ยวกับ​พระบิดา​อย่าง​ตรงไปตรงมา 26 ใน​วัน​นั้น พวกท่าน​จะ​ขอ​ใน​นาม​ของ​เรา และ​เรา​ไม่​ได้​บอก​ว่า เรา​จะ​อธิษฐาน​ขอ​ต่อ​พระบิดา​เพื่อ​พวกท่าน 27 พระบิดา​เอง​รัก​พวกท่าน เพราะ​พวกท่าน​รัก​เรา และ​เชื่อ​ว่า เรา​มา​จาก​พระเจ้า 28 เรา​มา​จาก​พระบิดา และ​เข้า​มา​ใน​โลก อีก​ครั้ง เรา​กำลัง​จาก​โลก และ​ไป​หา​พระบิดา”

29 สาวก​ของ​พระองค์​พูด​ว่า “ตอนนี้​ท่าน​พูด​อย่าง​ตรงไปตรงมา และ​ไม่​ใช้​คำพูด​เชิง​เปรียบเทียบ​แล้ว 30 ตอนนี้​พวกเรา​รู้​ว่า ท่าน​รู้​ทุกสิ่ง และ​ไม่​จำเป็น​ต้อง​มี​ใคร​ถาม​ท่าน เพราะ​เหตุ​นี้ พวกเรา​จึง​เชื่อ​ว่า ท่าน​มา​จาก​พระเจ้า”

31 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “ตอนนี้​พวกท่าน​เชื่อ​แล้ว​หรือ? 32 เวลา​นั้น​กำลัง​มา และ​มา​ถึง​แล้ว เมื่อ​พวกท่าน​จะ​กระจัดกระจาย​กัน ต่าง​คน​ต่าง​แยกย้าย​ไป​ยัง​ที่​ของ​ตน และ​จะ​ทิ้ง​เรา​ไว้​คน​เดียว แต่​เรา​ไม่​ได้​อยู่​คน​เดียว เพราะ​พระบิดา​อยู่​กับ​เรา 33 เรา​ได้​บอก​สิ่ง​เหล่านี้​แก่​พวกท่าน เพื่อ​พวกท่าน​จะ​มี​สันติสุข​ใน​เรา ใน​โลก พวกท่าน​มี​ความทุกข์ยาก แต่​จง​มี​กำลังใจ! เรา​ได้​เอาชนะ​โลก​แล้ว”

17

1 เมื่อ​พระเยซู​กล่าว​สิ่ง​เหล่านี้​แล้ว พระองค์​เงยตา​ขึ้น​สู่​สวรรค์ และ​กล่าว​ว่า “พระบิดา เวลา​มาถึง​แล้ว ขอ​ให้​พระบุตร​ของ​พระองค์​ได้​รับ​พระสิริ เพื่อ​พระบุตร​จะ​ทำ​ให้​พระองค์​ได้​รับ​พระสิริ​ด้วย 2 เพราะ​พระองค์​ได้​มอบ​สิทธิอำนาจ​เหนือ​มนุษย์​ทุกคน​แก่​พระบุตร เพื่อ​พระบุตร​จะ​ให้​ชีวิต​นิรันดร์​แก่​ทุกคน​ที่​พระองค์​มอบ​ให้ 3 และ​นี่​คือ​ชีวิต​นิรันดร์ คือ​พวกเขา​รู้จัก​พระองค์ ผู้​เป็น​พระเจ้า​เที่ยงแท้​เพียง​องค์เดียว และ​รู้จัก​พระเยซู​คริสต์ ผู้​ที่​พระองค์​ส่ง​มา 4 เรา​ได้​ทำ​ให้​พระองค์​ได้​รับ​พระสิริ​บน​แผ่นดิน​โลก เรา​ทำ​งาน​ที่​พระองค์​มอบ​ให้​เรา​ทำ​จน​สำเร็จ​แล้ว 5 บัดนี้ พระบิดา ขอ​ให้​เรา​ได้​รับ​พระสิริ​ร่วม​กับ​พระองค์ ด้วย​พระสิริ​ที่​เรา​มี​อยู่​กับ​พระองค์​ก่อน​โลก​จะ​เกิด​ขึ้น

6 “เรา​ได้​เปิดเผย​พระนาม​ของ​พระองค์​แก่​คน​ที่​พระองค์​มอบ​ให้​เรา​จาก​โลก พวกเขา​เป็น​ของ​พระองค์ และ​พระองค์​มอบ​พวกเขา​ให้​เรา พวกเขา​ได้​รักษา​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์ 7 บัดนี้​พวกเขา​รู้​แล้ว​ว่า ทุกสิ่ง​ที่​พระองค์​มอบ​ให้​เรา​นั้น​มา​จาก​พระองค์ 8 เพราะ​เรา​ได้​มอบ​ถ้อยคำ​ที่​พระองค์​มอบ​ให้​เรา​แก่​พวกเขา​แล้ว พวกเขา​รับ​ถ้อยคำ​เหล่านั้น​ไว้ และ​รู้​แน่​ว่า​เรา​มา​จาก​พระองค์ อีกทั้ง​เชื่อ​ว่า​พระองค์​ส่ง​เรา​มา 9 เรา​อธิษฐาน​เพื่อ​พวกเขา เรา​ไม่​ได้​อธิษฐาน​เพื่อ​โลก แต่​เพื่อ​คน​ที่​พระองค์​มอบ​ให้​เรา เพราะ​พวกเขา​เป็น​ของ​พระองค์ 10 ทุกสิ่ง​ที่​เป็น​ของ​เรา​ก็​เป็น​ของ​พระองค์ และ​ทุกสิ่ง​ที่​เป็น​ของ​พระองค์​ก็​เป็น​ของ​เรา และ​เรา​ได้​รับ​พระสิริ​ใน​พวกเขา 11 เรา​ไม่​อยู่​ใน​โลก​อีก​ต่อไป แต่​พวกเขา​ยัง​อยู่​ใน​โลก และ​เรา​กำลัง​ไป​หา​พระองค์ พระบิดา​ผู้​บริสุทธิ์ ขอ​พระองค์​รักษา​พวกเขา​ไว้​ด้วย​พระนาม​ของ​พระองค์ ซึ่ง​พระองค์​มอบ​ให้​เรา เพื่อ​พวกเขา​จะ​เป็น​หนึ่ง​เดียว​กัน เหมือน​ที่​เรา​กับ​พระองค์​เป็น​หนึ่ง 12 ขณะ​ที่​เรา​อยู่​กับ​พวกเขา​ใน​โลก เรา​ได้​รักษา​พวกเขา​ไว้​ใน​พระนาม​ของ​พระองค์ เรา​รักษา​คน​ที่​พระองค์​มอบ​ให้​เรา​ไว้ และ​ไม่​มี​ใคร​ใน​พวกเขา​พินาศ นอกจาก​บุตร​แห่ง​ความพินาศ เพื่อ​ให้​พระคัมภีร์​สำเร็จ 13 แต่​บัดนี้​เรา​กำลัง​ไป​หา​พระองค์ และ​เรา​กล่าว​สิ่ง​เหล่านี้​ขณะ​อยู่​ใน​โลก เพื่อ​ความยินดี​ของ​เรา​จะ​เต็มเปี่ยม​อยู่​ใน​พวกเขา 14 เรา​ได้​มอบ​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์​ให้​พวกเขา โลก​จึง​เกลียด​พวกเขา เพราะ​พวกเขา​ไม่​ได้​เป็น​ของ​โลก เช่น​เดียว​กับ​ที่​เรา​ไม่​ได้​เป็น​ของ​โลก 15 เรา​ไม่​ได้​อธิษฐาน​ขอ​ให้​พระองค์​นำ​พวกเขา​ออก​จาก​โลก แต่​ขอ​ให้​พระองค์​รักษา​พวกเขา​ให้​พ้น​จาก​ผู้ชั่วร้าย 16 พวกเขา​ไม่​ได้​เป็น​ของ​โลก เช่น​เดียว​กับ​ที่​เรา​ไม่​ได้​เป็น​ของ​โลก 17 ขอ​ชำระ​พวกเขา​ให้​บริสุทธิ์​ใน​ความจริง​ของ​พระองค์ ถ้อยคำ​ของ​พระองค์​คือ​ความจริง✡ 18 เช่น​เดียว​กับ​ที่​พระองค์​ส่ง​เรา​เข้า​มา​ใน​โลก เรา​ก็​ส่ง​พวกเขา​เข้า​ไป​ใน​โลก 19 เพื่อ​พวกเขา เรา​อุทิศ​ตัว​เรา​เอง เพื่อ​พวกเขา​เอง​จะ​ได้​รับ​การ​ชำระ​ให้​บริสุทธิ์​ใน​ความจริง​ด้วย

20 “เรา​ไม่​ได้​อธิษฐาน​เพื่อ​คน​เหล่านี้​เท่านั้น แต่​เพื่อ​คน​ที่​จะ​เชื่อ​ใน​เรา​ผ่าน​ถ้อยคำ​ของ​พวกเขา​ด้วย 21 เพื่อ​ทุกคน​จะ​เป็น​หนึ่ง​เดียว​กัน พระบิดา พระองค์​อยู่​ใน​เรา และ​เรา​อยู่​ใน​พระองค์​อย่างไร ขอ​ให้​พวกเขา​เป็น​หนึ่ง​ใน​เรา​อย่าง​นั้น​ด้วย เพื่อ​โลก​จะ​เชื่อ​ว่า​พระองค์​ส่ง​เรา​มา 22 พระสิริ​ที่​พระองค์​มอบ​ให้​เรา เรา​ได้​มอบ​ให้​พวกเขา เพื่อ​พวกเขา​จะ​เป็น​หนึ่ง​เดียว​กัน เหมือน​ที่​เรา​กับ​พระองค์​เป็น​หนึ่ง 23 เรา​อยู่​ใน​พวกเขา และ​พระองค์​อยู่​ใน​เรา เพื่อ​พวกเขา​จะ​เป็น​หนึ่ง​เดียว​กัน​อย่าง​สมบูรณ์ และ​เพื่อ​โลก​จะ​รู้​ว่า​พระองค์​ส่ง​เรา​มา และ​พระองค์​รัก​พวกเขา​เหมือน​ที่​พระองค์​รัก​เรา 24 พระบิดา เรา​ปรารถนา​ให้​คน​ที่​พระองค์​มอบ​ให้​เรา​อยู่​กับ​เรา​ใน​ที่​ที่​เรา​อยู่ เพื่อ​พวกเขา​จะ​เห็น​พระสิริ​ของ​เรา​ที่​พระองค์​มอบ​ให้​เรา เพราะ​พระองค์​รัก​เรา​ก่อน​การ​วาง​รากฐาน​ของ​โลก 25 พระบิดา​ผู้​ชอบธรรม โลก​ไม่​รู้จัก​พระองค์ แต่​เรา​รู้จัก​พระองค์ และ​คน​เหล่านี้​รู้​ว่า​พระองค์​ส่ง​เรา​มา 26 เรา​ได้​ทำ​ให้​พวกเขา​รู้จัก​พระนาม​ของ​พระองค์ และ​จะ​ทำ​ให้​รู้จัก​ต่อไป เพื่อ​ความรัก​ที่​พระองค์​มี​ต่อ​เรา​จะ​อยู่​ใน​พวกเขา และ​เรา​จะ​อยู่​ใน​พวกเขา”

18

1 เมื่อ​พระเยซู​กล่าว​ถ้อยคำ​เหล่านี้​แล้ว พระองค์​ออก​ไป​กับ​สาวก​ข้าม​ลำธาร​ขิดโรน ที่​นั่น​มี​สวน​แห่ง​หนึ่ง พระองค์​กับ​สาวก​เข้า​ไป​ใน​สวน​นั้น 2 ยูดาส​ผู้​ทรยศ​พระองค์​ก็​รู้จัก​สถานที่​นั้น​ด้วย เพราะ​พระเยซู​เคย​พบ​กับ​สาวก​ที่​นั่น​บ่อย ๆ 3 ยูดาส​จึง​พา​กองทหาร​กับ​เจ้าหน้าที่​จาก​บรรดา​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวก​ฟาริสี​มา​ที่​นั่น พวกเขา​ถือ​ตะเกียง คบเพลิง และ​อาวุธ​มา​ด้วย 4 พระเยซู​ทราบ​ทุกสิ่ง​ที่​กำลัง​เกิด​ขึ้น​กับ​พระองค์ จึง​ออก​ไป​ถาม​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​กำลัง​หา​ใคร?”

5 พวกเขา​ตอบ​พระองค์​ว่า “เยซู​ชาว​นาซาเร็ธ”

พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​เป็น​ผู้​นั้น”

ยูดาส​ผู้​ทรยศ​พระองค์​ก็​ยืน​อยู่​กับ​พวกเขา​ด้วย 6 เมื่อ​พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​เป็น​ผู้​นั้น” พวกเขา​ก็​ถอยหลัง​และ​ล้ม​ลง​กับ​พื้น

7 พระองค์​จึง​ถาม​พวกเขา​อีก​ว่า “พวกท่าน​กำลัง​หา​ใคร?”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “เยซู​ชาว​นาซาเร็ธ”

8 พระเยซู​ตอบ​ว่า “เรา​บอก​พวกท่าน​แล้ว​ว่า เรา​เป็น​ผู้​นั้น ดังนั้น ถ้า​พวกท่าน​กำลัง​หา​เรา ก็​ปล่อย​คน​เหล่านี้​ไป” 9 ทั้งนี้​เพื่อ​ให้​ถ้อยคำ​ที่​พระองค์​เคย​กล่าว​สำเร็จ​ว่า “ใน​บรรดา​คน​ที่​พระองค์​มอบ​ให้​เรา เรา​ไม่​ได้​สูญเสีย​ใคร​เลย”✡

10 ซีโมน​เปโตร​มี​ดาบ​อยู่​เล่ม​หนึ่ง เขา​จึง​ชัก​ดาบ​ออก ฟัน​คนรับใช้​ของ​มหาปุโรหิต และ​ตัด​หู​ขวา​ของ​เขา​ขาด คนรับใช้​คน​นั้น​ชื่อ​มัลคัส 11 พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​เปโตร​ว่า “เอา​ดาบ​ใส่​ฝัก​เสีย ถ้วย​ที่​พระบิดา​มอบ​ให้​เรา เรา​จะ​ไม่​ดื่ม​หรือ?”

12 จาก​นั้น กองทหาร ผู้บัญชาการ​กองทหาร และ​เจ้าหน้าที่​ของ​ชาวยิว​ก็​จับ​พระเยซู​และ​มัด​พระองค์ 13 แล้ว​พา​พระองค์​ไป​หา​อันนาส​ก่อน เพราะ​อันนาส​เป็น​พ่อตา​ของ​คายาฟาส ซึ่ง​เป็น​มหาปุโรหิต​ใน​ปี​นั้น 14 คายาฟาส​คน​นี้​เอง​เป็น​ผู้​แนะนำ​ชาวยิว​ว่า การ​ที่​คน​คนเดียว​ตาย​เพื่อ​ประชาชน​นั้น​เป็น​ประโยชน์

15 ซีโมน​เปโตร​ติดตาม​พระเยซู​ไป และ​สาวก​อีก​คน​หนึ่ง​ก็​ตาม​ไป​ด้วย มหาปุโรหิต​รู้จัก​สาวก​คน​นั้น จึง​เข้า​ไป​กับ​พระเยซู​ใน​ลาน​บ้าน​ของ​มหาปุโรหิต 16 แต่​เปโตร​ยืน​อยู่​ข้างนอก​ที่​ประตู สาวก​อีก​คน​ซึ่ง​มหาปุโรหิต​รู้จักจึง​ออก​ไป​พูด​กับ​หญิง​ผู้​เฝ้า​ประตู แล้ว​พา​เปโตร​เข้า​มา 17 หญิง​รับใช้​ผู้​เฝ้า​ประตู​ถาม​เปโตร​ว่า “ท่าน​ก็​เป็น​สาวก​คน​หนึ่ง​ของ​ชาย​คน​นี้​ด้วย​ไม่​ใช่​หรือ?”

เขา​ตอบ​ว่า “ไม่​ใช่”

18 พวก​คนรับใช้​กับ​เจ้าหน้าที่​ก่อ​กองไฟ​จาก​ถ่านเพราะ​อากาศ​หนาว และ​ยืน​ผิงไฟ​กัน เปโตร​ก็​ยืน​ผิงไฟ​อยู่​กับ​พวกเขา

19 มหาปุโรหิต​จึง​ถาม​พระเยซู​เกี่ยวกับ​สาวก​ของ​พระองค์​และ​คำสอน​ของ​พระองค์

20 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “เรา​พูด​กับ​โลก​อย่าง​เปิดเผย เรา​สอน​อยู่​เสมอ​ใน​ธรรมศาลา​ต่าง ๆ และ​ใน​พระวิหาร ที่​ซึ่ง​ชาวยิว​มา​ชุมนุม​กัน​เสมอ เรา​ไม่​ได้​พูด​อะไร​อย่าง​ลับ ๆ 21 ทำไม​จึง​ถาม​เรา? ถาม​คน​ที่​ได้ยิน​เรา​เถอะ​ว่า​เรา​พูด​อะไร​กับ​พวกเขา คน​เหล่านั้น​รู้​ว่า​เรา​พูด​อะไร”

22 เมื่อ​พระองค์​กล่าว​เช่นนี้ เจ้าหน้าที่​คน​หนึ่ง​ที่​ยืน​อยู่​ข้าง ๆ ก็​ตบ​พระเยซู​ด้วย​มือ และ​พูด​ว่า “ท่าน​ตอบ​มหาปุโรหิต​อย่าง​นี้​หรือ?”

23 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “ถ้า​เรา​พูด​ชั่ว ก็​จง​เป็นพยาน​ถึง​ความชั่ว​นั้น แต่​ถ้า​เรา​พูด​ดี ทำไม​ท่าน​จึง​ตี​เรา?”

24 อันนาส​จึง​ส่ง​พระองค์​ไป​หา​คายาฟาส​มหาปุโรหิต ทั้ง​ที่​พระองค์​ยัง​ถูก​มัด​อยู่

25 ส่วน​ซีโมน​เปโตร​ยัง​ยืน​ผิงไฟ​อยู่ พวกเขา​จึง​ถาม​เขา​ว่า “ท่าน​ก็​เป็น​สาวก​คน​หนึ่ง​ของ​เขา​ด้วย​ไม่​ใช่​หรือ?”

เขา​ปฏิเสธ​และ​ตอบ​ว่า “ไม่​ใช่”

26 คนรับใช้​ของ​มหาปุโรหิต​คน​หนึ่ง ซึ่ง​เป็น​ญาติ​ของ​คน​ที่​เปโตร​ตัด​หู​ขาด ถาม​ว่า “ผม​เห็น​ท่าน​อยู่​ใน​สวน​กับ​เขา​ไม่​ใช่​หรือ?”

27 เปโตร​ปฏิเสธ​อีก​ครั้ง และ​ทันใดนั้น​ไก่​ก็​ขัน

28 พวกเขา​พา​พระเยซู​จาก​คายาฟาส​ไป​ยัง​ที่ว่าการ เวลา​นั้น​ยัง​เช้า​ตรู่ พวกเขา​เอง​ไม่​เข้า​ไป​ใน​ที่ว่าการ เพื่อ​จะ​ไม่​เป็น​มลทิน แต่​จะ​ได้​กิน​ปัสกา 29 ปีลาต​จึง​ออก​มา​หา​พวกเขา และ​ถาม​ว่า “พวกท่าน​นำ​ข้อหา​อะไร​มา​กล่าวหา​ชาย​คน​นี้?”

30 พวกเขา​ตอบ​ว่า “ถ้า​คน​นี้​ไม่​ได้​ทำ​ชั่ว พวกเรา​คง​ไม่​มอบ​เขา​ให้​ท่าน”

31 ปีลาต​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​พา​เขา​ไป​พิพากษา​ตาม​ธรรมบัญญัติ​ของ​พวกท่าน​เอง​เถอะ”

ชาวยิว​จึง​ตอบ​เขา​ว่า “พวกเรา​ไม่​มี​สิทธิ์​ตาม​กฎหมาย​ที่​จะ​ประหารชีวิต​ใคร” 32 เหตุการณ์​นี้​เกิด​ขึ้น​เพื่อ​ให้​ถ้อยคำ​ของ​พระเยซู​สำเร็จ ซึ่ง​พระองค์​กล่าว​ไว้​เพื่อ​บอก​ว่า​พระองค์​จะ​ตาย​อย่างไร

33 ปีลาต​จึง​เข้า​ไป​ใน​ที่ว่าการ​อีก​ครั้ง เรียก​พระเยซู​มา และ​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​คือ​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว​หรือ?”

34 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “ท่าน​พูด​เรื่อง​นี้​จาก​ตัว​ท่าน​เอง หรือ​คนอื่น​บอก​ท่าน​เกี่ยวกับ​เรา?”

35 ปีลาต​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​ไม่​ใช่​ชาวยิว ไม่​ใช่​หรือ? ชนชาติ​ของ​ท่าน​เอง​กับ​บรรดา​หัวหน้า​ปุโรหิต​มอบ​ท่าน​ให้​ข้าพเจ้า ท่าน​ทำ​อะไร​มา?”

36 พระเยซู​ตอบ​ว่า “อาณาจักร​ของ​เรา​ไม่​ได้​เป็น​ของ​โลก​นี้ ถ้า​อาณาจักร​ของ​เรา​เป็น​ของ​โลก​นี้ คนรับใช้​ของ​เรา​ก็​คง​ต่อสู้ เพื่อ​ไม่​ให้​เรา​ถูก​มอบ​ให้​ชาวยิว แต่​บัดนี้ อาณาจักร​ของ​เรา​ไม่​ได้​มา​จาก​ที่​นี่”

37 ปีลาต​จึง​ถาม​พระองค์​ว่า “ถ้า​อย่าง​นั้น ท่าน​ก็​เป็น​กษัตริย์​หรือ?”

พระเยซู​ตอบ​ว่า “ท่าน​พูด​ว่า​เรา​เป็น​กษัตริย์ เรา​เกิด​มา​เพื่อ​เหตุ​นี้ และ​มา​ใน​โลก​เพื่อ​เหตุ​นี้ คือ​เพื่อ​เป็นพยานยืนยัน​ถึง​ความจริง ทุกคน​ที่​เป็น​ของ​ความจริง​ย่อม​ฟัง​เสียง​ของ​เรา”

38 ปีลาต​ถาม​พระองค์​ว่า “ความจริง​คือ​อะไร?”

เมื่อ​พูด​เช่นนี้​แล้ว เขา​ออก​ไป​หา​ชาวยิว​อีก และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ข้าพเจ้า​ไม่​พบ​เหตุ​ที่​จะ​ตั้ง​ข้อหา​เขา 39 แต่​พวกท่าน​มี​ธรรมเนียม​ให้​ข้าพเจ้า​ปล่อย​คน​หนึ่ง​แก่​พวกท่าน​ใน​เทศกาล​ปัสกา แล้ว​พวกท่าน​ต้องการ​ให้​ข้าพเจ้า​ปล่อย​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว​ให้​พวกท่าน​หรือ?”

40 พวกเขา​ทั้งหมด​จึง​ร้อง​ขึ้น​อีก​ว่า “ไม่​เอา​คน​นี้ เอา​บารับบัส!” บารับบัส​เป็น​โจร

19

1 จาก​นั้น ปีลาต​จึง​นำ​พระเยซู​ไป​เฆี่ยน 2 พวก​ทหาร​สาน​หนาม​เป็น​มงกุฎ​สวม​บน​ศีรษะ​ของ​พระองค์ และ​เอา​เสื้อคลุม​สีม่วง​ให้​พระองค์​สวม 3 พวกเขา​พูด​ซ้ำ ๆ ว่า “ขอ​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว​จง​เจริญ!” และ​ตบ​พระองค์​ซ้ำ ๆ

4 ปีลาต​ออก​มา​อีก​ครั้ง และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ดูสิ ข้าพเจ้า​พา​เขา​ออก​มา​ให้​พวกท่าน เพื่อ​ให้​พวกท่าน​รู้​ว่า ข้าพเจ้า​ไม่​พบ​เหตุ​ที่​จะ​ตั้ง​ข้อหา​เขา”

5 พระเยซู​จึง​ออก​มา โดย​สวม​มงกุฎ​หนาม​และ​เสื้อคลุม​สีม่วง ปีลาต​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ดูสิ ชาย​คน​นี้!”

6 เมื่อ​บรรดา​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​เจ้าหน้าที่​เห็น​พระองค์ พวกเขา​ก็​ร้อง​ว่า “ตรึง​เขา​บน​กางเขน! ตรึง​เขา​บน​กางเขน!”

ปีลาต​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​เอา​เขา​ไป​ตรึง​บน​กางเขน​เอง​เถอะ เพราะ​ข้าพเจ้า​ไม่​พบ​เหตุ​ที่​จะ​ตั้ง​ข้อหา​เขา”

7 ชาวยิว​ตอบ​เขา​ว่า “พวกเรา​มี​ธรรมบัญญัติ และ​ตาม​ธรรมบัญญัติ​ของ​พวกเรา เขา​สมควร​ตาย เพราะ​เขา​ตั้ง​ตัว​เป็น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า”

8 เมื่อ​ปีลาต​ได้ยิน​คำ​นี้ เขา​ก็​ยิ่ง​กลัว 9 เขา​เข้า​ไป​ใน​ที่ว่าการ​อีก และ​ถาม​พระเยซู​ว่า “ท่าน​มา​จาก​ไหน?” แต่​พระเยซู​ไม่​ตอบ​เขา 10 ปีลาต​จึง​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​ไม่​พูด​กับ​ข้าพเจ้า​หรือ? ท่าน​ไม่​รู้​หรือ​ว่า ข้าพเจ้า​มี​สิทธิอำนาจ​ที่​จะ​ปล่อย​ท่าน และ​มี​สิทธิอำนาจ​ที่​จะ​ตรึง​ท่าน​บน​กางเขน?”

11 พระเยซู​ตอบ​ว่า “ท่าน​จะ​ไม่​มี​สิทธิอำนาจ​เหนือ​เรา​เลย ถ้า​ไม่​ได้​รับ​มอบ​จาก​เบื้องบน เพราะฉะนั้น คน​ที่​มอบ​เรา​ให้​ท่าน​จึง​มี​บาป​มาก​กว่า”

12 เมื่อ​ได้ยิน​เช่นนี้ ปีลาต​ก็​พยายาม​จะ​ปล่อย​พระองค์ แต่​ชาวยิว​ร้อง​ขึ้น​ว่า “ถ้า​ท่าน​ปล่อย​คน​นี้ ท่าน​ก็​ไม่​ใช่​มิตร​ของ​ซีซาร์! ทุกคน​ที่​ตั้ง​ตัว​เป็น​กษัตริย์​ย่อม​ต่อต้าน​ซีซาร์!”

13 เมื่อ​ปีลาต​ได้ยิน​ถ้อยคำ​เหล่านี้ เขา​พา​พระเยซู​ออก​มา และ​นั่ง​ลง​บน​บัลลังก์พิพากษา ณ สถานที่​ที่​เรียก​ว่า “ลานปูหิน” แต่​ภาษา​ฮีบรู​เรียก​ว่า “กาบบาธา” 14 วัน​นั้น​เป็น​วันเตรียม​ปัสกา เวลา​ประมาณ​ชั่วโมง​ที่​หก* เขา​กล่าว​กับ​ชาวยิว​ว่า “นี่​คือ​กษัตริย์​ของ​พวกท่าน!”

15 พวกเขา​ร้อง​ว่า “เอา​เขา​ไป! เอา​เขา​ไป! ตรึง​เขา​บน​กางเขน!”

ปีลาต​ถาม​พวกเขา​ว่า “จะ​ให้​ข้าพเจ้า​ตรึง​กษัตริย์​ของ​พวกท่าน​บน​กางเขน​หรือ?”

บรรดา​หัวหน้า​ปุโรหิต​ตอบ​ว่า “พวกเรา​ไม่​มี​กษัตริย์​อื่น​นอกจาก​ซีซาร์!”

16 จาก​นั้น ปีลาต​จึง​มอบ​พระองค์​ให้​พวกเขา​นำ​ไป​ตรึง​บน​กางเขน พวกเขา​จึง​รับ​ตัว​พระเยซู​และ​พา​พระองค์​ไป 17 พระองค์​ออก​ไป​โดย​แบก​กางเขน​ของ​พระองค์​เอง ไป​ยัง​สถานที่​ที่​เรียก​ว่า “สถานที่​แห่ง​กะโหลกศีรษะ” ซึ่ง​ภาษา​ฮีบรู​เรียก​ว่า “กลโกธา” 18 ที่​นั่น พวกเขา​ตรึง​พระองค์​บน​กางเขน พร้อม​กับ​อีก​สอง​คน คน​หนึ่ง​อยู่​ข้าง​หนึ่ง อีก​คน​อยู่​อีก​ข้าง และ​พระเยซู​อยู่​ตรงกลาง 19 ปีลาต​เขียน​ป้าย​ติด​ไว้​บน​กางเขน​ด้วย ข้อความ​บน​ป้าย​เขียน​ว่า “เยซู​ชาว​นาซาเร็ธ กษัตริย์​ของ​ชาวยิว” 20 ชาวยิว​หลาย​คน​อ่าน​ป้าย​นี้ เพราะ​สถานที่​ที่​ตรึง​พระเยซู​บน​กางเขน​อยู่​ใกล้​เมือง และ​ป้าย​นั้น​เขียน​เป็น​ภาษา​ฮีบรู ละติน และ​กรีก 21 บรรดา​หัวหน้า​ปุโรหิต​ของ​ชาวยิว​จึง​พูด​กับ​ปีลาต​ว่า “อย่า​เขียน​ว่า ‘กษัตริย์​ของ​ชาวยิว’ แต่​ให้​เขียน​ว่า ‘เขา​พูด​ว่า “เรา​เป็น​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว” ’ ”

22 ปีลาต​ตอบ​ว่า “สิ่ง​ที่​ข้าพเจ้า​เขียน​แล้ว ก็​เขียน​แล้ว”

23 เมื่อ​พวก​ทหาร​ตรึง​พระเยซู​บน​กางเขน​แล้ว พวกเขา​เอา​เสื้อผ้า​ของ​พระองค์​มา​แบ่ง​เป็น​สี่​ส่วน ให้​ทหาร​แต่ละ​คน​ส่วน​หนึ่ง และ​เอา​เสื้อ​ตัว​ใน​มา​ด้วย เสื้อ​ตัว​ใน​นั้น​ไม่​มี​ตะเข็บ ทอ​ต่อเนื่อง​จาก​ด้านบน​ตลอด​ทั้ง​ตัว 24 พวกเขา​จึง​พูด​กัน​ว่า “อย่า​ฉีก​เสื้อ​นี้​เลย แต่​ให้​จับสลาก​กัน​ว่า​ใคร​จะ​ได้” ทั้งนี้​เพื่อ​ให้​พระคัมภีร์​สำเร็จ ซึ่ง​กล่าว​ว่า

“พวกเขา​แบ่ง​เสื้อผ้า​ของ​เรา​กัน

และ​จับสลาก​เอา​เสื้อผ้า​ของ​เรา”✡

พวก​ทหาร​จึง​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้

25 คน​ที่​ยืน​อยู่​ข้าง​กางเขน​ของ​พระเยซู​มี​มารดา​ของ​พระองค์ พี่น้องหญิง​ของ​มารดา​พระองค์ มารีย์​ภรรยา​ของ​โคลปัส และ​มารีย์​ชาว​มักดาลา 26 เมื่อ​พระเยซู​เห็น​มารดา​ของ​พระองค์ และ​สาวก​คน​ที่​พระองค์​รัก​ยืน​อยู่​ใกล้ ๆ พระองค์​กล่าว​กับ​มารดา​ว่า “หญิง​เอ๋ย นี่​คือ​ลูกชาย​ของ​ท่าน!” 27 แล้ว​พระองค์​กล่าว​กับ​สาวก​คน​นั้น​ว่า “นี่​คือ​แม่​ของ​ท่าน!” ตั้งแต่​วาระ​นั้น​เป็นต้นมา สาวก​คน​นั้น​ก็​รับ​นาง​ไป​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​ตน

28 หลัง​จาก​นั้น พระเยซู​เห็น†ว่า​ทุกสิ่ง​เสร็จสิ้น​แล้ว พระองค์​จึง​กล่าว​เพื่อ​ให้​พระคัมภีร์​สำเร็จ​ว่า “เรา​กระหายน้ำ!” 29 ที่​นั่น​มี​ภาชนะ​ใส่​น้ำส้มสายชู​อยู่​เต็ม พวกเขา​จึง​เอา​ฟองน้ำ​ชุบ​น้ำส้มสายชู​จน​เต็ม เสียบ​กับ​กิ่ง​หุสบ แล้ว​ยก​ขึ้น​ไป​ที่​ปาก​ของ​พระองค์ 30 เมื่อ​พระเยซู​รับ​น้ำส้มสายชู​แล้ว พระองค์​กล่าว​ว่า “สำเร็จ​แล้ว!” จาก​นั้น​พระองค์​ก้ม​ศีรษะ​และ​มอบ​จิตวิญญาณ​ของ​พระองค์

31 เนื่องจาก​วัน​นั้น​เป็น​วันเตรียม ชาวยิว​ไม่​ต้องการ​ให้​ศพ​คงอยู่​บน​กางเขน​ใน​วัน​สะบาโต เพราะ​วัน​สะบาโต​นั้น​เป็น​วัน​สำคัญ พวกเขา​จึง​ขอ​ปีลาต​ให้​หัก​ขา​ของ​คน​เหล่านั้น และ​เอา​ศพ​ลง 32 พวก​ทหาร​จึง​มา​หัก​ขา​ของ​คน​แรก และ​ของ​อีก​คน​ที่​ถูก​ตรึง​บน​กางเขน​พร้อม​กับ​พระองค์ 33 แต่​เมื่อ​พวกเขา​มา​ถึง​พระเยซู และ​เห็น​ว่า​พระองค์​ตาย​แล้ว ก็​ไม่​ได้​หัก​ขา​ของ​พระองค์ 34 แต่​ทหาร​คน​หนึ่ง​ใช้​หอก​แทง​สีข้าง​ของ​พระองค์ และ​ทันใดนั้น​ก็​มี​เลือด​และ​น้ำ​ไหล​ออก​มา 35 ผู้​ที่​เห็น​เหตุการณ์​นี้​ได้​เป็นพยานยืนยัน และ​คำพยาน​ของ​เขา​เป็น​ความจริง เขา​รู้​ว่า​ตน​พูด​ความจริง เพื่อ​พวกท่าน​จะ​เชื่อ 36 สิ่ง​เหล่านี้​เกิด​ขึ้น​เพื่อ​ให้​พระคัมภีร์​สำเร็จ​ว่า “กระดูก​ของ​พระองค์​จะ​ไม่​หัก​แม้​แต่​ชิ้น​เดียว”✡ 37 และ​พระคัมภีร์​อีก​ข้อ​หนึ่ง​กล่าว​ว่า “พวกเขา​จะ​มอง​ดู​พระองค์​ผู้​ที่​พวกเขา​แทง”✡

38 หลัง​จาก​นั้น โยเซฟ​ชาว​อาริมาเธีย ซึ่ง​เป็น​สาวก​ของ​พระเยซู​อย่าง​ลับ ๆ เพราะ​กลัว​ชาวยิว ได้​ขอ​ปีลาต​ให้​อนุญาต​นำ​ร่าง​ของ​พระเยซู​ไป ปีลาต​อนุญาต เขา​จึง​มา​นำ​ร่าง​ของ​พระองค์​ไป 39 นิโคเดมัส ผู้​ที่​ตอนแรก​มา​หา​พระเยซู​ใน​เวลา​กลางคืน ก็​มา​ด้วย โดย​นำ​มดยอบ​ผสม​กับ​ไม้กฤษณา​มา​ประมาณ​หนึ่งร้อย​ปอนด์​โรมัน‡ 40 พวกเขา​จึง​นำ​ร่าง​ของ​พระเยซู​มา​พัน​ด้วย​ผ้าลินิน​พร้อม​กับ​เครื่องหอม ตาม​ธรรมเนียม​ฝังศพ​ของ​ชาวยิว 41 ณ สถานที่​ที่​พระองค์​ถูก​ตรึง​บน​กางเขน มี​สวน​แห่ง​หนึ่ง และ​ใน​สวน​นั้น​มี​ที่​ฝังศพ​ใหม่ ซึ่ง​ยัง​ไม่​เคย​วาง​ศพ​ใคร​ไว้​เลย 42 เพราะ​วัน​นั้น​เป็น​วันเตรียม​ของ​ชาวยิว และ​ที่​ฝังศพ​อยู่​ใกล้ พวกเขา​จึง​วาง​พระเยซู​ไว้​ที่​นั่น

20

1 ใน​วัน​แรก​ของ​สัปดาห์ มารีย์​ชาว​มักดาลา​มา​ยัง​ที่​ฝังศพ​แต่​เช้า ขณะ​ที่​ยัง​มืด​อยู่ และ​เห็น​ว่า​ก้อนหิน​ถูก​เอา​ออก​จาก​ที่​ฝังศพ​แล้ว 2 นาง​จึง​วิ่ง​ไป​หา​ซีโมน​เปโตร และ​สาวก​อีก​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​พระเยซู​รัก แล้ว​บอก​พวกเขา​ว่า “พวกเขา​เอา​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ออก​จาก​ที่​ฝังศพ​แล้ว และ​พวกเรา​ไม่​รู้​ว่า​เขา​เอา​พระองค์​ไป​วาง​ไว้​ที่​ไหน!”

3 เปโตร​กับ​สาวก​อีก​คน​นั้น​จึง​ออก​ไป​มุ่ง​หน้า​สู่​ที่​ฝังศพ 4 ทั้ง​สอง​วิ่ง​ไป​ด้วยกัน แต่​สาวก​อีก​คน​หนึ่ง​วิ่ง​เร็ว​กว่า​เปโตร และ​ไป​ถึง​ที่​ฝังศพ​ก่อน 5 เขา​ก้ม​ลง​มอง​เข้า​ไป เห็น​ผ้า​ลินิน​วาง​อยู่ แต่​ยัง​ไม่​ได้​เข้า​ไป​ข้างใน 6 แล้ว​ซีโมน​เปโตร​ซึ่ง​ตาม​มา​ก็​มาถึง และ​เข้า​ไป​ใน​ที่​ฝังศพ เขา​เห็น​ผ้า​ลินิน​วาง​อยู่ 7 ส่วน​ผ้า​ที่​เคย​อยู่​บน​ศีรษะ​ของ​พระองค์ ไม่​ได้​วาง​รวม​กับ​ผ้า​ลินิน แต่​ม้วน​ไว้​ต่างหาก​ใน​อีก​ที่​หนึ่ง 8 จาก​นั้น สาวก​อีก​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​มา​ถึง​ที่​ฝังศพ​ก่อน​ก็​เข้า​ไป​ด้วย เขา​เห็น และ​เชื่อ 9 เพราะ​ตอนนั้น​พวกเขา​ยัง​ไม่​เข้าใจ​พระคัมภีร์​ที่​ว่า พระองค์​ต้อง​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย 10 แล้ว​สาวก​ทั้ง​สอง​ก็​กลับ​ไป​ที่​พัก​ของ​ตน

11 แต่​มารีย์​ยืน​ร้องไห้​อยู่​ข้างนอก​ใกล้​ที่​ฝังศพ ขณะ​ที่​ร้องไห้ นาง​ก้ม​ลง​มอง​เข้า​ไป​ใน​อุโมงค์ 12 และ​เห็น​ทูตสวรรค์​สอง​องค์​สวม​ชุด​สีขาว​นั่ง​อยู่ องค์​หนึ่ง​ตรง​ศีรษะ และ​อีก​องค์​หนึ่ง​ตรง​เท้า ณ ที่​ซึ่ง​ร่างกาย​ของ​พระเยซู​เคย​วาง​อยู่ 13 พวกเขา​ถาม​นาง​ว่า “หญิง​เอ๋ย ทำไม​ท่าน​จึง​ร้องไห้?”

นาง​ตอบ​ว่า “เพราะ​พวกเขา​เอา​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​ดิฉัน​ไป และ​ดิฉัน​ไม่​รู้​ว่า​เขา​เอา​พระองค์​ไป​วาง​ไว้​ที่​ไหน” 14 เมื่อ​พูด​อย่าง​นั้น​แล้ว นาง​ก็​หัน​กลับ​มา และ​เห็น​พระเยซู​ยืน​อยู่ แต่​ไม่​รู้​ว่า​เป็น​พระเยซู

15 พระเยซู​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “หญิง​เอ๋ย ทำไม​ท่าน​จึง​ร้องไห้? ท่าน​กำลัง​หา​ใคร?”

นาง​คิด​ว่า​พระองค์​เป็น​คน​สวน จึง​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “ท่าน​คะ ถ้า​ท่าน​เป็น​คน​ย้าย​เขา​ไป โปรด​บอก​ดิฉัน​ว่า​ท่าน​เอา​เขา​ไป​วาง​ไว้​ที่​ไหน แล้ว​ดิฉัน​จะ​นำ​เขา​ไป​เอง”

16 พระเยซู​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “มารีย์”

นาง​หัน​มา​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “รับโบนี!”* ซึ่ง​หมาย​ความ​ว่า “อาจารย์!”†

17 พระเยซู​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “อย่า​เกาะ​เรา​ไว้ เพราะ​เรา​ยัง​ไม่​ได้​ขึ้น​ไป​หา​พระบิดา​ของ​เรา แต่​จง​ไป​หา​พี่น้อง​ของ​เรา และ​บอก​พวกเขา​ว่า ‘เรา​กำลัง​ขึ้น​ไป​หา​พระบิดา​ของ​เรา และ​พระบิดา​ของ​พวกท่าน ไป​หา​พระเจ้า​ของ​เรา และ​พระเจ้า​ของ​พวกท่าน’ ”

18 มารีย์​ชาว​มักดาลา​จึง​ไป​บอก​สาวก​ว่า นาง​ได้​เห็น​องค์พระผู้เป็นเจ้า และ​พระองค์​ได้​กล่าว​สิ่ง​เหล่านี้​กับ​นาง 19 เย็น​วัน​นั้น ซึ่ง​เป็น​วัน​แรก​ของ​สัปดาห์ ประตู​ของ​สถานที่​ที่​สาวก​รวมตัว​กัน​อยู่​ปิด​ไว้​แน่นหนา เพราะ​พวกเขา​กลัว​ชาวยิว พระเยซู​มา​ยืน​อยู่​ท่ามกลาง​พวกเขา และ​กล่าว​ว่า “ขอ​สันติสุข​จง​มี​แก่​พวกท่าน”

20 เมื่อ​กล่าว​อย่าง​นั้น​แล้ว พระองค์​ก็​ให้​พวกเขา​ดู​มือ​และ​สีข้าง​ของ​พระองค์ สาวก​จึง​ยินดี​เมื่อ​เห็น​องค์พระผู้เป็นเจ้า 21 พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​อีก​ว่า “ขอ​สันติสุข​จง​มี​แก่​พวกท่าน พระบิดา​ส่ง​เรา​มา​อย่างไร เรา​ก็​ส่ง​พวกท่าน​ไป​อย่าง​นั้น” 22 เมื่อ​กล่าว​อย่าง​นั้น​แล้ว พระองค์​เป่า​ลมหายใจ​ไป​ยัง​พวกเขา และ​กล่าว​ว่า “จง​รับ​พระวิญญาณบริสุทธิ์! 23 ถ้า​พวกท่าน​ยกโทษ​บาป​ของ​ใคร บาป​ของ​เขา​ก็​ได้​รับ​การ​ยกโทษ​แล้ว ถ้า​พวกท่าน​ไม่​ยกโทษ​บาป​ของ​ใคร บาป​ของ​เขา​ก็​ยัง​ไม่​ได้​รับ​การ​ยกโทษ”

24 แต่​โธมัส หนึ่ง​ใน​สาวก​สิบสอง​คน ซึ่ง​เรียก​ว่า​ดิดิมัส‡ไม่​ได้​อยู่​กับ​พวกเขา​ตอน​ที่​พระเยซู​มา 25 สาวก​คน​อื่น ๆ จึง​บอก​เขา​ว่า “พวกเรา​ได้​เห็น​องค์พระผู้เป็นเจ้า​แล้ว!”

แต่​เขา​ตอบ​ว่า “ถ้า​ผม​ไม่​เห็น​รอย​ตะปู​ที่​มือ​ของ​พระองค์ ไม่​ได้​สอด​นิ้ว​ลง​ใน​รอย​ตะปู และ​ไม่​ได้​สอด​มือ​เข้า​ใน​สีข้าง​ของ​พระองค์ ผม​จะ​ไม่​เชื่อ”

26 แปด​วัน​ต่อมา สาวก​ของ​พระองค์​อยู่​ข้างใน​อีกครั้ง และ​โธมัส​ก็​อยู่​กับ​พวกเขา ประตู​ปิด​ไว้​แน่นหนา แต่​พระเยซู​มา​ยืน​อยู่​ท่ามกลาง​พวกเขา และ​กล่าว​ว่า “ขอ​สันติสุข​จง​มี​แก่​พวกท่าน” 27 จาก​นั้น พระองค์​กล่าว​กับ​โธมัส​ว่า “เอา​นิ้ว​ของ​ท่าน​มา​ที่​นี่ แล้ว​ดู​มือ​ของ​เรา เอา​มือ​ของ​ท่าน​มา​สอด​เข้า​ใน​สีข้าง​ของ​เรา อย่า​เป็น​คน​ไม่​เชื่อ แต่​จง​เชื่อ”

28 โธมัส​ตอบ​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​ผม และ​พระเจ้า​ของ​ผม!”

29 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “เพราะ​ท่าน​ได้​เห็น​เรา§ ท่าน​จึง​เชื่อ คน​ที่​ไม่​ได้​เห็น แต่​ยัง​เชื่อ ก็​เป็นสุข”

30 พระเยซู​ทำ​หมายสำคัญ​อื่น ๆ อีก​มาก​ต่อหน้า​สาวก ซึ่ง​ไม่​ได้​เขียน​ไว้​ใน​หนังสือ​เล่ม​นี้ 31 แต่​สิ่ง​เหล่านี้​เขียน​ไว้​เพื่อ​ให้​พวกท่าน​เชื่อ​ว่า พระเยซู​คือ​พระคริสต์ พระบุตร​ของ​พระเจ้า และ​เพื่อ​ว่า เมื่อ​เชื่อ​แล้ว พวกท่าน​จะ​มี​ชีวิต​ใน​พระนาม​ของ​พระองค์

21

1 หลัง​จาก​นั้น พระเยซู​ปรากฏ​แก่​สาวก​อีก​ครั้ง​ที่​ทะเล​ทิเบเรียส พระองค์​ปรากฏ​ดังนี้ 2 ซีโมน​เปโตร โธมัส​ซึ่ง​เรียก​ว่า​ดิดิมัส* นาธานาเอล​ชาว​คานา​ใน​แคว้น​กาลิลี บุตร​ทั้ง​สอง​ของ​เศเบดี และ​สาวก​อีก​สอง​คน​อยู่​ด้วยกัน 3 ซีโมน​เปโตร​พูด​กับ​พวกเขา​ว่า “ผม​จะ​ไป​จับปลา”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “พวกเรา​จะ​ไป​กับ​ท่าน​ด้วย” แล้ว​พวกเขา​ก็​ออก​ไป​ลง​เรือ​ทันที แต่​คืน​นั้น​จับ​ปลา​ไม่​ได้​เลย 4 พอ​เช้า​แล้ว พระเยซู​ยืน​อยู่​บน​ชายฝั่ง แต่​สาวก​ยัง​ไม่​รู้​ว่า​เป็น​พระเยซู 5 พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ลูก ๆ มี​อะไร​กิน​บ้าง​ไหม?”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “ไม่​มี”

6 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “จง​ทอด​อวน​ลง​ทาง​ขวา​ของ​เรือ แล้ว​พวกท่าน​จะ​ได้​ปลา”

พวกเขา​จึง​ทอด​อวน และ​คราวนี้​ลาก​อวน​ขึ้น​ไม่​ไหว เพราะ​มี​ปลา​มาก​เหลือเกิน 7 สาวก​คน​ที่​พระเยซู​รัก​จึง​พูด​กับ​เปโตร​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า!”

เมื่อ​ซีโมน​เปโตร​ได้ยิน​ว่า​เป็น​องค์พระผู้เป็นเจ้า เขา​ก็​เอา​เสื้อคลุม​พัน​ตัว เพราะ​ตอนนั้น​เขา​เปลือยกาย​อยู่ แล้ว​กระโดด​ลง​ทะเล 8 ส่วน​สาวก​คน​อื่น ๆ มา​ด้วย​เรือ​ลำ​เล็ก เพราะ​พวกเขา​อยู่​ห่าง​จาก​ฝั่ง​เพียง​ประมาณ​สองร้อย​ศอก† โดย​ลาก​อวน​ที่​เต็ม​ไป​ด้วย​ปลา​มา​ด้วย 9 เมื่อ​ขึ้น​ฝั่ง​แล้ว พวกเขา​เห็น​กองไฟ​จาก​ถ่านอยู่​ที่​นั่น มี​ปลา​วาง​อยู่​บน​ไฟ และ​มี​ขนมปัง​ด้วย 10 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เอา​ปลา​ที่​พวกท่าน​เพิ่ง​จับ​ได้​มา​บ้าง”

11 ซีโมน​เปโตร​จึง​ขึ้น​ไป และ​ลาก​อวน​ขึ้น​ฝั่ง อวน​เต็ม​ไป​ด้วย​ปลา​ตัว​ใหญ่​หนึ่งร้อย​ห้าสิบ​สาม​ตัว แม้​จะ​มี​ปลา​มาก​ขนาด​นั้น อวน​ก็​ไม่​ขาด

12 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “มา​กิน​อาหารเช้า​กัน!”

ไม่​มี​สาวก​คน​ไหน​กล้า​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​เป็น​ใคร?” เพราะ​พวกเขา​รู้​ว่า​เป็น​องค์พระผู้เป็นเจ้า

13 แล้ว​พระเยซู​ก็​มา​หยิบ​ขนมปัง​ส่ง​ให้​พวกเขา และ​ทำ​เช่นเดียวกัน​กับ​ปลา 14 นี่​เป็น​ครั้ง​ที่​สาม​แล้ว​ที่​พระเยซู​ปรากฏ​ให้​สาวก​เห็น หลัง​จาก​พระองค์​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย 15 เมื่อ​พวกเขา​กิน​อาหารเช้า​แล้ว พระเยซู​กล่าว​กับ​ซีโมน​เปโตร​ว่า “ซีโมน บุตร​ของ​โยนาห์ ท่าน​รัก​เรา​มากกว่า​พวกนี้​หรือ?”

เขา​ตอบ​พระองค์​ว่า “ใช่ องค์พระผู้เป็นเจ้า ท่าน​รู้​ว่า​ผม​มีใจ​รัก​ท่าน”

พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “จง​เลี้ยง​ลูกแกะ​ของ​เรา” 16 พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​เป็น​ครั้ง​ที่​สอง​ว่า “ซีโมน บุตร​ของ​โยนาห์ ท่าน​รัก​เรา​หรือ?”

เขา​ตอบ​พระองค์​ว่า “ใช่ องค์พระผู้เป็นเจ้า ท่าน​รู้​ว่า​ผม​มีใจ​รัก​ท่าน”

พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “จง​ดูแล​แกะ​ของ​เรา” 17 พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​เป็น​ครั้ง​ที่​สาม​ว่า “ซีโมน บุตร​ของ​โยนาห์ ท่าน​มีใจ​รัก​เรา​หรือ?”

เปโตร​รู้สึก​เสียใจ เพราะ​พระองค์​ถาม​เขา​เป็น​ครั้ง​ที่​สาม​ว่า “ท่าน​มีใจ​รัก​เรา​หรือ?” เขา​จึง​ตอบ​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ท่าน​รู้​ทุกสิ่ง ท่าน​รู้​ว่า​ผม​มีใจ​รัก​ท่าน”

พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “จง​เลี้ยง​แกะ​ของ​เรา 18 เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​ท่าน​ว่า เมื่อ​ท่าน​ยัง​หนุ่ม ท่าน​แต่งตัว​เอง และ​เดิน​ไป​ที่​ไหน​ก็​ได้​ตาม​ที่​ท่าน​ต้องการ แต่​เมื่อ​ท่าน​แก่ ท่าน​จะ​ยื่น​มือ​ออก และ​คน​อื่น​จะ​แต่งตัว​ให้​ท่าน แล้ว​พา​ท่าน​ไป​ใน​ที่​ที่​ท่าน​ไม่​ต้องการ​ไป”

19 พระองค์​กล่าว​อย่าง​นี้​เพื่อ​บอก​ให้​รู้​ว่า เปโตร​จะ​ตาย​แบบ​ใด และ​ทำ​ให้​พระเจ้า​ได้​รับ​พระสิริ เมื่อ​กล่าว​อย่าง​นั้น​แล้ว พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “จง​ตาม​เรา​มา”

20 เปโตร​หัน​กลับ​มา และ​เห็น​สาวก​คน​ที่​พระเยซู​รัก​กำลัง​ตาม​มา สาวก​คน​นี้​คือ​คน​ที่​เอน​ตัว​อยู่​ชิด​อก​ของ​พระเยซู​ที่​โต๊ะ​อาหาร และ​ถาม​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ใคร​คือ​คน​ที่​จะ​ทรยศ​ท่าน?” 21 เมื่อ​เปโตร​เห็น​เขา จึง​ถาม​พระเยซู​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า แล้ว​คน​นี้​จะ​เป็น​อย่างไร?”

22 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ถ้า​เรา​ต้องการ​ให้​เขา​อยู่​จน​กว่า​เรา​จะ​มา เรื่อง​นั้น​เกี่ยว​อะไร​กับ​ท่าน? ท่าน​จง​ตาม​เรา​มา” 23 คำพูด​นี้​จึง​แพร่​ออก​ไป​ใน​หมู่​พี่น้อง‡ว่า​สาวก​คน​นี้​จะ​ไม่​ตาย แต่​พระเยซู​ไม่​ได้​กล่าว​ว่า​เขา​จะ​ไม่​ตาย พระองค์​กล่าว​เพียง​ว่า “ถ้า​เรา​ต้องการ​ให้​เขา​อยู่​จน​กว่า​เรา​จะ​มา เรื่อง​นั้น​เกี่ยว​อะไร​กับ​ท่าน?”

24 สาวก​คน​นี้​แหละ​คือ​ผู้​ที่​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​เหล่านี้ และ​เป็น​ผู้​เขียน​สิ่ง​เหล่านี้ พวกเรา​รู้​ว่า​คำพยาน​ของ​เขา​เป็น​ความจริง 25 ยัง​มี​อีก​หลาย​สิ่ง​ที่​พระเยซู​ได้​ทำ ถ้า​จะ​เขียน​ไว้​ทั้งหมด​ทีละ​อย่าง ข้าพเจ้า​คิด​ว่า แม้​แต่​โลก​นี้​เอง​ก็​คง​ไม่​มี​ที่​พอ​สำหรับ​หนังสือ​ที่​จะ​เขียน​ขึ้น

* 1:5 1:5 คำ​ที่​แปล​ว่า “เอาชนะ” (κατέλαβεν) ยัง​สามารถ​แปล​ว่า “เข้าใจ” ได้​ด้วย คำ​นี้​สื่อ​ถึง​การ​จับ​ศัตรู​ไว้​แน่น​เพื่อ​เอาชนะ​เขา

† 1:14 1:14 วลี​ที่​แปล​ว่า “ผู้​บังเกิด​เพียง​องค์เดียว” มา​จาก​คำ​กรีก “μονογενους” ซึ่ง​บางครั้ง​แปล​ว่า “ผู้​บังเกิด​องค์เดียว” หรือ “องค์เดียว​เท่านั้น”

‡ 1:17 1:17 “คริสต์” หมายถึง “ผู้​ที่​ได้​รับ​การ​เจิม”

§ 1:18 1:18 วลี​ที่​แปล​ว่า “ผู้​บังเกิด​เพียง​องค์เดียว” มา​จาก​คำ​กรีก “μονογενη” ซึ่ง​บางครั้ง​แปล​ว่า “ผู้​บังเกิด​องค์เดียว” หรือ “องค์เดียว​เท่านั้น”

* 1:18 1:18 NU อ่าน​ว่า “พระเจ้า”

✡ 1:23 1:23 อิสยาห์ 40:3

† 1:29 1:29 “จง​ดู” แปล​จาก​คำ​ว่า “ἰδοὺ” ซึ่ง​หมายถึง มองดู ให้​ความสนใจ สังเกต ดู หรือ​จ้องมอง และ​มัก​ใช้​เป็น​คำ​อุทาน

‡ 1:39 1:39 16:00 น.

§ 1:41 1:41 “เมสสิยาห์” (ฮีบรู) และ “คริสต์” (กรีก) ต่าง​ก็​หมายถึง “ผู้​ที่​ได้​รับ​การ​เจิม”

* 1:42 1:42 “เคฟาส” (อาราเมค) และ “เปโตร” (กรีก) ต่าง​ก็​หมายถึง “ศิลา”

* 2:6 2:6 สอง​ถึง​สาม​เมเทรเตส​มี​ปริมาตร​ประมาณ 20 ถึง 30 แกลลอน​สหรัฐ หรือ 75 ถึง 115 ลิตร

✡ 2:17 2:17 สดุดี 69:9

* 3:3 3:3 คำ​ที่​ใช้​ใน​วลี “เกิด​ใหม่” ตรง​นี้​และ​ใน​ยอห์น 3:7 (ἄνωθεν) ยัง​หมายถึง “อีกครั้ง” และ “จาก​เบื้องบน” ได้​ด้วย

† 3:8 3:8 คำ​กรีก​คำ​เดียวกัน (πνεῦμα) หมายถึง ลม ลมหายใจ และ​วิญญาณ

‡ 3:16 3:16 วลี​ที่​แปล​ว่า “ผู้​บังเกิด​เพียง​องค์เดียว” มา​จาก​คำ​กรีก “μονογενη” ซึ่ง​บางครั้ง​แปล​ว่า “ผู้​บังเกิด​องค์เดียว” หรือ “องค์เดียว​เท่านั้น”

§ 3:36 3:36 คำ​เดียวกัน​นี้​สามารถ​แปล​ว่า “ไม่​เชื่อฟัง” หรือ “ไม่​เชื่อ” ได้​ใน​บริบท​นี้

* 4:6 4:6 เที่ยงวัน

† 4:25 4:25 “เมสสิยาห์” (ฮีบรู) และ “คริสต์” (กรีก) ต่าง​ก็​หมายถึง “ผู้​ที่​ได้​รับ​การ​เจิม”

‡ 4:52 4:52 13:00 น.

* 5:4 5:4 NU ละ​ข้อความ​ตั้งแต่ “รอ” ใน​ข้อ 3 ไป​จนถึง​ท้าย​ข้อ 4

* 6:7 6:7 เดนาริอุส​เป็น​เหรียญ​เงิน มี​ค่า​ประมาณ​ค่าแรง​หนึ่ง​วัน​ของ​คนงาน​เกษตร ดังนั้น 200 เดนาริอุส​จึง​เท่ากับ​ค่าแรง​ประมาณ 6 ถึง 7 เดือน

† 6:19 6:19 25 ถึง 30 สตาเดีย​เท่ากับ​ประมาณ 5 ถึง 6 กิโลเมตร หรือ​ประมาณ 3 ถึง 4 ไมล์

✡ 6:19 6:19 ดู โยบ 9:8

‡ 6:20 6:20 หรือ “เรา​เป็น”

§ 6:31 6:31 ภาษา​กรีก​และ​ฮีบรู​ใช้​คำ​เดียวกัน​สำหรับ “สวรรค์” “บรรดา​สวรรค์” “ท้องฟ้า” และ “อากาศ”

✡ 6:31 6:31 อพยพ 16:4; เนหะมีย์ 9:15; สดุดี 78:24-25

✡ 6:45 6:45 อิสยาห์ 54:13

* 7:42 7:42 หรือ “เมล็ดพันธุ์”

✡ 7:42 7:42 2 ซามูเอล 7:12

✡ 7:42 7:42 มีคาห์ 5:2

✡ 7:52 7:52 ดู อิสยาห์ 9:1; มัทธิว 4:13-16

✡ 8:5 8:5 เลวีนิติ 20:10; เฉลยธรรมบัญญัติ 22:22

* 8:11 8:11 NU มี​ยอห์น 7:53–8:11 แต่​ใส่​วงเล็บ​คร่อม​ข้อความ​นี้ เพื่อ​แสดง​ว่า​นัก​วิจารณ์​ข้อความ​มี​ความมั่นใจ​น้อย​กว่า​ว่า​ข้อความ​นี้​เป็น​ต้นฉบับ​ดั้งเดิม

✡ 8:12 8:12 อิสยาห์ 60:1

✡ 8:17 8:17 เฉลยธรรมบัญญัติ 17:6; 19:15

† 8:24 8:24 หรือ “เรา​เป็น”

✡ 8:32 8:32 สดุดี 119:45

✡ 8:58 8:58 อพยพ 3:14

✡ 9:31 9:31 สดุดี 66:18; สุภาษิต 15:29; 28:9

✡ 10:11 10:11 อิสยาห์ 40:11; เอเสเคียล 34:11-12,15,22

✡ 10:16 10:16 อิสยาห์ 56:8

✡ 10:17 10:17 อิสยาห์ 53:7-8

✡ 10:21 10:21 อพยพ 4:11

* 10:22 10:22 “เทศกาล​ถวาย​พระวิหาร” เป็น​ชื่อ​ภาษา​กรีก​ของ “ฮานุกกะห์” ซึ่ง​เป็น​การ​ฉลอง​การ​ถวาย​พระวิหาร​ขึ้น​ใหม่

✡ 10:34 10:34 สดุดี 82:6

* 11:16 11:16 “ดิดิมัส” หมายถึง “ฝาแฝด”

† 11:18 11:18 15 สตาดิอา​มี​ระยะ​ประมาณ 2.8 กิโลเมตร หรือ 1.7 ไมล์

‡ 11:41 11:41 NU ละ​ข้อความ “จาก​ที่​ที่​ผู้ตาย​นอน​อยู่”

* 12:3 12:3 หนึ่ง​ปอนด์​โรมัน​มี 12 ออนซ์ หรือ​ประมาณ 340 กรัม

† 12:5 12:5 300 เดนาริอุส​มี​ค่า​ประมาณ​ค่าแรง​หนึ่ง​ปี​ของ​คนงาน​เกษตร

‡ 12:13 12:13 “โฮซันนา” หมายถึง “ช่วย​พวกเรา​ให้​รอด” หรือ “โปรด​ช่วย​พวกเรา​ด้วย”

✡ 12:13 12:13 สดุดี 118:25-26

✡ 12:15 12:15 เศคาริยาห์ 9:9

✡ 12:34 12:34 อิสยาห์ 9:7; ดาเนียล 2:44; ดู อิสยาห์ 53:8

✡ 12:38 12:38 อิสยาห์ 53:1

✡ 12:40 12:40 อิสยาห์ 6:10

✡ 12:41 12:41 อิสยาห์ 6:1

✡ 13:18 13:18 สดุดี 41:9

* 14:16 14:16 คำ​กรีก παρακλητον: ที่ปรึกษา ผู้ช่วยเหลือ ผู้วิงวอน ผู้แก้ต่าง และ​ผู้ปลอบโยน

✡ 15:20 15:20 ยอห์น 13:16

✡ 15:25 15:25 สดุดี 35:19; 69:4

* 15:26 15:26 คำ​กรีก Parakletos: ที่ปรึกษา ผู้ช่วยเหลือ ผู้แก้ต่าง ผู้วิงวอน และ​ผู้ปลอบโยน

* 16:3 16:3 TR เพิ่ม “แก่​พวกท่าน”

† 16:15 16:15 TR อ่าน​ว่า “จะ​รับ” แทน “รับ”

✡ 17:17 17:17 สดุดี 119:142

✡ 18:9 18:9 ยอห์น 6:39

* 19:14 19:14 “ชั่วโมง​ที่​หก” คือ​ประมาณ 6:00 น. ตาม​ระบบ​นับ​เวลา​ของ​โรมัน หรือ​เที่ยงวัน​ตาม​ระบบ​นับ​เวลา​ของ​ชาวยิว​ที่​ใช้​กัน​ใน​เวลา​นั้น

✡ 19:24 19:24 สดุดี 22:18

† 19:28 19:28 NU และ TR ใช้​คำ​ว่า “รู้” แทน “เห็น”

✡ 19:36 19:36 อพยพ 12:46; กันดารวิถี 9:12; สดุดี 34:20

✡ 19:37 19:37 เศคาริยาห์ 12:10

‡ 19:39 19:39 100 ปอนด์​โรมัน ปอนด์​ละ 12 ออนซ์ หรือ​ประมาณ 72 ปอนด์ หรือ 33 กิโลกรัม

* 20:16 20:16 รับโบนี เป็น​คำ​ทับศัพท์​ของ​คำ​อาราเมค​ที่​หมายถึง “อาจารย์​ผู้​ยิ่งใหญ่”

† 20:16 20:16 หรือ “นายท่าน”

‡ 20:24 20:24 หรือ “แฝด”

§ 20:29 20:29 TR เพิ่ม​คำ​ว่า “โธมัส”

* 21:2 21:2 หรือ “แฝด”

† 21:8 21:8 สองร้อย​ศอก​คือ​ประมาณ 100 หลา หรือ​ประมาณ 91 เมตร

‡ 21:23 21:23 คำ​ว่า “พี่น้อง” ใน​ที่​นี้​อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชาย​หญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​ครอบครัว”

กิจการ

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

กิจการ​ของ​อัครทูต

1

1 เธโอฟีลัส หนังสือ​เล่มแรก​ที่​ข้าพเจ้า​เขียน​นั้น​กล่าว​ถึง​ทุก​สิ่งที่​พระเยซู​เริ่ม​ทำ​และ​สั่งสอน 2 จนถึง​วันที่​พระองค์​ถูก​รับขึ้นไป หลัง​จาก​ที่​พระองค์​ได้​ให้คำสั่ง​ผ่านทาง​พระวิญญาณบริสุทธิ์​แก่​เหล่าอัครทูต​ที่​พระองค์​เลือกไว้ 3 หลัง​จาก​ที่​พระองค์​ทนทุกข์​แล้ว พระองค์​ก็​แสดง​ให้​พวกเขา​เห็น​ว่า​พระองค์​ยัง​มีชีวิตอยู่ด้วย​หลักฐาน​มากมาย โดย​ปรากฏ​แก่​พวกเขา​ตลอด​สี่สิบ​วัน​และ​กล่าว​ถึง​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า 4 เมื่อ​พระองค์​อยู่ร่วมกับ​พวกเขา พระองค์​สั่ง​ว่า “อย่า​ออกจาก​กรุง​เยรูซาเล็ม แต่​จง​รอ​สิ่งที่​พระบิดา​สัญญาไว้ ซึ่ง​พวกท่าน​ได้ยิน​จาก​เรา 5 เพราะ​ยอห์น​ให้คน​รับบัพติศมา​ด้วย​น้ำ แต่​ในอีก​ไม่กี่วัน​พวกท่าน​จะ​ได้รับบัพติศมา​ใน​พระวิญญาณบริสุทธิ์”

6 เมื่อพวกเขา​มารวมกัน จึง​ถาม​พระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า เวลานี้​พระองค์​จะ​ฟื้นฟู​อาณาจักร​ให้​อิสราเอล​หรือ?”

7 พระองค์​กล่าวกับ​พวกเขา​ว่า “ไม่ใช่​เรื่อง​ที่​พวกท่าน​จะ​รู้​เวลา​และ​วาระ​ที่​พระบิดา​กำหนดไว้​ด้วย​สิทธิอำนาจ​ของ​พระองค์เอง 8 แต่​พวกท่าน​จะได้รับ​พลัง​เมื่อ​พระวิญญาณบริสุทธิ์​มาเหนือ​พวกท่าน และ​พวกท่าน​จะ​เป็นพยาน​ถึง​เรา​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม ทั่วทั้ง​แคว้น​ยูเดีย​และ​สะมาเรีย และ​จนถึง​สุดปลาย​แผ่นดินโลก”

9 เมื่อ​พระองค์​กล่าว​สิ่ง​เหล่านี้​แล้ว ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลังมองอยู่ พระองค์​ก็​ถูก​รับขึ้นไป และ​เมฆ​ก็​รับ​พระองค์​ไป​จน​พ้น​สายตา​ของ​พวกเขา 10 ขณะ​ที่​พวกเขา​จ้องมอง​ขึ้นไป​บน​ท้องฟ้า​ใน​เวลา​ที่​พระองค์​กำลังจากไป ก็​มี​ชาย​สองคน​สวม​เสื้อผ้า​สีขาว​มายืนอยู่​ข้าง​พวกเขา* 11 ชาย​ทั้งสอง​กล่าวว่า “ชาว​กาลิลี​ทั้งหลาย ทำไม​พวกท่าน​จึง​ยืนมอง​ขึ้นไป​บน​ท้องฟ้า? พระเยซูองค์นี้​ซึ่ง​ถูก​รับขึ้นไป​จาก​พวกท่าน​สู่​ท้องฟ้า จะกลับมา​ใน​ลักษณะเดียวกับ​ที่​พวกท่าน​เห็น​พระองค์​ขึ้นไป​สู่​ท้องฟ้า”

12 แล้วพวก​เขาก็​กลับ​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม​จาก​ภูเขา​ที่​เรียกว่า​มะกอกเทศ ซึ่งอยู่ใกล้​กรุง​เยรูซาเล็ม ห่างออกไป​เป็น​ระยะทาง​ที่​เดินได้​ใน​วันสะบาโต 13 เมื่อ​เข้าเมือง​แล้ว พวกเขา​ขึ้นไปยัง​ห้องชั้นบน​ที่​พักอยู่ ได้แก่ เปโตร ยอห์น ยากอบ อันดรูว์ ฟีลิป โธมัส บารโธโลมิว มัทธิว ยากอบ​บุตร​ของ​อัลเฟอัส ซีโมน​ผู้กระตือรือร้น และ​ยูดาส​บุตร​ของ​ยากอบ 14 คนเหล่านี้​ทุกคน​พร้อมใจกัน​อธิษฐาน​และ​วิงวอน​อย่างสม่ำเสมอ พร้อมกับ​บรรดา​สตรี มารีย์​มารดา​ของ​พระเยซู และ​พี่น้องชาย​ของ​พระองค์

15 ใน​ช่วง​วันเหล่านั้น เปโตร​ยืนขึ้น​ท่ามกลาง​เหล่า​สาวก ซึ่ง​มีอยู่​ประมาณ​หนึ่งร้อยยี่สิบ​คน และ​กล่าวว่า 16 “พี่น้อง​ทั้งหลาย พระคัมภีร์​ข้อนี้​จำเป็นต้อง​สำเร็จ​ตามที่​พระวิญญาณบริสุทธิ์​ได้กล่าวไว้ล่วงหน้า​ผ่านปากของ​ดาวิด​เกี่ยวกับ​ยูดาส ผู้เป็น​คนนำทาง​คนที่​มาจับ​พระเยซู 17 เพราะ​เขา​ถูก​นับรวมอยู่​กับพวกเรา และ​ได้รับส่วน​ใน​พันธกิจ​นี้ 18 ชายคนนี้​ได้​ที่ดิน​ผืนหนึ่ง​มาด้วย​ค่าตอบแทน​จาก​ความชั่ว​ของ​เขา แล้ว​เขาก็​ล้ม​คะมำ ร่างกาย​แตกออก​และ​ไส้​ทั้งหมด​ทะลัก​ออก​มา 19 ทุกคนที่อาศัยอยู่​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​รู้เรื่องนี้ จึง​เรียก​ที่ดิน​ผืน​นั้น​ใน​ภาษาของพวกเขา​ว่า ‘อาเคลดามา’ ซึ่งหมายถึง ‘ทุ่งเลือด’ 20 เพราะ​มีเขียนไว้​ใน​หนังสือสดุดี​ว่า

‘ขอให้​ที่อยู่อาศัย​ของ​เขา​รกร้าง

อย่าให้​มี​ใคร​อาศัยอยู่​ในนั้น’✡

และ

‘ให้​อีกคนหนึ่ง​รับ​ตำแหน่งหน้าที่​ของ​เขา’✡

21 “เพราะฉะนั้น ในบรรดา​คนที่​อยู่​กับพวกเรา​ตลอดเวลา​ที่​องค์พระเยซู​ไปมากับ​พวกเรา 22 ตั้งแต่​บัพติศมา​ของ​ยอห์น​จนถึง​วันที่​พระองค์​ถูก​รับขึ้นไป​จาก​พวกเรา จะ​ต้องมี​คนหนึ่ง​จากคนเหล่านี้​มาเป็น​พยานร่วม​กับพวกเรา​ถึง​การฟื้นขึ้นจากความตายของ​พระองค์”

23 พวก​เขาจึง​เสนอชื่อ​สองคน คือ​โยเซฟ​ที่​เรียกว่า​บารซับบัส ซึ่ง​มีอีกชื่อหนึ่งว่า​ยูสทัส และ​มัทธีอัส 24 แล้ว​พวกเขา​อธิษฐาน​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์​ผู้ทราบ​จิตใจ​ของ​ทุกคน โปรด​แสดง​ให้​พวกเรา​รู้​ว่า​พระองค์​เลือก​คนใด​ใน​สองคนนี้ 25 ให้รับส่วน​ใน​พันธกิจ​และ​การเป็นอัครทูต​นี้ ซึ่ง​ยูดาส​ได้​ละทิ้งไป​เพื่อไปยัง​ที่ของเขาเอง” 26 พวกเขา​จับสลาก และ​สลาก​นั้น​ตก​เป็น​ของ​มัทธีอัส เขาจึง​ถูก​นับ​รวม​กับ​อัครทูต​สิบเอ็ดคน

2

1 เมื่อถึง​วันเพ็นเทคอสต์ พวกเขาทุกคน​อยู่​พร้อมกัน​เป็น​หนึ่งเดียว​ใน​ที่​แห่งเดียวกัน 2 ทันใดนั้น​ก็​มีเสียง​จาก​ท้องฟ้า​เหมือน​เสียง​ลมแรง​พัดกระหน่ำ และ​เสียงนั้น​ดังเต็ม​บ้าน​ที่​พวกเขา​นั่งอยู่ 3 มีสิ่งที่​ดูเหมือน​ลิ้นไฟ​ปรากฏขึ้น​และ​แยกออกจากกัน แล้ว​แต่ละลิ้น​ก็​มาหยุดอยู่เหนือ​แต่ละคน 4 พวกเขาทุกคน​เต็มเปี่ยมด้วย​พระวิญญาณบริสุทธิ์ และ​เริ่ม​พูด​เป็น​ภาษาอื่น ๆ ตามที่​พระวิญญาณ​ประทาน​ความสามารถ​ให้​พูด

5 เวลานั้น​มี​ชาวยิว​ผู้ยำเกรง​พระเจ้า​จากทุกชนชาติ​ใต้ฟ้า​อาศัยอยู่​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม 6 เมื่อได้ยิน​เสียงนั้น ฝูงชน​ก็​มารวมกัน​และ​สับสน เพราะ​แต่ละคน​ได้ยิน​พวกเขา​พูด​ภาษาของตนเอง 7 ทุกคน​ต่าง​ประหลาดใจ​และ​พิศวง กล่าวต่อกัน​ว่า “คน​ที่​กำลัง​พูด​เหล่านี้​ล้วน​เป็น​ชาวกาลิลี​ไม่ใช่​หรือ? 8 แล้วทำไม​พวกเรา​แต่ละคน​จึง​ได้ยิน​ภาษาท้องถิ่น​ของ​ตนเอง? 9 มีทั้ง​ชาว​ปารเธีย ชาว​มีเดีย ชาว​เอลาม และคนจาก​เมโสโปเตเมีย ยูเดีย คัปปาโดเชีย ปอนทัส เอเชีย 10 ฟรีเจีย ปัมฟีเลีย อียิปต์ และ​เขต​ลิเบีย​รอบเมือง​ไซรีน รวมทั้ง​ผู้มาเยือน​จาก​กรุง​โรม ทั้ง​ชาวยิว​และ​คนที่​เข้าถือศาสนายิว 11 ชาว​ครีต​และ​ชาว​อาหรับ แต่​พวกเรา​กลับ​ได้ยิน​พวกเขา​พูดถึง​กิจการอันยิ่งใหญ่​ของ​พระเจ้า​เป็นภาษาของพวกเราเอง!” 12 ทุกคน​ต่าง​ประหลาดใจ​และ​งุนงง กล่าวต่อกัน​ว่า “นี่​หมายความว่า​อย่างไร?” 13 แต่​บางคน​เยาะเย้ย​ว่า “คนพวกนี้​ดื่ม​เหล้าองุ่นใหม่​จนเมาแล้ว”

14 เปโตร​ยืนขึ้น​พร้อมกับ​อัครทูต​สิบเอ็ดคน แล้ว​กล่าวเสียงดัง​กับ​ประชาชน​ว่า “ชาวยูเดีย​ทั้งหลาย และ​ทุกคนที่อาศัยอยู่​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม ขอให้​พวกท่าน​รู้เรื่องนี้​และ​ตั้งใจฟัง​คำของข้าพเจ้า 15 คนเหล่านี้​ไม่ได้เมา​อย่างที่​พวกท่าน​คิด เพราะ​ตอนนี้​เพิ่งเป็น​ชั่วโมงที่สาม​ของวัน* 16 แต่​เหตุการณ์นี้​เป็น​สิ่งที่​ผู้เผยพระวจนะ​โยเอล​กล่าวไว้​ว่า

17 ‘พระเจ้า​กล่าวว่า ใน​ยุคสุดท้าย

เรา​จะ​เท​พระวิญญาณ​ของ​เรา​ลง​เหนือ​มนุษย์​ทั้งปวง

บุตรชาย​และ​บุตรหญิง​ของพวกเจ้า​จะ​เผยพระวจนะ

คนหนุ่ม​ของพวกเจ้า​จะ​เห็น​นิมิต

คนชรา​ของพวกเจ้า​จะ​ฝันเห็น​ความฝัน

18 แม้​แต่​เหนือ​ผู้รับใช้​ชาย​และ​ผู้รับใช้หญิง​ของ​เรา​ใน​วันเหล่านั้น

เรา​จะ​เท​พระวิญญาณ​ของ​เรา​ลง และ​พวกเขา​จะ​เผยพระวจนะ

19 เราจะแสดง​การอัศจรรย์​บน​ท้องฟ้า​เบื้องบน

และ​หมายสำคัญ​บน​แผ่นดิน​เบื้องล่าง

คือ​เลือด ไฟ และ​กลุ่มควัน

20 ดวงอาทิตย์​จะ​กลายเป็น​ความมืด

และ​ดวงจันทร์​จะ​กลายเป็น​เลือด

ก่อน​วันที่ยิ่งใหญ่​และ​รุ่งโรจน์​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​จะ​มาถึง

21 และ​ทุกคนที่​ร้องเรียก​พระนาม​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​จะได้รับความรอด’✡

22 “ชาวอิสราเอลทั้งหลาย จงฟัง​ถ้อยคำ​เหล่านี้! พระเยซู​ชาวนาซาเร็ธ​เป็น​ชายที่​พระเจ้า​รับรอง​ต่อหน้าพวกท่าน​ด้วย​การกระทำอันทรงพลัง สิ่งอัศจรรย์ และ​หมายสำคัญ​ต่าง ๆ ที่​พระเจ้า​ทำผ่าน​พระองค์​ท่ามกลาง​พวกท่าน ดังที่​พวกท่าน​เองก็รู้ 23 พระองค์​ถูกมอบไว้​ตาม​แผนการ​ที่​กำหนดไว้​และ​การรู้ล่วงหน้า​ของ​พระเจ้า แล้ว​พวกท่าน​ก็​อาศัยมือ​ของ​คนอธรรม​ตรึง​พระองค์​บนกางเขน​และ​ฆ่า​พระองค์ 24 แต่​พระเจ้าทำให้​พระองค์​ฟื้นขึ้นจากความตาย และ​ปลด​พระองค์​จาก​ความทรมาน​ของ​ความตาย เพราะ​ความตาย​ไม่อาจ​ยึด​พระองค์​ไว้​ได้ 25 ดาวิด​กล่าว​ถึง​พระองค์ว่า

‘ข้าพเจ้า​เห็น​องค์พระผู้เป็นเจ้า​อยู่ต่อหน้า​ข้าพเจ้า​เสมอ

เพราะ​พระองค์​อยู่​ทางขวามือ​ของ​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​จึงจะ​ไม่หวั่นไหว

26 เพราะฉะนั้น ใจ​ของ​ข้าพเจ้า​จึง​ยินดี และ​ลิ้น​ของ​ข้าพเจ้า​ก็​ชื่นชมยินดี

ร่างกาย​ของ​ข้าพเจ้า​ก็​จะพักอยู่​อย่าง​มีความหวัง

27 เพราะ​พระองค์​จะไม่​ทอดทิ้ง​จิตวิญญาณ​ของ​ข้าพเจ้า​ไว้​ใน​ฮาเดส†

และ​จะไม่ปล่อยให้​องค์บริสุทธิ์​ของ​พระองค์​เห็นความเน่าเปื่อย

28 พระองค์​ทำให้​ข้าพเจ้า​รู้จัก​หนทางแห่งชีวิต

พระองค์​จะทำให้​ข้าพเจ้า​เต็มเปี่ยมด้วย​ความยินดี​เมื่อ​อยู่ต่อหน้า​พระองค์’✡

29 “พี่น้อง​ทั้งหลาย ข้าพเจ้า​ขอ​กล่าว​กับ​พวกท่าน​อย่าง​ตรงไปตรงมา​เกี่ยวกับ​ดาวิด​บรรพบุรุษ​ของ​เรา​ว่า เขา​ตาย​และ​ถูก​ฝัง​แล้ว และ​อุโมงค์ฝังศพ​ของ​เขา​ยังอยู่กับเรา​จนถึงวันนี้ 30 เพราะ​เขาเป็น​ผู้เผยพระวจนะ และ​รู้ว่า​พระเจ้า​ได้​สาบาน​ต่อเขา​ว่า​จะตั้ง​พระคริสต์‡ ผู้สืบเชื้อสายทางกาย​จาก​เขา​ให้ขึ้นนั่ง​บน​บัลลังก์​ของ​เขา 31 ดาวิด​มองเห็น​สิ่งนี้​ล่วงหน้า จึงกล่าว​ถึง​การฟื้นขึ้นจากความตายของ​พระคริสต์​ว่า จิตวิญญาณ​ของ​พระองค์​ไม่ได้ถูกทิ้งไว้​ใน​ฮาเดส§ และ​ร่างกาย​ของ​พระองค์​ไม่ได้​เห็นความเน่าเปื่อย 32 พระเจ้าทำให้​พระเยซูองค์นี้​ฟื้นขึ้นจากความตาย และ​พวกเรา​ทุกคน​เป็นพยาน​ถึง​เรื่องนี้ 33 เมื่อ​พระองค์​ได้รับการยกขึ้น​ด้วย​มือขวา​ของ​พระเจ้า และ​ได้รับ​สิ่งที่​พระบิดา​สัญญาไว้​คือ​พระวิญญาณบริสุทธิ์ พระองค์​จึงเทสิ่งนี้​ลงมา ซึ่ง​พวกท่าน​กำลังเห็น​และ​ได้ยินอยู่​ใน​เวลานี้ 34 เพราะ​ดาวิด​ไม่ได้​ขึ้นไปยัง​สวรรค์ แต่​เขา​กล่าวเอง​ว่า

‘องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าวแก่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​ว่า “จงนั่ง​ที่ขวามือ​ของ​เรา

35 จนกว่า​เรา​จะทำให้​ศัตรู​ของ​ท่าน​เป็นที่รองเท้า​ของ​ท่าน” ’✡

36 “เพราะฉะนั้น ขอให้​คนอิสราเอลทั้งปวง​รู้แน่นอน​ว่า พระเจ้า​ได้​ตั้ง​พระเยซูองค์นี้​ซึ่ง​พวกท่าน​ตรึง​บนกางเขน ให้เป็น​ทั้ง​องค์พระผู้เป็นเจ้า​และ​พระคริสต์”

37 เมื่อพวกเขา​ได้ยิน​ดังนั้น​ก็​เจ็บแปลบ​ใน​ใจ และ​กล่าวกับ​เปโตร​และ​อัครทูต​คน​อื่น ๆ ว่า “พี่น้อง​ทั้งหลาย พวกเรา​ควรทำ​อย่างไร?”

38 เปโตร​ตอบ​ว่า “จง​กลับใจ และ​พวกท่าน​แต่ละคน​จง​รับบัพติศมา​ในพระนาม​ของ​พระเยซูคริสต์​เพื่อ​การยกโทษ​บาป แล้ว​พวกท่าน​จะได้รับ​ของประทาน​แห่ง​พระวิญญาณบริสุทธิ์ 39 เพราะ​คำสัญญา​นี้​มี​ไว้​สำหรับ​พวกท่าน สำหรับ​ลูกหลาน​ของ​พวกท่าน และ​สำหรับ​ทุกคนที่​อยู่ห่างไกล คือ​ทุกคนที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​พระเจ้าของ​เราจะ​เรียกมาหา​พระองค์” 40 เปโตร​ยัง​เป็นพยานยืนยัน​และ​ตักเตือน​พวกเขา​ด้วยถ้อยคำ​อีกมากมาย​ว่า “จง​รอดพ้น​จาก​คนยุค​ที่​เสื่อมทราม​นี้!”

41 คนที่​ยินดีรับ​คำของเปโตร​ก็​รับบัพติศมา และ​วัน​นั้น​มี​คน​เพิ่มเข้ามา​ประมาณ​สามพัน​คน 42 พวกเขา​ยึดมั่นอยู่ใน​คำสอน​ของ​เหล่าอัครทูต การมีส่วนร่วมกัน การหักขนมปัง และ​การอธิษฐาน 43 ทุกคน​เกิดความยำเกรง และ​มี​การอัศจรรย์​และ​หมายสำคัญ​มากมาย​เกิดขึ้น​ผ่าน​เหล่าอัครทูต 44 ทุกคนที่​เชื่อ​อยู่ร่วมกัน​และ​ถือ​ทุกสิ่ง​เป็น​ของส่วนรวม 45 พวกเขา​ขาย​ทรัพย์สินและ​สิ่งของของตน แล้ว​แบ่ง​ให้​ทุกคน​ตามที่​แต่ละคน​มีความจำเป็น 46 ทุกวัน​พวกเขา​พร้อมใจกัน​ไปพระวิหาร​อย่างสม่ำเสมอ หัก​ขนมปัง​กัน​ที่บ้าน และ​รับประทานอาหารร่วมกัน​ด้วย​ความยินดี​และ​ความจริงใจ 47 พวกเขา​สรรเสริญ​พระเจ้า​และ​เป็นที่ชื่นชอบ​ของ​ประชาชน​ทั้งปวง องค์พระผู้เป็นเจ้า​เพิ่ม​คนที่​กำลังได้รับความรอด​เข้ามาใน​ประชาคมทุกวัน

3

1 เปโตร​กับ​ยอห์น​กำลัง​ขึ้นไป​ยัง​พระวิหารใน​เวลาอธิษฐาน คือ​ชั่วโมงที่เก้า​ของวัน* 2 มี​ชาย​คนหนึ่ง​พิการเดินไม่ได้​มาตั้งแต่เกิด ทุกวัน​มี​คน​หาม​เขา​มาวางไว้​ที่​ประตูพระวิหาร​ซึ่ง​เรียกว่า​ประตูงาม เพื่อ​ขอเงินช่วยเหลือ​จากคนที่​เข้าไปใน​พระวิหาร 3 เมื่อ​เขา​เห็น​เปโตร​กับ​ยอห์น​กำลังจะเข้าไป​ใน​พระวิหาร เขาก็​ขอเงินช่วยเหลือ 4 เปโตร​กับ​ยอห์น​จ้องมอง​เขา แล้ว​เปโตร​กล่าวว่า “มอง​พวกเรา” 5 ชาย​คนนั้น​จึง​ตั้งใจมอง​พวกเขา เพราะ​คาด​ว่า​จะ​ได้รับ​อะไร​บางอย่าง 6 แต่​เปโตร​กล่าวว่า “เงิน​กับ​ทอง​ข้าพเจ้า​ไม่มี แต่​สิ่งที่​ข้าพเจ้า​มี ข้าพเจ้า​จะให้​ท่าน ในพระนาม​ของ​พระเยซูคริสต์​ชาวนาซาเร็ธ จงลุก​ขึ้น​และ​เดิน!” 7 เปโตร​จับ​มือขวา​ของ​เขาและ​ช่วยพยุง​ให้ลุก​ขึ้น ทันใดนั้น​เท้า​และ​ข้อเท้า​ของ​เขา​ก็มีกำลังขึ้น 8 เขา​กระโดดขึ้นยืน​และ​เริ่มเดิน แล้ว​เข้าไปใน​พระวิหาร​พร้อมกับ​พวกเขา ทั้งเดิน กระโดด และ​สรรเสริญ​พระเจ้า 9 ประชาชน​ทั้งปวง​เห็น​เขา​เดิน​และ​สรรเสริญ​พระเจ้า 10 พวกเขา​จำได้ว่า​เขา​คือ​คนที่​เคยนั่ง​ขอเงินช่วยเหลือ​อยู่​ที่​ประตูงาม​ของ​พระวิหาร ทุกคนจึง​เต็มไปด้วย​ความ​พิศวง​และ​ประหลาดใจ​กับสิ่งที่​เกิด​ขึ้น​กับ​เขา 11 ขณะ​ที่​ชายที่​หายจากความพิการ​กำลังเกาะ​เปโตร​กับ​ยอห์น​ไว้ ประชาชน​ทั้งปวง​ก็​วิ่งมาหา​พวกเขา​ที่​เฉลียง​ซึ่ง​เรียกว่า​เฉลียงของ​ซาโลมอน​ด้วยความประหลาดใจอย่างยิ่ง

12 เมื่อ​เปโตร​เห็น​ดังนั้น จึง​กล่าว​กับ​ประชาชน​ว่า “ชาว​อิสราเอล​ทั้งหลาย ทำไม​พวกท่าน​จึง​ประหลาดใจ​เรื่อง​ชาย​คนนี้? ทำไม​พวกท่าน​จึง​จ้องมอง​พวกเรา ราวกับว่า​พวกเรา​ทำ​ให้​เขา​เดิน​ได้​ด้วย​พลัง​หรือ​ความ​เลื่อมใส​ใน​พระเจ้า​ของ​เรา​เอง? 13 พระเจ้าของ​อับราฮัม อิสอัค และ​ยาโคบ พระเจ้าของ​บรรพบุรุษของเรา ได้ให้พระสิริแก่​ผู้รับใช้ของพระองค์​คือ​พระเยซู ผู้ที่​พวกท่าน​มอบให้​และ​ปฏิเสธ​ต่อหน้า​ปีลาต ทั้งที่​ปีลาต​ตัดสินใจ​จะปล่อย​พระองค์ 14 แต่​พวกท่าน​กลับ​ปฏิเสธ​องค์บริสุทธิ์​และ​องค์ผู้ชอบธรรม และ​ขอให้ปล่อย​ฆาตกร​ให้​พวกท่าน 15 พวกท่าน​ฆ่า​องค์เจ้าแห่งชีวิต แต่​พระเจ้า​ทำให้​พระองค์​ฟื้นขึ้นจากความตาย และ​พวกเรา​เป็นพยาน​ถึง​เรื่องนี้ 16 โดยความเชื่อ​ใน​พระนามของพระองค์ พระนามของพระองค์​ได้ทำให้​ชายคนนี้​ที่​พวกท่าน​เห็น​และ​รู้จัก​แข็งแรงขึ้น และ​ด้วย​ความเชื่อ​ที่มี​ผ่านทาง​พระองค์ ชายคนนี้​จึง​หายเป็นปกติ​อย่างสมบูรณ์​ต่อหน้าพวกท่าน​ทุกคน

17 “บัดนี้ พี่น้อง​ทั้งหลาย† ข้าพเจ้า​รู้ว่า​พวกท่าน​ทำสิ่งนี้​เพราะไม่รู้ เช่นเดียวกับ​เหล่า​ผู้ปกครองของ​พวกท่าน 18 แต่​พระเจ้า​ทำให้​สิ่งที่​พระองค์​ประกาศ​ไว้​ล่วงหน้า​ผ่าน​ปาก​ของ​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะ​ทั้งหมด​สำเร็จ​ด้วย​วิธีนี้ คือพระคริสต์​จะต้องทนทุกข์

19 “เพราะฉะนั้น จง​กลับใจ​และ​หันกลับมา เพื่อ​บาป​ของ​พวกท่าน​จะ​ถูกลบออก และ​ช่วงเวลาแห่งความชื่นใจ​จะมาจาก​องค์พระผู้เป็นเจ้า 20 และ​เพื่อ​พระองค์​จะ​ส่ง​พระเยซูคริสต์ ผู้ที่​กำหนดไว้ล่วงหน้า​สำหรับ​พวกท่าน 21 สวรรค์​จะต้องรับ​พระองค์​ไว้จนถึง​เวลาที่ทุกสิ่ง​ได้รับการฟื้นฟู ซึ่ง​พระเจ้า​ได้​กล่าวไว้​ตั้งแต่โบราณ​ผ่านปากของ​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะบริสุทธิ์​ของ​พระองค์ 22 เพราะ​โมเสส​กล่าวแก่​บรรพบุรุษ​ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้เป็น​พระเจ้า จะตั้ง​ผู้เผยพระวจนะคนหนึ่ง​ขึ้น​ให้​พวกท่าน​จากท่ามกลาง​พี่น้อง​ของ​พวกท่าน เหมือนอย่าง​ข้าพเจ้า พวกท่าน​จะต้องฟัง​เขา​ในทุกสิ่ง​ที่​เขา​กล่าวกับ​พวกท่าน 23 และ​ทุกคนที่​ไม่ฟัง​ผู้เผยพระวจนะ​คนนั้น​จะ​ถูกทำลาย​จนหมดสิ้น​จากท่ามกลาง​ประชาชน’✡ 24 เหล่า​ผู้เผยพระวจนะทั้งหมด​ตั้งแต่​ซามูเอล​และ​คนที่มาภายหลัง ทุกคนที่ได้กล่าว ก็ประกาศ​ถึงวันเหล่านี้​เช่นกัน 25 พวกท่าน​เป็นลูกหลาน​ของ​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะ และ​เป็น​ลูกหลาน​แห่ง​พันธสัญญา​ที่​พระเจ้า​ทำ​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​เรา โดย​กล่าวแก่​อับราฮัม​ว่า ‘ทุก​ครอบครัว​บนแผ่นดินโลก​จะ​ได้รับพร​ผ่านลูกหลาน​ของ​เจ้า’‡✡ 26 เมื่อ​พระเจ้า​ตั้ง​ผู้รับใช้ของพระองค์​คือ​พระเยซู​ขึ้นมาแล้ว พระองค์​ส่ง​พระเยซู​มาหา​พวกท่าน​ก่อน เพื่ออวยพร​พวกท่าน​โดยทำให้​พวกท่าน​แต่ละคน​หันจาก​ความชั่ว​ของตน”

4

1 ขณะ​ที่​เปโตร​กับ​ยอห์น​กำลัง​กล่าวกับ​ประชาชน เหล่า​ปุโรหิต หัวหน้าเจ้าหน้าที่พระวิหาร และ​พวก​สะดูสี​ก็มาหา​พวกเขา 2 คนเหล่านั้น​ไม่พอใจอย่างมาก เพราะทั้งสอง​กำลังสอน​ประชาชน​และ​ประกาศว่า​ใน​พระเยซู​มีการฟื้นขึ้นจากความตาย 3 พวกเขา​จับ​เปโตร​กับ​ยอห์น​และ​คุมขัง​ไว้​จนถึงวันรุ่งขึ้น เพราะ​เวลานั้น​เป็น​เวลาเย็นแล้ว 4 แต่​คนจำนวนมาก​ที่​ได้ยินพระวจนะ​ก็​เชื่อ และ​จำนวนผู้ชาย​เพิ่มเป็น​ประมาณ​ห้าพัน​คน

5 เช้าวันรุ่งขึ้น เหล่า​ผู้ปกครอง ผู้อาวุโส และ​อาลักษณ์​มาประชุมกัน​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม 6 มี​อันนาส​มหาปุโรหิต คายาฟาส ยอห์น อเล็กซานเดอร์ และ​คน​อื่น ๆ ใน​ตระกูล​มหาปุโรหิต​อยู่ที่นั่นด้วย 7 พวกเขา​ให้​เปโตร​กับ​ยอห์น​ยืนอยู่ตรงกลาง แล้ว​ถาม​ว่า “พวกท่าน​ทำสิ่งนี้​ด้วยพลังอะไร หรือในนามของใคร?”

8 เปโตร​เต็มเปี่ยมด้วย​พระวิญญาณบริสุทธิ์ จึง​กล่าวกับ​พวกเขา​ว่า “ท่านผู้ปกครอง​ประชาชน​และ​ผู้อาวุโส​ของ​อิสราเอล 9 ถ้าวันนี้​พวกเรา​ถูกสอบถาม​เรื่อง​การ​ทำ​ความดี​แก่​ชาย​พิการ ว่าชายคนนี้​หายดีได้อย่างไร 10 ก็ขอให้​พวกท่าน​ทุกคน​และ​ประชาชนอิสราเอล​ทั้งปวง​รู้ว่า ชาย​คนนี้​ยืน​อยู่​ต่อหน้า​พวกท่าน​โดย​หาย​เป็น​ปกติ​แล้วในพระนาม​ของ​พระเยซูคริสต์​ชาวนาซาเร็ธ ผู้ที่​พวกท่าน​ตรึง​บนกางเขน และ​ผู้ที่​พระเจ้าทำให้​ฟื้นขึ้นจากความตาย 11 พระองค์คือ ‘ศิลา​ที่​พวกท่านผู้เป็น​ช่างก่อสร้าง​เห็นว่า​ไร้ค่า แต่​กลับกลายเป็น​ศิลามุมเอก’✡ 12 ไม่มีความรอด​ในผู้ใดอื่น เพราะ​ไม่มีนามอื่น​ใต้ฟ้า​ที่​ประทาน​แก่​มนุษย์ ซึ่ง​พวกเรา​ต้อง​ได้รับความรอด​โดย​นามนั้น!”

13 เมื่อ​พวกเขา​เห็น​ความกล้าหาญ​ของ​เปโตร​กับ​ยอห์น และ​รู้ว่า​ทั้งสอง​ไม่ได้เล่าเรียน​และ​เป็น​คนธรรมดา พวกเขา​ก็​ประหลาดใจ และ​จำได้ว่า​ทั้งสอง​เคยอยู่กับ​พระเยซู 14 และ​เมื่อ​เห็น​ชายที่​หายดีแล้ว​ยืน​อยู่กับ​ทั้งสอง พวก​เขาก็​ไม่มีอะไรจะโต้แย้ง 15 พวกเขา​จึงสั่ง​ให้​เปโตร​กับ​ยอห์น​ออกไปจาก​สภา แล้ว​ปรึกษากัน​ว่า 16 “พวกเรา​จะทำอย่างไร​กับ​คนเหล่านี้? เพราะ​ทุกคนที่อาศัยอยู่​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​เห็นชัด​ว่า มีการอัศจรรย์​ที่โดดเด่น​เกิด​ขึ้นผ่าน​พวกเขา และ​พวกเรา​ก็​ปฏิเสธไม่ได้ 17 แต่​เพื่อไม่ให้​เรื่องนี้​แพร่ไป​ในหมู่​ประชาชน​มากกว่านี้ พวกเรา​ควร​ข่มขู่​พวกเขา ไม่ให้พูด​กับใคร​ในนามนี้​อีกต่อไป” 18 แล้ว​พวกเขา​เรียก​เปโตร​กับ​ยอห์น​เข้ามา และ​สั่งไม่ให้​พูดหรือสอน​ในพระนาม​ของ​พระเยซู​เลย

19 แต่​เปโตร​กับ​ยอห์น​ตอบ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​จงตัดสินเองว่า ต่อหน้าพระเจ้า การฟัง​พวกท่าน​แทนที่จะฟัง​พระเจ้า​นั้น​ถูกต้องหรือไม่ 20 เพราะ​พวกเรา​ไม่อาจหยุดพูด​ถึงสิ่งที่​พวกเรา​ได้เห็น​และ​ได้ยิน”

21 พวกเขา​ข่มขู่​ทั้งสอง​อีก แล้ว​ปล่อย​ทั้งสอง​ไป เพราะ​ไม่อาจ​หาทาง​ลงโทษ​ได้ เนื่องจาก​ประชาชน​ทุกคน​ต่าง​ถวายพระสิริแด่พระเจ้า​สำหรับ​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น 22 ชายที่ได้รับการรักษาอย่างอัศจรรย์นี้​มีอายุ​มากกว่า​สี่สิบ​ปี

23 เมื่อได้รับการปล่อยตัว เปโตร​กับ​ยอห์น​กลับไปหา​พวกของตน และ​เล่า​ทุก​สิ่งที่​เหล่า​หัวหน้าปุโรหิตกับ​ผู้อาวุโส​กล่าวกับ​พวกเขา 24 เมื่อคนเหล่านั้นได้ยิน ก็​พร้อมใจกัน​เปล่งเสียง​ทูล​พระเจ้า​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์คือ​พระเจ้า​ผู้สร้าง​ท้องฟ้า แผ่นดิน ทะเล และ​ทุกสิ่งที่อยู่ในนั้น 25 พระองค์​ได้กล่าว​ผ่านปากดาวิด​ผู้รับใช้ของพระองค์​ว่า

‘เหตุใด​บรรดาประชาชาติ​จึง​เดือดดาล

และ​ชนทั้งหลาย​จึง​คิด​แผนการที่ไร้ผล?

26 บรรดากษัตริย์​แห่งแผ่นดินโลก​ตั้งตัวขึ้น

และ​พวกผู้ปกครอง​ร่วมกันวางแผน

ต่อต้าน​องค์พระผู้เป็นเจ้า​และ​พระคริสต์ของพระองค์’*✡

27 “เพราะเป็นความจริงว่า† ทั้งเฮโรด​และ​ปอนทิอัสปีลาต พร้อมกับ​คนต่างชาติ​และ​ประชาชนอิสราเอล ได้มารวมกัน​ต่อต้าน​ผู้รับใช้บริสุทธิ์​ของ​พระองค์คือ​พระเยซู ผู้ที่พระองค์เจิมไว้ 28 เพื่อทำ​ทุก​สิ่งที่​พระองค์​ได้กำหนดไว้ล่วงหน้า​ตามฤทธิ์อำนาจ​และ​แผนการ​ของ​พระองค์​ให้เกิด​ขึ้น 29 บัดนี้ องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดดู​คำข่มขู่​ของ​พวกเขา และ​โปรด​ให้​ผู้รับใช้ของพระองค์​กล่าวพระวจนะ​ของ​พระองค์​ด้วย​ความกล้าหาญอย่างเต็มที่ 30 ขณะ​ที่​พระองค์​ยื่นมือออก​เพื่อรักษา และ​ให้หมายสำคัญ​และการอัศจรรย์​เกิด​ขึ้นผ่าน​พระนาม​ของ​ผู้รับใช้บริสุทธิ์​ของ​พระองค์คือ​พระเยซู”

31 เมื่อพวกเขาอธิษฐานแล้ว สถานที่​ซึ่งพวกเขามารวมกัน​ก็​สั่นสะเทือน พวกเขาทุกคน​เต็มเปี่ยมด้วย​พระวิญญาณบริสุทธิ์ และ​กล่าวพระวจนะของพระเจ้า​ด้วยความกล้าหาญ

32 คนจำนวนมาก​ที่​เชื่อ​มี​ใจและจิตวิญญาณ​เป็นหนึ่งเดียวกัน ไม่มีใคร​กล่าวว่าสิ่งของใด​ที่ตนครอบครอง​เป็นของตนเอง แต่​พวกเขา​ถือ​ทุกสิ่ง​เป็น​ของส่วนรวม 33 เหล่าอัครทูต​เป็นพยานยืนยัน​ถึง​การฟื้นขึ้นจากความตายของ​องค์พระเยซู​ด้วยพลังอันยิ่งใหญ่ และ​พระคุณอันยิ่งใหญ่​ก็อยู่กับ​พวกเขาทุกคน 34 ใน​พวกเขา​ไม่มีใครขัดสน เพราะทุกคนที่มี​ที่ดินหรือบ้าน​ก็​ขาย แล้ว​นำเงิน​ที่ได้จากสิ่งที่ขายมา 35 วางไว้ที่เท้า​ของ​เหล่าอัครทูต แล้ว​จึง​แจกจ่าย​ให้แต่ละคน​ตามที่มีความจำเป็น

36 โยเสส ซึ่งเหล่าอัครทูต​เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า​บารนาบัส แปลว่า ‘บุตรแห่งการหนุนใจ’ เป็นคนเลวี และเป็น​ชาวไซปรัสโดยกำเนิด 37 เขามี​ที่ดิน​ผืนหนึ่ง จึงขาย​แล้ว​นำเงิน​มา​วางไว้ที่เท้า​ของ​เหล่าอัครทูต

5

1 มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​อานาเนีย​กับ​สัปฟีรา​ภรรยา​ของ​เขา ขาย​ทรัพย์สิน​ผืน​หนึ่ง 2 แล้ว​เก็บ​เงิน​ที่​ได้​จาก​การขาย​ส่วนหนึ่งไว้ โดย​ภรรยา​ของ​เขา​ก็​รู้เรื่อง​ด้วย จาก​นั้น​เขา​นำ​เงิน​เพียง​ส่วน​หนึ่ง​มา​วาง​ไว้​ที่​เท้า​ของ​เหล่า​อัครทูต 3 แต่​เปโตร​กล่าว​ว่า “อานาเนีย ทำไม​ซาตาน​จึง​ครอบงำ​ใจ​ของ​ท่าน​ให้​โกหก​พระวิญญาณบริสุทธิ์ และ​เก็บ​เงิน​ค่า​ที่ดิน​ส่วน​หนึ่ง​ไว้? 4 ตอน​ที่​ยัง​ไม่ได้​ขาย ที่ดิน​นั้น​ก็​เป็น​ของ​ท่าน​ไม่ใช่​หรือ? และ​เมื่อ​ขาย​แล้ว เงิน​ที่​ได้ ท่าน​ก็​ยัง​มี​สิทธิ์​จัดการ​ไม่ใช่​หรือ? ทำไม​ท่าน​จึง​คิด​ทำ​เรื่อง​นี้​ใน​ใจ? ท่าน​ไม่ได้​โกหก​มนุษย์ แต่​โกหก​พระเจ้า”

5 เมื่อ​อานาเนีย​ได้ยิน​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้ เขา​ก็​ล้ม​ลง​และ​ตาย ทุก​คน​ที่​ได้ยิน​เรื่อง​นี้​ต่าง​เกิด​ความ​กลัว​อย่าง​มาก 6 พวก​ชาย​หนุ่ม​ลุก​ขึ้น เอา​ผ้า​ห่อ​ศพ​ของ​เขา แล้ว​หาม​ออก​ไป​ฝัง 7 ประมาณ​สาม​ชั่วโมง​ต่อ​มา ภรรยา​ของ​เขา​เข้า​มา​โดย​ไม่​รู้​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น 8 เปโตร​ถาม​นาง​ว่า “บอก​ข้าพเจ้า​สิ พวก​ท่าน​ขาย​ที่ดิน​ได้​ราคา​เท่า​นี้​ใช่​ไหม?”

นาง​ตอบ​ว่า “ใช่ เท่า​นี้​แหละ”

9 เปโตร​จึง​ถาม​นาง​ว่า “ทำไม​พวก​ท่าน​จึง​ตกลง​กัน​ที่​จะ​ลอง​ใจ​พระวิญญาณ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า? คน​ที่​ฝัง​สามี​ของ​ท่าน​เพิ่ง​มา​ถึง​ประตู และ​พวก​เขา​จะ​หาม​ท่าน​ออก​ไป​ด้วย”

10 ทันใด​นั้น​นาง​ก็​ล้ม​ลง​แทบ​เท้า​ของ​เปโตร​และ​ตาย พวก​ชาย​หนุ่ม​เข้า​มา​พบ​ว่า​นาง​ตาย​แล้ว จึง​หาม​นาง​ออก​ไป​ฝัง​ไว้​ข้าง​สามี 11 ทั้ง​ประชาคม​และ​ทุกคน​ที่​ได้ยิน​เรื่อง​เหล่านี้​ต่าง​เกิด​ความกลัว​อย่างมาก

12 เหล่า​อัครทูต​ทำ​หมายสำคัญ​และ​การอัศจรรย์​มากมาย​ท่ามกลาง​ประชาชน ทุก​คน​พร้อมใจ​กัน​อยู่​ที่​ระเบียง​ของ​ซาโลมอน 13 คน​อื่น ๆ ไม่​มี​ใคร​กล้า​เข้า​ร่วม​กับ​พวก​เขา แต่​ประชาชน​กลับ​ยกย่อง​พวก​เขา 14 มี​ผู้​เชื่อ​ทั้ง​ชาย​และ​หญิง​จำนวน​มาก​ขึ้น​เรื่อย ๆ เข้า​มา​ร่วม​กับ​องค์พระผู้เป็นเจ้า 15 ถึง​กับ​มี​คน​นำ​คน​ป่วย​ออก​มา​ที่​ถนน วาง​ไว้​บน​แคร่​และ​ที่นอน เพื่อ​ว่า​เมื่อ​เปโตร​เดิน​ผ่าน​มา อย่าง​น้อย​เงา​ของ​เขา​อาจ​ทอด​ลง​บน​บาง​คน 16 ฝูง​ชน​จาก​เมือง​ต่าง ๆ รอบ​กรุง​เยรูซาเล็ม​ก็​มา​รวม​กัน​ด้วย พวก​เขา​นำ​คน​ป่วย​และ​คน​ที่​ถูก​วิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์​ทรมาน​มา และ​ทุก​คน​ก็​หาย​ดี

17 มหาปุโรหิต​กับ​พวก​ที่​อยู่​ฝ่าย​เดียว​กับ​เขา คือ​พวก​สะดูสี ลุกขึ้น​ด้วย​ความอิจฉา​อย่างมาก 18 แล้ว​จับ​เหล่า​อัครทูต​ไป​ขัง​ไว้​ใน​เรือนจำ​ของ​ทางการ 19 แต่​ใน​เวลา​กลางคืน ทูตสวรรค์​องค์​หนึ่ง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เปิด​ประตู​เรือนจำ พา​พวก​เขา​ออก​มา แล้ว​กล่าว​ว่า 20 “จง​ไป​ยืน​ใน​พระวิหาร และ​ประกาศ​ถ้อยคำ​ทั้งหมด​เกี่ยว​กับ​ชีวิต​นี้​แก่​ประชาชน”

21 เมื่อ​ได้ยิน​ดังนั้น พวก​เขา​ก็​เข้า​ไป​ใน​พระวิหาร​ตั้งแต่​รุ่งเช้า​และ​เริ่ม​สั่งสอน ส่วน​มหาปุโรหิต​กับ​พวก​ของ​เขา​มา​ถึง แล้ว​เรียก​สภา​กับ​คณะ​ผู้อาวุโส​ทั้งหมด​ของ​ชน​อิสราเอล​มา​ประชุม และ​ส่ง​คน​ไป​ที่​เรือนจำ​ให้​นำ​เหล่า​อัครทูต​มา 22 แต่​เจ้าหน้าที่​ที่​ไป​ถึง​กลับ​ไม่​พบ​พวก​เขา​ใน​เรือนจำ จึง​กลับ​มา​รายงาน​ว่า 23 “พวก​เรา​พบ​ว่า​เรือนจำ​ปิด​และ​ล็อก​ไว้​อย่าง​แน่นหนา และ​พวก​ยาม​ก็​ยืน​เฝ้า​อยู่​หน้า​ประตู แต่​เมื่อ​เปิด​เข้า​ไป กลับ​ไม่​พบ​ใคร​อยู่​ข้าง​ใน​เลย!”

24 เมื่อ​มหาปุโรหิต หัวหน้า​เจ้าหน้าที่​พระวิหาร และ​เหล่า​หัวหน้าปุโรหิตได้ยิน​เรื่อง​นี้ ต่าง​ก็​สับสน​อย่าง​มาก ไม่​รู้​ว่า​เรื่อง​นี้​จะ​ลงเอย​อย่างไร 25 แล้ว​มี​คน​หนึ่ง​มา​บอก​พวก​เขา​ว่า “พวก​ชาย​ที่​ท่าน​ขัง​ไว้​ใน​เรือนจำ​นั้น กำลัง​ยืน​สั่งสอน​ประชาชน​อยู่​ใน​พระวิหาร!” 26 หัวหน้า​เจ้าหน้าที่​จึง​ไป​กับ​พวก​เจ้าหน้าที่​และ​พา​เหล่า​อัครทูตมา​โดย​ไม่​ใช้​กำลัง เพราะ​กลัว​ว่า​ประชาชน​จะ​เอา​หิน​ขว้าง​พวก​เขา

27 เมื่อ​พา​เหล่า​อัครทูตมา​แล้ว ก็​ให้​ยืน​ต่อ​หน้า​สภา มหาปุโรหิต​สอบถาม​พวก​เขา 28 ว่า “พวก​เรา​ไม่ได้​สั่ง​พวก​ท่าน​อย่าง​เด็ดขาด​หรือ​ว่า​อย่า​สั่งสอน​ใน​นาม​นี้? แต่​พวก​ท่าน​กลับ​ทำ​ให้​คำสอน​ของ​พวก​ท่าน​แพร่​ไป​ทั่ว​กรุง​เยรูซาเล็ม และ​ตั้งใจ​จะ​ทำ​ให้​พวก​เรา​ต้อง​รับผิดชอบ​ต่อ​ความ​ตาย​ของ​ชาย​คน​นี้”

29 เปโตร​กับ​เหล่า​อัครทูต​ตอบ​ว่า “พวก​เรา​ต้อง​เชื่อฟัง​พระเจ้า​มาก​กว่า​มนุษย์ 30 พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เรา​ได้​ทำให้​พระเยซู​ผู้ที่​พวกท่าน​ฆ่า​โดย​แขวน​ไว้​บน​ต้นไม้​ฟื้นขึ้นมา 31 พระเจ้า​ยก​พระองค์​ขึ้น​ด้วย​มือ​ขวา​ของ​พระองค์ ให้​เป็น​ผู้นำ​และ​พระผู้ช่วยให้รอด เพื่อ​ประทาน​การ​กลับใจ​และ​การ​ยกโทษบาป​แก่​อิสราเอล 32 พวก​เรา​เป็น​พยาน​ถึง​เรื่อง​เหล่า​นี้ และ​พระวิญญาณบริสุทธิ์​ก็​เป็น​พยาน​ด้วย พระเจ้า​ประทาน​พระวิญญาณ​แก่​คน​ที่​เชื่อฟัง​พระองค์”

33 เมื่อ​พวก​เขา​ได้ยิน​ดังนั้น​ก็​เจ็บ​แปลบ​ใน​ใจ และ​ตั้งใจ​จะ​ฆ่า​เหล่า​อัครทูต 34 แต่​มี​ฟาริสี​คน​หนึ่ง​ชื่อ​กามาลิเอล เป็น​อาจารย์​สอน​ธรรมบัญญัติ​และ​เป็น​ที่​เคารพ​ของ​ประชาชน​ทั้งหมด ลุก​ขึ้น​ใน​สภา​และ​สั่ง​ให้​นำ​เหล่า​อัครทูต​ออก​ไป​ข้าง​นอก​ชั่ว​ครู่ 35 แล้ว​เขา​กล่าว​กับ​ที่​ประชุม​ว่า “ชาว​อิสราเอล​ทั้งหลาย จง​ระวัง​ให้​ดี​ว่า​พวก​ท่าน​กำลัง​จะ​ทำ​อะไร​กับ​คน​เหล่า​นี้ 36 ก่อนหน้า​นี้ เธูดาส​เคย​ลุก​ขึ้น อ้าง​ตัว​ว่า​เป็น​คน​สำคัญ และ​มี​ชาย​ประมาณ​สี่​ร้อย​คน​เข้า​ร่วม​กับ​เขา แต่​เขา​ถูก​ฆ่า และ​คน​ทั้งหมด​ที่​เชื่อฟัง​เขา​ก็​กระจัด​กระจาย​ไป​จน​ไม่​เหลือ​อะไร 37 หลัง​จาก​นั้น ยูดาส​ชาว​กาลิลี​ก็​ลุก​ขึ้น​ใน​ช่วง​การ​ขึ้น​ทะเบียน​ประชากร และ​ชักนำ​คน​บาง​ส่วน​ให้​ติดตาม​เขา เขา​ก็​พินาศ​เช่น​กัน และ​ทุก​คน​ที่​เชื่อฟัง​เขา​ก็​กระจัด​กระจาย​ไป 38 เพราะ​ฉะนั้น ข้าพเจ้า​ขอ​บอก​พวก​ท่าน​ว่า อย่า​ยุ่ง​กับ​คน​เหล่า​นี้ ปล่อย​พวก​เขา​ไป เพราะ​ถ้า​แผนการ​หรือ​กิจการ​นี้​มา​จาก​มนุษย์ มัน​ก็​จะ​ล้มเหลว​ไป​เอง 39 แต่​ถ้า​มา​จาก​พระเจ้า พวก​ท่าน​ก็​ไม่​สามารถ​ล้ม​ล้าง​ได้ มิ​ฉะนั้น​พวก​ท่าน​อาจ​กลาย​เป็น​คน​ที่​กำลัง​ต่อสู้​กับ​พระเจ้า​เสีย​เอง!”

40 พวก​เขา​เห็นด้วย​กับ​กามาลิเอล จึง​เรียก​เหล่า​อัครทูต​เข้า​มา เฆี่ยน​ตี​พวก​เขา สั่ง​ไม่​ให้​พูด​ใน​นาม​ของ​พระเยซู แล้ว​ปล่อยตัว​ไป 41 เหล่า​อัครทูต​ออก​จาก​สภา​ไป​ด้วย​ความ​ยินดี เพราะ​ได้​รับ​การ​นับ​ว่า​คู่ควร​ที่​จะ​ถูก​เหยียดหยาม​เพราะ​พระนาม​ของ​พระเยซู

42 ทุก​วัน ทั้ง​ใน​พระวิหาร​และ​ตาม​บ้าน พวก​เขา​ไม่​เคย​หยุด​สั่งสอน​และ​ประกาศ​ข่าว​ดี​ว่า​พระเยซู​คือ​พระคริสต์

6

1 ใน​ช่วง​นั้น เมื่อ​จำนวน​สาวก​เพิ่ม​ขึ้น​เรื่อย ๆ พวก​เฮลเลนิสต์* เริ่ม​บ่น​ต่อว่า​พวกฮีบรู เพราะ​หญิง​ม่าย​ของ​พวก​ตน​ถูก​ละเลย​ใน​การ​แจกจ่าย​ประจำ​วัน 2 อัครทูต​สิบสอง​คน​จึง​เรียก​สาวก​ทั้งหมด​มา​รวม​กัน​และ​กล่าว​ว่า “ไม่​เหมาะ​ที่​พวก​เรา​จะ​ละทิ้ง​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า​เพื่อ​ไป​รับ​หน้าที่​ดูแล​การ​แจกจ่าย 3 เพราะ​ฉะนั้น พี่น้อง​ทั้งหลาย จง​เลือก​ชาย​เจ็ด​คน​จาก​พวก​ท่าน​ที่​มี​ชื่อเสียง​ดี เต็ม​เปี่ยม​ด้วย​พระวิญญาณบริสุทธิ์​และ​สติปัญญา แล้ว​พวก​เรา​จะ​มอบหมาย​หน้าที่​นี้​ให้​พวก​เขา 4 ส่วน​พวก​เรา​จะ​ทุ่มเท​ให้​กับ​การ​อธิษฐาน​และ​พันธกิจ​แห่ง​พระวจนะ​ต่อ​ไป”

5 คำ​พูด​นี้​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​ทุก​คน พวก​เขา​จึง​เลือก​สเทเฟน ชาย​ผู้​เต็ม​เปี่ยม​ด้วย​ความ​เชื่อ​และ​พระวิญญาณบริสุทธิ์ รวม​ทั้ง​ฟีลิป โปรโครัส นิคาโนร์ ทิโมน ปารเมนัส และ​นิโคเลาส์ คน​ที่​เข้า​ถือ​ศาสนา​ยิว​จาก​เมือง​อันทิโอก 6 แล้ว​นำ​คน​เหล่า​นี้​มา​ยืน​ต่อ​หน้า​เหล่า​อัครทูต เมื่อ​อธิษฐาน​แล้ว อัครทูต​ก็​วางมือ​บน​พวก​เขา

7 พระวจนะ​ของ​พระเจ้า​แผ่​ขยาย​ออก​ไป และ​จำนวน​สาวก​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​ก็​เพิ่ม​ขึ้น​อย่าง​มาก ปุโรหิต​จำนวน​มาก​ก็​ยอม​เชื่อฟัง​ตาม​ความ​เชื่อ​นั้น

8 สเทเฟน​เต็ม​เปี่ยม​ด้วย​ความ​เชื่อ​และ​พลัง ทำ​การอัศจรรย์​และ​หมายสำคัญ​อัน​ยิ่งใหญ่​ท่ามกลาง​ประชาชน 9 แต่​มี​บาง​คน​จาก​ธรรมศาลาที่​เรียก​ว่า “พวก​เสรี​ชน” รวม​ทั้ง​ชาว​ไซรีน ชาว​อเล็กซานเดรีย และ​คน​จาก​แคว้น​ซิลิเซีย​กับ​เอเชีย ลุก​ขึ้น​มา​โต้เถียง​กับ​สเทเฟน 10 แต่​พวก​เขา​ไม่​สามารถ​ต้านทาน​สติปัญญา​และ​พระวิญญาณ​ที่​ทำให้​เขา​พูด​เช่น​นั้น​ได้ 11 แล้ว​พวก​เขา​ก็​ลอบ​ยุยง​คน​บาง​คน​ให้​กล่าว​ว่า “พวก​เรา​ได้ยิน​เขา​พูด​หมิ่น​ประมาท​โมเสส​และ​พระเจ้า” 12 พวก​เขา​ปลุกปั่น​ประชาชน พวก​ผู้อาวุโส และ​เหล่า​อาลักษณ์ แล้ว​กรู​กัน​เข้า​จับ​สเทเฟน​และ​พา​ไป​ต่อ​หน้า​สภา 13 จาก​นั้น​ตั้ง​พยาน​เท็จ​ขึ้น​มา​กล่าว​ว่า “ชาย​คน​นี้​ไม่​เคย​หยุด​พูด​หมิ่น​ประมาท​สถานที่​บริสุทธิ์​แห่ง​นี้​และ​ธรรมบัญญัติ 14 เพราะ​พวก​เรา​ได้ยิน​เขา​พูด​ว่า เยซู​ชาว​นาซาเร็ธ​คน​นี้​จะ​ทำลาย​สถานที่​แห่ง​นี้ และ​จะ​เปลี่ยน​ธรรมเนียม​ที่​โมเสส​มอบ​ไว้​ให้​พวก​เรา” 15 ทุก​คน​ที่นั่ง​อยู่​ใน​สภา​จ้อง​มอง​สเทเฟน และ​เห็น​ว่า​ใบหน้า​ของ​เขา​เหมือน​ใบหน้า​ของ​ทูตสวรรค์

7

1 มหาปุโรหิต​ถาม​ว่า “เรื่อง​เหล่า​นี้​เป็น​จริง​หรือ?”

2 สเทเฟน​ตอบ​ว่า “พี่น้อง​และ​บรรดา​บิดา​ทั้งหลาย โปรด​ฟัง พระเจ้า​แห่ง​พระสิริ​ปรากฏ​แก่​อับราฮัม​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เรา ขณะ​ที่​เขา​อยู่​ใน​เมโสโปเตเมีย ก่อน​ที่​จะ​ไป​อาศัย​อยู่​ใน​ฮาราน 3 และ​กล่าว​กับ​เขา​ว่า ‘จง​ออก​จาก​แผ่นดิน​ของ​เจ้า​และ​จาก​ญาติ​พี่น้อง​ของ​เจ้า แล้ว​ไป​ยัง​แผ่นดิน​ที่​เรา​จะ​ชี้​ให้​เจ้า​เห็น’✡ 4 เขา​จึง​ออก​จาก​แผ่นดิน​ของ​ชาว​เคลเดีย​และ​ไป​อาศัย​อยู่​ใน​ฮาราน หลัง​จาก​บิดา​ของ​เขา​ตาย พระเจ้า​ก็​นำ​เขา​จาก​ที่​นั่น​มา​ยัง​แผ่นดิน​นี้ ซึ่ง​พวก​ท่าน​อาศัย​อยู่​ใน​เวลา​นี้ 5 พระองค์​ไม่​ได้​มอบ​มรดก​ใน​แผ่นดิน​นี้​ให้​เขา​เลย แม้​แต่​ที่ดิน​พอ​ให้​วาง​เท้า แต่​พระองค์​สัญญา​ว่า​จะ​มอบ​แผ่นดิน​นี้​ให้​เป็น​กรรมสิทธิ์​ของ​เขา​และ​ของ​ลูกหลาน​ของ​เขา​ภายหลัง ทั้ง​ที่​เวลา​นั้น​เขา​ยัง​ไม่​มี​ลูก 6 พระเจ้า​กล่าว​ไว้​เช่น​นี้​ว่า ลูกหลาน​ของ​เขา​จะ​ไป​อาศัย​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​ใน​แผ่นดิน​อื่น และ​คน​ที่​นั่น​จะ​ทำให้​พวก​เขา​เป็น​ทาส​และ​ข่มเหง​เป็น​เวลา​สี่​ร้อย​ปี 7 พระเจ้า​กล่าว​ว่า ‘เรา​จะ​พิพากษา​ชน​ชาติ​ที่​ทำให้​พวก​เขา​เป็น​ทาส และ​หลัง​จาก​นั้น​พวก​เขา​จะ​ออก​มา​และ​รับใช้​เรา​ใน​สถานที่​นี้’✡ 8 แล้ว​พระองค์​ประทาน​พันธสัญญา​เรื่อง​การ​เข้า​สุหนัต​แก่​อับราฮัม ดังนั้น​เมื่อ​อับราฮัม​มี​อิสอัค เขา​ก็​ให้​อิสอัค​รับ​การ​เข้า​สุหนัต​ใน​วัน​ที่​แปด อิสอัค​มี​บุตร​คือ​ยาโคบ และ​ยาโคบ​มี​บุตร​คือ​บรรพบุรุษ​ทั้ง​สิบ​สอง​เผ่า

9 “บรรพบุรุษ​เหล่า​นั้น​อิจฉา​โยเซฟ จึง​ขาย​เขา​ไป​ยัง​อียิปต์ แต่​พระเจ้า​อยู่​กับ​เขา 10 และ​ช่วย​เขา​ให้​พ้น​จาก​ความ​ทุกข์​ยาก​ทั้งสิ้น ประทาน​ความ​โปรดปราน​และ​สติปัญญา​แก่​เขา​ต่อ​หน้า​ฟาโรห์​กษัตริย์​แห่ง​อียิปต์ ฟาโรห์​จึง​แต่งตั้ง​เขา​ให้​เป็น​ผู้ปกครอง​อียิปต์​และ​ราช​สำนัก​ทั้งหมด 11 แล้ว​เกิด​การ​กันดาร​อาหาร​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์​และ​คานาอัน พร้อม​กับ​ความ​ทุกข์​ยาก​อย่าง​หนัก บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เรา​หา​อาหาร​ไม่​ได้ 12 เมื่อ​ยาโคบ​ได้ยิน​ว่า​มี​ข้าว​อยู่​ใน​อียิปต์ เขา​จึง​ส่ง​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เรา​ไป​เป็น​ครั้ง​แรก 13 เมื่อ​ไป​ครั้ง​ที่​สอง โยเซฟ​ก็​เปิดเผย​ตัว​ต่อ​พี่น้อง และ​ฟาโรห์​ได้​รู้จัก​ครอบครัว​ของ​โยเซฟ 14 โยเซฟ​จึง​ส่ง​คน​ไป​เรียก​ยาโคบ​บิดา​ของ​เขา​กับ​ญาติ​ทั้งหมด รวม​เจ็ด​สิบ​ห้า​คน 15 ยาโคบ​ลง​ไป​ยัง​อียิปต์ และ​เขา​ก็​ตาย​ที่​นั่น เช่น​เดียว​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เรา 16 พวก​เขา​ถูก​นำ​กลับ​ไป​ยัง​เมือง​เชเคม และ​ฝัง​ไว้​ใน​อุโมงค์​ฝัง​ศพ​ที่​อับราฮัม​ซื้อ​จาก​ลูกหลาน​ของ​ฮาโมร์​แห่ง​เชเคม​ด้วย​เงิน

17 “เมื่อ​ใกล้​ถึง​เวลา​ที่​พระเจ้า​จะ​ทำ​ตาม​พระ​สัญญา​ซึ่ง​พระองค์​ปฏิญาณ​ไว้​กับ​อับราฮัม ประชาชน​ก็​เพิ่ม​จำนวน​และ​ทวี​มาก​ขึ้น​ใน​อียิปต์ 18 จน​มี​กษัตริย์​อีก​องค์​หนึ่ง​ขึ้น​ครอง​อียิปต์ ผู้​ไม่​รู้จัก​โยเซฟ 19 กษัตริย์​องค์​นี้​ใช้​เล่ห์เหลี่ยม​กับ​ชน​ชาติ​ของ​พวก​เรา​และ​ข่มเหง​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เรา บังคับ​ให้​พวก​เขา​ทิ้ง​ทารก​ของ​ตน เพื่อ​ไม่​ให้​มี​ชีวิต​รอด 20 ใน​เวลา​นั้น​โมเสส​เกิด​มา เขา​งดงาม​อย่าง​ยิ่ง​ใน​สายตา​ของ​พระเจ้า และ​ได้​รับ​การ​เลี้ยงดู​ใน​บ้าน​ของ​บิดา​เป็น​เวลา​สาม​เดือน 21 เมื่อ​เขา​ถูก​นำ​ไป​ทิ้ง พระ​ธิดา​ของ​ฟาโรห์​ก็​รับ​เขา​ไป​เลี้ยง​เป็น​บุตร​ของ​ตน 22 โมเสส​ได้​รับ​การ​ศึกษา​ใน​สติปัญญา​ทุก​อย่าง​ของ​ชาว​อียิปต์ และ​มี​พลัง​อย่างมาก​ทั้ง​ใน​คำพูด​และ​การกระทำ 23 เมื่อ​โมเสส​อายุ​ครบ​สี่​สิบ​ปี เขา​คิด​อยาก​ไป​เยี่ยม​พี่น้อง​ของ​เขา* คือ​ชน​อิสราเอล 24 เมื่อ​เห็น​คน​หนึ่ง​ใน​พวก​เขา​ถูก​ทำร้าย โมเสส​ก็​เข้า​ไป​ช่วย​และ​แก้​แค้น​ให้​คน​ที่​ถูก​ข่มเหง โดย​ตี​ชาว​อียิปต์​คน​นั้น 25 เขา​คิด​ว่า​พี่น้อง​ของ​เขา​จะ​เข้าใจ​ว่า​พระเจ้า​กำลัง​ใช้​มือ​ของ​เขา​เพื่อ​ช่วย​พวก​เขา​ให้​พ้น​ภัย แต่​พวก​เขา​ไม่​เข้าใจ

26 “วัน​ต่อ​มา โมเสส​พบ​คน​สอง​คน​กำลัง​ต่อสู้​กัน จึง​พยายาม​ให้​ทั้ง​สอง​คืนดี​กัน กล่าว​ว่า ‘พวก​ท่าน​เป็น​พี่น้อง​กัน ทำไม​จึง​ทำร้าย​กันเอง?’ 27 แต่​คน​ที่​กำลัง​ทำร้าย​เพื่อนบ้าน​ผลัก​โมเสส​ออก​ไป​แล้ว​กล่าว​ว่า ‘ใคร​แต่งตั้ง​เจ้า​ให้​เป็น​ผู้ปกครอง​และ​ผู้พิพากษา​พวก​เรา? 28 เจ้า​คิด​จะ​ฆ่า​ข้า​เหมือน​ที่​ฆ่า​ชาว​อียิปต์​เมื่อ​วาน​นี้​หรือ?’✡ 29 เมื่อ​ได้ยิน​คำ​นี้ โมเสส​ก็​หนี​ไป​และ​อาศัย​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​ใน​แผ่นดิน​มีเดียน ที่​นั่น​เขา​มี​บุตร​ชาย​สอง​คน

30 “เมื่อ​ครบ​สี่​สิบ​ปี ทูตสวรรค์​องค์​หนึ่ง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ปรากฏ​แก่​เขา​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​แถบ​ภูเขา​ซีนาย ท่ามกลาง​เปลว​ไฟ​ใน​พุ่มไม้ 31 เมื่อ​โมเสส​เห็น​ก็​ประหลาด​ใจ​กับ​ภาพ​นั้น และ​เมื่อ​เข้า​ไป​ใกล้​เพื่อ​ดู ก็​ได้ยิน​เสียง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ว่า 32 ‘เรา​คือ​พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​เจ้า คือ​พระเจ้า​ของ​อับราฮัม พระเจ้า​ของ​อิสอัค และ​พระเจ้า​ของ​ยาโคบ’✡ โมเสส​ตัว​สั่น​และ​ไม่​กล้า​มอง 33 องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว​กับ​เขา​ว่า ‘จง​ถอด​รองเท้า​ออก เพราะ​สถานที่​ที่​เจ้า​ยืน​อยู่​นี้​เป็น​แผ่นดิน​บริสุทธิ์ 34 เรา​เห็น​ความ​ทุกข์​ของ​ประชาชน​ของ​เรา​ใน​อียิปต์​อย่าง​แน่นอน และ​ได้ยิน​เสียง​คร่ำครวญ​ของ​พวก​เขา เรา​จึง​ลง​มา​เพื่อ​ช่วย​พวก​เขา​ให้​พ้น บัดนี้​มา​เถิด เรา​จะ​ส่ง​เจ้า​ไป​ยัง​อียิปต์’✡

35 “โมเสส​คน​นี้​เอง​ที่​พวก​เขา​ปฏิเสธ โดย​กล่าว​ว่า ‘ใคร​แต่งตั้ง​เจ้า​ให้​เป็น​ผู้ปกครอง​และ​ผู้พิพากษา?’ พระเจ้า​กลับ​ส่ง​เขา​มา​เป็น​ทั้ง​ผู้ปกครอง​และ​ผู้​ช่วย​ให้​พ้น โดย​ทาง​ทูตสวรรค์​ที่​ปรากฏ​แก่​เขา​ใน​พุ่มไม้​นั้น 36 โมเสส​เป็น​ผู้นำ​พวก​เขา​ออก​มา โดย​ทำ​การอัศจรรย์​และ​หมายสำคัญ​ใน​อียิปต์ ที่​ทะเล​แดง และ​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​ตลอด​สี่​สิบ​ปี 37 โมเสส​คน​นี้​เอง​ที่​กล่าว​กับ​ชน​อิสราเอล​ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า​พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน​จะ​ให้​ผู้เผยพระวจนะ​คน​หนึ่ง​เกิด​ขึ้น​จาก​พี่น้อง​ของ​พวก​ท่าน เหมือน​อย่าง​ข้าพเจ้า’†✡ 38 โมเสส​คน​นี้​อยู่​ใน​ที่​ประชุม​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร พร้อม​กับ​ทูตสวรรค์​ที่​พูด​กับ​เขา​บน​ภูเขา​ซีนาย​และ​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เรา เขา​ได้​รับ​คำ​เปิดเผย​ที่​มี​ชีวิต​เพื่อ​นำ​มา​มอบ​ให้​พวก​เรา 39 แต่​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เรา​ไม่​ยอม​เชื่อฟัง​เขา กลับ​ปฏิเสธ​เขา​และ​หัน​ใจ​กลับ​ไป​หา​อียิปต์ 40 โดย​กล่าว​กับ​อาโรน​ว่า ‘จง​สร้าง​เทพเจ้า​ที่​จะ​นำ​หน้า​พวก​เรา เพราะ​พวก​เรา​ไม่​รู้​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น​กับ​โมเสส​คน​นี้​ที่​พา​พวก​เรา​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์’✡ 41 ใน​เวลา​นั้น​พวก​เขา​สร้าง​รูป​ลูก​วัว นำ​เครื่องบูชา​มา​ถวาย​รูป​เคารพ​นั้น และ​ยินดี​กับ​สิ่ง​ที่​มือ​ของ​ตน​ทำ​ขึ้น 42 แต่​พระเจ้า​หัน​จาก​พวก​เขา​และ​ปล่อย​ให้​พวก​เขา​ไป​ปรนนิบัติ​กองทัพ​แห่ง​ท้อง​ฟ้า‡ ตาม​ที่​มี​เขียน​ไว้​ใน​หนังสือ​ของ​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะว่า

‘วงศ์วาน​อิสราเอล​เอ๋ย พวก​เจ้า​ได้​นำ​สัตว์​ที่​ฆ่า​แล้ว​และ​เครื่องบูชา​มา​ถวาย​เรา​หรือ

ตลอด​สี่​สิบ​ปี​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร?

43 พวก​เจ้า​กลับ​แบก​พลับพลา​ของ​โมโลค

และ​ดาว​ของ​เรฟาน​เทพเจ้า​ของ​พวก​เจ้า

คือ​รูป​ที่​พวก​เจ้า​สร้าง​ขึ้น​เพื่อ​นมัสการ

เพราะ​ฉะนั้น​เรา​จะ​พา​พวก​เจ้า​ไป​ไกล✡ เลย​บาบิโลน’

44 “บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เรา​มี​พลับพลา​แห่ง​พยานหลักฐาน​อยู่​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร ตาม​ที่​พระองค์​ผู้​ตรัส​กับ​โมเสส​สั่ง​ให้​เขา​สร้าง​ตาม​แบบ​ที่​เขา​ได้​เห็น 45 ต่อ​มา​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เรา​ก็​รับ​พลับพลา​นั้น​ต่อ​มา และ​นำ​เข้า​มา​พร้อม​กับ​โยชูวา เมื่อ​พวก​เขา​เข้า​ครอบครอง​แผ่นดิน​ของ​ชน​ชาติ​ต่าง ๆ ที่​พระเจ้า​ขับ​ไล่ออก​ไป​ต่อ​หน้า​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เรา พลับพลา​นั้น​อยู่​มา​จน​ถึง​สมัย​ดาวิด 46 ดาวิด​ได้​รับ​ความ​โปรดปราน​จาก​พระเจ้า และ​ขอ​ให้​ได้​จัด​หา​ที่​พำนัก​สำหรับ​พระเจ้า​ของ​ยาโคบ 47 แต่​ซาโลมอน​เป็น​ผู้​สร้าง​บ้าน​ถวาย​พระองค์ 48 อย่างไร​ก็​ตาม องค์​ผู้​สูง​สุด​ไม่​ได้​อาศัย​อยู่​ใน​วิหาร​ที่​มือ​มนุษย์​สร้าง​ขึ้น ดัง​ที่​ผู้เผยพระวจนะ​กล่าว​ว่า

49 ‘สวรรค์​เป็น​บัลลังก์​ของ​เรา

และ​แผ่นดิน​โลก​เป็น​แท่น​วาง​เท้า​ของ​เรา

พวก​เจ้า​จะ​สร้าง​บ้าน​แบบ​ใด​ให้​เรา?’ องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว

‘หรือ​ที่​พัก​ของ​เรา​จะ​อยู่​ที่​ไหน?

50 มือ​ของ​เรา​ไม่​ได้​สร้าง​สิ่ง​เหล่า​นี้​ทั้งหมด​หรือ?’✡

51 “พวก​ท่าน​คน​คอ​แข็ง ผู้​มี​ใจ​ดื้อดึง​และ​หู​ที่​ไม่​ยอม​ฟัง พวก​ท่าน​ต่อต้าน​พระวิญญาณบริสุทธิ์​อยู่​เสมอ! บรรพบุรุษ​ของ​พวก​ท่าน​ทำ​อย่างไร พวก​ท่าน​ก็​ทำ​อย่าง​นั้น 52 มี​ผู้เผยพระวจนะ​คน​ใด​บ้าง​ที่​บรรพบุรุษ​ของ​พวกท่าน​ไม่​ข่มเหง? พวกเขา​ฆ่า​คน​ที่​บอก​ล่วงหน้า​ถึง​การ​มา​ของ​องค์​ผู้​ชอบธรรม และ​บัดนี้​พวกท่าน​กลับ​เป็น​ผู้​ทรยศ​และ​ฆ่า​พระองค์ 53 พวก​ท่าน​ได้​รับ​ธรรมบัญญัติ​ซึ่ง​ทูตสวรรค์​เป็น​ผู้​กำหนด​ไว้ แต่​พวก​ท่าน​ไม่​ได้​รักษา!”

54 เมื่อ​พวก​เขา​ได้ยิน​เรื่อง​เหล่า​นี้ ก็​เจ็บ​แปลบ​ใน​ใจ​และ​กัดฟัน​กรอด​ใส่​สเทเฟน 55 แต่​สเทเฟน​เต็ม​เปี่ยม​ด้วย​พระวิญญาณบริสุทธิ์ เขา​เงย​หน้า​จ้อง​มอง​ไป​ยัง​สวรรค์ เห็น​พระสิริ​ของ​พระเจ้า และ​เห็น​พระเยซู​ยืน​อยู่​ทาง​ขวา​ของ​พระเจ้า 56 แล้ว​กล่าว​ว่า “ดู​สิ ข้าพเจ้า​เห็น​สวรรค์​เปิด​ออก และ​เห็น​บุตรมนุษย์​ยืน​อยู่​ทาง​ขวา​ของ​พระเจ้า!”

57 พวก​เขา​ร้อง​เสียง​ดัง อุด​หู​ของ​ตน แล้ว​พร้อมใจ​กัน​กรู​เข้า​ใส่​สเทเฟน 58 พวก​เขา​ลาก​เขา​ออก​ไป​นอก​เมือง​และ​เอา​หิน​ขว้าง พวก​พยาน​วาง​เสื้อ​คลุม​ของ​ตน​ไว้​ที่​เท้า​ของ​ชาย​หนุ่ม​คน​หนึ่ง​ชื่อ​เซาโล 59 ขณะ​ที่​พวก​เขา​กำลัง​เอา​หิน​ขว้าง​สเทเฟน เขา​ร้อง​ทูล​ว่า “องค์พระเยซู โปรด​รับ​วิญญาณ​ของ​ข้าพเจ้า!” 60 แล้ว​เขา​คุกเข่า​ลง​และ​ร้อง​เสียง​ดัง​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรด​อย่า​ถือ​โทษ​บาป​นี้​แก่​พวก​เขา!” เมื่อ​กล่าว​เช่น​นี้​แล้ว เขา​ก็​หลับ​ไป

8

1 เซาโล​เห็น​ชอบ​กับ​การ​ฆ่า​สเทเฟน ใน​วัน​นั้น​เกิด​การ​ข่มเหง​อย่าง​รุนแรง​ต่อ​ประชาคมใน​กรุง​เยรูซาเล็ม ทุก​คน​ยกเว้น​เหล่า​อัครทูต​ต่าง​กระจัด​กระจาย​ไป​ทั่ว​แคว้น​ยูเดีย​และ​สะมาเรีย 2 คน​ที่​ยำเกรง​พระเจ้า​ฝัง​ศพ​สเทเฟน และ​พา​กัน​ไว้ทุกข์​ให้​เขา​อย่าง​มาก 3 ส่วน​เซาโล​ทำลาย​ประชาคมอย่าง​หนัก โดย​เข้า​ไป​ตาม​บ้าน ลาก​ทั้ง​ชาย​และ​หญิง​ออก​มา​แล้ว​จับ​เข้า​คุก 4 คน​ที่​กระจัด​กระจาย​ไป​นั้น​เดินทาง​ไป​ตาม​ที่​ต่าง ๆ และ​ประกาศ​พระวจนะ 5 ฟีลิป​ลง​ไป​ยัง​เมือง​สะมาเรีย​และ​ประกาศ​พระคริสต์​แก่​คน​ที่​นั่น 6 ฝูง​ชน​พร้อมใจ​กัน​ตั้งใจ​ฟัง​สิ่ง​ที่​ฟีลิป​พูด เมื่อ​พวก​เขา​ได้ยิน​และ​เห็น​หมายสำคัญ​ที่​เขา​ทำ 7 เพราะ​วิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์​ออก​จาก​คน​จำนวน​มาก​ที่​มี​วิญญาณ​เหล่า​นั้น โดย​ร้อง​เสียง​ดัง​ขณะ​ออก​มา และ​คน​เป็น​อัมพาต​กับ​คน​ที่​เดิน​ไม่​ได้​จำนวน​มาก​ก็​หาย​ดี 8 เมือง​นั้น​จึง​เต็ม​ไป​ด้วย​ความ​ยินดี​อย่าง​ยิ่ง

9 มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​ซีโมน ซึ่ง​ก่อนหน้า​นี้​ใช้​เวทมนตร์​ใน​เมือง​นั้น​และ​ทำให้​ชาว​สะมาเรีย​ประหลาด​ใจ โดย​อ้าง​ว่า​ตน​เป็น​คน​สำคัญ 10 ทุก​คน​ไม่​ว่า​ผู้น้อย​หรือ​ผู้ใหญ่​ต่าง​ตั้งใจ​ฟัง​เขา​และ​กล่าว​ว่า “ชาย​คน​นี้​คือ​พลัง​อัน​ยิ่งใหญ่​ของ​พระเจ้า” 11 พวก​เขา​ตั้งใจ​ฟัง​เขา เพราะ​เขา​ทำให้​พวก​เขา​ประหลาด​ใจ​ด้วย​เวทมนตร์​มา​เป็น​เวลา​นาน 12 แต่​เมื่อ​พวก​เขา​เชื่อ​ฟีลิป​ผู้​ประกาศ​ข่าว​ดี​เกี่ยว​กับ​อาณาจักรของพระเจ้า​และ​พระนาม​ของ​พระเยซูคริสต์ พวก​เขา​ก็​รับ​บัพติศมา ทั้ง​ชาย​และ​หญิง 13 ซีโมน​เอง​ก็​เชื่อ​และ​รับ​บัพติศมา แล้ว​ติดตาม​ฟีลิป​ต่อ​ไป เมื่อ​เห็น​หมายสำคัญ​และ​การอัศจรรย์​ครั้ง​ใหญ่​ที่​เกิด​ขึ้น เขา​ก็​ประหลาด​ใจ

14 เมื่อ​เหล่า​อัครทูต​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​ได้ยิน​ว่า​ชาว​สะมาเรีย​ได้​รับ​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า​แล้ว พวก​เขา​จึง​ส่ง​เปโตร​กับ​ยอห์น​ไป​หา 15 เมื่อ​ทั้ง​สอง​ไป​ถึง ก็​อธิษฐาน​เพื่อ​คน​เหล่า​นั้น​ให้​ได้​รับ​พระวิญญาณบริสุทธิ์ 16 เพราะ​พระวิญญาณ​ยัง​ไม่​ได้​มา​เหนือ​ใคร​ใน​พวก​เขา​เลย พวก​เขา​เพียง​รับ​บัพติศมา​ใน​พระนาม​ของ​พระคริสต์​เยซู​เท่านั้น 17 แล้ว​เปโตร​กับ​ยอห์น​วางมือ​บน​พวก​เขา และ​พวก​เขา​ก็​ได้​รับ​พระวิญญาณบริสุทธิ์ 18 เมื่อ​ซีโมน​เห็น​ว่า​คน​ได้​รับ​พระวิญญาณบริสุทธิ์​ผ่าน​การ​วางมือ​ของ​เหล่า​อัครทูต เขา​ก็​เสนอ​เงิน​ให้​พวก​เขา 19 และ​กล่าว​ว่า “ขอ​ให้​พวก​ท่าน​มอบ​พลัง​นี้​ให้​ข้าพเจ้า​ด้วย เพื่อ​ว่า​เมื่อ​ข้าพเจ้า​วาง​มือ​บน​ใคร คน​นั้น​จะ​ได้รับ​พระวิญญาณบริสุทธิ์” 20 แต่​เปโตร​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ขอ​ให้​เงิน​ของ​ท่าน​พินาศ​ไป​พร้อม​กับ​ท่าน เพราะ​ท่าน​คิด​ว่า​จะ​ได้​ของ​ประทาน​ของ​พระเจ้า​มา​ด้วย​เงิน! 21 ท่าน​ไม่​มี​ส่วน​หรือ​สิทธิ​ใด​ใน​เรื่อง​นี้ เพราะ​ใจ​ของ​ท่าน​ไม่​ถูกต้อง​ต่อ​พระเจ้า 22 เพราะ​ฉะนั้น จง​กลับ​ใจ​จาก​ความ​ชั่ว​นี้​ของ​ท่าน และ​ทูล​ขอ​พระเจ้า เผื่อ​ว่า​ความคิด​ใน​ใจ​ของ​ท่าน​จะ​ได้​รับ​การ​ยก​โทษ 23 เพราะ​ข้าพเจ้า​เห็น​ว่า​ท่าน​ตก​อยู่​ใน​พิษ​แห่ง​ความ​ขม​ขื่น​และ​พันธนาการ​แห่ง​ความ​ชั่วช้า”

24 ซีโมน​ตอบ​ว่า “โปรด​อธิษฐาน​ต่อ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เพื่อ​ข้าพเจ้า เพื่อ​ไม่​ให้​สิ่ง​ที่​พวก​ท่าน​กล่าว​เกิด​ขึ้น​กับ​ข้าพเจ้า​เลย”

25 เมื่อ​เปโตร​กับ​ยอห์น​เป็น​พยาน​และ​ประกาศ​พระวจนะ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​แล้ว ทั้ง​สอง​ก็​กลับ​กรุง​เยรูซาเล็ม พร้อม​กับ​ประกาศ​ข่าว​ดี​ใน​หมู่บ้าน​หลาย​แห่ง​ของ​ชาว​สะมาเรีย​ระหว่าง​ทาง

26 ทูตสวรรค์​องค์​หนึ่ง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว​กับ​ฟีลิป​ว่า “จง​ลุก​ขึ้น​และ​ไป​ทาง​ใต้ ตาม​ถนน​ที่​ลง​จาก​กรุง​เยรูซาเล็ม​ไป​ยัง​กาซา ทาง​นี้​เป็น​ทาง​กันดาร”

27 ฟีลิป​จึง​ลุก​ขึ้น​และ​ไป ก็​มี​ชาย​ชาว​เอธิโอเปีย​คน​หนึ่ง​เป็น​ขันที​ผู้​มี​ตำแหน่ง​สูง​ใน​ราช​สำนัก​ของ​แคนดาซี​ราชินี​แห่ง​ชาว​เอธิโอเปีย เขา​ดูแล​ทรัพย์​สมบัติ​ทั้งหมด​ของ​พระนาง และ​ได้​มา​ยัง​กรุง​เยรูซาเล็ม​เพื่อ​นมัสการ 28 เขา​กำลัง​เดินทาง​กลับ นั่ง​อยู่​บน​รถม้า​และ​อ่าน​หนังสือ​ของ​ผู้เผยพระวจนะ​อิสยาห์

29 พระวิญญาณ​กล่าว​กับ​ฟีลิป​ว่า “จง​เข้า​ไป​ใกล้​และ​ไป​กับ​รถ​คัน​นั้น”

30 ฟีลิป​วิ่ง​เข้า​ไป​ใกล้ ได้ยิน​ชาย​คน​นั้น​อ่าน​หนังสือ​ของ​อิสยาห์​ผู้เผยพระวจนะ จึง​ถาม​ว่า “ท่าน​เข้าใจ​สิ่ง​ที่​กำลัง​อ่าน​อยู่​หรือ?”

31 เขา​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​จะ​เข้าใจ​ได้​อย่างไร ถ้า​ไม่​มี​ใคร​อธิบาย​ให้​ฟัง?” แล้ว​เขา​ก็​ขอร้อง​ให้​ฟีลิป​ขึ้น​มา​นั่ง​ด้วย 32 พระ​คัมภีร์​ตอน​ที่​เขา​กำลัง​อ่าน​มี​ว่า

“เขา​ถูก​นำ​ไป​เหมือน​แกะ​ที่​ถูก​นำ​ไป​ฆ่า

และ​เหมือน​ลูก​แกะ​ที่​เงียบ​อยู่​ต่อ​หน้า​คน​ตัด​ขน

เขา​ก็​ไม่​ปริ​ปาก

33 ใน​ความ​ต่ำต้อย​ของ​เขา ความ​ยุติธรรม​ถูก​พราก​ไป​จาก​เขา

ใคร​จะ​กล่าว​ถึง​คน​รุ่น​ของ​เขา​ได้?

เพราะ​ชีวิต​ของ​เขา​ถูก​พราก​ไป​จาก​แผ่นดิน​โลก”✡

34 ขันที​คน​นั้น​ถาม​ฟีลิป​ว่า “ขอ​ถาม​หน่อย ผู้เผยพระวจนะ​กำลัง​พูด​ถึง​ใคร? พูด​ถึง​ตัวเอง หรือ​พูด​ถึง​คน​อื่น?”

35 ฟีลิป​จึง​เริ่ม​จาก​พระคัมภีร์​ตอนนี้​และ​ประกาศ​ข่าวดี​เรื่อง​พระเยซู​ให้​เขา​ฟัง 36 ขณะ​ที่​เดินทาง​ต่อ​ไป พวก​เขา​มา​ถึง​ที่​แห่ง​หนึ่ง​ซึ่ง​มี​น้ำ ขันที​จึง​กล่าว​ว่า “นี่​มี​น้ำ อะไร​จะ​ขัด​ขวาง​ไม่​ให้​ข้าพเจ้า​รับ​บัพติศมา?”

37 * 38 เขา​จึง​สั่ง​ให้​หยุด​รถ แล้ว​ทั้ง​ฟีลิป​และ​ขันที​ก็​ลง​ไป​ใน​น้ำ และ​ฟีลิป​ให้​เขา​รับ​บัพติศมา

39 เมื่อ​ทั้ง​สอง​ขึ้น​จาก​น้ำ พระวิญญาณ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ก็​พา​ฟีลิป​จาก​ไป​อย่าง​ฉับ​พลัน ขันที​ไม่​เห็น​เขา​อีก แต่​เดินทาง​ต่อ​ไป​ด้วย​ความ​ยินดี 40 ต่อมา​มี​ผู้​พบ​ฟีลิป​ที่​เมือง​อาโซทัส และ​ระหว่าง​เดินทาง​ผ่าน​เมือง​ต่าง ๆ เขา​ก็​ประกาศ​ข่าวดี​ไป​ทั่ว จน​มา​ถึง​เมือง​ซีซารียา

9

1 แต่​เซาโล​ยังคง​ข่มขู่​และ​มุ่ง​จะ​ฆ่า​สาวก​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า จึง​ไป​หา​มหาปุโรหิต 2 และ​ขอ​หนังสือ​จาก​เขา​ไป​ยัง​ธรรมศาลาใน​เมือง​ดามัสกัส เพื่อ​ว่า​ถ้า​พบ​ใคร​ที่​ติดตาม “หนทาง” ไม่​ว่า​ชาย​หรือ​หญิง เขา​จะ​ได้​จับ​มัด​พา​มา​ยัง​กรุง​เยรูซาเล็ม 3 ขณะ​ที่​เขา​เดินทาง​เข้า​ใกล้​เมือง​ดามัสกัส จู่ ๆ ​ก็​มี​แสง​จาก​ท้องฟ้า​ส่อง​ล้อมรอบ​เขา 4 เขา​ล้ม​ลง​กับ​พื้น และ​ได้ยิน​เสียง​หนึ่ง​กล่าวกับ​เขา​ว่า “เซาโล เซาโล ทำไม​เจ้า​จึง​ข่มเหง​เรา?”

5 เขา​ถาม​ว่า “ท่าน​เป็น​ใคร องค์พระผู้เป็นเจ้า?”

องค์พระผู้เป็นเจ้า​ตอบ​ว่า “เรา​คือ​เยซู ผู้ที่​เจ้า​กำลัง​ข่มเหง* 6 แต่† จงลุก​ขึ้น เข้าไปใน​เมือง แล้ว​จะ​มี​คน​บอก​เจ้า​ว่า​เจ้า​ต้อง​ทำ​อะไร”

7 ชาย​ที่​เดินทาง​มา​กับ​เขา​ยืน​นิ่ง​พูด​ไม่ออก พวกเขา​ได้ยิน​เสียง แต่​ไม่​เห็น​ใคร 8 เซาโล​ลุก​ขึ้น​จาก​พื้น เมื่อ​ลืมตา​ขึ้น​เขา​ก็​มอง​ไม่เห็น​อะไร พวก​นั้น​จึง​จูง​มือ​เขา​เข้าไปใน​เมือง​ดามัสกัส 9 เขา​มอง​ไม่​เห็น​อยู่​สาม​วัน และ​ไม่ได้​กิน​หรือ​ดื่ม​อะไร​เลย

10 ใน​เมือง​ดามัสกัส​มี​สาวก​คนหนึ่ง​ชื่อ​อานาเนีย องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าวกับ​เขา​ใน​นิมิต​ว่า “อานาเนีย!”

เขา​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​อยู่​นี่ องค์พระผู้เป็นเจ้า”

11 องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าวกับ​เขา​ว่า “จงลุก​ขึ้น ไป​ที่​ถนน​ซึ่ง​เรียกว่า ‘ถนน​ตรง’ แล้ว​ไป​ถาม​ที่บ้าน​ของ​ยูดาห์‡ หา​ชาย​ชาวเมือง​ทาร์ซัส​ชื่อ​เซาโล เพราะ​ตอนนี้เขา​กำลัง​อธิษฐาน​อยู่ 12 และ​ใน​นิมิต​เขา​เห็น​ชาย​คนหนึ่ง​ชื่อ​อานาเนีย​เข้ามา​วางมือ​บน​เขา เพื่อ​ให้​เขา​กลับ​มา​มองเห็น​ได้​อีก”

13 แต่​อานาเนีย​ตอบ​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้า​ได้ยิน​จาก​หลายคน​ว่า เขา​ทำ​ความชั่ว​แก่​ผู้บริสุทธิ์​ของ​พระองค์​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​มาก​เพียง​ใด 14 และ​ที่​นี่​เขา​ได้รับ​สิทธิอำนาจ​จาก​หัวหน้าปุโรหิต​ให้​จับ​มัด​ทุกคนที่​ร้องเรียก​พระนามของพระองค์”

15 แต่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “จง​ไป​เถิด เพราะ​ชาย​คน​นี้​เป็น​ผู้​ที่​เรา​เลือก​ไว้​เป็น​เครื่องมือ เพื่อ​นำ​ชื่อ​ของ​เรา​ไป​ต่อ​หน้า​ชนชาติ​ต่าง ๆ กษัตริย์​ทั้งหลาย และ​ชน​อิสราเอล 16 เพราะ​เราจะแสดง​ให้​เขา​เห็นว่า เขา​จะต้องทนทุกข์​มาก​เพียง​ใด​เพราะ​ชื่อ​ของ​เรา”

17 อานาเนีย​จึง​ออก​ไป​และ​เข้าไปใน​บ้าน เขา​วางมือ​บน​เซาโล​แล้ว​กล่าวว่า “พี่น้อง​เซาโล องค์พระผู้เป็นเจ้า​คือ​เยซู ผู้ที่​ปรากฏ​แก่​ท่าน​บน​ถนน​ที่​ท่าน​เดินทาง​มา ได้​ส่ง​ข้าพเจ้า​มา​เพื่อ​ให้​ท่าน​กลับ​มา​มองเห็น และ​เต็มเปี่ยมด้วย​พระวิญญาณบริสุทธิ์” 18 ทันใดนั้น​มี​สิ่ง​คล้าย​เกล็ด​หลุด​จาก​ตา​ของ​เซาโล แล้ว​เขาก็​มองเห็น​อีกครั้ง เขา​ลุก​ขึ้น​และ​รับบัพติศมา 19 เมื่อ​กิน​อาหาร​แล้ว เขา​ก็มีกำลังขึ้น

เซาโล​พักอยู่​กับ​สาวก​ใน​เมือง​ดามัสกัส​หลาย​วัน 20 ทันที​นั้น​เขา​เริ่ม​ประกาศ​พระคริสต์​ใน​ธรรมศาลาว่า พระองค์คือ​พระบุตรของพระเจ้า 21 ทุกคนที่​ได้ยิน​ต่าง​ประหลาดใจ​และ​กล่าวว่า “คนนี้​ไม่ใช่หรือ​ที่​ทำลาย​คน​ซึ่ง​ร้องเรียก​ชื่อ​นี้ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม? และ​เขา​มา​ที่​นี่​ก็​เพื่อ​จับ​คนเหล่านั้น​มัด​ไป​หา​หัวหน้าปุโรหิต​ไม่ใช่หรือ!”

22 แต่​เซาโล​ยิ่ง​มี​กำลัง​ขึ้น และ​ทำให้​ชาวยิว​ที่​อาศัยอยู่​ใน​เมือง​ดามัสกัส​โต้แย้ง​ไม่​ออก โดย​พิสูจน์​ว่า​พระเยซูองค์นี้​คือพระคริสต์ 23 หลัง​จาก​ผ่าน​ไป​หลาย​วัน ชาวยิว​ก็​ร่วมกันวางแผน​ฆ่า​เขา 24 แต่​เซาโล​รู้​แผนการ​ของ​พวกเขา พวก​นั้น​เฝ้า​ประตูเมือง​ทั้ง​กลางวัน​และ​กลางคืน​เพื่อ​จะ​ฆ่า​เขา 25 แต่​เหล่า​สาวกของ​เขา​พา​เขาไป​ใน​เวลา​กลางคืน และ​หย่อน​เขา​ลง​ทาง​กำแพง​เมือง​ใน​ตะกร้า

26 เมื่อ​เซาโล​มาถึง​กรุง​เยรูซาเล็ม เขา​พยายาม​เข้า​ร่วม​กับ​เหล่า​สาวก แต่​ทุกคน​กลัว​เขา เพราะ​ไม่​เชื่อ​ว่า​เขาเป็น​สาวก​จริง ๆ 27 แต่​บารนาบัส​พา​เขาไป​หา​เหล่าอัครทูต และ​เล่า​ให้​พวกเขา​ฟัง​ว่า​เซาโล​ได้เห็น​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ระหว่าง​ทาง​อย่างไร พระองค์​ได้กล่าว​กับ​เขา​อย่างไร และ​เขา​ประกาศ​ในพระนาม​ของ​พระเยซู​อย่าง​กล้าหาญ​ที่​เมือง​ดามัสกัส​อย่างไร 28 เขา​อยู่ร่วมกับ​พวก​เขาและ​เข้าไปใน§ กรุง​เยรูซาเล็ม 29 โดย​ประกาศ​อย่าง​กล้าหาญ​ในพระนาม​ของ​องค์พระเยซู* เขา​พูด​และ​โต้แย้ง​กับ​พวก​เฮลเลนิสต์† แต่​พวก​นั้น​พยายาม​ฆ่า​เขา 30 เมื่อ​พี่น้อง‡ รู้เรื่องนี้ พวกเขา​ก็​พา​เซาโล​ลง​ไป​ยัง​เมือง​ซีซารียา แล้ว​ส่ง​เขาไป​เมือง​ทาร์ซัส

31 ดังนั้น ประชาคม​ต่าง ๆ ทั่ว​แคว้น​ยูเดีย กาลิลี และ​สะมาเรีย​จึง​มี​สันติสุข ได้รับ​การ​เสริมสร้าง และ​มี​จำนวน​เพิ่มขึ้น ขณะ​ดำเนินชีวิต​ด้วย​ความ​ยำเกรง​องค์พระผู้เป็นเจ้า และ​ได้รับ​การ​หนุนใจ​จาก​พระวิญญาณบริสุทธิ์

32 ขณะ​ที่​เปโตร​เดินทางไป​ทั่ว​บริเวณ​เหล่านั้น เขาก็​ลง​ไป​หา​ผู้บริสุทธิ์​ที่​อาศัยอยู่​ใน​เมือง​ลิดดา​ด้วย 33 ที่​นั่น​เขา​พบ​ชาย​คนหนึ่ง​ชื่อ​ไอเนอัส ซึ่ง​เป็น​อัมพาต​และ​นอน​อยู่​บน​ที่นอน​มา​นาน​แปด​ปี 34 เปโตร​กล่าวกับ​เขา​ว่า “ไอเนอัส พระเยซูคริสต์​รักษา​ท่าน​ให้​หาย จงลุก​ขึ้น​และ​เก็บ​ที่นอน​ของ​ท่าน!” ทันใดนั้น​เขาก็​ลุก​ขึ้น 35 ทุกคนที่อาศัยอยู่​ใน​เมือง​ลิดดา​และ​ที่​ราบ​ชาโรน​เห็น​เขา แล้ว​หัน​มาหา​องค์พระผู้เป็นเจ้า

36 ใน​เมือง​ยัฟฟา​มี​สาวก​หญิง​คนหนึ่ง​ชื่อ​ทาบิธา ซึ่ง​เมื่อ​แปล​แล้ว​คือ​ดอร์คัส§ หญิง​คนนี้​ทำ​ความ​ดี​และ​เมตตา​ช่วยเหลือ​ผู้​อื่น​อยู่​เสมอ 37 ใน​ช่วง​นั้น​นาง​ป่วย​และ​เสีย​ชีวิต เมื่อพวกเขา​ชำระ​ร่าง​ของ​นาง​แล้ว ก็​นำ​ไป​วาง​ไว้​ใน​ห้องชั้นบน 38 เมือง​ลิดดา​อยู่​ใกล้​เมือง​ยัฟฟา เมื่อ​เหล่า​สาวกได้ยิน​ว่า​เปโตร​อยู่​ที่​ลิดดา จึง​ส่ง​ชาย​สองคน* ไป​หา​เขา ขอร้อง​ว่า “โปรด​รีบ​มาหา​พวกเรา​เถิด” 39 เปโตร​จึง​ลุก​ขึ้นไป​กับ​พวกเขา เมื่อ​มาถึง พวกเขา​พา​เปโตร​ขึ้นไปยัง​ห้องชั้นบน หญิงม่าย​ทุกคน​ยืน​ร้องไห้​อยู่​ข้าง​เขา และ​นำ​เสื้อ​กับ​เครื่องนุ่งห่ม​ต่าง ๆ ที่​ดอร์คัส​ทำไว้​ขณะ​ยัง​มี​ชีวิต​มา​ให้​ดู 40 เปโตร​ให้​ทุกคน​ออก​ไป แล้ว​คุกเข่า​อธิษฐาน จากนั้น​หัน​ไป​ทาง​ร่าง​ของ​นาง​และ​กล่าวว่า “ทาบิธา จงลุก​ขึ้น!” นาง​ลืม​ตา และ​เมื่อ​เห็น​เปโตร​ก็​นั่ง​ขึ้น 41 เปโตร​ยื่นมือ​ให้​นาง​และ​ช่วย​ให้​นาง​ลุก​ขึ้น แล้ว​เรียก​ผู้บริสุทธิ์​กับ​พวก​หญิงม่าย​เข้ามา และ​มอบ​นาง​ให้​พวกเขา​ทั้งที่​ยัง​มีชีวิตอยู่ 42 เรื่องนี้​เป็น​ที่​รู้​กัน​ทั่ว​เมือง​ยัฟฟา และ​หลาย​คน​ก็​เชื่อ​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า 43 เปโตร​พักอยู่​ใน​เมือง​ยัฟฟา​หลาย​วัน​กับ​ชาย​ชื่อ​ซีโมน​ซึ่ง​เป็น​ช่างฟอกหนัง

10

1 ใน​เมือง​ซีซารียา​มี​ชาย​คนหนึ่ง​ชื่อ​โครเนลิอัส เป็น​นายร้อย​ประจำ​กอง​ทหาร​ที่​เรียกว่า “กองอิตาลี” 2 เขาเป็น​คน​เคร่งศาสนา​และ​ยำเกรง​พระเจ้า​พร้อมกับ​ทุกคน​ใน​ครอบครัว เขา​บริจาค​ช่วยเหลือ​คน​ขัดสน​อย่าง​ใจ​กว้าง และ​อธิษฐาน​ต่อ​พระเจ้า​อยู่​เสมอ 3 ประมาณ​ชั่วโมงที่เก้า​ของวัน* เขา​เห็น​อย่าง​ชัดเจน​ใน​นิมิต​ว่า​ทูตสวรรค์​องค์​หนึ่ง​ของ​พระเจ้า​เข้ามา​หา​และ​กล่าวว่า “โครเนลิอัส!”

4 เขา​จ้องมอง​ทูตสวรรค์​ด้วย​ความกลัว​แล้ว​ถาม​ว่า “มี​อะไร​หรือ ท่าน?”

ทูตสวรรค์​ตอบ​ว่า “คำ​อธิษฐาน​และ​สิ่งที่​ท่าน​ให้​แก่​คน​ขัดสน​ได้​ขึ้นไป​ถึง​พระเจ้า​เป็น​ที่​ระลึก​ต่อ​พระองค์ 5 บัดนี้​จง​ส่ง​คน​ไป​เมือง​ยัฟฟา และ​ตาม​ซีโมน​ซึ่ง​มีอีกชื่อหนึ่งว่า​เปโตร​มา 6 เขา​พักอยู่​กับ​ซีโมน​ช่างฟอกหนัง ซึ่ง​บ้าน​อยู่​ริม​ทะเล†

7 เมื่อ​ทูตสวรรค์​ที่​พูดกับ​เขา​จาก​ไป​แล้ว โครเนลิอัส​เรียก​ผู้รับใช้​ใน​บ้าน​สองคน กับ​ทหาร​ผู้ยำเกรง​พระเจ้า​คนหนึ่ง​ซึ่ง​คอย​รับใช้​เขา​อยู่​เสมอ 8 เขา​เล่า​ทุกอย่าง​ให้​ทั้ง​สาม​คน​ฟัง แล้ว​ส่ง​พวกเขา​ไป​เมือง​ยัฟฟา

9 วันรุ่งขึ้น ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลัง​เดินทาง​และ​เข้า​ใกล้​เมือง เปโตร​ขึ้นไป​บน​ดาดฟ้า​เพื่อ​อธิษฐาน​ประมาณ​เที่ยงวัน 10 เขา​หิว​และ​อยาก​กิน​อาหาร แต่​ขณะ​ที่​คน​กำลัง​เตรียม​อาหาร เขาก็​ตก​อยู่​ใน​ภวังค์ 11 เขา​เห็น​ท้องฟ้า​เปิด​ออก และ​มี​สิ่ง​หนึ่ง​คล้าย​ผ้า​ผืน​ใหญ่​ที่​หย่อน​ลงมา​บน​แผ่นดิน โดย​จับ​ไว้​ทั้ง​สี่​มุม 12 ในนั้น​มี​สัตว์​สี่​เท้า​ทุก​ชนิด​ของ​โลก สัตว์​ป่า สัตว์​เลื้อยคลาน และ​นก​ใน​ท้องฟ้า 13 แล้ว​มีเสียง​กล่าวกับ​เขา​ว่า “เปโตร จงลุก​ขึ้น ฆ่า​แล้ว​กิน!”

14 แต่​เปโตร​ตอบ​ว่า “ไม่ได้ องค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะ​ข้าพเจ้า​ไม่​เคย​กิน​สิ่งใด​ที่​เป็น​มลทิน​หรือ​ไม่​บริสุทธิ์​เลย”

15 เสียงนั้น​กล่าวกับ​เขาเป็น​ครั้ง​ที่​สอง​ว่า “สิ่งที่​พระเจ้า​ชำระ​แล้ว เจ้า​อย่า​เรียกว่า​ไม่​บริสุทธิ์” 16 เหตุการณ์นี้​เกิด​ขึ้น​สาม​ครั้ง แล้ว​สิ่ง​นั้น​ก็​ถูก​รับขึ้นไป​ยัง​ท้องฟ้า​ทันที

17 ขณะ​ที่​เปโตร​กำลัง​สับสน​อย่าง​มาก​เกี่ยวกับ​ความหมาย​ของ​นิมิต​ที่​เขา​เห็น คน​ที่​โครเนลิอัส​ส่ง​มา​ก็​ถาม​หา​บ้าน​ของ​ซีโมน​จน​พบ และ​มา​ยืน​อยู่​หน้า​ประตู 18 พวกเขา​ร้อง​ถาม​ว่า ซีโมน​ซึ่ง​มีอีกชื่อหนึ่งว่า​เปโตร​พักอยู่​ที่​นี่​หรือ​ไม่ 19 ขณะ​ที่​เปโตร​กำลัง​คิด​ถึง​นิมิต​นั้น พระวิญญาณ​กล่าวกับ​เขา​ว่า “มี​ชาย​สาม​คน‡ กำลัง​ตามหา​เจ้า 20 จงลุก​ขึ้น ลง​ไป​หา​และ​ไป​กับ​พวกเขา​โดย​ไม่​ต้อง​ลังเล เพราะ​เรา​เป็น​ผู้​ส่ง​พวกเขา​มา”

21 เปโตร​จึง​ลง​ไป​หา​คนเหล่านั้น​และ​กล่าวว่า “ข้าพเจ้า​นี่​แหละ​คือ​คนที่​พวกท่าน​กำลัง​ตามหา พวกท่าน​มาด้วย​เรื่อง​อะไร?”

22 พวกเขา​ตอบ​ว่า “โครเนลิอัส​นายร้อย​เป็น​คน​ชอบธรรม​และ​ยำเกรง​พระเจ้า ชาวยิว​ทั้ง​ชาติ​กล่าว​ถึง​เขา​ใน​ทาง​ดี ทูตสวรรค์​บริสุทธิ์​องค์​หนึ่ง​บอก​ให้​เขา​เชิญ​ท่าน​ไป​ที่บ้าน เพื่อ​ฟัง​สิ่งที่​ท่าน​จะ​กล่าว” 23 เปโตร​จึง​เชิญ​พวกเขา​เข้ามาและ​จัด​ที่พัก​ให้

วันรุ่งขึ้น​เปโตร​ลุก​ขึ้น​ออก​เดินทางไป​กับ​พวกเขา และ​พี่น้อง​บางคน​จาก​เมือง​ยัฟฟา​ก็​ไป​ด้วย 24 วัน​ต่อมา​พวกเขา​เข้าเมือง​ซีซารียา โครเนลิอัส​กำลัง​รอ​อยู่ และ​ได้​เรียก​ญาติ​กับ​เพื่อน​สนิท​มารวมกัน 25 เมื่อ​เปโตร​เข้า​ไป โครเนลิอัส​ออก​มา​ต้อนรับ แล้ว​หมอบ​ลง​แทบ​เท้า​ของ​เขาและ​นมัสการ​เขา 26 แต่​เปโตร​พยุง​เขา​ให้ลุก​ขึ้น​และ​กล่าวว่า “ลุก​ขึ้น​เถิด ข้าพเจ้า​เอง​ก็​เป็น​มนุษย์​เหมือน​กัน” 27 เปโตร​พูดคุย​กับ​เขา​พลาง​เดิน​เข้า​ไป และ​พบ​ว่า​มี​คน​มารวมกัน​อยู่​มากมาย 28 เขา​กล่าวกับ​คนเหล่านั้น​ว่า “พวกท่าน​เองก็รู้​ดี​ว่า​ชาวยิว​ไม่ได้​รับ​อนุญาต​ให้​คบหา​หรือ​ไป​เยี่ยม​คนต่างชาติ แต่​พระเจ้า​ได้​แสดง​ให้​ข้าพเจ้า​เห็นว่า ข้าพเจ้า​ไม่​ควร​เรียก​มนุษย์​คนใด​ว่า​เป็น​มลทิน​หรือ​ไม่​บริสุทธิ์ 29 เพราะฉะนั้น​เมื่อ​พวกท่าน​ส่ง​คน​ไป​ตาม ข้าพเจ้า​ก็มาหา​โดย​ไม่​คัดค้าน ข้าพเจ้า​จึง​ขอ​ถาม​ว่า พวกท่าน​ส่ง​คน​ไป​ตาม​ข้าพเจ้า​ด้วย​เหตุใด?”

30 โครเนลิอัส​ตอบ​ว่า “เมื่อ​สี่​วัน​ก่อน ข้าพเจ้า​อดอาหาร​อยู่​จนถึง​เวลานี้ และ​ใน​ชั่วโมงที่เก้า§ ข้าพเจ้า​กำลัง​อธิษฐาน​อยู่​ใน​บ้าน ก็​มี​ชาย​คนหนึ่ง​สวม​เสื้อผ้า​สว่างจ้า​มายืนอยู่​ตรง​หน้า 31 และ​กล่าวว่า ‘โครเนลิอัส พระเจ้า​ได้ยิน​คำ​อธิษฐาน​ของ​ท่าน และ​ระลึก​ถึงสิ่งที่​ท่าน​ให้​แก่​คน​ขัดสน 32 เพราะฉะนั้น​จง​ส่ง​คน​ไป​เมือง​ยัฟฟา​และ​ตาม​ซีโมน​ซึ่ง​มีอีกชื่อหนึ่งว่า​เปโตร​มา เขา​พักอยู่​ที่บ้าน​ของ​ซีโมน​ช่างฟอกหนัง​ริม​ทะเล เมื่อ​เขา​มาถึง เขา​จะ​พูดกับ​ท่าน’ 33 ข้าพเจ้า​จึง​ส่ง​คน​ไป​ตาม​ท่าน​ทันที และ​ท่าน​มา​ที่นี่​ก็​ดี​แล้ว ตอนนี้​พวกเรา​ทุกคน​อยู่​ที่​นี่​ต่อหน้า​พระเจ้า เพื่อ​ฟัง​ทุกสิ่ง​ที่​พระเจ้า​บัญชา​ให้​ท่าน​กล่าว”

34 เปโตร​จึงกล่าว​ว่า “บัดนี้​ข้าพเจ้า​เข้าใจ​จริง ๆ ว่า​พระเจ้า​ไม่​ลำเอียง 35 แต่​ใน​ทุก​ชนชาติ ผู้ที่​ยำเกรง​พระองค์​และ​ประพฤติ​ชอบธรรม​ก็​เป็น​ที่​ยอมรับ​ต่อ​พระองค์ 36 พระวจนะ​ที่​พระเจ้า​ส่ง​มา​ยัง​ชน​อิสราเอล โดย​ประกาศ​ข่าวดี​เรื่อง​สันติสุข​ทาง​พระเยซูคริสต์—พระองค์คือ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​ทุกคน— 37 พวกท่าน​เอง​รู้เรื่อง​ที่​เกิด​ขึ้น​ทั่ว​แคว้น​ยูเดีย เริ่ม​จาก​กาลิลี หลัง​จาก​ยอห์น​ประกาศ​เรื่อง​บัพติศมา 38 คือ​เรื่อง​ที่​พระเจ้า​เจิม​พระเยซู​ชาวนาซาเร็ธ​ด้วย​พระวิญญาณบริสุทธิ์​และ​พลัง พระองค์​ไป​ทั่ว​เพื่อทำ​ความ​ดี​และ​รักษา​ทุกคนที่​ถูก​มาร​กด​ขี่​ให้​หาย เพราะ​พระเจ้า​อยู่กับ​พระองค์ 39 พวกเรา​เป็นพยาน​ถึง​ทุกสิ่ง​ที่​พระองค์​ทำ​ทั้ง​ใน​แผ่นดิน​ของ​ชาวยิว​และ​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม พวกเขา​ยัง* ฆ่า​พระองค์​โดย​แขวน​พระองค์​ไว้​บน​ต้นไม้ 40 แต่​พระเจ้าทำให้​พระองค์​ฟื้นขึ้นจากความตาย​ใน​วันที่​สาม และ​ให้​พระองค์​ปรากฏ​ให้​เห็น 41 ไม่ใช่​แก่​ประชาชน​ทั้งหมด แต่​แก่​พยาน​ที่​พระเจ้า​เลือกไว้​ล่วงหน้า คือ​พวกเรา​ที่​ได้​กิน​และ​ดื่ม​กับ​พระองค์​หลัง​จาก​พระองค์​ฟื้นขึ้นจากความตาย 42 พระองค์​สั่ง​ให้​พวกเรา​ประกาศ​แก่​ประชาชน​และ​เป็นพยานยืนยัน​ว่า พระองค์คือ​ผู้ที่​พระเจ้า​ตั้ง​ให้เป็น​ผู้พิพากษา​คนเป็น​และ​คนตาย 43 ผู้เผยพระวจนะ​ทุกคน​เป็นพยาน​ถึง​พระองค์ว่า ทุกคนที่​เชื่อ​ใน​พระองค์​จะได้รับ​การยกโทษบาป​ผ่าน​พระนามของพระองค์”

44 ขณะ​ที่​เปโตร​ยัง​กล่าว​ถ้อยคำ​เหล่านี้​อยู่ พระวิญญาณบริสุทธิ์​ก็​ลง​มาเหนือ​ทุกคนที่​กำลัง​ฟัง​พระวจนะ 45 ผู้​เชื่อ​ที่​เข้าสุหนัต​ซึ่ง​มา​กับ​เปโตร​ต่าง​ประหลาดใจ เพราะ​ของประทาน​แห่ง​พระวิญญาณบริสุทธิ์​ถูก​เท​ลง​เหนือ​คนต่างชาติ​ด้วย 46 เพราะ​พวกเขา​ได้ยิน​คนเหล่านั้น​พูด​เป็น​ภาษาอื่น ๆ และ​ยกย่อง​พระเจ้า

แล้ว​เปโตร​กล่าวว่า 47 “มี​ใคร​จะ​ห้าม​ไม่​ให้​คนเหล่านี้​รับบัพติศมา​ด้วย​น้ำ​ได้​หรือ? พวกเขา​ได้รับ​พระวิญญาณบริสุทธิ์​เหมือน​กับพวกเรา” 48 เขา​จึงสั่ง​ให้​คนเหล่านั้น​รับบัพติศมา​ในพระนาม​ของ​พระเยซูคริสต์ แล้วพวก​เขา​ขอให้​เปโตร​พักอยู่​ต่อ​อีก​หลาย​วัน

11

1 เหล่าอัครทูต​และ​พี่น้อง* ที่​อยู่​ใน​แคว้น​ยูเดีย​ได้ยิน​ว่า คนต่างชาติ​ก็​ได้รับ​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า​แล้ว​เช่นกัน 2 เมื่อ​เปโตร​ขึ้นไปยัง​กรุง​เยรูซาเล็ม พวก​ที่​เข้าสุหนัต​ก็​โต้แย้ง​กับ​เขา 3 โดย​กล่าวว่า “ท่าน​เข้า​ไป​หา​คนที่​ไม่ได้​เข้าสุหนัต และ​ยัง​กิน​อาหาร​กับ​พวกเขา​ด้วย!”

4 เปโตร​จึง​เริ่ม​อธิบาย​เรื่อง​ทั้งหมด​ให้​พวกเขา​ฟัง​ตาม​ลำดับ​ว่า 5 “ข้าพเจ้า​กำลัง​อธิษฐาน​อยู่​ใน​เมือง​ยัฟฟา และ​ขณะ​ตก​อยู่​ใน​ภวังค์ ข้าพเจ้า​เห็น​นิมิต มี​สิ่ง​หนึ่ง​คล้าย​ผ้า​ผืน​ใหญ่​ที่​หย่อน​ลงมา​จาก​ท้องฟ้า​โดย​จับ​ไว้​ทั้ง​สี่​มุม และ​ลงมา​จนถึง​ข้าพเจ้า 6 เมื่อ​ข้าพเจ้า​จ้อง​ดู​และ​พิจารณา​สิ่งที่​อยู่​ในนั้น ก็​เห็น​สัตว์​สี่​เท้า​ของ​โลก สัตว์​ป่า สัตว์​เลื้อยคลาน และ​นก​ใน​ท้องฟ้า 7 ข้าพเจ้า​ได้ยิน​เสียง​หนึ่ง​กล่าวกับ​ข้าพเจ้า​ว่า ‘เปโตร จงลุก​ขึ้น ฆ่า​แล้ว​กิน!’ 8 แต่​ข้าพเจ้า​ตอบ​ว่า ‘ไม่ได้ องค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะ​ข้าพเจ้า​ไม่​เคย​เอา​สิ่งที่​เป็น​มลทิน​หรือ​ไม่​บริสุทธิ์​เข้า​ปาก​เลย’ 9 แต่​เสียง​จาก​ท้องฟ้า​ตอบ​ข้าพเจ้า​เป็น​ครั้ง​ที่​สอง​ว่า ‘สิ่งที่​พระเจ้า​ชำระ​แล้ว เจ้า​อย่า​เรียกว่า​ไม่​บริสุทธิ์’ 10 เหตุการณ์นี้​เกิด​ขึ้น​สาม​ครั้ง แล้ว​ทุกสิ่ง​ก็​ถูก​รับ​กลับ​ขึ้นไปยัง​ท้องฟ้า 11 ทันใดนั้น​มี​ชาย​สาม​คน​มายืนอยู่​หน้า​บ้าน​ที่​ข้าพเจ้า​อยู่ พวกเขา​ถูก​ส่ง​มา​จาก​เมือง​ซีซารียา​เพื่อ​มาหา​ข้าพเจ้า 12 พระวิญญาณ​บอก​ให้​ข้าพเจ้า​ไป​กับ​พวกเขา​โดย​ไม่​แบ่ง​แยก พี่น้อง​หก​คนนี้​ก็​ไป​กับ​ข้าพเจ้า​ด้วย และ​พวกเรา​เข้าไปใน​บ้านของ​ชาย​นั้น 13 เขา​เล่า​ให้​พวกเรา​ฟัง​ว่า เขา​เห็น​ทูตสวรรค์​องค์​หนึ่ง​ยืนอยู่​ใน​บ้าน​และ​กล่าวว่า ‘จง​ส่ง​คน​ไป​เมือง​ยัฟฟา และ​ตาม​ซีโมน​ซึ่ง​เรียกว่า​เปโตร​มา 14 เขา​จะ​กล่าว​ถ้อยคำ​แก่​ท่าน​ซึ่ง​โดย​ถ้อยคำ​นั้น​ท่าน​และ​ทุกคน​ใน​บ้าน​จะ​ได้รับ​ความรอด’ 15 เมื่อ​ข้าพเจ้า​เริ่ม​พูด พระวิญญาณบริสุทธิ์​ก็​ลง​มาเหนือ​พวกเขา เช่นเดียวกับ​ที่​ลง​มาเหนือ​พวกเรา​ใน​ตอน​เริ่ม​แรก 16 ข้าพเจ้า​จึง​นึกถึง​พระดำรัส​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ที่​ว่า ‘ยอห์น​ให้คน​รับบัพติศมา​ด้วย​น้ำ แต่​พวกท่าน​จะ​ได้รับบัพติศมา​ใน​พระวิญญาณบริสุทธิ์’ 17 เพราะฉะนั้น ถ้า​พระเจ้า​ประทาน​ของประทาน​อย่าง​เดียวกัน​แก่​พวกเขา​เหมือน​ที่​ประทาน​แก่​พวกเรา เมื่อ​พวกเรา​เชื่อ​ใน​องค์​พระเยซูคริสต์ ข้าพเจ้า​เป็น​ใคร​จึงจะ​ขัดขวาง​พระเจ้า​ได้?”

18 เมื่อพวกเขา​ได้ยิน​ดังนั้น​ก็​หยุด​โต้แย้ง และ​ถวายพระสิริแด่พระเจ้า กล่าวว่า “ถ้า​เช่นนั้น พระเจ้า​ก็​ประทาน​การ​กลับใจ​ที่​นำ​ไป​สู่​ชีวิต​แก่​คนต่างชาติ​ด้วย!”

19 ส่วน​คนที่​กระจัดกระจาย​ไป​เพราะ​การ​ข่มเหง​ที่​เกิด​ขึ้น​จาก​เรื่อง​สเทเฟน เดินทางไป​ไกล​ถึง​ฟีนิเซีย ไซปรัส และ​อันทิโอก โดย​ประกาศ​พระวจนะ​แก่​ชาวยิว​เท่านั้น 20 แต่​ใน​พวกเขา​มี​บาง​คนเป็น​ชาว​ไซปรัส​และ​ชาว​ไซรีน เมื่อ​มาถึง​เมือง​อันทิโอก​ก็​พูดกับ​พวก​เฮลเลนิสต์† และ​ประกาศ​ข่าวดี​เรื่อง​องค์พระเยซู 21 มือ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​อยู่กับ​พวกเขา คนจำนวนมาก​จึง​เชื่อ​และ​หัน​มาหา​องค์พระผู้เป็นเจ้า 22 ข่าว​เรื่องนี้​ไป​ถึง​ประชาคมใน​กรุง​เยรูซาเล็ม พวกเขา​จึง​ส่ง​บารนาบัส​ไป​จนถึง​เมือง​อันทิโอก 23 เมื่อ​บารนาบัส​มาถึง​และ​เห็น​พระคุณ​ของ​พระเจ้า เขาก็​ยินดี และ​หนุนใจ​ทุกคน​ให้​ตั้งใจ​มั่นคง​อยู่​ใกล้ชิด​องค์พระผู้เป็นเจ้า 24 เพราะ​เขาเป็น​คนดี เต็มเปี่ยมด้วย​พระวิญญาณบริสุทธิ์​และ​ความเชื่อ และ​มี​คนจำนวนมาก​เพิ่มเข้ามา​หา​องค์พระผู้เป็นเจ้า

25 บารนาบัส​ออก​ไป​เมือง​ทาร์ซัส​เพื่อ​ตามหา​เซาโล 26 เมื่อ​พบ​แล้ว เขาก็​พา​เซาโล​มา​ที่​เมือง​อันทิโอก ตลอด​หนึ่ง​ปี ทั้งสอง​ร่วม​ประชุม​กับ​ประชาคมและ​สั่งสอน​คนจำนวนมาก ที่​เมือง​อันทิโอก​นี่​เอง เหล่า​สาวกถูก​เรียกว่า “คริสเตียน” เป็น​ครั้ง​แรก

27 ใน​ช่วง​นั้น มี​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะเดินทาง​จาก​กรุง​เยรูซาเล็ม​ลงมา​ยัง​เมือง​อันทิโอก 28 คนหนึ่ง​ใน​พวกเขา​ชื่อ​อากาบัส​ลุก​ขึ้น และ​บอก​โดย​พระวิญญาณ​ว่า​จะ​เกิด​การ​กันดารอาหาร​ครั้ง​ใหญ่​ทั่ว​โลก ซึ่ง​ก็​เกิด​ขึ้น​จริง​ใน​สมัย​จักรพรรดิ​คลาวดิอัส 29 สาวก​แต่ละคน​ตาม​กำลัง​ที่มี จึง​ตกลง​ใจ​ส่ง​ความ​ช่วยเหลือ​ไป​ให้​พี่น้อง​ที่​อาศัยอยู่​ใน​แคว้น​ยูเดีย 30 พวกเขา​ทำ​ตามที่​ตกลง​ไว้ โดย​ฝาก​บารนาบัส​กับ​เซาโล​นำ​ความ​ช่วยเหลือ​ไป​มอบ​แก่​ผู้อาวุโส

12

1 ประมาณ​ช่วง​เวลานั้น กษัตริย์​เฮโรด​เริ่ม​ลงมือ​ข่มเหง​บางคน​ใน​ประชาคม 2 เขา​ฆ่า​ยากอบ​พี่น้อง​ของ​ยอห์น​ด้วย​ดาบ 3 เมื่อ​เห็นว่า​ชาวยิว​พอใจ เขาก็​จับ​เปโตร​ด้วย เหตุการณ์นี้​เกิด​ขึ้น​ใน​ช่วง​เทศกาล​ขนมปัง​ไร้เชื้อ 4 เมื่อ​จับ​เปโตร​ได้​แล้ว เขาก็​ขัง​คุก​และ​มอบให้​ทหาร​สี่​ผลัด ผลัด​ละ​สี่​คน​เฝ้า​ไว้ โดย​ตั้งใจ​จะ​นำ​ตัว​เขา​ออก​มา​ต่อหน้า​ประชาชน​หลัง​เทศกาล​ปัสกา 5 ดังนั้น​เปโตร​จึง​ถูก​คุม​ไว้​ใน​คุก แต่​ประชาคมอธิษฐาน​ต่อ​พระเจ้า​เพื่อ​เขา​อย่าง​ไม่​หยุด​หย่อน 6 คืน​ก่อน​วันที่​เฮโรด​จะ​นำ​ตัว​เขา​ออก​มา เปโตร​กำลัง​นอน​หลับ​อยู่​ระหว่าง​ทหาร​สองคน ถูก​ล่าม​ด้วย​โซ่​สอง​เส้น และ​มี​ยาม​เฝ้า​อยู่​หน้า​ประตู​คุก

7 แล้ว​ทูตสวรรค์​องค์​หนึ่ง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ก็​มา​ยืน​ข้าง​เขา และ​มี​แสงสว่าง​ขึ้น​ใน​ห้องขัง ทูตสวรรค์​ตี​เปโตร​ที่​สีข้าง​และ​ปลุก​เขา กล่าว​ว่า “รีบ​ลุก​ขึ้น!” แล้ว​โซ่​ก็​หลุด​จาก​มือ​ของ​เขา 8 ทูตสวรรค์​กล่าวกับ​เขา​ว่า “จง​แต่งตัว​และ​สวม​รองเท้าแตะ” เปโตร​ก็​ทำ​ตาม แล้ว​ทูตสวรรค์​กล่าวว่า “จง​สวม​เสื้อคลุม​และ​ตาม​เรา​มา” 9 เปโตร​ออก​ไป​ตาม​ทูตสวรรค์ เขา​ไม่​รู้ว่า​สิ่งที่​ทูตสวรรค์​กำลัง​ทำ​อยู่​นั้น​เป็น​เรื่อง​จริง แต่​คิด​ว่า​ตน​กำลังเห็น​นิมิต 10 เมื่อ​ผ่าน​ยาม​ชุด​แรก​และ​ชุด​ที่​สอง​แล้ว พวกเขา​มาถึง​ประตู​เหล็ก​ที่​นำ​เข้า​เมือง ประตู​นั้น​เปิด​เอง พวก​เขาจึง​ออก​ไป เดิน​ไป​ตาม​ถนน​สาย​หนึ่ง แล้ว​ทันใดนั้น​ทูตสวรรค์​ก็​จาก​เขาไป

11 เมื่อ​เปโตร​ได้​สติ เขา​กล่าวว่า “ตอนนี้​ข้าพเจ้า​รู้​แน่​แล้ว​ว่า องค์พระผู้เป็นเจ้า​ส่ง​ทูตสวรรค์​ของ​พระองค์​มา​ช่วย​ข้าพเจ้า​ให้​พ้น​จาก​อำนาจ​ของ​เฮโรด และ​จาก​ทุกสิ่ง​ที่​ชาวยิว​กำลัง​คาด​หวัง​ว่า​จะ​เกิด​ขึ้น” 12 เมื่อ​คิด​ดู​แล้ว เขาก็​ไป​ที่บ้าน​ของ​มารีย์​มารดา​ของ​ยอห์น​ซึ่ง​มีอีกชื่อหนึ่งว่า​มาระโก ที่​นั่น​มี​คนจำนวนมาก​มารวมกัน​และ​กำลัง​อธิษฐาน 13 เมื่อ​เปโตร​เคาะ​ประตู​รั้ว หญิง​รับใช้​คนหนึ่ง​ชื่อ​โรดา​ก็​ออก​มา​ดู​ว่า​ใคร​มา 14 เมื่อ​นาง​จำ​เสียง​ของ​เปโตร​ได้ นาง​ดีใจ​จน​ไม่ได้​เปิด​ประตู แต่​รีบ​วิ่ง​เข้า​ไป​บอก​ว่า​เปโตร​ยืนอยู่​หน้า​ประตู

15 พวกเขา​กล่าวกับ​นาง​ว่า “เธอ​บ้า​ไป​แล้ว!” แต่​นาง​ยืนยัน​ว่า​เป็น​เรื่อง​จริง พวก​เขาจึง​กล่าวว่า “นั่น​คง​เป็น​ทูตสวรรค์​ของ​เขา” 16 แต่​เปโตร​ยังคง​เคาะ​ประตู​อยู่ เมื่อพวกเขา​เปิด​ประตู​และ​เห็น​เขาก็​ประหลาดใจ 17 เปโตร​ยก​มือ​เป็น​สัญญาณ​ให้​พวกเขา​เงียบ แล้ว​เล่า​ให้​ฟัง​ว่า​องค์พระผู้เป็นเจ้า​พา​เขา​ออกจาก​คุก​อย่างไร เขา​กล่าวว่า “จง​บอก​เรื่อง​เหล่านี้​แก่​ยากอบ​และ​พี่น้องด้วย” แล้ว​เขาก็​ออก​ไป​ยัง​ที่​อื่น

18 พอ​รุ่งเช้า เกิด​ความ​วุ่นวาย​อย่าง​มาก​ในหมู่​ทหาร​ว่า​เปโตร​หาย​ไป​ไหน 19 เมื่อ​เฮโรด​ค้นหา​เขา​ไม่​พบ ก็​สอบสวน​พวก​ยาม​แล้ว​สั่ง​ให้​ประหาร จากนั้น​เฮโรด​ลง​จาก​แคว้น​ยูเดีย​ไป​เมือง​ซีซารียา​และ​พักอยู่​ที่​นั่น

20 เวลานั้น​เฮโรด​โกรธ​ชาวเมือง​ไทระ​และ​ไซดอน​อย่าง​มาก พวกเขา​จึง​พร้อมใจกัน​มาหา​เฮโรด ผูก​มิตร​กับ​บลาสทัส​ผู้​ช่วย​ส่วน​ตัว​ของ​กษัตริย์ แล้ว​ขอ​เจรจา​สันติภาพ เพราะ​บ้าน​เมือง​ของ​พวกเขา​ต้อง​พึ่ง​อาหาร​จาก​ดินแดน​ของ​กษัตริย์ 21 เมื่อถึง​วันที่​กำหนด เฮโรด​สวม​เครื่อง​แต่งกาย​อย่าง​กษัตริย์ นั่ง​บน​บัลลังก์ และ​กล่าว​ปราศรัย​แก่​พวกเขา 22 ประชาชน​ร้อง​ว่า “นี่​เป็น​เสียง​ของ​เทพเจ้า ไม่ใช่​เสียง​ของ​มนุษย์!” 23 ทันใดนั้น​ทูตสวรรค์​องค์​หนึ่ง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ก็​ลงโทษ​เขา​ทันที เพราะ​เขา​ไม่ได้​ถวายพระสิริแด่พระเจ้า แล้ว​หนอน​ก็​กัดกิน​เขา​จน​ตาย

24 แต่​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า​เจริญ​ขึ้น​และ​แพร่​ขยาย​ออก​ไป 25 เมื่อ​บารนาบัส​กับ​เซาโล​ทำงาน​รับใช้​เสร็จ​แล้ว ทั้งสอง​ก็​กลับ​ไป​ยัง* กรุง​เยรูซาเล็ม และ​พา​ยอห์น​ซึ่ง​มีอีกชื่อหนึ่งว่า​มาระโก​ไป​ด้วย

13

1 ใน​ประชาคมที่​เมือง​อันทิโอก มี​ผู้เผยพระวจนะ​และ​ผู้สอน​หลาย​คน ได้แก่ บารนาบัส สิเมโอน​ซึ่ง​เรียกว่า​นิเกอร์ ลูสิอัส​ชาว​ไซรีน มานาเอน​ผู้​เป็น​พี่น้อง​ร่วมเลี้ยง​กับ​เฮโรด​เจ้าแคว้น และ​เซาโล 2 ขณะ​ที่​พวกเขา​รับใช้​องค์พระผู้เป็นเจ้า​และ​อดอาหาร พระวิญญาณบริสุทธิ์​กล่าวว่า “จง​แยก​บารนาบัส​กับ​เซาโล​ไว้​สำหรับ​เรา เพื่อ​งาน​ที่​เรา​เรียก​พวกเขา​ให้​ทำ”

3 เมื่อ​พวกเขา​อดอาหาร อธิษฐาน และ​วางมือ​บน​ทั้งสอง​แล้ว ก็​ส่ง​ทั้งสอง​ออกไป 4 ดังนั้น เมื่อ​พระวิญญาณบริสุทธิ์​ส่ง​พวกเขา​ออกไป พวกเขา​ลง​ไป​ยัง​เมือง​เซลูเคีย แล้ว​จาก​ที่นั่น​ก็​แล่นเรือ​ไป​เกาะ​ไซปรัส 5 เมื่อ​ถึง​เมือง​ซาลามิส พวกเขา​ประกาศ​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า​ใน​ธรรมศาลา​ของ​ชาวยิว และ​มี​ยอห์น​คอย​ช่วยงาน​พวกเขา 6 เมื่อ​เดินทาง​ข้าม​เกาะ​ไป​จน​ถึง​เมือง​ปาโฟส พวกเขา​พบ​ชาย​ชาวยิว​คนหนึ่ง​ชื่อ​บารเยซู เป็น​หมอผี​และ​ผู้เผยพระวจนะเท็จ 7 เขา​อยู่​กับ​ผู้ว่าราชการ​ชื่อ​เซอร์จิอัส เปาลัส ซึ่ง​เป็น​คน​มี​ความเข้าใจ ผู้ว่าราชการ​เรียก​บารนาบัส​กับ​เซาโล​มา เพราะ​ต้องการ​ฟัง​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า 8 แต่​เอลีมาส​หมอผี—ชื่อ​เอลีมาส​มี​ความหมาย​เช่นนั้น—ต่อต้าน​พวกเขา และ​พยายาม​ทำให้​ผู้ว่าราชการ​หัน​ไป​จาก​ความเชื่อ 9 แต่​เซาโล ซึ่ง​เรียกว่า​เปาโล​ด้วย เต็มเปี่ยมด้วย​พระวิญญาณบริสุทธิ์ จ้อง​มอง​เขา 10 แล้ว​กล่าวว่า “เจ้า​ลูก​ของ​มาร เต็ม​ไป​ด้วย​การหลอกลวง​และ​เล่ห์เหลี่ยม​สารพัด เจ้า​เป็น​ศัตรู​ของ​ความชอบธรรม​ทุกประการ เจ้า​จะ​ไม่​เลิก​บิดเบือน​ทาง​อัน​เที่ยงตรง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​หรือ? 11 บัดนี้ มือ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​อยู่​เหนือ​เจ้า เจ้า​จะ​ตาบอด และ​จะ​มอง​ไม่​เห็น​ดวงอาทิตย์​ชั่ว​ระยะหนึ่ง!”

ทันใดนั้น หมอก​มัว​และ​ความมืด​ก็​ปกคลุม​เขา เขา​เดิน​คลำ​หา​คน​ที่จะ​จูงมือ​เขา 12 เมื่อ​ผู้ว่าราชการ​เห็น​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น เขา​ก็​เชื่อ และ​ประหลาดใจ​อย่างยิ่ง​กับ​คำสอน​เรื่อง​องค์พระผู้เป็นเจ้า

13 เปาโล​กับ​คณะ​ของ​เขา​ออกเรือ​จาก​เมือง​ปาโฟส​มา​ถึง​เมือง​เปอร์กา​ใน​แคว้น​ปัมฟีเลีย ส่วน​ยอห์น​แยก​จาก​พวกเขา​และ​กลับ​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม 14 แต่​พวกเขา​เดินทาง​ต่อ​จาก​เมือง​เปอร์กา​มา​ถึง​เมือง​อันทิโอก​ใน​แคว้น​ปิสิเดีย ใน​วันสะบาโต​พวกเขา​เข้าไป​ใน​ธรรมศาลาและ​นั่งลง 15 หลัง​จาก​อ่าน​ธรรมบัญญัติ​และ​หนังสือ​ของ​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะแล้ว เหล่า​ผู้นำธรรมศาลาก็​ส่ง​คน​มา​บอก​พวกเขา​ว่า “พี่น้อง ถ้า​พวกท่าน​มี​ถ้อยคำ​หนุนใจ​ประชาชน ก็​เชิญ​กล่าว​เถิด”

16 เปาโล​ยืน​ขึ้น ยกมือ​เป็น​สัญญาณ แล้ว​กล่าวว่า “ชน​อิสราเอล และ​พวกท่าน​ที่​ยำเกรง​พระเจ้า จง​ฟัง 17 พระเจ้า​ของ​ชนชาติ​นี้* เลือก​บรรพบุรุษ​ของ​เรา และ​ยก​ชนชาติ​นี้​ให้​สูงขึ้น​ใน​ช่วง​ที่​พวกเขา​เป็น​คนต่างถิ่น​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์ แล้ว​นำ​พวกเขา​ออกมา​ด้วย​แขน​ที่​ยกขึ้น 18 พระองค์​อดทน​กับ​พวกเขา​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ประมาณ​สี่สิบ​ปี 19 หลัง​จาก​ทำลาย​เจ็ด​ชนชาติ​ใน​แผ่นดิน​คานาอัน พระองค์​ก็​มอบ​แผ่นดิน​ของ​ชนชาติ​เหล่านั้น​ให้​พวกเขา​เป็น​มรดก เป็น​เวลา​ประมาณ​สี่ร้อยห้าสิบ​ปี 20 หลัง​จาก​นั้น พระองค์​ประทาน​ผู้วินิจฉัย​แก่​พวกเขา จน​ถึง​สมัย​ซามูเอล​ผู้เผยพระวจนะ 21 ต่อมา​พวกเขา​ขอ​กษัตริย์ พระเจ้า​จึง​ประทาน​ซาอูล​บุตร​ของ​คีช จาก​เผ่า​เบนยามิน ให้​ปกครอง​พวกเขา​สี่สิบ​ปี 22 เมื่อ​พระองค์​ถอด​ซาอูล​ออก พระองค์​ก็​ตั้ง​ดาวิด​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์​ของ​พวกเขา และ​เป็นพยาน​ถึง​ดาวิด​ว่า ‘เรา​พบ​ดาวิด​บุตร​ของ​เจสซี เป็น​คน​ที่​มี​ใจ​ตรง​กับ​ใจ​ของ​เรา เขา​จะ​ทำ​ตาม​ความประสงค์​ของ​เรา​ทุกอย่าง’ 23 จาก​เชื้อสาย​ของ​ชาย​คนนี้ พระเจ้า​นำ​ความรอด† มา​สู่​อิสราเอล​ตาม​พระสัญญา​ของ​พระองค์ 24 ก่อน​ที่​พระองค์​จะ​มา ยอห์น​ได้​ประกาศ​การรับบัพติศมา​แห่ง​การกลับใจ​แก่​อิสราเอล‡ 25 เมื่อ​ยอห์น​ใกล้​จะ​ทำ​ภารกิจ​ของ​ตน​สำเร็จ เขา​กล่าวว่า ‘พวกท่าน​คิดว่า​ข้าพเจ้า​เป็น​ใคร? ข้าพเจ้า​ไม่ใช่​ผู้​นั้น แต่​มี​ผู้หนึ่ง​กำลัง​มา​ภายหลัง​ข้าพเจ้า แม้​แต่​สายรัด​รองเท้า​ของ​เขา ข้าพเจ้า​ก็​ไม่​คู่ควร​จะ​แก้’

26 “พี่น้อง ผู้​เป็น​ลูกหลาน​ของ​อับราฮัม และ​พวกท่าน​ที่​ยำเกรง​พระเจ้า ถ้อยคำ​เรื่อง​ความรอด​นี้​ถูก​ส่ง​มา​ถึง​พวกท่าน 27 เพราะ​คน​ที่​อาศัย​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​กับ​เหล่า​ผู้นำ​ของ​พวกเขาไม่​รู้จัก​พระองค์ และ​ไม่​เข้าใจ​ถ้อยคำ​ของ​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะที่​อ่าน​กัน​ทุก​วันสะบาโต พวกเขา​จึง​ทำให้​ถ้อยคำ​เหล่านั้น​สำเร็จ​ด้วย​การ​ตัดสิน​ลงโทษ​พระองค์ 28 แม้​พวกเขา​ไม่​พบ​เหตุ​ใด​ที่​สมควร​ให้​พระองค์​ตาย ก็​ยัง​ขอ​ปีลาต​ให้​ประหาร​พระองค์ 29 เมื่อ​พวกเขา​ทำ​ทุกสิ่ง​ที่​เขียน​ไว้​เกี่ยวกับ​พระองค์​สำเร็จ​แล้ว ก็​นำ​พระองค์​ลง​จาก​ต้นไม้​และ​วาง​ไว้​ใน​อุโมงค์ฝังศพ 30 แต่​พระเจ้า​ให้​พระองค์​ฟื้นขึ้นจากความตาย 31 และ​ตลอด​หลาย​วัน พระองค์​ปรากฏ​แก่​คน​ที่​เดินทาง​กับ​พระองค์​จาก​แคว้น​กาลิลี​ขึ้น​มา​กรุง​เยรูซาเล็ม คน​เหล่านี้​เป็น​พยาน​ของ​พระองค์​ต่อ​ประชาชน 32 พวกเรา​นำ​ข่าวดี​มา​บอก​พวกท่าน คือ​พระสัญญา​ที่​พระเจ้า​ประทาน​ไว้​แก่​บรรพบุรุษ 33 พระเจ้า​ทำให้​พระสัญญา​นี้​สำเร็จ​แก่​พวกเรา ผู้​เป็น​ลูกหลาน​ของ​พวกเขา โดย​ให้​พระเยซู​ฟื้นขึ้น ตาม​ที่​เขียน​ไว้​ใน​สดุดี​บท​ที่​สอง​ว่า

‘เจ้า​เป็น​บุตร​ของ​เรา

วันนี้ เรา​ได้​เป็น​บิดา​ของ​เจ้า’✡

34 “ส่วน​เรื่อง​ที่​พระองค์​ให้​พระเยซู​ฟื้นขึ้นจากความตาย และ​จะ​ไม่​กลับ​ไป​สู่​ความเน่าเปื่อย​อีก พระองค์​ตรัส​ไว้​อย่างนี้​ว่า ‘เรา​จะ​มอบ​พระพร​อัน​บริสุทธิ์​และ​แน่นอน​ที่​สัญญา​ไว้​แก่​ดาวิด​ให้​แก่​พวกเจ้า’✡ 35 เพราะ​ฉะนั้น พระองค์​จึง​ตรัส​ใน​สดุดี​อีก​บทหนึ่ง​ว่า ‘พระองค์​จะ​ไม่​ปล่อย​ให้องค์บริสุทธิ์​ของ​พระองค์​เห็น​ความเน่าเปื่อย’✡ 36 ดาวิด​นั้น หลัง​จาก​รับใช้​ตาม​แผนการ​ของ​พระเจ้า​ใน​ยุค​ของ​ตน​แล้ว ก็​หลับ​ไป ถูก​ฝัง​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​เขา และ​ร่างกาย​ก็​เน่าเปื่อย 37 แต่​ผู้​ที่​พระเจ้า​ให้​ฟื้นขึ้น​นั้น ไม่​เห็น​ความเน่าเปื่อย 38 เพราะ​ฉะนั้น พี่น้อง§ จง​รู้​เถิด​ว่า โดย​ทาง​พระองค์​นี้ มี​การ​ประกาศ​การยกโทษบาป​แก่​พวกท่าน 39 และ​ทุกคน​ที่​เชื่อ​ก็​ได้รับ​การนับว่า​ชอบธรรม​โดย​พระองค์ ใน​ทุก​เรื่อง​ที่​ธรรมบัญญัติ​ของ​โมเสส​ไม่​อาจ​ทำให้​พวกท่าน​ได้รับ​การนับว่า​ชอบธรรม​ได้ 40 ดังนั้น จง​ระวัง​ไม่​ให้​สิ่ง​ที่​กล่าว​ไว้​ใน​หนังสือ​ของ​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะเกิด​ขึ้น​กับ​พวกท่าน​ว่า

41 ‘ดูสิ พวก​เยาะเย้ย!

จง​ประหลาดใจ​และ​พินาศ​ไป

เพราะ​เรา​กำลัง​ทำ​งาน​อย่างหนึ่ง​ใน​สมัย​ของ​พวกเจ้า

เป็น​งาน​ที่​พวกเจ้า​จะ​ไม่​เชื่อ​อย่าง​แน่นอน แม้​มี​ใคร​เล่า​ให้​ฟัง’ ” ✡

42 เมื่อ​ชาวยิว​ออก​จาก​ธรรมศาลา คนต่างชาติก็​วิงวอน​ให้​ประกาศ​ถ้อยคำ​เหล่านี้​แก่​พวกเขา​อีก​ใน​วันสะบาโต​ถัดไป 43 เมื่อ​การประชุม​เลิก​แล้ว ชาวยิว​จำนวนมาก​กับ​คน​ที่​เปลี่ยน​มา​นับถือ​ศาสนายิว​และ​ยำเกรง​พระเจ้า​ได้​ติดตาม​เปาโล​กับ​บารนาบัส ทั้งสอง​จึง​พูด​กับ​พวกเขา และ​หนุนใจ​ให้​ดำเนิน​อยู่​ใน​พระคุณ​ของ​พระเจ้า​ต่อไป

44 วันสะบาโต​ถัดมา คน​เกือบ​ทั้ง​เมือง​มา​รวมตัว​กัน​เพื่อ​ฟัง​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า 45 แต่​เมื่อ​ชาวยิวเห็น​ฝูงชน ก็​เต็ม​ไป​ด้วย​ความริษยา พวกเขา​โต้แย้ง​สิ่ง​ที่​เปาโล​กล่าว และ​กล่าว​คำ​หมิ่นประมาท

46 เปาโล​กับ​บารนาบัส​กล่าว​อย่าง​กล้าหาญ​ว่า “จำเป็น​ต้อง​ประกาศ​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า​แก่​พวกท่าน​ก่อน แต่​เมื่อ​พวกท่าน​ผลักไส​พระวจนะ​นั้น และ​ตัดสิน​ตนเอง​ว่า​ไม่​คู่ควร​กับ​ชีวิตนิรันดร์ ดูสิ พวกเรา​จึง​หัน​ไป​หา​คนต่างชาติ 47 เพราะ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​บัญชา​พวกเรา​ไว้​อย่างนี้​ว่า

‘เรา​ตั้ง​เจ้า​ไว้​เป็น​ความสว่าง​แก่​คนต่างชาติ

เพื่อ​เจ้า​จะ​นำ​ความรอด​ไป​จน​ถึง​สุดปลาย​แผ่นดินโลก’ ” ✡

48 เมื่อ​คนต่างชาติ​ได้ยิน​ดังนั้น พวกเขา​ก็​ชื่นชมยินดี และ​ยกย่อง​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า คน​ทั้งหลาย​ที่​ถูก​กำหนด​ไว้​สำหรับ​ชีวิตนิรันดร์​ก็​เชื่อ 49 พระวจนะ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​แพร่​ออกไป​ทั่ว​ทั้ง​แคว้น 50 แต่​ชาวยิวยุยง​สตรี​ที่​ยำเกรง​พระเจ้า​และ​มี​อิทธิพล รวมทั้ง​เหล่า​ผู้นำ​ของ​เมือง ให้​ก่อ​การข่มเหง​เปาโล​กับ​บารนาบัส และ​ขับไล่​ทั้งสอง​ออก​จาก​เขตแดน​ของ​พวกเขา 51 ทั้งสอง​จึง​สะบัด​ฝุ่น​จาก​เท้า​ใส่​พวกเขา แล้ว​ไป​เมือง​อิโคนิยูม 52 ส่วน​เหล่า​สาวกเต็ม​ไป​ด้วย​ความชื่นชมยินดี​และ​พระวิญญาณบริสุทธิ์

14

1 ที่​เมือง​อิโคนิยูม เปาโล​กับ​บารนาบัส​เข้าไป​ใน​ธรรมศาลา​ของ​ชาวยิวด้วยกัน และ​พูด​จน​ชาวยิว​กับ​ชาวกรีก​จำนวนมาก​เชื่อ 2 แต่​ชาวยิวที่​ไม่​เชื่อ* ยุยง​คนต่างชาติ และ​ทำให้​พวกเขา​เป็น​ปฏิปักษ์​ต่อ​พี่น้อง 3 ดังนั้น ทั้งสอง​จึง​อยู่​ที่นั่น​เป็น​เวลา​นาน และ​กล่าว​อย่าง​กล้าหาญ​โดย​พึ่ง​องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์​เป็นพยาน​ยืนยัน​ถ้อยคำ​แห่ง​พระคุณ​ของ​พระองค์ โดย​ประทาน​ให้​หมายสำคัญ​และ​การอัศจรรย์​เกิด​ขึ้น​ผ่าน​มือ​ของ​ทั้งสอง 4 แต่​ประชาชน​ใน​เมือง​แบ่ง​ออก​เป็น​สอง​ฝ่าย ฝ่ายหนึ่ง​อยู่​ข้าง​ชาวยิว อีกฝ่ายหนึ่ง​อยู่​ข้าง​เหล่า​อัครทูต 5 เมื่อ​คนต่างชาติ​กับ​ชาวยิว พร้อมทั้ง​เหล่า​ผู้นำ​ของ​พวกเขา พยายาม​ใช้​ความรุนแรง​ทำร้าย​และ​เอา​หิน​ขว้าง​พวกเขา 6 ทั้งสอง​รู้ตัว​จึง​หนี​ไป​ยัง​เมือง​ลิสตรา เมือง​เดอร์บี และ​เมือง​อื่น ๆ ​ใน​แคว้น​ลิคาโอเนีย​กับ​บริเวณ​โดยรอบ 7 และ​ประกาศ​ข่าวดี​ที่นั่น

8 ที่​เมือง​ลิสตรา มี​ชาย​คนหนึ่ง​นั่ง​อยู่ เท้า​ของ​เขา​ไม่มี​กำลัง เขา​พิการ​มา​ตั้งแต่​อยู่​ใน​ครรภ์มารดา และ​ไม่​เคย​เดิน​เลย 9 ชาย​คนนี้​กำลัง​ฟัง​เปาโล​พูด เปาโล​จ้อง​มอง​เขา และ​เห็น​ว่า​เขา​มี​ความเชื่อ​ที่จะ​หายดี 10 จึง​พูด​เสียงดัง​ว่า “จง​ยืน​ขึ้น​ให้​ตรง!” ชาย​นั้น​ก็​กระโดด​ขึ้น​และ​เดิน 11 เมื่อ​ฝูงชน​เห็น​สิ่ง​ที่​เปาโล​ทำ พวกเขา​ก็​ร้อง​เสียงดัง​เป็น​ภาษา​ลิคาโอเนีย​ว่า “พวก​เทพเจ้า​ลง​มา​หา​พวกเรา​ใน​รูปร่าง​มนุษย์​แล้ว!” 12 พวกเขา​เรียก​บารนาบัส​ว่า “จูปิเตอร์” และ​เรียก​เปาโล​ว่า “เมอร์คิวรี” เพราะ​เปาโล​เป็น​คน​พูด​หลัก 13 ปุโรหิต​ของ​เทพ​จูปิเตอร์ ซึ่ง​มี​วิหาร​อยู่​หน้า​เมือง นำ​วัว​กับ​พวงมาลัย​มา​ที่​ประตู และ​ตั้งใจ​จะ​ถวาย​เครื่องบูชา​ร่วม​กับ​ฝูงชน

14 แต่​เมื่อ​อัครทูต​บารนาบัส​กับ​เปาโล​ได้ยิน​เรื่องนี้ ทั้งสอง​ฉีก​เสื้อผ้า​ของ​ตน แล้ว​วิ่ง​เข้าไป​กลาง​ฝูงชน​พร้อม​ร้อง​ว่า 15 “พวกท่าน ทำไม​ถึง​ทำ​อย่างนี้? พวกเรา​ก็​เป็น​มนุษย์​ที่​มี​ธรรมชาติ​เหมือน​พวกท่าน และ​นำ​ข่าวดี​มา​บอก​พวกท่าน เพื่อ​ให้​พวกท่าน​หัน​จาก​สิ่ง​ไร้ค่า​เหล่านี้​มา​หา​พระเจ้า​ผู้​มี​ชีวิต ผู้​สร้าง​ท้องฟ้า แผ่นดินโลก ทะเล และ​ทุกสิ่ง​ที่​อยู่​ใน​นั้น 16 ใน​ยุค​ก่อน ๆ พระองค์​ปล่อย​ให้​ชนชาติ​ทั้งปวง​ดำเนิน​ไป​ตาม​ทาง​ของ​ตน 17 ถึง​กระนั้น พระองค์​ก็​ไม่ได้​ปล่อย​ให้​ไม่มี​พยาน​ถึง​พระองค์ เพราะ​พระองค์​ทำดี ประทาน​ฝน​จาก​ท้องฟ้า​แก่​พวกท่าน† และ​ประทาน​ฤดูกาล​ที่​เกิดผล ทำให้​พวกเรา​มี​อาหาร​อิ่ม​และ​ใจ​ชื่นบาน”

18 แม้​กล่าว​อย่างนี้ ทั้งสอง​ก็​แทบ​ห้าม​ฝูงชน​ไม่​ให้​ถวาย​เครื่องบูชา​แก่​พวกเขา​ไม่ได้ 19 แต่​มี​ชาวยิวจาก​เมือง​อันทิโอก​และ​อิโคนิยูม​มา​ถึง พวกเขา​ชักจูง​ฝูงชน แล้ว​เอา​หิน​ขว้าง​เปาโล จาก​นั้น​ลาก​เขา​ออก​ไป​นอก​เมือง เพราะ​คิดว่า​เขา​ตาย​แล้ว

20 แต่​เมื่อ​เหล่า​สาวกมา​ยืน​ล้อม​เขา เขา​ก็​ลุก​ขึ้น​และ​เข้า​เมือง วันรุ่งขึ้น​เขา​ออก​เดินทาง​ไป​เมือง​เดอร์บี​กับ​บารนาบัส

21 เมื่อ​ประกาศ​ข่าวดี​ใน​เมือง​นั้น และ​ทำให้​คน​จำนวนมาก​เป็น​สาวก​แล้ว พวกเขา​ก็​กลับ​ไป​เมือง​ลิสตรา อิโคนิยูม และ​อันทิโอก 22 พวกเขา​เสริม​กำลัง​เหล่าสาวก หนุนใจ​ให้​ยืนหยัด​อยู่​ใน​ความเชื่อ และ​กล่าวว่า “พวกเรา​ต้อง​ผ่าน​ความทุกข์ยาก​มากมาย​จึง​จะ​เข้า​อาณาจักรของพระเจ้า” 23 เมื่อ​แต่งตั้ง​ผู้อาวุโส​ให้​แก่​พวกเขา​ใน​ทุก​ประชาคมแล้ว เปาโล​กับ​บารนาบัส​ก็​อธิษฐาน​และ​อดอาหาร แล้ว​ฝาก​พวกเขา​ไว้​กับ​องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้​ที่​พวกเขา​เชื่อ

24 จาก​นั้น​ทั้งสอง​เดินทาง​ผ่าน​แคว้น​ปิสิเดีย​มา​ถึง​แคว้น​ปัมฟีเลีย 25 เมื่อ​ประกาศ​พระวจนะ​ที่​เมือง​เปอร์กา​แล้ว ก็​ลง​ไป​เมือง​อัตตาลิยา 26 จาก​ที่นั่น พวกเขา​แล่นเรือ​กลับ​ไป​เมือง​อันทิโอก ซึ่ง​เป็น​เมือง​ที่​พวกเขา​เคย​ถูก​ฝาก​ไว้​กับ​พระคุณ​ของ​พระเจ้า เพื่อ​ทำ​งาน​ที่​บัดนี้​พวกเขา​ทำ​สำเร็จ​แล้ว 27 เมื่อ​มาถึง พวกเขา​เรียก​ประชาคม​มารวมตัวกัน และ​รายงาน​ทุกสิ่ง​ที่​พระเจ้า​ทำ​ร่วมกับ​พวกเขา และ​เปิด​ประตู​ให้​ชนชาติต่าง ๆ ​เข้าสู่​ความเชื่อ 28 แล้ว​พวกเขา​พัก​อยู่​กับ​เหล่า​สาวกเป็น​เวลา​นาน

15

1 มี​ชาย​บางคน​ลง​มา​จาก​แคว้น​ยูเดีย และ​สอน​พี่น้อง* ว่า “ถ้า​พวกท่าน​ไม่​เข้าสุหนัต​ตาม​ธรรมเนียม​ของ​โมเสส พวกท่าน​จะ​รอด​ไม่ได้” 2 เมื่อ​เปาโล​กับ​บารนาบัส​โต้แย้ง​และ​ถกเถียง​กับ​พวกเขา​อย่าง​มาก พี่น้องจึง​มอบหมาย​ให้​เปาโล บารนาบัส และ​คนอื่น​อีก​บางคนขึ้น​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม เพื่อ​หารือ​เรื่องนี้​กับ​เหล่า​อัครทูตและ​ผู้อาวุโส 3 เมื่อ​ประชาคมส่ง​พวกเขา​ออก​เดินทาง พวกเขา​ผ่าน​แคว้น​ฟีนิเซีย​และ​สะมาเรีย พร้อม​ทั้ง​เล่า​เรื่อง​การ​หัน​มา​หา​พระเจ้า​ของ​คนต่างชาติ ทำให้​พี่น้องทุกคน​ชื่นชมยินดี​อย่างยิ่ง 4 เมื่อ​มาถึง​กรุง​เยรูซาเล็ม ประชาคม เหล่า​อัครทูต และ​ผู้อาวุโส​ต่าง​ต้อนรับ​พวกเขา แล้ว​พวกเขา​ก็​รายงาน​ทุกสิ่ง​ที่​พระเจ้า​ทำ​ร่วม​กับ​พวกเขา

5 แต่​ผู้เชื่อ​บางคน​จาก​กลุ่ม​ฟาริสี​ยืน​ขึ้น​กล่าวว่า “จำเป็น​ต้อง​ให้​คน​เหล่านี้​เข้าสุหนัต และ​สั่ง​ให้​พวกเขา​ถือ​ธรรมบัญญัติ​ของ​โมเสส”

6 เหล่า​อัครทูตกับ​ผู้อาวุโส​จึง​มา​ประชุม​กัน​เพื่อ​พิจารณา​เรื่องนี้ 7 หลัง​จาก​ถกเถียง​กัน​มาก เปโตร​ก็​ยืน​ขึ้น​กล่าวว่า “พี่น้อง พวกท่าน​รู้​ว่า​เมื่อ​นาน​มา​แล้ว พระเจ้า​เลือก​ข้าพเจ้า​จาก​ท่ามกลาง​พวกท่าน เพื่อ​ให้​ชนชาติ​ต่าง ๆ ​ได้ยิน​พระวจนะ​แห่ง​ข่าวดี​จาก​ปาก​ของ​ข้าพเจ้า และ​เชื่อ 8 พระเจ้า ผู้​รู้​จิตใจ เป็นพยานยืนยัน​ถึง​พวกเขา โดย​ประทาน​พระวิญญาณบริสุทธิ์​แก่​พวกเขา​เช่นเดียวกับ​ที่​ประทาน​แก่​พวกเรา 9 พระองค์​ไม่​แบ่งแยก​ระหว่าง​พวกเรา​กับ​พวกเขา แต่​ชำระ​ใจ​ของ​พวกเขา​ให้​สะอาด​โดย​ความเชื่อ 10 ดังนั้น ตอนนี้​ทำไม​พวกท่าน​จึง​ทดลอง​พระเจ้า ด้วย​การ​สวม​แอก​ให้​เหล่าสาวก ซึ่ง​ทั้ง​บรรพบุรุษ​ของ​เรา​และ​พวกเรา​เอง​ก็​แบก​ไม่​ไหว? 11 แต่​พวกเรา​เชื่อว่า พวกเรา​รอด​โดย​พระคุณ​ของ​องค์พระเยซู† เช่นเดียว​กับ​พวกเขา”

12 คน​ทั้ง​ที่ประชุม​เงียบ​ลง และ​ฟัง​บารนาบัส​กับ​เปาโล​เล่า​ถึง​หมายสำคัญ​และ​การอัศจรรย์​ต่าง ๆ ที่​พระเจ้า​ทำ​ใน​หมู่​ชนชาติ​ต่าง ๆ ​ผ่าน​พวกเขา 13 เมื่อ​ทั้งสอง​พูด​จบ ยากอบ​จึง​กล่าวว่า “พี่น้อง จง​ฟัง​ข้าพเจ้า 14 สิเมโอน​เล่า​ให้​ฟัง​แล้ว​ว่า พระเจ้า​หัน​มา​หา​ชนชาติ​ต่าง ๆ ​เป็น​ครั้งแรก เพื่อ​เลือก​คน​จาก​พวกเขา​ให้​เป็น​ประชากร​สำหรับ​พระนาม​ของ​พระองค์ 15 เรื่องนี้​สอดคล้อง​กับ​ถ้อยคำ​ของ​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะ ตาม​ที่​เขียน​ไว้​ว่า

16 ‘หลัง​จาก​นั้น เรา​จะ​กลับมา

เรา​จะ​สร้าง​พลับพลา​ของ​ดาวิด​ที่​พัง​ลง​ขึ้นใหม่

เรา​จะ​สร้าง​ซาก​ของ​มัน​ขึ้นใหม่

และ​จะ​ตั้ง​มัน​ขึ้น 17 เพื่อ​มนุษย์​ที่​เหลือ​อยู่​จะ​แสวงหา​องค์พระผู้เป็นเจ้า

รวม​ทั้ง​คนต่างชาติ​ทั้งปวง​ที่​ถูก​เรียก​ด้วย​ชื่อ​ของ​เรา

องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้ ตรัส​ดังนี้’✡

18 “พระเจ้า​รู้​ทุกสิ่ง​ที่​พระองค์​ทำ​มา​ตั้งแต่​นิรันดร์กาล 19 เพราะ​ฉะนั้น ข้าพเจ้า​จึง​เห็น​ควร​ว่า พวกเรา​ไม่​ควร​สร้าง​ความลำบาก​แก่​คนต่างชาติ​ที่​หัน​มา​หา​พระเจ้า 20 แต่​ควร​เขียน​ไป​บอก​พวกเขา​ให้​ละเว้น​สิ่ง​ที่​แปดเปื้อน​จาก​รูปเคารพ การผิดศีลธรรมทางเพศ สิ่ง​ที่​มาจาก​สัตว์​ซึ่ง​ถูกรัดคอตาย และ​เลือด 21 เพราะ​ตั้งแต่​สมัย​โบราณ ใน​ทุก​เมือง​มี​คน​ประกาศ​เรื่อง​โมเสส และ​มี​การ​อ่าน​หนังสือ​ของ​โมเสส​ใน​ธรรมศาลาทุก​วันสะบาโต”

22 จาก​นั้น เหล่า​อัครทูตกับ​ผู้อาวุโส พร้อม​กับ​ประชาคมทั้งหมด เห็น​ควร​เลือก​ชาย​บางคน​จาก​พวกเขา และ​ส่ง​ไป​เมือง​อันทิโอก​พร้อม​กับ​เปาโล​และ​บารนาบัส ได้แก่ ยูดาส​ที่​เรียกว่า​บารซับบาส และ​สิลาส ซึ่ง​เป็น​ผู้นำ​ใน​หมู่​พี่น้อง‡ 23 พวกเขา​ฝาก​จดหมาย​นี้​ไป​กับ​คน​เหล่านั้น:

“จาก​พวก​อัครทูต ผู้อาวุโส และ​พวก​พี่น้อง ถึง​พี่น้อง​ที่​เป็น​คนต่างชาติ​ใน​เมือง​อันทิโอก แคว้น​ซีเรีย และ​แคว้น​ซิลีเซีย ขอ​ส่ง​คำทักทาย​ถึง​พวกท่าน 24 พวกเรา​ได้ยิน​ว่า มี​บางคน​จาก​พวกเรา​ออกไป​กล่าว​ถ้อยคำ​ที่​ทำให้​พวกท่าน​เดือดร้อน​และ​จิตใจ​สับสน โดย​กล่าวว่า ‘พวกท่าน​ต้อง​เข้าสุหนัต​และ​ถือ​ธรรมบัญญัติ’ ทั้ง​ที่​พวกเรา​ไม่​เคย​สั่ง​พวกเขา​เช่นนั้น 25 พวกเรา​จึง​เห็น​พ้อง​กัน​ว่า ควร​เลือก​ชาย​บางคน​และ​ส่ง​ไป​หา​พวกท่าน​พร้อม​กับ​บารนาบัส​และ​เปาโล ผู้​เป็น​ที่รัก​ของ​พวกเรา 26 ทั้งสอง​คน​ยอม​เสี่ยง​ชีวิต​เพื่อ​พระนาม​ของ​องค์พระเยซูคริสต์​ของ​พวกเรา 27 เพราะ​ฉะนั้น พวกเรา​จึง​ส่ง​ยูดาส​กับ​สิลาส​ไป ซึ่ง​จะ​บอก​เรื่อง​เดียวกัน​นี้​แก่​พวกท่าน​ด้วย​ปาก​ของ​พวกเขา​เอง 28 เพราะ​พระวิญญาณบริสุทธิ์​และ​พวกเรา​เห็น​ควร​ว่า ไม่​ควร​วาง​ภาระ​ใด​แก่​พวกท่าน​มาก​ไป​กว่า​สิ่ง​จำเป็น​เหล่านี้ 29 คือ​ให้​พวกท่าน​ละเว้น​ของ​ที่​ถวาย​แก่​รูปเคารพ เลือด สิ่ง​ที่​มาจาก​สัตว์​ซึ่ง​ถูกรัดคอตาย และ​การผิดศีลธรรมทางเพศ ถ้า​พวกท่าน​รักษา​ตัว​ให้​พ้น​จาก​สิ่ง​เหล่านี้ ก็​จะ​เป็น​การดี ขอ​ให้​พวกท่าน​อยู่ดี”

30 เมื่อ​ถูก​ส่ง​ออก​ไป พวกเขา​ก็​ลง​ไป​เมือง​อันทิโอก แล้ว​เรียก​คน​ทั้งหมด​มา​ประชุม​กัน​และ​มอบ​จดหมาย​ให้ 31 เมื่อ​อ่าน​จดหมาย​แล้ว พวกเขา​ก็​ชื่นชมยินดี​เพราะ​คำ​หนุนใจ​ใน​จดหมาย​นั้น 32 ยูดาส​กับ​สิลาส ซึ่ง​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ​ด้วย ได้​กล่าว​หนุนใจ​พี่น้องอย่าง​มาก และ​เสริมกำลัง​พวกเขา 33 หลัง​จาก​พัก​อยู่​ที่นั่น​ระยะหนึ่ง พี่น้อง​ก็​ส่ง​พวกเขา​กลับ​ไป​หา​เหล่าอัครทูต​ด้วย​ความสงบสุข 34 § 35 ส่วน​เปาโล​กับ​บารนาบัส​ยัง​อยู่​ใน​เมือง​อันทิโอก สอน​และ​ประกาศ​พระวจนะ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ร่วม​กับ​คน​อื่น​อีก​หลาย​คน

36 หลัง​จาก​ผ่าน​ไป​หลาย​วัน เปาโล​กล่าว​กับ​บารนาบัส​ว่า “พวกเรา​กลับ​ไป​เยี่ยม​พี่น้อง​ใน​ทุก​เมือง​ที่​พวกเรา​ประกาศ​พระวจนะ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​กัน​เถอะ เพื่อ​ดู​ว่า​พวกเขา​เป็น​อย่างไร​บ้าง” 37 บารนาบัส​ตั้งใจ​จะ​พา​ยอห์น ซึ่ง​เรียกว่า​มาระโก ไป​ด้วย 38 แต่​เปาโล​เห็นว่า ไม่​ควร​พา​คน​ที่​เคย​แยก​จาก​พวกเขา​ใน​แคว้น​ปัมฟีเลีย และ​ไม่​ได้​ร่วม​ทำงาน​กับ​พวกเขา​ไป​ด้วย 39 ทั้งสอง​ขัดแย้ง​กัน​รุนแรง​จน​ต้อง​แยก​ทาง​กัน บารนาบัส​พา​มาระโก​ไป​ด้วย และ​แล่นเรือ​ไป​เกาะ​ไซปรัส 40 ส่วน​เปาโล​เลือก​สิลาส​และ​ออก​เดินทาง หลัง​จาก​พี่น้องฝาก​เขา​ไว้​กับ​พระคุณ​ของ​พระเจ้า 41 เขา​เดินทาง​ผ่าน​แคว้น​ซีเรีย​และ​ซิลีเซีย เสริมกำลัง​ประชาคมต่าง ๆ

16

1 เปาโล​มา​ถึง​เมือง​เดอร์บี​และ​ลิสตรา ที่นั่น​มี​สาวก​คนหนึ่ง​ชื่อ​ทิโมธี มารดา​ของ​เขา​เป็น​หญิง​ชาวยิว​ที่​เชื่อ ส่วน​บิดา​เป็น​ชาวกรีก 2 พี่น้องใน​เมือง​ลิสตรา​และ​อิโคนิยูม​ต่าง​กล่าว​ถึง​เขา​ใน​ทางดี 3 เปาโล​ต้องการ​ให้​ทิโมธี​เดินทาง​ไป​กับ​เขา จึง​นำ​ทิโมธี​ไป​เข้าสุหนัต​เพราะ​ชาวยิว​ใน​บริเวณ​นั้น​ต่าง​รู้​ว่า​บิดา​ของ​เขา​เป็น​ชาวกรีก 4 ขณะ​เดินทาง​ผ่าน​เมือง​ต่าง ๆ พวกเขา​มอบ​ข้อกำหนด​ที่​เหล่า​อัครทูตและ​ผู้อาวุโส​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​ได้​ตัดสิน​ไว้ ให้​ผู้เชื่อ​ถือปฏิบัติ 5 ดังนั้น ประชาคมต่าง ๆ ​จึง​เข้มแข็ง​ขึ้น​ใน​ความเชื่อ และ​มี​จำนวน​เพิ่มขึ้น​ทุก​วัน

6 เมื่อ​พวกเขา​เดินทาง​ผ่าน​แคว้น​ฟรีเจีย​และ​กาลาเทีย พระวิญญาณบริสุทธิ์​ห้าม​ไม่​ให้​ประกาศ​พระวจนะ​ใน​แคว้น​เอเชีย 7 เมื่อ​มา​ถึง​บริเวณ​ตรงข้าม​แคว้น​มิเซีย พวกเขา​พยายาม​จะ​เข้า​แคว้น​บิธีเนีย แต่​พระวิญญาณ​ไม่​อนุญาต 8 พวกเขา​จึง​ผ่าน​แคว้น​มิเซีย​ลง​ไป​เมือง​โตรอัส 9 ใน​กลางคืน เปาโล​เห็น​นิมิต มี​ชาย​ชาว​มาซิโดเนีย​คนหนึ่ง​ยืน​อยู่​และ​วิงวอน​เขา​ว่า “โปรด​ข้าม​มา​แคว้น​มาซิโดเนีย​และ​ช่วย​พวกเรา​ด้วย” 10 เมื่อ​เปาโล​เห็น​นิมิต​แล้ว พวกเรา​ก็​พยายาม​ออก​เดินทาง​ไป​แคว้น​มาซิโดเนีย​ทันที เพราะ​สรุป​ได้​ว่า​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เรียก​พวกเรา​ให้​ไป​ประกาศ​ข่าวดี​แก่​คน​ที่นั่น 11 พวกเรา​ออกเรือ​จาก​เมือง​โตรอัส มุ่ง​ตรง​ไป​เกาะ​สาโมธราเก และ​วันรุ่งขึ้น​ไป​เมือง​เนอาโปลิส 12 จาก​ที่นั่น​ไป​เมือง​ฟีลิปปี ซึ่ง​เป็น​เมือง​สำคัญ​ของ​เขต​หนึ่ง​ใน​แคว้น​มาซิโดเนีย และ​เป็น​อาณานิคม​ของ​โรม พวกเรา​พัก​อยู่​ใน​เมือง​นี้​หลาย​วัน

13 ใน​วันสะบาโต พวกเรา​ออก​ไป​นอก​ประตู​เมือง​ริม​แม่น้ำ ซึ่ง​พวกเรา​คิดว่า​มี​สถานที่​สำหรับ​อธิษฐาน พวกเรา​นั่งลง​และ​พูด​กับ​บรรดา​สตรีที่​มา​รวมตัว​กัน 14 มี​หญิง​คนหนึ่ง​ชื่อ​ลิเดีย จาก​เมือง​ธิยาทิรา เป็น​คน​ขาย​ผ้า​สีม่วง และ​เป็น​ผู้​นมัสการ​พระเจ้า นาง​ฟัง​พวกเรา​อยู่ องค์พระผู้เป็นเจ้า​เปิด​ใจ​ของ​นาง​ให้​ตั้งใจ​ฟัง​สิ่ง​ที่​เปาโล​กล่าว 15 เมื่อ​นาง​กับ​คน​ใน​บ้าน​รับบัพติศมา​แล้ว นาง​วิงวอน​พวกเรา​ว่า “ถ้า​พวกท่าน​เห็นว่า​ข้าพเจ้า​ซื่อสัตย์​ต่อ​องค์พระผู้เป็นเจ้า ก็​เชิญ​มา​พัก​ที่​บ้าน​ของ​ข้าพเจ้า” แล้ว​นาง​ก็​ชักชวน​จน​พวกเรา​ยอม

16 วันหนึ่ง ขณะ​พวกเรา​กำลัง​ไป​ยัง​สถานที่​อธิษฐาน มี​ทาสสาว​คนหนึ่ง​มา​พบ​พวกเรา นาง​มี​วิญญาณ​ทำนาย และ​ทำ​เงิน​ให้​นาย​ของ​นาง​มากมาย​ด้วย​การ​ทำนาย​โชคชะตา 17 นาง​เดิน​ตาม​เปาโล​กับ​พวกเรา และ​ร้อง​ว่า “คน​เหล่านี้​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​พระเจ้า​สูงสุด พวกเขา​ประกาศ​หนทาง​แห่ง​ความรอด​แก่​พวกเรา!” 18 นาง​ทำ​อย่างนี้​อยู่​หลาย​วัน

แต่​เปาโล​รู้สึก​รำคาญ​อย่าง​มาก จึง​หัน​ไป​กล่าว​กับ​วิญญาณ​นั้น​ว่า “เรา​สั่ง​เจ้า​ใน​พระนาม​ของ​พระเยซูคริสต์​ให้ออก​จาก​นาง!” และ​มัน​ก็​ออก​ใน​เวลา​นั้น​ทันที 19 เมื่อ​พวก​นาย​ของ​นาง​เห็นว่า​ความหวัง​ที่จะ​ได้​กำไร​หมด​ไป พวกเขา​ก็​จับ​เปาโล​กับ​สิลาส​และ​ลาก​ไป​ยัง​ลาน​กลาง​เมือง​ต่อหน้า​เหล่า​ผู้ปกครอง 20 เมื่อ​พา​ทั้งสอง​ไป​หา​พวก​เจ้าหน้าที่​ฝ่ายปกครอง พวกเขา​กล่าวว่า “ชาย​สอง​คนนี้​เป็น​ชาวยิว และ​กำลัง​ก่อ​ความวุ่นวาย​ใน​เมือง​ของ​เรา 21 พวกเขา​สอน​ธรรมเนียม​ซึ่ง​กฎหมาย​ไม่​อนุญาต​ให้​พวกเรา​ชาวโรมัน​รับ​หรือ​ปฏิบัติ”

22 ฝูงชน​ก็​ร่วมกัน​ลุกฮือ​ต่อต้าน​ทั้งสอง พวก​เจ้าหน้าที่​ฝ่ายปกครอง​ฉีก​เสื้อผ้า​ออก​จาก​ตัว​ทั้งสอง แล้ว​สั่ง​ให้​เฆี่ยน​ด้วย​ไม้เรียว 23 เมื่อ​เฆี่ยน​ทั้งสอง​หลาย​ที​แล้ว ก็​โยน​เข้า​คุก และ​สั่ง​ผู้คุม​ให้​ควบคุม​ไว้​อย่าง​แน่นหนา 24 เมื่อ​ได้รับ​คำสั่ง​เช่นนั้น ผู้คุม​จึง​ขัง​ทั้งสอง​ไว้​ใน​ห้องขัง​ชั้นใน และ​ใส่​เท้า​ไว้​ใน​ขื่อ

25 ประมาณ​เที่ยงคืน เปาโล​กับ​สิลาส​กำลัง​อธิษฐาน​และ​ร้อง​เพลง​สรรเสริญ​พระเจ้า ส่วน​นักโทษ​คนอื่น ๆ ​ก็​ฟัง​อยู่ 26 ทันใดนั้น​เกิด​แผ่นดินไหว​อย่าง​รุนแรง จน​ฐาน​ของ​เรือนจำ​สั่นสะเทือน ประตู​ทุก​บาน​เปิด​ออก​ทันที และ​เครื่องพันธนาการ​ของ​ทุกคน​ก็​หลุด 27 ผู้คุม​ตื่น​ขึ้น เมื่อ​เห็น​ประตู​เรือนจำ​เปิด​อยู่ ก็​ชัก​ดาบ​ออก​และ​กำลัง​จะ​ฆ่า​ตัวเอง เพราะ​คิดว่า​นักโทษหนี​ไป​หมด​แล้ว 28 แต่​เปาโล​ร้อง​เสียงดัง​ว่า “อย่า​ทำร้าย​ตัวเอง เพราะ​พวกเรา​ทุกคน​ยัง​อยู่​ที่นี่!”

29 ผู้คุม​เรียก​ให้​เอา​ไฟ​มา แล้ว​รีบ​เข้าไป เขา​ตัวสั่น​และ​ทรุด​ลง​ต่อหน้า​เปาโล​กับ​สิลาส 30 จาก​นั้น​พา​ทั้งสอง​ออกมา​และ​ถามว่า “ท่าน​ทั้งสอง ข้าพเจ้า​ต้อง​ทำ​อย่างไร​จึง​จะ​รอด?”

31 ทั้งสอง​ตอบว่า “จง​เชื่อ​ใน​องค์พระเยซูคริสต์ แล้ว​ท่าน​จะ​รอด ทั้ง​ท่าน​และ​คน​ใน​บ้าน​ของ​ท่าน” 32 แล้ว​พวกเขา​ก็​กล่าว​พระวจนะ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​แก่​ผู้คุม​และ​ทุกคน​ใน​บ้าน​ของ​เขา

33 ใน​เวลา​นั้น​ของ​กลางคืน ผู้คุม​พา​ทั้งสอง​ไป​ล้าง​บาดแผล​จาก​การ​เฆี่ยน แล้ว​เขา​กับ​ทุกคน​ใน​บ้าน​ก็​รับบัพติศมา​ทันที 34 เขา​พา​ทั้งสอง​ขึ้น​ไป​ใน​บ้าน จัด​อาหาร​ให้ และ​ชื่นชมยินดี​อย่างยิ่ง​พร้อม​กับ​คน​ทั้ง​บ้าน เพราะ​ได้​เชื่อ​ใน​พระเจ้า

35 เมื่อ​ถึง​รุ่งเช้า พวก​เจ้าหน้าที่​ฝ่ายปกครอง​ส่ง​เจ้าพนักงาน​มา​บอกว่า “ปล่อย​ชาย​สอง​คน​นั้น​ไป”

36 ผู้คุม​จึง​บอก​เปาโล​ว่า “พวก​เจ้าหน้าที่​ฝ่ายปกครอง​ส่ง​คำสั่ง​มา​ให้​ปล่อย​พวกท่าน เพราะ​ฉะนั้น ตอนนี้​เชิญ​ออก​ไป​โดย​สวัสดิภาพ”

37 แต่​เปาโล​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกเขา​เฆี่ยน​พวกเรา​ต่อหน้า​สาธารณชน​โดย​ไม่​ไต่สวน ทั้ง​ที่​พวกเรา​เป็น​พลเมือง​โรมัน แล้ว​โยน​พวกเรา​เข้า​คุก บัดนี้​จะ​ปล่อย​พวกเรา​อย่าง​ลับ ๆ ​หรือ? ไม่ได้ ให้​พวกเขา​มา​พา​พวกเรา​ออก​ไป​เอง!”

38 เจ้าพนักงาน​นำ​ถ้อยคำ​เหล่านี้​ไป​รายงาน​แก่​พวก​เจ้าหน้าที่​ฝ่ายปกครอง เมื่อ​พวกเขา​ได้ยินว่า​เปาโล​กับ​สิลาส​เป็น​พลเมือง​โรมัน ก็​กลัว 39 จึง​มา​ขอร้อง​ทั้งสอง แล้ว​พา​ออก​จาก​คุก และ​ขอ​ให้​ออก​จาก​เมือง 40 เปาโล​กับ​สิลาส​ออก​จาก​คุก​และ​ไป​บ้าน​ของ​ลิเดีย เมื่อ​พบ​พี่น้อง ทั้งสอง​ก็​หนุนใจ​พวกเขา แล้ว​จึง​ออก​เดินทาง

17

1 เมื่อ​เปาโล​และ​คณะ​เดินทาง​ผ่านเมือง​อัมฟีโปลิส​และ​อปอลโลเนีย ก็​มาถึง​เมือง​เธสะโลนิกา ซึ่ง​มี​ธรรมศาลา​ของ​ชาวยิวอยู่ 2 เปาโล​เข้าไป​หา​พวกเขา​ตาม​ธรรมเนียม​ของ​เขา และ​อภิปราย​กับ​พวกเขา​จาก​พระคัมภีร์​ตลอด​สาม​วันสะบาโต 3 เขา​อธิบาย​และ​แสดง​ให้​เห็นว่า พระคริสต์​จำเป็นต้อง​ทนทุกข์​และ​ฟื้นขึ้นจากความตาย แล้ว​กล่าวว่า “พระเยซูองค์นี้​ที่​ข้าพเจ้า​ประกาศ​แก่พวกท่าน​คือพระคริสต์”

4 บางคน​ใน​พวกเขา​เชื่อ​และ​เข้า​ร่วม​กับ​เปาโล​และ​สิลาส รวมทั้ง​ชาวกรีก​ที่​ยำเกรง​พระเจ้า​จำนวนมาก และ​สตรี​ชั้นนำ​อีก​ไม่​น้อย 5 แต่​ชาวยิวที่​ไม่​ยอม​เชื่อ​พา​ชาย​ชั่ว​บางคน​จาก​ตลาด​ไป​ด้วย* พวกเขา​รวบรวม​ฝูงชน ก่อ​ความวุ่นวาย​ทั่ว​เมือง แล้ว​บุก​เข้าไปใน​บ้านของ​ยาโสน​เพื่อ​จะ​ลาก​เปาโล​กับ​สิลาส​ออกไป​ต่อหน้า​ประชาชน 6 เมื่อ​หา​ไม่พบ พวกเขา​ก็​ลาก​ยาโสน​กับ​พี่น้อง​บางคน† ไป​หา​เหล่า​ผู้ปกครองเมือง พร้อม​ตะโกน​ว่า “คนพวกนี้​ที่​ทำให้​โลก​ปั่นป่วน​ไป​ทั่ว​มาถึง​ที่นี่​แล้ว​ด้วย 7 ยาโสน​รับ​พวกเขา​ไว้ คนเหล่านี้​ล้วน​ทำ​ขัด​กับ​ข้อบัญญัติ​ของ​ซีซาร์ โดย​กล่าวว่า​มี​กษัตริย์​อีก​องค์หนึ่ง​คือ​เยซู!” 8 เมื่อ​ฝูงชน​กับ​เหล่า​ผู้ปกครองเมือง​ได้ยิน​เรื่อง​เหล่านี้​ก็​ไม่สบายใจ 9 พวกเขา​จึง​เรียก​หลักประกัน​จาก​ยาโสน​และ​คนอื่น ๆ แล้ว​ปล่อยตัว​ไป

10 พี่น้องส่ง​เปาโล​กับ​สิลาส​ออกเดินทาง​ไป​เมือง​เบโรอา​ใน​คืน​นั้น​ทันที เมื่อ​ไป​ถึง ทั้งสอง​ก็​เข้าไปใน​ธรรมศาลา​ของ​ชาวยิว

11 ชาวยิว​ที่นั่น​มี​ใจ​เปิดกว้าง​กว่า​คนที่​เมือง​เธสะโลนิกา พวกเขา​รับ​พระวจนะ​ด้วย​ความ​กระตือรือร้น​อย่างยิ่ง และ​ตรวจสอบ​พระคัมภีร์​ทุกวัน​เพื่อ​ดู​ว่า​สิ่งเหล่านี้​เป็นจริง​หรือไม่ 12 ดังนั้น​หลายคน​ใน​พวกเขา​จึง​เชื่อ รวมทั้ง​สตรี​ชาวกรีก​ที่มี​ฐานะ​สำคัญ​และ​ชาย​อีก​ไม่​น้อย 13 แต่​เมื่อ​ชาวยิวจาก​เมือง​เธสะโลนิกา​รู้ว่า​เปาโล​ประกาศ​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า​ที่​เมือง​เบโรอา​ด้วย พวกเขา​ก็​ตามมา​ยุยง​ฝูงชน​ที่นั่น 14 พี่น้องจึง​ส่ง​เปาโล​ออกไป​ทางทะเล​ทันที ส่วน​สิลาส​กับ​ทิโมธี​ยังคง​อยู่​ที่นั่น 15 คนที่​พา​เปาโล​ไป​ส่ง​เดินทาง​กับ​เขา​จนถึง​กรุง​เอเธนส์ แล้ว​จึง​กลับ​ไป โดย​ได้รับ​คำสั่ง​ให้​บอก​สิลาส​กับ​ทิโมธี​ให้​รีบ​มาหา​เปาโล​โดย​เร็ว​ที่สุด

16 ระหว่าง​ที่​เปาโล​รอ​ทั้งสอง​อยู่​ที่​กรุง​เอเธนส์ เขา​รู้สึก​ขุ่นเคือง​ใจ​อย่าง​มาก​เมื่อ​เห็นว่า​ทั้งเมือง​เต็มไปด้วย​รูปเคารพ 17 เขาจึง​อภิปราย​ใน​ธรรมศาลากับ​ชาวยิวและ​คนที่​ยำเกรง​พระเจ้า และ​อภิปราย​ใน​ตลาด​ทุกวัน​กับ​ผู้คน​ที่​พบ​กัน​ที่นั่น 18 นักปรัชญา​พวก​เอปิคูเรียน​และ​สโตอิก​บางคน‡ ก็​สนทนา​กับ​เขา บางคน​พูด​ว่า “คน​พูดพล่าม​นี่​อยาก​จะ​พูด​อะไร?”

ส่วน​คนอื่น​พูด​ว่า “ดูเหมือน​เขา​กำลัง​ประกาศ​เรื่อง​เทพเจ้าต่างถิ่น” เพราะ​เปาโล​ประกาศ​เรื่อง​พระเยซู​และ​การฟื้นขึ้นจากความตาย

19 พวกเขา​จึง​พา​เปาโล​ไป​ยัง​สภา​อาเรโอปากัส แล้ว​กล่าวว่า “พวกเรา​ขอ​ทราบ​ได้​ไหม​ว่า คำสอน​ใหม่​นี้​ที่​ท่าน​พูดถึง​คือ​อะไร? 20 เพราะ​สิ่งที่​ท่าน​พูด​ฟัง​แปลกหู พวกเรา​จึง​อยาก​รู้ว่า​สิ่งเหล่านี้​หมายความว่า​อย่างไร” 21 ชาว​เอเธนส์​ทั้งหมด​กับ​คนต่างถิ่น​ที่​อาศัยอยู่​ที่นั่น​ต่าง​ใช้​เวลา​ไป​กับ​การ​เล่า​หรือ​ฟัง​เรื่อง​ใหม่ ๆ เท่านั้น

22 เปาโล​ยืนอยู่​กลาง​สภา​อาเรโอปากัส​แล้ว​กล่าวว่า “ชาว​เอเธนส์​ทั้งหลาย ข้าพเจ้า​เห็นว่า​พวกท่าน​ให้​ความ​สำคัญ​กับ​เรื่อง​ศาสนา​อย่าง​มาก​ใน​ทุก​ด้าน 23 เพราะ​เมื่อ​ข้าพเจ้า​เดิน​ไป​และ​สังเกต​สิ่ง​ต่าง ๆ ที่​พวกท่าน​นมัสการ ข้าพเจ้า​ยัง​พบ​แท่นบูชา​แห่ง​หนึ่ง​มี​ข้อความ​จารึก​ว่า ‘แด่​พระเจ้า​ที่​ไม่​รู้จัก’ ดังนั้น สิ่ง​ที่​พวกท่าน​นมัสการ​ทั้งที่​ไม่​รู้จัก​นั้น ข้าพเจ้า​กำลัง​ประกาศ​ให้​พวกท่าน​รู้จัก 24 พระเจ้า​ผู้สร้าง​โลก​และ​ทุกสิ่ง​ใน​โลก เป็น​องค์พระผู้เป็นเจ้า​แห่ง​ฟ้าสวรรค์​และ​แผ่นดินโลก พระองค์​ไม่ได้​อาศัยอยู่​ใน​วิหาร​ที่​มนุษย์​สร้าง​ขึ้น 25 และ​พระองค์​ไม่​ต้อง​พึ่ง​การ​ปรนนิบัติ​จาก​มือ​มนุษย์ ราวกับว่า​พระองค์​ขาด​สิ่งใด เพราะ​พระองค์เอง​เป็น​ผู้​ประทาน​ชีวิต ลมหายใจ และ​ทุกสิ่ง​แก่​ทุกคน 26 พระองค์​สร้าง​มนุษย์​ทุกชนชาติ​จาก​สายเลือด​เดียวกัน ให้​พวกเขา​อาศัยอยู่​ทั่ว​พื้น​แผ่นดินโลก และ​พระองค์​กำหนด​ช่วงเวลา​ต่าง ๆ รวมทั้ง​เขตแดน​ที่​พวกเขา​จะ​อาศัยอยู่ 27 เพื่อ​ให้​พวกเขา​แสวงหา​องค์พระผู้เป็นเจ้า เผื่อ​ว่า​พวกเขา​จะ​เอื้อม​มือ​ไป​หา​พระองค์​จน​พบ แม้​พระองค์​ไม่ได้​อยู่​ไกล​จาก​พวกเรา​แต่ละคน​เลย 28 ‘เพราะ​ใน​พระองค์​เรา​จึง​มีชีวิต เคลื่อนไหว และ​ดำรงอยู่’ ดังที่​กวี​บางคน​ของ​พวกท่าน​เอง​กล่าวว่า ‘เพราะ​พวกเรา​ก็​เป็นลูกหลาน​ของ​พระองค์​ด้วย’ 29 เมื่อ​พวกเรา​เป็นลูกหลาน​ของ​พระเจ้า ก็​ไม่​ควร​คิดว่า​ความเป็นพระเจ้า​คล้าย​กับ​ทอง เงิน หรือ​หิน ที่​มนุษย์​ใช้​ฝีมือ​และ​ความคิด​แกะสลัก​ขึ้น 30 ใน​อดีต พระเจ้า​มอง​ข้าม​ความไม่รู้​ของ​มนุษย์ แต่​บัดนี้​พระองค์​บัญชา​ให้​มนุษย์​ทุกคน​ทุกแห่ง​กลับใจ 31 เพราะ​พระองค์​กำหนด​วันหนึ่ง​ไว้​แล้ว ที่จะ​พิพากษา​โลก​ด้วย​ความชอบธรรม​โดย​ชาย​ผู้หนึ่ง​ที่​พระองค์​แต่งตั้ง​ไว้ และ​พระองค์​ยืนยัน​เรื่องนี้​แก่​ทุกคน​ด้วย​การ​ทำให้​ชาย​ผู้​นั้น​ฟื้นขึ้นจากความตาย”

32 เมื่อพวกเขา​ได้ยิน​เรื่อง​การฟื้นขึ้นจากความตาย บางคน​ก็​เยาะเย้ย แต่​คนอื่น​กล่าวว่า “พวกเรา​อยาก​ฟัง​ท่าน​พูด​เรื่องนี้​อีก”

33 เปาโล​จึง​ออกไปจาก​พวกเขา 34 แต่​มี​บางคน​เข้า​ร่วม​กับ​เขาและ​เชื่อ ใน​จำนวน​นั้น​มี​ไดโอนีสิอัส สมาชิก​สภา​อาเรโอปากัส หญิง​คนหนึ่ง​ชื่อ​ดามาริส และ​คนอื่น ๆ อีก​หลายคน

18

1 หลัง​จาก​นั้น​เปาโล​ออกจาก​กรุง​เอเธนส์​ไป​เมือง​โครินธ์ 2 ที่นั่น​เขา​พบ​ชาวยิว​คนหนึ่ง​ชื่อ​อาควิลลา เป็น​ชาว​แคว้น​ปอนทัส​โดย​กำเนิด ซึ่ง​เพิ่ง​มาจาก​อิตาลี​พร้อมกับ​ปริสสิลลา​ภรรยา​ของ​เขา เพราะ​จักรพรรดิ​คลาวดิอัส​สั่ง​ให้​ชาวยิว​ทั้งหมด​ออกจาก​กรุง​โรม เปาโล​จึง​ไป​หา​ทั้งสอง 3 เนื่องจาก​มี​อาชีพ​เดียวกัน เปาโล​จึง​พัก​อยู่​กับ​ทั้งสอง​และ​ทำงาน​ด้วยกัน เพราะ​พวกเขา​มี​อาชีพ​ทำ​เต็นท์ 4 ทุก​วันสะบาโต เปาโล​อภิปราย​ใน​ธรรมศาลาและ​ชักชวน​ทั้ง​ชาวยิว​กับ​ชาวกรีก​ให้​เชื่อ

5 เมื่อ​สิลาส​กับ​ทิโมธี​ลง​มาจาก​แคว้น​มาซิโดเนีย พระวิญญาณ​เร่งเร้า​เปาโล​ให้​เป็นพยานยืนยัน​แก่​ชาวยิวว่า พระเยซู​คือพระคริสต์ 6 แต่​เมื่อ​พวกเขา​ต่อต้าน​และ​กล่าว​หมิ่นประมาท เปาโล​ก็​สะบัด​เสื้อผ้า​ของ​ตน​แล้ว​กล่าวว่า “เลือด​ของ​พวกท่าน​จะ​ตก​อยู่​บน​ศีรษะ​ของ​พวกท่าน​เอง! ข้าพเจ้า​พ้นผิด​แล้ว จาก​นี้​ไป​ข้าพเจ้า​จะ​ไป​หา​คนต่างชาติ!”

7 เขาจึง​ออกจาก​ที่นั่น​และ​เข้าไปใน​บ้านของ​ชาย​คนหนึ่ง​ชื่อ​ยุสทัส ซึ่ง​นมัสการ​พระเจ้า บ้านของ​เขา​อยู่​ติด​กับ​ธรรมศาลา 8 คริสปัส ผู้นำธรรมศาลา เชื่อ​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า​พร้อมกับ​ทุกคน​ใน​ครอบครัว ชาว​โครินธ์​อีก​จำนวนมาก​เมื่อ​ได้​ฟัง​ก็​เชื่อ​และ​รับบัพติศมา 9 ใน​คืน​นั้น​องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าวกับ​เปาโล​ใน​นิมิต​ว่า “อย่า​กลัว​เลย จง​พูด​ต่อไป​และ​อย่า​นิ่ง​เงียบ 10 เพราะ​เรา​อยู่กับ​เจ้า และ​จะ​ไม่มีใคร​ทำร้าย​เจ้า เพราะ​เรา​มี​ประชาชน​จำนวนมาก​ในเมืองนี้”

11 เปาโล​จึง​อยู่​ที่นั่น​หนึ่งปี​หกเดือน และ​สอน​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า​ในหมู่​พวกเขา 12 เมื่อ​กัลลิโอ​เป็น​ผู้ว่าราชการ​แคว้น​อาคายา ชาวยิวร่วม​ใจ​กัน​ต่อต้าน​เปาโล​และ​พา​เขาไป​ต่อหน้า​บัลลังก์พิพากษา 13 กล่าวว่า “ชายคนนี้​ชักชวน​ผู้คน​ให้​นมัสการ​พระเจ้า​โดย​ขัด​ต่อ​กฎหมาย”

14 ขณะ​ที่​เปาโล​กำลัง​จะ​อ้าปาก​พูด กัลลิโอ​กล่าวกับ​ชาวยิวว่า “ถ้า​เป็น​เรื่อง​การ​ทำ​ผิด​หรือ​อาชญากรรม​ร้ายแรง​จริง ๆ ชาวยิว​ทั้งหลาย ข้าพเจ้า​ก็​ควร​รับฟัง​พวกท่าน 15 แต่​ถ้า​เป็นข้อ​โต้แย้ง​เกี่ยวกับ​ถ้อยคำ ชื่อ​ต่าง ๆ และ​กฎหมาย​ของ​พวกท่าน​เอง ก็​จง​จัดการ​กันเอง​เถิด ข้าพเจ้า​ไม่​ต้องการ​เป็น​ผู้พิพากษา​เรื่อง​เหล่านี้” 16 แล้ว​เขาก็​ไล่​พวกเขา​ออกจาก​บัลลังก์พิพากษา

17 จากนั้น​ชาวกรีก​ทั้งหมด​ก็​จับ​โสสเธเนส ผู้นำธรรมศาลา แล้ว​ทุบตี​เขา​ต่อหน้า​บัลลังก์พิพากษา แต่​กัลลิโอ​ไม่​สนใจ​เรื่อง​เหล่านี้​เลย

18 หลัง​จาก​นั้น​เปาโล​ยัง​อยู่​ต่อ​อีก​หลาย​วัน แล้ว​จึง​ลา​พี่น้อง* และ​ลง​เรือ​จาก​ที่นั่น​ไป​แคว้น​ซีเรีย พร้อมกับ​ปริสสิลลา​และ​อาควิลลา ที่​เมือง​เคนเครีย เขา​โกน​ศีรษะ​เพราะ​ได้​ปฏิญาณ​ไว้ 19 เมื่อ​มาถึง​เมือง​เอเฟซัส เปาโล​ให้​ทั้งสอง​อยู่​ที่นั่น ส่วนตัว​เขา​เข้าไปใน​ธรรมศาลาและ​อภิปราย​กับ​ชาวยิว 20 เมื่อพวกเขา​ขอให้​เขา​อยู่​ต่อ​อีก​นาน​หน่อย เขาก็​ไม่​ยอม 21 แต่​ลา​ไป​โดย​กล่าวว่า “ข้าพเจ้า​จำเป็นต้อง​ไป​ถือ​เทศกาล​ที่จะ​มาถึง​นี้​ที่​กรุงเยรูซาเล็ม​ให้​ได้ แต่​ถ้า​พระเจ้า​ประสงค์ ข้าพเจ้า​จะกลับมา​หา​พวกท่าน​อีก” แล้ว​เขาก็​ออกเรือ​จาก​เมือง​เอเฟซัส

22 เมื่อ​ขึ้น​ฝั่ง​ที่​เมือง​ซีซารียา​แล้ว เขา​ขึ้นไป​ทักทาย​ประชาคม จากนั้น​จึง​ลง​ไป​ยัง​เมือง​อันทิโอก 23 เมื่อ​พักอยู่​ที่นั่น​ระยะหนึ่ง เขาก็​ออกเดินทาง​ผ่าน​แคว้น​กาลาเทีย​และ​ฟรีเจีย​ตาม​ลำดับ เพื่อ​เสริมกำลัง​สาวก​ทุกคน 24 มี​ชาวยิว​คนหนึ่ง​ชื่อ​อปอลโล เป็น​ชาวเมือง​อเล็กซานเดรีย​โดย​กำเนิด มาถึง​เมือง​เอเฟซัส เขาเป็น​คน​มี​วาทศิลป์​และ​เชี่ยวชาญ​พระคัมภีร์​อย่าง​มาก 25 ชายคนนี้​ได้รับ​การ​สั่งสอน​เรื่อง​ทาง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​แล้ว เขามี​ใจ​ร้อนรน พูด​และ​สอน​เรื่อง​พระเยซู​อย่าง​ถูกต้อง แม้​จะ​รู้จัก​เพียง​บัพติศมา​ของ​ยอห์น​เท่านั้น 26 เขา​เริ่ม​พูด​อย่าง​กล้าหาญ​ใน​ธรรมศาลา เมื่อ​ปริสสิลลา​กับ​อาควิลลา​ได้ยิน​เขา ทั้งสอง​ก็​พา​เขาไป​คุย​เป็นการส่วนตัว และ​อธิบาย​ทาง​ของ​พระเจ้า​ให้​เขา​เข้าใจ​อย่าง​ถูกต้อง​ยิ่งขึ้น

27 เมื่อ​อปอลโล​ตั้งใจ​จะ​ข้าม​ไป​แคว้น​อาคายา พี่น้องก็​ให้​กำลังใจ​เขา และ​เขียน​จดหมาย​ถึง​เหล่า​สาวกให้​ต้อนรับ​เขา เมื่อ​ไป​ถึง เขา​ช่วย​ผู้ที่​ได้​เชื่อ​โดย​พระคุณ​อย่าง​มาก 28 เพราะ​เขา​โต้แย้ง​ชาวยิวอย่าง​ทรงพลัง​ต่อหน้า​สาธารณชน และ​ใช้​พระคัมภีร์​แสดง​ให้​เห็นว่า​พระเยซู​คือพระคริสต์

19

1 ขณะ​ที่​อปอลโล​อยู่​ที่​เมือง​โครินธ์ เปาโล​เดินทาง​ผ่าน​ดินแดน​ตอน​บน​มาถึง​เมือง​เอเฟซัส และ​พบ​สาวก​บางคน 2 เขา​ถาม​พวกเขา​ว่า “เมื่อ​พวกท่าน​เชื่อ​แล้ว พวกท่าน​ได้รับ​พระวิญญาณบริสุทธิ์​หรือไม่?”

พวกเขา​ตอบว่า “ไม่ พวกเรา​ยัง​ไม่เคย​ได้ยิน​ด้วย​ซ้ำ​ว่า​มี​พระวิญญาณบริสุทธิ์”

3 เปาโล​จึง​ถามว่า “ถ้า​เช่นนั้น พวกท่าน​รับบัพติศมา​แบบ​ไหน?”

พวกเขา​ตอบว่า “บัพติศมา​ของ​ยอห์น”

4 เปาโล​กล่าวว่า “ยอห์น​ให้คน​รับบัพติศมา​ด้วย​บัพติศมา​แห่ง​การกลับใจ และ​บอก​ประชาชน​ให้​เชื่อ​ใน​ผู้ที่​จะ​มา​ภายหลัง​เขา คือพระคริสต์​เยซู”*

5 เมื่อได้ยิน​ดังนั้น พวกเขา​ก็​รับบัพติศมา​ในพระนาม​ของ​องค์พระเยซู 6 เมื่อ​เปาโล​วางมือ​บน​พวกเขา พระวิญญาณบริสุทธิ์​ก็​ลง​มาเหนือ​พวกเขา พวกเขา​พูด​ภาษาอื่น ๆ และ​เผยพระวจนะ 7 มี​ชาย​ทั้งหมด​ประมาณ​สิบสอง​คน

8 เปาโล​เข้าไปใน​ธรรมศาลา และ​พูด​อย่าง​กล้าหาญ​ตลอด​สาม​เดือน อภิปราย​และ​ชักชวน​พวกเขา​เกี่ยวกับ​เรื่อง​อาณาจักรของพระเจ้า

9 แต่​เมื่อ​บางคน​มี​ใจ​แข็งกระด้าง ไม่​ยอม​เชื่อฟัง และ​พูด​โจมตี “หนทาง” ต่อหน้า​ฝูงชน เปาโล​ก็​แยก​จาก​พวกเขา​และ​พา​สาวก​ออก​มา​ด้วย แล้ว​อภิปราย​ทุกวัน​ที่​สำนักสอน​ของ​ทีรันนัส 10 เขา​ทำ​เช่นนี้​อยู่​สอง​ปี จน​ทุกคนที่อาศัยอยู่​ใน​แคว้น​เอเชีย​ได้ยินพระวจนะ​ของ​องค์พระเยซู ทั้ง​ชาวยิว​และ​ชาวกรีก

11 พระเจ้า​ทำ​การอัศจรรย์​พิเศษ​ผ่าน​มือ​ของ​เปาโล 12 ถึง​ขนาด​ที่​ผู้คน​นำ​ผ้าเช็ดหน้า​หรือ​ผ้ากันเปื้อน​ที่​สัมผัส​ตัว​เปาโล​ไป​วาง​บน​คนป่วย แล้ว​โรค​ก็​หาย​ไป​และ​วิญญาณชั่ว​ก็​ออกจาก​พวกเขา 13 แต่​มี​ผู้ขับผี​ชาวยิว​บางคน​ที่​เดินทาง​ไป​ตาม​ที่ต่าง ๆ พยายาม​ใช้​พระนาม​ของ​องค์พระเยซู​กับ​คนที่​มี​วิญญาณชั่ว โดย​กล่าวว่า “เรา​กำชับ​พวกเจ้า​โดย​พระเยซู​ผู้ที่​เปาโล​ประกาศ” 14 บุตรชาย​เจ็ดคน​ของ​เสวา ซึ่ง​เป็น​หัวหน้าปุโรหิต​ชาวยิว ก็​ทำ​เช่นนี้

15 แต่​วิญญาณชั่ว​ตอบว่า “เยซู​เรา​รู้จัก เปาโล​ก็​เรา​รู้จัก แต่​พวกเจ้า​เป็น​ใคร?” 16 แล้ว​ชายที่​มี​วิญญาณชั่ว​ก็​โถม​เข้า​ใส่​พวกเขา เอาชนะ​และ​ทำร้าย​พวกเขา​จน​ต้อง​หนี​ออกจาก​บ้าน​นั้น​ทั้ง​เปลือยกาย​และ​มี​บาดแผล 17 เรื่องนี้​เป็น​ที่​รู้​กัน​ในหมู่​ทุกคนที่อาศัยอยู่​ใน​เมือง​เอเฟซัส ทั้ง​ชาวยิว​และ​ชาวกรีก ทุกคน​เกิดความยำเกรง และ​พระนาม​ของ​องค์พระเยซู​ได้รับ​การ​ยกย่อง​อย่างยิ่ง 18 ผู้ที่​เชื่อ​แล้ว​จำนวนมาก​ก็​มา สารภาพ​และ​เปิดเผย​สิ่งที่​ตน​เคย​ทำ 19 คนจำนวนมาก​ที่​เคย​ใช้​เวทมนตร์​นำ​ตำรา​ของตน​มา​กอง​รวมกัน​และ​เผา​ต่อหน้า​ทุกคน เมื่อ​คำนวณ​ราคา​ของ​ตำรา​เหล่านั้น​แล้ว พบว่า​มี​มูลค่า​ห้า​หมื่น​เหรียญ​เงิน† 20 ดังนั้น​พระวจนะ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​จึง​แพร่​ขยาย​และ​มี​พลัง​ยิ่งขึ้น

21 เมื่อ​เรื่อง​เหล่านี้​สิ้นสุด​ลง เปาโล​ตั้งใจ​โดย​พระวิญญาณ​ว่า หลัง​จาก​เดินทาง​ผ่าน​แคว้น​มาซิโดเนีย​และ​อาคายา​แล้ว เขา​จะ​ไป​กรุงเยรูซาเล็ม โดย​กล่าวว่า “หลัง​จาก​ข้าพเจ้า​ไป​ที่นั่น​แล้ว ข้าพเจ้า​ต้อง​ไป​เห็น​กรุง​โรม​ด้วย”

22 เขา​ส่ง​ทิโมธี​กับ​เอรัสทัส ผู้ช่วยงาน​สองคน​ของ​เขา ไป​แคว้น​มาซิโดเนีย ส่วนตัว​เขา​ยังคง​อยู่​ใน​แคว้น​เอเชีย​ระยะหนึ่ง 23 ใน​ช่วงเวลา​นั้น​เกิด​ความวุ่นวาย​ครั้ง​ใหญ่​เกี่ยวกับ “หนทาง” 24 เพราะ​มี​ช่างเงิน​คนหนึ่ง​ชื่อ​เดเมตริอัส ทำ​ศาลเทพี​อาร์เทมิส​ด้วย​เงิน และ​ทำให้​พวก​ช่าง​มี​รายได้​ไม่​น้อย 25 เขา​เรียก​พวก​ช่าง​เหล่านั้น​มารวมกัน​พร้อมกับ​คนงาน​ที่​ทำ​อาชีพ​เดียวกัน แล้ว​กล่าวว่า “ท่าน​ทั้งหลาย พวกท่าน​รู้ว่า​เรา​มี​ความมั่งคั่ง​จาก​อาชีพ​นี้ 26 พวกท่าน​เห็น​และ​ได้ยิน​แล้ว​ว่า ไม่เพียง​ที่​เมือง​เอเฟซัส แต่​เกือบ​ทั่วทั้ง​แคว้น​เอเชีย เปาโล​คนนี้​ได้​ชักชวน​ผู้​คนจำนวนมาก​ให้​หัน​ไป​จาก​เทพเจ้า โดย​กล่าวว่า​สิ่งที่​มือ​มนุษย์​ทำ​ขึ้น​ไม่ใช่​พระเจ้า 27 ไม่เพียง​อาชีพ​ของ​เรา​จะ​เสี่ยง​ถูก​ดูหมิ่นเท่านั้น แต่​วิหาร​ของ​เทพี​อาร์เทมิส​ผู้ยิ่งใหญ่​ก็​อาจ​ถูก​มอง​ว่า​ไร้ความสำคัญ และ​ความ​ยิ่งใหญ่​ของ​นาง​อาจ​เสื่อมสูญ ทั้งที่​ทั่ว​แคว้น​เอเชีย​และ​ทั่ว​โลก​นมัสการ​นาง”

28 เมื่อได้ยิน​ดังนั้น พวกเขา​ก็​เต็มไปด้วย​ความโกรธ​และ​ตะโกน​ว่า “เทพี​อาร์เทมิส​ของ​ชาว​เอเฟซัส​ยิ่งใหญ่​นัก!” 29 ทั้งเมือง​เต็มไปด้วย​ความ​สับสน ผู้คน​พร้อมใจกัน​กรู​เข้าไปใน​โรงละคร พร้อม​ลาก​กายอัส​กับ​อาริสทารคัส ชาว​มาซิโดเนีย​ซึ่ง​เป็น​เพื่อน​ร่วมเดินทาง​ของ​เปาโล​ไป​ด้วย 30 เปาโล​อยาก​เข้าไป​หา​ประชาชน แต่​เหล่า​สาวกไม่​ยอม​ให้​เขา​เข้าไป 31 เจ้าหน้าที่ชั้นสูง​ของ​แคว้น​เอเชีย​บางคน​ที่​เป็น​เพื่อน​ของ​เปาโล​ก็​ส่ง​คน​มา​ขอร้อง​เขา​ไม่​ให้​เสี่ยง​เข้าไปใน​โรงละคร 32 ใน​ที่ประชุม บางคน​ตะโกน​อย่างหนึ่ง บางคน​ก็​ตะโกน​อีก​อย่าง เพราะ​ที่ประชุม​กำลัง​สับสน​วุ่นวาย และ​คน​ส่วนใหญ่​ไม่รู้​ด้วย​ซ้ำ​ว่า​มา​ชุมนุม​กัน​เพราะ​เหตุใด 33 ชาวยิวดัน​อเล็กซานเดอร์​ออกมา​จาก​ฝูงชน อเล็กซานเดอร์​จึง​ยกมือ​เป็น​สัญญาณ และ​ตั้งใจ​จะ​กล่าว​แก้​ต่าง​ต่อหน้า​ประชาชน 34 แต่​เมื่อพวกเขา​รู้ว่า​เขาเป็น​ชาวยิว ทุกคน​ก็​พร้อมใจกัน​ตะโกน​อยู่​นาน​ประมาณ​สอง​ชั่วโมง​ว่า “เทพี​อาร์เทมิส​ของ​ชาว​เอเฟซัส​ยิ่งใหญ่​นัก!”

35 เมื่อ​เลขานุการประจำเมือง​ทำให้​ฝูงชน​สงบ​ลง​แล้ว เขา​กล่าวว่า “ชาว​เอเฟซัส​ทั้งหลาย มี​ใคร​บ้าง​ที่​ไม่รู้​ว่า​นคร​เอเฟซัส​เป็น​ผู้​พิทักษ์​วิหาร​ของ​เทพี​อาร์เทมิส​ผู้ยิ่งใหญ่ และ​รูป​ของ​นาง​ที่​ตกลง​มาจาก​ซุส? 36 เมื่อ​เรื่อง​เหล่านี้​ไม่มีใคร​ปฏิเสธ​ได้ พวกท่าน​จึง​ควร​สงบ​ไว้​และ​อย่า​ทำ​อะไร​โดย​หุนหันพลันแล่น 37 เพราะ​พวกท่าน​พา​ชาย​เหล่านี้​มา​ที่นี่ ทั้งที่​พวกเขา​ไม่ได้​ปล้นวิหาร​และ​ไม่​ได้กล่าว​หมิ่นประมาท​เทพี​ของ​พวกท่าน 38 ดังนั้น ถ้า​เดเมตริอัส​กับ​พวก​ช่าง​ที่อยู่​กับ​เขามี​ข้อกล่าวหา​ต่อ​ผู้ใด ศาล​ก็​เปิด​ทำ​การ​และ​มี​ผู้ว่าราชการ​อยู่ ให้​พวกเขา​ฟ้องร้อง​กัน​ตาม​กฎหมาย 39 แต่​ถ้า​พวกท่าน​ต้องการ​พิจารณา​เรื่อง​อื่น ก็​ให้​ตัดสิน​กัน​ใน​ที่ประชุม​ตาม​กฎหมาย 40 เพราะ​พวกเรา​กำลัง​เสี่ยง​ถูก​กล่าวหา​ว่า​ก่อ​จลาจล​จาก​เหตุการณ์​วันนี้ ทั้งที่​ไม่มี​เหตุผล​รองรับ และ​พวกเรา​ก็​ไม่​สามารถ​ชี้แจง​เหตุผล​ของ​ความวุ่นวาย​นี้​ได้” 41 เมื่อ​กล่าว​เช่นนี้​แล้ว เขาก็​เลิกที่ประชุม

20

1 หลัง​จาก​เหตุ​วุ่นวาย​สงบ​ลง เปาโล​เรียก​เหล่า​สาวกมาหา ลา​พวกเขา แล้ว​ออกเดินทาง​ไป​แคว้น​มาซิโดเนีย 2 เมื่อ​เดินทาง​ผ่าน​ดินแดน​แถบ​นั้นและ​กล่าว​ถ้อยคำ​หนุนใจ​แก่​พวกเขา​อย่างมาก​แล้ว เขาก็​มาถึง​ดินแดน​กรีซ 3 หลัง​จาก​อยู่​ที่นั่น​สาม​เดือน ขณะ​ที่​กำลัง​จะ​ลง​เรือ​ไป​แคว้น​ซีเรีย ชาวยิววางแผน​ทำร้าย​เขา เขาจึง​ตัดสินใจ​กลับ​ทาง​แคว้น​มาซิโดเนีย 4 คนเหล่านี้​ร่วมเดินทาง​ไป​กับ​เขา​จนถึง​แคว้น​เอเชีย ได้แก่ โสปาเทอร์​ชาว​เบโรอา อาริสทารคัส​กับ​เซคุนดัส​ชาว​เธสะโลนิกา กายอัส​ชาว​เดอร์บี ทิโมธี และ​ทีคิกัส​กับ​โทรฟีมัส​ชาว​แคว้น​เอเชีย 5 คนเหล่านี้​เดินทางล่วงหน้า​ไป​และ​รอ​พวกเรา​อยู่​ที่​เมือง​โตรอัส 6 หลัง​จาก​เทศกาล​ขนมปังไร้เชื้อ พวกเรา​ออกเรือ​จาก​เมือง​ฟีลิปปี และ​ห้า​วัน​ต่อมา​ก็​มาถึง​พวกเขา​ที่​เมือง​โตรอัส ซึ่ง​พวกเรา​อยู่​ที่นั่น​เจ็ด​วัน

7 ใน​วัน​แรก​ของ​สัปดาห์ เมื่อ​เหล่า​สาวกมารวมกัน​เพื่อ​หัก​ขนมปัง เปาโล​พูดกับ​พวกเขา เพราะ​ตั้งใจ​จะ​ออกเดินทาง​ใน​วันรุ่งขึ้น เขาจึง​พูด​ต่อไป​จนถึง​เที่ยงคืน 8 ใน​ห้องชั้นบน​ที่​พวกเรา* มารวมกัน มี​ไฟ​อยู่​หลาย​ดวง 9 ชายหนุ่ม​คนหนึ่ง​ชื่อ​ยูทิคัส​นั่งอยู่​ที่​หน้าต่าง​และ​ง่วงจัด​จน​หลับสนิท ขณะ​ที่​เปาโล​ยัง​พูด​ต่อไป​อีก​นาน เขาก็​ผล็อย​หลับ​และ​ตก​จาก​ชั้นสาม​ลงมา เมื่อ​ไป​ยก​ตัว​ขึ้น​มา​ก็​พบว่า​เสีย​ชีวิต​แล้ว 10 เปาโล​ลง​ไป ทอด​ตัว​ลง​บน​เขา​และ​กอด​เขา​ไว้ แล้ว​กล่าวว่า “อย่า​ตกใจ​เลย เพราะ​ชีวิต​ยัง​อยู่​ใน​ตัว​เขา”

11 จากนั้น​เปาโล​กลับ​ขึ้นไป หัก​ขนมปัง​และ​รับประทาน แล้ว​สนทนา​กับ​พวกเขา​อยู่​นาน​จน​รุ่งเช้า ก่อน​จะ​ออกเดินทาง 12 พวกเขา​พา​ชายหนุ่ม​กลับ​ไป​ทั้งที่​มีชีวิตอยู่ และ​ต่าง​ได้รับ​การ​ปลอบใจ​อย่าง​มาก

13 ส่วน​พวกเรา​เดินทางล่วงหน้า​ไป​ยัง​เรือ​และ​ออกเรือ​ไป​เมือง​อัสโสส โดย​ตั้งใจ​จะ​รับ​เปาโล​ขึ้น​เรือ​ที่นั่น เพราะ​เขา​วางแผน​ไว้​เช่นนั้น​และ​ตั้งใจ​จะ​เดินทาง​ทางบก​เอง 14 เมื่อ​เขา​มา​พบ​พวกเรา​ที่​เมือง​อัสโสส พวกเรา​ก็​รับ​เขา​ขึ้น​เรือ​และ​เดินทาง​ต่อไป​ยัง​เมือง​มิทิเลเน 15 จาก​ที่นั่น​พวกเรา​ออกเรือ และ​วัน​ต่อมา​ก็​มาถึง​ตรงข้าม​เกาะ​คีออส วัน​ถัดไป​แวะ​ที่​เกาะ​ซามอส​และ​พัก​ที่​เมือง​โตรกิลเลียม แล้ว​อีก​วันหนึ่ง​ก็​มาถึง​เมือง​มิเลทัส 16 เปาโล​ตั้งใจ​จะ​แล่นเรือ​ผ่าน​เมือง​เอเฟซัส​ไป เพื่อ​จะ​ได้​ไม่​ต้อง​เสีย​เวลา​ใน​แคว้น​เอเชีย เพราะ​เขา​รีบ​เดินทาง และ​ถ้า​เป็นไปได้​ก็​อยาก​ไป​ถึง​กรุงเยรูซาเล็ม​ใน​วันเพ็นเทคอสต์

17 จาก​เมือง​มิเลทัส เปาโล​ส่ง​คน​ไป​ยัง​เมือง​เอเฟซัส เรียก​ผู้อาวุโส​ของ​ประชาคมมาหา​เขา 18 เมื่อพวกเขา​มาถึง เปาโล​กล่าวว่า “พวกท่าน​เองก็รู้​ว่า ตั้งแต่​วันแรก​ที่​ข้าพเจ้า​ก้าว​เข้า​มา​ใน​แคว้น​เอเชีย ข้าพเจ้า​ประพฤติ​ตน​อยู่กับ​พวกท่าน​ตลอดเวลา​อย่างไร 19 ข้าพเจ้า​รับใช้​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ด้วย​ความ​ถ่อมใจ​อย่างยิ่ง พร้อม​ทั้ง​น้ำตา​และ​การ​ทดลอง​ต่าง ๆ ที่​เกิด​กับ​ข้าพเจ้า​เพราะ​แผนร้าย​ของ​ชาวยิว 20 ข้าพเจ้า​ไม่เคย​ลังเล​ที่จะ​ประกาศ​สิ่งใด​ที่​เป็น​ประโยชน์​แก่พวกท่าน และ​สอน​พวกท่าน​ทั้ง​ต่อหน้า​สาธารณชน​และ​ตาม​บ้าน 21 ข้าพเจ้า​เป็นพยานยืนยัน​แก่​ทั้ง​ชาวยิว​และ​ชาวกรีก​เรื่อง​การกลับใจ​หา​พระเจ้า​และ​ความเชื่อ​ใน​องค์พระเยซู​ของ​พวกเรา† 22 บัดนี้ พระวิญญาณ​ผูก​มัด​ข้าพเจ้า​ให้​ต้อง​ไป​กรุงเยรูซาเล็ม โดย​ไม่รู้​ว่า​จะ​เกิด​อะไร​กับ​ข้าพเจ้า​ที่นั่น 23 รู้​เพียงว่า พระวิญญาณบริสุทธิ์​เป็นพยานยืนยัน​ใน​ทุก​เมือง​ว่า การ​ถูก​จองจำ​และ​ความทุกข์ยาก​กำลัง​รอ​ข้าพเจ้า​อยู่ 24 แต่​ข้าพเจ้า​ไม่​ถือว่า​สิ่งเหล่านี้​สำคัญ และ​ไม่​ถือว่า​ชีวิต​ของตน​มีค่า​สำหรับ​ตนเอง ขอ​เพียง​ให้​ข้าพเจ้า​วิ่ง​จนถึง​เส้นชัย​ด้วย​ความยินดี และ​ทำงาน​รับใช้​ที่​ได้รับ​จาก​องค์พระเยซู​ให้​สำเร็จ คือ​เป็นพยานยืนยัน​อย่าง​ครบถ้วน​ถึง​ข่าวดี​แห่ง​พระคุณ​ของ​พระเจ้า

25 “บัดนี้ ข้าพเจ้า​รู้ว่า​พวกท่าน​ทุกคนที่​ข้าพเจ้า​เดินทางไป​ประกาศ​อาณาจักรของพระเจ้า​ในหมู่​พวกท่าน จะไม่​ได้เห็น​หน้า​ข้าพเจ้า​อีก 26 เพราะฉะนั้น วันนี้​ข้าพเจ้า​เป็นพยานยืนยัน​แก่​พวกท่าน​ว่า ข้าพเจ้า​พ้นผิด​ใน​เรื่อง​เลือด​ของ​ทุกคน 27 เพราะ​ข้าพเจ้า​ไม่เคย​ลังเล​ที่จะ​ประกาศ​พระประสงค์​ทั้งหมด​ของ​พระเจ้า​แก่พวกท่าน 28 เพราะฉะนั้น จง​เอาใจใส่​ทั้ง​ตัว​พวกท่านเอง​และ​ฝูงแกะ​ทั้งหมด ซึ่ง​พระวิญญาณบริสุทธิ์​ได้​ตั้ง​พวกท่าน​ให้​เป็น​ผู้ดูแล เพื่อ​เลี้ยงดู​ประชาคม​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​และ‡ พระเจ้า ซึ่ง​พระองค์​ซื้อ​ไว้​ด้วย​เลือด​ของ​พระองค์เอง 29 เพราะ​ข้าพเจ้า​รู้ว่า หลัง​จาก​ข้าพเจ้า​จาก​ไป หมาป่า​ดุร้าย​จะ​เข้ามาใน​หมู่​พวกท่าน​และ​จะไม่​ละเว้น​ฝูงแกะ 30 แม้​แต่​ในหมู่​พวกท่าน​เอง​ก็​จะ​มี​บางคน​ลุก​ขึ้น​พูด​บิดเบือน เพื่อ​ลาก​เหล่า​สาวกให้​ติดตาม​ตน 31 เพราะฉะนั้น จง​เฝ้าระวัง และ​จง​จำ​ไว้​ว่า ตลอด​สาม​ปี​ข้าพเจ้า​ไม่เคย​หยุด​ตักเตือน​ทุกคน​ทั้ง​กลางคืน​และ​กลางวัน​ด้วย​น้ำตา 32 บัดนี้ พี่น้อง§ ข้าพเจ้า​ฝาก​พวกท่าน​ไว้​กับ​พระเจ้า​และ​พระวจนะ​แห่ง​พระคุณ​ของ​พระองค์ ซึ่ง​สามารถ​เสริมสร้าง​พวกท่าน​และ​มอบ​มรดก​แก่พวกท่าน​ร่วม​กับ​ทุกคนที่​ได้รับ​การ​ชำระให้บริสุทธิ์ 33 ข้าพเจ้า​ไม่เคย​โลภ​เงิน ทอง หรือ​เสื้อผ้า​ของ​ผู้ใด 34 พวกท่าน​เองก็รู้​ว่า มือ​คู่​นี้​ได้​ทำงาน​หา​เลี้ยง​ข้าพเจ้า​และ​คนที่​อยู่กับ​ข้าพเจ้า 35 ใน​ทุก​เรื่อง ข้าพเจ้า​ได้​แสดง​ให้​พวกท่าน​เห็น​เป็น​ตัวอย่าง​ว่า เมื่อ​ทำงานหนัก​เช่นนี้ พวกเรา​ควร​ช่วยเหลือ​คนอ่อนแอ และ​ระลึก​ถึง​ถ้อยคำ​ของ​องค์พระเยซู​ที่​พระองค์เอง​กล่าวว่า ‘การ​ให้​ย่อม​เป็นสุข​กว่า​การ​รับ’ ”

36 เมื่อ​กล่าว​สิ่งเหล่านี้​แล้ว เปาโล​ก็​คุกเข่า​ลง​และ​อธิษฐาน​กับ​พวกเขาทุกคน 37 ทุกคน​ร้องไห้​กัน​อย่างมาก โผ​กอด​คอ​เปาโล​และ​จูบ​เขา 38 พวกเขา​เศร้าใจ​ที่สุด​เพราะ​คำ​ที่​เปาโล​กล่าวว่า พวกเขา​จะไม่​ได้เห็น​หน้า​เขา​อีก แล้ว​พวกเขา​ก็​ไป​ส่ง​เปาโล​ถึง​เรือ

21

1 เมื่อ​พวกเรา​จาก​พวกเขา​และ​ออกเรือ​แล้ว ก็​แล่น​ตรง​ไปถึง​เกาะ​โคส วันรุ่งขึ้น​ถึง​เกาะ​โรดส์ และ​จาก​ที่นั่น​ไป​เมือง​ปาทารา 2 เมื่อ​พบ​เรือ​ลำ​หนึ่ง​ที่จะ​ข้าม​ไป​แคว้น​ฟีนิเซีย พวกเรา​ก็​ขึ้น​เรือ​และ​ออกเดินทาง 3 เมื่อ​มองเห็น​เกาะ​ไซปรัส พวกเรา​ก็​ปล่อย​เกาะ​นั้น​ไว้​ทาง​ซ้าย แล่นเรือ​ต่อไป​ยัง​แคว้น​ซีเรีย และ​ขึ้นฝั่ง​ที่​เมือง​ไทระ เพราะ​เรือ​ต้อง​ขน​สินค้า​ลง​ที่นั่น 4 เมื่อ​พบ​เหล่า​สาวก พวกเรา​ก็​พักอยู่​ที่นั่น​เจ็ดวัน พวกเขา​กล่าวกับ​เปาโล​โดย​พระวิญญาณ​ว่า​ไม่​ควร​ขึ้นไป​กรุงเยรูซาเล็ม 5 เมื่อ​ครบกำหนด​วัน​เหล่านั้น พวกเรา​ก็​ออกเดินทาง​ต่อ พวกเขา​ทุกคน​พร้อมทั้ง​ภรรยา​และ​ลูก ๆ พา​พวกเรา​ไปส่ง​จน​พ้น​เมือง แล้วพวก​เรา​คุกเข่า​ลง​บน​ชายหาด​และ​อธิษฐาน 6 หลัง​จาก​กล่าวลา​กัน​แล้ว พวกเรา​ก็​ขึ้น​เรือ ส่วน​พวกเขา​กลับบ้าน

7 เมื่อ​พวกเรา​เดินทาง​ทางเรือ​จาก​เมือง​ไทระ​จนถึง​ปลายทาง ก็​มาถึง​เมือง​ปโตเลมาอิส พวกเรา​ทักทาย​พี่น้อง​และ​พักอยู่​กับ​พวกเขา​หนึ่ง​วัน 8 วันรุ่งขึ้น พวกเรา​ซึ่ง​เป็น​เพื่อนร่วมทาง​ของ​เปาโล​ก็​ออกเดินทาง​ไป​เมือง​ซีซารียา

พวกเรา​เข้าไปใน​บ้านของ​ฟีลิป​ผู้ประกาศข่าวดี ซึ่ง​เป็น​หนึ่งใน​เจ็ดคน​นั้น และ​พักอยู่​กับ​เขา 9 เขามี​ลูกสาว​พรหมจารี​สี่​คน​ซึ่ง​เผยพระวจนะ 10 เมื่อ​พวกเรา​พักอยู่​ที่นั่น​หลายวัน ผู้เผยพระวจนะคนหนึ่ง​ชื่อ​อากาบัส​ลงมา​จาก​แคว้น​ยูเดีย 11 เขา​มาหา​พวกเรา หยิบ​เข็มขัด​ของ​เปาโล​มา​มัด​เท้า​และ​มือ​ของตน​เอง แล้ว​กล่าวว่า “พระวิญญาณบริสุทธิ์​กล่าว​ดังนี้​ว่า ‘ชาวยิวใน​กรุงเยรูซาเล็ม​จะ​มัด​เจ้าของ​เข็มขัด​เส้นนี้​อย่างนี้ และ​จะ​มอบ​เขา​ไว้ใน​มือ​ของ​คนต่างชาติ’ ”

12 เมื่อ​พวกเรา​ได้ยิน​เช่นนั้น ทั้ง​พวกเรา​และ​คนใน​ที่นั้น​ต่าง​อ้อนวอน​เปาโล​ไม่ให้​ขึ้นไป​กรุงเยรูซาเล็ม 13 แต่​เปาโล​ตอบว่า “พวกท่าน​จะ​ร้องไห้​และ​ทำให้​ใจ​ของ​ข้าพเจ้า​แตกสลาย​ไป​ทำไม? ข้าพเจ้า​พร้อม​ไม่เพียงแต่​จะ​ถูกมัด แต่​พร้อมจะ​ตาย​ใน​กรุงเยรูซาเล็ม​เพื่อ​พระนาม​ของ​องค์พระเยซู​ด้วย”

14 เมื่อ​เปาโล​ไม่​ยอม​เปลี่ยนใจ พวกเรา​ก็​หยุด​ห้าม​และ​กล่าวว่า “ขอให้​เป็นไปตาม​พระประสงค์​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า”

15 หลัง​จาก​นั้น พวกเรา​เก็บ​สัมภาระ​และ​ขึ้นไป​กรุงเยรูซาเล็ม 16 สาวก​บางคน​จาก​เมือง​ซีซารียา​ก็​ไป​กับพวกเรา​ด้วย พวกเขา​พา​พวกเรา​ไปหา​มนาโสน​ชาวไซปรัส ซึ่ง​เป็น​สาวก​รุ่นแรก และ​พวกเรา​จะพักอยู่​กับ​เขา

17 เมื่อ​พวกเรา​มาถึง​กรุงเยรูซาเล็ม พี่น้อง​ก็​ต้อนรับ​พวกเรา​ด้วย​ความยินดี 18 วันรุ่งขึ้น เปาโล​ไปหา​ยากอบ​พร้อมกับ​พวกเรา และ​ผู้อาวุโส​ทุกคน​ก็​อยู่​ที่นั่น 19 เมื่อ​ทักทาย​พวกเขา​แล้ว เปาโล​ก็​เล่า​ทีละ​เรื่อง​ถึง​สิ่งที่​พระเจ้า​ทำ​ท่ามกลาง​คนต่างชาติ​ผ่าน​งานรับใช้​ของ​เขา 20 เมื่อ​พวกเขา​ได้ยิน​ก็​ถวาย​พระสิริ​แด่​พระเจ้า แล้ว​กล่าวกับ​เปาโล​ว่า “พี่น้อง ท่าน​เห็น​แล้ว​ว่า​มี​ชาวยิว​ที่​เชื่อ​อยู่​หลาย​พัน​คน และ​ทุกคน​ต่าง​กระตือรือร้น​ต่อ​ธรรมบัญญัติ 21 พวกเขา​ได้ยินมา​ว่า​ท่าน​สอน​ชาวยิว​ทุกคนที่​อยู่​ท่ามกลาง​คนต่างชาติ​ให้​ละทิ้ง​โมเสส โดย​บอกว่า​อย่าให้​ลูก​ของตน​เข้าสุหนัต และ​อย่า​ดำเนินตาม​ธรรมเนียม​ต่าง ๆ 22 แล้ว​จะทำอย่างไร? ประชาคม​จะ​ต้อง​มา​รวมตัว​กัน​แน่ เพราะ​พวกเขา​จะ​ได้ยินว่า​ท่าน​มา​แล้ว 23 เพราะฉะนั้น จง​ทำตาม​ที่​พวกเรา​บอก พวกเรา​มี​ชาย​สี่​คนที่​ปฏิญาณตน​ไว้ 24 จง​พา​คน​เหล่านี้​ไป ชำระตัว​พร้อมกับ​พวกเขา และ​ออก​ค่าใช้จ่าย​ให้​พวกเขา​เพื่อ​ให้​โกน​ศีรษะ แล้ว​ทุกคน​จะ​รู้ว่า​เรื่อง​ที่​ได้ยิน​เกี่ยวกับ​ท่าน​นั้น​ไม่เป็น​ความจริง แต่​ท่าน​เอง​ก็​ดำเนิน​ชีวิต​โดย​รักษา​ธรรมบัญญัติ 25 ส่วน​คนต่างชาติ​ที่​เชื่อ​นั้น พวกเรา​ได้​เขียน​แจ้ง​คำตัดสิน​แล้ว​ว่า พวกเขา​ไม่ต้อง​ถือปฏิบัติ​สิ่ง​เหล่านี้ เพียงแต่​ให้​ละเว้น​จาก​อาหาร​ที่​ถวาย​แก่​รูปเคารพ จาก​เลือด จาก​สัตว์​ที่​ถูกรัดคอตาย และ​จาก​การผิดศีลธรรมทางเพศ”

26 แล้ว​เปาโล​ก็​พา​ชาย​เหล่านั้น​ไป วันรุ่งขึ้น​เขา​ชำระตัว​พร้อมกับ​พวกเขา​และ​เข้าไปใน​พระวิหาร เพื่อ​แจ้ง​ว่า​จะ​ครบกำหนด​วัน​ชำระตัว​เมื่อใด จนกว่า​จะมี​การถวาย​เครื่องบูชา​สำหรับ​แต่ละคน 27 เมื่อ​เจ็ดวัน​นั้น​ใกล้จะครบ ชาวยิวจาก​แคว้น​เอเชีย​เห็น​เปาโล​ใน​พระวิหาร จึง​ปลุกปั่นฝูงชน​ทั้งหมด​และ​เข้าจับตัว​เขา 28 พวกเขา​ร้อง​ว่า “ชนอิสราเอล ช่วยกัน​ด้วย! นี่คือ​คนที่​สอน​คน​ทุกแห่ง​ให้​ต่อต้าน​ชนชาติ​ของเรา ธรรมบัญญัติ และ​สถานที่นี้ ยิ่งกว่านั้น เขา​ยัง​พา​พวกกรีก​เข้ามาใน​พระวิหาร​และ​ทำให้​สถานที่​บริสุทธิ์​แห่งนี้​เป็นมลทิน​ด้วย!” 29 เพราะ​ก่อนหน้านี้​พวกเขา​เห็น​โทรฟีมัส​ชาว​เอเฟซัส​อยู่กับ​เปาโล​ใน​เมือง และ​คิดว่า​เปาโล​พา​เขา​เข้าไปใน​พระวิหาร

30 ทั้งเมือง​เกิด​ความโกลาหล ประชาชน​วิ่ง​มารวมกัน พวกเขา​จับ​เปาโล​ลาก​ออกจาก​พระวิหาร และ​ประตู​ก็​ถูก​ปิด​ทันที 31 ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลัง​พยายาม​ฆ่า​เปาโล ข่าว​ก็​มาถึง​ผู้บัญชาการ​กองทหาร​ว่า​ทั่ว​กรุงเยรูซาเล็ม​กำลัง​เกิด​จลาจล 32 เขาจึง​รีบ​พา​ทหาร​กับ​พวกนายร้อย​วิ่ง​ลงไป​หา​ฝูงชน เมื่อ​คน​เหล่านั้น​เห็น​ผู้บัญชาการ​กับ​พวก​ทหาร ก็​หยุด​ตี​เปาโล 33 ผู้บัญชาการ​เข้ามา​จับกุม​เปาโล สั่งให้​ล่าม​ด้วย​โซ่​สอง​เส้น แล้ว​ถามว่า​เขาเป็น​ใคร​และ​ทำอะไรมา 34 ในฝูงชน บางคน​ตะโกน​อย่างหนึ่ง บางคน​ตะโกน​อีกอย่างหนึ่ง เมื่อ​ผู้บัญชาการ​ไม่อาจ​รู้ความจริง​ได้​เพราะ​เสียงอื้ออึง จึงสั่ง​ให้​นำ​เปาโล​เข้าไปใน​ค่ายทหาร

35 เมื่อ​เปาโล​มาถึง​ขั้นบันได พวก​ทหาร​ต้อง​แบก​เขาไป​เพราะ​ฝูงชน​กำลัง​ใช้​ความรุนแรง 36 เพราะ​ประชาชน​จำนวนมาก​ตามหลัง​มาและ​ร้อง​ว่า “กำจัด​เขา​เสีย!” 37 ขณะ​ที่​เปาโล​กำลังจะ​ถูก​นำ​เข้าไปใน​ค่ายทหาร เขา​ถาม​ผู้บัญชาการ​ว่า “ข้าพเจ้า​ขอ​พูดกับ​ท่าน​ได้ไหม?”

ผู้บัญชาการ​ถามว่า “เจ้า​รู้​ภาษากรีก​หรือ? 38 ถ้าอย่างนั้น​เจ้า​ไม่ใช่​ชาวอียิปต์​ที่​ไม่นานมานี้​ก่อกบฏ​และ​พา​พวกมือสังหาร​สี่พัน​คน​ออกไป​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​หรือ?”

39 เปาโล​ตอบว่า “ข้าพเจ้า​เป็น​ชาวยิว​จาก​เมือง​ทาร์ซัส​ใน​แคว้น​ซิลีเซีย เป็น​พลเมือง​ของ​เมือง​ที่​มี​ชื่อเสียง​ไม่น้อย ข้าพเจ้า​ขอร้อง​ท่าน โปรด​อนุญาต​ให้​ข้าพเจ้า​พูดกับ​ประชาชน”

40 เมื่อ​ผู้บัญชาการ​อนุญาต เปาโล​ก็​ยืน​บน​ขั้นบันได​และ​ยกมือ​เป็น​สัญญาณ​แก่​ประชาชน เมื่อ​ทุกคน​เงียบลง​อย่างมาก เขาจึง​กล่าวกับ​พวกเขา​เป็น​ภาษา​ฮีบรู​ว่า

22

1 “พี่น้อง​และ​บรรดาบิดา โปรด​ฟัง​คำแก้ต่าง​ที่​ข้าพเจ้า​จะ​กล่าว​ต่อ​พวกท่าน​ตอนนี้”

2 เมื่อ​พวกเขา​ได้ยินว่า​เปาโล​พูดกับ​พวกเขา​เป็น​ภาษาฮีบรู ก็​ยิ่ง​เงียบลง

เปาโล​กล่าวว่า 3 “ข้าพเจ้า​เป็น​ชาวยิว เกิด​ที่​เมือง​ทาร์ซัส​ใน​แคว้น​ซิลีเซีย แต่​เติบโต​ใน​เมือง​นี้​และ​ได้รับการศึกษา​จาก​กามาลิเอล​อย่างเคร่งครัด​ตาม​ธรรมบัญญัติ​ที่​สืบทอด​มาจาก​บรรพบุรุษ​ของ​เรา ข้าพเจ้า​กระตือรือร้น​เพื่อ​พระเจ้า​เช่นเดียวกับ​พวกท่าน​ทุกคน​ใน​วันนี้ 4 ข้าพเจ้า​เคย​ข่มเหง​ผู้ที่​ติดตาม “หนทาง” จนถึงตาย จับ​ทั้งชาย​และหญิง​มัด​ไว้​และ​ส่งเข้าคุก 5 มหาปุโรหิต​และ​สภา​ผู้อาวุโส​ทั้งหมด​ก็​เป็นพยาน​ให้​ข้าพเจ้า​ได้ ข้าพเจ้า​ได้รับ​จดหมาย​จาก​พวกเขา​ไป​ถึง​พี่น้อง แล้ว​เดินทางไป​เมือง​ดามัสกัส​เพื่อ​จับ​คนที่นั่น​มัด​พากลับมา​ยัง​กรุงเยรูซาเล็ม​เพื่อ​รับโทษ

6 “ขณะ​ที่​ข้าพเจ้า​เดินทาง​และ​เข้าใกล้​เมือง​ดามัสกัส เวลาประมาณ​เที่ยงวัน จู่ ๆ ก็​มี​แสงสว่าง​จ้า​จาก​ท้องฟ้า​ส่อง​ล้อมรอบ​ข้าพเจ้า 7 ข้าพเจ้า​ล้มลง​กับพื้น​และ​ได้ยิน​เสียงหนึ่ง​กล่าวกับ​ข้าพเจ้า​ว่า ‘เซาโล เซาโล ทำไม​เจ้า​จึง​ข่มเหง​เรา?’ 8 ข้าพเจ้า​ตอบว่า ‘ท่าน​เป็นใคร องค์พระผู้เป็นเจ้า?’ พระองค์​กล่าวกับ​ข้าพเจ้า​ว่า ‘เราคือ​เยซู​ชาว​นาซาเร็ธ ผู้ที่​เจ้า​กำลัง​ข่มเหง’

9 “คน​ที่​อยู่กับ​ข้าพเจ้า​เห็นแสง​นั้นและ​กลัว แต่​พวกเขา​ไม่​เข้าใจ​เสียง​ของ​ผู้ที่​พูดกับ​ข้าพเจ้า 10 ข้าพเจ้า​ถามว่า ‘ข้าพเจ้า​ควรทำ​อะไร องค์พระผู้เป็นเจ้า?’ องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าวกับ​ข้าพเจ้า​ว่า ‘จงลุก​ขึ้น​และ​เข้าไปใน​เมือง​ดามัสกัส ที่นั่น​จะมี​คน​บอก​เจ้า​ถึง​ทุกสิ่ง​ที่​กำหนดไว้​ให้เจ้าทำ’ 11 เนื่องจาก​ข้าพเจ้า​มองไม่เห็น​เพราะ​ความเจิดจ้า​ของ​แสง​นั้น คน​ที่​อยู่กับ​ข้าพเจ้า​จึง​จูงมือ​พา​ข้าพเจ้า​เข้าไปใน​เมือง​ดามัสกัส

12 “มี​ชาย​คนหนึ่ง​ชื่อ​อานาเนีย เป็น​คน​ยำเกรง​พระเจ้า​และ​ดำเนิน​ตาม​ธรรมบัญญัติ และ​ชาวยิว​ทุกคน​ที่​อาศัยอยู่​ใน​เมือง​ดามัสกัส​ต่างกล่าว​ถึง​เขา​ในทางดี 13 เขา​มาหา​ข้าพเจ้า ยืนอยู่​ข้าง ๆ แล้ว​กล่าวว่า ‘พี่น้อง​เซาโล จง​มองเห็น​ได้​อีกครั้ง​เถิด!’ ใน​เวลา​นั้นเอง​ข้าพเจ้า​ก็​มองเห็น​เขา 14 เขา​กล่าวว่า ‘พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของเรา​ได้​กำหนดให้​ท่าน​รู้​พระประสงค์​ของพระองค์ ได้เห็น​องค์​ผู้ชอบธรรม และ​ได้ยิน​เสียง​จากปาก​ของพระองค์ 15 เพราะ​ท่าน​จะเป็น​พยาน​ของพระองค์​ต่อมนุษย์​ทุกคน​ถึง​สิ่งที่​ท่าน​ได้เห็น​และ​ได้ยิน 16 แล้ว​ตอนนี้​ท่าน​จะ​รออะไร​อยู่? จงลุก​ขึ้น รับบัพติศมา และ​ให้​บาป​ของ​ท่าน​ถูกชำระออกไป โดย​ร้อง​เรียก​พระนาม​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า’

17 “เมื่อ​ข้าพเจ้า​กลับมายัง​กรุงเยรูซาเล็ม และ​กำลัง​อธิษฐาน​อยู่ใน​พระวิหาร ข้าพเจ้า​ก็​ตกอยู่ใน​ภวังค์ 18 และ​เห็น​พระองค์​กล่าวกับ​ข้าพเจ้า​ว่า ‘รีบ​ออกจาก​กรุงเยรูซาเล็ม​โดยเร็ว เพราะ​พวกเขา​จะไม่​ยอมรับ​คำพยาน​ของเจ้า​เกี่ยวกับ​เรา’ 19 ข้าพเจ้า​กล่าวว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า พวกเขา​เอง​รู้ว่า​ข้าพเจ้า​เคย​จับ​คน​ที่​เชื่อ​ใน​พระองค์​ขังคุก​และ​เฆี่ยนตี​ตาม​ธรรมศาลาทุกแห่ง 20 และ​เมื่อ​โลหิต​ของ​สเทเฟน พยาน​ของพระองค์ ถูกหลั่ง ข้าพเจ้า​ก็​ยืนอยู่​ที่นั่น เห็นชอบ​กับ​การฆ่า​เขา และ​เฝ้า​เสื้อคลุม​ของ​คนที่ฆ่า​เขา’

21 “พระองค์​กล่าวกับ​ข้าพเจ้า​ว่า ‘จงไปเถิด เพราะ​เราจะ​ส่ง​เจ้า​ออกไป​ไกล​ถึง​คนต่างชาติ’ ”

22 พวกเขา​ฟัง​เปาโล​จนถึง​คำนี้ แล้ว​จึง​ตะโกนขึ้น​ว่า “กำจัด​คนแบบนี้​ไป​จาก​โลก​เสีย เขา​ไม่​สมควร​มีชีวิต​อยู่!”

23 ขณะ​ที่​พวกเขา​ร้อง​ตะโกน สลัด​เสื้อคลุม​ออก และ​โปรย​ฝุ่น​ขึ้นไป​ใน​อากาศ 24 ผู้บัญชาการ​ก็​สั่งให้​นำ​เปาโล​เข้าไปใน​ค่ายทหาร และ​ให้​เฆี่ยนตี​เพื่อ​สอบสวน จะได้รู้​ว่า​พวกเขา​ร้องต่อต้าน​เปาโล​เพราะ​เหตุใด 25 เมื่อ​พวกเขา​มัด​เปาโล​ด้วย​สายหนัง เขา​ถาม​นายร้อย​ที่​ยืนอยู่​ใกล้ ๆ ว่า “การ​เฆี่ยน​พลเมือง​โรมัน​ที่​ยัง​ไม่ได้​รับ​การตัดสิน​ว่า​มีความผิด​นั้น​ชอบ​ด้วย​กฎหมาย​หรือ?”

26 เมื่อ​นายร้อย​ได้ยิน​เช่นนั้น ก็​ไปบอก​ผู้บัญชาการ​ว่า “ระวัง​สิ่งที่​ท่าน​กำลังจะทำ ชายคนนี้​เป็น​พลเมือง​โรมัน!”

27 ผู้บัญชาการ​จึง​มาถาม​เปาโล​ว่า “บอกข้ามา เจ้า​เป็น​พลเมือง​โรมัน​หรือ?”

เขา​ตอบว่า “ใช่”

28 ผู้บัญชาการ​กล่าวว่า “ข้า​ซื้อ​สิทธิ​เป็น​พลเมือง​นี้มา​ด้วย​เงิน​จำนวนมาก”

เปาโล​ตอบว่า “แต่​ข้าพเจ้า​เกิดมา​ก็​เป็น​พลเมือง​โรมัน​แล้ว”

29 คนที่​กำลังจะ​สอบสวน​เขาจึง​ถอยออกไป​ทันที ผู้บัญชาการ​เอง​ก็​กลัว​เมื่อรู้​ว่า​เปาโล​เป็น​พลเมือง​โรมัน เพราะ​ตน​ได้สั่งให้​มัด​เขา​ไว้ 30 วันรุ่งขึ้น ผู้บัญชาการ​ต้องการรู้​ความจริง​ว่า​ทำไม​เปาโล​จึง​ถูก​ชาวยิวกล่าวหา จึง​ปลดโซ่​เขาและ​สั่งให้​หัวหน้า​ปุโรหิต​กับ​สมาชิกสภา​ทุกคน​มา​ประชุม​กัน แล้ว​นำ​เปาโล​ลงมา​ยืน​ต่อหน้า​พวกเขา

23

1 เปาโล​มองดู​สมาชิกสภา​อย่างแน่วแน่​แล้ว​กล่าวว่า “พี่น้อง ข้าพเจ้า​ดำเนิน​ชีวิต​ต่อ​พระเจ้า​ด้วย​มโนธรรม​ที่​ดี​ทุกประการ​จนถึงวันนี้”

2 อานาเนีย​มหาปุโรหิต​สั่งคน​ที่​ยืนอยู่​ใกล้​เปาโล​ให้​ตบ​ปาก​เขา

3 เปาโล​จึงกล่าว​กับ​เขา​ว่า “พระเจ้า​จะตี​ท่าน เจ้า​กำแพง​ฉาบปูนขาว! ท่าน​นั่ง​พิพากษา​ข้าพเจ้า​ตาม​ธรรมบัญญัติ แต่​กลับ​สั่งให้​ตี​ข้าพเจ้า​โดย​ฝ่าฝืน​ธรรมบัญญัติ​หรือ?”

4 คนที่​ยืนอยู่​ใกล้​กล่าวว่า “เจ้า​กล่าวร้าย​มหาปุโรหิต​ของ​พระเจ้า​หรือ?”

5 เปาโล​ตอบว่า “พี่น้อง ข้าพเจ้า​ไม่รู้​ว่า​เขาเป็น​มหาปุโรหิต เพราะ​มี​เขียน​ไว้​ว่า ‘เจ้า​อย่า​พูด​ชั่วร้าย​ถึง​ผู้ปกครอง​ประชาชน​ของเจ้า’ ”✡

6 เมื่อ​เปาโล​เห็นว่า​คน​กลุ่ม​หนึ่ง​เป็น​พวกสะดูสี และ​อีก​กลุ่ม​เป็น​พวกฟาริสี เขาจึง​ร้องขึ้น​กลางสภา​ว่า “พี่น้อง​ทั้งหลาย ข้าพเจ้า​เป็น​ฟาริสี เป็น​บุตร​ของ​พวกฟาริสี ข้าพเจ้า​กำลัง​ถูก​พิพากษา​เพราะ​ความหวัง​และ​การฟื้นขึ้นจากความตาย​ของ​คนตาย!”

7 เมื่อ​เขา​กล่าว​เช่นนี้ ก็​เกิด​การ​โต้เถียง​กัน​ระหว่าง​พวกฟาริสี​และ​พวกสะดูสี และ​ที่ประชุม​ก็​แตก​เป็น​สอง​ฝ่าย 8 เพราะ​พวกสะดูสี​กล่าวว่า​ไม่มี​การฟื้นขึ้นจากความตาย ไม่มี​ทูตสวรรค์ และ​ไม่มี​วิญญาณ แต่​พวกฟาริสี​ยอมรับ​ทั้งหมด​นี้ 9 จึง​เกิด​เสียงเอะอะ​อย่างมาก อาลักษณ์​บางคน​ฝ่าย​ฟาริสี​ลุก​ขึ้น​โต้แย้ง​ว่า “พวกเรา​ไม่​พบ​ความผิด​อะไร​ใน​ชายคนนี้ ถ้า​วิญญาณ​หรือ​ทูตสวรรค์​พูดกับ​เขา​จริง พวกเรา​อย่า​ต่อสู้​กับ​พระเจ้า​เลย!”

10 เมื่อ​การ​โต้เถียง​รุนแรงขึ้น ผู้บัญชาการ​กลัว​ว่า​เปาโล​จะ​ถูก​พวกเขา​ฉีก​เป็น​ชิ้น ๆ จึงสั่ง​ทหาร​ให้​ลงไป​ใช้กำลัง​พา​เขา​ออกจาก​ท่ามกลาง​คน​เหล่านั้น และ​นำ​กลับ​เข้าไปใน​ค่ายทหาร

11 คืนต่อมา องค์พระผู้เป็นเจ้า​มายืนอยู่​ข้าง​เปาโล​และ​กล่าวว่า “จงมีกำลังใจเถิด เปาโล เพราะ​เจ้า​ได้เป็นพยานถึงเรา​ที่​กรุงเยรูซาเล็ม​อย่างไร เจ้า​ก็​จะ​ต้อง​เป็นพยาน​ที่​กรุงโรม​อย่างนั้น​ด้วย”

12 เมื่อ​ถึง​เช้า ชาวยิว​บางคน​รวมตัวกัน​และ​ผูกมัด​ตนเอง​ด้วย​คำสาป โดย​กล่าวว่า​จะ​ไม่​กิน​หรือ​ดื่ม​จนกว่า​จะ​ฆ่า​เปาโล​ได้ 13 มีคน​มากกว่า​สี่สิบ​คน​ร่วมกัน​วางแผน​นี้ 14 พวกเขา​ไปหา​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​ผู้อาวุโส กล่าวว่า “พวกเรา​ผูกมัด​ตนเอง​ด้วย​คำสาป​อย่างหนักแน่น​ว่า​จะ​ไม่​กิน​หรือ​ดื่ม​อะไร​เลย​จนกว่า​จะ​ฆ่า​เปาโล​ได้ 15 เพราะฉะนั้น ตอนนี้​พวกท่าน​กับ​สภา​จงแจ้ง​ผู้บัญชาการ​ให้​พา​เขา​ลงมา​หา​พวกท่าน​พรุ่งนี้ โดย​ทำ​เหมือน​ว่า​พวกท่าน​ต้องการ​สอบสวน​เรื่อง​ของ​เขา​ให้​ละเอียด​ขึ้น ส่วน​พวกเรา​พร้อมจะ​ฆ่า​เขา​ก่อน​ที่​เขา​จะ​มาถึง”

16 แต่​หลาน​ชาย​ของ​เปาโล​ซึ่ง​เป็น​ลูก​ของ​พี่​หรือ​น้องสาว​ของ​เขา​ได้ยิน​เรื่อง​แผน​ซุ่ม​ทำร้าย จึง​เข้าไปใน​ค่ายทหาร​และ​บอก​เปาโล 17 เปาโล​เรียก​นายร้อย​คนหนึ่ง​มาและ​กล่าวว่า “โปรด​พา​ชายหนุ่ม​คนนี้​ไปหา​ผู้บัญชาการ เพราะ​เขามี​เรื่อง​จะบอก​ท่าน”

18 นายร้อย​จึง​พา​ชายหนุ่ม​ไปหา​ผู้บัญชาการ​และ​กล่าวว่า “เปาโล​ผู้​ถูก​คุมขัง​เรียก​ข้าพเจ้า​ไป​และ​ขอให้​พา​ชายหนุ่ม​คนนี้​มาหาท่าน เขามี​เรื่อง​จะบอก​ท่าน”

19 ผู้บัญชาการ​จับมือ​ชายหนุ่ม พา​แยก​ไปต่างหาก แล้ว​ถาม​เป็น​การ​ส่วนตัว​ว่า “เจ้า​มีเรื่อง​อะไร​จะบอก​ข้า?”

20 เขา​ตอบว่า “ชาวยิวตกลงกัน​ว่า​จะขอให้​ท่าน​พา​เปาโล​ลงไป​ยัง​สภา​พรุ่งนี้ โดย​ทำ​เหมือน​ว่า​จะ​สอบสวน​เรื่อง​ของ​เขา​ให้​ละเอียด​ขึ้น 21 แต่​ท่าน​อย่า​ยอม​ตาม​พวกเขา เพราะ​มี​ชาย​มากกว่า​สี่สิบ​คน​ซุ่มรอทำร้าย​เขา คน​เหล่านี้​ผูกมัด​ตนเอง​ด้วย​คำสาป​ว่า​จะ​ไม่​กิน​หรือ​ดื่ม​จนกว่า​จะ​ฆ่า​เขา ตอนนี้​พวกเขา​พร้อมแล้ว รอเพียง​คำรับปาก​จาก​ท่าน”

22 ผู้บัญชาการ​จึง​ปล่อย​ชายหนุ่ม​ไป และ​กำชับ​ว่า “อย่า​บอก​ใคร​ว่า​เจ้า​เอา​เรื่องนี้​มาแจ้ง​ข้า”

23 แล้ว​เขา​เรียก​นายร้อย​สองคน​มา​สั่ง​ว่า “เตรียม​ทหาร​สองร้อย​คน​ให้​พร้อม​ไปถึง​เมือง​ซีซารียา พร้อม​ทหารม้า​เจ็ดสิบ​คน​และ​ทหารถือหอก​สองร้อย​คน ออกเดินทาง​ใน​ชั่วโมงที่สาม​ของ​กลางคืน”* 24 เขาสั่ง​ให้​เตรียม​สัตว์พาหนะ​สำหรับ​เปาโล​ด้วย เพื่อ​พา​เขาไป​ถึง​เฟลิกส์​ผู้ว่าราชการ​อย่างปลอดภัย 25 แล้ว​เขา​เขียน​จดหมาย​ดังนี้

26 “คลาวดิอัส ลีเซียส เรียน​ท่านเฟลิกส์​ผู้ว่าราชการ​ผู้ทรงเกียรติ ขอคำนับ

27 “ชายคนนี้​ถูก​ชาวยิวจับ​และ​เกือบ​ถูก​ฆ่า เมื่อข้าพเจ้ารู้​ว่า​เขาเป็น​พลเมือง​โรมัน ข้าพเจ้า​จึง​นำทหาร​เข้าไป​ช่วย​เขา​ไว้ 28 เพราะ​ต้องการรู้​เหตุผล​ที่​พวกเขา​กล่าวหา​เขา ข้าพเจ้า​จึง​นำ​เขา​ลงไป​ต่อหน้า​สภา​ของ​พวกเขา 29 ข้าพเจ้า​พบว่า​เขา​ถูก​กล่าวหา​ใน​เรื่อง​ข้อโต้แย้ง​เกี่ยวกับ​ธรรมบัญญัติ​ของ​พวกเขา แต่​ไม่ได้​ถูก​กล่าวหาว่า​ทำอะไร​ที่​สมควรตาย​หรือ​ถูกจำคุก 30 เมื่อ​ข้าพเจ้า​ได้รับแจ้ง​ว่า​ชาวยิววางแผน​ซุ่ม​ทำร้าย​ชายคนนี้ ข้าพเจ้า​จึง​ส่ง​เขา​มาหาท่าน​ทันที และสั่ง​พวก​ผู้กล่าวหา​ด้วย​ให้​นำ​ข้อกล่าวหา​ของตน​มา​ต่อหน้า​ท่าน ลาก่อน”

31 พวก​ทหาร​จึง​ทำตาม​คำสั่ง พา​เปาโล​เดินทาง​ใน​ตอน​กลางคืน​ไปถึง​เมือง​อันทิปาตริส 32 วันรุ่งขึ้น พวกเขา​ให้​ทหารม้า​เดินทาง​ต่อ​ไป​กับ​เปาโล ส่วนพวกตน​กลับไปยัง​ค่ายทหาร 33 เมื่อ​ทหารม้า​ถึง​เมือง​ซีซารียา ก็​มอบจดหมาย​ให้​ผู้ว่าราชการ และ​นำ​เปาโล​มาพบ​เขา​ด้วย 34 เมื่อ​ผู้ว่าราชการ​อ่าน​จดหมาย​แล้ว เขา​ถามว่า​เปาโล​มาจาก​แคว้นไหน และ​เมื่อรู้​ว่า​มาจาก​แคว้น​ซิลีเซีย เขา​กล่าวว่า 35 “เราจะฟังคดี​ของเจ้า​อย่าง​เต็มที่​เมื่อ​พวก​ผู้กล่าวหา​ของเจ้า​มาถึงด้วย” แล้ว​สั่งให้​คุมตัว​เปาโล​ไว้ใน​วัง​ของ​เฮโรด

24

1 ห้า​วัน​ต่อมา อานาเนีย​มหาปุโรหิต​ลงมา​พร้อมกับ​ผู้อาวุโส​บางคน​และ​นักปราศรัย​คนหนึ่ง​ชื่อ​เทอร์ทูลลัส พวกเขา​นำ​ข้อกล่าวหา​เปาโล​มาแจ้ง​ต่อ​ผู้ว่าราชการ 2 เมื่อ​เรียก​เปาโล​เข้ามา​แล้ว เทอร์ทูลลัส​ก็​เริ่ม​กล่าวหา​เขา​ว่า “ท่านเฟลิกส์​ผู้ทรงเกียรติ พวกเรา​ได้รับ​ความสงบสุข​อย่างมาก​เพราะ​ท่าน และ​ด้วย​ความรอบคอบ​ของ​ท่าน ก็​มี​การปรับปรุง​หลาย​อย่าง​เพื่อ​ชนชาตินี้ 3 พวกเรา​ยอมรับ​สิ่ง​เหล่านี้​ทุกเวลา​และ​ทุก​สถานที่​ด้วย​ความขอบคุณ​อย่างยิ่ง 4 แต่​เพื่อ​ไม่ให้​รบกวน​เวลา​ของ​ท่าน​มากเกินไป ข้าพเจ้า​ขอร้อง​ให้​ท่าน​กรุณา​ฟัง​พวกเรา​สัก​เล็กน้อย 5 เพราะ​พวกเรา​พบว่า​ชายคนนี้​เป็น​ภัย​ร้าย ยุยง​ให้​ชาวยิว​ทั่วโลก​ก่อ​ความวุ่นวาย และเป็น​หัวหน้า​คนหนึ่ง​ของ​พวกนาซาเร็ธ 6 เขา​ยัง​พยายาม​ทำให้​พระวิหาร​เป็นมลทิน พวกเราจึง​จับตัว​เขา​ไว้* 7 † 8 ‡ เมื่อท่าน​สอบสวน​เขา​ด้วยตนเอง ท่าน​ก็​จะ​ทราบ​ความจริง​เกี่ยวกับ​ทุกเรื่อง​ที่​พวกเรา​กล่าวหา​เขา”

9 ชาวยิวก็​ร่วม​กล่าวหา​ด้วย โดย​ยืนยัน​ว่า​เรื่อง​เหล่านี้​เป็น​ความจริง

10 เมื่อ​ผู้ว่าราชการ​ส่งสัญญาณ​ให้​เปาโล​พูด เขาจึง​ตอบว่า “ข้าพเจ้า​รู้ว่า​ท่าน​เป็น​ผู้พิพากษา​ชนชาตินี้​มาหลายปี​แล้ว ข้าพเจ้า​จึงยินดี​ที่จะ​แก้ต่าง​ให้ตนเอง 11 ท่าน​สามารถ​ตรวจสอบ​ได้​ว่า เพิ่ง​ผ่านมา​ไม่เกิน​สิบสองวัน​นับ​ตั้งแต่​ข้าพเจ้า​ขึ้นไป​กรุงเยรูซาเล็ม​เพื่อนมัสการ 12 พวกเขา​ไม่พบ​ว่า​ข้าพเจ้า​โต้เถียงกับใคร​หรือ​ปลุกปั่นฝูงชน ไม่ว่า​ใน​พระวิหาร ใน​ธรรมศาลา หรือ​ที่ใด​ใน​เมือง 13 และ​พวกเขา​ก็​ไม่สามารถ​พิสูจน์​เรื่อง​ที่​กำลัง​กล่าวหา​ข้าพเจ้า​ต่อ​ท่าน​ได้ 14 แต่​ข้าพเจ้า​ยอมรับ​ต่อ​ท่าน​ว่า ข้าพเจ้า​รับใช้​พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของเรา​ตาม “หนทาง” ซึ่ง​พวกเขา​เรียกว่า​นิกาย ข้าพเจ้า​เชื่อ​ทุกสิ่ง​ที่​เป็นไปตาม​ธรรมบัญญัติ​และ​ที่​เขียนไว้​ใน​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะ 15 ข้าพเจ้า​มี​ความหวัง​ในพระเจ้า​เช่นเดียวกับ​ที่​คน​เหล่านี้​เอง​ก็​รอคอย คือ​จะมี​การฟื้นขึ้นจากความตาย​ของ​ทั้ง​คนชอบธรรม​และ​คนอธรรม 16 เพราะ​เหตุนี้ ข้าพเจ้า​จึง​พยายาม​อยู่เสมอ​ที่จะ​มี​มโนธรรม​ที่​ไม่เป็น​ที่​ตำหนิ​ต่อ​พระเจ้า​และ​ต่อมนุษย์ 17 หลัง​จาก​ผ่านไป​หลายปี ข้าพเจ้า​กลับมา​เพื่อนำ​ของช่วยเหลือ​คนขัดสน​มาให้​ชนชาติ​ของ​ข้าพเจ้า และ​นำ​เครื่องบูชา​มาถวาย 18 ขณะ​ที่​ข้าพเจ้า​กำลัง​ทำสิ่ง​เหล่านี้ ชาวยิวบางคน​จาก​แคว้น​เอเชีย​พบ​ข้าพเจ้า​ใน​พระวิหาร​หลัง​จาก​ข้าพเจ้า​ชำระตัว​แล้ว โดย​ไม่มี​ฝูงชน​และ​ไม่มี​ความวุ่นวาย 19 คน​เหล่านั้น​ต่างหาก​ควร​มายืน​ต่อหน้าท่าน​และ​กล่าวหา​ข้าพเจ้า ถ้า​พวกเขา​มี​ข้อกล่าวหา​อะไร 20 หรือไม่ก็​ให้คน​เหล่านี้เอง​บอกว่า พวกเขา​พบ​ความผิด​อะไร​ในตัว​ข้าพเจ้า​เมื่อ​ข้าพเจ้า​ยืน​อยู่​ต่อหน้า​สภา 21 เว้นแต่​จะเป็น​เพราะ​คำเดียว​ที่​ข้าพเจ้า​ร้องขึ้น​ขณะ​ยืนอยู่​ท่ามกลาง​พวกเขา​ว่า ‘วันนี้​ข้าพเจ้า​กำลัง​ถูก​พิพากษา​ต่อหน้า​พวกท่าน​เรื่อง​การฟื้นขึ้นจากความตาย​ของ​คนตาย!’ ”

22 แต่​เฟลิกส์​ซึ่ง​รู้​เรื่อง “หนทาง” อย่างละเอียด​อยู่แล้ว ก็​เลื่อนคดี​ไว้​และ​กล่าวว่า “เมื่อ​ลีเซียส​ผู้บัญชาการ​ลงมา เราจะ​ตัดสินคดี​ของ​พวกเจ้า” 23 เขาสั่ง​นายร้อย​ให้​คุม​เปาโล​ไว้ แต่​ให้​เขามี​อิสระ​บ้าง และ​อย่าห้าม​เพื่อน​คนใด​ของ​เปาโล​มารับใช้​หรือ​มาเยี่ยม​เขา

24 หลาย​วัน​ต่อมา เฟลิกส์​มากับ​ดรูสิลลา​ภรรยา​ของ​เขา​ซึ่ง​เป็น​หญิง​ชาวยิว เขาสั่ง​ให้​เรียก​เปาโล​มาและ​ฟัง​เปาโล​พูดเรื่อง​ความเชื่อ​ใน​พระเยซูคริสต์ 25 ขณะ​ที่​เปาโล​อธิบาย​เรื่อง​ความชอบธรรม การควบคุมตนเอง และ​การพิพากษา​ที่จะ​มาถึง เฟลิกส์​ก็​หวาดกลัว​และ​กล่าวว่า “ตอนนี้​เจ้า​ไปก่อน เมื่อเรา​มีโอกาส​เหมาะ เราจะ​เรียก​เจ้า​มาอีก” 26 ขณะ​เดียวกัน เขา​หวัง​ด้วย​ว่า​เปาโล​จะให้เงิน​เขา​เพื่อ​แลกกับ​การ​ปล่อยตัว เพราะ​เหตุนี้​เขาจึง​เรียก​เปาโล​มา​พูดคุย​บ่อย ๆ

27 เมื่อ​ครบสองปี ปอร์คิอัส เฟสทัส​ก็​รับ​ตำแหน่ง​ต่อจาก​เฟลิกส์ และเพราะ​ต้องการ​เอาใจ​ชาวยิว เฟลิกส์​จึง​ปล่อย​ให้​เปาโล​ถูก​คุมขัง​ต่อไป

25

1 เมื่อ​เฟสทัส​เข้า​รับ​ตำแหน่ง​ใน​แคว้น​แล้ว สาม​วัน​ต่อมา​เขาก็​ขึ้น​จาก​เมือง​ซีซารียา​ไป​กรุงเยรูซาเล็ม 2 มหาปุโรหิต​กับ​เหล่า​ผู้นำชาวยิว​จึง​นำ​ข้อกล่าวหา​เปาโล​มาแจ้ง​แก่​เขา และ​อ้อนวอน​ขอให้​เขา 3 ช่วย​พวก​ตน​โดย​เรียก​เปาโล​ไป​กรุงเยรูซาเล็ม เพราะ​พวกเขา​วางแผน​ซุ่ม​ฆ่า​เปาโล​ระหว่าง​ทาง 4 แต่​เฟสทัส​ตอบว่า​เปาโล​จะ​ถูก​คุมขัง​อยู่​ที่​เมือง​ซีซารียา และ​ตัว​เขา​เอง​ก็​จะ​เดินทาง​กลับ​ไป​ที่นั่น​ใน​ไม่​ช้า 5 เขา​กล่าวว่า “เพราะฉะนั้น ให้​ผู้​มี​อำนาจ​ในหมู่​พวกท่าน​ลงไป​กับ​ข้าพเจ้า และ​ถ้า​ชายคนนี้​ทำ​ผิด​อะไร ก็​ให้​พวกเขา​กล่าวหา​เขา”

6 หลัง​จาก​พักอยู่​กับ​พวกเขา​มากกว่า​สิบ​วัน เฟสทัส​ก็​ลงไป​เมือง​ซีซารียา วันรุ่งขึ้น​เขา​นั่ง​บน​บัลลังก์พิพากษา​และสั่ง​ให้​นำ​เปาโล​เข้ามา 7 เมื่อ​เปาโล​เข้ามา ชาวยิวที่​ลงมา​จาก​กรุงเยรูซาเล็ม​ก็​ยืน​ล้อม​เขาและ​กล่าวหา​เขา​ด้วย​ข้อ​หา​ร้ายแรง​หลาย​อย่าง​ซึ่ง​พวกเขา​พิสูจน์​ไม่ได้ 8 เปาโล​แก้ต่าง​ว่า “ข้าพเจ้า​ไม่ได้​ทำผิด​ต่อ​ธรรมบัญญัติ​ของ​ชาวยิว ต่อ​พระวิหาร หรือ​ต่อ​ซีซาร์​เลย”

9 แต่​เฟสทัส​ต้องการ​เอาใจ​ชาวยิว จึง​ถาม​เปาโล​ว่า “ท่าน​ยินดี​จะ​ขึ้นไป​กรุงเยรูซาเล็ม​และ​ให้​ข้าพเจ้า​พิพากษา​เรื่อง​เหล่านี้​ที่นั่น​หรือไม่?”

10 เปาโล​ตอบว่า “ข้าพเจ้า​ยืน​อยู่​ต่อหน้า​บัลลังก์​พิพากษา​ของ​ซีซาร์ และ​ที่นี่​เอง​ข้าพเจ้า​ควร​ถูก​พิพากษา ข้าพเจ้า​ไม่ได้​ทำผิด​ต่อ​ชาวยิว​อย่าง​ที่​ท่าน​เอง​ก็​รู้​ดี​อยู่​แล้ว 11 ถ้า​ข้าพเจ้า​ทำ​ผิด​และ​ทำสิ่ง​ใด​ที่​สมควรตาย ข้าพเจ้า​ก็​ไม่​ปฏิเสธ​ที่จะ​ตาย แต่​ถ้า​สิ่งที่​พวกเขา​กล่าวหา​ข้าพเจ้า​ไม่เป็น​ความจริง ก็​ไม่มีใคร​มี​สิทธิ์​มอบ​ข้าพเจ้า​ให้​พวกเขา ข้าพเจ้า​ขอ​อุทธรณ์​ต่อ​ซีซาร์!”

12 เมื่อ​เฟสทัส​ปรึกษา​กับ​คณะที่ปรึกษา​แล้ว จึง​ตอบว่า “ท่าน​อุทธรณ์​ต่อ​ซีซาร์​แล้ว ท่าน​ก็​จะ​ได้​ไปหา​ซีซาร์”

13 หลายวัน​ต่อมา กษัตริย์​อากริปปา​กับ​เบอร์นีส​มาถึง​เมือง​ซีซารียา​เพื่อ​เยี่ยม​เฟสทัส 14 เมื่อ​ทั้งสอง​พักอยู่​ที่นั่น​หลายวัน เฟสทัส​ก็​เล่า​คดี​ของ​เปาโล​ให้​กษัตริย์​ฟัง​ว่า “มี​ชาย​คนหนึ่ง​ซึ่ง​เฟลิกส์​ทิ้ง​ไว้​เป็น​นักโทษ 15 เมื่อ​ข้าพเจ้า​อยู่​ที่​กรุงเยรูซาเล็ม เหล่า​หัวหน้าปุโรหิตกับ​ผู้อาวุโส​ของ​ชาวยิว​ได้​นำ​ข้อกล่าวหา​เขา​มาแจ้ง และ​ขอให้​ข้าพเจ้า​ตัดสิน​ลงโทษ​เขา 16 ข้าพเจ้า​ตอบ​พวกเขา​ว่า ชาวโรมัน​ไม่มี​ธรรมเนียม​ที่จะ​มอบ​ผู้ใด​ให้​รับโทษ​ก่อน​ที่​ผู้​ถูก​กล่าวหา​จะ​ได้​เผชิญ​หน้า​กับ​ผู้กล่าวหา และ​มีโอกาส​แก้ต่าง​ใน​ข้อกล่าวหา​นั้น 17 เพราะฉะนั้น เมื่อพวกเขา​มารวมกัน​ที่นี่ ข้าพเจ้า​ก็​ไม่​รอ​ช้า วันรุ่งขึ้น​ก็​นั่ง​บน​บัลลังก์พิพากษา​และสั่ง​ให้​นำ​ชาย​คนนั้น​เข้ามา 18 เมื่อ​พวก​ผู้กล่าวหา​ยืนขึ้น พวกเขา​ไม่ได้​กล่าวหา​เขา​เรื่อง​ความผิด​อย่างที่​ข้าพเจ้า​คาด​ไว้ 19 แต่​กลับ​มี​ข้อ​โต้เถียง​กับ​เขา​เกี่ยวกับ​ศาสนา​ของ​พวกเขา​เอง และ​เกี่ยวกับ​เยซู​คนหนึ่ง​ซึ่ง​ตาย​ไป​แล้ว แต่​เปาโล​ยืนยัน​ว่า​มีชีวิตอยู่ 20 ข้าพเจ้า​สับสน​ว่า​จะ​สอบสวน​เรื่อง​เหล่านี้​อย่างไร จึง​ถามว่า​เขา​ยินดี​จะ​ไป​กรุงเยรูซาเล็ม​และ​รับ​การพิพากษา​เรื่อง​เหล่านี้​ที่นั่น​หรือไม่ 21 แต่​เมื่อ​เปาโล​อุทธรณ์​ขอให้​คุมตัว​ไว้​รอ​คำตัดสิน​ของ​จักรพรรดิ ข้าพเจ้า​จึงสั่ง​ให้​คุม​เขา​ไว้​จนกว่า​จะ​ส่ง​เขาไป​หา​ซีซาร์​ได้”

22 อากริปปา​กล่าวกับ​เฟสทัส​ว่า “ข้าพเจ้า​เอง​ก็​อยาก​ฟัง​ชายคนนี้​ด้วย”

เฟสทัส​ตอบว่า “พรุ่งนี้​ท่าน​จะ​ได้​ฟัง​เขา”

23 วันรุ่งขึ้น อากริปปา​กับ​เบอร์นีส​มา​อย่าง​เอิกเกริก และ​เข้าไปใน​ห้อง​พิจารณาคดี​พร้อมกับ​พวก​ผู้บัญชาการ​ทหาร​และ​บุคคล​สำคัญ​ของ​เมือง แล้ว​เฟสทัส​ก็​สั่งให้​นำ​เปาโล​เข้ามา 24 เฟสทัส​กล่าวว่า “กษัตริย์​อากริปปา และ​ทุก​ท่าน​ที่อยู่​กับพวกเรา​ที่นี่ พวกท่าน​เห็น​ชายคนนี้​ซึ่ง​ชาวยิวจำนวนมาก​ทั้ง​ใน​กรุงเยรูซาเล็ม​และ​ที่นี่​พากัน​ร้อง​ต่อ​ข้าพเจ้า​เรื่อง​เขา โดย​ตะโกน​ว่า​เขา​ไม่​ควร​มีชีวิตอยู่​อีกต่อไป 25 แต่​ข้าพเจ้า​พบว่า​เขา​ไม่ได้​ทำสิ่ง​ใด​ที่​สมควรตาย และ​เมื่อ​เขา​เอง​อุทธรณ์​ต่อ​จักรพรรดิ ข้าพเจ้า​จึง​ตัดสินใจ​จะ​ส่ง​เขาไป 26 แต่​ข้าพเจ้า​ไม่มี​ข้อเท็จจริง​ที่​แน่นอน​เกี่ยวกับ​เขา​สำหรับ​เขียน​รายงาน​ถึง​องค์จักรพรรดิ เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้า​จึง​นำ​เขา​ออกมา​ต่อหน้าพวกท่าน โดย​เฉพาะ​ต่อหน้าท่าน กษัตริย์​อากริปปา เพื่อ​ว่า​เมื่อ​สอบสวน​แล้ว ข้าพเจ้า​จะมี​เรื่อง​เขียน​รายงาน​ได้ 27 เพราะ​ข้าพเจ้า​เห็นว่า​เป็น​เรื่อง​ไม่​สมเหตุสมผล​ที่จะ​ส่ง​นักโทษ​ไป​โดย​ไม่​ระบุ​ข้อกล่าวหา​ของ​เขา​ด้วย”

26

1 อากริปปา​กล่าวกับ​เปาโล​ว่า “ท่าน​ได้รับอนุญาต​ให้​พูด​แก้ต่าง​ให้ตนเอง​ได้”

แล้ว​เปาโล​ก็​ยื่นมือออก​และ​เริ่ม​แก้ต่าง 2 “กษัตริย์​อากริปปา ข้าพเจ้า​ถือว่า​ตน​โชคดี​ที่​วันนี้​ได้​มา​แก้ต่างต่อหน้าท่าน​ใน​เรื่อง​ทุกอย่าง​ที่​ชาวยิวกล่าวหา​ข้าพเจ้า 3 โดย​เฉพาะ​เพราะ​ท่าน​รู้​ธรรมเนียม​และ​ข้อ​โต้เถียง​ทั้งหมด​ในหมู่​ชาวยิวเป็น​อย่าง​ดี เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้า​ขอ​ให้​ท่าน​กรุณา​อดทน​ฟัง​ข้าพเจ้า

4 “ชาวยิวทุกคน​รู้ว่า​ข้าพเจ้า​ดำเนิน​ชีวิต​อย่างไร​มา​ตั้งแต่​วัย​หนุ่ม เพราะ​ตั้งแต่​แรก​ข้าพเจ้า​ก็​อยู่​ท่ามกลาง​ชนชาติ​ของ​ข้าพเจ้า​เอง​และ​ใน​กรุงเยรูซาเล็ม 5 พวกเขา​รู้จัก​ข้าพเจ้า​มา​ตั้งแต่​ต้น และ​ถ้า​พวกเขา​ยอม​เป็นพยาน​ก็​ยืนยัน​ได้​ว่าข้าพเจ้า​เคย​ดำเนิน​ชีวิต​เป็น​ฟาริสี​ตาม​นิกาย​ที่​เคร่งครัด​ที่สุด​ใน​ศาสนา​ของเรา 6 บัดนี้​ข้าพเจ้า​ยืนอยู่​ที่นี่​เพื่อ​รับ​การพิพากษา เพราะ​ความหวัง​ใน​พระสัญญา​ที่​พระเจ้า​ประทาน​แก่​บรรพบุรุษของเรา 7 พระสัญญา​นี้​เป็น​สิ่งที่​สิบสอง​เผ่า​ของ​พวกเรา​หวัง​ว่า​จะได้รับ ขณะ​ที่​พวกเขา​ปรนนิบัติ​พระเจ้า​อย่าง​จริงจัง​ทั้ง​กลางวัน​และ​กลางคืน กษัตริย์​อากริปปา เพราะ​ความหวัง​นี้​เอง ชาวยิวจึงกล่าว​หา​ข้าพเจ้า! 8 ทำไม​พวกท่าน​จึง​เห็นว่า​เป็น​เรื่อง​ไม่​น่า​เชื่อ หาก​พระเจ้าทำให้​คนตาย​ฟื้นขึ้น?

9 “ข้าพเจ้า​เอง​เคย​คิด​อย่างแน่วแน่​ว่า ข้าพเจ้า​ควร​ทำ​หลายอย่าง​ต่อต้าน​พระนามของ​พระเยซู​ชาวนาซาเร็ธ 10 และ​ข้าพเจ้า​ก็​ทำ​เช่นนั้น​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม ข้าพเจ้า​จับ​ผู้บริสุทธิ์​ของ​พระเจ้า​หลาย​คน​ขังคุก โดย​ได้รับ​สิทธิอำนาจ​จาก​เหล่า​หัวหน้าปุโรหิต และ​เมื่อ​พวกเขา​ถูก​ประหาร ข้าพเจ้า​ก็​ลงคะแนน​เห็นชอบ​ด้วย 11 ข้าพเจ้า​ลงโทษ​พวกเขา​บ่อย​ครั้ง​ตาม​ธรรมศาลา และ​พยายาม​บังคับ​ให้​พวกเขา​กล่าว​หมิ่นประมาท ข้าพเจ้า​โกรธ​แค้น​พวกเขา​อย่าง​รุนแรง​จน​ตาม​ไป​ข่มเหง​แม้​ใน​เมือง​ต่าง​แดน

12 “ด้วยเหตุนี้ ขณะที่​ข้าพเจ้า​เดินทาง​ไป​เมือง​ดามัสกัส​โดย​มี​สิทธิอำนาจ​และ​คำสั่ง​จาก​เหล่า​หัวหน้าปุโรหิต 13 ตอน​เที่ยงวัน ข้าแต่​กษัตริย์ ข้าพเจ้า​เห็นแสง​จาก​ท้องฟ้า​ที่​สว่าง​ยิ่ง​กว่า​ดวงอาทิตย์​ส่อง​รอบ​ตัว​ข้าพเจ้า​และ​คนที่​เดินทางไป​ด้วย 14 เมื่อ​พวกเรา​ทุกคน​ล้มลง​กับพื้น ข้าพเจ้า​ได้ยิน​เสียงหนึ่ง​กล่าวกับ​ข้าพเจ้า​เป็น​ภาษาฮีบรูว่า ‘เซาโล เซาโล ทำไม​เจ้า​จึง​ข่มเหง​เรา? เจ้า​เตะ​สวน​ปฏัก​ก็​มี​แต่​จะ​เจ็บตัว’

15 “ข้าพเจ้า​ถามว่า ‘ท่าน​เป็นใคร องค์พระผู้เป็นเจ้า?’

“พระองค์​ตอบว่า ‘เราคือ​เยซู ผู้ที่​เจ้า​กำลัง​ข่มเหง 16 แต่​จง​ลุกขึ้น​ยืน เพราะ​เรา​ปรากฏ​แก่​เจ้า​เพื่อ​จุด​ประสงค์​นี้ คือ​แต่งตั้ง​เจ้า​ให้เป็น​ผู้รับใช้​และ​พยาน ทั้ง​ใน​สิ่งที่​เจ้า​ได้เห็น และ​ใน​สิ่งที่​เราจะ​เปิดเผย​แก่​เจ้า 17 เราจะ​ช่วย​เจ้า​ให้​พ้น​จาก​ชนชาติ​ของเจ้า​และ​จาก​คนต่างชาติ ซึ่ง​เราจะ​ส่ง​เจ้า​ไปหา 18 เพื่อ​เปิด​ตา​ของ​พวกเขา ให้​พวกเขา​หันจาก​ความมืด​มา​สู่​ความสว่าง และ​จาก​อำนาจ​ของ​ซาตาน​มาหา​พระเจ้า เพื่อ​ให้​พวกเขา​ได้รับ​การยกโทษบาปและ​ได้รับ​มรดก​ร่วม​กับ​ผู้ที่​ได้รับ​การ​ชำระให้บริสุทธิ์​โดยความเชื่อ​ใน​เรา’

19 “เพราะฉะนั้น กษัตริย์​อากริปปา ข้าพเจ้า​ไม่ได้​ขัดขืน​ต่อ​นิมิต​จาก​สวรรค์​นั้น 20 แต่​ข้าพเจ้า​ประกาศ​ก่อน​แก่​คน​ใน​เมือง​ดามัสกัส ต่อมา​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม ทั่ว​แคว้น​ยูเดีย และ​แก่​คนต่างชาติ​ด้วย ให้​พวกเขา​กลับใจ​และ​หัน​มาหา​พระเจ้า พร้อมทั้ง​ทำสิ่ง​ที่​สมกับ​การกลับใจ 21 เพราะ​เหตุนี้ ชาวยิวจึง​จับ​ข้าพเจ้า​ใน​พระวิหาร​และ​พยายาม​ฆ่า​ข้าพเจ้า 22 แต่​เพราะ​ได้รับ​ความ​ช่วยเหลือ​จาก​พระเจ้า ข้าพเจ้า​จึง​ยืนอยู่​จนถึงวันนี้ เป็นพยานยืนยัน​แก่​ทั้ง​คน​เล็ก​และ​คน​ใหญ่ โดย​ไม่​กล่าว​อะไร​นอกจาก​สิ่งที่​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะและ​โมเสส​กล่าวว่า​จะ​เกิด​ขึ้น 23 คือพระคริสต์​จะต้องทนทุกข์ และ​โดย​การฟื้นขึ้นจากความตาย พระองค์​จะเป็น​ผู้​แรก​ที่​ประกาศ​ความสว่าง​แก่​ทั้ง​ชนชาตินี้​และ​คนต่างชาติ”

24 ขณะ​ที่​เปาโล​กำลัง​แก้ต่าง​เช่นนี้ เฟสทัส​ก็​ร้องเสียงดัง​ว่า “เปาโล ท่าน​เสียสติ​ไป​แล้ว! การ​เรียน​มาก​ทำให้​ท่าน​เป็น​บ้า!”

25 แต่​เปาโล​ตอบว่า “ท่าน​เฟสทัส​ผู้ทรงเกียรติ ข้าพเจ้า​ไม่ได้​เสียสติ แต่​กำลัง​กล่าว​ถ้อยคำ​ที่​เป็น​ความจริง​และ​มี​เหตุผล​อย่าง​กล้าหาญ 26 เพราะ​กษัตริย์​ทราบ​เรื่อง​เหล่านี้ และ​ข้าพเจ้า​ก็​พูดกับ​ท่าน​ได้​อย่าง​เปิดเผย ข้าพเจ้า​เชื่อว่า​ไม่มี​เรื่อง​ใด​ใน​สิ่งเหล่านี้​ซ่อนเร้น​จาก​ท่าน เพราะ​เรื่องนี้​ไม่ได้​เกิด​ขึ้น​ใน​ที่​ลับ 27 กษัตริย์​อากริปปา ท่าน​เชื่อ​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะหรือไม่? ข้าพเจ้า​รู้ว่า​ท่าน​เชื่อ”

28 อากริปปา​กล่าวกับ​เปาโล​ว่า “ด้วย​การชักชวน​เพียง​เล็กน้อย ท่าน​คิด​จะ​ทำให้​ข้าพเจ้า​เป็น​คริสเตียน​หรือ?”

29 เปาโล​ตอบว่า “ข้าพเจ้า​อธิษฐาน​ต่อ​พระเจ้า​ว่า ไม่ว่า​จะ​น้อย​หรือ​มาก ไม่เพียงแต่​ท่าน​เท่านั้น แต่​ทุกคนที่​ฟัง​ข้าพเจ้า​ใน​วันนี้​ด้วย จะ​ได้​เป็น​เหมือน​ข้าพเจ้า เว้นแต่​โซ่ตรวน​เหล่านี้”

30 แล้ว​กษัตริย์ ผู้ว่าราชการ เบอร์นีส และ​คนที่​นั่งอยู่​กับ​พวกเขา​ก็​ลุก​ขึ้น 31 เมื่อ​ออกไป​แล้ว พวกเขา​พูด​กัน​ว่า “ชายคนนี้​ไม่ได้​ทำสิ่ง​ใด​ที่​สมควรตาย​หรือ​ถูก​จองจำ” 32 อากริปปา​กล่าวกับ​เฟสทัส​ว่า “ชายคนนี้​คง​ถูก​ปล่อยตัว​ไป​แล้ว ถ้า​เขา​ไม่ได้​อุทธรณ์​ต่อ​ซีซาร์”

27

1 เมื่อ​มี​คำตัดสิน​ให้​พวกเรา​แล่นเรือ​ไป​อิตาลี พวกเขา​ก็​มอบ​เปาโล​กับ​นักโทษ​คนอื่น ๆ ให้​อยู่ใน​ความ​ดูแล​ของ​นายร้อย​ชื่อ​ยูเลียส ซึ่ง​สังกัด​กองทหาร​ออกัสตัส 2 พวกเรา​ขึ้น​เรือ​จาก​เมือง​อัดรามิทเทียม ซึ่ง​กำลังจะ​แล่น​ไป​ตาม​เมือง​ต่าง ๆ บน​ชายฝั่ง​แคว้น​เอเชีย แล้ว​ออก​ทะเล อาริสทาร์คัส​ชาว​มาซิโดเนีย​จาก​เมือง​เธสะโลนิกา​เดินทางไป​กับพวกเรา​ด้วย 3 วันรุ่งขึ้น พวกเรา​แวะ​ที่​เมือง​ไซดอน ยูเลียส​ปฏิบัติ​ต่อ​เปาโล​อย่าง​มี​เมตตา และ​อนุญาต​ให้​เขาไป​หา​เพื่อน ๆ เพื่อ​ให้​พวกเขา​ดูแล​เขา 4 เมื่อ​ออกเรือ​จาก​ที่นั่น พวกเรา​อาศัย​เกาะ​ไซปรัส​บังลม เพราะ​ลม​พัด​สวน​ทาง 5 หลัง​จาก​แล่น​ข้าม​ทะเล​นอก​ชายฝั่ง​แคว้น​ซิลีเซีย​และ​ปัมฟีเลีย พวกเรา​ก็​มาถึง​เมือง​ไมรา​ใน​แคว้น​ลิเซีย 6 ที่นั่น​นายร้อย​พบ​เรือ​จาก​เมือง​อเล็กซานเดรีย​ลำ​หนึ่ง​กำลังจะ​ไป​อิตาลี จึง​ให้​พวกเรา​ขึ้น​เรือ​ลำ​นั้น 7 พวกเรา​แล่นเรือ​ช้า ๆ อยู่​หลายวัน และ​มาถึง​บริเวณ​ตรงข้าม​เมือง​คนิดัส​ด้วย​ความ​ยาก​ลำบาก เพราะ​ลม​ไม่​ยอม​ให้​แล่น​ต่อไป พวกเราจึง​อาศัย​เกาะ​ครีต​บังลม แล่น​ผ่าน​แหลม​ซัลโมเน 8 พวกเรา​แล่น​เลียบ​เกาะ​ไป​อย่าง​ยาก​ลำบาก​จน​มาถึง​สถานที่​แห่ง​หนึ่ง​ชื่อ​แฟร์เฮเวนส์ ซึ่งอยู่ใกล้​เมือง​ลาเซีย

9 เวลา​ผ่านไป​มาก และ​การ​เดิน​เรือ​ก็​เริ่ม​อันตราย เพราะ​วัน​ถืออดอาหาร​ผ่านไป​แล้ว เปาโล​จึง​เตือน​พวกเขา 10 ว่า “ท่าน​ทั้งหลาย ข้าพเจ้า​เห็นว่า​การ​เดินทาง​ครั้ง​นี้​จะ​นำ​มา​ซึ่ง​ความ​เสีย​หาย​และ​การ​สูญเสีย​อย่างมาก ไม่เพียง​ต่อ​สินค้า​และ​เรือ แต่​ต่อ​ชีวิต​ของ​พวกเรา​ด้วย” 11 แต่​นายร้อย​เชื่อ​นายเรือ​กับ​เจ้าของ​เรือ​มากกว่า​สิ่งที่​เปาโล​พูด 12 เนื่องจาก​ท่า​เรือ​นั้น​ไม่​เหมาะ​สำหรับ​พัก​ใน​ฤดูหนาว คน​ส่วนใหญ่​จึง​เสนอ​ให้ออก​เรือ​ต่อไป เผื่อ​ว่า​จะ​ไปถึง​เมือง​ฟีนิกซ์​และ​พัก​ฤดูหนาว​ที่นั่น​ได้ เมือง​นี้​เป็น​ท่า​เรือ​ของ​เกาะ​ครีต​ที่​หัน​ไป​ทาง​ตะวันตกเฉียงใต้​และ​ตะวันตกเฉียงเหนือ

13 เมื่อ​ลม​ใต้​พัด​เบา ๆ พวกเขา​คิดว่า​ได้​โอกาส​ตามที่​ต้องการ​แล้ว จึง​ถอนสมอ​และ​แล่น​เลียบ​เกาะ​ครีต​อย่าง​ใกล้​ฝั่ง 14 แต่​ไม่​นาน​ก็​มี​ลม​พายุ​รุนแรง​พัด​ลงมา​จาก​เกาะ เรียกว่า “ยูโรคลีดอน”* 15 เมื่อ​เรือ​ถูก​พายุ​พัด​และ​ไม่อาจ​หัน​หัวเรือ​สู้​ลม​ได้ พวกเราจึง​ปล่อย​ให้​เรือ​ถูก​ลม​พัด​ไป 16 เมื่อ​อาศัย​เกาะ​เล็ก ๆ ชื่อ​เคลาดา​บังลม พวกเรา​ก็​แทบ​จะ​เก็บ​เรือ​เล็ก​ขึ้น​มา​ได้ 17 เมื่อ​ยก​เรือ​เล็ก​ขึ้น​แล้ว พวกเขา​เอา​เชือก​พัน​รอบ​ลำ​เรือ​เพื่อ​เสริมความแข็งแรง และเพราะ​กลัว​ว่า​จะ​เกย​สันทราย​ซีร์ทิส จึง​ปล่อย​สมอทะเล​ลง แล้ว​ปล่อย​ให้​เรือ​ลอย​ไป​ตาม​ลม 18 พายุ​ซัด​พวกเรา​อย่าง​หนัก วันรุ่งขึ้น​พวกเขา​จึง​เริ่ม​โยน​สิ่ง​ของ​ออกจาก​เรือ 19 วันที่​สาม พวกเขา​โยน​อุปกรณ์​ของ​เรือ​ทิ้ง​ด้วย​มือ​ของตน​เอง 20 หลายวัน​ผ่านไป​โดย​ไม่​เห็น​ทั้ง​ดวงอาทิตย์​และ​ดวงดาว และ​พายุ​ใหญ่​ยังคง​โหม​ใส่​พวกเรา จน​ใน​ที่สุด​ความหวัง​ทั้งหมด​ว่า​พวกเรา​จะ​รอด​ก็​หมด​ไป

21 เมื่อ​ทุกคน​อดอาหาร​กัน​มา​นาน เปาโล​ยืนขึ้น​ท่ามกลาง​พวกเขา​และ​กล่าวว่า “ท่าน​ทั้งหลาย พวกท่าน​ควร​ฟัง​ข้าพเจ้า​และ​ไม่​ออกเรือ​จาก​เกาะ​ครีต จะ​ได้​ไม่ต้อง​ประสบ​ความ​เสีย​หาย​และ​การ​สูญเสีย​เช่นนี้ 22 แต่​ตอนนี้​ข้าพเจ้า​ขอให้​พวกท่าน​มี​กำลังใจ​ไว้ เพราะ​จะไม่​มี​ใคร​เสีย​ชีวิต มี​เพียง​เรือ​เท่านั้น​ที่จะ​เสีย​หาย 23 เพราะ​เมื่อ​คืนนี้ ทูตสวรรค์​จาก​พระเจ้า​ซึ่ง​ข้าพเจ้า​เป็น​ของพระองค์​และ​รับใช้​พระองค์ มายืนอยู่​ข้าง​ข้าพเจ้า 24 และ​กล่าวว่า ‘เปาโล อย่า​กลัว​เลย ท่าน​จะ​ต้อง​ยืน​ต่อหน้า​ซีซาร์ ดู​เถิด พระเจ้า​ได้​ประทาน​ชีวิต​ของ​ทุกคน​ที่​ร่วม​เรือ​มากับ​ท่าน​ให้แก่​ท่าน​แล้ว’ 25 เพราะฉะนั้น ท่าน​ทั้งหลาย จง​มี​กำลังใจ​ไว้! เพราะ​ข้าพเจ้า​เชื่อ​พระเจ้า​ว่า​ทุกอย่าง​จะเป็น​ไป​ตามที่​พระองค์​บอก​ข้าพเจ้า 26 แต่​เราจะ​ต้อง​ไป​เกยตื้น​ที่​เกาะ​แห่ง​หนึ่ง”

27 เมื่อถึง​คืน​ที่​สิบ​สี่ ขณะ​ที่​พวกเรา​ถูก​พัด​ไป​มา​ใน​ทะเล​อาเดรียติก ประมาณ​เที่ยงคืน พวก​ลูก​เรือ​คาดว่า​กำลัง​เข้าใกล้​แผ่นดิน 28 พวกเขา​หยั่ง​ความ​ลึก​ได้​ยี่สิบ​ฟาทอม† อีก​ไม่​นาน​ก็​หยั่ง​อีกครั้ง​ได้​สิบห้า​ฟาทอม‡ 29 เพราะ​กลัว​ว่า​เรือ​จะ​เกย​โขดหิน พวกเขา​จึง​ทอด​สมอ​สี่​ตัว​จาก​ท้ายเรือ และ​เฝ้ารอ​ให้​ฟ้าสาง 30 พวก​ลูก​เรือ​พยายาม​หนี​ออกจาก​เรือ โดย​หย่อน​เรือ​เล็ก​ลง​ทะเล​และ​ทำ​ที​ว่า​จะ​เอา​สมอ​จาก​หัวเรือ​ไป​ทอด 31 เปาโล​จึง​บอก​นายร้อย​กับ​พวก​ทหาร​ว่า “ถ้า​คนเหล่านี้​ไม่​อยู่ใน​เรือ พวกท่าน​ก็​รอด​ไม่ได้” 32 พวก​ทหาร​จึง​ตัด​เชือก​ของ​เรือ​เล็ก​และ​ปล่อย​ให้​มัน​ตกลง​ไป

33 ขณะ​ที่​ใกล้​จะ​รุ่งเช้า เปาโล​ขอร้อง​ทุกคน​ให้​กิน​อาหาร โดย​กล่าวว่า “วันนี้​เป็น​วันที่​สิบ​สี่​แล้ว​ที่​พวกท่าน​รอคอย​โดย​ไม่ได้​กิน​อะไร​เลย 34 เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้า​ขอให้​พวกท่าน​กิน​อาหาร​บ้าง เพราะ​สิ่งนี้​จำเป็น​ต่อ​ความ​ปลอดภัย​ของ​พวกท่าน แม้​แต่​เส้นผม​สัก​เส้น​บน​ศีรษะ​ของ​พวกท่าน​ก็​จะไม่​สูญหาย” 35 เมื่อ​กล่าว​เช่นนี้​แล้ว เปาโล​หยิบ​ขนมปัง​ขึ้น​มา กล่าว​ขอบคุณ​พระเจ้า​ต่อหน้า​ทุกคน แล้ว​หัก​และ​เริ่ม​กิน 36 ทุกคนจึง​มี​กำลังใจ​ขึ้น​และ​กิน​อาหาร​ด้วย 37 คน​ทั้งหมด​ใน​เรือ​มี​สองร้อย​เจ็ดสิบ​หก​คน 38 เมื่อ​กิน​อิ่ม​แล้ว พวกเขา​ก็​ทำให้​เรือ​เบา​ลง​โดย​โยน​ข้าวสาลี​ลง​ทะเล 39 เมื่อ​ฟ้า​สว่าง พวกเขา​จำ​แผ่นดิน​ไม่ได้ แต่​เห็น​อ่าว​แห่ง​หนึ่ง​ที่มี​หาด จึง​ตัดสินใจ​ว่า​จะ​พยายาม​นำ​เรือ​ขึ้น​เกย​หาด​นั้น 40 พวกเขา​ตัด​เชือก​สมอ​แล้ว​ทิ้ง​สมอ​ไว้ใน​ทะเล พร้อม​กัน​นั้น​ก็​แก้​เชือก​ที่​มัด​หางเสือ แล้ว​ชัก​ใบเรือหัว​ขึ้น​รับ​ลม​และ​มุ่งหน้า​เข้า​หา​หาด 41 แต่​เรือ​ไป​ติด​บริเวณ​ที่​น้ำทะเล​จาก​สอง​ด้าน​มา​บรรจบ​กัน หัวเรือ​เกย​แน่น​และ​ขยับ​ไม่ได้ ส่วน​ท้ายเรือ​เริ่ม​แตก​เพราะ​แรง​คลื่น

42 พวก​ทหาร​คิด​จะ​ฆ่า​นักโทษ เพื่อไม่ให้​ใคร​ว่าย​น้ำ​หนี​ไป​ได้ 43 แต่​นายร้อย​ต้องการ​ช่วย​เปาโล จึง​ห้าม​พวกเขา​ไม่ให้​ทำตาม​ความคิด​นั้น และสั่ง​ให้คน​ที่​ว่าย​น้ำ​เป็น​กระโดด​ลง​ทะเล​ก่อน​และ​ว่าย​เข้า​ฝั่ง 44 ส่วน​คนที่​เหลือ​ให้​ตาม​ไป บางคน​เกาะ​แผ่นไม้ บางคน​เกาะ​สิ่ง​อื่น​จาก​เรือ ด้วยวิธีนี้​ทุกคนจึง​ขึ้นฝั่ง​ได้​อย่างปลอดภัย

28

1 เมื่อ​พวกเรา​ขึ้นฝั่ง​อย่างปลอดภัย​แล้ว พวกเขา* จึง​รู้ว่า​เกาะ​นั้น​ชื่อ​มอลตา 2 ชาว​พื้น​เมือง​แสดง​ความเมตตา​ต่อ​พวกเรา​เป็นพิเศษ พวกเขา​ก่อ​ไฟ​และ​ต้อนรับ​พวกเรา​ทุกคน เพราะ​ฝน​กำลัง​ตก​และ​อากาศ​หนาว 3 เมื่อ​เปาโล​รวบรวม​กิ่ง​ไม้​แห้ง​ได้​หนึ่งมัด​และ​วาง​ลง​บน​กองไฟ งูพิษ​ตัว​หนึ่ง​หนี​ความ​ร้อน​ออกมา​และ​เกาะ​ติด​มือ​ของ​เขา 4 เมื่อ​ชาว​พื้น​เมือง​เห็น​งู​ห้อย​อยู่​ที่​มือ​ของ​เปาโล ก็​พูด​กัน​ว่า “ชายคนนี้​ต้อง​เป็น​ฆาตกร​แน่ ถึง​แม้​เขา​รอด​จาก​ทะเล​มา​ได้ ความ​ยุติธรรม​ก็​ยัง​ไม่​ยอม​ให้​เขามี​ชีวิต​อยู่” 5 แต่​เปาโล​สะบัด​งู​ลง​ใน​กองไฟ​และ​ไม่ได้​รับ​อันตราย 6 พวกเขา​คิดว่า​เปาโล​คง​จะ​บวม​ขึ้น​หรือ​ล้มลง​ตาย​ทันที แต่​เมื่อ​เฝ้า​ดู​อยู่​นาน​และ​ไม่​เห็น​สิ่ง​ผิด​ปกติ​เกิด​ขึ้น​กับ​เขา พวกเขา​ก็​เปลี่ยนใจ​และ​กล่าวว่า​เขาเป็น​เทพเจ้า

7 บริเวณ​ใกล้​ที่นั้น​มี​ที่ดิน​ของ​ชาย​ชื่อ​ปูบลิอัส ซึ่ง​เป็น​หัวหน้า​ของ​เกาะ เขา​ต้อนรับ​พวกเรา​และ​ดูแล​พวกเรา​อย่าง​เอื้อเฟื้อ​เป็น​เวลา​สาม​วัน 8 บิดา​ของ​ปูบลิอัส​นอน​ป่วย​ด้วย​ไข้​และ​โรคบิด เปาโล​เข้าไป​หา​เขา อธิษฐาน วางมือ​บน​เขา และ​รักษา​เขา​ให้​หาย 9 หลัง​จาก​เหตุการณ์นี้ คนอื่น ๆ ​บน​เกาะ​ที่​เจ็บป่วย​ก็​มา​หา​และ​ได้รับ​การรักษา 10 พวกเขา​ให้เกียรติ​พวกเรา​อย่างมาก และ​เมื่อ​พวกเรา​จะ​ออกเรือ ก็​จัด​สิ่ง​ของ​ที่​พวกเรา​จำเป็นต้อง​ใช้​ขึ้น​เรือ​ให้​ด้วย

11 หลัง​จาก​สาม​เดือน พวกเรา​ออกเรือ​ด้วย​เรือ​จาก​เมือง​อเล็กซานเดรีย​ลำ​หนึ่ง ซึ่ง​จอด​พัก​ฤดูหนาว​อยู่​ที่​เกาะ และ​มี​สัญลักษณ์​หัวเรือ​เป็น “พี่น้อง​ฝาแฝด” 12 พวกเรา​แวะ​ที่​เมือง​ซีราคิวส์​และ​พักอยู่​ที่นั่น​สาม​วัน 13 จาก​ที่นั่น​พวกเรา​แล่น​อ้อม​ไปถึง​เมือง​เรกีอุม วันรุ่งขึ้น​ลม​ใต้​ก็​พัด​ขึ้น และ​วันที่​สอง​พวกเรา​มาถึง​เมือง​ปูเตโอลี 14 ที่นั่น​พวกเรา​พบ​พี่น้อง† ซึ่ง​ขอให้​พวกเรา​อยู่กับ​พวกเขา​เจ็ดวัน แล้วพวก​เรา​ก็​มาถึง​กรุงโรม 15 เมื่อ​พี่น้อง​ที่นั่น​ได้​ข่าว​เรื่อง​พวกเรา ก็​เดินทาง​มาพบ​พวกเรา​ถึง​ตลาด​อัปปิอัส​และ​โรงเตี๊ยม​สาม​แห่ง เมื่อ​เปาโล​เห็น​พวกเขา เขาก็​ขอบคุณ​พระเจ้า​และ​มี​กำลังใจ​ขึ้น 16 เมื่อ​พวกเรา​เข้าไปใน​กรุงโรม นายร้อย​มอบ​นักโทษ​ให้​ผู้บัญชาการ​กองรักษาการณ์ แต่​เปาโล​ได้รับอนุญาต​ให้​พักอยู่​ตามลำพัง​กับ​ทหาร​คนหนึ่ง​ที่​เฝ้า​เขา

17 สาม​วัน​ต่อมา เปาโล​เรียก​เหล่า​ผู้นำชาวยิว​มาประชุมกัน เมื่อพวกเขา​มาถึง เปาโล​กล่าวว่า “พี่น้อง แม้​ข้าพเจ้า​ไม่ได้​ทำสิ่ง​ใด​ที่​ผิด​ต่อ​ประชาชน​หรือ​ธรรมเนียม​ของ​บรรพบุรุษของเรา แต่​ข้าพเจ้า​ก็​ถูก​จับ​ส่ง​จาก​กรุงเยรูซาเล็ม​มา​อยู่ใน​มือ​ของ​ชาวโรมัน 18 เมื่อพวกเขา​สอบสวน​ข้าพเจ้า​แล้ว ก็​ต้องการ​ปล่อยตัว​ข้าพเจ้า เพราะ​ไม่มี​เหตุผล​ใด​ที่​ข้าพเจ้า​สมควรตาย 19 แต่​เมื่อ​ชาวยิวคัดค้าน ข้าพเจ้า​จึง​จำเป็นต้อง​อุทธรณ์​ต่อ​ซีซาร์ ไม่ใช่​เพราะ​ข้าพเจ้า​มีเรื่อง​จะ​กล่าวหา​ชนชาติ​ของ​ข้าพเจ้า 20 เพราะ​เหตุนี้ ข้าพเจ้า​จึง​ขอ​พบ​และ​พูดกับ​พวกท่าน เพราะ​ข้าพเจ้า​ถูก​ล่าม​ด้วย​โซ่​นี้​เนื่องจาก​ความหวัง​ของ​อิสราเอล”

21 พวกเขา​ตอบว่า “พวกเรา​ไม่ได้​รับ​จดหมาย​จาก​แคว้น​ยูเดีย​เกี่ยวกับ​ท่าน และ​ไม่มี​พี่น้อง​คนใด​จาก​ที่นั่น​มา​แจ้ง​หรือ​กล่าวร้าย​เกี่ยวกับ​ท่าน 22 แต่​พวกเรา​อยาก​ฟัง​จาก​ท่าน​ว่า​ท่าน​คิด​อย่างไร เพราะ​พวกเรา​รู้ว่า​มีคน​พูด​ต่อต้าน​นิกาย​นี้​อยู่​ทุก​หน​ทุกแห่ง”

23 เมื่อ​พวกเขา​กำหนด​วัน​นัด​กับ​เปาโล​แล้ว ผู้คน​จำนวนมาก​ก็​มาหา​เขา​ที่​บ้านพัก เปาโล​อธิบาย​และ​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​อาณาจักรของพระเจ้า​แก่​พวกเขา พร้อมทั้ง​พยายาม​ชักชวน​พวกเขา​เรื่อง​พระเยซู โดย​อ้าง​ทั้ง​ธรรมบัญญัติ​ของ​โมเสส​และ​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะ ตั้งแต่​เช้า​จนถึง​เย็น 24 บางคน​เชื่อ​สิ่งที่​เปาโล​กล่าว แต่​บางคน​ไม่​เชื่อ 25 เมื่อพวกเขา​เห็น​ไม่​ตรง​กัน จึง​แยก​ย้าย​กัน​ไป หลังจาก​เปาโล​กล่าว​ถ้อยคำ​นี้​ว่า “พระวิญญาณบริสุทธิ์​กล่าวไว้​อย่าง​ถูกต้อง​ผ่าน​อิสยาห์​ผู้เผยพระวจนะ​ต่อ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเรา 26 ว่า

‘จง​ไปหา​ชนชาตินี้​และ​กล่าวว่า

พวกเจ้า​จะ​ฟัง​แล้ว​ฟัง​อีก

แต่​จะไม่​มี​วัน​เข้าใจ

พวกเจ้า​จะ​มอง​แล้ว​มอง​อีก

แต่​จะไม่​มี​วัน​รับ​รู้

27 เพราะ​ใจ​ของ​ชนชาตินี้​ด้านชา​ไป​แล้ว

หู​ของ​พวกเขา​ก็​เฉื่อยชา​ในการ​ฟัง

และ​พวกเขา​ก็​ปิด​ตา​ของตน

มิฉะนั้น พวกเขา​อาจ​มองเห็น​ด้วย​ตา

ได้ยิน​ด้วย​หู

เข้าใจ​ด้วย​ใจ

และ​หันกลับมา

แล้ว​เราจะ​รักษา​พวกเขา​ให้​หาย’✡

28 “เพราะฉะนั้น ขอให้​พวกท่าน​รู้ว่า​พระเจ้า​ได้​ส่ง​ความรอด​นี้​ไป​ยัง​ชนชาติ​ต่าง ๆ แล้ว และ​พวกเขา​จะ​ฟัง”

29 เมื่อ​เปาโล​กล่าว​ถ้อยคำ​เหล่านี้​แล้ว ชาวยิวก็​จาก​ไป โดย​โต้เถียง​กันเอง​อย่างมาก‡

30 เปาโล​พักอยู่​ใน​บ้าน​เช่า​ของตน​เอง​เต็ม​สอง​ปี และ​ต้อนรับ​ทุกคนที่​มาหา​เขา 31 ประกาศ​อาณาจักรของพระเจ้า และ​สอน​เรื่อง​ต่าง ๆ เกี่ยวกับ​องค์พระเยซูคริสต์​ด้วยความกล้าหาญ​เต็มที่ โดย​ไม่มีใคร​ขัดขวาง

* 1:10 1:10 คำว่า “ก็​มี” ในที่นี้​แปล​คำว่า “ἰδοὺ” ซึ่งหมายถึง มองดู สังเกต ใส่ใจ ดู หรือ​จ้องมอง และ​มัก​ใช้​เป็น​คำอุทาน

✡ 1:20 1:20 สดุดี 69:25

✡ 1:20 1:20 สดุดี 109:8

* 2:15 2:15 ประมาณ 9:00 น.

✡ 2:21 2:21 โยเอล 2:28-32

† 2:27 2:27 หรือ “นรก”

✡ 2:28 2:28 สดุดี 16:8-11

‡ 2:30 2:30 “พระคริสต์” หมายถึง “ผู้ที่ได้รับการเจิม”

§ 2:31 2:31 หรือ “นรก”

✡ 2:35 2:35 สดุดี 110:1

* 3:1 3:1 15:00 น.

† 3:17 3:17 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด”

✡ 3:23 3:23 เฉลยธรรมบัญญัติ 18:15,18-19

‡ 3:25 3:25 หรือ “เชื้อสาย”

✡ 3:25 3:25 ปฐมกาล 22:18; 26:4

✡ 4:11 4:11 สดุดี 118:22

* 4:26 4:26 พระคริสต์ (ภาษากรีก) และ​เมสสิยาห์ (ภาษาฮีบรู) ต่างก็หมายถึง “ผู้ที่ได้รับการเจิม”

✡ 4:26 4:26 สดุดี 2:1-2

† 4:27 4:27 NU เพิ่มคำว่า “ในเมืองนี้”

* 6:1 6:1 พวก​เฮลเลนิสต์​ใช้​ภาษา​กรีก​และ​วัฒนธรรม​กรีก แม้​ว่า​พวก​เขา​ก็​มี​เชื้อสาย​ฮีบรู​ด้วย

✡ 7:3 7:3 ปฐมกาล 12:1

✡ 7:7 7:7 ปฐมกาล 15:13-14

* 7:23 7:23 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​และ​ใน​บริบท​อื่น​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด”

✡ 7:28 7:28 อพยพ 2:14

✡ 7:32 7:32 อพยพ 3:6

✡ 7:34 7:34 อพยพ 3:5,7-8,10

† 7:37 7:37 TR เพิ่ม​ข้อความ​ว่า “พวก​ท่าน​จะ​ต้อง​ฟัง​เขา”

✡ 7:37 7:37 เฉลยธรรมบัญญัติ 18:15

✡ 7:40 7:40 อพยพ 32:1

‡ 7:42 7:42 สำนวน​นี้​อาจ​แปล​ได้​ว่า “บริวาร​แห่ง​สวรรค์” “เหล่า​ทูตสวรรค์” หรือ “วัตถุ​ท้อง​ฟ้า”

✡ 7:43 7:43 อาโมส 5:25-27

✡ 7:50 7:50 อิสยาห์ 66:1-2

✡ 8:33 8:33 อิสยาห์ 53:7,8

* 8:37 8:37 TR เพิ่ม​ข้อความ​ว่า ฟีลิป​กล่าว​ว่า “ถ้า​ท่าน​เชื่อ​ด้วย​สุด​ใจ ท่าน​ก็​รับ​บัพติศมา​ได้” เขา​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​เชื่อ​ว่า​พระเยซูคริสต์​เป็น​พระบุตรของพระเจ้า”

* 9:5 9:5 TR เพิ่มข้อความว่า “การ​เตะ​ปฏัก​ต้อนวัว​เป็น​เรื่อง​ยาก​สำหรับ​เจ้า”

† 9:6 9:6 TR ละ​คำว่า “แต่”

‡ 9:11 9:11 หรือ “ยูดาส”

§ 9:28 9:28 TR และ NU เพิ่มคำว่า “และ​ออก​ไป”

* 9:29 9:29 TR และ NU ละ​คำว่า “เยซู” และ​สลับ​ลำดับ​ข้อ 28 กับ 29

† 9:29 9:29 พวก​เฮลเลนิสต์​คือ​ชาว​ฮีบรู​ที่​ใช้​ภาษากรีก​และ​รับ​วัฒนธรรม​กรีก

‡ 9:30 9:30 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​และ​ใน​บริบท​อื่น​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด”

§ 9:36 9:36 “ดอร์คัส” เป็น​ภาษากรีก แปลว่า “กวาง”

* 9:38 9:38 ตาม​ฉบับ NU และ TR ส่วน MT ละ​คำว่า “ชาย​สองคน”

* 10:3 10:3 15:00 น.

† 10:6 10:6 TR เพิ่มข้อความว่า “เขา​จะ​บอก​ท่าน​ว่า​ท่าน​จำเป็นต้อง​ทำ​อะไร”

‡ 10:19 10:19 ตาม​ฉบับ TR และ NU ส่วน MT ละ​คำว่า “สาม”

§ 10:30 10:30 15:00 น.

* 10:39 10:39 TR ละ​คำว่า “ยัง”

* 11:1 11:1 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​และ​ใน​บริบท​อื่น​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด”

† 11:20 11:20 เฮลเลนิสต์​คือ​ผู้ที่​ดำเนิน​ตาม​ธรรมเนียม​และ​วัฒนธรรม​กรีก

* 12:25 12:25 TR อ่านว่า “จาก” แทน “ไป​ยัง”

* 13:17 13:17 TR และ NU เพิ่ม​คำว่า “อิสราเอล”

† 13:23 13:23 TR และ NU อ่าน​ว่า “พระผู้ช่วยให้รอด คือ​พระเยซู” แทน​คำว่า “ความรอด”

‡ 13:24 13:24 TR และ NU อ่าน​ว่า “แก่​ประชาชน​อิสราเอล​ทั้งปวง” แทน​คำว่า “แก่​อิสราเอล”

✡ 13:33 13:33 สดุดี 2:7

✡ 13:34 13:34 อิสยาห์ 55:3

✡ 13:35 13:35 สดุดี 16:10

§ 13:38 13:38 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​และ​ใน​บริบท​อื่น​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด”

✡ 13:41 13:41 ฮาบากุก 1:5

✡ 13:47 13:47 อิสยาห์ 49:6

* 14:2 14:2 หรือ “ไม่​เชื่อฟัง”

† 14:17 14:17 TR อ่าน​ว่า “แก่​พวกเรา” แทน​คำว่า “แก่​พวกท่าน”

* 15:1 15:1 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​และ​ใน​บริบท​อื่น​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด”

† 15:11 15:11 TR เพิ่ม​คำว่า “พระคริสต์”

✡ 15:17 15:17 อาโมส 9:11-12

‡ 15:22 15:22 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​และ​ใน​บริบท​อื่น​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด”

§ 15:34 15:34 สำเนา​บาง​ฉบับ​เพิ่ม​ว่า: แต่​สิลาส​เห็น​ควร​จะ​อยู่​ที่นั่น​ต่อไป

* 17:5 17:5 TR อ่านว่า “ชาวยิวที่​ไม่​ยอม​เชื่อ​เกิด​ความอิจฉา​และ​พา​ชาย​ชั่ว​บางคน​จาก​ตลาด​ไป​ด้วย” แทน​คำว่า “แต่​ชาวยิวที่​ไม่​ยอม​เชื่อ​พา​ชาย​ชั่ว​บางคน​จาก​ตลาด​ไป​ด้วย”

† 17:6 17:6 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​และ​ใน​บริบท​อื่น​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด”

‡ 17:18 17:18 TR ละ​คำว่า “ด้วย”

* 18:18 18:18 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​และ​ใน​บริบท​อื่น​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด”

* 19:4 19:4 NU ละ​คำว่า “พระคริสต์”

† 19:19 19:19 เงิน​ห้า​หมื่น​เหรียญ​ในที่นี้​น่าจะ​หมายถึง​ห้า​หมื่น​ดรัคมา ถ้า​เป็น​เช่นนั้น หนังสือ​ที่​ถูก​เผา​มี​มูลค่า​เทียบ​เท่า​ค่าจ้าง​แรงงานเกษตร​ประมาณ 160 ปี​ต่อ​คน

* 20:8 20:8 TR อ่านว่า “พวกเขา” แทน​คำว่า “พวกเรา”

† 20:21 20:21 TR เพิ่มคำว่า “พระคริสต์”

‡ 20:28 20:28 TR และ NU ละ​คำว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า​และ”

§ 20:32 20:32 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​และ​ใน​บริบท​อื่น​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด”

✡ 23:5 23:5 อพยพ 22:28

* 23:23 23:23 ประมาณ 21:00 น.

* 24:6 24:6 ฉบับ TR เพิ่มว่า “พวกเรา​ต้องการ​พิพากษา​เขา​ตาม​ธรรมบัญญัติ​ของเรา”

† 24:7 24:7 ฉบับ TR เพิ่มว่า “แต่​ลีเซียส​ผู้บัญชาการ​เข้ามาและ​ใช้กำลัง​อย่างมาก​แย่ง​เขาไป​จากมือ​ของ​พวกเรา”

‡ 24:8 24:8 ฉบับ TR เพิ่มว่า “และสั่ง​ให้​พวก​ผู้กล่าวหา​ของ​เขา​มาหาท่าน”

* 27:14 27:14 หรือ “ลม​ตะวันออกเฉียงเหนือ”

† 27:28 27:28 20 ฟาทอม = 120 ฟุต = 36.6 เมตร

‡ 27:28 27:28 15 ฟาทอม = 90 ฟุต = 27.4 เมตร

* 28:1 28:1 ฉบับ NU อ่านว่า “พวกเรา”

† 28:14 28:14 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​และ​ใน​บริบท​อื่น​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด”

✡ 28:27 28:27 อิสยาห์ 6:9-10

‡ 28:29 28:29 ฉบับ NU ไม่มี​ข้อ 29

โรม

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

จดหมาย​ของ​เปาโล​ถึง

ชาวโรม

1

1 เปาโล ผู้รับใช้​ของ​พระเยซูคริสต์* ผู้​ถูก​เรียก​ให้​เป็น​อัครทูต และ​ถูก​แยก​ไว้​สำหรับ​ข่าวดี​ของ​พระเจ้า 2 ข่าวดี​นี้ พระองค์​ทรง​สัญญา​ไว้​ล่วงหน้า​ผ่าน​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะ​ของ​พระองค์​ใน​พระคัมภีร์​บริสุทธิ์ 3 เป็น​ข่าวดี​เกี่ยวกับ​พระบุตร​ของ​พระองค์ ผู้​ถือกำเนิด​จาก​ลูกหลาน†​ของ​ดาวิด​ใน​ความเป็น​มนุษย์ 4 และ​โดย​การฟื้นขึ้นจากความตาย พระองค์​ได้รับ​การประกาศ​ด้วย​พลัง​ว่า​เป็น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า ตาม​พระวิญญาณ​แห่ง​ความบริสุทธิ์ คือ​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา 5 โดย​ทาง​พระองค์ พวกเรา​ได้รับ​พระคุณ​และ​การเป็น​อัครทูต เพื่อ​ให้​เกิด​การเชื่อฟัง​ด้วย​ความเชื่อ​ท่ามกลาง​ชนชาติ​ต่าง ๆ ทั้งหมด เพื่อ​พระนาม​ของ​พระองค์ 6 พวกท่าน​ก็​อยู่​ใน​กลุ่ม​ชนชาติ​เหล่านั้น และ​ถูก​เรียก​ให้​เป็น​ของ​พระเยซูคริสต์​ด้วย 7 ถึง​ทุกคน​ใน​กรุงโรม ผู้​เป็น​ที่รัก​ของ​พระเจ้า และ​ถูก​เรียก​ให้​เป็น​ผู้บริสุทธิ์ ขอ​พระคุณ​และ​สันติสุข​มี​แก่​พวกท่าน จาก​พระเจ้า​พระบิดา​ของ​เรา และ​จาก​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า

8 ก่อนอื่น ข้าพเจ้า​ขอบคุณ​พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​ผ่าน​พระเยซูคริสต์​สำหรับ​พวกท่าน​ทุกคน เพราะ​ความเชื่อ​ของ​พวกท่าน​เป็น​ที่​กล่าว​ถึง​ทั่ว​โลก 9 พระเจ้า ผู้ที่​ข้าพเจ้า​รับใช้​ด้วย​จิตวิญญาณ​ของ​ข้าพเจ้า​ใน​ข่าวดี​เรื่อง​พระบุตร​ของ​พระองค์ ทรง​เป็น​พยาน​ให้​ข้าพเจ้า​ว่า ข้าพเจ้า​กล่าว​ถึง​พวกท่าน​เสมอ​โดย​ไม่​หยุดหย่อน​ใน​คำอธิษฐาน​ของ​ข้าพเจ้า 10 ข้าพเจ้า​ทูลขอ​อยู่​เสมอ​ว่า หาก​เป็น​ไป​ตาม​ความประสงค์​ของ​พระเจ้า ใน​ที่สุด​ข้าพเจ้า​จะ​ได้​มี​โอกาส​เดินทาง​มา​หา​พวกท่าน 11 เพราะ​ข้าพเจ้า​ปรารถนา​อย่างยิ่ง​ที่จะ​พบ​พวกท่าน เพื่อ​จะ​ได้​แบ่งปัน​ของประทาน​ฝ่าย​จิตวิญญาณ​บางอย่าง​แก่​พวกท่าน ให้​พวกท่าน​มั่นคง​ขึ้น 12 กล่าว​อีก​อย่าง​คือ เมื่อ​เรา​อยู่​ด้วยกัน พวกเรา​จะ​ได้​หนุนใจ​กัน​ด้วย​ความเชื่อ​ของ​กันและกัน ทั้ง​ความเชื่อ​ของ​พวกท่าน​และ​ของ​ข้าพเจ้า

13 พี่น้อง ข้าพเจ้า​อยาก​ให้​พวกท่าน​รู้​ไว้​ว่า ข้าพเจ้า​ตั้งใจ​มา​หา​พวกท่าน​หลายครั้ง​แล้ว แต่​จนถึง​บัดนี้​ก็​ยัง​มี​สิ่ง​ขัดขวาง เพื่อ​ข้าพเจ้า​จะ​ได้​มี​ผล​ท่ามกลาง​พวกท่าน​บ้าง เช่นเดียว​กับ​ท่ามกลาง​คนต่างชาติ​กลุ่ม​อื่น ๆ 14 ข้าพเจ้า​เป็นหนี้​ทั้ง​ชาวกรีก​และ​ผู้ที่​ไม่ใช่​ชาวกรีก ทั้ง​คน​มีปัญญา​และ​คน​ไร้ปัญญา 15 เพราะ​ฉะนั้น ใน​ส่วน​ของ​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​จึง​กระตือรือร้น​ที่จะ​ประกาศ​ข่าวดี​แก่​พวกท่าน​ที่​อยู่​ใน​กรุงโรม​ด้วย

16 เพราะ​ข้าพเจ้า​ไม่​ละอาย​ต่อ​ข่าวดี​เรื่อง​พระคริสต์ เพราะ​ข่าวดี​นี้​เป็น​พลัง​ของ​พระเจ้า​ที่​นำ​ความรอด​มา​สู่​ทุกคน​ที่​เชื่อ แก่​ชาวยิว​ก่อน และ​แก่​ชาวกรีก​ด้วย 17 เพราะ​ใน​ข่าวดี​นี้ ความชอบธรรม​ของ​พระเจ้า​ถูก​เปิดเผย จาก​ความเชื่อ​ไป​สู่​ความเชื่อ ดัง​ที่​มี​เขียน​ไว้​ว่า “แต่​คน​ชอบธรรม​จะ​มีชีวิต​อยู่​โดย​ความเชื่อ”✡

18 เพราะ​ความโกรธ​ของ​พระเจ้า​ที่​มี​ต่อ​ความไม่ยำเกรง​พระเจ้า​และ​ความไม่ชอบธรรม​ทุกอย่าง​ของ​มนุษย์ ผู้​ใช้​ความไม่ชอบธรรม​กด​ความจริง​ไว้ ถูก​เปิดเผย​จาก​สวรรค์ 19 สิ่ง​ที่​อาจ​รู้​ได้​เกี่ยวกับ​พระเจ้า​ก็​ปรากฏ​ชัด​อยู่​ใน​พวกเขา เพราะ​พระเจ้า​ทรง​ทำ​ให้​สิ่งนั้น​ปรากฏ​แก่​พวกเขา 20 ตั้งแต่​พระองค์​ทรง​สร้าง​โลก สิ่ง​ที่​มอง​ไม่​เห็น​ของ​พระองค์ คือ​พลัง​นิรันดร์​และ​ความเป็น​พระเจ้า​ของ​พระองค์ ก็​มอง​เห็น​ได้​อย่าง​ชัดเจน โดย​เข้าใจ​ได้​จาก​สิ่ง​ที่​ถูก​สร้าง​ขึ้น ดังนั้น​พวกเขา​จึง​ไม่มี​ข้อแก้ตัว 21 เพราะ​แม้​พวกเขา​รู้จัก​พระเจ้า แต่​ก็​ไม่​ได้​ถวาย​พระสิริ​แด่​พระองค์​ใน​ฐานะ​พระเจ้า และ​ไม่​ได้​ขอบคุณ​พระองค์ แต่​ความคิด​ของ​พวกเขา​กลับ​ไร้สาระ และ​ใจ​ที่​ไร้​ความเข้าใจ​ของ​พวกเขา​ก็​มืดมัว​ลง

22 ทั้ง​ที่​อ้าง​ว่า​ตน​มีปัญญา พวกเขา​กลับ​กลาย​เป็น​คนโง่ 23 และ​เอา​พระสิริ​ของ​พระเจ้า​ผู้​ไม่​เสื่อมสลาย​ไป​แลก​กับ​รูปจำลอง​ที่​มี​ลักษณะ​เหมือน​มนุษย์​ที่​เสื่อมสลาย​ได้ เหมือน​นก สัตว์​สี่เท้า และ​สัตว์​เลื้อยคลาน 24 ดังนั้น พระเจ้า​จึง​ปล่อย​พวกเขา​ให้​ตก​อยู่​ใน​ความไม่บริสุทธิ์​ตาม​ความใคร่​ใน​ใจ​ของ​ตน จน​ร่างกาย​ของ​พวกเขา​ถูก​ทำ​ให้​เสื่อมเกียรติ​ระหว่าง​กัน 25 พวกเขา​เอา​ความจริง​ของ​พระเจ้า​ไป​แลก​กับ​คำโกหก แล้ว​นมัสการ​และ​รับใช้​สิ่ง​ที่​ถูก​สร้าง แทน​พระผู้สร้าง ผู้​สมควร​ได้รับ​คำสรรเสริญ​ตลอดไป อาเมน

26 ด้วย​เหตุนี้ พระเจ้า​จึง​ปล่อย​พวกเขา​ให้​ตก​อยู่​ใน​ความปรารถนา​ที่​น่าอับอาย ผู้หญิง​ของ​พวกเขา​เปลี่ยน​ความสัมพันธ์​ตาม​ธรรมชาติ​ไป​เป็น​สิ่ง​ที่​ผิด​ธรรมชาติ 27 เช่นเดียวกัน ผู้ชาย​ก็​ละทิ้ง​ความสัมพันธ์​ตาม​ธรรมชาติ​กับ​ผู้หญิง และ​เร่าร้อน​ด้วย​ความใคร่​ต่อ​กัน ผู้ชาย​ทำ​สิ่ง​ที่​ไม่​สมควร​กับ​ผู้ชาย​ด้วยกัน และ​ได้รับ​โทษ​ที่​สมควร​กับ​ความผิด​ของ​พวกเขา​ใน​ตัว​ของ​ตนเอง 28 เมื่อ​พวกเขา​ไม่​เห็น​ว่า​ควร​รู้จัก​พระเจ้า พระเจ้า​จึง​ปล่อย​พวกเขา​ให้​ตก​อยู่​ใน​ความคิด​เสื่อมทราม เพื่อ​ทำ​สิ่ง​ที่​ไม่​เหมาะสม 29 พวกเขา​เต็ม​ไป​ด้วย​ความไม่ชอบธรรม​ทุกอย่าง การผิดศีลธรรม​ทางเพศ ความชั่วร้าย ความโลภ และ​ความมุ่งร้าย เต็ม​ไป​ด้วย​ความอิจฉา การฆ่า การทะเลาะวิวาท การหลอกลวง และ​นิสัยชั่ว ชอบ​นินทา​ลับหลัง 30 ใส่ร้าย​ผู้อื่น เป็น​ที่​น่าเกลียดชัง​ต่อ​พระเจ้า หยิ่งยโส จองหอง ชอบ​โอ้อวด คิดค้น​สิ่ง​ชั่วร้าย ไม่​เชื่อฟัง​พ่อแม่ 31 ไร้​ความเข้าใจ ไม่​รักษา​พันธสัญญา ไร้​ความรักใคร่​ตาม​ธรรมชาติ ไม่​ยอม​ให้อภัย และ​ไร้​ความเมตตา 32 แม้​พวกเขา​รู้​ข้อกำหนด​ของ​พระเจ้า​ว่า คน​ที่​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้​สมควร​ตาย พวกเขา​ไม่​เพียง​ทำ​เอง​เท่านั้น แต่​ยัง​เห็นชอบ​กับ​คน​ที่​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้​ด้วย

2

1 เพราะ​ฉะนั้น ท่าน​ที่​ตัดสิน​คนอื่น ไม่ว่า​ท่าน​จะ​เป็น​ใคร ก็​ไม่มี​ข้อแก้ตัว เพราะ​เมื่อ​ท่าน​ตัดสิน​คนอื่น ท่าน​ก็​ตัดสิน​ตนเอง เพราะ​ท่าน​ผู้​ตัดสิน​ก็​ทำ​สิ่ง​เดียวกัน 2 พวกเรา​รู้​ว่า การพิพากษา​ของ​พระเจ้า​ต่อ​คน​ที่​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้​เป็น​ไป​ตาม​ความจริง 3 ท่าน​ที่​ตัดสิน​คน​ซึ่ง​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้ แต่​ตัว​ท่าน​เอง​ก็​ทำ​เหมือนกัน ท่าน​คิด​หรือ​ว่า​จะ​หนี​พ้น​การพิพากษา​ของ​พระเจ้า​ได้ 4 หรือ​ท่าน​ดูหมิ่น​ความดี​อัน​มากมาย ความอดกลั้น และ​ความอดทน​ของ​พระองค์ โดย​ไม่​รู้​ว่า​ความดี​ของ​พระเจ้า​กำลัง​นำ​ท่าน​ไป​สู่​การกลับใจ 5 แต่​เพราะ​ใจ​แข็งกระด้าง​และ​ไม่​ยอม​กลับใจ ท่าน​กำลัง​สะสม​ความโกรธ​ไว้​ให้​ตนเอง สำหรับ​วัน​แห่ง​ความโกรธ เมื่อ​การพิพากษา​อัน​ชอบธรรม​ของ​พระเจ้า​จะ​ถูก​เปิดเผย 6 พระองค์ “จะ​ตอบแทน​ทุกคน​ตาม​การกระทำ​ของ​เขา”✡ 7 สำหรับ​ผู้​ที่​พากเพียร​ทำ​ความดี และ​แสวงหา​พระสิริ เกียรติ และ​ความไม่เสื่อมสลาย พระองค์​จะ​ประทาน​ชีวิตนิรันดร์ 8 แต่​สำหรับ​ผู้​ที่​เห็นแก่​ตัว ไม่​เชื่อฟัง​ความจริง แต่​เชื่อฟัง​ความไม่ชอบธรรม จะ​ได้รับ​ความโกรธ​และ​ความเดือดดาล 9 ความทุกข์ยาก​และ​ความคับแค้น​จะ​เกิด​แก่​ทุกคน​ที่​ทำ​ชั่ว แก่​ชาวยิว​ก่อน และ​แก่​ชาวกรีก​ด้วย

10 แต่​พระสิริ เกียรติ และ​สันติสุข จะ​มี​แก่​ทุกคน​ที่​ทำ​ดี แก่​ชาวยิว​ก่อน และ​แก่​ชาวกรีก​ด้วย 11 เพราะ​พระเจ้า​ไม่​ทรง​ลำเอียง 12 ทุกคน​ที่​ทำ​บาป​โดย​ไม่มี​ธรรมบัญญัติ ก็​จะ​พินาศ​โดย​ไม่มี​ธรรมบัญญัติ และ​ทุกคน​ที่​ทำ​บาป​ขณะ​อยู่​ใต้​ธรรมบัญญัติ ก็​จะ​ถูก​พิพากษา​โดย​ธรรมบัญญัติ 13 เพราะ​ผู้​ที่​เพียง​ฟัง​ธรรมบัญญัติ​ไม่ใช่​คน​ชอบธรรม​ต่อหน้า​พระเจ้า แต่​ผู้​ที่​ปฏิบัติ​ตาม​ธรรมบัญญัติ​ต่างหาก​ที่จะ​ได้รับ​ความชอบธรรม 14 เพราะ​เมื่อ​คนต่างชาติ​ที่​ไม่มี​ธรรมบัญญัติ ทำ​สิ่ง​ที่​ธรรมบัญญัติ​กำหนด​โดย​ธรรมชาติ พวกเขา​แม้​ไม่มี​ธรรมบัญญัติ ก็​เป็น​ธรรมบัญญัติ​ให้​แก่​ตนเอง 15 พวกเขา​แสดง​ให้​เห็น​ว่า การกระทำ​ที่​ธรรมบัญญัติ​กำหนด​นั้น​ถูก​เขียน​ไว้​ใน​ใจ​ของ​พวกเขา มโนธรรม​ของ​พวกเขา​ก็​เป็น​พยาน​ร่วม​ด้วย และ​ความคิด​ของ​พวกเขา​ก็​กล่าวโทษ​หรือ​แก้ต่าง​กันเอง 16 ทั้งหมด​นี้​จะ​ปรากฏ​ใน​วันที่​พระเจ้า​ทรง​พิพากษา​ความลับ​ของ​มนุษย์​ผ่าน​พระเยซูคริสต์ ตาม​ข่าวดี​ของ​ข้าพเจ้า

17 แต่​ถ้า​ท่าน​เรียก​ตนเอง​ว่า​ชาวยิว พึ่งพา​ธรรมบัญญัติ และ​ภูมิใจ​ใน​พระเจ้า 18 รู้​ความประสงค์​ของ​พระองค์ และ​เห็นชอบ​กับ​สิ่ง​ที่​ดีเลิศ เพราะ​ได้รับ​การสั่งสอน​จาก​ธรรมบัญญัติ 19 และ​มั่นใจ​ว่า​ตนเอง​เป็น​ผู้นำทาง​คนตาบอด เป็น​ความสว่าง​แก่​คน​ที่​อยู่​ใน​ความมืด 20 เป็น​ผู้​แก้ไข​คนโง่ เป็น​ครู​ของ​เด็กเล็ก เพราะ​มี​แบบแผน​แห่ง​ความรู้​และ​ความจริง​อยู่​ใน​ธรรมบัญญัติ 21 แล้ว​ท่าน​ผู้​สอน​คนอื่น ไม่​สอน​ตนเอง​หรือ ท่าน​ผู้​ประกาศ​ว่า​ไม่​ควร​ขโมย ตัว​ท่าน​ขโมย​หรือ 22 ท่าน​ผู้​กล่าว​ว่า​ไม่​ควร​ล่วงประเวณี ตัว​ท่าน​ล่วงประเวณี​หรือ ท่าน​ผู้​รังเกียจ​รูปเคารพ ตัว​ท่าน​ปล้น​วิหาร​หรือ 23 ท่าน​ผู้​ภูมิใจ​ใน​ธรรมบัญญัติ กลับ​ทำ​ให้​พระเจ้า​เสื่อมเกียรติ​ด้วย​การละเมิด​ธรรมบัญญัติ​หรือ 24 เพราะ​มี​เขียน​ไว้​ว่า “พระนาม​ของ​พระเจ้า​ถูก​หมิ่นประมาท​ท่ามกลาง​คนต่างชาติ​เพราะ​พวกท่าน”✡ 25 การเข้าสุหนัต​มี​ประโยชน์​จริง ถ้า​ท่าน​ปฏิบัติ​ตาม​ธรรมบัญญัติ แต่​ถ้า​ท่าน​ละเมิด​ธรรมบัญญัติ การเข้าสุหนัต​ของ​ท่าน​ก็​ไม่​ต่าง​จาก​การไม่ได้​เข้าสุหนัต 26 ดังนั้น ถ้า​คน​ที่​ไม่ได้​เข้าสุหนัต​รักษา​ข้อกำหนด​ของ​ธรรมบัญญัติ การที่​เขา​ไม่ได้​เข้าสุหนัต​จะ​ไม่​ถูก​นับ​ว่า​เป็น​การเข้าสุหนัต​หรือ 27 คน​ที่​ร่างกาย​ไม่ได้​เข้าสุหนัต แต่​ปฏิบัติ​ตาม​ธรรมบัญญัติ จะ​ไม่​ตัดสิน​ท่าน​หรือ ท่าน​ผู้​มี​ทั้ง​ตัวบท​และ​การเข้าสุหนัต แต่​ยัง​ละเมิด​ธรรมบัญญัติ 28 เพราะ​คน​ที่​เป็น​ยิว​เพียง​ภายนอก ไม่ใช่​ยิว​ที่แท้ และ​การเข้าสุหนัต​ที่​เห็น​เพียง​ภายนอก​บน​ร่างกาย ก็​ไม่ใช่​การเข้าสุหนัต​ที่แท้ 29 แต่​คน​ที่​เป็น​ยิว​ภายใน​ต่างหาก​คือ​ยิว​ที่แท้ และ​การเข้าสุหนัต​ที่แท้​คือ​การเข้าสุหนัต​ของ​ใจ โดย​วิญญาณ ไม่ใช่​โดย​ตัวบท คน​เช่นนี้​ได้รับ​คำยกย่อง ไม่ใช่​จาก​มนุษย์ แต่​จาก​พระเจ้า

3

1 ถ้า​เช่นนั้น ชาวยิว​มี​ข้อได้เปรียบ​อะไร หรือ​การเข้าสุหนัต​มี​ประโยชน์​อะไร 2 มี​มาก​ใน​ทุกด้าน! ประการแรก พวกเขา​ได้รับ​มอบหมาย​ให้​ดูแล​สิ่ง​ที่​พระเจ้า​ทรง​เปิดเผย 3 แล้ว​ถ้า​บางคน​ขาด​ความเชื่อ​ล่ะ การ​ขาด​ความเชื่อ​ของ​พวกเขา​จะ​ทำ​ให้​ความซื่อสัตย์​ของ​พระเจ้า​ไร้ผล​หรือ 4 ไม่มี​ทาง​เป็น​อย่างนั้น! ให้​พระเจ้า​ทรง​เป็น​ฝ่าย​สัตย์จริง แม้​มนุษย์​ทุกคน​จะ​เป็น​คนโกหก​ก็ตาม ดัง​ที่​มี​เขียน​ไว้​ว่า

“เพื่อ​พระองค์​จะ​ทรง​ชอบธรรม​ใน​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์

และ​ทรง​ชนะ​เมื่อ​พระองค์​ถูก​พิพากษา”✡

5 แต่​ถ้า​ความไม่ชอบธรรม​ของ​เรา​ทำ​ให้​เห็น​ความชอบธรรม​ของ​พระเจ้า เรา​จะ​ว่า​อย่างไร พระเจ้า​ทรง​ไม่​ชอบธรรม​หรือ เมื่อ​พระองค์​ทรง​ลงโทษ​ด้วย​ความโกรธ ข้าพเจ้า​พูด​อย่าง​ที่​มนุษย์​ทั่วไป​พูด​กัน 6 ไม่มี​ทาง​เป็น​อย่างนั้น! ถ้า​เป็น​เช่นนั้น พระเจ้า​จะ​ทรง​พิพากษา​โลก​ได้​อย่างไร 7 แต่​ถ้า​คำโกหก​ของ​ข้าพเจ้า​ทำ​ให้​ความจริง​ของ​พระเจ้า​ยิ่ง​ปรากฏ​มากขึ้น​เพื่อ​พระสิริ​ของ​พระองค์ แล้ว​ทำไม​ข้าพเจ้า​ยัง​ถูก​พิพากษา​ว่า​เป็น​คนบาป​อีก 8 แล้ว​ทำไม​ไม่​พูด​ว่า “ให้​เรา​ทำ​ชั่ว เพื่อ​ความดี​จะ​เกิด​ขึ้น” อย่าง​ที่​มี​คน​ใส่ร้าย​เรา และ​บางคน​ยืนยัน​ว่า​เรา​พูด​เช่นนั้น คน​ที่​พูด​อย่างนี้​สมควร​แล้ว​ที่จะ​ถูก​พิพากษา​ลงโทษ

9 ถ้า​เช่นนั้น​จะ​ว่า​อย่างไร? พวกเรา​ดีกว่า​พวกเขา​หรือ? ไม่​เลย! เพราะ​พวกเรา​ได้​เตือน​ไว้​ก่อนแล้ว​ว่า ทั้ง​ชาวยิว​และ​ชาวกรีก​ล้วน​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​บาป 10 ดัง​ที่​มี​เขียน​ไว้​ว่า

“ไม่มี​ใคร​ชอบธรรม

ไม่​มี​แม้​แต่​คนเดียว

11 ไม่มี​ใคร​เข้าใจ

ไม่มี​ใคร​แสวงหา​พระเจ้า

12 ทุกคน​หัน​ออก​นอกทาง

พวกเขา​กลาย​เป็น​คน​ไร้ค่า​ไป​ด้วยกัน

ไม่มี​ใคร​ทำ​ความดี

ไม่​มี​แม้​แต่​คนเดียว”✡

13 “ลำคอ​ของ​พวกเขา​เป็น​หลุมฝังศพ​ที่​เปิด​อยู่

พวกเขา​ใช้​ลิ้น​หลอกลวง”✡

“พิษ​ของ​งูพิษ​อยู่​ใต้​ริมฝีปาก​ของ​พวกเขา”✡

14 “ปาก​ของ​พวกเขา​เต็ม​ไป​ด้วย​คำสาปแช่ง​และ​ความขมขื่น”✡

15 “เท้า​ของ​พวกเขา​รีบ​ไป​หลั่ง​เลือด

16 ความพินาศ​และ​ความทุกข์ยาก​อยู่​ใน​ทาง​ของ​พวกเขา

17 พวกเขา​ไม่​รู้จัก​ทาง​แห่ง​สันติสุข”✡

18 “ไม่มี​ความยำเกรง​พระเจ้า​อยู่​ต่อหน้า​ตา​ของ​พวกเขา”✡

19 พวกเรา​รู้​ว่า ทุกสิ่ง​ที่​ธรรมบัญญัติ​กล่าว ก็​กล่าว​แก่​ผู้​ที่​อยู่​ใต้​ธรรมบัญญัติ เพื่อ​ทุก​ปาก​จะ​ได้​เงียบ​ลง และ​ทั้ง​โลก​จะ​อยู่​ภายใต้​การพิพากษา​ของ​พระเจ้า 20 เพราะ​ไม่มี​มนุษย์​คนใด​จะ​ได้รับ​ความชอบธรรม​ต่อหน้า​พระองค์​ด้วย​การกระทำ​ตาม​ธรรมบัญญัติ เพราะ​ธรรมบัญญัติ​ทำ​ให้​รู้จัก​บาป

21 แต่​บัดนี้ ความชอบธรรม​ของ​พระเจ้า​ได้​ถูก​เปิดเผย​โดย​ไม่​ขึ้น​กับ​ธรรมบัญญัติ แม้​ธรรมบัญญัติ​และ​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะ​ก็​เป็น​พยาน​ถึง​ความชอบธรรม​นั้น 22 คือ​ความชอบธรรม​ของ​พระเจ้า​ที่​มา​ทาง​ความเชื่อ​ใน​พระเยซูคริสต์ ซึ่ง​มา​ถึง​ทุกคน​และ​มี​แก่​ทุกคน​ที่​เชื่อ เพราะ​ไม่มี​ความแตกต่าง​กัน 23 เพราะ​ทุกคน​ทำ​บาป และ​ไป​ไม่​ถึง​พระสิริ​ของ​พระเจ้า 24 แต่​ได้รับ​ความชอบธรรม​โดย​ไม่​ต้อง​แลก​ด้วย​สิ่งใด เพราะ​พระคุณ​ของ​พระองค์ ผ่าน​การไถ่​ที่​มี​อยู่​ใน​พระเยซูคริสต์ 25 พระเจ้า​ทรง​ส่ง​พระองค์​มา​เป็น​เครื่องบูชา​เพื่อ​การลบล้าง​บาป* โดย​ความเชื่อ​ใน​โลหิต​ของ​พระองค์ เพื่อ​แสดง​ความชอบธรรม​ของ​พระเจ้า เพราะ​ด้วย​ความอดกลั้น​ของ​พระองค์ พระเจ้า​ทรง​ปล่อยผ่าน​บาป​ที่​ทำ​ไว้​ก่อนหน้านั้น 26 เพื่อ​แสดง​ความชอบธรรม​ของ​พระองค์​ใน​เวลา​นี้ เพื่อ​พระองค์​เอง​จะ​ทรง​ชอบธรรม และ​ทรง​เป็น​ผู้​ให้​ความชอบธรรม​แก่​ผู้​ที่​มี​ความเชื่อ​ใน​พระเยซู

27 แล้ว​การอวดตัว​อยู่​ที่​ไหน การอวดตัว​นั้น​ถูก​ตัด​ออก​ไป​แล้ว ด้วย​กฎ​ใด กฎ​ของ​การกระทำ​หรือ ไม่ใช่ แต่​ด้วย​กฎ​ของ​ความเชื่อ 28 ดังนั้น พวกเรา​ยืนยัน​ว่า มนุษย์​ได้รับ​ความชอบธรรม​โดย​ความเชื่อ โดย​ไม่​ขึ้น​กับ​การกระทำ​ตาม​ธรรมบัญญัติ 29 หรือ​พระเจ้า​ทรง​เป็น​พระเจ้า​ของ​ชาวยิว​เท่านั้น พระองค์​ไม่​ทรง​เป็น​พระเจ้า​ของ​คนต่างชาติ​ด้วย​หรือ ใช่ พระองค์​ทรง​เป็น​พระเจ้า​ของ​คนต่างชาติ​ด้วย 30 เพราะ​มี​พระเจ้า​องค์เดียว ผู้​จะ​ทรง​ให้​ความชอบธรรม​แก่​ผู้​เข้าสุหนัต​โดย​ความเชื่อ และ​แก่​ผู้​ไม่ได้​เข้าสุหนัต​โดย​ความเชื่อ​เช่นกัน

31 ถ้า​เช่นนั้น เรา​ทำ​ให้​ธรรมบัญญัติ​หมด​ความหมาย​เพราะ​ความเชื่อ​หรือ ไม่มี​ทาง​เป็น​อย่างนั้น! ตรงกันข้าม เรา​ทำ​ให้​ธรรมบัญญัติ​ตั้ง​มั่น

4

1 ถ้า​เช่นนั้น เรา​จะ​พูด​ว่า​อับราฮัม บรรพบุรุษ​ของ​เรา ได้​พบ​อะไร​ใน​ทาง​มนุษย์ 2 เพราะ​ถ้า​อับราฮัม​ได้รับ​ความชอบธรรม​จาก​การกระทำ เขา​ก็​มี​เรื่อง​ให้​อวด แต่​ไม่ใช่​ต่อ​พระเจ้า 3 เพราะ​พระคัมภีร์​กล่าว​ว่า​อย่างไร “อับราฮัม​เชื่อ​พระเจ้า และ​ความเชื่อ​ของ​เขา​จึง​นับ​เป็น​ความชอบธรรม”✡ 4 สำหรับ​คน​ที่​ทำงาน ค่าตอบแทน​ไม่​ได้​ถูก​นับ​ว่า​เป็น​พระคุณ แต่​เป็น​หนี้​ที่​ต้อง​จ่าย​ให้​เขา 5 แต่​สำหรับ​คน​ที่​ไม่​ได้​ทำงาน กลับ​เชื่อ​ใน​พระองค์​ผู้​ทรง​ให้​ความชอบธรรม​แก่​คนอธรรม ความเชื่อ​ของ​เขา​ก็​นับ​เป็น​ความชอบธรรม 6 เช่นเดียว​กับ​ที่​ดาวิด​กล่าว​ถึง​ความสุข​ของ​คน​ที่​พระเจ้า​ทรง​นับ​ความชอบธรรม​ให้​โดย​ไม่​อาศัย​การกระทำ​ว่า

7 “คน​ที่​การละเมิด​ของ​เขา​ได้รับ​การยกโทษ

และ​บาป​ของ​เขา​ได้รับ​การปกปิด ก็​เป็นสุข

8 คน​ที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​จะ​ไม่​ทรง​ถือ​บาป​ของ​เขา​เป็น​ความผิด​เลย ก็​เป็นสุข” ✡

9 ถ้า​เช่นนั้น ความสุข​นี้​มี​เฉพาะ​ผู้​เข้าสุหนัต หรือ​มี​แก่​ผู้​ไม่ได้​เข้าสุหนัต​ด้วย เพราะ​เรา​กล่าว​ว่า ความเชื่อ​ของ​อับราฮัม​นับ​เป็น​ความชอบธรรม 10 แล้ว​ความเชื่อ​นั้น​ถูก​นับ​เมื่อไร ตอน​ที่​เขา​เข้าสุหนัต​แล้ว หรือ​ก่อน​เข้าสุหนัต ไม่ใช่​หลัง​เข้าสุหนัต แต่​ก่อน​เข้าสุหนัต 11 เขา​ได้รับ​เครื่องหมาย​แห่ง​การเข้าสุหนัต เป็น​ตราประทับ​ของ​ความชอบธรรม​ที่​มา​จาก​ความเชื่อ​ซึ่ง​เขา​มี​อยู่​ก่อน​เข้าสุหนัต เพื่อ​เขา​จะ​เป็น​บิดา​ของ​ทุกคน​ที่​เชื่อ​ทั้ง​ที่​ไม่ได้​เข้าสุหนัต เพื่อ​พระเจ้า​จะ​ทรง​นับ​ความชอบธรรม​ให้​แก่​พวกเขา​ด้วย 12 และ​เขา​เป็น​บิดา​ของ​ผู้​เข้าสุหนัต ไม่ใช่​เพียง​ผู้​ที่​เข้าสุหนัต​เท่านั้น แต่​ยัง​เป็น​บิดา​ของ​ผู้​ที่​เดิน​ตาม​รอย​ความเชื่อ​ของ​อับราฮัม​บิดา​ของ​เรา ซึ่ง​เขา​มี​อยู่​ก่อน​เข้าสุหนัต​ด้วย

13 เพราะ​พระสัญญา​ที่​ให้​แก่​อับราฮัม​และ​เชื้อสาย​ของ​เขา ว่า​เขา​จะ​เป็น​ผู้รับ​มรดก​ของ​โลก ไม่​ได้​มา​ทาง​ธรรมบัญญัติ แต่​มา​ทาง​ความชอบธรรม​ที่​มา​ทาง​ความเชื่อ 14 เพราะ​ถ้า​คน​ที่​ขึ้น​อยู่​กับ​ธรรมบัญญัติ​เป็น​ผู้รับ​มรดก ความเชื่อ​ก็​ไร้​ความหมาย และ​พระสัญญา​ก็​ไร้ผล 15 เพราะ​ธรรมบัญญัติ​นำ​มา​ซึ่ง​ความโกรธ และ​ที่​ไหน​ไม่มี​ธรรมบัญญัติ ที่นั่น​ก็​ไม่มี​การไม่เชื่อฟัง

16 เพราะ​เหตุนี้ จึง​ขึ้น​อยู่​กับ​ความเชื่อ เพื่อ​จะ​เป็น​ไป​ตาม​พระคุณ และ​เพื่อ​ให้​พระสัญญา​นั้น​มั่นคง​สำหรับ​เชื้อสาย​ทั้งหมด ไม่ใช่​เฉพาะ​ผู้​ที่​อยู่​ใต้​ธรรมบัญญัติ แต่​รวมถึง​ผู้​ที่​มี​ความเชื่อ​อย่าง​อับราฮัม ผู้​เป็น​บิดา​ของ​พวกเรา​ทุกคน 17 ดัง​ที่​มี​เขียน​ไว้​ว่า “เรา​ได้​ตั้ง​เจ้า​ให้​เป็น​บิดา​ของ​หลาย​ชนชาติ”✡ อับราฮัม​เป็น​บิดา​ของ​เรา​ต่อหน้า​พระเจ้า​ผู้​ที่​เขา​เชื่อ คือ​พระเจ้า​ผู้​ประทาน​ชีวิต​แก่​คนตาย และ​ทรง​เรียก​สิ่ง​ที่​ไม่มี​อยู่​ราวกับ​ว่า​มี​อยู่ 18 ทั้ง​ที่​ไม่มี​เหตุ​ให้​หวัง อับราฮัม​ก็​ยัง​เชื่อ​ด้วย​ความหวัง เพื่อ​เขา​จะ​ได้​เป็น​บิดา​ของ​หลาย​ชนชาติ ตาม​ที่​มี​คำกล่าว​ไว้​ว่า “เชื้อสาย​ของ​เจ้า​จะ​เป็น​เช่นนั้น”✡ 19 ความเชื่อ​ของ​เขา​ไม่​อ่อนแอ และ​เขา​ไม่​ได้​คำนึงถึง​ร่างกาย​ของ​ตน​ที่​เสื่อม​ไป​แล้ว เพราะ​มี​อายุ​ประมาณ​หนึ่งร้อย​ปี รวมทั้ง​ครรภ์​ของ​ซาราห์​ซึ่ง​เสมือน​ตาย​แล้ว 20 แต่​เมื่อ​มอง​ไป​ที่​พระสัญญา​ของ​พระเจ้า เขา​ไม่​ได้​ลังเล​เพราะ​ความไม่เชื่อ กลับ​เข้มแข็ง​ขึ้น​ด้วย​ความเชื่อ และ​ถวาย​พระสิริ​แด่​พระเจ้า 21 เขา​มั่นใจ​อย่าง​เต็มที่​ว่า สิ่ง​ที่​พระเจ้า​ทรง​สัญญา พระองค์​ก็​ทรง​สามารถ​ทำ​ให้​สำเร็จ​ได้ 22 เพราะ​ฉะนั้น ความเชื่อ​ของ​เขา​จึง “นับ​เป็น​ความชอบธรรม”✡ 23 ข้อความ​ที่​ว่า “ความเชื่อ​ของ​เขา​นับ​เป็น​ความชอบธรรม” ไม่​ได้​เขียน​ไว้​เพื่อ​เขา​คนเดียว 24 แต่​เพื่อ​พวกเรา​ด้วย พระเจ้า​จะ​ทรง​นับ​ความชอบธรรม​ให้​แก่​พวกเรา ผู้​ที่​เชื่อ​ใน​พระองค์​ผู้​ทรง​ทำ​ให้​พระเยซู องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา ฟื้นขึ้นจากความตาย 25 พระเยซู​ถูก​มอบ​ไว้​เพราะ​การล่วงละเมิด​ของ​เรา และ​พระเจ้า​ทรง​ทำ​ให้​พระองค์​ฟื้นขึ้นมา เพื่อ​ให้​เรา​ได้รับ​ความชอบธรรม

5

1 เพราะ​ฉะนั้น เมื่อ​เรา​ได้รับ​ความชอบธรรม​โดย​ความเชื่อ​แล้ว เรา​จึง​มี​สันติสุข​กับ​พระเจ้า โดย​ทาง​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา 2 โดย​ทาง​พระองค์ เรา​ได้​เข้าถึง​พระคุณ​นี้​ด้วย​ความเชื่อ และ​ยืน​มั่น​อยู่​ใน​พระคุณ​นี้ เรา​ชื่นชมยินดี​เพราะ​หวัง​ใน​พระสิริ​ของ​พระเจ้า 3 ไม่​เพียง​เท่านั้น แต่​เรา​ยัง​ชื่นชมยินดี​ใน​ความทุกข์ยาก​ของ​เรา​ด้วย เพราะ​รู้​ว่า ความทุกข์ยาก​ทำ​ให้​เกิด​ความอดทน 4 ความอดทน​ทำ​ให้​เกิด​ลักษณะ​นิสัย​ที่​ผ่าน​การพิสูจน์​แล้ว และ​ลักษณะ​นิสัย​ที่​ผ่าน​การพิสูจน์​แล้ว​ทำ​ให้​เกิด​ความหวัง 5 ความหวัง​นี้​ไม่​ทำ​ให้​เรา​ผิดหวัง เพราะ​ความรัก​ของ​พระเจ้า​ได้​หลั่ง​ลง​ใน​ใจ​ของ​เรา ผ่าน​พระวิญญาณบริสุทธิ์​ที่​พระองค์​ประทาน​แก่​เรา

6 เพราะ​ขณะ​ที่​เรา​ยัง​อ่อนแอ พระคริสต์​ก็​ตาย​เพื่อ​คนอธรรม​ใน​เวลา​ที่​เหมาะสม 7 แทบ​จะ​ไม่มี​ใคร​ยอม​ตาย​เพื่อ​คน​ชอบธรรม แม้​อาจ​มี​บางคน​กล้า​ตาย​เพื่อ​คนดี 8 แต่​พระเจ้า​ทรง​แสดง​ความรัก​ของ​พระองค์​ที่​มี​ต่อ​เรา คือ​ขณะ​ที่​เรา​ยัง​เป็น​คนบาป พระคริสต์​ก็​ตาย​เพื่อ​เรา

9 ยิ่ง​กว่านั้น ใน​เมื่อ​บัดนี้​เรา​ได้รับ​ความชอบธรรม​โดย​โลหิต​ของ​พระองค์ เรา​ก็​จะ​ได้รับ​ความรอด​จาก​ความโกรธ​ของ​พระเจ้า​โดย​ทาง​พระองค์ 10 เพราะ​ถ้า​ขณะ​ที่​เรา​ยัง​เป็น​ศัตรู เรา​ได้​คืนดี​กับ​พระเจ้า​โดย​ความตาย​ของ​พระบุตร​ของ​พระองค์ ยิ่ง​กว่านั้น เมื่อ​เรา​คืนดี​กับ​พระเจ้า​แล้ว เรา​ก็​จะ​ได้รับ​ความรอด​โดย​ชีวิต​ของ​พระองค์

11 ไม่​เพียง​เท่านั้น แต่​เรา​ยัง​ชื่นชมยินดี​ใน​พระเจ้า โดย​ทาง​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา และ​บัดนี้​เรา​ได้รับ​การคืนดี​โดย​ทาง​พระองค์ 12 เพราะ​ฉะนั้น บาป​เข้า​มา​ใน​โลก​โดย​มนุษย์​คนเดียว และ​ความตาย​เข้า​มา​โดย​บาป เช่นนั้น​ความตาย​จึง​แผ่​ไป​ถึง​มนุษย์​ทุกคน เพราะ​ทุกคน​ทำ​บาป 13 ก่อน​มี​ธรรมบัญญัติ บาป​ก็​มี​อยู่​ใน​โลก แต่​เมื่อ​ไม่มี​ธรรมบัญญัติ บาป​ก็​ไม่​ถูก​นับ​เป็น​ความผิด 14 ถึง​อย่างนั้น ความตาย​ก็​ครอบครอง​ตั้งแต่​อาดัม​จนถึง​โมเสส แม้​เหนือ​คน​ที่​ไม่ได้​ทำ​บาป​แบบ​เดียว​กับ​การไม่เชื่อฟัง​ของ​อาดัม ผู้​เป็น​แบบ​ของ​ผู้​ที่จะ​มา

15 แต่​ของประทาน​ที่​มอบ​ให้เปล่า​ไม่​เหมือน​กับ​การล่วงละเมิด เพราะ​ถ้า​การล่วงละเมิด​ของ​คน​คนเดียว​ทำ​ให้​คน​จำนวน​มาก​ตาย พระคุณ​ของ​พระเจ้า​และ​ของประทาน​ที่​มา​ทาง​พระคุณ​ของ​มนุษย์​คนเดียว คือ​พระเยซูคริสต์ ก็​ยิ่ง​ล้นเหลือ​มา​ถึง​คน​จำนวน​มาก 16 ของประทาน​นี้​ก็​ไม่​เหมือน​ผล​จาก​การที่​คน​คนเดียว​ทำ​บาป เพราะ​การพิพากษา​ที่​มา​จาก​คน​คนเดียว​นำ​ไป​สู่​การลงโทษ แต่​ของประทาน​ที่​มอบ​ให้เปล่า​ซึ่ง​มา​หลัง​การล่วงละเมิด​มากมาย นำ​ไป​สู่​การได้รับ​ความชอบธรรม 17 เพราะ​ถ้า​การล่วงละเมิด​ของ​คน​คนเดียว​ทำ​ให้​ความตาย​ครอบครอง​โดย​คน​คนเดียว ยิ่ง​กว่านั้น คน​ที่​ได้รับ​พระคุณ​อย่าง​ล้นเหลือ​และ​ได้รับ​ของประทาน​แห่ง​ความชอบธรรม จะ​ครอบครอง​ใน​ชีวิต​โดย​คน​คนเดียว คือ​พระเยซูคริสต์

18 ดังนั้น เช่นเดียว​กับ​ที่​การล่วงละเมิด​ครั้งเดียว​ทำ​ให้​มนุษย์​ทุกคน​ถูก​ลงโทษ การกระทำ​อัน​ชอบธรรม​ครั้งเดียว​ก็​ทำ​ให้​มนุษย์​ทุกคน​ได้รับ​ความชอบธรรม​ที่​นำ​ไป​สู่​ชีวิต 19 เพราะ​เช่นเดียว​กับ​ที่​การไม่เชื่อฟัง​ของ​มนุษย์​คนเดียว​ทำ​ให้​คน​จำนวน​มาก​เป็น​คนบาป การเชื่อฟัง​ของ​คน​คนเดียว​ก็​จะ​ทำ​ให้​คน​จำนวน​มาก​เป็น​คน​ชอบธรรม 20 ธรรมบัญญัติ​เข้า​มา เพื่อ​ให้​การล่วงละเมิด​เพิ่ม​มากขึ้น แต่​ที่​ใด​บาป​เพิ่ม​มากขึ้น พระคุณ​ก็​ยิ่ง​ล้นเหลือ​มาก​ขึ้น​ไป​อีก 21 เพื่อ​ว่า เช่นเดียว​กับ​ที่​บาป​ครอบครอง​โดย​ความตาย พระคุณ​ก็​จะ​ครอบครอง​โดย​ความชอบธรรม และ​นำ​ไป​สู่​ชีวิตนิรันดร์ โดย​ทาง​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา

6

1 ถ้า​เช่นนั้น เรา​จะ​ว่า​อย่างไร เรา​ควร​อยู่​ใน​บาป​ต่อไป เพื่อ​พระคุณ​จะ​ยิ่ง​ล้นเหลือ​หรือ 2 ไม่มี​ทาง​เป็น​อย่างนั้น! พวกเรา​ที่​ตาย​ต่อ​บาป​แล้ว จะ​ยัง​ดำเนินชีวิต​อยู่​ใน​บาป​ต่อไป​ได้​อย่างไร 3 หรือ​พวกท่าน​ไม่​รู้​หรือ​ว่า พวกเรา​ทุกคน​ที่​รับ​บัพติศมา​เข้า​ใน​พระเยซูคริสต์ ก็​รับ​บัพติศมา​เข้า​ใน​ความตาย​ของ​พระองค์ 4 เพราะ​ฉะนั้น เรา​ถูก​ฝัง​ร่วม​กับ​พระองค์​โดย​การรับบัพติศมา​เข้า​ใน​ความตาย เพื่อ​ว่า เช่นเดียว​กับ​ที่​พระคริสต์​ฟื้นขึ้นจากความตาย​โดย​พระสิริ​ของ​พระบิดา เรา​ก็​จะ​ดำเนิน​ชีวิต​ใหม่​เช่นกัน

5 เพราะ​ถ้า​เรา​ได้​รวม​เป็น​หนึ่ง​กับ​พระองค์​ใน​ลักษณะ​เดียว​กับ​ความตาย​ของ​พระองค์ เรา​ก็​จะ​มี​ส่วน​ใน​การฟื้นขึ้นจากความตาย​ของ​พระองค์​ด้วย 6 เรา​รู้​ว่า ตัวตน​เก่า​ของ​เรา​ถูก​ตรึง​กางเขน​ร่วม​กับ​พระองค์ เพื่อ​ร่างกาย​แห่ง​บาป​จะ​หมด​อำนาจ และ​เรา​จะ​ไม่​เป็น​ทาส​ของ​บาป​อีก​ต่อไป 7 เพราะ​คน​ที่​ตาย​แล้ว​ก็​พ้น​จาก​บาป 8 แต่​ถ้า​เรา​ตาย​ร่วม​กับ​พระคริสต์ เรา​ก็​เชื่อ​ว่า​เรา​จะ​มีชีวิต​ร่วม​กับ​พระองค์​ด้วย 9 เพราะ​เรา​รู้​ว่า พระคริสต์​ผู้​ฟื้นขึ้นจากความตาย​แล้ว จะ​ไม่​ตาย​อีก ความตาย​ไม่มี​อำนาจ​เหนือ​พระองค์​อีก​ต่อไป 10 เพราะ​เมื่อ​พระองค์​ตาย พระองค์​ตาย​ต่อ​บาป​เพียง​ครั้งเดียว แต่​เมื่อ​พระองค์​มีชีวิต พระองค์​มีชีวิต​อยู่​เพื่อ​พระเจ้า 11 เช่นเดียวกัน พวกท่าน​จง​ถือ​ว่า​ตนเอง​ตาย​ต่อ​บาป แต่​มีชีวิต​อยู่​เพื่อ​พระเจ้า​ใน​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา

12 เพราะ​ฉะนั้น อย่า​ให้​บาป​ครอบครอง​ใน​ร่างกาย​ที่​ต้อง​ตาย​ของ​พวกท่าน จน​พวกท่าน​เชื่อฟัง​ความใคร่​ของ​บาป 13 และ​อย่า​มอบ​ส่วนต่าง ๆ ของ​ร่างกาย​ให้​บาป​ใช้​เป็น​เครื่องมือ​ของ​ความไม่ชอบธรรม แต่​จง​มอบ​ตัว​พวกท่าน​แก่​พระเจ้า ใน​ฐานะ​ผู้ที่​มีชีวิต​ขึ้น​จาก​ความตาย และ​มอบ​ส่วนต่าง ๆ ของ​ร่างกาย​แก่​พระเจ้า​ให้​เป็น​เครื่องมือ​ของ​ความชอบธรรม 14 เพราะ​บาป​จะ​ไม่มี​อำนาจ​เหนือ​พวกท่าน เนื่องจาก​พวกท่าน​ไม่ได้​อยู่​ใต้​ธรรมบัญญัติ แต่​อยู่​ใต้​พระคุณ

15 ถ้า​เช่นนั้น​จะ​เป็น​อย่างไร เรา​จะ​ทำ​บาป​เพราะ​เรา​ไม่ได้​อยู่​ใต้​ธรรมบัญญัติ แต่​อยู่​ใต้​พระคุณ​หรือ ไม่มี​ทาง​เป็น​อย่างนั้น! 16 พวกท่าน​ไม่​รู้​หรือ​ว่า เมื่อ​พวกท่าน​มอบ​ตัว​เป็น​ทาส​เพื่อ​เชื่อฟัง​ผู้​ใด พวกท่าน​ก็​เป็น​ทาส​ของ​ผู้​ที่​พวกท่าน​เชื่อฟัง ไม่​ว่า​จะ​เป็น​ทาส​ของ​บาป​ซึ่ง​นำ​ไป​สู่​ความตาย หรือ​เป็น​ทาส​ของ​การเชื่อฟัง​ซึ่ง​นำ​ไป​สู่​ความชอบธรรม 17 แต่​ขอบคุณ​พระเจ้า แม้​เมื่อ​ก่อน​พวกท่าน​เคย​เป็น​ทาส​ของ​บาป แต่​พวกท่าน​ก็​เชื่อฟัง​จาก​ใจจริง​ต่อ​แบบแผน​คำสอน​ซึ่ง​พวกท่าน​ถูก​มอบ​ไว้​ให้​เชื่อฟัง 18 เมื่อ​พวกท่าน​ได้รับ​การปลดปล่อย​จาก​บาป​แล้ว พวกท่าน​ก็​กลาย​เป็น​ทาส​ของ​ความชอบธรรม

19 ข้าพเจ้า​พูด​อย่าง​ที่​มนุษย์​ทั่วไป​พูด​กัน เพราะ​เนื้อหนัง​ของ​พวกท่าน​อ่อนแอ เช่นเดียว​กับ​ที่​พวกท่าน​เคย​มอบ​ส่วนต่าง ๆ ของ​ร่างกาย​เป็น​ทาส​ของ​ความไม่บริสุทธิ์ และ​ความชั่วร้าย​ที่​ยิ่ง​ทวี​ขึ้น บัดนี้​ก็​จง​มอบ​ส่วนต่าง ๆ ของ​ร่างกาย​เป็น​ทาส​ของ​ความชอบธรรม เพื่อ​การชำระให้บริสุทธิ์ 20 เพราะ​เมื่อ​พวกท่าน​เป็น​ทาส​ของ​บาป พวกท่าน​ก็​เป็น​อิสระ​จาก​ความชอบธรรม 21 แล้ว​ตอน​นั้น พวกท่าน​ได้​ผล​อะไร​จาก​สิ่ง​ที่​บัดนี้​พวกท่าน​ละอาย เพราะ​ปลายทาง​ของ​สิ่ง​เหล่านั้น​คือ​ความตาย 22 แต่​บัดนี้ เมื่อ​พวกท่าน​ได้รับ​การปลดปล่อย​จาก​บาป และ​กลาย​เป็น​ทาส​ของ​พระเจ้า พวกท่าน​ก็​มี​ผล​คือ​การชำระให้บริสุทธิ์ และ​ผลลัพธ์​คือ​ชีวิตนิรันดร์ 23 เพราะ​ค่าจ้าง​ของ​บาป​คือ​ความตาย แต่​ของประทาน​ที่​พระเจ้า​มอบ​ให้เปล่า​คือ​ชีวิตนิรันดร์​ใน​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา

7

1 พี่น้อง* พวกท่าน​ไม่​รู้​หรือ​ว่า ธรรมบัญญัติ​มี​อำนาจ​เหนือ​คน​ตราบ​เท่า​ที่​เขา​ยัง​มีชีวิต​อยู่ เพราะ​ข้าพเจ้า​กำลัง​พูด​กับ​คน​ที่​รู้​ธรรมบัญญัติ 2 เช่น​ผู้หญิง​ที่​มี​สามี ย่อม​ถูก​ธรรมบัญญัติ​ผูกพัน​ไว้​กับ​สามี​ตราบ​เท่า​ที่​สามี​ยัง​มีชีวิต แต่​ถ้า​สามี​ตาย เธอ​ก็​พ้น​จาก​ธรรมบัญญัติ​ที่​ผูก​เธอ​กับ​สามี 3 เพราะ​ฉะนั้น ถ้า​เธอ​ไป​อยู่​กับ​ชาย​อื่น​ขณะ​ที่​สามี​ยัง​มีชีวิต เธอ​จะ​ได้ชื่อ​ว่า​เป็น​หญิง​ล่วงประเวณี แต่​ถ้า​สามี​ตาย เธอ​ก็​เป็น​อิสระ​จาก​ธรรมบัญญัติ จึง​ไม่​เป็น​หญิง​ล่วงประเวณี แม้​จะ​ไป​อยู่​กับ​ชาย​อื่น 4 เช่นเดียวกัน พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า พวกท่าน​ก็​ได้​ตาย​ต่อ​ธรรมบัญญัติ​โดย​ร่างกาย​ของ​พระคริสต์ เพื่อ​พวกท่าน​จะ​ได้​ผูกพัน​กับ​อีก​ผู้หนึ่ง คือ​พระองค์​ผู้​ฟื้นขึ้นจากความตาย เพื่อ​เรา​จะ​เกิด​ผล​ถวาย​แก่​พระเจ้า 5 เพราะ​เมื่อ​เรา​ยัง​อยู่​ฝ่าย​เนื้อหนัง ความปรารถนา​ที่​เป็น​บาป ซึ่ง​เกิด​ขึ้น​โดย​ธรรมบัญญัติ ก็​ทำงาน​อยู่​ใน​ส่วนต่าง ๆ ของ​ร่างกาย​เรา และ​เกิด​ผล​นำ​ไป​สู่​ความตาย 6 แต่​บัดนี้ เรา​พ้น​จาก​ธรรมบัญญัติ​แล้ว เพราะ​เรา​ได้​ตาย​ต่อ​สิ่ง​ที่​เคย​ผูกมัด​เรา เพื่อ​เรา​จะ​รับใช้​ใน​วิถี​ใหม่​ของ​วิญญาณ ไม่ใช่​ใน​วิถี​เก่า​ของ​ตัวบท

7 ถ้า​เช่นนั้น เรา​จะ​ว่า​อย่างไร ธรรมบัญญัติ​เป็น​บาป​หรือ ไม่มี​ทาง​เป็น​อย่างนั้น! แต่​ถ้า​ไม่มี​ธรรมบัญญัติ ข้าพเจ้า​ก็​คง​ไม่​รู้จัก​บาป เพราะ​ข้าพเจ้า​คง​ไม่​รู้จัก​ความโลภ ถ้า​ธรรมบัญญัติ​ไม่ได้​กล่าว​ว่า “อย่า​โลภ”✡ 8 แต่​บาป​ฉวย​โอกาส​จาก​พระบัญญัติ และ​ทำ​ให้​เกิด​ความโลภ​ทุก​ชนิด​ใน​ตัว​ข้าพเจ้า เพราะ​เมื่อ​ไม่มี​ธรรมบัญญัติ บาป​ก็​ตาย 9 ครั้งหนึ่ง ข้าพเจ้า​เคย​มีชีวิต​อยู่​โดย​ไม่มี​ธรรมบัญญัติ แต่​เมื่อ​พระบัญญัติ​มา บาป​ก็​กลับ​มีชีวิต และ​ข้าพเจ้า​ก็​ตาย 10 ข้าพเจ้า​พบ​ว่า พระบัญญัติ​ที่​มี​ไว้​เพื่อ​ชีวิต กลับ​นำ​ไป​สู่​ความตาย 11 เพราะ​บาป​ฉวย​โอกาส​จาก​พระบัญญัติ หลอกลวง​ข้าพเจ้า และ​ฆ่า​ข้าพเจ้า​โดย​พระบัญญัติ​นั้น 12 ดังนั้น ธรรมบัญญัติ​จึง​บริสุทธิ์ และ​พระบัญญัติ​ก็​บริสุทธิ์ ชอบธรรม และ​ดี

13 ถ้า​เช่นนั้น สิ่ง​ที่​ดี​กลาย​เป็น​ความตาย​สำหรับ​ข้าพเจ้า​หรือ ไม่มี​ทาง​เป็น​อย่างนั้น! แต่​บาป​ต่างหาก เพื่อ​ให้​ปรากฏ​ว่า​เป็น​บาป จึง​ทำ​ให้​เกิด​ความตาย​ใน​ตัว​ข้าพเจ้า​โดย​ใช้​สิ่ง​ที่​ดี เพื่อ​ว่า​โดย​พระบัญญัติ บาป​จะ​ปรากฏ​ว่า​เป็น​บาป​อย่าง​ยิ่ง 14 เพราะ​เรา​รู้​ว่า ธรรมบัญญัติ​เป็น​ฝ่าย​วิญญาณ แต่​ข้าพเจ้า​เป็น​มนุษย์​ฝ่าย​เนื้อหนัง ถูก​ขาย​ให้​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​บาป 15 เพราะ​ข้าพเจ้า​ไม่​เข้าใจ​สิ่ง​ที่​ตน​ทำ สิ่ง​ที่​ข้าพเจ้า​อยาก​ทำ ข้าพเจ้า​กลับ​ไม่​ทำ แต่​สิ่ง​ที่​ข้าพเจ้า​เกลียด ข้าพเจ้า​กลับ​ทำ 16 แต่​ถ้า​ข้าพเจ้า​ทำ​สิ่ง​ที่​ตน​ไม่​อยาก​ทำ ข้าพเจ้า​ก็​ยอมรับ​ว่า​ธรรมบัญญัติ​นั้น​ดี 17 ดังนั้น บัดนี้​ไม่ใช่​ข้าพเจ้า​เอง​ที่​ทำ​สิ่ง​นั้น แต่​เป็น​บาป​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​ตัว​ข้าพเจ้า 18 เพราะ​ข้าพเจ้า​รู้​ว่า ใน​ตัว​ข้าพเจ้า คือ​ใน​เนื้อหนัง​ของ​ข้าพเจ้า ไม่​มี​สิ่งดี​อาศัย​อยู่ ข้าพเจ้า​มี​ความปรารถนา​จะ​ทำ​ดี แต่​ไม่​พบ​ว่า​ตน​ได้​ทำ​สิ่งดี​นั้น 19 เพราะ​ความดี​ที่​ข้าพเจ้า​อยาก​ทำ ข้าพเจ้า​กลับ​ไม่​ทำ แต่​ความชั่ว​ที่​ข้าพเจ้า​ไม่​อยาก​ทำ ข้าพเจ้า​กลับ​ทำ 20 แต่​ถ้า​ข้าพเจ้า​ทำ​สิ่ง​ที่​ตน​ไม่​อยาก​ทำ ก็​ไม่ใช่​ข้าพเจ้า​เอง​ที่​ทำ​อีก​ต่อไป แต่​เป็น​บาป​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​ตัว​ข้าพเจ้า 21 ดังนั้น ข้าพเจ้า​พบ​กฎ​นี้​ว่า เมื่อ​ข้าพเจ้า​อยาก​ทำ​ดี ความชั่ว​ก็​อยู่​กับ​ข้าพเจ้า 22 เพราะ​ตัวตน​ภายใน​ของ​ข้าพเจ้า​ยินดี​ใน​ธรรมบัญญัติ​ของ​พระเจ้า 23 แต่​ข้าพเจ้า​เห็น​กฎ​อีก​อย่าง​หนึ่ง​อยู่​ใน​ส่วนต่าง ๆ ของ​ร่างกาย ซึ่ง​ต่อสู้​กับ​กฎ​แห่ง​จิตใจ​ของ​ข้าพเจ้า และ​จับ​ข้าพเจ้า​เป็น​เชลย​ไว้​ใต้​กฎ​ของ​บาป​ที่​อยู่​ใน​ส่วนต่าง ๆ ของ​ร่างกาย​ข้าพเจ้า 24 ข้าพเจ้า​ช่าง​น่าเวทนา​จริง ๆ! ใคร​จะ​ช่วย​ข้าพเจ้า​ให้​พ้น​จาก​ร่างกาย​แห่ง​ความตาย​นี้ 25 ขอบคุณ​พระเจ้า โดย​ทาง​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา! ดังนั้น ด้วย​จิตใจ ข้าพเจ้า​เอง​รับใช้​ธรรมบัญญัติ​ของ​พระเจ้า แต่​ด้วย​เนื้อหนัง ข้าพเจ้า​รับใช้​กฎ​ของ​บาป

8

1 เพราะ​ฉะนั้น บัดนี้​จึง​ไม่มี​การพิพากษา​ลงโทษ​สำหรับ​ผู้​ที่​อยู่​ใน​พระเยซูคริสต์ คือ​ผู้​ที่​ไม่ได้​ดำเนิน​ตาม​เนื้อหนัง แต่​ดำเนิน​ตาม​พระวิญญาณ* 2 เพราะ​กฎ​ของ​พระวิญญาณ​แห่ง​ชีวิต​ใน​พระเยซูคริสต์ ได้​ปลดปล่อย​ข้าพเจ้า​จาก​กฎ​ของ​บาป​และ​ความตาย 3 สิ่ง​ที่​ธรรมบัญญัติ​ทำ​ไม่​ได้ เพราะ​เนื้อหนัง​ทำ​ให้​ธรรมบัญญัติ​อ่อนกำลัง พระเจ้า​ทรง​ทำ​สิ่งนั้น​แล้ว โดย​ส่ง​พระบุตร​ของ​พระองค์​เอง​มา​ใน​สภาพ​เหมือน​เนื้อหนัง​ของ​มนุษย์​ที่​มี​บาป และ​ใน​เรื่อง​บาป พระเจ้า​ทรง​พิพากษา​ลงโทษ​บาป​ใน​เนื้อหนัง 4 เพื่อ​ข้อกำหนด​ของ​ธรรมบัญญัติ​จะ​สำเร็จ​ใน​พวกเรา ผู้​ที่​ไม่ได้​ดำเนิน​ตาม​เนื้อหนัง แต่​ดำเนิน​ตาม​พระวิญญาณ 5 เพราะ​คน​ที่​ดำเนินชีวิต​ตาม​เนื้อหนัง ย่อม​มุ่งใจ​ไป​ที่​สิ่ง​ที่​เป็น​ฝ่าย​เนื้อหนัง แต่​คน​ที่​ดำเนินชีวิต​ตาม​พระวิญญาณ ย่อม​มุ่งใจ​ไป​ที่​สิ่ง​ที่​เป็น​ฝ่าย​พระวิญญาณ 6 เพราะ​จิตใจ​ที่​มุ่ง​ตาม​เนื้อหนัง​คือ​ความตาย แต่​จิตใจ​ที่​มุ่ง​ตาม​พระวิญญาณ​คือ​ชีวิต​และ​สันติสุข 7 เพราะ​จิตใจ​ที่​มุ่ง​ตาม​เนื้อหนัง​เป็น​ศัตรู​ต่อ​พระเจ้า ไม่​ยอม​อยู่​ใต้​ธรรมบัญญัติ​ของ​พระเจ้า และ​ที่จริง​ก็​ทำ​เช่นนั้น​ไม่​ได้ 8 คน​ที่​อยู่​ฝ่าย​เนื้อหนัง​ไม่​สามารถ​ทำ​ให้​พระเจ้า​พอใจ​ได้

9 แต่​พวกท่าน​ไม่ได้​อยู่​ฝ่าย​เนื้อหนัง แต่​อยู่​ฝ่าย​พระวิญญาณ ถ้า​พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า​อาศัย​อยู่​ใน​พวกท่าน แต่​ถ้า​ใคร​ไม่มี​พระวิญญาณ​ของ​พระคริสต์ คน​นั้น​ก็​ไม่ใช่​ของ​พระองค์ 10 ถ้า​พระคริสต์​อยู่​ใน​พวกท่าน ร่างกาย​ก็​ตาย​เพราะ​บาป แต่​วิญญาณ​มีชีวิต​เพราะ​ความชอบธรรม 11 และ​ถ้า​พระวิญญาณ​ของ​พระองค์​ผู้​ทรง​ทำ​ให้​พระเยซู​ฟื้นขึ้นจากความตาย อาศัย​อยู่​ใน​พวกท่าน พระองค์​ผู้​ทรง​ทำ​ให้​พระเยซูคริสต์​ฟื้นขึ้นจากความตาย ก็​จะ​ประทาน​ชีวิต​แก่​ร่างกาย​ที่​ต้อง​ตาย​ของ​พวกท่าน​ด้วย โดย​ทาง​พระวิญญาณ​ของ​พระองค์​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​พวกท่าน

12 เพราะ​ฉะนั้น พี่น้อง เรา​ไม่​ได้​เป็น​หนี้​เนื้อหนัง​ที่​จะ​ต้อง​ดำเนินชีวิต​ตาม​เนื้อหนัง 13 เพราะ​ถ้า​พวกท่าน​ดำเนินชีวิต​ตาม​เนื้อหนัง พวกท่าน​จะ​ต้อง​ตาย แต่​ถ้า​โดย​พระวิญญาณ พวกท่าน​ทำ​ให้​การกระทำ​ของ​ร่างกาย​ตาย พวกท่าน​จะ​มีชีวิต 14 เพราะ​ทุกคน​ที่​พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า​ทรง​นำ คน​เหล่านั้น​เป็น​ลูก​ของ​พระเจ้า 15 เพราะ​พวกท่าน​ไม่ได้​รับ​วิญญาณ​แห่ง​การเป็นทาส​ให้​กลับ​ไป​กลัว​อีก แต่​พวกท่าน​ได้รับ​พระวิญญาณ​แห่ง​การรับเป็นบุตร โดย​พระวิญญาณ​นั้น​เรา​ร้อง​ว่า “อับบา!† พระบิดา!”

16 พระวิญญาณ​เอง​ทรง​เป็นพยาน​ร่วม​กับ​วิญญาณ​ของ​เรา​ว่า เรา​เป็น​ลูก​ของ​พระเจ้า 17 และ​ถ้า​เรา​เป็น​ลูก เรา​ก็​เป็น​ทายาท คือ​เป็น​ทายาท​ของ​พระเจ้า และ​เป็น​ทายาท​ร่วม​กับ​พระคริสต์ ถ้า​เรา​ได้​ร่วม​ทนทุกข์​กับ​พระองค์​จริง เพื่อ​เรา​จะ​ได้รับ​พระสิริ​ร่วม​กับ​พระองค์​ด้วย

18 เพราะ​ข้าพเจ้า​เห็น​ว่า ความทุกข์​ใน​เวลา​ปัจจุบัน​นี้ ไม่​ควร​นำ​มา​เทียบ​กับ​พระสิริ​ที่​จะ​ปรากฏ​แก่​เรา 19 เพราะ​สิ่ง​ที่​ถูก​สร้าง​ทั้งปวง​กำลัง​เฝ้ารอ​อย่าง​ใจจดใจจ่อ ให้​ลูก​ของ​พระเจ้า​ปรากฏ 20 เพราะ​สิ่ง​ที่​ถูก​สร้าง​ทั้งปวง​ถูก​ทำ​ให้​ตก​อยู่​ใน​ความสูญเปล่า ไม่ใช่​เพราะ​สมัครใจ​เอง แต่​เพราะ​พระองค์​ผู้​ทรง​ทำ​ให้​เป็น​เช่นนั้น โดย​มี​ความหวัง 21 ว่า​สิ่ง​ที่​ถูก​สร้าง​ทั้งปวง​เอง​ก็​จะ​ได้รับ​การปลดปล่อย​จาก​การเป็นทาส​ของ​ความเสื่อมสลาย และ​เข้า​สู่​เสรีภาพ​ใน​พระสิริ​ของ​ลูก​ของ​พระเจ้า 22 เพราะ​เรา​รู้​ว่า สิ่ง​ที่​ถูก​สร้าง​ทั้งปวง​คร่ำครวญ​และ​เจ็บปวด​เหมือน​หญิง​กำลัง​คลอด​ร่วมกัน​มา​จนถึง​บัดนี้ 23 ไม่​เพียง​เท่านั้น แม้​แต่​เรา​เอง ผู้​มี​ผลแรก​ของ​พระวิญญาณ ก็​ยัง​คร่ำครวญ​อยู่​ภายใน ขณะ​รอคอย​การรับเป็นบุตร คือ​การไถ่​ร่างกาย​ของ​เรา 24 เพราะ​เรา​ได้รับ​ความรอด​ใน​ความหวัง แต่​ความหวัง​ที่​มอง​เห็น​แล้ว​ก็​ไม่ใช่​ความหวัง เพราะ​ใคร​จะ​หวัง​ใน​สิ่ง​ที่​ตน​มอง​เห็น​แล้ว 25 แต่​ถ้า​เรา​หวัง​ใน​สิ่ง​ที่​เรา​ยัง​มอง​ไม่​เห็น เรา​ก็​รอคอย​ด้วย​ความอดทน

26 เช่นเดียวกัน พระวิญญาณ​ก็​ทรง​ช่วย​เรา​ใน​ความอ่อนแอ​ทั้งหลาย​ของ​เรา เพราะ​เรา​ไม่​รู้​ว่า​ควร​อธิษฐาน​อย่างไร แต่​พระวิญญาณ​เอง​ทรง​วิงวอน​แทน​เรา​ด้วย​ความคร่ำครวญ​ที่​ไม่​อาจ​กล่าว​เป็น​คำ​ได้ 27 และ​พระองค์​ผู้​ทรง​สำรวจ​ใจ ย่อม​ทรง​รู้​ความคิด​ของ​พระวิญญาณ เพราะ​พระวิญญาณ​ทรง​วิงวอน​เพื่อ​ผู้บริสุทธิ์​ตาม​ความประสงค์​ของ​พระเจ้า

28 เรา​รู้​ว่า ทุกสิ่ง​ร่วมกัน​ก่อ​ให้​เกิด​ผลดี​แก่​คน​ที่​รัก​พระเจ้า คือ​คน​ที่​ถูก​เรียก​ตาม​ความมุ่งหมาย​ของ​พระองค์ 29 เพราะ​คน​ที่​พระองค์​ทรง​รู้จัก​ล่วงหน้า พระองค์​ก็​ทรง​กำหนด​ไว้​ล่วงหน้า​ให้​เป็น​เหมือน​พระฉายา​ของ​พระบุตร​ของ​พระองค์ เพื่อ​พระบุตร​จะ​เป็น​บุตรหัวปี​ท่ามกลาง​พี่น้อง​จำนวน​มาก‡ 30 คน​ที่​พระองค์​ทรง​กำหนด​ไว้​ล่วงหน้า พระองค์​ก็​ทรง​เรียก คน​ที่​ทรง​เรียก พระองค์​ก็​ทรง​ให้​ได้รับ​ความชอบธรรม และ​คน​ที่​ทรง​ให้​ได้รับ​ความชอบธรรม พระองค์​ก็​ทรง​ให้​ได้รับ​พระสิริ

31 ถ้า​เช่นนั้น เรา​จะ​ว่า​อย่างไร​เกี่ยวกับ​เรื่อง​เหล่านี้ ถ้า​พระเจ้า​ทรง​อยู่​ฝ่าย​เรา ใคร​จะ​ต่อต้าน​เรา​ได้ 32 พระองค์​ผู้​ไม่​ทรง​หวง​พระบุตร​ของ​พระองค์​เอง แต่​ทรง​มอบ​พระบุตร​นั้น​ไว้​เพื่อ​เรา​ทุกคน จะ​ไม่​ทรง​มอบ​ทุกสิ่ง​แก่​เรา​โดย​ไม่​คิด​สิ่งตอบแทน พร้อม​กับ​พระบุตร​ด้วย​หรือ 33 ใคร​จะ​กล่าวหา​ผู้​ที่​พระเจ้า​ทรง​เลือก พระเจ้า​เอง​ทรง​เป็น​ผู้​ให้​ความชอบธรรม 34 ใคร​จะ​เป็น​ผู้​พิพากษา​ลงโทษ พระคริสต์​ต่างหาก​ที่​ตาย และ​ยิ่ง​กว่านั้น พระองค์​ทรง​ฟื้นขึ้นจากความตาย ทรง​อยู่​ทาง​ขวามือ​ของ​พระเจ้า และ​ทรง​วิงวอน​เพื่อ​เรา​ด้วย

35 ใคร​จะ​แยก​เรา​ออก​จาก​ความรัก​ของ​พระคริสต์ ความทุกข์ยาก ความคับแค้น การข่มเหง การกันดารอาหาร ความเปลือยเปล่า อันตราย หรือ​คมดาบ จะ​ทำ​ได้​หรือ 36 ดัง​ที่​มี​เขียน​ไว้​ว่า

“เพราะ​เห็นแก่​พระองค์ พวกเรา​ถูก​ฆ่า​ตลอด​ทั้งวัน

พวกเรา​ถูก​นับ​ว่า​เป็น​แกะ​สำหรับ​การฆ่า”✡

37 ไม่​เลย ใน​ทุกสิ่ง​เหล่านี้ เรา​มี​ชัย​อย่าง​ท่วมท้น โดย​ทาง​พระองค์​ผู้​ทรง​รัก​เรา 38 เพราะ​ข้าพเจ้า​มั่นใจ​ว่า ไม่​ว่า​ความตาย หรือ​ชีวิต หรือ​ทูตสวรรค์ หรือ​ผู้​มี​อำนาจปกครอง หรือ​สิ่ง​ที่​มี​อยู่​ใน​ปัจจุบัน หรือ​สิ่ง​ที่​จะ​มา หรือ​ฤทธิ์อำนาจ 39 หรือ​ความสูง หรือ​ความลึก หรือ​สิ่ง​อื่น​ใด​ที่​ถูก​สร้าง ก็​ไม่​สามารถ​แยก​เรา​ออก​จาก​ความรัก​ของ​พระเจ้า ซึ่ง​มี​อยู่​ใน​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา

9

1 ข้าพเจ้า​พูด​ความจริง​ใน​พระคริสต์ ข้าพเจ้า​ไม่​ได้​โกหก มโนธรรม​ของ​ข้าพเจ้า​เป็นพยาน​ร่วม​กับ​ข้าพเจ้า​ใน​พระวิญญาณบริสุทธิ์ 2 ว่า ข้าพเจ้า​มี​ความเศร้า​อย่างมาก และ​มี​ความเจ็บปวด​ใน​ใจ​อย่าง​ไม่​หยุดหย่อน 3 เพราะ​ข้าพเจ้า​เอง​ถึงกับ​ปรารถนา​ให้​ตน​ต้อง​คำสาป​และ​แยก​จาก​พระคริสต์ เพื่อ​เห็นแก่​พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า คือ​ญาติพี่น้อง​ทาง​สายเลือด​ของ​ข้าพเจ้า 4 พวกเขา​เป็น​ชาวอิสราเอล การรับเป็นบุตร พระสิริ พันธสัญญา​ทั้งหลาย การ​ประทาน​ธรรมบัญญัติ การนมัสการ และ​พระสัญญา​ทั้งหลาย ล้วน​เป็น​ของ​พวกเขา 5 บรรพบุรุษ​ก็​เป็น​ของ​พวกเขา และ​ใน​ทาง​มนุษย์ พระคริสต์​ก็​มา​จาก​พวกเขา พระองค์​ทรง​อยู่​เหนือ​ทุกสิ่ง เป็น​พระเจ้า ผู้​ทรง​เป็น​ที่​สรรเสริญ​ตลอดไป อาเมน

6 แต่​ไม่ได้​หมายความ​ว่า ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า​ล้มเหลว เพราะ​คน​ที่​สืบเชื้อสาย​จาก​อิสราเอล ไม่ได้​เป็น​อิสราเอล​ทุกคน 7 และ​แม้​พวกเขา​จะ​เป็น​เชื้อสาย​ของ​อับราฮัม ก็​ไม่ได้​หมายความ​ว่า​พวกเขา​ทุกคน​เป็น​ลูก แต่​มี​คำ​ว่า “เชื้อสาย​ของ​เจ้า​จะ​นับ​ว่า​เป็น​เชื้อสาย​ทาง​อิสอัค”✡ 8 กล่าว​คือ ลูก​ตาม​สายเลือด​ไม่ใช่​ลูก​ของ​พระเจ้า แต่​ลูก​ตาม​พระสัญญา​ต่างหาก​ที่​ถูก​นับ​ว่า​เป็น​ทายาท 9 เพราะ​นี่​คือ​ถ้อยคำ​แห่ง​พระสัญญา “เมื่อ​ถึง​เวลา​ที่​กำหนด เรา​จะ​มา และ​ซาราห์​จะ​มี​บุตรชาย​คนหนึ่ง”✡ 10 ไม่​เพียง​เท่านั้น เรเบคาห์​ก็​ตั้งครรภ์​โดย​ชาย​คนเดียว คือ​อิสอัค บรรพบุรุษ​ของ​เรา 11 ทั้ง​ที่​ยัง​ไม่​เกิด และ​ยัง​ไม่ได้​ทำ​สิ่ง​ดี​หรือ​ชั่ว เพื่อ​ให้​ความมุ่งหมาย​ของ​พระเจ้า​ตาม​การทรงเลือก​ดำรง​อยู่ ไม่ได้​ขึ้น​อยู่​กับ​การกระทำ แต่​ขึ้น​อยู่​กับ​พระองค์​ผู้​ทรง​เรียก* 12 พระองค์​จึง​ตรัส​กับ​นาง​ว่า “คนพี่​จะ​รับใช้​คนน้อง”✡ 13 ดัง​ที่​มี​เขียน​ไว้​ว่า “เรา​รัก​ยาโคบ แต่​เรา​เกลียด​เอซาว”✡

14 ถ้า​เช่นนั้น เรา​จะ​ว่า​อย่างไร พระเจ้า​ทรง​ไม่​ชอบธรรม​หรือ ไม่มี​ทาง​เป็น​อย่างนั้น! 15 เพราะ​พระองค์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “เรา​จะ​เมตตา​คน​ที่​เรา​เมตตา และ​จะ​สงสาร​คน​ที่​เรา​สงสาร”✡ 16 เพราะ​ฉะนั้น เรื่อง​นี้​ไม่ได้​ขึ้น​อยู่​กับ​คน​ที่​ต้องการ หรือ​คน​ที่​วิ่ง แต่​ขึ้น​อยู่​กับ​พระเจ้า​ผู้​ทรง​เมตตา 17 เพราะ​พระคัมภีร์​กล่าว​กับ​ฟาโรห์​ว่า “เพราะ​เหตุนี้​เอง เรา​ได้​ยก​เจ้า​ขึ้น เพื่อ​เรา​จะ​แสดง​พลัง​ของ​เรา​ใน​ตัว​เจ้า และ​เพื่อ​ชื่อ​ของ​เรา​จะ​ถูก​ประกาศ​ไป​ทั่ว​แผ่นดินโลก”✡ 18 เพราะ​ฉะนั้น พระองค์​ทรง​เมตตา​คน​ที่​พระองค์​ต้องการ​เมตตา และ​ทรง​ทำ​ให้​ใจ​ของ​คน​ที่​พระองค์​ต้องการ​แข็งกระด้าง

19 ถ้า​อย่างนั้น ท่าน​จะ​พูด​กับ​ข้าพเจ้า​ว่า “แล้ว​ทำไม​พระองค์​ยัง​ทรง​ตำหนิ​มนุษย์ เพราะ​ใคร​จะ​ขัดขืน​ความประสงค์​ของ​พระองค์​ได้” 20 แต่​มนุษย์​เอ๋ย ท่าน​เป็น​ใคร​จึง​โต้แย้ง​พระเจ้า สิ่ง​ที่​ถูก​ปั้น​จะ​ถาม​ผู้​ที่​ปั้น​มัน​หรือ​ว่า “ทำไม​ท่าน​จึง​ทำ​ข้าพเจ้า​เป็น​แบบนี้”✡ 21 หรือ​ช่างปั้นหม้อ​ไม่มี​สิทธิ์​เหนือ​ดินเหนียว​หรือ ที่​จะ​ใช้​ดิน​ก้อน​เดียวกัน​ทำ​ภาชนะ​ใบหนึ่ง​สำหรับ​งาน​ที่​มี​เกียรติ และ​อีก​ใบหนึ่ง​สำหรับ​งาน​ที่​ไม่มี​เกียรติ 22 แล้ว​จะ​ว่า​อย่างไร ถ้า​พระเจ้า ผู้​ทรง​ต้องการ​แสดง​ความโกรธ​ของ​พระองค์ และ​ทำ​ให้​พลัง​ของ​พระองค์​เป็น​ที่​รู้จัก ทรง​อดทน​อย่างมาก​ต่อ​ภาชนะ​แห่ง​ความโกรธ​ที่​เตรียม​ไว้​เพื่อ​ความพินาศ 23 เพื่อ​พระองค์​จะ​ทรง​ทำ​ให้​ความมั่งคั่ง​แห่ง​พระสิริ​ของ​พระองค์​เป็น​ที่​รู้จัก​แก่​ภาชนะ​แห่ง​ความเมตตา ซึ่ง​พระองค์​ทรง​เตรียม​ไว้​ล่วงหน้า​เพื่อ​พระสิริ 24 คือ​แก่​พวกเรา ผู้​ที่​พระองค์​ทรง​เรียก ไม่ใช่​จาก​ชาวยิว​เท่านั้น แต่​จาก​คนต่างชาติ​ด้วย 25 ดัง​ที่​พระองค์​ตรัส​ไว้​ใน​โฮเชยา​ด้วย​ว่า

“คน​ที่​ไม่ใช่​ประชากร​ของ​เรา เรา​จะ​เรียก​ว่า ‘ประชากร​ของ​เรา’

และ​คน​ที่​ไม่ได้​เป็น​ที่รัก เรา​จะ​เรียก​ว่า ‘ผู้​เป็น​ที่รัก’ ”✡

26 “และ​ใน​ที่​ซึ่ง​เคย​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า ‘พวกเจ้า​ไม่ใช่​ประชากร​ของ​เรา’

ที่​นั่น​พวกเขา​จะ​ถูก​เรียก​ว่า ‘ลูก​ของ​พระเจ้า​ผู้​ทรง​มีชีวิต’ ”✡

27 อิสยาห์​ร้อง​กล่าว​ถึง​อิสราเอล​ว่า

“แม้​จำนวน​ลูกหลาน​ของ​อิสราเอล​จะ​มาก​เหมือน​เม็ดทราย​ที่​ทะเล

ผู้​ที่​เหลือ​อยู่​เท่านั้น​จะ​ได้รับ​ความรอด

28 เพราะ​พระองค์​จะ​ทรง​ทำ​งาน​ให้​สำเร็จ และ​ตัด​ให้​สั้น​ลง​ด้วย​ความชอบธรรม

เพราะ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​จะ​ทรง​ทำ​งาน​บน​แผ่นดินโลก​ให้​สั้น​ลง”✡

29 และ​ดัง​ที่​อิสยาห์​เคย​กล่าว​ไว้​ก่อน​แล้ว​ว่า

“ถ้า​องค์พระผู้เป็นเจ้า​แห่ง​กองทัพ† ไม่ได้​ทรง​เหลือ​เชื้อสาย​ไว้​ให้​เรา

เรา​ก็​คง​เป็น​เหมือน​เมือง​โสโดม

และ​คง​ถูก​ทำ​ให้​เหมือน​เมือง​โกโมราห์”✡

30 ถ้า​เช่นนั้น เรา​จะ​ว่า​อย่างไร คนต่างชาติ ซึ่ง​ไม่ได้​มุ่ง​แสวงหา​ความชอบธรรม กลับ​ได้รับ​ความชอบธรรม คือ​ความชอบธรรม​ที่​มา​จาก​ความเชื่อ 31 แต่​อิสราเอล ซึ่ง​มุ่ง​แสวงหา​ธรรมบัญญัติ​แห่ง​ความชอบธรรม กลับ​ไป​ไม่​ถึง​ธรรมบัญญัติ​แห่ง​ความชอบธรรม 32 เพราะ​อะไร เพราะ​พวกเขา​ไม่ได้​แสวงหา​โดย​ความเชื่อ แต่​ราวกับ​ว่า​จะ​ได้​มา​โดย​การกระทำ​ตาม​ธรรมบัญญัติ พวกเขา​สะดุด​เข้า​กับ​ก้อนหิน​ที่​เป็น​เหตุ​ให้​สะดุด 33 ดัง​ที่​มี​เขียน​ไว้​ว่า

“ดูสิ‡ เรา​วาง​ก้อนหิน​ที่​เป็น​เหตุ​ให้​สะดุด​ไว้​ใน​ศิโยน และ​ศิลา​ที่​เป็น​เหตุ​ให้​ขุ่นเคือง

และ​ผู้​ที่​เชื่อ​ใน​พระองค์​จะ​ไม่​ผิดหวัง”✡

10

1 พี่น้อง ความปรารถนา​ใน​ใจ​ของ​ข้าพเจ้า และ​คำอธิษฐาน​ของ​ข้าพเจ้า​ต่อ​พระเจ้า​เพื่อ​อิสราเอล คือ​ขอ​ให้​พวกเขา​ได้รับ​ความรอด 2 เพราะ​ข้าพเจ้า​เป็นพยาน​ได้​ว่า พวกเขา​มี​ความกระตือรือร้น​เพื่อ​พระเจ้า แต่​ความกระตือรือร้น​นั้น​ไม่​สอดคล้อง​กับ​ความรู้ 3 เพราะ​พวกเขา​ไม่​รู้จัก​ความชอบธรรม​ของ​พระเจ้า และ​พยายาม​ตั้ง​ความชอบธรรม​ของ​ตนเอง​ขึ้น จึง​ไม่​ยอม​อยู่​ใต้​ความชอบธรรม​ของ​พระเจ้า 4 เพราะ​พระคริสต์​ทรง​เป็น​ความสำเร็จสมบูรณ์*​ของ​ธรรมบัญญัติ เพื่อ​ให้​ทุกคน​ที่​เชื่อ​ได้รับ​ความชอบธรรม

5 เพราะ​โมเสส​เขียน​ถึง​ความชอบธรรม​ที่​มา​จาก​ธรรมบัญญัติ​ว่า “ผู้​ที่​ทำ​ตาม​สิ่ง​เหล่านี้​จะ​มีชีวิต​โดย​สิ่ง​เหล่านี้”✡ 6 แต่​ความชอบธรรม​ที่​มา​จาก​ความเชื่อ​กล่าว​ว่า “อย่า​พูด​ใน​ใจ​ของ​ท่าน​ว่า ‘ใคร​จะ​ขึ้น​ไป​บน​สวรรค์’✡” คือ​เพื่อ​จะ​นำ​พระคริสต์​ลง​มา 7 หรือ “ใคร​จะ​ลง​ไป​ใน​เหวลึก”✡ คือ​เพื่อ​จะ​นำ​พระคริสต์​ขึ้น​มา​จาก​ความตาย 8 แต่​ความชอบธรรม​นั้น​กล่าว​ว่า​อย่างไร “ถ้อยคำ​อยู่​ใกล้​ท่าน อยู่​ใน​ปาก​ของ​ท่าน และ​อยู่​ใน​ใจ​ของ​ท่าน”✡ คือ​ถ้อยคำ​แห่ง​ความเชื่อ​ที่​เรา​ประกาศ 9 เพราะ​ถ้า​ท่าน​กล่าว​ยอมรับ​ด้วย​ปาก​ว่า พระเยซู​ทรง​เป็น​องค์พระผู้เป็นเจ้า และ​เชื่อ​ใน​ใจ​ว่า พระเจ้า​ทรง​ทำ​ให้​พระองค์​ฟื้นขึ้นจากความตาย ท่าน​จะ​ได้รับ​ความรอด 10 เพราะ​คนเรา​เชื่อ​ด้วย​ใจ จึง​ได้รับ​ความชอบธรรม และ​กล่าว​ยอมรับ​ด้วย​ปาก จึง​ได้รับ​ความรอด 11 เพราะ​พระคัมภีร์​กล่าว​ว่า “ทุกคน​ที่​เชื่อ​ใน​พระองค์​จะ​ไม่​ผิดหวัง”✡

12 เพราะ​ไม่มี​ความแตกต่าง​ระหว่าง​ชาวยิว​กับ​ชาวกรีก องค์พระผู้เป็นเจ้า​องค์เดียวกัน​ทรง​เป็น​เจ้า​เหนือ​ทุกคน และ​ทรง​อุดมบริบูรณ์​สำหรับ​ทุกคน​ที่​ร้องเรียก​พระองค์ 13 เพราะ “ทุกคน​ที่​ร้องเรียก​พระนาม​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​จะ​ได้รับ​ความรอด”✡ 14 ถ้า​อย่างนั้น พวกเขา​จะ​ร้องเรียก​พระองค์​ได้​อย่างไร ถ้า​ยัง​ไม่​เชื่อ​ใน​พระองค์ และ​จะ​เชื่อ​ใน​พระองค์​ได้​อย่างไร ถ้า​ยัง​ไม่​เคย​ได้ยิน​พระองค์ และ​จะ​ได้ยิน​ได้​อย่างไร ถ้า​ไม่มี​ผู้ประกาศ 15 และ​พวกเขา​จะ​ประกาศ​ได้​อย่างไร ถ้า​ไม่ได้​ถูก​ส่ง​ไป ดัง​ที่​มี​เขียน​ไว้​ว่า

“เท้า​ของ​ผู้​ประกาศ​ข่าวดี​แห่ง​สันติสุข​ช่าง​งดงาม

ผู้​นำ​ข่าว​น่ายินดี​เรื่อง​สิ่งดี​ทั้งหลาย​มา!”✡

16 แต่​ไม่ใช่​ทุกคน​ที่​ได้​ฟัง​ข่าว​น่ายินดี เพราะ​อิสยาห์​กล่าว​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ใคร​ได้​เชื่อ​ข่าว​ที่​พวกเรา​นำ​มา”✡ 17 เพราะ​ฉะนั้น ความเชื่อ​เกิด​จาก​การได้ยิน และ​การได้ยิน​เกิด​จาก​ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า 18 แต่​ข้าพเจ้า​ถาม​ว่า พวกเขา​ไม่ได้​ยิน​หรือ ได้ยิน​แน่นอน

“เสียง​ของ​พวกเขา​ออก​ไป​ทั่ว​แผ่นดินโลก

และ​ถ้อยคำ​ของ​พวกเขา​ไป​ถึง​สุดปลาย​โลก”✡

19 แต่​ข้าพเจ้า​ถาม​อีก​ว่า อิสราเอล​ไม่​รู้​หรือ ก่อนอื่น โมเสส​กล่าว​ว่า

“เรา​จะ​ทำ​ให้​พวกเจ้า​อิจฉา​ด้วย​ชนชาติ​ที่​ไม่​เป็น​ชนชาติ

เรา​จะ​ทำ​ให้​พวกเจ้า​โกรธ​ด้วย​ชนชาติ​ที่​ไร้​ความเข้าใจ”✡

20 และ​อิสยาห์​กล้า​กล่าว​อย่าง​ตรงไปตรงมา​ว่า

“คน​ที่​ไม่ได้​แสวงหา​เรา​กลับ​พบ​เรา

เรา​ปรากฏ​แก่​คน​ที่​ไม่ได้​ถามหา​เรา”✡

21 แต่​เกี่ยวกับ​อิสราเอล พระองค์​ตรัส​ว่า “ตลอด​ทั้งวัน เรา​ยื่น​มือ​ออก​ไป​หา​ประชาชน​ที่​ไม่​เชื่อฟัง​และ​ขัดขืน”✡

11

1 ถ้า​เช่นนั้น ข้าพเจ้า​ถาม​ว่า พระเจ้า​ทรง​ปฏิเสธ​ประชากร​ของ​พระองค์​หรือ ไม่มี​ทาง​เป็น​อย่างนั้น! เพราะ​ข้าพเจ้า​เอง​ก็​เป็น​ชาวอิสราเอล เป็น​เชื้อสาย​ของ​อับราฮัม จาก​เผ่า​เบนยามิน 2 พระเจ้า​ไม่ได้​ทรง​ปฏิเสธ​ประชากร​ของ​พระองค์ ผู้​ที่​พระองค์​ทรง​รู้จัก​ล่วงหน้า หรือ​พวกท่าน​ไม่​รู้​หรือ​ว่า พระคัมภีร์​กล่าว​ถึง​เอลียาห์​อย่างไร ตอน​ที่​เขา​กล่าวฟ้อง​อิสราเอล​ต่อ​พระเจ้า​ว่า 3 “องค์พระผู้เป็นเจ้า พวกเขา​ฆ่า​ผู้เผยพระวจนะ​ของ​พระองค์ และ​ทำลาย​แท่นบูชา​ของ​พระองค์ ข้าพเจ้า​เหลือ​อยู่​คนเดียว และ​พวกเขา​ยัง​ตาม​เอา​ชีวิต​ข้าพเจ้า”✡ 4 แต่​พระเจ้า​ทรง​ตอบ​เขา​อย่างไร “เรา​ได้​เก็บ​คน​ไว้​สำหรับ​เราเอง​เจ็ดพัน​คน ซึ่ง​ไม่​เคย​คุกเข่า​ต่อ​บาอัล”✡ 5 เช่นเดียวกัน ใน​เวลา​ปัจจุบัน​นี้​ก็​ยัง​มี​คน​ที่​เหลือ​อยู่ ตาม​การทรงเลือก​โดย​พระคุณ 6 และ​ถ้า​เป็น​โดย​พระคุณ ก็​ไม่ใช่​โดย​การกระทำ​อีก​ต่อไป มิฉะนั้น พระคุณ​ก็​ไม่ใช่​พระคุณ แต่​ถ้า​เป็น​โดย​การกระทำ ก็​ไม่ใช่​โดย​พระคุณ​อีก​ต่อไป มิฉะนั้น การกระทำ​ก็​ไม่ใช่​การกระทำ

7 ถ้า​เช่นนั้น เป็น​อย่างไร สิ่ง​ที่​อิสราเอล​แสวงหา พวกเขา​ไม่ได้​รับ แต่​ผู้​ที่​ทรง​เลือก​ได้รับ ส่วน​คน​ที่​เหลือ​ถูก​ทำ​ให้​ใจ​แข็งกระด้าง 8 ดัง​ที่​มี​เขียน​ไว้​ว่า “พระเจ้า​ประทาน​วิญญาณ​แห่ง​ความมึนชา​แก่​พวกเขา มี​ตา​แต่​มอง​ไม่​เห็น มี​หู​แต่​ฟัง​ไม่​ได้ยิน จน​ถึง​วันนี้”✡

9 ดาวิด​กล่าว​ว่า

“ขอ​ให้​โต๊ะอาหาร​ของ​พวกเขา​กลาย​เป็น​บ่วง กับดัก

สิ่ง​ที่​ทำ​ให้​สะดุด และ​การลงโทษตอบแทน​แก่​พวกเขา

10 ขอ​ให้​ตา​ของ​พวกเขา​มืด​ลง เพื่อ​พวกเขา​จะ​มอง​ไม่​เห็น

และ​ให้​หลัง​ของ​พวกเขา​ค้อม​อยู่​เสมอ”✡

11 ถ้า​เช่นนั้น ข้าพเจ้า​ถาม​ว่า พวกเขา​สะดุด​เพื่อ​จะ​ล้มลง​หรือ ไม่มี​ทาง​เป็น​อย่างนั้น! แต่​เพราะ​การล้ม​ของ​พวกเขา ความรอด​จึง​มา​ถึง​คนต่างชาติ เพื่อ​กระตุ้น​ให้​พวกเขา​อิจฉา 12 ถ้า​การล้ม​ของ​พวกเขา​เป็น​ความมั่งคั่ง​ของ​โลก และ​ความสูญเสีย​ของ​พวกเขา​เป็น​ความมั่งคั่ง​ของ​คนต่างชาติ แล้ว​ความบริบูรณ์​ของ​พวกเขา​จะ​ยิ่ง​กว่านั้น​สัก​เพียงใด

13 ข้าพเจ้า​กำลัง​พูด​กับ​พวกท่าน​ที่​เป็น​คนต่างชาติ ใน​เมื่อ​ข้าพเจ้า​เป็น​อัครทูต​ไป​หา​คนต่างชาติ ข้าพเจ้า​จึง​ยกย่อง​งานรับใช้​ของ​ข้าพเจ้า 14 เผื่อ​ว่า​ข้าพเจ้า​จะ​กระตุ้น​ญาติพี่น้อง​ทาง​สายเลือด​ของ​ข้าพเจ้า​ให้​อิจฉา และ​ช่วย​บางคน​ใน​พวกเขา​ให้​รอด 15 เพราะ​ถ้า​การปฏิเสธ​พวกเขา​ทำ​ให้​โลก​คืนดี แล้ว​การยอมรับ​พวกเขา​จะ​เป็น​อะไร​ได้ นอกจาก​ชีวิต​จาก​ความตาย

16 ถ้า​ผลแรก​บริสุทธิ์ แป้ง​ทั้ง​ก้อน​ก็​บริสุทธิ์ และ​ถ้า​ราก​บริสุทธิ์ กิ่ง​ทั้งหลาย​ก็​บริสุทธิ์ 17 แต่​ถ้า​กิ่ง​บาง​กิ่ง​ถูก​หัก​ออก และ​ท่าน ซึ่ง​เป็น​กิ่ง​มะกอกป่า ถูก​ต่อกิ่ง​เข้า​ไป​ท่ามกลาง​กิ่ง​เหล่านั้น และ​ได้​มี​ส่วน​ร่วม​กับ​พวกเขา​ใน​ราก​และ​ความอุดมสมบูรณ์​ของ​ต้นมะกอก 18 ก็​อย่า​อวดตัว​ข่ม​กิ่ง​เหล่านั้น แต่​ถ้า​ท่าน​อวดตัว จง​จำ​ไว้​ว่า ไม่ใช่​ท่าน​ที่​ค้ำจุน​ราก แต่​ราก​ต่างหาก​ที่​ค้ำจุน​ท่าน 19 แล้ว​ท่าน​จะ​พูด​ว่า “กิ่ง​เหล่านั้น​ถูก​หัก​ออก เพื่อ​เรา​จะ​ถูก​ต่อกิ่ง​เข้า​ไป” 20 จริง​อยู่ พวกเขา​ถูก​หัก​ออก​เพราะ​ความไม่เชื่อ ส่วน​ท่าน​ยืน​อยู่​ได้​เพราะ​ความเชื่อ อย่า​หยิ่งผยอง แต่​จง​เกรงกลัว 21 เพราะ​ถ้า​พระเจ้า​ไม่​ทรง​ละเว้น​กิ่ง​ตาม​ธรรมชาติ พระองค์​ก็​จะ​ไม่​ทรง​ละเว้น​ท่าน​เช่นกัน 22 เพราะ​ฉะนั้น จง​พิจารณา​ความดีงาม​และ​ความเข้มงวด​ของ​พระเจ้า ต่อ​คน​ที่​ล้มลง คือ​ความเข้มงวด แต่​ต่อ​ท่าน คือ​ความดีงาม ถ้า​ท่าน​ยัง​คง​อยู่​ใน​ความดีงาม​ของ​พระองค์ มิฉะนั้น ท่าน​ก็​จะ​ถูก​ตัด​ออก​ด้วย 23 ส่วน​พวกเขา ถ้า​ไม่​คง​อยู่​ใน​ความไม่เชื่อ ก็​จะ​ถูก​ต่อกิ่ง​เข้า​ไป เพราะ​พระเจ้า​ทรง​สามารถ​ต่อกิ่ง​พวกเขา​เข้า​ไป​อีก 24 เพราะ​ถ้า​ท่าน​ถูก​ตัด​ออก​จาก​ต้นมะกอกป่า​ตาม​ธรรมชาติ และ​ถูก​ต่อกิ่ง​เข้า​กับ​ต้นมะกอกดี​โดย​ผิด​ธรรมชาติ ยิ่ง​กว่านั้น​อีก กิ่ง​เหล่านี้ ซึ่ง​เป็น​กิ่ง​ตาม​ธรรมชาติ จะ​ถูก​ต่อกิ่ง​เข้า​กับ​ต้นมะกอก​ของ​ตนเอง​ได้​ง่าย​เพียงใด

25 พี่น้อง* ข้าพเจ้า​อยาก​ให้​พวกท่าน​รู้​ความลับ​นี้ เพื่อ​พวกท่าน​จะ​ไม่​คิด​ว่า​ตนเอง​ฉลาด คือ​อิสราเอล​มี​ใจ​แข็งกระด้าง​ไป​บางส่วน จนกว่า​คนต่างชาติ​จะ​เข้ามา​ครบถ้วน 26 และ​เช่นนี้ อิสราเอล​ทั้งหมด​จะ​ได้รับ​ความรอด ดัง​ที่​มี​เขียน​ไว้​ว่า

“ผู้ช่วยกู้​จะ​มา​จาก​ศิโยน

และ​จะ​ขจัด​ความไม่ยำเกรงพระเจ้า​ออก​จาก​ยาโคบ

27 นี่​คือ​พันธสัญญา​ของ​เรา​กับ​พวกเขา

เมื่อ​เรา​จะ​เอา​บาป​ของ​พวกเขา​ออก​ไป”✡

28 ใน​เรื่อง​ข่าวดี พวกเขา​เป็น​ศัตรู​เพื่อ​ประโยชน์​ของ​พวกท่าน แต่​ใน​เรื่อง​การทรงเลือก พวกเขา​เป็น​ที่รัก​เพราะ​เห็นแก่​บรรพบุรุษ 29 เพราะ​ของประทาน​และ​การทรงเรียก​ของ​พระเจ้า​ไม่มี​วัน​ถูก​ถอนคืน 30 เพราะ​เมื่อก่อน พวกท่าน​ไม่​เชื่อฟัง​พระเจ้า แต่​บัดนี้​พวกท่าน​ได้รับ​ความเมตตา​เพราะ​การไม่เชื่อฟัง​ของ​พวกเขา 31 เช่นเดียวกัน บัดนี้​พวกเขา​ก็​ไม่​เชื่อฟัง เพื่อ​ว่า​โดย​ความเมตตา​ที่​พวกท่าน​ได้รับ พวกเขา​จะ​ได้รับ​ความเมตตา​ด้วย 32 เพราะ​พระเจ้า​ทรง​ผูกมัด​ทุกคน​ไว้​กับ​การไม่เชื่อฟัง เพื่อ​พระองค์​จะ​ทรง​เมตตา​ทุกคน

33 โอ ความมั่งคั่ง​แห่ง​สติปัญญา​และ​ความรู้​ของ​พระเจ้า​ช่าง​ลึกซึ้ง​เพียงใด! การพิพากษา​ของ​พระองค์​สุด​จะ​หยั่งรู้ และ​หนทาง​ของ​พระองค์​เกิน​กว่า​จะ​สืบค้น​ได้

34 “เพราะ​ใคร​เคย​รู้​ความคิด​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า

หรือ​ใคร​เคย​เป็น​ที่ปรึกษา​ของ​พระองค์”✡

35 “หรือ​ใคร​เคย​ให้​สิ่งใด​แก่​พระองค์​ก่อน

จน​พระองค์​ต้อง​ตอบแทน​เขา​อีก”✡

36 เพราะ​ทุกสิ่ง​มา​จาก​พระองค์ ผ่าน​พระองค์ และ​มี​ไว้​เพื่อ​พระองค์ ขอ​พระสิริ​มี​แด่​พระองค์​ตลอดไป อาเมน

12

1 เพราะ​ฉะนั้น พี่น้อง ข้าพเจ้า​ขอร้อง​พวกท่าน โดย​ความเมตตา​ทั้งหลาย​ของ​พระเจ้า ให้​ถวาย​ร่างกาย​ของ​พวกท่าน​เป็น​เครื่องบูชา​ที่​มีชีวิต บริสุทธิ์ และ​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​พระเจ้า ซึ่ง​เป็น​การรับใช้​ทาง​จิตวิญญาณ​ของ​พวกท่าน 2 อย่า​คล้อย​ตาม​แบบ​ของ​โลก​นี้ แต่​จง​รับ​การเปลี่ยนแปลง​โดย​การฟื้นฟู​จิตใจ​ของ​พวกท่าน เพื่อ​พวกท่าน​จะ​พิสูจน์​ได้​ว่า ความประสงค์​ของ​พระเจ้า​คือ​อะไร คือ​สิ่ง​ที่​ดี เป็น​ที่​พอใจ และ​สมบูรณ์

3 เพราะ​โดย​พระคุณ​ที่​ประทาน​แก่​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​ขอ​บอก​ทุกคน​ใน​พวกท่าน​ว่า อย่า​คิด​ว่า​ตนเอง​สำคัญ​เกิน​กว่า​ที่​ควร แต่​จง​คิด​ถึง​ตนเอง​อย่าง​มีสติ ตาม​ส่วน​ของ​ความเชื่อ​ที่​พระเจ้า​ทรง​แบ่ง​ให้​แต่ละคน 4 เพราะ​เช่นเดียวกับ​ที่​เรา​มี​ส่วนต่าง ๆ มากมาย​ใน​ร่างกาย​เดียว และ​ทุก​ส่วน​ไม่ได้​มี​หน้าที่​เหมือนกัน 5 พวกเรา​ซึ่ง​มี​หลายคน​ก็​เป็น​ร่างกาย​เดียว​ใน​พระคริสต์ และ​แต่ละคน​ก็​เป็น​ส่วนหนึ่ง​ของ​กันและกัน 6 เรา​มี​ของประทาน​แตกต่างกัน​ตาม​พระคุณ​ที่​ประทาน​แก่​เรา ถ้า​เป็น​การเผยพระวจนะ ก็​ให้​เผยพระวจนะ​ตาม​สัดส่วน​ของ​ความเชื่อ​ของ​เรา 7 ถ้า​เป็น​การรับใช้ ก็​ให้​ทุ่มเท​กับ​การรับใช้ ผู้​สอน​ก็​ให้​ทุ่มเท​กับ​การสอน 8 ผู้​หนุนใจ​ก็​จง​หนุนใจ ผู้​ให้​ก็​จง​ให้​อย่าง​ใจกว้าง ผู้​ที่​เป็น​ผู้นำ​ก็​จง​นำ​ด้วย​ความขยัน​เอาใจใส่ ผู้​แสดง​ความเมตตา​ก็​จง​ทำ​ด้วย​ความยินดี

9 ความรัก​ต้อง​ปราศจาก​ความเสแสร้ง จง​เกลียดชัง​สิ่ง​ชั่วร้าย และ​ยึดมั่น​สิ่ง​ที่​ดี 10 จง​รัก​กัน​อย่าง​อบอุ่น​ฉัน​พี่น้อง และ​จง​เป็น​ฝ่าย​ให้เกียรติ​ผู้อื่น​ก่อน 11 อย่า​เฉื่อยชา จง​ขยัน​เอาใจใส่ จง​ร้อนรน​ใน​จิตวิญญาณ และ​รับใช้​องค์พระผู้เป็นเจ้า 12 จง​ชื่นชมยินดี​ใน​ความหวัง อดทน​ใน​ความทุกข์ยาก และ​อธิษฐาน​อย่าง​สม่ำเสมอ 13 จง​แบ่งปัน​แก่​ผู้บริสุทธิ์​เมื่อ​พวกเขา​ขัดสน และ​ขวนขวาย​ต้อนรับ​แขก

14 จง​อวยพร​คน​ที่​ข่มเหง​พวกท่าน จง​อวยพร อย่า​สาปแช่ง 15 จง​ชื่นชมยินดี​กับ​คน​ที่​ชื่นชมยินดี และ​ร้องไห้​กับ​คน​ที่​ร้องไห้ 16 จง​มี​ใจ​เป็น​อันหนึ่งอันเดียวกัน อย่า​มุ่ง​หา​สิ่ง​สูงส่ง แต่​จง​คบ​หาก​ับ​คน​ต่ำต้อย อย่า​คิด​ว่า​ตนเอง​ฉลาด 17 อย่า​ตอบแทน​ความชั่ว​ด้วย​ความชั่ว​แก่​ใคร จง​คำนึง​ถึง​สิ่ง​ที่​น่านับถือ​ใน​สายตา​ของ​ทุกคน 18 ถ้า​เป็น​ไป​ได้ และ​เท่าที่​ขึ้น​อยู่​กับ​พวกท่าน จง​อยู่​อย่าง​สงบสุข​กับ​ทุกคน 19 ท่าน​ที่รัก อย่า​แก้แค้น​ด้วย​ตนเอง แต่​จง​หลีกทาง​ให้​ความโกรธ​ของ​พระเจ้า เพราะ​มี​เขียน​ไว้​ว่า “การแก้แค้น​เป็น​ของ​เรา เรา​จะ​ตอบแทน องค์พระผู้เป็นเจ้า​ตรัส” ✡ 20 เพราะ​ฉะนั้น

“ถ้า​ศัตรู​ของ​ท่าน​หิว จง​ให้​เขา​กิน

ถ้า​เขา​กระหาย จง​ให้​เขา​ดื่ม

เพราะ​เมื่อ​ทำ​เช่นนี้ ท่าน​จะ​กอง​ถ่านไฟ​ไว้​บน​ศีรษะ​ของ​เขา”✡

21 อย่า​ให้​ความชั่ว​ชนะ​ท่าน แต่​จง​ชนะ​ความชั่ว​ด้วย​ความดี

13

1 ให้​ทุกคน​ยอม​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​ผู้​มี​อำนาจ​ปกครอง เพราะ​ไม่มี​อำนาจ​ใด​ที่​ไม่​ได้​มา​จาก​พระเจ้า และ​ผู้​มี​อำนาจ​ที่​มี​อยู่​ก็​ล้วน​ถูก​กำหนด​ไว้​โดย​พระเจ้า 2 เพราะฉะนั้น คน​ที่​ต่อต้าน​อำนาจ​ปกครอง ก็​ต่อต้าน​สิ่ง​ที่​พระเจ้า​ทรง​กำหนด และ​คน​ที่​ต่อต้าน​จะ​นำ​การพิพากษา​มา​สู่​ตนเอง 3 เพราะ​ผู้ปกครอง​ไม่​น่ากลัว​สำหรับ​คน​ที่​ทำดี แต่​น่ากลัว​สำหรับ​คน​ที่​ทำชั่ว ท่าน​อยาก​ไม่​ต้อง​กลัว​ผู้​มี​อำนาจ​หรือ ก็​จง​ทำ​สิ่ง​ที่​ดี แล้ว​ท่าน​จะ​ได้​รับ​คำชม​จาก​ผู้​มี​อำนาจ 4 เพราะ​เขา​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​พระเจ้า​เพื่อ​ประโยชน์​แก่​ท่าน แต่​ถ้า​ท่าน​ทำ​ชั่ว ก็​จง​กลัว เพราะ​เขา​ไม่​ได้​ถือ​ดาบ​โดย​ไร้​เหตุ เขา​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​พระเจ้า เป็น​ผู้​ลงโทษ​เพื่อ​สำแดง​ความโกรธ​แก่​คน​ที่​ทำชั่ว 5 เพราะฉะนั้น พวกท่าน​จำเป็น​ต้อง​ยอม​อยู่​ใต้​อำนาจ ไม่​ใช่​เพียง​เพราะ​ความโกรธ​เท่านั้น แต่​เพราะ​มโนธรรม​ด้วย 6 เพราะ​เหตุนี้ พวกท่าน​จึง​เสีย​ภาษี​ด้วย เพราะ​คน​เหล่านี้​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​พระเจ้า และ​เอาใจใส่​ทำ​หน้าที่​นี้​อยู่​เสมอ 7 เพราะฉะนั้น จง​ให้​แก่​ทุกคน​ตาม​สิ่ง​ที่​ท่าน​เป็นหนี้​เขา ถ้า​ต้อง​เสีย​ภาษี ก็​จง​เสีย​ภาษี ถ้า​ต้อง​เสีย​อากร ก็​จง​เสีย​อากร ถ้า​ควร​เกรง ก็​จง​เกรง ถ้า​ควร​ให้เกียรติ ก็​จง​ให้เกียรติ

8 อย่า​เป็นหนี้​อะไร​ใคร นอกจาก​การ​รัก​กันและกัน เพราะ​คน​ที่​รัก​เพื่อนบ้าน​ก็​ทำ​ให้​ธรรมบัญญัติ​สำเร็จ​ครบถ้วน 9 เพราะ​พระบัญญัติ​ที่​ว่า “อย่า​ล่วงประเวณี” “อย่า​ฆ่า” “อย่า​ลักขโมย”* “อย่า​โลภ​อยากได้”✡ และ​พระบัญญัติ​อื่น​ใด​ที่​มี​อยู่ ล้วน​รวม​อยู่​ใน​คำ​นี้ คือ “จง​รัก​เพื่อนบ้าน​เหมือน​รัก​ตนเอง”✡ 10 ความรัก​ไม่​ทำร้าย​เพื่อนบ้าน เพราะฉะนั้น ความรัก​จึง​ทำ​ให้​ธรรมบัญญัติ​สำเร็จ​ครบถ้วน

11 จง​ทำ​เช่นนี้ เพราะ​พวกท่าน​รู้​ว่า​บัดนี้​ถึง​เวลา​ที่จะ​ตื่น​จาก​การหลับ​แล้ว เพราะ​บัดนี้​ความรอด​อยู่​ใกล้​เรา​มากกว่า​ตอน​ที่​เรา​เริ่ม​เชื่อ 12 กลางคืน​ล่วง​ไป​มาก​แล้ว และ​กลางวัน​ก็​ใกล้​เข้า​มา เพราะฉะนั้น ให้​เรา​ถอดทิ้ง​การกระทำ​แห่ง​ความมืด และ​สวม​ชุดเกราะ​แห่ง​ความสว่าง 13 ให้​เรา​ดำเนิน​อย่าง​เหมาะสม เหมือน​คน​ที่​อยู่​ใน​กลางวัน ไม่​ใช่​ใน​การ​เลี้ยงฉลอง​อย่าง​เมามาย​และ​การ​เมาสุรา ไม่​ใช่​ใน​การ​สำส่อน​ทางเพศ​และ​การ​ปล่อยตัว​ตาม​ตัณหา และ​ไม่​ใช่​ใน​การ​ทะเลาะวิวาท​และ​ความริษยา 14 แต่​จง​สวม​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า และ​อย่า​เปิดช่อง​ให้​เนื้อหนัง​สนอง​ตัณหา​ของ​มัน

14

1 จง​ยอมรับ​คน​ที่​อ่อนแอ​ใน​ความเชื่อ แต่​ไม่ใช่​เพื่อ​โต้เถียง​กัน​เรื่อง​ความคิดเห็น 2 คน​หนึ่ง​มี​ความเชื่อ​ว่า​กิน​ได้​ทุกอย่าง แต่​คน​ที่​อ่อนแอ​กิน​เพียง​ผัก 3 คน​ที่​กิน​อย่า​ดูหมิ่น​คน​ที่​ไม่​กิน และ​คน​ที่​ไม่​กิน​อย่า​ตัดสิน​คน​ที่​กิน เพราะ​พระเจ้า​ทรง​ยอมรับ​เขา​แล้ว 4 ท่าน​เป็น​ใคร​จึง​ตัดสิน​ผู้รับใช้​ของ​คนอื่น เขา​จะ​ยืน​หรือ​ล้ม​ก็​ต่อหน้า​เจ้านาย​ของ​เขาเอง และ​เขา​จะ​ยืน​อยู่​ได้ เพราะ​พระเจ้า​ทรง​มี​อำนาจ​ทำ​ให้​เขา​ยืน​อยู่​ได้

5 คน​หนึ่ง​ถือ​ว่า​วัน​หนึ่ง​สำคัญ​กว่า​อีก​วัน​หนึ่ง ส่วน​อีก​คน​ถือ​ว่า​ทุก​วัน​เหมือนกัน ให้​แต่ละคน​มั่นใจ​อย่าง​เต็มที่​ใน​ความคิด​ของ​ตน 6 คน​ที่​ถือ​วัน​ใด​เป็น​พิเศษ ก็​ถือ​วัน​นั้น​เพื่อ​องค์พระผู้เป็นเจ้า ส่วน​คน​ที่​ไม่​ถือ​วัน​นั้น​เป็น​พิเศษ ก็​ทำ​เช่นนั้น​เพื่อ​องค์พระผู้เป็นเจ้า คน​ที่​กิน ก็​กิน​เพื่อ​องค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะ​เขา​ขอบคุณ​พระเจ้า ส่วน​คน​ที่​ไม่​กิน ก็​ไม่​กิน​เพื่อ​องค์พระผู้เป็นเจ้า และ​ขอบคุณ​พระเจ้า 7 เพราะ​ไม่มี​ใคร​ใน​พวกเรา​มีชีวิต​เพื่อ​ตนเอง และ​ไม่มี​ใคร​ตาย​เพื่อ​ตนเอง 8 เพราะ​ถ้า​เรา​มีชีวิต เรา​ก็​มีชีวิต​เพื่อ​องค์พระผู้เป็นเจ้า และ​ถ้า​เรา​ตาย เรา​ก็​ตาย​เพื่อ​องค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะฉะนั้น ไม่​ว่า​เรา​มีชีวิต​หรือ​ตาย เรา​ก็​เป็น​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า 9 เพราะ​เหตุนี้​พระคริสต์​จึง​ตาย ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย และ​มีชีวิต​อีกครั้ง เพื่อ​พระองค์​จะ​ทรง​เป็น​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​ทั้ง​คนตาย​และ​คนเป็น

10 แต่​ท่าน ทำไม​จึง​ตัดสิน​พี่น้อง​ของ​ท่าน หรือ​ท่าน​อีก​คนหนึ่ง ทำไม​จึง​ดูหมิ่น​พี่น้อง​ของ​ท่าน เพราะ​เรา​ทุกคน​จะ​ยืน​ต่อหน้า​บัลลังก์พิพากษา​ของ​พระคริสต์ 11 เพราะ​มี​คำเขียน​ไว้​ว่า

“ ‘เรา​มีชีวิต​อยู่​แน่​ฉันใด’ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ตรัส ‘ทุก​เข่า​จะ​คุก​ลง​ต่อหน้า​เรา

และ​ทุก​ลิ้น​จะ​กล่าว​ยอมรับ​ต่อ​พระเจ้า’ ”✡

12 ดังนั้น เรา​แต่ละคน​จะ​ต้อง​ให้​คำตอบ​เกี่ยวกับ​ตนเอง​ต่อ​พระเจ้า

13 เพราะฉะนั้น อย่า​ให้​เรา​ตัดสิน​กันและกัน​อีกต่อไป แต่​จง​ตัดสินใจ​อย่างนี้​แทน​ว่า จะ​ไม่​วาง​สิ่ง​ที่​ทำ​ให้​พี่น้อง​สะดุด หรือ​เป็น​เหตุ​ให้​ล้ม​ลง 14 ข้าพเจ้า​รู้​และ​มั่นใจ​ใน​พระเยซู องค์พระผู้เป็นเจ้า ว่า ไม่มี​สิ่ง​ใด​ไม่สะอาด​ใน​ตัว​มันเอง แต่​สำหรับ​คน​ที่​ถือ​ว่า​สิ่ง​ใด​ไม่สะอาด สิ่ง​นั้น​ก็​ไม่สะอาด​สำหรับ​เขา 15 แต่​ถ้า​พี่น้อง​ของ​ท่าน​เป็นทุกข์​เพราะ​อาหาร ท่าน​ก็​ไม่​ได้​ดำเนิน​ใน​ความรัก​อีกต่อไป อย่า​ให้​อาหาร​ของ​ท่าน​ทำลาย​คน​ที่​พระคริสต์​ตาย​เพื่อ​เขา 16 เพราะฉะนั้น อย่า​ให้​สิ่ง​ดี​ของ​พวกท่าน​ถูก​กล่าวร้าย 17 เพราะ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ไม่​ใช่​เรื่อง​การกิน​และ​การดื่ม แต่​เป็น​ความชอบธรรม สันติสุข และ​ความชื่นชมยินดี​ใน​พระวิญญาณบริสุทธิ์ 18 คน​ที่​รับใช้​พระคริสต์​ใน​สิ่ง​เหล่านี้​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​พระเจ้า และ​เป็น​ที่​ยอมรับ​ของ​คน​ทั้งหลาย 19 ดังนั้น ให้​เรา​มุ่ง​ทำ​สิ่ง​ที่​นำ​ไป​สู่​สันติสุข และ​สิ่ง​ที่​ช่วย​เสริมสร้าง​กันและกัน 20 อย่า​ทำลาย​งาน​ของ​พระเจ้า​เพราะ​เรื่อง​อาหาร ทุกอย่าง​สะอาด​ก็​จริง แต่​สำหรับ​คน​ที่​กิน​แล้ว​ทำ​ให้​ผู้อื่น​สะดุด การ​กิน​นั้น​ก็​เป็น​ความชั่ว 21 เป็น​การดี​ที่​จะ​ไม่​กิน​เนื้อ ไม่​ดื่ม​เหล้าองุ่น และ​ไม่​ทำ​สิ่ง​ใด​ที่​ทำ​ให้​พี่น้อง​ของ​ท่าน​สะดุด ขุ่นเคือง หรือ​อ่อนแอ

22 ท่าน​มี​ความเชื่อ​หรือ จง​เก็บ​ความเชื่อ​นั้น​ไว้​ระหว่าง​ตัว​ท่าน​กับ​พระเจ้า คน​ที่​ไม่​ตัดสิน​ตนเอง​ใน​สิ่ง​ที่​ตน​เห็นชอบ​ก็​เป็นสุข 23 แต่​คน​ที่​สงสัย​ก็​ถูก​พิพากษาลงโทษ​ถ้า​เขา​กิน เพราะ​เขา​ไม่​ได้​กิน​ด้วย​ความเชื่อ และ​ทุกสิ่ง​ที่​ไม่​ได้​มา​จาก​ความเชื่อ​ก็​เป็น​บาป

24 บัดนี้ ขอ​พระองค์​ผู้​ทรง​สามารถ​ทำ​ให้​พวกท่าน​มั่นคง ตาม​ข่าวดี​ของ​ข้าพเจ้า​และ​การประกาศ​เรื่อง​พระเยซูคริสต์ ตาม​การเปิดเผย​ความลับ​ที่​ถูก​ปิดซ่อน​ไว้​ตลอด​ยุคสมัย​อัน​ยาวนาน 25 แต่​บัดนี้​ความลับ​นั้น​ถูก​เปิดเผย​แล้ว และ​โดย​พระคัมภีร์​ของ​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ ตาม​พระบัญชา​ของ​พระเจ้า​นิรันดร์ ชนชาติ​ต่าง ๆ ทั้งหมด​จึง​ได้​รู้ เพื่อ​ให้​เกิด​การเชื่อฟัง​ด้วย​ความเชื่อ 26 ขอ​พระสิริ​มี​แด่​พระเจ้า​ผู้​ทรง​พระปรีชาญาณ​แต่​เพียง​พระองค์​เดียว โดย​ทาง​พระเยซูคริสต์ ตลอดไป! อาเมน*

15

1 พวกเรา​ที่​เข้มแข็ง​ควร​แบกรับ​ความอ่อนแอ​ของ​คน​ที่​อ่อนแอ และ​ไม่​เอาใจ​ตนเอง 2 ให้​เรา​แต่ละคน​ทำ​ให้​เพื่อนบ้าน​พอใจ​ใน​ทาง​ที่​ดี เพื่อ​เสริมสร้าง​เขา 3 เพราะ​แม้​พระคริสต์​ก็​ไม่​ได้​ทำ​สิ่ง​ที่​เป็น​ที่​พอใจ​แก่​พระองค์เอง แต่​เป็น​ดัง​ที่​มี​คำเขียน​ไว้​ว่า “คำดูหมิ่น​ของ​คน​ที่​ดูหมิ่น​พระองค์​ตก​มา​ถึง​ข้าพเจ้า”✡ 4 เพราะ​สิ่ง​ที่​เขียน​ไว้​ก่อนหน้านี้​ทั้งหมด​ก็​เขียน​ไว้​เพื่อ​สอน​เรา เพื่อ​เรา​จะ​มี​ความหวัง​โดย​ความอดทน​และ​กำลังใจ​จาก​พระคัมภีร์ 5 ขอ​พระเจ้า​ผู้​ประทาน​ความอดทน​และ​กำลังใจ ทรง​โปรด​ให้​พวกท่าน​มี​ความคิด​เป็น​อันหนึ่งอันเดียวกัน​ตาม​พระเยซูคริสต์ 6 เพื่อ​พวกท่าน​จะ​พร้อมใจกัน​ยกย่อง​พระเจ้า ผู้​ทรง​เป็น​พระบิดา​ของ​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา ด้วย​เสียง​เดียวกัน

7 เพราะฉะนั้น จง​ยอมรับ​กันและกัน เช่นเดียวกับ​ที่​พระคริสต์​ทรง​ยอมรับ​พวกท่าน* เพื่อ​พระสิริ​ของ​พระเจ้า 8 ข้าพเจ้า​ขอ​บอก​ว่า พระคริสต์​ทรง​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​ผู้ที่​เข้าสุหนัต เพื่อ​ความจริง​ของ​พระเจ้า เพื่อ​ยืนยัน​พระสัญญา​ที่​ประทาน​แก่​บรรพบุรุษ 9 และ​เพื่อ​ให้​คนต่างชาติ​ยกย่อง​พระเจ้า​เพราะ​ความเมตตา​ของ​พระองค์ ดัง​ที่​มี​คำเขียน​ไว้​ว่า

“เพราะ​เหตุนี้ ข้าพเจ้า​จะ​สรรเสริญ​พระองค์​ท่ามกลาง​คนต่างชาติ

และ​ร้องเพลง​สรรเสริญ​พระนาม​ของ​พระองค์”✡

10 และ​มี​คำ​กล่าว​อีก​ว่า

“คนต่างชาติ​ทั้งหลาย จง​ชื่นชมยินดี​ร่วม​กับ​ประชากร​ของ​พระองค์”✡

11 และ​อีก​ว่า

“คนต่างชาติ​ทั้งปวง จง​สรรเสริญ​องค์พระผู้เป็นเจ้า!

ให้​ชนชาติ​ทั้งหลาย​สรรเสริญ​พระองค์”✡

12 และ​อิสยาห์​กล่าว​อีก​ว่า

“ราก​ของ​เจสซี​จะ​ปรากฏ​ขึ้น

คือ​ผู้​ที่​ลุก​ขึ้น​เพื่อ​ปกครอง​คนต่างชาติ

คนต่างชาติ​จะ​ฝาก​ความหวัง​ไว้​ใน​พระองค์”✡

13 ขอ​พระเจ้า​แห่ง​ความหวัง​ทรง​เติม​พวกท่าน​ให้​เต็ม​ด้วย​ความชื่นชมยินดี​และ​สันติสุข​ทุกอย่าง​ใน​การ​เชื่อ เพื่อ​พวกท่าน​จะ​เปี่ยมล้น​ด้วย​ความหวัง​โดย​พลัง​ของ​พระวิญญาณบริสุทธิ์

14 พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า† ข้าพเจ้าเอง​ก็​มั่นใจ​เกี่ยวกับ​พวกท่าน​ว่า พวกท่านเอง​เต็มเปี่ยม​ด้วย​ความดีงาม มี​ความรู้​ครบถ้วน และ​สามารถ​ตักเตือน​กันและกัน​ได้ 15 แต่​ข้าพเจ้า​เขียน​บาง​เรื่อง​ถึง​พวกท่าน​อย่าง​กล้าตรงไปตรงมา​มากขึ้น เพื่อ​เตือน​ความจำ​ของ​พวกท่าน เพราะ​พระคุณ​ที่​พระเจ้า​ประทาน​แก่​ข้าพเจ้า 16 เพื่อ​ข้าพเจ้า​จะ​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​พระเยซูคริสต์​แก่​คนต่างชาติ ทำ​หน้าที่​ปุโรหิต​แห่ง​ข่าวดี​ของ​พระเจ้า เพื่อ​ให้​คนต่างชาติ​เป็น​เครื่องบูชา​ที่​พระเจ้า​ทรง​ยอมรับ ซึ่ง​พระวิญญาณบริสุทธิ์​ทรง​ชำระ​ให้​บริสุทธิ์ 17 เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้า​จึง​มี​สิ่ง​ที่​จะ​อวด​ใน​พระเยซูคริสต์ ใน​เรื่อง​ที่​เกี่ยวกับ​พระเจ้า 18 เพราะ​ข้าพเจ้า​ไม่​กล้า​พูด​ถึง​สิ่ง​ใด นอกจาก​สิ่ง​ที่​พระคริสต์​ทรง​ทำ​ผ่าน​ข้าพเจ้า เพื่อ​ให้​คนต่างชาติ​เชื่อฟัง ทั้ง​ด้วย​คำพูด​และ​การกระทำ 19 ด้วย​พลัง​ของ​หมายสำคัญ​และ​การอัศจรรย์ ด้วย​พลัง​ของ​พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า จน​ข้าพเจ้า​ได้​ประกาศ​ข่าวดี​ของ​พระคริสต์​อย่าง​ครบถ้วน ตั้งแต่​กรุงเยรูซาเล็ม​และ​บริเวณ​โดยรอบ ไป​จนถึง​แคว้น​อิลลีริคุม 20 ใช่แล้ว ข้าพเจ้า​ตั้งเป้า​ไว้​ว่า​จะ​ประกาศ​ข่าวดี​ใน​ที่​ที่​ยัง​ไม่​มี​การ​กล่าว​ถึง​พระนาม​ของ​พระคริสต์ เพื่อ​ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​สร้าง​บน​รากฐาน​ของ​ผู้อื่น 21 แต่​เป็น​ดัง​ที่​มี​คำเขียน​ไว้​ว่า

“คน​ที่​ไม่​เคย​ได้​รับ​ข่าว​เรื่อง​พระองค์​จะ​ได้​เห็น

และ​คน​ที่​ไม่​เคย​ได้ยิน​จะ​เข้าใจ”✡

22 เพราะ​เหตุนี้ ข้าพเจ้า​จึง​ถูก​ขัดขวาง​หลาย​ครั้ง​ไม่​ให้​มา​หา​พวกท่าน 23 แต่​บัดนี้ ไม่​มี​ที่ใด​ใน​ภูมิภาค​เหล่านี้​เหลือ​สำหรับ​ข้าพเจ้า​อีก และ​ข้าพเจ้า​ปรารถนา​จะ​มา​หา​พวกท่าน​เป็น​เวลา​หลาย​ปี​แล้ว 24 เมื่อ​ใด​ที่​ข้าพเจ้า​เดินทาง​ไป​สเปน ข้าพเจ้า​จะ​มา​หา​พวกท่าน เพราะ​ข้าพเจ้า​หวัง​ว่า​จะ​ได้​พบ​พวกท่าน​ระหว่าง​ทาง และ​ให้​พวกท่าน​ช่วย​สนับสนุน​ข้าพเจ้า​ใน​การเดินทาง​ต่อ​ไป​ที่นั่น หลัง​จาก​ข้าพเจ้า​ได้​ชื่นใจ​กับ​การ​อยู่​ร่วม​กับ​พวกท่าน​สัก​ระยะ​หนึ่ง 25 แต่​บัดนี้ ข้าพเจ้า​กำลัง​ไป​กรุงเยรูซาเล็ม เพื่อ​รับใช้​ผู้บริสุทธิ์ 26 เพราะ​คน​ใน​แคว้น​มาซิโดเนีย​และ​อาคายา​ยินดี​ที่​จะ​รวบรวม​เงิน​ช่วยเหลือ​บางส่วน​ให้​คนยากจน​ใน​หมู่​ผู้บริสุทธิ์​ที่​กรุงเยรูซาเล็ม 27 พวกเขา​ยินดี​ทำ​เช่นนั้น และ​ที่จริง​พวกเขา​ก็​เป็นหนี้​คน​เหล่านั้น เพราะ​ถ้า​คนต่างชาติ​ได้​มี​ส่วน​ใน​สิ่ง​ทาง​จิตวิญญาณ​ของ​พวกเขา ก็​เป็นหนี้​ที่​จะ​รับใช้​พวกเขา​ด้วย​สิ่ง​ทาง​วัตถุ​เช่นกัน 28 เพราะฉะนั้น เมื่อ​ข้าพเจ้า​ทำ​เรื่อง​นี้​เสร็จ และ​ส่งมอบ​ผล​นี้​แก่​พวกเขา​อย่าง​เรียบร้อย​แล้ว ข้าพเจ้า​จะ​เดินทาง​ผ่าน​พวกท่าน​ไป​ยัง​สเปน 29 ข้าพเจ้า​รู้​ว่า เมื่อ​ข้าพเจ้า​มา​หา​พวกท่าน ข้าพเจ้า​จะ​มา​พร้อม​ด้วย​พระพร​แห่ง​ข่าวดี​ของ​พระคริสต์​อย่าง​บริบูรณ์

30 พี่น้อง​ทั้งหลาย ข้าพเจ้า​ขอร้อง​พวกท่าน โดย​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา และ​โดย​ความรัก​ของ​พระวิญญาณ ให้​พวกท่าน​ร่วม​ต่อสู้​กับ​ข้าพเจ้า​ใน​การอธิษฐาน​ต่อ​พระเจ้า​เพื่อ​ข้าพเจ้า 31 เพื่อ​ข้าพเจ้า​จะ​พ้น​จาก​คน​ที่​ไม่เชื่อฟัง​ใน​แคว้น​ยูเดีย และ​เพื่อ​งานรับใช้​ของ​ข้าพเจ้า​สำหรับ​กรุงเยรูซาเล็ม​จะ​เป็น​ที่​ยอมรับ​ของ​ผู้บริสุทธิ์ 32 เพื่อ​ข้าพเจ้า​จะ​มา​หา​พวกท่าน​ด้วย​ความชื่นชมยินดี ตาม​ความประสงค์​ของ​พระเจ้า และ​ได้​พักใจ​ร่วม​กับ​พวกท่าน 33 ขอ​พระเจ้า​แห่ง​สันติสุข​ทรง​อยู่​กับ​พวกท่าน​ทุกคน อาเมน

16

1 ข้าพเจ้า​ขอ​ฝาก​ฟีบี พี่น้องหญิง​ของ​เรา ซึ่ง​เป็น​ผู้รับใช้*​ของ​ประชาคม​ที่​เมือง​เคนเครีย ไว้​กับ​พวกท่าน 2 ขอ​ให้​พวกท่าน​ต้อนรับ​นาง​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า อย่าง​ที่​สมควร​แก่​ผู้บริสุทธิ์ และ​ช่วยเหลือ​นาง​ใน​ทุก​เรื่อง​ที่​นาง​อาจ​ต้องการ​จาก​พวกท่าน เพราะ​นางเอง​ก็​เคย​เป็น​ผู้ช่วยเหลือ​คน​มากมาย รวมทั้ง​ข้าพเจ้าเอง​ด้วย

3 จง​ทักทาย​ปริสกา​และ​อาควิลลา เพื่อนร่วมงาน​ของ​ข้าพเจ้า​ใน​พระเยซูคริสต์ 4 ทั้งสอง​เอา​คอ​ของ​ตน​เข้า​เสี่ยง​เพื่อ​ชีวิต​ของ​ข้าพเจ้า ไม่​เพียง​ข้าพเจ้า​เท่านั้น​ที่​ขอบคุณ​พวกเขา แต่​ประชาคม​ทั้งหลาย​ของ​คนต่างชาติ​ก็​ขอบคุณ​ด้วย 5 จง​ทักทาย​ประชาคม​ที่​ประชุม​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​พวกเขา จง​ทักทาย​เอปาเนทัส ผู้​เป็น​ที่รัก​ของ​ข้าพเจ้า ซึ่ง​เป็น​ผลแรก​จาก​อาคายา​สำหรับ​พระคริสต์ 6 จง​ทักทาย​มารีย์ ผู้​ตรากตรำ​อย่างมาก​เพื่อ​พวกเรา 7 จง​ทักทาย​อันโดรนิคัส​และ​ยูเนีย ญาติ​ของ​ข้าพเจ้า​และ​เพื่อนร่วมคุก​ของ​ข้าพเจ้า ทั้งสอง​เป็น​ผู้​ที่​โดดเด่น​ใน​หมู่​อัครทูต และ​อยู่​ใน​พระคริสต์​มา​ก่อน​ข้าพเจ้า 8 จง​ทักทาย​อัมพลีอัส ผู้​เป็น​ที่รัก​ของ​ข้าพเจ้า​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า 9 จง​ทักทาย​เออร์บานัส เพื่อนร่วมงาน​ของ​เรา​ใน​พระคริสต์ และ​สตาคิส ผู้​เป็น​ที่รัก​ของ​ข้าพเจ้า 10 จง​ทักทาย​อเปลเลส ผู้​ที่​ผ่าน​การพิสูจน์​แล้ว​ใน​พระคริสต์ จง​ทักทาย​คน​ใน​บ้าน​ของ​อาริสโตบูลัส 11 จง​ทักทาย​เฮโรดิโอน ญาติ​ของ​ข้าพเจ้า จง​ทักทาย​คน​ใน​บ้าน​ของ​นาร์ซิสซัส​ที่​อยู่​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า 12 จง​ทักทาย​ทรีเฟนา​และ​ทรีโฟซา ผู้​ตรากตรำ​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า จง​ทักทาย​เปอร์ซิส ผู้​เป็น​ที่รัก ซึ่ง​ตรากตรำ​อย่างมาก​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า 13 จง​ทักทาย​รูฟัส ผู้​ได้​รับ​เลือก​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า และ​มารดา​ของ​เขา ซึ่ง​เป็น​มารดา​ของ​ข้าพเจ้า​ด้วย 14 จง​ทักทาย​อาซินคริตัส เฟลโกน เฮอร์เมส พาโทรบัส เฮอร์มาส และ​พี่น้อง†​ที่​อยู่​กับ​พวกเขา 15 จง​ทักทาย​ฟีโลโลกัส​และ​ยูเลีย เนเรอัส​กับ​น้องสาว​ของ​เขา โอลิมปัส และ​ผู้บริสุทธิ์​ทุกคน​ที่​อยู่​กับ​พวกเขา 16 จง​ทักทาย​กันและกัน​ด้วย​การ​จูบ​อัน​บริสุทธิ์ ประชาคม​ทั้งหลาย​ของ​พระคริสต์​ฝาก​คำทักทาย​ถึง​พวกท่าน

17 พี่น้อง​ทั้งหลาย ข้าพเจ้า​ขอร้อง​พวกท่าน​ให้​เฝ้าระวัง​คน​ที่​ก่อ​ความแตกแยก​และ​สร้าง​เหตุ​ให้​สะดุด ซึ่ง​ขัด​กับ​คำสอน​ที่​พวกท่าน​ได้​เรียน​มา และ​จง​หลีกห่าง​จาก​พวกเขา 18 เพราะ​คน​เช่นนั้น​ไม่​ได้​รับใช้​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา แต่​รับใช้​ท้อง​ของ​ตนเอง และ​ด้วย​คำพูด​หวานหู​และ​คำ​ประจบประแจง พวกเขา​หลอกลวง​ใจ​ของ​คน​ที่​ไร้เดียงสา 19 เพราะ​การเชื่อฟัง​ของ​พวกท่าน​เป็น​ที่​รู้จัก​แก่​ทุกคน ข้าพเจ้า​จึง​ชื่นชมยินดี​เพราะ​พวกท่าน แต่​ข้าพเจ้า​ต้องการ​ให้​พวกท่าน​ฉลาด​ใน​สิ่ง​ที่​ดี และ​ไร้เดียงสา​ใน​สิ่ง​ที่​ชั่ว 20 พระเจ้า​แห่ง​สันติสุข​จะ​ทรง​บดขยี้​ซาตาน​ใต้​เท้า​ของ​พวกท่าน​ใน​ไม่ช้า

ขอ​พระคุณ​ของ​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา​อยู่​กับ​พวกท่าน

21 ทิโมธี เพื่อนร่วมงาน​ของ​ข้าพเจ้า ฝาก​คำทักทาย​ถึง​พวกท่าน เช่นเดียวกับ​ลูสิอัส ยาโสน และ​โสสิปาเตอร์ ญาติ​ของ​ข้าพเจ้า 22 ข้าพเจ้า เทอร์ทิอัส ผู้​ลงมือ​เขียน​จดหมาย​ฉบับ​นี้ ขอ​ทักทาย​พวกท่าน​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า 23 ไกอัส ผู้​ให้​ที่พัก​แก่​ข้าพเจ้า​และ​แก่​ประชาคม​ทั้งหมด ฝาก​คำทักทาย​ถึง​พวกท่าน เอรัสทัส เหรัญญิก​ของ​เมือง ฝาก​คำทักทาย​ถึง​พวกท่าน เช่นเดียวกับ​ควอร์ทัส ผู้​เป็น​พี่น้อง 24 ขอ​พระคุณ​ของ​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา​อยู่​กับ​พวกท่าน​ทุกคน! อาเมน 25 ‡

* 1:1 1:1 “พระคริสต์” หมายถึง “ผู้ที่​ได้รับ​การเจิม”

† 1:3 1:3 หรือ “เชื้อสาย”

✡ 1:17 1:17 ฮาบากุก 2:4

✡ 2:6 2:6 สดุดี 62:12; สุภาษิต 24:12

✡ 2:24 2:24 อิสยาห์ 52:5; เอเสเคียล 36:22

✡ 3:4 3:4 สดุดี 51:4

✡ 3:12 3:12 สดุดี 14:1-3; 53:1-3; ปัญญาจารย์ 7:20

✡ 3:13 3:13 สดุดี 5:9

✡ 3:13 3:13 สดุดี 140:3

✡ 3:14 3:14 สดุดี 10:7

✡ 3:17 3:17 อิสยาห์ 59:7-8

✡ 3:18 3:18 สดุดี 36:1

* 3:25 3:25 หรือ “เครื่องบูชา​เพื่อ​ระงับ​ความโกรธ”

✡ 4:3 4:3 ปฐมกาล 15:6

✡ 4:8 4:8 สดุดี 32:1-2

✡ 4:17 4:17 ปฐมกาล 17:5

✡ 4:18 4:18 ปฐมกาล 15:5

✡ 4:22 4:22 ปฐมกาล 15:6

* 7:1 7:1 คำว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้ และ​ใน​บริบท​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้องชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ใน​ครอบครัว​เดียวกัน”

✡ 7:7 7:7 อพยพ 20:17; เฉลยธรรมบัญญัติ 5:21

* 8:1 8:1 NU ละ​ข้อความ “ผู้​ที่​ไม่ได้​ดำเนิน​ตาม​เนื้อหนัง แต่​ดำเนิน​ตาม​พระวิญญาณ”

† 8:15 8:15 อับบา เป็น​คำ​อาราเมค​ที่​หมายถึง “พ่อ” หรือ “พ่อจ๋า” ซึ่ง​ใช้​ได้​ด้วย​ความรัก​และ​ความเคารพ​ใน​การอธิษฐาน​ถึง​พระบิดา​ของ​เรา​ใน​สวรรค์

‡ 8:29 8:29 คำว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้ และ​ใน​บริบท​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้องชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ใน​ครอบครัว​เดียวกัน”

✡ 8:36 8:36 สดุดี 44:22

✡ 9:7 9:7 ปฐมกาล 21:12

✡ 9:9 9:9 ปฐมกาล 18:10,14

* 9:11 9:11 NU วาง​วลี “ไม่ได้​ขึ้น​อยู่​กับ​การกระทำ แต่​ขึ้น​อยู่​กับ​พระองค์​ผู้​ทรง​เรียก” ไว้​ตอนต้น​ของ​ข้อ 12 แทน​ที่​จะ​อยู่​ตอนท้าย​ของ​ข้อ 11

✡ 9:12 9:12 ปฐมกาล 25:23

✡ 9:13 9:13 มาลาคี 1:2-3

✡ 9:15 9:15 อพยพ 33:19

✡ 9:17 9:17 อพยพ 9:16

✡ 9:20 9:20 อิสยาห์ 29:16; 45:9

✡ 9:25 9:25 โฮเชยา 2:23

✡ 9:26 9:26 โฮเชยา 1:10

✡ 9:28 9:28 อิสยาห์ 10:22-23

† 9:29 9:29 ภาษากรีก: ซาบาโอธ (หรือ​ภาษาฮีบรู: เซวาโอท)

✡ 9:29 9:29 อิสยาห์ 1:9

‡ 9:33 9:33 “ดูสิ” แปล​จาก “ἰδοὺ” ซึ่ง​หมายถึง มอง ดู​ให้​ดี สังเกต เห็น หรือ​จ้องดู และ​มัก​ใช้​เป็น​คำอุทาน

✡ 9:33 9:33 อิสยาห์ 8:14; 28:16

* 10:4 10:4 หรือ “ความครบถ้วน” หรือ “จุดสิ้นสุด”

✡ 10:5 10:5 เลวีนิติ 18:5

✡ 10:6 10:6 เฉลยธรรมบัญญัติ 30:12

✡ 10:7 10:7 เฉลยธรรมบัญญัติ 30:13

✡ 10:8 10:8 เฉลยธรรมบัญญัติ 30:14

✡ 10:11 10:11 อิสยาห์ 28:16

✡ 10:13 10:13 โยเอล 2:32

✡ 10:15 10:15 อิสยาห์ 52:7

✡ 10:16 10:16 อิสยาห์ 53:1

✡ 10:18 10:18 สดุดี 19:4

✡ 10:19 10:19 เฉลยธรรมบัญญัติ 32:21

✡ 10:20 10:20 อิสยาห์ 65:1

✡ 10:21 10:21 อิสยาห์ 65:2

✡ 11:3 11:3 1 พงศ์กษัตริย์ 19:10,14

✡ 11:4 11:4 1 พงศ์กษัตริย์ 19:18

✡ 11:8 11:8 เฉลยธรรมบัญญัติ 29:4; อิสยาห์ 29:10

✡ 11:10 11:10 สดุดี 69:22,23

* 11:25 11:25 คำว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้ และ​ใน​บริบท​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้องชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ใน​ครอบครัว​เดียวกัน”

✡ 11:27 11:27 อิสยาห์ 59:20-21; 27:9; เยเรมีย์ 31:33-34

✡ 11:34 11:34 อิสยาห์ 40:13

✡ 11:35 11:35 โยบ 41:11

✡ 12:19 12:19 เฉลยธรรมบัญญัติ 32:35

✡ 12:20 12:20 สุภาษิต 25:21-22

* 13:9 13:9 TR เพิ่ม “อย่า​เป็น​พยานเท็จ”

✡ 13:9 13:9 อพยพ 20:13-15,17; เฉลยธรรมบัญญัติ 5:17-19,21

✡ 13:9 13:9 เลวีนิติ 19:18

✡ 14:11 14:11 อิสยาห์ 45:23

* 14:26 14:26 TR วาง​ข้อ 24-26 ไว้​หลัง​โรม 16:24 โดย​นับ​เป็น​ข้อ 25-27

✡ 15:3 15:3 สดุดี 69:9

* 15:7 15:7 TR อ่านว่า “พวกเรา” แทน “พวกท่าน”

✡ 15:9 15:9 2 ซามูเอล 22:50; สดุดี 18:49

✡ 15:10 15:10 เฉลยธรรมบัญญัติ 32:43

✡ 15:11 15:11 สดุดี 117:1

✡ 15:12 15:12 อิสยาห์ 11:10

† 15:14 15:14 คำว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้ และ​ใน​บริบท​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้องชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ใน​ครอบครัว​เดียวกัน”

✡ 15:21 15:21 อิสยาห์ 52:15

* 16:1 16:1 หรือ “มัคนายก”

† 16:14 16:14 คำว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้ และ​ใน​บริบท​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้องชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ใน​ครอบครัว​เดียวกัน”

‡ 16:25 16:25 TR วาง​โรม 14:24-26 ไว้​ตอนท้าย​ของ​โรม แทน​ที่​จะ​อยู่​ตอนท้าย​บท​ที่ 14 และ​นับ​ข้อ​เหล่านี้​เป็น 16:25-27