77
สำหรับหัวหน้านักดนตรี สำหรับเยดูธูน บทสดุดีของอาสาฟ
1 เสียงร้องของฉันขึ้นไปถึงพระเจ้า
ฉันร้องขอความช่วยเหลือจากพระเจ้า
ขอพระองค์ฟังฉัน
2 ในวันทุกข์ยาก ฉันแสวงหาองค์เจ้านาย
ตลอดคืนยื่นมือออกไปโดยไม่อ่อนล้า
ใจฉันไม่ยอมรับการปลอบโยน
3 ฉันระลึกถึงพระเจ้าแล้วก็คราง
ระบายความทุกข์ จิตใจจึงอ่อนล้า
เซลาห์
4 พระองค์ทำให้เปลือกตาฉันปิดไม่ได้
ฉันทุกข์ใจจนพูดไม่ออก
5 ฉันคิดถึงวันเก่าๆ
และปีอันไกลโพ้น
6 ยามค่ำคืน ฉันระลึกถึงบทเพลงของตัวเอง
ใคร่ครวญอยู่ในใจ
จิตใจของฉันไต่ถามอย่างจริงจัง
7 “องค์เจ้านายจะทอดทิ้งเราตลอดไปหรือ
พระองค์จะไม่โปรดปรานเราอีกแล้วหรือ
8 ความรักมั่นคงของพระองค์สูญสิ้นไปตลอดกาลแล้วหรือ
พระสัญญาของพระองค์ล้มเหลวไปทุกชั่วอายุแล้วหรือ
9 พระเจ้าลืมที่จะกรุณาแล้วหรือ
พระองค์โกรธจนปิดกั้นความเมตตาไว้หรือ”
เซลาห์
10 แล้วฉันคิดว่า “จะยึดสิ่งนี้ไว้
คือปีทั้งหลายแห่งมือขวาขององค์ผู้สูงสุด”
11 ฉันจะระลึกถึงสิ่งที่พระยาห์เวห์ทำ
จะระลึกถึงสิ่งอัศจรรย์ของพระองค์แต่โบราณ
12 ฉันจะใคร่ครวญทุกสิ่งที่พระองค์ทำ
และพิจารณาสิ่งที่พระองค์ทำ
13 พระเจ้า ทางของพระองค์อยู่ในสถานบริสุทธิ์
มีพระเจ้าองค์ใดเล่ายิ่งใหญ่เหมือนพระเจ้า
14 พระองค์คือพระเจ้าผู้ทำสิ่งอัศจรรย์
พระองค์แสดงกำลังของพระองค์ท่ามกลางชนทั้งหลาย
15 พระองค์ไถ่ประชากรของพระองค์ด้วยแขนของพระองค์
คือลูกหลานของยาโคบและโยเซฟ
เซลาห์
16 พระเจ้า เมื่อน้ำเห็นพระองค์
น้ำเห็นพระองค์แล้วก็บิดตัว
ห้วงลึกก็สั่นสะท้าน
17 เมฆเทน้ำลงมา
ท้องฟ้าคำรามด้วยเสียงฟ้าร้อง
ลูกธนูของพระองค์แลบวาบไปทั่ว
18 เสียงฟ้าร้องของพระองค์ดังอยู่ในพายุหมุน
สายฟ้าส่องโลกให้สว่าง
แผ่นดินสั่นสะเทือนและไหวหวั่น
19 ทางของพระองค์ผ่านทะเล
เส้นทางของพระองค์ผ่านห้วงน้ำใหญ่
รอยเท้าของพระองค์ไม่มีใครล่วงรู้
20 พระองค์นำประชากรของพระองค์เหมือนฝูงแกะ
ผ่านมือของโมเสสและอาโรน