59
สำหรับหัวหน้านักดนตรี ตามทำนอง “อย่าทำลาย” บทกวีของดาวิด เมื่อซาอูลส่งคนไปเฝ้าบ้านเพื่อฆ่าเขา
1 พระเจ้าของฉัน โปรดช่วยฉันให้พ้นจากศัตรู
โปรดยกฉันไว้ให้พ้นมือคนที่ลุกขึ้นสู้ฉัน
2 โปรดช่วยฉันให้พ้นจากคนทำความชั่ว
ช่วยฉันให้รอดจากคนกระหายเลือด
3 พวกเขาดักซุ่มเอาชีวิตฉัน
คนทรงอำนาจรวมตัวกันต่อต้านฉัน
ไม่ใช่เพราะฉันไม่เชื่อฟัง หรือเพราะบาปของฉัน พระยาห์เวห์
4 ทั้งที่ฉันไม่ได้ทำผิด พวกเขาก็พร้อมบุกเข้ามา
โปรดลุกขึ้น มองดู และช่วยฉัน!
5 พระองค์ พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งกองทัพ พระเจ้าแห่งอิสราเอล
โปรดลุกขึ้นลงโทษประชาชาติ
อย่าเมตตาคนทรยศที่ชั่วร้าย
เซลาห์
6 พวกเขากลับมาในยามเย็น หอนเหมือนสุนัข
และเดินเพ่นพ่านรอบเมือง
7 ดูสิ พวกเขาพ่นคำออกจากปาก
ริมฝีปากของพวกเขาเป็นดาบ
แล้วพูดว่า “ใครจะได้ยินเรา?”
8 แต่พระองค์ พระยาห์เวห์ ทรงหัวเราะเยาะพวกเขา
พระองค์ทรงเย้ยหยันประชาชาติทั้งปวง
9 กำลังของฉันเอ๋ย ฉันเฝ้ารอพระองค์
เพราะพระเจ้าเป็นหอคอยสูงของฉัน
10 พระเจ้าของฉันจะทรงนำหน้าฉัน พร้อมด้วยความรักมั่นคงของพระองค์
พระเจ้าจะให้ฉันเห็นศัตรูพ่ายแพ้
11 อย่าฆ่าพวกเขา มิฉะนั้นประชากรของฉันจะลืม
โปรดใช้ฤทธิ์ของพระองค์ทำให้พวกเขากระจัดกระจาย และกดพวกเขาลง องค์เจ้านาย โล่ของเรา
12 เพราะบาปจากปากและถ้อยคำจากริมฝีปากของพวกเขา
ขอให้พวกเขาติดกับอยู่ในความหยิ่งของตน
เพราะคำสาปและคำโกหกที่พวกเขาพูด
13 โปรดเผาผลาญพวกเขาด้วยความโกรธของพระองค์
เผาผลาญจนไม่เหลือ
ให้พวกเขารู้ว่าพระเจ้าทรงปกครองในยาโคบ
จนถึงสุดปลายแผ่นดินโลก
เซลาห์
14 ยามเย็น ให้พวกเขากลับมา
ให้หอนเหมือนสุนัข และเดินไปรอบเมือง
15 พวกเขาจะเดินเพ่นพ่านหาอาหาร
และถ้าไม่อิ่ม ก็จะเฝ้ารออยู่ทั้งคืน
16 แต่ฉันจะร้องเพลงถึงกำลังของพระองค์
ยามเช้า จะร้องเสียงดังถึงความรักมั่นคงของพระองค์
เพราะพระองค์ทรงเป็นหอคอยสูงของฉัน
เป็นที่ลี้ภัยในวันที่ฉันทุกข์ยาก
17 กำลังของฉันเอ๋ย ฉันจะร้องเพลงสรรเสริญพระองค์
เพราะพระเจ้าทรงเป็นหอคอยสูงของฉัน เป็นพระเจ้าผู้ทรงมีเมตตาต่อฉัน