44
สำหรับหัวหน้านักดนตรี ของลูกหลานโคราห์ บทสดุดีแห่งการใคร่ครวญ
1 พระเจ้า เราได้ยินมากับหูของเราเอง
บรรพบุรุษเล่าให้ฟังถึงสิ่งที่พระองค์ทำในสมัยของพวกเขา
ในสมัยโบราณ
2 พระองค์ใช้มือขับไล่ชนชาติต่าง ๆ
แล้วปลูกบรรพบุรุษของเราไว้แทน
พระองค์ทำให้ชนชาติทั้งหลายเดือดร้อน
แต่ให้คนของพระองค์แผ่ขยายออกไป
3 เพราะพวกเขาไม่ได้ครอบครองแผ่นดินด้วยดาบของตน
แขนของตนก็ไม่ได้ช่วยพวกเขาให้รอด
แต่เป็นมือขวา แขน และแสงจากใบหน้าของพระองค์
เพราะพระองค์โปรดปรานพวกเขา
4 พระเจ้า พระองค์คือกษัตริย์ของฉัน
โปรดบัญชาให้ยาโคบมีชัย!
5 ด้วยพระองค์ เราจะผลักศัตรูให้ล้ม
ด้วยพระนามของพระองค์ เราจะเหยียบคนที่ลุกขึ้นสู้เรา
6 เพราะฉันจะไม่วางใจในคันธนู
ดาบของฉันก็ช่วยฉันให้รอดไม่ได้
7 แต่พระองค์ช่วยเราให้พ้นจากศัตรู
และทำให้คนที่เกลียดเราอับอาย
8 เราภูมิใจในพระเจ้าตลอดวัน
เราจะขอบคุณพระนามของพระองค์ตลอดไป
เซลาห์
9 แต่ตอนนี้พระองค์กลับผลักไสเราและทำให้เราอับอาย
ไม่ออกไปรบพร้อมกองทัพของเรา
10 พระองค์ทำให้เราหันหลังหนีศัตรู
คนที่เกลียดเราก็ปล้นเอาตามใจ
11 พระองค์ทำให้เราเหมือนแกะสำหรับเป็นอาหาร
และกระจายเราไปท่ามกลางชนชาติต่าง ๆ
12 พระองค์ขายประชากรของพระองค์ไปโดยไม่ได้อะไร
และไม่ได้กำไรจากการขายพวกเขาเลย
13 พระองค์ทำให้เราเป็นที่ดูหมิ่นของคนรอบข้าง
เป็นที่เยาะเย้ยและถากถางของคนรอบตัว
14 พระองค์ทำให้เราเป็นคำเยาะเย้ยติดปากในหมู่ชนชาติต่าง ๆ
เป็นเหตุให้ประชาชนส่ายหัว
15 ความอับอายอยู่ตรงหน้าฉันตลอดวัน
ความขายหน้าคลุมใบหน้าฉันไว้
16 เพราะเสียงเยาะเย้ยของคนที่ตำหนิและด่าทอ
เพราะศัตรูและคนที่คิดแก้แค้น
17 ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นกับเรา
แต่เรายังไม่ลืมพระองค์
และไม่ได้ทรยศพันธสัญญาของพระองค์
18 ใจของเราไม่ได้หันกลับ
ฝีเท้าก็ไม่ได้ออกนอกทางของพระองค์
19 แม้พระองค์บดขยี้เราในถิ่นของหมาจิ้งจอก
และคลุมเราด้วยเงาความตาย
20 ถ้าเราลืมพระนามของพระเจ้าของเรา
หรือยื่นมือออกหาพระอื่น
21 พระเจ้าจะไม่ค้นพบเรื่องนี้หรือ?
เพราะพระองค์รู้ความลับในใจ
22 เพราะเห็นแก่พระองค์ เราถูกฆ่าตลอดวัน
ถูกนับว่าเป็นแกะสำหรับถูกฆ่า
23 ตื่นเถิด!
องค์เจ้านาย ทำไมพระองค์หลับอยู่?
ลุกขึ้น!
อย่าผลักไสเราตลอดไป
24 ทำไมพระองค์ซ่อนใบหน้า
และลืมความทุกข์กับการถูกกดขี่ของเรา?
25 เพราะจิตใจของเราหมอบลงกับฝุ่น
ร่างกายของเราแนบติดพื้นดิน
26 โปรดลุกขึ้นมาช่วยเรา
ไถ่เราเพราะความรักมั่นคงของพระองค์