เล่มที่ 2
42
สำหรับหัวหน้านักดนตรี บทใคร่ครวญของลูกหลานโคราห์
1 กวางหอบกระหายหาลำธารอย่างไร
ใจฉันก็กระหายหาพระองค์อย่างนั้น พระเจ้า
2 ใจฉันกระหายพระเจ้า พระเจ้าผู้มีชีวิต
เมื่อไรฉันจะได้มาอยู่ต่อหน้าพระเจ้า?
3 น้ำตากลายเป็นอาหารของฉันทั้งวันทั้งคืน
ขณะที่พวกเขาถามฉันไม่หยุดว่า “พระเจ้าของเจ้าอยู่ที่ไหน?”
4 เมื่อระลึกถึงเรื่องเหล่านี้ ฉันก็เทความในใจออกมา
เคยเดินไปกับฝูงชน และนำขบวนไปยังบ้านของพระเจ้า
ท่ามกลางเสียงยินดีและสรรเสริญ เป็นฝูงชนฉลองวันศักดิ์สิทธิ์
5 ใจฉันเอ๋ย ทำไมจึงท้อแท้?
ทำไมจึงกระสับกระส่ายอยู่ข้างใน?
จงหวังในพระเจ้า!
เพราะฉันยังจะสรรเสริญพระองค์ เพราะพระองค์อยู่ใกล้และช่วยฉันให้รอด
6 พระเจ้าของฉัน ใจฉันท้อแท้อยู่ข้างใน
ฉันจึงระลึกถึงพระองค์จากแผ่นดินริมจอร์แดน
จากยอดเขาเฮอร์โมน จากเนินมิซาร์
7 ห้วงลึกเรียกหาห้วงลึก ท่ามกลางเสียงน้ำตกของพระองค์
คลื่นทุกลูกและเกลียวคลื่นของพระองค์ถาโถมทับฉัน
8 กลางวัน พระยาห์เวห์จะบัญชาให้ความรักมั่นคงของพระองค์อยู่กับฉัน
กลางคืนบทเพลงของพระองค์จะอยู่กับฉัน
เป็นคำอธิษฐานถึงพระเจ้าแห่งชีวิตของฉัน
9 ฉันจะถามพระเจ้า ศิลาของฉันว่า “ทำไมพระองค์ลืมฉัน?
ทำไมฉันต้องเดินเศร้า เพราะศัตรูกดขี่?”
10 คำเยาะเย้ยของศัตรูเหมือนดาบทิ่มอยู่ในกระดูก
ขณะที่พวกเขาถามฉันไม่หยุดว่า “พระเจ้าของเจ้าอยู่ที่ไหน?”
11 ใจฉันเอ๋ย ทำไมจึงท้อแท้?
ทำไมจึงกระสับกระส่ายอยู่ข้างใน?
จงหวังในพระเจ้า! เพราะฉันยังจะสรรเสริญพระองค์
ผู้ช่วยให้ฉันเงยหน้าได้ และเป็นพระเจ้าของฉัน