39
สำหรับหัวหน้านักดนตรี สำหรับเยดูธูน บทสดุดีของดาวิด
1 ฉันพูดว่า “จะระวังทางของตัวเอง ไม่ให้ทำบาปด้วยลิ้น
จะใส่บังเหียนให้ปาก ตราบใดที่คนชั่วอยู่ต่อหน้าฉัน”
2 ฉันเงียบสนิท
ไม่พูดแม้แต่เรื่องดี
แล้วความเศร้าก็พลุ่งขึ้น
3 ใจฉันร้อนอยู่ข้างใน
ยิ่งครุ่นคิด ไฟยิ่งลุก
แล้วฉันก็พูดด้วยลิ้นว่า
4 “พระยาห์เวห์ โปรดให้ฉันรู้วาระสุดท้ายของตัวเอง
ให้รู้ว่าวันเวลาของฉันยาวเท่าไร
จะได้รู้ว่าตัวเองเปราะบางเพียงใด
5 พระองค์ทรงกำหนดวันของฉันให้ยาวเพียงไม่กี่ฝ่ามือ
ชั่วชีวิตของฉันเป็นเหมือนไม่มีอะไรเลยต่อหน้าพระองค์
แท้จริง มนุษย์ทุกคนที่ยืนอยู่ เป็นเพียงลมหายใจ”
เซลาห์
6 “แท้จริง มนุษย์ทุกคนเดินผ่านไปราวเงา
พวกเขาวุ่นวายกันอย่างไร้ผล
กอบโกยสะสม แต่ไม่รู้ว่าใครจะมาเก็บไป
7 บัดนี้ องค์เจ้านาย ฉันจะรออะไร?
ความหวังของฉันอยู่ในพระองค์
8 โปรดช่วยฉันให้พ้นจากการล่วงละเมิดทั้งหมด
อย่าทำให้ฉันเป็นที่เยาะเย้ยของคนโง่
9 ฉันเงียบ
ไม่อ้าปาก
เพราะพระองค์เป็นผู้ทำสิ่งนี้
10 โปรดเอาแส้ของพระองค์ออกไปจากฉัน
ฉันหมดแรงเพราะแรงฟาดจากมือพระองค์
11 เมื่อพระองค์ตำหนิและแก้ไขมนุษย์เพราะความผิดชั่ว
พระองค์ทำให้ทรัพย์สมบัติของเขาสลายไปเหมือนมอดกัดกิน
แท้จริง มนุษย์ทุกคนเป็นเพียงลมหายใจ”
เซลาห์
12 “พระยาห์เวห์ โปรดฟังคำอธิษฐานของฉัน ฟังเสียงร้องของฉัน
อย่านิ่งเฉยต่อน้ำตาของฉัน
เพราะฉันเป็นคนต่างถิ่นที่อยู่กับพระองค์
เป็นคนต่างแดนเหมือนบรรพบุรุษทั้งหมดของฉัน
13 โปรดเว้นฉันไว้ ให้ฉันได้ฟื้นกำลัง
ก่อนฉันจะจากไปและไม่มีอยู่อีก”