35
ของดาวิด
1 พระยาห์เวห์ โปรดสู้คดีกับคนที่สู้คดีกับฉัน
ต่อสู้กับคนที่ต่อสู้กับฉัน
2 จับโล่และโล่กำบังขึ้น
ลุกขึ้นมาช่วยฉัน
3 ชูหอกขึ้น ขวางทางคนที่ไล่ล่าฉัน
บอกฉันว่า “เราคือความรอดของเจ้า”
4 ขอให้คนที่ตามล่าชีวิตฉันอับอายและเสียเกียรติ
ให้คนที่วางแผนทำลายฉันถอยกลับอย่างสับสน
5 ให้พวกเขาเป็นเหมือนแกลบต่อหน้าลม
ให้ทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ไล่พวกเขาไป
6 ให้ทางของพวกเขามืดและลื่น
ให้ทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ไล่ตามพวกเขา
7 เพราะพวกเขาแอบซ่อนตาข่ายไว้ในหลุมดักฉันโดยไม่มีเหตุ
ขุดหลุมดักชีวิตฉันโดยไม่มีเหตุ
8 ขอให้ความพินาศมาถึงเขาโดยไม่ทันรู้ตัว
ให้ตาข่ายที่เขาแอบซ่อนไว้จับตัวเขาเอง
ให้เขาตกลงไปในความพินาศนั้น
9 ฉันจะยินดีในพระยาห์เวห์
เปรมปรีดิ์ในความรอดจากพระองค์
10 กระดูกทุกชิ้นของฉันจะพูดว่า “พระยาห์เวห์ ใครจะเหมือนพระองค์?
พระองค์ช่วยคนยากจนให้พ้นจากคนที่แข็งแรงกว่าเขา
ช่วยคนยากจนและขัดสนให้พ้นจากคนที่ปล้นเขา?”
11 พยานที่ไม่ชอบธรรมลุกขึ้น
พวกเขาซักถามฉันเรื่องที่ฉันไม่รู้
12 พวกเขาตอบแทนความดีด้วยความชั่ว
จนใจฉันเหมือนคนสูญเสียสิ่งรัก
13 แต่เมื่อพวกเขาป่วย ฉันสวมผ้ากระสอบ
ทำให้ตัวเองทุกข์ด้วยการอดอาหาร
คำอธิษฐานของฉันกลับคืนสู่อกของฉันเอง
14 ฉันปฏิบัติตัวเหมือนเขาเป็นเพื่อนหรือพี่น้อง
ก้มตัวไว้ทุกข์ เหมือนคนไว้ทุกข์ให้แม่ของตน
15 แต่เมื่อฉันตกที่นั่งลำบาก พวกเขากลับยินดีและรวมตัวกัน
คนที่เข้าทำร้ายรวมตัวกันเล่นงานฉันโดยที่ฉันไม่รู้ตัว
พวกเขาฉีกทึ้งฉันไม่หยุด
16 เหมือนคนลบหลู่ที่เยาะเย้ยกันในงานเลี้ยง
พวกเขาขบเขี้ยวเคี้ยวฟันใส่ฉัน
17 องค์เจ้านาย พระองค์จะมองดูอยู่อีกนานเท่าไร?
โปรดช่วยชีวิตฉันจากการทำลายของพวกเขา
ช่วยชีวิตอันล้ำค่าของฉันจากฝูงสิงโต
18 ฉันจะขอบคุณพระองค์ในชุมนุมใหญ่
จะยกย่องพระองค์ท่ามกลางคนมากมาย
19 อย่าให้ศัตรูที่เล่นงานฉันอย่างไม่เป็นธรรมได้ยินดีเมื่อเห็นฉันล้ม
อย่าให้คนที่เกลียดฉันโดยไร้เหตุขยิบตาเยาะเย้ยฉัน
20 เพราะพวกเขาไม่พูดอย่างเป็นมิตร
กลับคิดถ้อยคำหลอกลวงเล่นงานคนที่อยู่อย่างสงบในแผ่นดิน
21 พวกเขาอ้าปากกว้างใส่ฉัน
พูดว่า “เห็นแล้ว! เห็นแล้ว! เราเห็นกับตา!”
22 พระยาห์เวห์ พระองค์เห็นแล้ว อย่านิ่งเงียบ
องค์เจ้านาย อย่าอยู่ห่างจากฉัน
23 ตื่นขึ้น! ลุกขึ้นมาปกป้องฉัน พระเจ้าของฉัน!
องค์เจ้านายของฉัน โปรดสู้คดีแทนฉัน!
24 พระยาห์เวห์ พระเจ้าของฉัน โปรดตัดสินให้ฉันได้รับความเป็นธรรมตามความชอบธรรมของพระองค์
อย่าให้พวกเขาสะใจเมื่อเห็นฉันล้ม
25 อย่าให้พวกเขาคิดในใจว่า “ดี! ได้อย่างที่เราอยากได้!”
อย่าให้พวกเขาพูดว่า “เรากลืนเขาลงไปแล้ว!”
26 ขอให้คนที่ยินดีกับหายนะของฉันอับอายและสับสนพร้อมกัน
ให้คนที่ยกตัวข่มฉันถูกห่มด้วยความอับอายและเสียเกียรติ
27 แต่คนที่ยินดีกับการที่ฉันได้รับความเป็นธรรม จงโห่ร้องและยินดี
ให้พวกเขาพูดอยู่เสมอว่า “ขอให้พระยาห์เวห์ได้รับการยกย่อง
พระองค์ผู้ยินดีในความผาสุกของผู้รับใช้!”
28 ลิ้นของฉันจะพูดถึงความชอบธรรมของพระองค์ และยกย่องพระองค์ตลอดวัน