29
1 คนที่ถูกตักเตือนบ่อยๆ แล้วยังดื้อดึงไม่ยอมฟัง
จะพินาศฉับพลันจนแก้ไขไม่ได้
2 เมื่อคนชอบธรรมรุ่งเรือง ประชาชนก็ยินดี
แต่เมื่อคนชั่วปกครอง ประชาชนก็คร่ำครวญ
3 คนที่รักปัญญาทำให้พ่อชื่นใจ
แต่คนที่คบหาโสเภณีผลาญทรัพย์ของตน
4 กษัตริย์ทำให้แผ่นดินมั่นคงด้วยความยุติธรรม
แต่คนที่รับสินบนทำให้บ้านเมืองพังลง
5 คนที่ป้อยอเพื่อนบ้าน
กำลังกางตาข่ายไว้ใต้เท้าเขา
6 คนชั่วติดบ่วงบาปของตน
แต่คนชอบธรรมร้องเพลงและยินดีได้
7 คนชอบธรรมใส่ใจสิทธิของคนจน
แต่คนชั่วไม่ใส่ใจเรื่องนี้
8 คนชอบเยาะเย้ยทำให้เมืองเดือดพล่าน
แต่คนมีปัญญาช่วยดับความโกรธ
9 เมื่อคนมีปัญญาขึ้นศาลกับคนโง่
คนโง่จะเดือดดาลหรือเยาะเย้ย และไม่มีความสงบเกิดขึ้น
10 คนกระหายเลือดเกลียดคนซื่อสัตย์
และหมายเอาชีวิตคนซื่อตรง
11 คนโง่ระบายความโกรธออกมาจนหมด
แต่คนมีปัญญารู้จักระงับไว้
12 ถ้าผู้ปกครองชอบฟังคำโกหก
ขุนนางของเขาก็จะชั่วไปหมด
13 คนจนกับคนกดขี่มีสิ่งหนึ่งร่วมกัน
พระยาห์เวห์ทรงให้ดวงตาของทั้งคู่มองเห็น
14 กษัตริย์ที่ตัดสินคนจนอย่างยุติธรรม
บัลลังก์ของเขาจะตั้งมั่นตลอดไป
15 ไม้เรียวที่ใช้ตีสอนทำให้เกิดปัญญา
แต่เด็กที่ถูกปล่อยตามใจทำให้แม่อับอาย
16 เมื่อคนชั่วเพิ่มขึ้น บาปก็เพิ่มตาม
แต่คนชอบธรรมจะได้เห็นความพินาศของพวกเขา
17 ตักเตือนลูก แล้วลูกจะนำความสงบมาให้
และทำให้ใจชื่นบาน
18 เมื่อไม่มีคำเปิดเผย ผู้คนก็ปล่อยตัวไร้การยับยั้ง
แต่คนที่รักษาบทบัญญัติย่อมเป็นสุข
19 คนรับใช้แก้ไขด้วยคำพูดอย่างเดียวไม่ได้
ถึงจะเข้าใจก็ไม่ตอบสนอง
20 เห็นคนที่พูดพล่อยโดยไม่คิดไหม?
ยังมีหวังกับคนโง่มากกว่าเขาเสียอีก
21 คนที่ตามใจคนรับใช้มาตั้งแต่วัยหนุ่ม
สุดท้ายจะได้เขาเป็นเหมือนลูกชาย
22 คนขี้โมโหก่อวิวาท
คนมักโกรธก็ทำบาปมากมาย
23 ความหยิ่งทำให้คนตกต่ำ
แต่คนใจถ่อมจะได้รับเกียรติ
24 คนที่ร่วมมือกับขโมยก็เป็นศัตรูกับชีวิตตัวเอง
เขาสาบานแล้ว แต่ไม่กล้าให้การ
25 การหวั่นเกรงมนุษย์เป็นกับดัก
แต่คนที่วางใจในพระยาห์เวห์จะปลอดภัย
26 หลายคนแสวงหาความโปรดปรานจากผู้ปกครอง
แต่ความยุติธรรมสำหรับแต่ละคนมาจากพระยาห์เวห์
27 คนไม่ซื่อสัตย์รังเกียจคนชอบธรรม
คนซื่อตรงก็รังเกียจคนชั่ว