13
1 ลูกมีปัญญารับฟังคำสั่งสอนของพ่อ
แต่คนชอบเยาะเย้ยไม่ฟังคำตักเตือน
2 คนย่อมได้ลิ้มรสสิ่งดีจากผลของคำพูดตน
แต่คนไม่ซื่อสัตย์กระหายความรุนแรง
3 คนที่เฝ้าปากก็รักษาชีวิตของตน
แต่คนที่พูดพล่อยไม่ยั้งปากมุ่งสู่ความพินาศ
4 คนเกียจคร้านอยากได้แต่ไม่ได้อะไร
แต่คนขยันได้สมใจจนเต็มอิ่ม
5 คนชอบธรรมเกลียดคำโกหก
แต่คนชั่วนำความอับอายและความน่าอดสูมาให้
6 ความชอบธรรมคุ้มครองทางของคนซื่อตรง
แต่ความชั่วล้มคนบาปลง
7 บางคนทำเป็นร่ำรวยทั้งที่ไม่มีอะไร
บางคนทำเป็นยากจนทั้งที่มีทรัพย์มากมาย
8 ทรัพย์สินใช้เป็นค่าไถ่ชีวิตคนได้
แต่คนจนไม่ต้องฟังคำขู่
9 แสงของคนชอบธรรมส่องสว่างสดใส
แต่ตะเกียงของคนชั่วจะดับลง
10 ความหยิ่งมีแต่ก่อการทะเลาะ
แต่ปัญญาอยู่กับคนที่รับฟังคำแนะนำ
11 ทรัพย์ที่ได้มาโดยไม่ซื่อสัตย์ค่อยๆ ร่อยหรอ
แต่คนที่เก็บสะสมทีละน้อยย่อมมีเพิ่มขึ้น
12 ความหวังที่เลื่อนออกไปทำให้ใจตรอม
แต่ความปรารถนาที่เป็นจริงเป็นต้นไม้แห่งชีวิต
13 คนที่ดูหมิ่นคำสั่งสอนจะต้องชดใช้
แต่คนที่เคารพคำสั่งย่อมได้รับรางวัล
14 คำสอนของคนมีปัญญาเป็นธารแห่งชีวิต
ช่วยให้พ้นจากบ่วงแห่งความตาย
15 ความเข้าใจที่ดีย่อมนำความโปรดปรานมาให้
แต่ทางของคนไม่ซื่อสัตย์นั้นยากลำบาก
16 คนรอบคอบทำทุกอย่างด้วยความรู้
แต่คนโง่เปิดเผยความโง่ของตน
17 ผู้ส่งสารชั่วร้ายย่อมพบความเดือดร้อน
แต่ผู้ส่งสารที่ไว้ใจได้ย่อมได้รับการเยียวยา
18 คนที่ปฏิเสธการอบรมย่อมพบความยากจนและความอับอาย
แต่คนที่รับฟังคำแก้ไขจะได้รับเกียรติ
19 ความปรารถนาที่สมหวังชื่นใจ
แต่คนโง่เกลียดที่จะหันจากความชั่ว
20 เดินกับคนมีปัญญา ก็จะมีปัญญา
แต่คบคนโง่ ย่อมได้รับความเสียหาย
21 ความทุกข์ไล่ตามคนบาป
แต่ความเจริญตอบแทนคนชอบธรรม
22 คนดีทิ้งมรดกไว้ถึงรุ่นหลาน
แต่ทรัพย์ของคนบาปถูกเก็บไว้ให้คนชอบธรรม
23 ไร่นาของคนยากจนให้ผลอาหารมากมาย
แต่ความอยุติธรรมกวาดมันไปเสีย
24 คนที่ไม่ยอมใช้ไม้เรียวเกลียดลูกของตน
แต่คนที่รักลูกใส่ใจอบรมสั่งสอน
25 คนชอบธรรมกินจนอิ่ม
แต่ท้องของคนชั่วยังหิวอยู่