1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ใน​ที่ราบ​โมอับ​ริม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ตรง​ข้าม​เมือง​เยรีโค​ว่า 2 “จง​บัญชา​ชาวอิสราเอล​ให้​นำ​เมือง​จาก​ส่วน​มรดก​ของ​ตน​มอบ​ให้​ชาวเลวี​อาศัย​อยู่ และ​ให้​มอบ​ทุ่ง​หญ้า​รอบ​เมือง​เหล่า​นั้น​แก่​ชาวเลวี 3 เมือง​เหล่า​นั้น​จะ​เป็น​ที่​อยู่​อาศัย​ของ​ชาวเลวี ส่วน​ทุ่ง​หญ้า​จะ​ใช้​สำหรับ​ฝูง​สัตว์ ทรัพย์สิน และ​สัตว์​ทั้งหมด​ของ​พวก​เขา

4 “ทุ่ง​หญ้า​รอบ​เมือง​ที่​พวก​เจ้า​มอบ​ให้​ชาวเลวี ต้อง​วัด​จาก​กำแพง​เมือง​ออก​ไป​โดย​รอบ 1,000 ศอก* 5 พวก​เจ้า​ต้อง​วัด​พื้นที่​นอก​เมือง ด้าน​ตะวัน​ออก 2,000 ศอก ด้าน​ใต้ 2,000 ศอก ด้าน​ตะวัน​ตก 2,000 ศอก และ​ด้าน​เหนือ 2,000 ศอก โดย​ให้​เมือง​อยู่​ตรง​กลาง นี่​จะ​เป็น​ทุ่ง​หญ้า​รอบ​เมือง​ของ​พวก​เขา

6 “ใน​บรรดา​เมือง​ที่​พวก​เจ้า​มอบ​ให้​ชาวเลวี ต้อง​มี​เมืองลี้ภัย 6 เมือง เพื่อ​ให้​ผู้ฆ่าคน​หนี​ไป​ที่​นั่น นอกจาก​นี้​จง​มอบ​เมือง​อีก 42 เมือง 7 เมือง​ทั้งหมด​ที่​พวก​เจ้า​มอบ​ให้​ชาวเลวี​มี 48 เมือง พร้อม​กับ​ทุ่ง​หญ้า​รอบ​เมือง 8 เมือง​ที่​พวก​เจ้า​มอบ​จาก​กรรมสิทธิ์​ของ​ชาวอิสราเอล​นั้น กลุ่ม​ที่​มี​คน​มาก​ให้​มอบ​หลาย​เมือง และ​กลุ่ม​ที่​มี​คน​น้อย​ให้​มอบ​เมือง​น้อย แต่ละ​เผ่า​ต้อง​มอบ​เมือง​บาง​แห่ง​ให้​ชาวเลวี​ตาม​ขนาด​มรดก​ที่​ตน​ได้​รับ” 9 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 10 “จง​บอก​ชาวอิสราเอล​ว่า ‘เมื่อ​พวก​เจ้า​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​เข้าไป​ใน​แผ่น​ดิน​คานาอัน 11 จง​กำหนด​เมือง​ต่าง ๆ ให้​เป็น​เมืองลี้ภัย เพื่อ​ให้​ผู้ฆ่าคน​โดย​ไม่​เจตนา​หนี​ไป​ที่​นั่น 12 เมือง​เหล่า​นี้​จะ​เป็น​ที่​ลี้​ภัย​จาก​ผู้แก้แค้นแทนผู้ตาย เพื่อ​ไม่​ให้​ผู้ฆ่าคน​ต้อง​ตาย​ก่อน​จะ​ยืน​รับ​การ​พิพากษา​ต่อ​หน้า​ชุมนุมชน 13 เมือง​ที่​พวก​เจ้า​มอบ​ให้​จะ​เป็น​เมืองลี้ภัย 6 เมือง 14 จง​มอบ 3 เมือง​ที่​อีก​ฟาก​หนึ่ง​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน และ 3 เมือง​ใน​แผ่น​ดิน​คานาอัน ให้​เป็น​เมืองลี้ภัย 15 เมือง​ทั้ง 6 นี้​จะ​เป็น​ที่​ลี้​ภัย​สำหรับ​ชาวอิสราเอล คน​ต่างด้าว และ​คน​ต่าง​ชาติ​ที่​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา เพื่อ​ให้​ทุก​คน​ที่​ฆ่า​คน​โดย​ไม่​เจตนา​หนี​ไป​ที่​นั่น

16 “ ‘แต่​ถ้า​เขา​ใช้​สิ่งของ​ที่​ทำ​จาก​เหล็ก​ตี​คน​หนึ่ง​จน​ตาย เขา​เป็น​ฆาตกร ฆาตกร​นั้น​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต​อย่าง​แน่นอน 17 ถ้า​เขา​ใช้​ก้อน​หิน​ที่​ถือ​อยู่​ใน​มือ​ตี​คน​หนึ่ง​จน​ตาย โดย​ก้อน​หิน​นั้น​อาจ​ทำให้​คน​ตาย​ได้ เขา​เป็น​ฆาตกร ฆาตกร​นั้น​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต​อย่าง​แน่นอน 18 หรือ​ถ้า​เขา​ใช้​อาวุธ​ไม้​ที่​ถือ​อยู่​ใน​มือ​ตี​คน​หนึ่ง​จน​ตาย โดย​อาวุธ​นั้น​อาจ​ทำให้​คน​ตาย​ได้ เขา​เป็น​ฆาตกร ฆาตกร​นั้น​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต​อย่าง​แน่นอน 19 ผู้แก้แค้นแทนผู้ตาย​ต้อง​เป็น​ผู้​ประหาร​ฆาตกร เมื่อ​พบ​เขา​ก็​ให้​ประหาร​เขา 20 ถ้า​คน​หนึ่ง​ผลัก​อีก​คน​เพราะ​ความ​เกลียด​ชัง หรือ​ซุ่ม​รอ​แล้ว​ขว้าง​สิ่งของ​ใส่​จน​คน​นั้น​ตาย 21 หรือ​ใช้​มือ​ตี​ด้วย​ความ​เป็น​ศัตรู​จน​คน​นั้น​ตาย ผู้​ที่​ตี​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต​อย่าง​แน่นอน เขา​เป็น​ฆาตกร ผู้แก้แค้นแทนผู้ตาย​ต้อง​ประหาร​ฆาตกร​เมื่อ​พบ​เขา

22 “ ‘แต่​ถ้า​เขา​ผลัก​อีก​คน​อย่าง​กะทันหัน​โดย​ไม่มี​ความ​เป็น​ศัตรู หรือ​ขว้าง​สิ่งของ​ใส่​โดย​ไม่​ได้​ซุ่ม​รอ 23 หรือ​โยน​ก้อน​หิน​ที่​อาจ​ทำให้​คน​ตาย​ได้​ใส่​อีก​คน​โดย​ไม่​เห็น​เขา จน​คน​นั้น​ตาย ทั้ง​ที่​ผู้​โยน​ไม่​ได้​เป็น​ศัตรู​และ​ไม่​ได้​คิด​ทำร้าย​เขา 24 ชุมนุมชน​ต้อง​พิพากษา​ระหว่าง​ผู้​ที่​ตี​คน​นั้น​กับ​ผู้แก้แค้นแทนผู้ตาย​ตาม​กฎ​ระเบียบ​เหล่า​นี้ 25 ชุมนุมชน​ต้อง​ช่วย​ผู้ฆ่าคน​ให้​พ้น​จาก​มือ​ของ​ผู้แก้แค้นแทนผู้ตาย และ​ส่ง​เขา​กลับ​ไป​ยัง​เมืองลี้ภัย​ที่​เขา​หนี​มา เขา​ต้อง​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น​จนกว่า​มหาปุโรหิต​ผู้​ได้​รับ​การ​เจิม​ด้วย​น้ำมัน​บริสุทธิ์​จะ​เสีย​ชีวิต

26 “ ‘แต่​ถ้า​ผู้ฆ่าคน​ออก​ไป​พ้น​เขต​เมืองลี้ภัย​ที่​ตน​หนี​ไป​ไม่​ว่า​เวลา​ใด 27 และ​ผู้แก้แค้นแทนผู้ตาย​พบ​เขา​นอก​เขต​เมืองลี้ภัย​แล้ว​ฆ่า​เขา ผู้แก้แค้นแทนผู้ตาย​จะ​ไม่มี​ความ​ผิด​ฐาน​ฆ่า​คน​นั้น 28 เพราะ​ผู้ฆ่าคน​ควร​อยู่​ใน​เมืองลี้ภัย​จนกว่า​มหาปุโรหิต​จะ​เสีย​ชีวิต แต่​หลัง​จาก​มหาปุโรหิต​เสีย​ชีวิต​แล้ว ผู้ฆ่าคน​จึง​กลับ​ไป​ยัง​แผ่น​ดิน​ที่​เป็น​กรรมสิทธิ์​ของ​ตน​ได้

29 “ ‘ข้อ​กำหนด​เหล่า​นี้​จะ​เป็น​กฎหมาย​และ​กฎ​ระเบียบ​สำหรับ​พวก​เจ้า​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ​ใน​ที่​อยู่​อาศัย​ทุก​แห่ง

30 “ ‘ผู้​ที่​ฆ่า​คน​จะ​ถูก​ประหาร​ใน​ฐานะ​ฆาตกร​ได้​โดย​อาศัย​คำ​ให้การ​ของ​พยาน​หลาย​คน แต่​พยาน​เพียง​คน​เดียว​จะ​ให้การ​กล่าว​โทษ​คน​หนึ่ง​จน​ทำให้​เขา​ตาย​ไม่​ได้

31 “ ‘พวก​เจ้า​ต้อง​ไม่​รับ​ค่า​ไถ่​เพื่อ​ไว้​ชีวิต​ฆาตกร​ผู้​มี​ความ​ผิด​ถึง​ตาย เขา​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต​อย่าง​แน่นอน

32 “ ‘พวก​เจ้า​ต้อง​ไม่​รับ​ค่า​ไถ่​เพื่อ​ให้​ผู้​ที่​หนี​ไป​ยัง​เมืองลี้ภัย​กลับ​มา​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่น​ดิน​ก่อน​ปุโรหิต​เสีย​ชีวิต

33 “ ‘ดัง​นั้น​พวก​เจ้า​ต้อง​ไม่​ทำให้​แผ่น​ดิน​ที่​อาศัย​อยู่​เป็น​มลทิน เพราะ​เลือด​ทำให้​แผ่น​ดิน​เป็น​มลทิน ไม่มี​ทาง​ทำ​พิธี​ลบ​มลทิน​บาป​ให้​แผ่น​ดิน​จาก​เลือด​ที่​ไหล​อยู่​บน​นั้น​ได้ นอกจาก​ด้วย​เลือด​ของ​ผู้​ที่​ทำให้​เลือด​นั้น​ไหล 34 พวก​เจ้า​ต้อง​ไม่​ทำให้​แผ่น​ดิน​ที่​พวก​เจ้า​อาศัย​อยู่​และ​ที่​เรา​สถิต​อยู่​เสื่อม​ความ​บริสุทธิ์ เพราะ​เรา​คือ​พระยาห์เวห์ และ​เรา​อยู่​ท่ามกลาง​ชาวอิสราเอล’ ”