20
1 ชาวอิสราเอล คือชุมนุมชนทั้งหมด มาถึงถิ่นทุรกันดารศินในเดือนที่ 1 ประชาชนพักอยู่ที่คาเดช มิเรียมเสียชีวิตและถูกฝังไว้ที่นั่น
2 ที่นั่นไม่มีน้ำสำหรับชุมนุมชน พวกเขาจึงรวมตัวกันต่อต้านโมเสสและอาโรน
3 ประชาชนโต้เถียงกับโมเสสว่า “ถ้าพวกเราตายตอนที่พี่น้องของเราตายต่อหน้าพระยาห์เวห์ก็คงดี!
4 ทำไมพวกท่านจึงนำที่ประชุมของพระยาห์เวห์เข้ามาในถิ่นทุรกันดารนี้ เพื่อให้พวกเรากับสัตว์ของเราตายที่นี่?
5 ทำไมพวกท่านจึงพาเราออกจากอียิปต์และนำเรามายังสถานที่เลวร้ายนี้? ที่นี่ไม่ใช่ที่สำหรับเพาะปลูก ไม่มีมะเดื่อ องุ่น หรือทับทิม และไม่มีแม้แต่น้ำดื่ม”
6 โมเสสกับอาโรนออกจากที่ประชุมไปยังทางเข้าเต็นท์นัดพบ แล้วหมอบซบหน้าลง พระสิริของพระยาห์เวห์ก็ปรากฏแก่พวกเขา
7 พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
8 “จงถือไม้เท้า แล้วเจ้ากับอาโรนพี่ชายของเจ้าจงเรียกชุมนุมชนมารวมกัน จงพูดกับก้อนหินต่อหน้าพวกเขาเพื่อให้มันหลั่งน้ำออกมา เจ้าจะนำน้ำออกจากก้อนหินให้พวกเขา และจะให้น้ำแก่ชุมนุมชนกับฝูงสัตว์ของพวกเขา”
9 โมเสสจึงนำไม้เท้าซึ่งอยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์มาตามที่พระองค์ทรงบัญชา
10 โมเสสกับอาโรนเรียกที่ประชุมมารวมกันหน้าก้อนหิน โมเสสพูดกับพวกเขาว่า “พวกกบฏ ฟังให้ดี! เราต้องนำน้ำออกจากก้อนหินนี้ให้พวกเจ้าหรือ?”
11 แล้วโมเสสยกมือขึ้น ใช้ไม้เท้าตีก้อนหินสองครั้ง น้ำก็ไหลออกมาอย่างมากมาย ชุมนุมชนกับฝูงสัตว์ของพวกเขาจึงได้ดื่ม
12 พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า “เพราะพวกเจ้าไม่เชื่อใจเรา และไม่ได้ยกย่องความบริสุทธิ์ของเราต่อหน้าชาวอิสราเอล พวกเจ้าจึงจะไม่ได้นำที่ประชุมนี้เข้าไปในแผ่นดินที่เรามอบให้พวกเขา”
13 นี่คือน้ำแห่งเมรีบาห์ เพราะชาวอิสราเอลโต้เถียงกับพระยาห์เวห์ และพระองค์ทรงสำแดงความบริสุทธิ์ท่ามกลางพวกเขา
14 โมเสสส่งผู้ส่งสารจากคาเดชไปหากษัตริย์แห่งเอโดมว่า
“อิสราเอลพี่น้องของท่านพูดดังนี้ว่า ท่านรู้ถึงความยากลำบากทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับเรา
15 บรรพบุรุษของเราลงไปอียิปต์ และเราอาศัยอยู่ในอียิปต์เป็นเวลานาน ชาวอียิปต์ทำร้ายเราและบรรพบุรุษของเรา
16 เมื่อเราร้องทูลพระยาห์เวห์ พระองค์ทรงฟังเสียงของเรา ทรงส่งทูตสวรรค์องค์หนึ่งมานำเราออกจากอียิปต์ บัดนี้เราอยู่ที่คาเดช เมืองตรงชายแดนของท่าน
17 “โปรดให้เราผ่านแผ่นดินของท่าน เราจะไม่ผ่านไร่นาหรือสวนองุ่น และจะไม่ดื่มน้ำจากบ่อน้ำ เราจะเดินไปตามทางหลวงของกษัตริย์ จะไม่แวะออกนอกเส้นทางไปทางขวาหรือซ้ายจนกว่าจะพ้นเขตแดนของท่าน”
18 แต่เอโดมตอบว่า “เจ้าจะผ่านดินแดนของเราไม่ได้ มิฉะนั้นเราจะยกดาบออกมาต่อสู้กับเจ้า”
19 ชาวอิสราเอลตอบเขาว่า “เราจะขึ้นไปตามทางหลวง ถ้าเราหรือฝูงสัตว์ของเราดื่มน้ำของท่าน เราจะจ่ายค่าน้ำ ขอเพียงให้เราเดินผ่านไปเท่านั้น ไม่ทำอย่างอื่นเลย”
20 เขาตอบว่า “เจ้าผ่านไปไม่ได้” แล้วเอโดมก็ยกประชาชนจำนวนมากและกองกำลังเข้มแข็งออกมาต่อสู้กับอิสราเอล
21 ดังนั้นเอโดมจึงไม่ยอมให้อิสราเอลผ่านเขตแดนของตน อิสราเอลจึงหันไปทางอื่น
22 พวกเขาออกเดินทางจากคาเดช และชาวอิสราเอล คือชุมนุมชนทั้งหมด มาถึงภูเขาโฮร์
23 พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนที่ภูเขาโฮร์ ตรงชายแดนแผ่นดินเอโดมว่า
24 “อาโรนจะล่วงลับไปอยู่ร่วมกับบรรพบุรุษของเขา เขาจะไม่ได้เข้าไปในแผ่นดินที่เรามอบให้ชาวอิสราเอล เพราะพวกเจ้าขัดขืนคำของเราที่น้ำแห่งเมรีบาห์
25 จงพาอาโรนกับเอเลอาซาร์ลูกชายของเขาขึ้นไปบนภูเขาโฮร์
26 จงถอดเครื่องแต่งกายของอาโรนแล้วสวมให้เอเลอาซาร์ลูกชายของเขา อาโรนจะจากไปอยู่ร่วมกับบรรพบุรุษของเขา และจะเสียชีวิตที่นั่น”
27 โมเสสทำตามที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชา พวกเขาขึ้นไปบนภูเขาโฮร์ต่อหน้าชุมนุมชนทั้งหมด
28 โมเสสถอดเครื่องแต่งกายของอาโรนแล้วสวมให้เอเลอาซาร์ลูกชายของเขา อาโรนเสียชีวิตที่นั่นบนยอดเขา แล้วโมเสสกับเอเลอาซาร์ก็ลงมาจากภูเขา
29 เมื่อชุมนุมชนทั้งหมดเห็นว่าอาโรนเสียชีวิตแล้ว ชาวอิสราเอลทั้งหมดก็ไว้ทุกข์ให้อาโรนเป็นเวลา 30 วัน