20
1 พระยาห์เวห์ตรัสกับโยชูวาว่า
2 “จงพูดกับลูกหลานอิสราเอลว่า ‘จงกำหนดเมืองลี้ภัยตามที่เราพูดกับพวกเจ้าผ่านโมเสส
3 เพื่อผู้ฆ่าคนโดยอุบัติเหตุหรือโดยไม่เจตนาจะหนีไปที่นั่นได้ เมืองเหล่านั้นจะเป็นที่ลี้ภัยให้พวกเจ้าพ้นจากผู้ล้างแค้นแทนผู้ตาย
4 ผู้ฆ่าคนนั้นต้องหนีไปยังเมืองใดเมืองหนึ่งเหล่านั้น ยืนที่ทางเข้าประตูเมือง และชี้แจงคดีของตนให้บรรดาผู้อาวุโสของเมืองฟัง พวกเขาจะรับตัวเขาเข้าเมืองและให้ที่พัก เพื่อเขาจะอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขา
5 ถ้าผู้ล้างแค้นแทนผู้ตายไล่ตามมา ชาวเมืองต้องไม่มอบผู้ฆ่าคนนั้นไว้ในมือของเขา เพราะคนนี้ทำให้เพื่อนบ้านตายโดยไม่เจตนาและไม่เคยเกลียดชังคนนั้นมาก่อน
6 เขาต้องอาศัยอยู่ในเมืองนั้นจนกว่าจะยืนต่อหน้าชุมนุมชนเพื่อรับการพิพากษา และจนกว่ามหาปุโรหิตซึ่งดำรงตำแหน่งในเวลานั้นจะสิ้นชีวิต หลังจากนั้นผู้ฆ่าคนจึงกลับไปยังเมืองและบ้านของตน คือเมืองที่เขาหนีจากมาได้’ ”
7 พวกเขาแยกเคเดชในกาลิลี ซึ่งอยู่ในเขตภูเขานัฟทาลี เชเคมในเขตภูเขาเอฟราอิม และคีริยาทอารบา ซึ่งก็คือเฮโบรน ในเขตภูเขายูดาห์ ไว้เป็นเมืองลี้ภัย
8 ทางฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนตรงข้ามเยรีโค พวกเขากำหนดเบเซอร์ในถิ่นทุรกันดารบนที่ราบจากเผ่ารูเบน ราโมทในกิเลอาดจากเผ่ากาด และโกลานในบาชานจากเผ่ามนัสเสห์
9 เมืองเหล่านี้เป็นเมืองที่กำหนดไว้สำหรับลูกหลานอิสราเอลทุกคนและคนต่างชาติที่อาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขา เพื่อใครก็ตามที่ฆ่าคนโดยไม่เจตนาจะหนีไปที่นั่นได้ และไม่ตายด้วยมือของผู้ล้างแค้นแทนผู้ตาย จนกว่าเขาจะยืนต่อหน้าชุมนุมชนเพื่อรับการพิจารณาคดี