18
1 ในสมัยนั้นอิสราเอลไม่มีกษัตริย์ ในเวลานั้นเผ่าดานกำลังหาดินแดนมรดกเพื่อเข้าอาศัย เพราะจนถึงวันนั้น พวกเขายังไม่ได้รับมรดกท่ามกลางเผ่าต่างๆ ของอิสราเอล
2 ชาวดานส่งนักรบผู้กล้าหาญห้าคนจากตระกูลของตน ซึ่งคัดเลือกจากคนทั้งหมด คนเหล่านี้มาจากโศราห์กับเอชทาโอล เพื่อไปสอดแนมและสำรวจแผ่นดิน พวกเขาบอกคนทั้งห้าว่า “จงไปสำรวจแผ่นดิน!”
คนเหล่านั้นมาถึงบ้านมีคาห์ในแถบภูเขาเอฟราอิมและพักอยู่ที่นั่น
3 เมื่ออยู่ใกล้บ้านมีคาห์ พวกเขาจำเสียงของชายหนุ่มคนเลวีได้ จึงเข้าไปถามว่า “ใครพาท่านมาที่นี่? ท่านทำอะไรอยู่ที่นี่? ท่านมีอะไรอยู่ที่นี่บ้าง?”
4 เขาตอบว่า “มีคาห์ปฏิบัติต่อข้าพเจ้าเช่นนี้ เขาจ้างข้าพเจ้า และข้าพเจ้าก็เป็นปุโรหิตของเขา”
5 พวกเขาพูดว่า “โปรดทูลถามพระเจ้าว่าการเดินทางของพวกเราจะสำเร็จหรือไม่”
6 ปุโรหิตตอบว่า “เดินทางไปโดยสวัสดิภาพ หนทางที่พวกท่านกำลังไปนั้นอยู่ในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์”
7 ชายทั้งห้าจากไปถึงเมืองลาอิช พวกเขาเห็นว่าประชาชนที่นั่นใช้ชีวิตอย่างปลอดภัยตามแบบชาวไซดอน สงบและไม่ระแวงภัย ไม่มีผู้มีอำนาจในแผ่นดินที่จะทำให้พวกเขาอับอายในเรื่องใด พวกเขาอยู่ห่างจากชาวไซดอนและไม่ติดต่อกับคนอื่น
8 ชายทั้งห้ากลับไปหาพี่น้องที่โศราห์กับเอชทาโอล พี่น้องถามว่า “พวกท่านมีข่าวอะไร?”
9 พวกเขาตอบว่า “ลุกขึ้น ไปโจมตีคนเหล่านั้นกันเถอะ เพราะเราเห็นแผ่นดินแล้ว แผ่นดินนั้นดีมาก พวกท่านจะอยู่นิ่งทำไม? อย่ารีรอที่จะไปเข้าครอบครองแผ่นดินนั้น
10 เมื่อไปถึง พวกท่านจะพบประชาชนที่ไม่ระแวงภัยและแผ่นดินกว้างใหญ่ เพราะพระเจ้าทรงมอบแผ่นดินนั้นให้พวกท่านแล้ว เป็นสถานที่ซึ่งไม่ขาดสิ่งใดในโลก”
11 ชาวดานตระกูลนั้นจึงออกจากโศราห์กับเอชทาโอล มีชายติดอาวุธสำหรับสงครามหกร้อยคน
12 พวกเขาขึ้นไปตั้งค่ายที่คีริยาทเยอาริมในยูดาห์ สถานที่นั้นจึงเรียกว่ามาหะเนห์ดานจนถึงทุกวันนี้ สถานที่นั้นอยู่ด้านหลังคีริยาทเยอาริม
13 จากที่นั่นพวกเขาเดินผ่านแถบภูเขาเอฟราอิมมาถึงบ้านมีคาห์
14 ชายห้าคนที่ไปสอดแนมดินแดนลาอิชบอกพี่น้องว่า “พวกท่านรู้หรือไม่ว่าในบ้านเหล่านี้มีเอโฟด เทราฟิม รูปแกะสลัก และรูปหล่อ? บัดนี้จงคิดดูว่าควรทำอย่างไร”
15 พวกเขาแวะเข้าไปในบ้านของชายหนุ่มคนเลวี คือบ้านมีคาห์ และถามสารทุกข์สุกดิบ
16 ชายชาวดานหกร้อยคนซึ่งติดอาวุธสำหรับสงครามยืนอยู่ตรงทางเข้าประตู
17 ชายห้าคนที่ไปสอดแนมแผ่นดินขึ้นไปและเข้าไปข้างใน เอารูปแกะสลัก เอโฟด เทราฟิม และรูปหล่อ ขณะปุโรหิตยืนอยู่ตรงทางเข้าประตูกับชายติดอาวุธหกร้อยคน
18 เมื่อคนเหล่านั้นเข้าไปในบ้านมีคาห์และเอารูปแกะสลัก เอโฟด เทราฟิม และรูปหล่อ ปุโรหิตถามว่า “พวกท่านกำลังทำอะไร?”
19 พวกเขาตอบว่า “เงียบเสีย เอามือปิดปากไว้ แล้วไปกับเรา มาเป็นเหมือนบิดาและเป็นปุโรหิตให้เรา อย่างไหนดีกว่าสำหรับท่าน เป็นปุโรหิตให้ครัวเรือนของชายเพียงคนเดียว หรือเป็นปุโรหิตให้เผ่ากับตระกูลหนึ่งในอิสราเอล?”
20 ปุโรหิตดีใจ จึงหยิบเอโฟด เทราฟิม และรูปแกะสลัก แล้วไปกับประชาชน
21 พวกเขาหันกลับออกเดินทาง โดยให้เด็กเล็ก ฝูงสัตว์ และทรัพย์สินไปข้างหน้า
22 เมื่อพวกเขาไปไกลจากบ้านมีคาห์พอสมควร ชายที่อยู่ตามบ้านใกล้เรือนเคียงของมีคาห์ก็มารวมตัวกันและตามชาวดานทัน
23 เมื่อพวกเขาร้องเรียกชาวดาน คนเหล่านั้นหันมาถามมีคาห์ว่า “ท่านเป็นอะไร จึงพาคนมามากมายเช่นนี้?”
24 เขาตอบว่า “พวกท่านเอาเทพเจ้าที่เราสร้างไว้และเอาปุโรหิตไปแล้ว เรายังเหลืออะไรอีก? แล้วจะถามได้อย่างไรว่า ‘ท่านเป็นอะไร?’ ”
25 ชาวดานตอบเขาว่า “อย่าให้เราได้ยินเสียงของท่าน มิฉะนั้นคนใจร้อนอาจเข้าโจมตี แล้วท่านกับคนในครอบครัวจะเสียชีวิต”
26 ชาวดานเดินทางต่อไป เมื่อมีคาห์เห็นว่าพวกเขามีกำลังเหนือกว่าตน จึงหันกลับบ้าน
27 ชาวดานนำสิ่งที่มีคาห์สร้างขึ้นและพาปุโรหิตของเขาไปด้วย แล้วมาถึงเมืองลาอิชซึ่งมีประชาชนสงบและไม่ระแวงภัย พวกเขาสังหารคนเหล่านั้นด้วยดาบและจุดไฟเผาเมือง
28 ไม่มีผู้ใดมาช่วยกู้ เพราะเมืองอยู่ไกลจากไซดอนและไม่ติดต่อกับคนอื่น เมืองนั้นอยู่ในหุบเขาใกล้เบธเรโหบ ชาวดานสร้างเมืองขึ้นใหม่และอาศัยอยู่ในนั้น
29 พวกเขาตั้งชื่อเมืองว่าดาน ตามชื่อดานบรรพบุรุษซึ่งเกิดแก่อิสราเอล แต่เดิมเมืองนั้นชื่อลาอิช
30 ชาวดานตั้งรูปแกะสลักไว้สำหรับตน โยนาธานบุตรเกอร์โชม บุตรโมเสส กับบุตรชายของเขาเป็นปุโรหิตประจำเผ่าดานจนถึงวันที่ชาวแผ่นดินถูกกวาดต้อนเป็นเชลย
31 พวกเขาตั้งรูปแกะสลักที่มีคาห์ทำไว้สำหรับตน และรูปนั้นอยู่ตลอดเวลาที่พระนิเวศของพระเจ้าตั้งอยู่ในชิโลห์