Heremaia.
8.
“ ‘I taua wā, e ai tā Ihowā, ka whakaputaina mai ki waho ngā wheua o ngā kīngi o Hūrā, me ngā wheua o ōna rangatira, me ngā wheua o ngā tohunga, mā ngā wheua o ngā poropiti, me ngā wheua o ngā tāngata o Hiruhārama i roto i ō rātou tanumanga. 
Ā, ka tohatohaina e rātou ki mua i te rā, i te marama, i te mano katoa o te rangi, i a rātou i aroha ai, i mahi ai, i whai ai, i rapu ai, i koropiko ai. E kore e kohikohia, e kore e tanumia; ka waiho hei whakawairākau ki te mata o te oneone. 
Ā, pai ake te mate i te ora ki tā ngā mōrehu katoa, ki tā ngā toenga o tēnei hapū kino e toe ki ngā wāhi katoa e peia atu ai rātou e ahau, e ai tā Ihowā o ngā mano.’ ” 
“Mea atu anō ki a rātou, ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā: Ka hinga rānei, ā, kore ake e ara? Ka tahuri atu rānei ia, ā, kore ake e tahuri mai? 
He aha tēnei iwi o Hiruhārama i tahuri kē ai, ā, mau tonu iho te tahuri kē? E hopukia atu ana e rātou te tinihanga, kāhore e pai ki te hoki mai. 
I whakarongo ahau, i rongo anō, kīhai i tika ā rātou kōrero. Kīhai tētahi i rīpenetā ki tōna kino, kīhai i mea, “He aha tāku i mea ai?” Anga ana te katoa ki tāna oma, ki tāna oma, pērā ana me te hōiho e kōkiri atu ana ki te tatauranga. 
Āe rā, ko te tāka i te rangi, e mōhio ana ki ngā wā i whakaritea mōna, ko te kūkupa anō, ko te kareni, me te warou, mahara tonu rātou ki te wā e haere mai ai rātou; ko tāku iwi ia, kāhore e mōhio ki tā Ihowā i whakarite ai. 
“ ‘He pēhea tā koutou e kī, “He hunga whakaaro nui tātou, kei a tātou te Ture a Ihowā”? Nanā, he horihori te mahi a te pene horihori a ngā kaituhituhi. 
Ko te hunga whakaaro nui, whakamā ana rātou, wehi noa iho rātou, hopukia iho. Nanā, kua paopao nei rātou ki te kupu a Ihowā, ā, he pēhea te whakaaro nui i roto i a rātou? 
Mō reira ka hoatu e ahau ā rātou wāhine mā te tāngata kē, ā rātou māra ki ngā tāngata mōna te wāhi; ko rātou katoa, i te iti ki te rahi, kei te apo mea mā rātou; ko te poropiti, ko te tohunga, ko rātou katoa, kei te mahi teka. 
Kua rongoātia e rātou te pakaru o te tamāhine a tāku iwi, he mea panga noa iho, e mea ana, “Ka mau te rongo, ka mau te rongo,” i te mea kāhore he maunga rongo. 
I whakamā rānei rātou i tā rātou mahinga i te mea whakarihariha? Hore rawa ō rātou whakamā; kāhore hoki rātou i mōhio ki te numinumi. Mō reira ka hinga rātou i roto i te hunga e hinga ana; i te wā e whiua ai rātou, ka tūtuki ō rātou waewae, 
“ ‘Ka mōtī rawa rātou i ahau, e ai tā Ihowā, kāhore he karepe mō te wāina, kāhore he piki mō te piki; ka memenge anō te rau; ā, ko ngā mea i hoatu e ahau ki a rātou, ka pahemo atu.’ 
“He aha tātou i noho tonu ai? Huihui! Kia haere tātou ki ngā pā kaha, ki reira whakamoroki kau ai; kua kore hoki i a Ihowā, i tō tātou Atua he kupu mā tātou, whakainumia ana tātou e ia ki te wai kawa; nō te mea kua hara tātou ki a Ihowā. 
Tatari noa ki te rongo mau; heoi kāhore he pai; ki te wā e ora ai ngā mate, nā, ko te raruraru. 
I rangona ki Rāna te whengu o ōna hōiho; ngateri ana te whenua katoa i te reo o āna mea kaha e hāmama ana. Kua haere mai hoki rātou, pau ake i a rātou te whenua me ōna mea maha, te pā me ngā tāngata o roto. 
“Nanā, ka ngarea atu e ahau he nākahi, he neke, e kore nei e whakawaia, ki a koutou; ā, ka ngau rātou i a koutou,” 
Auē, tē taea te whakamārie te pōuri i ahau, e ngohe nei te ngākau i roto i ahau. 
Nanā, he reo tangi nō te tamāhine a tāku iwi, i ahu mai i te whenua tawhiti: “He teka ianei kei roto a Ihowā i Hiona? He teka ianei kei roto tōna kīngi i a ia? “He aha rātou i whakapātaritari ai i ahau ki ā rātou whakapakoko, ki ngā horihori rerekē? 
“Kua pahemo te kotinga, kua taka te raumati; ko tātou, kāhore he whakaoranga mō tātou.” 
He mamae ki te tamāhine a tāku iwi i mamae ai ahau, mangu iho ahau, mau pū ahau i te mīharo. 
Kāhore ianei he hinu whakaora i Kireara? Kāhore ianei ō reira rata? He aha rā tē hoki mai ai te ora ki te tamāhine a tāku iwi? 
