Hopa.
24.
“He aha ngā wā te whakapūrangatia ai e te Kaha Rawa? Ā, he aha hoki te hunga e mōhio ana ki a ia tē kite ai i ōna rā? 
Tērā ētahi e whakaneke atu ana i ngā rohe; e kāhakina ana e rātou ngā kāhui, whāngaia iho e rātou. 
E āia atu ana e rātou te kāihe a ngā pani, e tangohia ana hei taunaha te kau a te pouaru. 
Whakapekaia kētia ana e rātou ngā rawakore i te ara; huihui ana ngā ware o te whenua, piri ana. 
Nanā, rite tonu rātou ki te kāihe mohoao i te koraha, haere atu ana ki tā rātou mahi, e whai ana ki te kai; hei kai te koraha mā rātou, mā ā rātou tamariki. 
E kotia ana e rātou tā rātou wīti i te māra; e kohia ana e rātou ngā wāina a te hunga tutū. 
E takoto tahanga ana rātou i te pō roa, kāhore he kākahu, kāhore hoki he hīpoki i te māeke. 
Mākū iho rātou i te āwhā o ngā maunga, ā, ka kore he rerenga, ka awhi i te kāmaka. 
“Tērā te hunga, e tangohia mai ana e rātou te pani i te ū, e tango ana i tā te rawakore taunaha. 
Koia ka haere tahanga rātou, kāhore he kākahu, ā, i te matekai ka hari i ngā paihere wīti; 
e mahi nei i te hinu i roto i ngā taiepa a aua tāngata; e takahi nei i ā rātou poka wāina, me te mate i te wai. 
E auē ana ngā tāngata i roto i te pā, e karanga ana hoki te wairua o te hunga i patua; kāhore anō ia a te Atua whakakūware ki a rātou. 
“Nō te hunga rātou e whakakeke ana ki te mārama; kāhore ō rātou mōhio ki ōna ara, e kore anō rātou e noho ki ōna huarahi. 
E maranga ana te kaikōhuru i te mea ka mārama, patua iho e ia te ware me te rawakore; ā, i te pō ka pēnā ia i te tāhae. 
E tatari ana te kanohi o te tangata pūremu kia nehunehu iho, e mea ana, ‘E kore te kanohi e kite i ahau’; e huna ana ia i tōna mata. 
E keri ana rātou i ngā whare i te pōuri; i te awatea e pā ana rātou i a rātou; kāhore rātou e mōhio ki te mārama. 
Ki a rātou katoa hoki e rite ana te ata ki te ātārangi o te mate; e mātau ana hoki rātou ki ngā whakamataku o te ātārangi o te mate. 
“Tere tonu ia ki runga ki te mata o ngā wai; he mea kanga tō rātou wāhi i runga i te whenua; e kore ia e anga mai ki te ara ki ngā māra wāina. 
Ka riro ngā wai o te hukarere i te tauraki, i te wera; te hunga hara anō hoki i te rēinga. 
Ka wareware te kōpū ki a ia; he kai reka ia mā te iro; e kore ia e maharatia i muri iho; ka whati hoki te kino ānō he rākau. 
“E tūkinotia ana e ia te pākoko kīhai nei i whānau; kāhore hoki āna mahi pai ki te pouaru. 
E kūmea atu ana hoki e ia ngā mārohirohi ki tōna kaha; ka whakatika ake ia, kāhore he tangata e ū ki te ora. 
I hōmai anō e te Atua ki a rātou kia au te noho, ā, ka whakawhirinaki rātou ki reira; kei runga hoki i ō rātou huarahi ōna kanohi. 
E whakanekehia ake ana rātou; otiia wāhi iti nei, kua kāhore noa iho rātou; āe rā, ka whakaitia rātou, ka whakawāteatia atu pērā i ērā atu katoa, ā, ka tapahia atu ānō ko ngā kāuru o ngā puku wīti. 
“Ki te mea he teka tēnei, ko wai hei whakateka ki ahau, hei whakakāhore i tāku kōrero?” 
