Ruka.
20.
Ā, i tētahi o aua rā, i a ia e whakaako ana i te iwi i roto i te temepara, e kauwhau ana i te rongopai, ka tae mai ngā tohunga nui, ngā karaipi, me ngā kaumātua ki a ia, 
ka kōrero ki a ia, ka mea, “Kōrerotia mai ki a mātou te mana i mea ai koe i ēnei mea? Nā wai hoki i hoatu tēnā mana ki a koe?” 
Ka whakahoki ia, ka mea ki a rātou, “Māku hoki e ui ki a koutou kia kotahi kupu; mā koutou e mea mai ki ahau. 
Ko te iriiringa a Hoani, nō te rangi rānei, nō te tangata rānei?” 
Ā, ka kōrero rātou ki a rātou anō, ka mea, “Ki te mea tātou, ‘Nō te rangi,’ ka mea mai ia, ‘Ha, he aha koutou tē whakapono ai ki a ia?’ 
Ā, ki te mea tātou, ‘Nō te tangata,’ ka ākina tātou e te iwi katoa ki te kāmaka, e whakapono ana hoki rātou he poropiti a Hoani.” 
Nā, ka whakahokia e rātou, “E kore e kitea nō hea rānei.” 
Nā, ko te meatanga a Īhu ki a rātou, “E kore anō e kōrerotia e ahau ki a koutou te mana i mea ai ahau i ēnei mea.” 
Nā, ka anga ia, ka kōrero i tēnei kupu whakarite ki te iwi: “I whakatōkia tētahi māra wāina e tētahi tangata, ā, tukua ana ki ngā kaimahi, ā, haere ana ki tawhiti, ā, maha noa ngā rā. 
Ā, i te pō i tika ai ka tonoa e ia he pononga ki ngā kaimahi, kia hoatu ai e rātou ki a ia ētahi o ngā hua o te māra wāina; otirā, ka whiua ia e ngā kaimahi, whakahokia kautia ana. 
Nā, ka tonoa anō e ia tētahi atu pononga; ā, ka whiua anō ia e rātou, ka tūkinotia, whakahokia kautia ana. 
Nā, ka tonoa anō hoki tētahi e ia, te tuatoru, ā, tukitukia ana ia e rātou, makā ana ki waho. 
“Nā, ka mea te rangatira o te māra wāina, ‘Me pēhea ahau? Ka tonoa e ahau tāku tama, tāku e aroha nei, tērā pea rātou e hopohopo ki a ia.’ 
“Otirā, nō te kitenga o ngā kaimahi i a ia, ka kōrerorero ki a rātou anō, ka mea, ‘Ko te rangatira tēnei mōna te kāinga, tēnā, tātou ka whakamate i a ia, kia riro mai ai te kāinga i a tātou.’ 
Nā, makā ana ia ki waho o te māra wāina, whakamatea iho. “Nā, ka aha te rangatira o te māra wāina ki a rātou? 
Ka haere ia, ka whakangaro i aua kaimahi, ka hoatu te māra wāina ki ētahi atu.” Ā, ka rongo rātou, ka mea, “Kauaka!” 
Ka titiro ia ki a rātou, ka mea, “He aha rā tēnei kua oti nei te tuhituhi, ‘Ko te kōhatu i kapea e ngā kaihanga, kua meinga tēnei hei upoko mō te kokonga’? 
Nā, ki te hinga tētahi ki runga ki tēnei kōhatu, mongamonga noa; ki te hinga tēnei kōhatu ki runga ki tētahi, ngotangota noa ia, ānō he puehu.” 
Nā, ka whai ngā tohunga nui me ngā karaipi kia hopukia ia i taua wā anō, ka mataku rātou i te iwi, i mōhio hoki rātou i kōrerotia e ia tēnei kupu whakarite mō rātou. 
Nā, ka āta tirohia ia e rātou, ka tonoa mai he kaiwhakarongo, anō te āhua kei tō te hunga tika, hei hopu mō tāna kōrero, kia tukua ai ia ki te rangatiratanga, ki te kaha o te kāwana. 
Ā, ka ui rātou ki a ia, ka mea, “E te Kaiwhakaako, e mōhio ana mātou he tika tāu e kōrero nei, e whakaako nei, e kore anō e manakohia e koe te kanohi tangata, engari e whakaako pono ana koe i te huarahi o te Atua. 
He mea tika rānei te hoatu takoha e mātou ki a Hīhā, kāhore rānei?” 
Otirā, i kitea e ia tō rātou hīanga, ā, ka mea ki a rātou, “He aha koutou ka whakamātautau nei i ahau? 
Kia kite ahau i tētahi pene. Nō wai tōna āhua me te tuhituhinga?” Nā, ka whakahoki rātou, ka mea, “Nō Hīhā.” 
Kātahi ia ka mea ki a rātou, “Hoatu rāpea ki a Hīhā ngā mea a Hīhā, ki te Atua anō ngā mea a te Atua.” 
Heoi, kīhai i taea e rātou te hopu i tētahi kōrero āna i te aroaro o te iwi; nā, ka mīharo rātou ki tāna kupu, ā, whakarongo kau ana. 
Nā, ka tae mai ētahi o ngā Haruki e mea nei kāhore he aranga; ka ui ki a ia, 
ka mea, “E te Kaiwhakaako, i tuhituhi a Mohi ki a mātou: ‘Ki te mate te tuakana o tētahi tangata, he wahine anō tāna, ā, ka mate urikore ia, me tango te wahine e tōna teina, ka whakatupu uri ai mō tōna tuakana.’ 
Nā, tokowhitu taua whānau; ka tango tō mua i te wahine, ā, mate urikore āna. 
Nā, ka tango te tuarua i te wahine, ā, ka mate urikore anō ia. 
Nā, ka tango te tuatoru i a ia; pēnei anō ngā tokowhitu, kāhore ā rātou tamariki i waiho ai, ā, mate iho rātou. 
Nā, muri iho i te katoa ka mate hoki te wahine. 
Nā, i te aranga, mā wai o rātou te wahine? He wahine hoki ia nā te tokowhitu.” 
Ka whakahoki a Īhu, ka mea ki a rātou, “E mārena ana, e hoatu ana ki te mārena, ngā tamariki o tēnei ao. 
Tēnā, ko te hunga e paingia ana kia whiwhi ki tērā ao, ki te aranga anō i roto i te hunga mate, e kore e mārena, e kore anō e hoatu ki te mārena. 
E kore anō rātou e āhei kia mate. E rite ana hoki ki ngā anahera, he tama hoki rātou nā te Atua, he tama nā te aranga. 
Nā, ko te aranga o te hunga mate, kua whakakitea mai tēnā e Mohi i tāna mō te Rākau, i karangatia ai te Ariki ‘Ko te Atua o Āperahama, ko te Atua o Īhaka, ko te Atua o Hākopa.’ 
Nā, ehara ia i te Atua nō te hunga mate, engari nō te hunga ora, e ora katoa ana hoki i roto i a ia.” 
Nā, ka whakahoki ētahi o ngā karaipi ka mea, “E te Kaiwhakaako, he pai tāu kōrero.” 
Kīhai hoki rātou i māia ki te ui anō ki a ia i tētahi mea. 
Nā, ka mea ia ki a rātou, “Nā te aha rātou i mea ai he tama nā Rāwiri a te Karaiti? 
Kua mea nei a Rāwiri i te pukapuka o Ngā Waiata: ‘I mea te Ariki ki tōku Ariki, “Hei tōku matau koe noho ai, 
kia meinga rā anō e ahau ōu hoariri hei tūranga waewae mōu.” ’ 
Nā, ka kīia ia e Rāwiri he Ariki, ā, he pēhea i tama ai ki a ia?” 
Ā, i te iwi katoa e whakarongo ana, ka mea ia ki āna ākonga, 
“Kia tūpato ki ngā karaipi, ko tā rātou nei e rawe ai ko ngā kākahu roroa ina hāereere rātou, e matenui ana ki ngā ohatanga i ngā kāinga hokohoko, me ngā nohoanga rangatira i ngā whare karakia me ngā nohoanga rangatira i ngā hākari. 
Pau ake hoki i a rātou ngā whare o ngā pouaru, e īnoi roa ana hoki, he āhua kau. Nui rawa te hē e tau ki a rātou!” 
