Hopa.
31.
“Kua oti tāku kawenata ki ōku kanohi; kia whakaaroaro ahau hei aha ki te kōtiro? 
He aha tā te Atua wāhi e tuwha mai ai i runga? He aha tā te Kaha Rawa taonga tupu i te wāhi tiketike? 
He teka ianei he whakangaromanga mō te tangata kino, he whiu mō ngā kaimahi o te hē? 
He teka ianei e kitea ana e ia ōku ara, e taua ana e ia ōku hīkoinga katoa? 
“Ki te mea i haere ahau i runga i te tekateka noa, ā, i hohoro tōku waewae ki te tinihanga – 
kia pāunatia ahau i runga i te pāuna tika, kia mōhio ai te Atua ki tōku tapatahi – 
ki te mea i kotiti kē tōku hīkoinga i te ara, ā, i whai tōku ngākau i ōku kanohi; ā, ki te mea i mau te tongi ki ōku ringa; 
kāti, ko ahau hei whakatō, ā, mā tētahi atu e kai; āe rā, tukua ngā hua o tāku māra kia hūtia atu. 
“Ki te mea i whakawairangitia tōku ngākau e te wahine, ā, i whanga ahau i te tatau o tōku hoa; 
heoi kia huri parāoa tāku wahine mā tētahi atu, kia piko iho anō hoki ngā tāngata kē ki runga i a ia. 
He kino rawa hoki tērā; āe rā, he hē e tika ana kia whiua e ngā kaiwhakawā. 
He ahi hoki tērā e kai ana ki te whakangaromanga rawa, poto noa āku hua katoa. 
“Ki te mea i whakahāweatia e ahau te whakawā a tāku pononga tāne, a tāku pononga wahine, i a rāua e totohe ana ki ahau; 
ka pēhea rā ahau ina whakatika te Atua? He aha tāku kupu e whakahoki ai ki a ia ina tae mai ia ki te titiro? 
He teka rānei nā tōku kaihanga ia i hanga i roto i te kōpū? Ā, nāna, nā te kotahi, i whai āhua ai māua i roto i te puku? 
“Ki te mea i kaiponuhia e ahau tā ngā rawakore i hiahia ai, ā, meinga ana e ahau ngā kanohi o te pouaru kia pau i te minamina; 
ki te mea rānei i kainga tāku maramara e tōku kotahi, ā, kīhai te pani i kai i tētahi wāhi – 
he mea whakatupu ia nāku nō tōku taitamarikitanga rā anō me te mea ko tōna pāpā ahau; ko te pouaru he mea ārahi nāku nō te kōpū rā anō o tōku whaea – 
ki te mea i kite ahau i tētahi e tata ana ki te mate, he kore nō te kākahu, ā, kāhore he uhi mō te rawakore; 
ki te mea kīhai tōna hope i whakapai ki ahau, ā, kīhai ia i mahana i ngā huruhuru o tāku kāhui; 
ki te mea i ara tōku ringa hei pēhi i te pani, i tōku kitenga he āwhina tērā mōku kei te kūwaha; 
nā, kia marere atu tōku pokohiwi i roto i te peke, kia whati te tākakau o tōku ringa. 
Ko te whiu hoki a te Atua tāku i wehi ai; kīhai hoki i taea e ahau te aha i tōna nui. 
“Ki te mea i ū tōku whakaaro ki te kōura, ā, i mea ahau ki te kōura parakore, ‘Ko koe tāku e whakawhirinaki atu ai’; 
ki te mea i koa ahau ki te maha o ōku rawa, ā, ki te nui o tā tōku ringa i whiwhi ai; 
ki te mea i kite ahau i te rā e whiti ana, i te marama rānei e haere ana i tōna tīahotanga; 
ā, ka kūmea pukutia atu tōku ngākau, ka kihia tōku ringa e tōku māngai; 
nā, he kino tēnei hei whiunga mā ngā kaiwhakawā: he teka hoki nāku ki te Atua i runga. 
“Ki te mea i koa ahau ki te whakangaromanga o te tangata i kino ki ahau, i whakaara ake rānei i ahau i te pānga o te hē ki a ia – 
āe, kīhai ahau i tuku i tōku māngai kia hara, kīhai i whai kia kangā tōna wairua – 
ki te mea kāhore ngā tāngata o tōku tēneti i mea, ‘Tēnā koa te tangata kīhai nei i mākona i tōna kikokiko?’ 
Kīhai te manene i moe i waho; i whakatuwheratia anō e ahau ōku tatau ki te tangata haere; 
ki te mea i pērā ahau me Ārama, i hīpoki i ōku hē, i huna i tōku kino ki roto ki tōku uma; 
i wehi hoki ahau i te huihui nui, i mataku ki te whakahāwea a ngā hapū, ā, whakarongo kau ana, kīhai hoki i puta ki waho – 
auē, me i whakarongo mai tētahi ki ahau! Nanā, tēnei tāku tohu, mā te Kaha Rawa e whakahoki mai he kupu ki ahau! Me i ahau noa te pukapuka i tuhituhia e tōku hoariri! 
Inā, kua amohia e ahau i runga i tōku pokohiwi; kua herea e ahau hei karauna mōku. 
Kua whakaaturia e ahau ki a ia te maha o ōku hīkoinga; rite tonu ki tā te rangatira tāku whakatata atu ki a ia. 
“Ki te tangi tāku oneone, he whakahē ki ahau, ki te uru anō ōna moa ki te auē, 
ki te mea i kainga e ahau ōna hua he mea kīhai i utua, ā, nāku rānei ōna ariki i mate ai, 
nā, kia riro pū te wīti i te tātarāmoa, te pārei i te taru kino.” Heoi anō ngā kōrero a Hopa. 
