Hopa.
4.
Kātahi a Eripāta Temani ka oho, ka mea: 
“Ki te anga mātou ki te kōrero ki a koe, e pōuri rānei koe? Otirā, e taea e wai te pēhi te kupu? 
Nanā, he tokomaha i whakaakona e koe; nāu hoki i whakakaha ngā ringa kahakore. 
Ara ana i āu kupu te tangata e hinga ana; nāu hoki i kaha ai ngā turi kua piko. 
Ināianei kua tae mai ki a koe, ā, e hemo ana koe; e pā ana ki a koe, ohorere ana koe. 
He teka ianei kei tōu wehi ki te Atua he okiokinga whakaaro mōu? Kei te tapatahi o ōu huarahi he tūmanakohanga, mōu? 
“Maharatia rā, ko wai o ngā tāngata harakore i huna? I ngaro rānei ki hea te hunga tika? 
Ko tāku hoki tēnei i kite ai, ko te hunga e parau ana i te hē, e rui ana i te raruraru, ko ia rā anō tā rātou e kokoti ai. 
Hunā ana rātou e te hā o te Atua, mōtī iho rātou i te hau o tōna riri. 
Ko te hāmama o te raiona, ko te reo o te raiona tutū, ko ngā niho o ngā kūao raiona, whati ana. 
Ngaro ana te raiona kātua i te kore kai, ā, marara noa atu ngā kūao a te raiona. 
“Nā, i kawea pukutia mai he kōrero ki ahau, ā, kapohia ana e tōku taringa he kōmuhumuhu. 
I ngā whakaaroaronga, nō ngā kite o te pō, i te mea ka au iho te moe a te tangata, 
ka pā te wehi ki ahau, me te ihiihi, ā, wiri ana ōku wheua katoa. 
Nā, ka tika atu he wairua i tōku aroaro, tutū ana ngā huruhuru o tōku kikokiko. 
Tū ana ia, otiia kīhai ahau i mōhio ki tōna mata. He āhua te mea i tōku aroaro; tū puku ana; nā, ka rongo ahau i te reo e kī ana: 
‘He nui atu rānei te tika o te tangata i tō te Atua? He nui atu rānei i tō tōna Kaihanga te mā o te tangata? 
Nanā, kāhore rawa ia e whakawhirinaki ki āna pononga; ā, ki tāna, he hē kei āna anahera. 
Tērā atu tō te hunga e noho ana i roto i ngā whare uku, he puehu tō rātou tūranga; mongamonga kau rātou i te aroaro o te pūrehurehu. 
I waenganui o te ata, o te ahiahi, ka whakangaromia rātou; hunā ana rātou ake tonu atu, tē ai tētahi hei whakaaro atu. 
Kāhore rānei tō rātou taura here tēneti i motuhia i roto i a rātou? Mate ana rātou, kāhore hoki he mātauranga.’ ” 
